Monthly Archives: July 2014

τωρινός «βασιλιάς όλων των Ρομά» Ντορίν Τσιόμπα (δεξιά) και ο πρίγκιπάς του στη Ρουμανία

Βουτιά στα άδυτα της ιστορίας και της επιστήμης για τον λαό των Ρομά.

Είναι κοντά μας εδώ και αιώνες. Από εμάς τους γνώρισαν η υπόλοιπη Ευρώπη και η Αμερική. Όμως το «πούθε κρατάει η σκούφια τους» ήταν πάντα ένα μυστήριο για εμάς, αλλά και… για τους ίδιους. Διότι, πολύ απλά, οι άνθρωποι της «φυλής των νοικοκυραίων» δείχνουν να μη γνωρίζουν την έννοια της λέξης «νόστος»: ποτέ δεν πόνεσαν για τη χαμένη πατρίδα τους, ποτέ δεν θέλησαν να γυρίσουν σε αυτήν, ποτέ δεν τη διεκδίκησαν ως πατρώα γη. Αλλά γιατί; Τι μπορεί να είναι τόσο δυνατό ώστε να ξεριζώσει από έναν λαό τη θύμηση της πατρίδας; Ποιο είναι το μυστικό που κρύβει η ταυτότητα των μποέμ μελαχρινών νομάδων, που άλλοτε τους έλεγαν Αθίγγανους, Τσιγγάνους και Γύφτους, αλλά εδώ και μια δεκαετία Ρομά; «Το Βήμα» ξεφυλλίζει τα πιο ετερόκλητα κιτάπια της Ιστορίας για να βρει την απάντηση, όπως και τις πιο πρόσφατες γονιδιακές μελέτες που τη διασταυρώνουν. Και αυτή η απάντηση… είναι γεμάτη εκπλήξεις.

Είναι ο μόνος λαός που ποτέ του δεν διεκδίκησε την επιστροφή στα πατρώα εδάφη. Και, ακόμη πιο μυστηριωδώς για μας τους υπολοίπους, διέγραψε από τη συλλογική του μνήμη ως και το ποια ήταν αυτή η πατρίδα. Δεν κράτησε στις λαϊκές παραδόσεις του όχι μόνο κάποιο έπος του αλλά ούτε το ελάχιστο δημοτικό τραγούδι που θα διηγούνταν το από πού, πότε και πώς συνέβη ο ξεριζωμός του. Το μόνο που διεκδίκησε -μόλις το 1971- ήταν να μην τον ονομάζουν πια με τα διάφορα ονόματα που διάλεγαν οι άλλοι αλλά με εκείνα που ο ίδιος προτιμούσε: Ρομά ο λαός τους και Ρομανί οι ίδιοι.

Το αίτημά του έγινε δεκτό από τους διεθνείς οργανισμούς και με το πέρασμα στο νέο αιώνα συνειδητοποιήσαμε όλοι αίφνης πως το πολιτικώς ορθόν ήταν πλέον να αποκαλούμε Ρομά όσους παλαιότερα ονομάζαμε Αθίγγανους, Τσιγγάνους ή Γύφτους. Αλλά γιατί είναι έτσι το σωστό και όχι αλλιώς; Και αν εκείνα τα ονόματα ήταν λάθος, πώς προέκυψαν; Και αφού οι ίδιοι «δεν ξέραν πούθε κρατάει η σκούφια τους», ποιος μας λέει ότι το νέο όνομα είναι και το αρχικό τους; Χώρια που το Ρομανί ηχεί περίεργα οικείο σε όλες τις πάλαι ποτέ κτήσεις των Ρωμαίων στα μέρη μας: Ρωμυλία ή Ρούμελη λεγόταν η Στερεά Ελλάδα, Ανατολική Ρωμυλία η Βόρεια Θράκη, Ρωμανία η τωρινή Ρουμανία. Να ‘ναι, λοιπόν, ένα όνομα που προσεταιρίστηκαν εκ των υστέρων επειδή από τα μέρη αυτά πρωτοπάτησαν στην Ευρώπη; Εκείνοι απορρίπτουν την καχυποψία μας μετά βδελυγμίας: Ρομά, λένε, σημαίνει στη γλώσσα τους «άνθρωπος» και μάλιστα «παντρεμένος», «νοικοκύρης».

Το επιχείρημα θα αρκούσε αν κρίναμε μόνο βασιζόμενοι στις εντυπώσεις από εξέχοντα μέλη του λαού αυτού, όπως ο Τσάρλι Τσάπλιν, ο Μπομπ Χόσκινς και ο ημέτερος πολυαγαπημένος Κώστας Χατζής. Λέμε όμως να ψάξουμε το θέμα επιστημονικά, τόσο ιστορικά και γλωσσολογικά όσο και γονιδιακά. Και αυτό είναι ένα… κουβάρι ιδιαίτερα μπερδεμένο.

ΤΟ ΟΝΟΜΑ

«Τσιγγάνοι» προέρχεται είτε από παραφθορά της λόγιας λέξης «αθίγγανοι» είτε από το τουρκικό «τσιγκάν», που σημαίνει πάμπτωχος, ή… από όνομα που τους συνόδευσε από τη χώρα καταγωγής τους

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΣΑΙΩΝΑ

Λίγο πριν από την πρώτη χιλιετία μ.Χ. το πολύπαθο Βυζάντιο έγλειφε τις πληγές του από τις απανωτές επιθέσεις Ρώσων, Αράβων και Βουλγάρων, χωρίς να φαντάζεται ακόμη τη διαλυτική εμφάνιση των Σταυροφοριών και τη μετεγκατάσταση των Τούρκων στη Μ. Ασία. Τότε, το 800 μ.Χ., σημειώνεται και η πρώτη αναφορά στο όνομα Ατσίγγανοι: κατά τη διάρκεια ενός λιμού η Αγία Αθανασία έδωσε τροφή σε «ξένους που ονομάζονταν Ατσίγγανοι» κάπου στη Θράκη. Λίγο μετά, το 803 μ.Χ., ο Θεοφάνης ο Εξομολογητής έγραψε πως ο αυτοκράτωρ Νικηφόρος βοηθήθηκε από τους Ατσίγγανους στην καταστολή μιας εξέγερσης «μέσω της μαγικής τους γνώσης». Και ύστερα, το 1054 μ.Χ., στο αγιορείτικο κείμενο «Η ζωή του Αγίου Γεωργίου του Αναχωρητή» γράφτηκε πως ο αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος ΙΧ ο Μονομάχος απαλλάχθηκε από άγρια θηρία που έτρωγαν τα κοπάδια του με δηλητηριασμένα δολώματα που έβαλαν οι Ατσίγγανοι.

Με το όνομα όμως αυτό ήταν γνωστή στα ίδια χρόνια μια μανιχαϊστική αίρεση περιβόητη για τις τελετές μαγείας της. Να είχαν δώσει αυτό το όνομα και στους μελαψούς ξένους λόγω της «παρόμοιας τέχνης»; Πάντως εφεξής οι βυζαντινοί λόγιοι τους ανέφεραν ως Αθίγγανους (δηλαδή, αυτοί που δεν τους αγγίζεις), πράγμα που παραπέμπει ευθέως στον ορισμό των κατώτερων τάξεων της κοινωνίας των Ινδών. Το όνομα «Τσιγγάνοι» που υιοθέτησε στη συνέχεια γι’ αυτούς ο απλός λαός προέρχεται είτε από παραφθορά της λόγιας λέξης είτε από το τουρκικό «τσιγκάν», που σημαίνει πάμπτωχος ή… από όνομα που τους συνόδευσε από τη χώρα καταγωγής τους.

Οι Δυτικοευρωπαίοι άρχισαν να τους αναφέρουν δύο αιώνες μετά: το 1322 μ.Χ. ο φραγκισκανός μοναχός Σίμων Σιμεώνις περιέγραψε «Ατσίγγανους» που ζούσαν στην Κρήτη, το 1350 ο Λουντόλφους Ζουντχάιμ τους ανέφερε ως «Μαντιπόλους» (μάντεις περιφερόμενους από πόλη σε πόλη) που κατέληξαν σκλάβοι στην Ήπειρο και κατέφυγαν στην ενετική Κέρκυρα. Εκεί έγιναν κολίγοι που ανήκαν στο Feudum Acinanorum. Αλλά το από πού είχαν έρθει αυτοί οι άνθρωποι φαίνεται ότι δεν το γνώριζε κανείς. Οι προσκυνητές των Αγίων Τόπων που μεταστάθμευαν στη Μεθώνη τους έβλεπαν εκεί να φτιάχνουν σπαθιά και υπέθεταν ότι είχαν έρθει από την Αίγυπτο (Αιγύπτιοι – Γύφτοι – Gypsies). Άλλωστε και οι ίδιοι φρόντιζαν να λένε στους Δυτικούς μια βολική ιστορία που τους έκανε συμπαθείς: ήταν, λέει, μια φυλή καταραμένη από τον Θεό να περιπλανιέται επειδή είχε απαρνηθεί τον Θεάνθρωπο Χριστό και τώρα ήταν κυνηγημένη από τους αλλόπιστους, Άραβες και Τούρκους. Η ιστορία αυτή τους έδωσε «διαβατήριο» για τις χώρες των χριστιανών, αλλά ίσως έτσι ξεκίνησε και η φημολογία ότι «οι Γύφτοι σκάρωσαν τα καρφιά που σταύρωσαν τον Χριστούλη».

ΠΩΣ ΕΓΙΝΑΝ “ΜΠΟΕΜ”

Στους αιώνες που η Οθωμανική Αυτοκρατορία εξαπλωνόταν στις χώρες που πριν ανήκαν στους Βυζαντινούς οι Ατσίγγανοι / Αθίγγανοι / Γύφτοι / Ρομά προπορεύονταν ως λαθρομετανάστες: με το που κατέλαβαν οι Τούρκοι τη Μολδοβλαχία, το 1410, κύματα Τσιγγάνων πέρασαν στη Βοημία. Ο αυτοκράτωρ Σιγισμούνδος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους εντυπωσιάστηκε τόσο από τα ταλέντα τους ως διασκεδαστών της αυλής που τους εξέδωσε διαβατήρια για ελεύθερη διέλευση προς όποια ευρωπαϊκή χώρα ήθελαν. Έτσι έγιναν γνωστοί στη Γαλλία ως Βοημοί (ο όρος μποέμ για τους γλεντζέδες προέρχεται από εκείνη την εποχή) και έφθασαν και στη Γερμανία, στην Ιταλία, στην Ισπανία και στην Πορτογαλία.

Από τότε και έπειτα οι Τσιγγάνοι εξαπλώθηκαν στη Βρετανία, στη Σκανδιναβία, στη Ρωσία και στην… Αμερική. Η εξέταση DNA σκελετών τους όμως που βρέθηκαν στη Νορβηγία έδειξε ότι κάποιοι από αυτούς είχαν πρωτοφτάσει εκεί τον 11ο αιώνα ως υπηρέτες συνταξιούχου τινός της Βαραγγιανής Φρουράς του βυζαντινού αυτοκράτορα!

ΠΙΟ ΚΑΘΑΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ

Ενόσω οι Τσιγγάνοι πληθύνονταν, η αμφιβολία των Ευρωπαίων γι’ αυτή την περίεργη φάρα ανθρώπων μεγάλωνε. Ο σπόρος είχε πέσει στα χρόνια του Μεγάλου Θανατικού (της επιδημίας που σκότωσε εκατομμύρια), όταν όλοι αρρώσταιναν εκτός από τους Τσιγγάνους. Από το μυαλό κανενός δεν περνούσε τότε ότι ευθυνόταν η κατά πολύ υποδεέστερη προσωπική υγιεινή των Δυτικοευρωπαίων έναντι εκείνης που παραδοσιακά τηρούσαν οι Τσιγγάνοι. Και όταν έπειτα άρχισαν να φτάνουν με τα κάρα τους και στο τελευταίο χωριό, άρχισε και η αντιστροφή του «καλωσορίσματος»: στην αρχή τούς κατηγόρησαν για «κατασκόπους των Τούρκων» και μετά για όλα τα παραφερνάλια της ταχυδακτυλουργίας και της μαγείας -απατεωνιά, κλεψιά, αλητεία… Στην ίδια τη Βοημία που κάποτε τους έμπασε στην Ευρώπη ψηφίστηκε το 1538 ο πρώτος νόμος περιστολής τους, για να ολοκληρωθεί το 1545 με το διάταγμα των Αψβούργων που έλεγε ότι «όποιος σκοτώνει Γύφτο δεν διαπράττει έγκλημα». Στα επόμενα 400 χρόνια οι Τσιγγάνοι έζησαν ουσιαστικά ως σκλάβοι -τόσο στην Ευρώπη όσο και στη Ρωσία-, για να κορυφωθεί ο ρατσισμός εναντίον τους κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν εξοντώθηκαν περίπου 220.000 Τσιγγάνοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζί.

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ

– 10.000 οργανοπαίκτες ήταν η πρώτη «εξαγωγή» από την Ινδία
– 1.500oC (κατάλληλους για ατσάλι) έπιαναν τα χυτήρια των Γύφτων
– 400 χρόνια έζησαν οι Τσιγγάνοι ως σκλάβοι στην Ευρώπη και στη Ρωσία
– 220.000 Τσιγγάνοι εξοντώθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζί

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΤΙΔΑΣ

Ο πρώτος Ευρωπαίος επιστήμονας που υποψιάστηκε ότι οι Γύφτοι δεν ήταν από την Αίγυπτο αλλά από πολύ μακρύτερα ήταν ο καθηγητής του γερμανικού πανεπιστημίου Halle Γιόχαν Ρούντιγκερ: το 1782 δημοσίευσε άρθρο υπό τον τίτλο «Περί της ινδικής γλώσσας και καταγωγής των Γύφτων», όπου συνέκρινε τη γραμματική δομή της γλώσσας τους με εκείνες των ινδοάριων γλωσσών του Ινδουστάν (στο σημερινό Πακιστάν). Από τότε και ως το 2003 έχουν δημοσιευθεί πάνω από 2.500 γλωσσολογικές εργασίες επί του θέματος (βλ. benjamins.com/#catalog/books/lisl.28/main). Ποιο είναι το συμπέρασμα στο οποίο συγκλίνουν; Ότι η κοιτίδα αυτού του λαού βρίσκεται μάλλον στο σημερινό Ανατολικό Πακιστάν και στη Δυτική Ινδία, στην κοιλάδα του Ινδού και στην περιοχή Μουλτάν του Πουντζάμπ (Πενταποταμία). Η δε παλαιότερη ονομασία του ήταν στα αρχαία σανσκριτικά κείμενα Ντομπά, δηλαδή «μουσικοί από χαμηλή κάστα».

Ως προς το «πότε ξεκληρίστηκαν από ‘κεί», οι γλωσσολόγοι σημειώνουν την ιδιαιτερότητα της γλώσσας τους να μην έχει ουδέτερο γένος. Αυτή η διαφοροποίησή τους από τη γλωσσική εξέλιξη των υπολοίπων κατοίκων της Ινδικής χερσονήσου τοποθετεί την «απόσχιση» το αργότερο στον 10ο-13ο αιώνα μ.Χ. Είναι ακριβώς οι αιώνες που οι Σελτζούκοι Τούρκοι εισέβαλαν στην Περσική και στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, για να έρθει ξοπίσω τους η λαίλαπα των μογγολικών ορδών. Γλωσσολόγοι και ιστορικοί συμφωνούν τώρα ότι η μετανάστευση του λαού των Τσιγγάνων πρέπει να έγινε σε τρία κύματα κατά την ταραγμένη εκείνη περίοδο, με το τελευταίο σπρώξιμό τους προς το Βυζάντιο ίσως στον 13ο αιώνα, όταν τις κτήσεις Τούρκων και Περσών αιματοκυλούσαν οι ορδές του Ταμερλάνου.

ΤΙ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ DNA

Το πιο πρόσφατο επιστημονικό πόρισμα για την προέλευσή τους δημοσιεύθηκε στις 16 Μαΐου 2012 στο περιοδικό «Nature» από μια διεθνή ομάδα έγκριτων γενετιστών: συγκρίνοντας το DNA των Ρομά της Ευρώπης με εκείνο αντιπροσωπευτικού δείγματος 10.000 ατόμων από τις 214 φυλές της Ινδίας, κατέληξαν στο ότι όντως κατάγονται από τους Ντομπά της Ινδίας. Οι Ντομπά (γνωστοί και ως Ντομ ή Νταλίτ) είναι παρίες-Αθίγγανοι, ακόμη και στη σημερινή Ινδία. Αλλά τι το ιδιαίτερο είχε ο συγκεκριμένος λαός ώστε να τον «πάρουν μαζί τους» οι μετά τον Αλέξανδρο κατακτητές αυτής της τεράστιας χώρας;
Η απάντηση αρχίζει να ξεδιπλώνεται όταν ξεφυλλίσουμε τα αρχαιότερα κιτάπια που αναφέρθηκαν σε αυτούς στις χώρες που γειτονεύουν με την κοιλάδα του Ινδού.

ΟΡΓΑΝΟΠΑΙΧΤΕΣ ΣΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ

Επί της βασιλείας του Πέρση ηγεμόνα Μπαχράμ (420-438 μ.Χ.), ο Ινδός βασιλιάς Σανγκούλ του έκανε δώρο 10.000 οργανοπαίκτες από τη φυλή των Λούρι. Ο Μπαχράμ τούς μοίρασε σπόρους και χωράφια για τα προς το ζην. Αλλά οι Λούρι έφαγαν τους σπόρους και ύστερα ζήτησαν από τον βασιλιά κι άλλους. Τότε ο Μπαχράμ τούς ξαπόστειλε αηδιασμένος στα πέρατα της Γης. Τάδε έφη στη «Βίβλο των Βασιλέων» ο Πέρσης ποιητής Φερντοσί το 1011 μ.Χ.

Τους Λούρι αυτούς τους συναντάμε αμέσως μετά στα περίχωρα της Βαγδάτης, όπου οι Άραβες τους αποκαλούν Τζατ. Η εκεί παρασιτική παρουσία τους καταλήγει σύντομα σε πολεμική σύρραξη, με αποτέλεσμα να φθάσουν καταδιωγμένοι κάποτε στην Αίγυπτο. Πιθανόν κάποιοι από αυτούς να έφθασαν και στα μέρη μας, οπότε έγιναν γνωστοί ως Αιγύπτιοι – Γύφτοι. Αλλά ήταν απλά το «πρώτο κύμα».

Έξι αιώνες μετά, το 1001 μ.Χ., ένας τούρκος στρατηγός του αραβικού χαλιφάτου των Αββασιδών, ο Μαχμούντ Γκάζνι, έχει γίνει διοικητής του σημερινού Αφγανιστάν και αρχίζει αλλεπάλληλες επιδρομές στην κοιλάδα του Ινδού. Η πρώτη επαρχία που χτυπάει είναι το Μουλτάν, η θεωρούμενη κοιτίδα των Τσιγγάνων. Τα στρατιωτικά χρονικά της εποχής του λένε ότι επέστρεψε με πολλές χιλιάδες αιχμαλώτων που ενέταξε στον στρατό του. Μία μάλιστα πηγή -αδιασταύρωτη- αναφέρει ότι «είχε μαζί του τέσσερα συντάγματα Τσικανίε, μαζί με τα γυναικόπαιδά τους».

Τα πολυτάραχα εκείνα χρόνια είναι οι αιώνες της αραβικής επέκτασης ως τον Καύκασο και την Ινδία αλλά και της καθόδου των τουρκικών και μογγολικών ορδών από την κεντροασιατική στέπα. Οι τρεις αυτοί ιπποτοξότες κατακτητές αντιμάχονται μεταξύ τους χρησιμοποιώντας τους κατακτημένους λαούς ως πεζικό. Οι Τσιγγάνοι της Περσίας ισχυρίζονται ότι τότε βρέθηκε η φυλή τους (Λομά) μετεγκατεστημένη στην επαρχία Βασπουρακάν της Αρμενίας. Το 1021 ο ηγέτης της επαρχίας ονόματι Σενεκερίμ Αρντζρούνι αντάλλαξε τη Βασπουρακάν με εδάφη στη Σεβάστεια της βυζαντινής Κιλικίας, απέναντι από την Κύπρο. Σημειώνουμε ότι η μετανάστευση αυτή συμπίπτει χρονολογικά με την πρώτη εμφάνιση Αθίγγανων στην Κωνσταντινούπολη. Στο αρμένικο Βασίλειο της Κιλικίας όμως έφτασαν σύντομα οι Σελτζούκοι Τούρκοι, οι Σταυροφόροι και οι Μογγόλοι. Επί δύο αιώνες οι Τσιγγάνοι της Αρμενίας έγιναν «μπαλάκι» στα χέρια τους, μέχρι που το 1375 το βασίλειο αυτό κατέρρευσε οριστικά και Αρμένιοι και Τσιγγάνοι κατέφυγαν με γενοβέζικα πλοία στη σημερινή Μολδαβία ιδρύοντας το βασίλειο της Βεσσαραβίας. Δίπλα τους ήταν η σημερινή Ρουμανία, όπου οι Τσιγγάνοι βρήκαν άδεια βοσκοτόπια για τα άλογά τους, αλλά κατέληξαν σκλάβοι στους ντόπιους βοεβόδες.

ΟΙ ΣΦΑΓΕΣ ΤΟΥ ΤΑΜΕΡΛΑΝΟΥ

Μεγάλος αριθμός μελών της φυλής των Λομά κατέληξε επίσης στο σημερινό Αζερμπαϊτζάν. Στον Βίο του Ταμερλάνου που έγραψε ο Σύριος Αχμάντ ιμπν Αραμπσάχ (1389-1450) διαβάζουμε για περίεργα περιστατικά που συνέβησαν στα πρώτα χρόνια εξουσίας του μεγάλου στρατηλάτη (θυμίζουμε ότι αυτός ο μουσουλμάνος Μογγόλος ξεπάστρεψε στη συνέχεια 17 εκατομμύρια ανθρώπους, ήτοι το 5% του τότε παγκόσμιου πληθυσμού). Τρεις φορές, λέει, ξεκίνησε ο στρατηγός για εκστρατεία, για να βρει και τις τρεις φορές τους Τσιγγάνους να έχουν καταλάβει την πρωτεύουσά του. Τελικά κατέσφαξε τους περισσότερους και οι υπόλοιποι διασκορπίστηκαν. Το 1398, όμως, όταν ο Ταμερλάνος εισέβαλε στο Μουλτάν της Ινδίας, βρήκε απέναντί του μια στρατιά από Τζατ, ομόφυλους των Λομά. Επακολούθησε νέα μεγάλη σφαγή αυτών των «καταραμένων» και ξεριζωμός όσων γλίτωσαν. Και λίγο πριν από την τρομερή τελική μάχη του Δελχί ο ανελέητος Μογγόλος αποκεφάλισε μπροστά στον Ινδό βασιλιά 100.000 αιχμαλώτους του! Το ηθελημένο ή συμπτωματικό κυνηγητό των Λομά/Τζατ/Τσιγγάνων από τις ορδές του Ταμερλάνου συνεχίστηκε όταν αυτός ήρθε σε σύρραξη με τους Σελτζούκους Τούρκους. Έτσι μοιάζει τελείως λογικό το ότι η καταδιωκόμενη αυτή φυλή συνέχισε να κινείται δυτικά, προς το Βυζάντιο και την Ευρώπη, ξεγράφοντας σταδιακά από τη θύμησή της τον τόπο καταγωγής της και την προοπτική επιστροφής σ’ αυτόν.

ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΥΛΕΣ ΤΩΝ ΤΣΙΓΓΑΝΩΝ;

Γλωσσολογικά οι Τσιγγάνοι διαχωρίζονται σε τρεις φυλές: τους Ρομά, τους Ντομά και τους Λομά. Οι Ρομά είναι η πολυπληθέστερη φυλή, απαρτιζόμενη από αρκετές υποδιαιρέσεις της: τους Καλντέρα, τους Καλντεράς και τους Κουρά- ρα, που είναι κυρίως σιδηρουργοί, ξυλουργοί και καλαθοπλέκτες, αλλά και τους Λοβάρα, που είναι εκτροφείς αλόγων. Τους συναντάμε στην Τουρκία, στα Βαλκάνια, στην Κεντρική και στην Ανατολική Ευρώπη. Στους Ρομά εντάσσονται επίσης οι Κάλε, που ζουν κυρίως στη Νότια Γαλλία και στην Ιβηρική χερσόνησο, με εξειδίκευση στο τραγούδι, στο θέατρο και στο χορό φλαμένκο, και οι Σίντι, που βρίσκονται συγκεντρωμένοι στα σύνορα Γαλλίας – Γερμανίας (ιδιαίτερα στην Αλσατία) και είναι εξειδικευμένοι στην ακροβασία και στις τέχνες του τσίρκου. Τέλος, οι Ρομάνισελ, που απαντώνται κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία και στις ΗΠΑ και παραδοσιακά ήταν εκτροφείς αλόγων.

Οι Τσιγγάνοι που συναντάμε σε Μαρόκο, Τυνησία, Αλγερία στις χώρες δηλαδή της περιοχής Μαγκρέμπ (οι Νταρ-μπούσι-φαλ), στην Αίγυπτο (οι Γκάγκαροι), στη Μέση Ανατολή και στη ΝΑ Τουρκία ανήκουν γενικά στη φυλή των Ντομά και εξειδικεύονται στα ακροβατικά και στην ταχυδακτυλουργία. Εντυπωσιακό είναι το ότι οι Ντομά της Αιγύπτου είναι στην πλειονότητά τους χριστιανοί κόπτες.

Στην Αρμενία, στη Γεωργία και στο Ιράν συναντούμε την τρίτη και πιο ολιγάριθμη φυλή, των Λομά, που εξειδικεύεται στην εκτροφή αλόγων. Συνολικά ο πληθυσμός τους ανά τον κόσμο εκτιμάται στα 12 εκατομμύρια.

ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΑΙ ΡΟΜΑ

Μπορεί οι παραδόσεις μας να λένε ότι οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν την «άστεγη φυλή» άλλοτε ως σιδεράδες του στρατού τους, άλλοτε ως απαγωγείς παιδιών για τα χαρέμια και άλλοτε ως κοινούς κατασκόπους, αλλά η μεταξύ τους σχέση δεν ήταν ποτέ σχέση εμπιστοσύνης. Ενδεικτικό είναι το ακόλουθο δημώδες ανέκδοτο που κυκλοφορεί από αιώνες στη γειτονική χώρα:
Πηγαίνει μια μέρα ο Γύφτος στο τζαμί. Κατά τύχη βρίσκει θέση μόνο δίπλα στον νταή του χωριού, τον Καρά Ρουστέμ. Οταν τελειώνει η λειτουργία και όλοι στρέφουν το κεφάλι δεξιά – κατά πώς κάνει ο ιμάμης -, ο Γύφτος το στρέφει αριστερά, προς τον Καρά Ρουστέμ. Βγαίνοντας από το τζαμί, κάποιος τον ρωτάει γιατί γύρισε το κεφάλι ανάστροφα. Τότε εκείνος του απαντά: «Ο Αλλάχ συγχωρεί, αλλά ο Καρά Ρουστέμ ποτέ!».

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΑΤΣΑΛΙΟΥ

Μια ολότελα απίστευτη εξήγηση για τον ξεριζωμό των Τσιγγάνων από την Ινδία προέκυψε ως πιθανή πριν από 11 χρόνια, όταν διερευνούσαμε σε άρθρο μας «Το μυστήριο του δαμασκηνού σπαθιού». Εκεί σημειώναμε μεταξύ άλλων τα εξής:
Είναι εντυπωσιακό ότι το ατσάλι, το ισχυρότατο αυτό κράμα σιδήρου και άνθρακα, μας έδωσε το πρώτο δείγμα του σε ένα μαχαίρι που βρέθηκε στην Κύπρο, χρονολογούμενο περί το 1.200 π.Χ. Στα σίγουρα, πάντως, τα σπαθιά από ατσάλι τα πρωτοσυναντάμε ιστορικά στα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο ίδιος ο Αριστοτέλης είχε εξυμνήσει τις αρετές των εγχειριδίων της Ανατολής και μας είναι γνωστό ότι ο Αλέξανδρος είχε δώσει εντολή να κατάσχεται κάθε μεταλλείο και μεταλλουργείο που βρισκόταν στα εδάφη που κατακτούσε. Οταν ο ινδός βασιλιάς Πώρος συνθηκολόγησε μαζί του, του χάρισε τριάντα λίβρες από το καλύτερο ινδικό ατσάλι και ένα σπαθί.
Η απορία είναι γιατί οι Μακεδόνες – και οι Ρωμαίοι που τους διαδέχθηκαν – δεν επωφελήθηκαν από την τεχνογνωσία σφυρηλάτησης ομογενούς ατσαλιού των χωρών που γνώρισαν. Η απάντηση των επιστημόνων μεταλλουργών ήταν ότι τα χυτήρια των Ευρωπαίων, από την Αρχαιότητα ως και τον Μεσαίωνα, έφθαναν ως τους 1.200 βαθμούς Κελσίου και όχι στους 1.500 που χρειαζόταν αυτή η κατεργασία. Ηταν άγνωστο πώς οι ινδοί μεταλλουργοί το κατάφερναν και… σίγουρα κράτησαν καλά το μυστικό τους.

Το 1999 μια νέα αρχαιολογική ανακάλυψη έριξε φως στο μυστήριο αφήνοντας περιθώριο για νέες εικασίες ως προς τον ρου της Ιστορίας: στα ερείπια της πόλης Γκιαούρ Καλά του Τουρκμενιστάν βρέθηκαν τρία καμίνια του 1.000 μ.Χ., με πήλινο φούρνο, τροφοδοτούμενο με αέρα από κάτω, που όντως μπορούσε να φθάσει τους 1.500 βαθμούς. Ο υπεύθυνος των ανασκαφών δρ Ντάφιντ Γκρίφιθς, του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου, δήλωσε ότι πρόκειται για την πιο εξεζητημένη μεταλλουργική τεχνολογία που έχει ανασκαφεί ποτέ. Ποια είναι όμως η Γκιαούρ Καλά και γιατί βρέθηκε εκεί αυτή η τεχνογνωσία; Οπως υποψιάζεται κανείς από το όνομα, πρόκειται για ελληνιστική πόλη: ήταν η πρωτεύουσα της Βακτριανής, Σογδιανής, Μαργιανής και μετέπειτα Σελεύκειας.

Το αν οι κατοπινοί κατακτητές της υπήρξαν κοινωνοί του μυστικού του ατσαλιού δεν μας είναι ιστορικά γνωστό. Πάντως, ως την πρόσφατη ιστορική εποχή η εθνική ημέρα των Τούρκων περιελάμβανε το άναμμα ενός καμινιού, εις μνήμην της πηγής της δύναμής τους. Το 626 μ.Χ. κατηφόρισαν προς τα εδάφη των Αράβων, πολέμησαν άγρια μαζί τους για 90 χρόνια και έπειτα προσχώρησαν στη μουσουλμανική κυριαρχία του χαλιφάτου της Δαμασκού. Σύντομα βρέθηκαν να κυριαρχούν στον στρατό του χαλίφη και γύρω στο 1000 μ.Χ. κατέλαβαν επ’ ονόματί του το Ινδουστάν.

Στα χρόνια της τουρκικής κατάκτησης της Ινδίας σημειώθηκε και η πρώτη ερήμωση των εκεί μεταλλείων σιδήρου. Οι εργάτες τους υποχρεώθηκαν να ακολουθήσουν τον τουρκικό στρατό και η φυλή-παρίας των μεταλλωρύχων της Χαϊντεραμπάντ απογυμνώθηκε από όσους γνώριζαν το μυστικό κατεργασίας του ατσαλιού. Να έχει αυτό άμεση σχέση με την παλιά μας αντίληψη για τον «σιδερά γύφτο» που υπηρετούσε τα οθωμανικά ασκέρια στα Βαλκάνια;
Μια ένδειξη για τέτοια σχέση μάς έδωσε η λεπτομερής περιγραφή των σιδεράδων γύφτων της Μεθώνης από τον Arnold von Harff το 1499: σημείωσε γεμάτος απορία ότι χύτευαν το σίδερο σε «χωνευτά καμίνια», σκαμμένα κάτω από τα πόδια τους, στο χώμα. Εκείνο που δεν γνώριζε ο γερμανός περιηγητής ήταν ότι μια τέτοια διάταξη λειτουργούσε σαν… χύτρα ταχύτητας που ανέβαζε πολύ υψηλά τη θερμοκρασία. Οι σημερινοί μερακλήδες μεταλλουργοί που επιχειρούν να φτιάξουν ατσάλινα σπαθιά με την παραδοσιακή «δαμασκηνή μέθοδο» καταφεύγουν ακριβώς στο ίδιο κόλπο.

Τέλος, τώρα μαθαίνουμε ότι στα γειτονικά μας Σκόπια μια φυλή Τσιγγάνων λέγεται «Κοβάτσια», που στην ινδική διάλεκτο του Πουντζάμπ σημαίνει «Σιδηρουργοί». Μια άλλη ονομάζεται «Μπαρουτσιέ», δηλαδή «Πυριτιδοκατασκευαστές», και μια τρίτη «Τοπχανσά», δηλαδή «Χυτευτές κανονιών». Είναι οι φυλές των Τουρκόγυφτων, που, σύμφωνα με τη στρατιωτική ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, παρείχαν τέτοιου είδους υπηρεσίες στον Σουλτάνο ως το 1912. Αν μη τι άλλο, στον τομέα των όπλων ο ξεριζωμένος αυτός λαός «μορφώθηκε» περνώντας από τα σπαθιά στα κανόνια.

Πηγή: Nέος Κόσμος

Η αφίσα για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα έχει εμφανιστεί σε στάσεις λεωφορείου στο Λονδίνο

Αφίσα για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα έχει εμφανιστεί σε στάσεις λεωφορείου στο Λονδίνο.

Σε αυτήν αναγράφονται στοιχεία-σοκ για την Ελλάδα, όπως ο αριθμός των ανθρώπων που έχασαν τη δουλειά τους το 2014, τις επιχειρήσεις που έκλεισαν, το ποσοστό μείωσης των μισθών και των συντάξεων, το ποσοστό αύξησης της ανεργίας κ.ά. Στο τέλος επισημαίνεται το γεγονός ότι 2 άνθρωποι κάθε μέρα διαπράττουν το απονενοημένο διάβημα.

Εκτιμάται, ότι η προκλητική αφίσα είναι η αντίδραση των Άγγλων στη συνεχιζόμενη ασφυκτική πίεση από την Ελλάδα και τη διεθνή κοινότητα να επιστρέψουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα, που έκλεψε ο λόρδος Έλγιν και παρακρατούν οι κλεπταποδόχοι Άγγλοι.

Πηγή:Νέος Κόσμος

John Pandazopoulos, president of the World Hellenic Interparliamentary Association. Photo: Mike Sweet.

Obtaining a Greek passport and learning Greek are top issues for world Hellenism says John Pandazopoulos, president of the World Hellenic Inter-Parliamentary Association.

Cutting red tape, making it easier for diaspora Hellenism to register children in Greece in order to obtain a Greek passport and to deal with their military obligations, and learning Greek are top issues for diaspora Greeks, according to Victorian MP and president of the World Hellenic Inter-Parliamentary Association (WHIA) John Pandazopoulos.

Mr Pandazopoulos expressed his views in an interview with the web publication Panhellenic Post while in Athens, where he was chairing the annual
Convention of the World Hellenic Inter-Parliamentary Association, a body which has as its members MPs of Greek origin from the entire globe.

“If Greece makes it easier for its diaspora to come and visit the country, then, world Hellenism will be visiting the motherland more often and this will make them feel more Greek and will make them better citizens in the country of their residency,” said John Pandazopoulos.

The second most important issue for world Hellenism, according to the president of WHIA, is the need to retain the Greek language. One idea is to try and have a World Day for the Greek language. The diaspora has to try and fund Greek language programs as well, said Pandazopoulos, not only programs that address the needs of students, but also programs that address the attempt to learn Greek by an ever increasing number of adults, Greek and non-Greek.

Asked about granting the right to vote to the Greek diaspora, John Pandazopoulos said that “this is not the biggest practical issue”.

However, he went on to say, this is of the utmost importance from the point of view that the granting of such a right indicates that the motherland takes into consideration and respects its diaspora.

“Whoever has a Greek identity card or a Greek passport, yes, they should have the right to vote, like in other countries,” he said. “The crucial thing is to be able to have the right,” regardless of whether you exercise it or not, he concluded.

In relation to the restructuring of the World Council of Hellenes Abroad (SAE), Mr Pandazopoulos stated that SAE is not the most important priority for Greeks abroad. He also said there is a concern in the diaspora because the new council, according to the new legislation, will be called to be self-reliant financially, even though at the same time he said, Greece is facing financial strife and in the past SAE did not manage its finances successfully.

“Both organisations and individuals need to be members of SAE,” he said, “and we should all make a concentrated effort to make as many members of the new SAE as possible.

John Pandazopoulos was elected president of the WH IA in 2009.

The World Hellenic Inter-parliamentary Association was founded on August 1996 in Greece, when an international delegation of elected members of parliament of Greek descent living in non-Greek speaking countries convened for the first time. The purpose of this meeting was to organise this unique association which created a network of top level government officials and parliamentarians from around the globe who are of Hellenic heritage. In June 2005, the body acquired its current legal status in Greece.

To date, the WHIA has a significant number of active and honorary members – including former prime ministers, presidents, ministers, members of parliament and senators of Greek descent, elected in many legislative bodies the world over.

One of the main objectives of the organisation is to encourage and support the election of Greeks around the world without any partisan criteria.
The World Hellenic Interparliamentary Association also maintains very close ties with the Hellenic Parliament.

source: Neos Kosmos

Ο γνωστός Αμερικανός φωτογράφος και λάτρης της Ελλάδας, Joshua Garrick

Ο γνωστός Αμερικανός φωτογράφος και λάτρης της Ελλάδας, Joshua Garrick, εκθέτει έργα του εκεί.

Η Σαντορίνη είναι αγαπημένος τουριστικός προορισμός για Έλληνες και ξένους, όπου τα τελευταία χρόνια έρχονται και πολλοί Έλληνες της Αυστραλίας. Σε αυτό το νησί των Κυκλάδων εκτός από τις φυσικές ομορφιές, την καλντέρα και το υπέροχο ηλιοβασίλεμα, προστίθεται και το νέο θεματικό μουσείο, το οποίο στεγάζεται κοντά στον αρχαιολογικό χώρο του νησιού στις εγκαταστάσεις ενός παλιού εργοστασίου τομάτας. Το θεματικό μουσείο λειτουργεί με τον τίτλο SANTORINI ARTS FACTORY, εγκαινιάζεται τον Ιούλιο και περιλαμβάνει 3 εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας και γλυπτικής, συναυλίες, θέατρο, χορό και εκπαιδευτικά προγράμματα για μικρούς και μεγάλους. Όλα αυτά έως τέλος Σεπτεμβρίου.

Μιλώντας αποκλειστικά στο «Νέο Κόσμο» η ιστορικός τέχνης Ίρις Κρητικού, επιμελήτρια των εκθέσεων τόνισε ότι το Santorini Arts Factory τελεί υπό την Αιγίδα του Δήμου Θήρας και του Έτους Πολιτισμού Νοτίου Αιγαίου, εκεί γίνεται μια ιστορική αναδρομή στον τόπο της Σαντορίνης και στις παραδόσεις της, ενώ το μουσείο λειτουργεί όλο το χρόνο, με επίκεντρο τη διαδικασία παραγωγής και επεξεργασίας σαντορινιάς ντομάτας, στον ίδιο χώρο όπου στεγάζονται από το 1945. Ο επισκέπτης έρχεται σε επαφή με τις μεθόδους που ακολουθούνταν από τους τοματοποιούς της Σαντορίνης, γνωρίζοντας παράλληλα την ιστορία του τόπου, των κατοίκων και των παραδόσεών του.

ΕΚΘΕΣΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Όσον αφορά τον εικαστικό εκθεσιακό κύκλο, ανέφερε η κ. Κρητικού, έχει τον τίτλο «White, Grey and a little Red», όπου διακεκριμένοι αλλά και νεότεροι Έλληνες εικαστικοί (Γιάννης Αδαμάκος, Δημήτρης Ανδρεαδάκης, Άγγελος Αντωνόπουλος, Ανδρέας Γεωργιάδης, Μιχάλης Μαδένης, Παναγιώτης Μπελντέκος, Γιώργος Σαλταφέρος, Γιώργος Σαμψωνίδης και Έφη Φουρίκη) συμμετέχουν με έργα τους στην ομότιτλη ομαδική έκθεση ζωγραφικής, γλυπτικής-κατασκευής και video που αναφέρεται μεταφορικά στα πρωτογενή συστατικά του μοναδικού τοπίου της Σαντορίνης, εντάσσοντας σε αυτό συμβολικά το κυρίαρχο λευκό και το γκρίζο, αλλά και το λιγοστό κόκκινο της τομάτας.

Στο πλαίσιο του ίδιου κύκλου θα λειτουργήσουν παράλληλα η ατομική έκθεση φωτογραφίας του διακεκριμένου Αμερικανού εικαστικού, J. Joshua Garrick, «Αποτυπώνοντας το Αρχαίο Κάλλος», μετά την επιτυχημένη παρουσίασή της στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας αλλά και τη μεταφορά στην Κωνσταντινούπολη, τη Νέα Υόρκη και τις Βρυξέλλες, καθώς και η ατομική έκθεση γλυπτικής του Στέλιου Παναγιωτόπουλου «Το πλοίο Νεράιδα», με γλυπτά κατασκευασμένα από τα κατάλοιπα του περίφημου πλοίου Νεράιδα του Γιάννη Λάτση που έπλεε στο Αιγαίο κατά τις προηγούμενες δεκαετίες.

J. Joshua Garrick: «ΑΠΟΤΥΠΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΚΑΛΛΟΣ»

Ξεχωριστή στιγμή είναι η παρουσία του λάτρη της Ελλάδας και διακεκριμένου Αμερικανού φωτογράφου Joshua Garrick, ο οποίος είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Columbia της Νέας Υόρκης και εμπνέεται από τις ελληνικές αρχαιότητες. Ο τίτλος της έκθεσης σηματοδοτεί την επιθυμία του διακεκριμένου φιλέλληνα Αμερικανού φωτογράφου να διεισδύσει στην πρώτη ύλη της κλασικής ωραιότητας: αναπάντεχες οπτικές γωνίες των αρχαίων γλυπτών αιχμαλωτίζονται από τον ευρηματικό φακό του για να τυπωθούν στη συνέχεια σε επεξεργασμένο αλουμίνιο DiBond που προσδίδει στη φωτογραφία ένα απτικό σχεδόν βάθος.

Η έκθεση, υπογράμμισε στο τέλος η κ. Κρητικού, έχει ήδη παρουσιαστεί με μεγάλη επιτυχία στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας, στο Σισμανόγλειο Μέγαρο της Κωνσταντινούπολης, καθώς και στους εκθεσιακούς χώρους του Ελληνικού Προξενείου στη Νέα Υόρκη και της Ελληνικής Πρεσβείας στις Βρυξέλλες. Το έργο του J. Joshua Garrick μιλά για τη ζωή και το θάνατο, τη νεότητα και το γήρας, τη δύναμη και την ταπεινότητα, το κάλλος και το άλγος, τη χαρά και την απώλεια, τη νίκη και την ήττα, τον έρωτα, τη θνησιμότητα και την αθανασία.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Για διαφθορά των στελεχών του.

Η Βασιλική Επιτροπή (Royal Commission), που διόρισε η κυβέρνηση Άμποτ για να ερευνήσει τη διαφθορά στο συνδικαλιστικό κίνημα, συνεχίζει να καταγράφει τις μαρτυρίες των εργοδοτών του οικοδομικού κλάδου καθώς και τις μαρτυρίες εν ενεργεία και πρώην συνδικαλιστών.
Τις τελευταίες μέρες, η Επιτροπή έχει βάλει στο στόχαστρο το Συνδικάτο Κατασκευών, Υλοτομίας, Ορυχείων και Ενέργειας (CFMEU), το οποίο κατηγορούν οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες για εκφοβισμό, διαφθορά, συνωμοσίες και εκβιασμούς, περιγράφοντάς το ως μια ομάδα αδίστακτων «αλητών» που τους κάνουν τη ζωή δύσκολη.

Η όλη ιστορία, βέβαια, κάθε άλλο παρά καινούργια είναι και δεν ακούγονται για πρώτη φορά οι πιο πάνω κατηγορίες εναντίον συνδικάτων και συνδικαλιστών.
Ο «πόλεμος» μεταξύ των συνδικάτων και των εργοδοτών πάει δεκαετίες πίσω και οι αντιπαραθέσεις έχουν περάσει από διάφορες φάσεις.
Συνήθως, οι σχέσεις οξύνονται όταν ανέρχονται στην εξουσία συντηρητικές κυβερνήσεις, όπως συμβαίνει με την κυβέρνηση Άμποτ και συνέβη πριν μια δεκαετία με την κυβέρνηση Τζον Χάουαρντ, της οποίας ο κ. Abbott ήταν πρωτοκλασάτο στέλεχος.
Με λίγα λόγια, τις αποτυχημένες προσπάθειες της κυβέρνησης Χάουαρντ να διαλύσει το συνδικαλιστικό κίνημα της Αυστραλίας, συνεχίζει η ακόμα πιο συντηρητική κυβέρνηση του Άμποτ.

Όπως είναι γνωστό η κυβέρνηση Χάουαρντ προσπάθησε με τις εργασιακές «μεταρρυθμίσεις» της, το περιβόητο workchoices να υπονομεύσει τη δύναμη του συνδικαλιστικού κινήματος και κατ’ επέκταση της διαπραγματευτικής δυνατότητας των εργαζομένων, έχοντας διορίσει παράλληλα τη δική της Βασιλική Επιτροπή για να φέρει στην επιφάνεια τη διαφορά που επικρατούσε, τότε, στα συνδικάτα.

Βεβαίως υπάρχουν και διεφθαρμένοι συνδικαλιστές, όπως υπάρχουν διεφθαρμένοι πολιτικοί, αστυνομικοί, δημοσιογράφοι και λοιπά. Σε όλους τους οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένης και της Εκκλησίας, υπάρχουν διεφθαρμένα άτομα και αυτό είναι γνωστό σε κάθε πολίτη της χώρας.
Στην προκειμένη περίπτωση, στόχος και της κυβέρνησης Abbott δεν είναι η πάταξη της διαφθοράς στο συνδικαλιστικό κίνημα -η διαφθορά είναι το πρόσχημα. Ο πραγματικός στόχος είναι η αποδυνάμωση των Συνδικάτων, ώστε να αυξηθεί η κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων και να «λειτουργεί» πιο αποδοτικά για τους «επενδυτές» η οικοδομική βιομηχανία.

Παράλληλος στόχος είναι και η αποδυνάμωση του Εργατικού Κόμματος, που έχει ιστορικούς δεσμούς με το συνδικαλιστικό κίνημα (στα συνδικάτα, άλλωστε, οφείλεται και η ίδρυσή του) γι’ αυτό και η κυβέρνηση Άμποτ (όπως και οι προηγούμενες) κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να συνδέσει τους «διεφθαρμένους» συνδικαλιστές με το Εργατικό Κόμμα. Την κυβέρνηση συνδράμουν στην προσπάθειά της τα ΜΜΕ με δόλιες «προαγωγές» μελών κομματικών οργανώσεων σε «στελέχη» του Εργατικού Κόμματος, δημιουργώντας τη λανθασμένη εντύπωση στους ανυποψίαστους πολίτες, ότι το CFMEU και άλλα «διεφθαρμένα» συνδικάτα ελέγχουν το Εργατικό Κόμμα σε κοινοπολιτειακό και πολιτειακό επίπεδο.

Στο προαναφερόμενο κυβερνητικό σχέδιο έχουν ενταχθεί και οι νέες «έρευνες» με τους εργοδότες να κατηγορούν τους συνδικαλιστές και τους δεύτερους την εργοδοσία και την κυβέρνηση.

Μεταξύ των εργοδοτών που κατάθεσαν στη Βασιλική Επιτροπή την περασμένη εβδομάδα ήταν ο διευθυντής και επτά υψηλόβαθμα στελέχη της εταιρίας Boral, που προμηθεύει μπετό, τούβλα και άλλα οικοδομικά υλικά στις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες καθώς και διευθυντής της γνωστής εταιρίας οικοδομών Crocon, Daniel Grollo.
Στην κατάθεσή του, ο διευθυντής της Boral, Mike Kane, δήλωσε ότι το CFMEU επέβαλε απαγορεύσεις σε πολλούς χώρους ανέγερσης μεγάλων οικοδομών γιατί η εταιρία του, παρά τις προειδοποιήσεις του συνδικάτου συνέχιζε να εφοδιάζει την Crocon του Grollo με την οποία το CFMEU βρισκόταν σε διαμάχη.
Ο διευθυντή της Boral κατηγόρησε το συνδικάτο για εκβιασμό και εγκληματική συνομωσία παρέμβασης στον εργασιακό χώρο.

Παρόμοιες κατηγορίες επιστράτευσε και ο Daniel Grollo, ο οποίος είπε ότι δεν πρέπει να επιτρέψουμε να κυριαρχήσει η αλητεία στον οικοδομικό τομέα. Η έρευνα της Βασιλικής Επιτροπής συνεχίζεται.

Εν τω μεταξύ, δόθηκε την παρελθούσα Παρασκευή στη δημοσιότητα το πόρισμα έρευνας των καταγγελιών σε βάρος στελεχών του CFMEU για διαφθορά και διασυνδέσεις με τον George Alex, κατηγορούμενο για αξιόποινες δραστηριότητες, που διενέργησε ο δικηγόρος, Tony Slevin.

Ο ομοσπονδιακός γραμματέας του CFMEU, Michael O’Connor, στον οποίον είχαν γίνει οι καταγγελίες δήλωσε, ότι «η εξονυχιστική έρευνα διήρκεσε επτά μήνες και εξετάσθηκαν εκατοντάδες έγγραφα και αρχεία του συνδικάτου, αλλά δεν προέκυψαν στοιχεία σε βάρος στελεχών του». Ο κ. O’Connor ανακοίνωσε, ότι το πόρισμα της έρευνας θα υποβληθεί στη Βασιλική Επιτροπή και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αλλαγής κάποιων κανονισμών του συνδικάτου. Ο κ. Slevin, κορυφαίος δικηγόρος του Σίδνεϊ, αποφάνθηκε, ότι «εξέτασε ενδελεχώς όλες τις καταγγελίες και διαπίστωσε, ότι δεν ευσταθούν».

Όμως, ένας από τους κατηγόρους του συνδικάτου, ο Brian Fitzpatrick, δηλώνει απογοητευμένος από το πόρισμα της έρευνας του κ. Slevin και για τούτο προσβλέπει στην κατάθεσή του στη Βασιλική Επιτροπή.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Παρά τη δημιουργία 16.000 νέων θέσεων εργασίας.

Το ποσοστό ανεργίας στην Αυστραλία έχει φθάσει το 6%, παρά το γεγονός ότι δημιουργήθηκαν 16.000 νέες θέσεις εργασίας.
Σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας του Ιουνίου, η ανεργία από 5% που ήταν αυξήθηκε κατά 0,1% τον περασμένο μήνα.
Οι οικονομικοί αναλυτές είχαν, εν τω μεταξύ, προβλέψει ότι το ποσοστό των ανέργων θα σημείωνε αύξηση της τάξης του 5,9% από 5,8% που ήταν σταθερό για αρκετούς μήνες.

Αλλά και στη δημιουργία νέων θέσεων, οι προβλέψεις των οικονομολόγων δεν υπήρξαν ακριβείς, δεδομένου ότι ο αριθμός νέων θέσεων που προέβλεπαν δεν υπερέβαινε τις 12.000.

Πιο αναλυτικά, από τις 15.900 νέες θέσεις εργασίας, οι 19.700 είναι μερικής απασχόλησης, ενώ οι θέσεις πλήρους απασχόλησης μειώθηκαν κατά 3.800.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το ποσοστό των ατόμων που ερευνούν την αγορά για εύρεση εργασίας αυξήθηκε κατά 0,1% φθάνοντας το 64,7%, συντείνοντας στην αύξηση του αριθμού των ανέργων παρά τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Άνοδο σημείωσαν επίσης κατά 1% και οι ώρες εργασίας, κατά μήνα, φθάνοντας το 1,63 δισ., υποδηλώνοντας σταθερότητα στην αγορά εργασίας.
Ως ένδειξη της σχετικής σταθερότητας των θέσεων εργασίας, επί του παρόντος, σύμφωνα με τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας, η ανεργία είναι μόνο κατά 0,2% υψηλότερη από ό,τι ήταν πέρυσι τον Ιούνιο.

Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΤΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Πιο αναλυτικά, τα ποσοστά ανεργίας, κατά πολιτεία, έχουν ως εξής: Στη N.N. Oυαλία μένουν σταθερά στο 5,7%, ενώ το ποσοστό εκείνων που ζητούν εργασία αυξήθηκε από 62,9% σε 63%.

Στη Βικτώρια από 6,2% αυξήθηκε στο 6,5%, ενώ ο αριθμός των ανέργων που ζητούν εργασία μειώθηκε από 64,4% στο 64,1%.
Στην Κουινσλάνδη η ανεργία αυξήθηκε από 6,2% σε 6,3% ενώ ο αριθμός εκείνων που ζητούσαν εργασία έμεινε σταθερός στο 66,3%.
Στη Ν. Αυστραλία η ανεργία από 6.9% αυξήθηκε σε 7,4%, ενώ ο αριθμός των ατόμων που ερευνούσαν την αγορά εργασίας αυξήθηκε από 62,1% σε 62,9%.
Ερχόμενοι τώρα στη Δυτική Αυστραλία, βλέπουμε ότι τα ποσοστά ανεργίας μένουν σταθερά στο 5%, ενώ οι ενδιαφερόμενοι για απασχόληση αυξάνονται από 68,3% σε 68,4%.

Το υψηλότερο ποσοστό ανέργων, 7,4%, παρατηρείται στην Τασμανία, ενώ το ποσοστό εκείνων που ερευνούν την αγορά απασχόλησης, αυξήθηκε από 6,9% σε 61%.
Στη Βόρεια Επικράτεια η ανεργία από 3,8% έφθασε το 3,9%, ενώ το ποσοστό εκείνων που ζητούν απασχόληση έμεινε σταθερό στο 75,7%.
Στην πρωτεύουσα της Αυστραλίας, εν τω μεταξύ, το ποσοστό ανέργων έχει μείνει σταθερό στο 3,6%, ενώ ο αριθμός των ανέργων που ζητούν εργασία από 71% μειώθηκε στο 70,8%.

ΒΙΚΤΩΡΙΑ

Στη Βικτώρια χάθηκαν 16.000 θέσεις εργασίας τον περασμένο χρόνο, υποδηλώνοντας ότι η ανεργία ενδέχεται να αποτελέσει πολιτικό πονοκέφαλο για τον πρέμιερ, Ντένις Ναφθάιν, ιδιαίτερα ενόψει των εκλογών της 29ης Νοεμβρίου.

Να σημειωθεί ότι η ανεργία στη Βικτώρια έφθασε στο ανώτατο σημείο της για διάστημα πάνω από μία δεκαετία.
Η αύξηση σε θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης, εντούτοις, στη Βικτώρια, παρουσιάζει προσωρινή ανάκαμψη, μετά το σφοδρό χτύπημα που δέχτηκε τον περασμένο χρόνο, με τη μαζική κατάργηση θέσεων στο βιομηχανικό τομέα και την πτώση στην εμπιστοσύνη της οικονομίας μετά την ανακοίνωση του νέου ομοσπονδιακού προϋπολογισμού.

Σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας Αυστραλίας, τα ποσοστά απασχόλησης στη Βικτώρια αυξήθηκαν στο 6,5% το τέταρτο Ιουνίου, από 5,9% που ήταν ένα χρόνο νωρίτερα. Παρ’ ότι τα νούμερα ενδέχεται να μεταβάλλονται αισθητά από μήνα σε μήνα, η Βικτώρια φαίνεται να έχει χάσει 15.900 θέσεις εργασίας κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους 2013 -2014.

Ιδιαίτερα φαίνεται να έχει επιπτώσεις στον τομέα της μερικής απασχόλησης, δεδομένου ότι κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, ο αριθμός των θέσεων ολικής απασχόλησης αυξήθηκε κατά 19.900 , ενώ χάθηκαν 35.800 θέσεις μερικής απασχόλησης.

Επ’ αυτού, ο πολιτειακός θησαυροφύλακας, Μάικλ Ο’Μπράιαν, θα πει ότι η Βικτώρια προηγείται στην ανάπτυξη θέσεων εργασίας πλήρους απασχόλησης καθώς επίσης και αναφορικά με τον αριθμό των ενηλίκων και το υψηλό ποσοστό των ατόμων γενικά που ζητούν εργασία: «Ο Συνασπισμός της Βικτώριας έχει δημιουργήσει πάνω από 62.200 θέσεις εργασίας, αφότου ήλθε στην αρχή, θα συνεχίσει δε να δημιουργεί νέες θέσεις με την εφαρμογή των έργων υποδομής $27 δις που προγραμματίζει και που ανακοινώθηκαν στον ετήσιο οικονομικό προϋπολογισμό» είπε.

Κοιτάζοντας τη γενική εικόνα, παρά την αύξηση του αριθμού πλήρους απασχόλησης θέσεων εργασίας, η ανεργία στη Βικτώρια έχει αυξηθεί από το 4,4% που ήταν το Μάρτιο του 2011 στο σημερινό 6,5%.

ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ

Για ανισότητα ευκαιριών στην πολυεθνική Αυστραλία αναφέρθηκε ο επίτροπος Φυλετικών Διακρίσεων, Dr Tim Soutfommasane, σε ομιλία του στη Δ. Αυστραλία την Πέμπτη, τονίζοντας ότι, ενώ παιδιά μεταναστευτικής καταγωγής, έχουν πολύ καλύτερες επιδόσεις στην παιδεία και τον εργασιακό χώρο, από τα παιδιά εκείνων που έχουν γεννηθεί στην Αυστραλία, η πολιτισμική διαφορετικότητα της χώρας δεν εκπροσωπείται σε υψηλόβαθμες θέσεις.

«Η ισότητα ευκαιριών δεν φαίνεται να είναι ισότιμη στη χώρα. Οι προσπάθειές μας να ανοίξουμε τις πόρτες της ισχύος σε όλους, οι οποίοι την κρούουν, είναι υπό αμφισβήτηση».

Επεκτεινόμενος επ’ αυτού, ο επίτροπος, θα πει ότι, ενώ πάνω από το 50% των κατοίκων της Αυστραλίας, έχουν γεννηθεί εκτός στο εξωτερικό ή τουλάχιστον ο ένας από τους γονείς τους δεν γεννήθηκε στην Αυστραλία, και ένας στους 10 ήταν ασιατικής καταγωγής, μόνο ένα ελάχιστο ποσοστό των μελών του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου είναι μη ευρωπαϊκής καταγωγής. Το ίδιο θα πει ισχύει σ’ όλες τις βαθμίδες των υψηλόβαθμων κυβερνητικών θέσεων, αλλά και εκείνων του επιχειρηματικού χώρου.
Ο ίδιος θα θέσει το ερώτημα αν «τελικά υπάρχει μια ξύλινη οροφή για τους Ασιάτες, όπως υπάρχει μια γυάλινη για τις γυναίκες».

Πηγή: Νέος Κόσμος

Οι Εργατικοί της Βικτώριας υπόσχονται να προσπεράσουν την Kοινοπολιτεία με νόμο για την προστασία των πολιτών από το ρατσισμό.

Μία Εργατική κυβέρνηση στη Βικτώρια δεν θα δεχθεί τετελεσμένα στο επίμαχο θέμα της προστασίας των ρατσιστών με την τροποποίηση της σχετικής νομοθεσίας, που προωθεί η κυβέρνηση Abbott.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Daniel Andrews, μήνυσε στην κοινοπολιτειακή κυβέρνηση, προχθές Πέμπτη, ότι το Εργατικό Κόμμα, ως κυβέρνηση της Βικτωρίας, θα αγνοήσει οποιαδήποτε αλλαγή του Άρθρου 18C, που θα νομιμοποιεί τις ρατσιστικές ύβρεις και επιθέσεις σε πολίτες μη αγγλοσαξονικής καταγωγής.
Σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον σκιώδη υπουργό Δικαιοσύνης, Martin Pakula, o αρχηγός της αντιπολίτευσης εξήγησε, ότι σχετικός νόμος τηςΚοινοπολιτείας επιτρέπει στην κυβέρνηση της Βικτωρίας να ενεργοποιήσει δική της νομοθεσία κατά των ρατσιστικών ύβρεων και επιθέσεων.
«Ζούμε σε μία μοντέρνα, πολυπολιτισμική κοινωνία. Δεν πρέπει να ανεχόμαστε το ρατσισμό μήτε να χαλαρώνουμε την προστασία των πολιτών από ρατσιστικές διακρίσεις» είπε ο κ. Andrews και πρόσθεσε.

«Αν η κυβέρνηση Abbott αποδυναμώσει τους νόμους κατά των διακρίσεων, μία Εργατική κυβέρνησή μου θα παρέμβει για να τους προστατεύσει. Ο γερουσιαστής Brandis, δήλωσε ότι κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να είναι ρατσιστής. Το Εργατικό Κόμμα Βικτωρίας διαφωνεί».
Ο σκιώδης υπουργός Δικαιοσύνης δήλωσε εμφατικά, ότι μία κυβέρνηση Andrews θα λάβει κάθε δυνατό μέτρο ώστε να παραμείνει η Βικτωρία εθνικό κέντρο του πολυπολιτισμού.

«Μία Εργατική κυβέρνηση Andrews θα νομοθετήσει για την ποινικοποίηση της ταπείνωσης, και της προσβολής πολιτών λόγω της εθνικής καταγωγής τους.
Θα εξαντλήσουμε κάθε διαθέσιμο μέσο για να παραμείνει η Βικτώρια εθνικό κέντρο πολυπολιτισμού και για να προστατεύσουμε τους απλούς πολίτες από το ρατσιστικό μένος» είπε ο κ. Pakula.

Η ομογενής σκιώδης υπουργός Τρίτης Ηλικίας και Νομικής Προστασίας Ανηλίκων και πρώτη σε κάθε κινητοποίηση κατά του ρατσισμού, γερουσιαστής Τζένη Μικάκου, δηλώνει ότι η αξιοθαύμαστη πολυπολιτισμική κοινωνία της Βικτώριας πρέπει να προστατευθεί από τα ρατσιστικά στοιχεία.
«Ζούμε σε μία αξιοθαύμαστη πολυπολιτισμική κοινωνία, η οποία, όμως, χρειάζεται. Κανένα πολίτης δεν πρέπει να δέχεται ρατσιστική επίθεση εξαιτίας του τόπου καταγωγής του ή της εξωτερικής εμφάνισής του.

Η κυβέρνηση Abbott θέλει να νομιμοποιήσει το ρατσισμό, ακυρώνοντας τους νόμους κατά των ρατσιστικών διακρίσεων. Είμαι υπερήφανη για τη δέσμευση μίας Εργατικής κυβέρνησης Andrews να παρέμβει και να προστατεύσει τις μεταναστευτικές κοινότητες, αν η κοινοπολιτειακή κυβέρνηση αλλάξει τη νομοθεσία» δήλωσε στο «Νέο Κόσμο».
Σημειώνουμε, ότι με επιστολή του (στις 30/4/2014) προς τον κοινοπολιτειακό Γενικό Εισαγγελέα, George Brandis, ο αρχηγός του Εργατικού Κόμματος Βικτωρίας είχε γνωστοποιήσει τις αντιδράσεις του κόμματός του στις προτεινόμενες αλλαγές».

O πρωθυπουργός, Denis Naphtine, αντέδρασε άμεσα στην ανακοίνωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, υπενθυμίζοντας στον κ. Andrews, ότι οι κυβερνήσεις της Βικτώριας και της Νέας Νότιας Ουαλίας, πρώτες απάντησαν αρνητικά, « ένα μεγάλο όχι» στην πρόθεση της κυβέρνησης Abbott να αλλάξει το νόμο περί ρατσιστικών διακρίσεων.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση των δημοσιογράφων, ο κ. Napthine τόνισε ότι ο κυβερνητικός Συνασπισμός της Βικτώριας πιστεύει ότι ο ρατσισμός δεν έχει θέση στην πολυπολιτισμική κοινωνία μας, καθώς και ότι η Βικτωρία έχει, ήδη, ισχυρούς νόμους που σέβονται και στηρίζουν όλα τα πολιτικά κόμματα.

Πηγή: Νεος Κόσμος

Greek American animator Nassos Vakalis brings to the screen Dinner for Few, a sociopolitical metaphor and satire of the Greek crisis in the shape of an animated 3D movie.

After being a hot topic globally for the last five years, the Greek crisis has now been immortalised in Hollywood cinematography, as esteemed Greek American animator Nassos Vakalis ventured out to make Dinner for Few, a short film inspired by the Greek crisis.

After the international success of his acclaimed short animated film Human Nature, Emmy award winning animation artist Nassos Vakalis brings onto the screen another original story, in the shape of a 10-minute animated 3D short film with a deeper, darker and more ambitious subject matter.

Described as a sociopolitical metaphor of the world as we know it today, the Dinner For Few is a story without dialogue.

The characters – the Judge Pig, the Banker Pig, the Politician Pig, the Priest Pig, the Media Pig, the Butcher – are both players and victims in a system that runs like a well-oiled machine, constantly feeding the ones that foolishly consume all the resources of the ecosystem, while others – the Cats (the people) are only fed by left-overs or what has fallen off the table.

Inevitably, the exhausted and old vicious circle comes to a catastrophic, messy and violent end. Sadly, its offspring is not a sign of hope but the spitting image of the parent.

With some inspiration taken from George Orwell’s book Animal Farm, in Dinner for Few it is the pigs who elevated themselves to positions of leadership.

“I think, since that book, the pig has become synonymous with greed and corruption. The idea of the cats came from the Greek tavernas. Anyone who has been in an open space taverna in the Greek countryside knows of the street cats wandering around the tables asking for food. The tiger is a manifestation of the cats as they rebel, and become an unstoppable force. The human, or the Butcher as I call him, is the only character that has a human but brutal form,” Vakalis said in a recent interview.

Born and raised in Athens, Nassos Vakalis has come a long way since he began his work as a cartoon and graphics artist at a small studio in Greece’s capital city. Now an animator for DreamWorks Studios in Los Angeles, his talents have also been recognised by other major Hollywood studios including Warner Bros and Paramount, among others, where he’s worked on films such as Quest for Camelot, Joseph: King of Dreams, Spirit: Stallion of the Cimarron and others.

source: Neos Kosmos

Only 1.5 per cent of long term unemployed qualify for benefits.

The program to support the long-term unemployed in Greece can only be described as a failure after it is revealed that only 7,816 claimants have qualified for the benefit when the number of people who have been without work for over a year stands at over half a million.

According to dikailogitika.gr citing figures from the Manpower Employment Organisation (OAED), despite efforts to expand the number of people who receive the benefit as provided for by the updated Memorandum, in reality only 1.5 per cent of the long term unemployed actually receive the support payments of (a rather paltry) €200 per month.

This despite the Labour Ministry having confidently predicted that following changes to the qualification criteria for the benefit, 35,000 of the long-term unemployed would receive the support payments.

Originally the support payments were only available to people who had been out of work for over 12 months and were between 45 and 65 years of age. However, given the extraordinarily high levels of youth unemployment (which exceeds 50 per cent for 15-24 year olds) that left out a large portion of those without any source of income.

The criteria were then expanded in 2014 to include individuals as young as 20 years old, however, extra restrictions were added. Specifically, individuals are only eligible to apply for the benefit if their regular unemployment payments have expired within 60 days (regular unemployment benefits last for 12 months).

Effectively this means the only people who can apply for the support are those who lost their jobs between 12 and 14 months ago. Should the 60 day period lapse before the application is made, the claimant is no longer eligible. When the new rules came into force, tens of thousands of (truly) long term unemployed individuals had already lost their regular unemployment benefits many months previously and as such did not fit the narrow criteria needed to qualify for assistance.

Furthermore, the benefit is only available to those with incomes of less than 12,000 euros. Applicants are required to submit, together with their applications, their tax returns from the previous year – that is when they were still working. This means that even if their income may have dropped to nothing for many months, they would still be ruled out from receiving the benefit based on the money they were making when they still had jobs. Finally, the benefit expires after 12 months.

As a result, in 2014 to date only 6,691 claimants have been granted the benefit, on top of 1,125 in 2013 out of 510,000 long term unemployed citizens. The numbers means that 98.5 per cent of the long term unemployed receive no support.

Source: pressproject.net

Liturgy and Memorial Service to honour the millions of lives lost.

In memory of the 13 million lives lost in the Eastern European Front during the First World War, the Greek Orthodox, Antiochian Orthodox, Russian Orthodox, Serbian Orthodox and Romanian Orthodox Churches in Australia will host a Pan-Orthodox Divine Liturgy and Memorial Service to commemorate the 100 year anniversary.

This service will be offered in each church’s native tongue, as well as in English, and is the first of its kind ever to be held on Australian soil.

The service will take place next Saturday 19 July 2014, at the Holy Monastery of Axion Esti, 7 Hartington Street, Northcote, Victoria.

The Matins Service, commencing at 8.00 am, will be followed by the Divine Liturgy Service at 10.00 am and then by the Memorial Service and a Laying of Wreaths Ceremony at the Cenotaph commencing at 12 noon.

source: Neos Kosmos