Monthly Archives: January 2014

Βίντεο – σοκ: Καμπάνια Αυστραλών για τις κοπάνες. Μείνε στο σχολείο ή θα πεθάνεις

Μείνε στο σχολείο ή θα πεθάνεις

Η ΜΚΟ “Learn for Life Foundation” της δυτικής Αυστραλίας έδωσε στη δημοσιότητα ένα βίντεο κατά της “κοπάνας” από τα σχολεία.

Ο τίτλος του, “Set Yourself Free”, είναι σε κάθε περίπτωση ειρωνικός. Τα πλάνα της καμπάνιας παραπέμπουν σε θρίλερ, splatter για την ακρίβεια, και προκαλούν αποτροπιασμό για πολλούς. Άλλοι χρήστες του διαδικτύου το βρήκαν απλά “περίεργο” ή αστείο μέσα στην μακαβριότητα του.

Ο στόχος της Οργάνωσης ήταν προφανής. Να σοκάρει. Έστω και με αυτόν τον αμφιλεγόμενο τρόπο.

Σύμφωνα με το σενάριο, μια παρέα εφήβων “δραπετεύει” από το σχολείο και πηγαίνει σε μια παραλία όπου και ξεκινάει το μακελειό.

Οι σκηνοθέτες Henry Inglis και Aaron McCann είναι λάτρεις και δημιουργοί comedy horror films και κάπως έτσι εξηγούν και την πρωτοβουλία τους που είναι απολύτως συνυφασμένη με τη δουλειά τους.

Πηγή: news247.gr

 

Advertisements

Κολαστήρια για εκατοντάδες παιδιά τα ιδρύματα του Στρατού Σωτηρίας

 

sal

Τρόφιμοι ιδρύματος του Στρατού Σωτηρίας τη δεκαετία του 1960. Τότε αθώα παιδιά, σήμερα μερικοί απ’ αυτούς βαθιά τραυματισμένοι ενήλικες

Οι μαρτυρίες θυμάτων κακοποίησης που ήταν υπό τη φροντίδα του φιλανθρωπικού οργανισμού «Στρατός Σωτηρίας» (Salvation Army) κατά τις δεκαετίες του 1950, 1960 και 1970, συγκλόνισαν προχθές όχι μόνο την Επιτροπή που διεξάγει τη Βασιλική Έρευνα για την Κακοποίηση Ανηλίκων αλλά και ολόκληρη την αυστραλιανή κοινή γνώμη. Στα 70 του χρόνια σήμερα, ο Raymond Carlile, δεν μπορούσε να κρατήσει τα δάκρυά του την Τρίτη όταν άρχισε να εξιστορεί τι πέρασε αυτός και ο αδερφός του στα χέρια του Lawrence Wilson, υπαλλήλου του Στρατού Σωτηρίας, στο κέντρο φροντίδας ανηλίκων του φιλανθρωπικού οργανισμού, το επονομαζόμενο Riverview Training Farm, στην Πολιτεία του Queensland.

«Μας άφηναν νηστικούς, μας έδερναν, βίαζαν 6χρονα παιδιά, έβαζαν μικρά παιδιά να κάνουν σεξ με 17χρονα και όποιος το αρνιόταν κατέληγε σε ένα κλουβί για 9 μέρες, έβαζαν άλλα παιδιά να φάνε τον εμετό τους» ήταν μερικά απ’ αυτά που έζησαν όχι μόνο ο κ. Carlile, αλλά και άλλοι τρόφιμοι που κατέθεσαν την Τρίτη στην Βασιλική Έρευνα. Όλοι τους τρόφιμοι τεσσάρων κέντρων φροντίδας του Στρατού Σωτηρίας που βρίσκονταν στη Νέα Νότια Ουαλία και την Πολιτεία του Queensland. Πρόκειται για τα κέντρα Alkira Salvation Army Home for Boys στην πόλη Indooroopilly του Queensland, την κατασκήνωση Riverview Training Farm στο Riverview του Queensland, το Bexley Boys’ Home στο Σίδνεϊ και το Gill Memorial Home στο Goulburn της Νέα Νότια Ουαλία. Τα κέντρα στα οποία βασανίστηκαν χιλιάδες εκατοντάδες παιδιά μπορεί να έκλεισαν αλλά οι εφιαλτικές μνήμες που πέντε υπάλληλοι των κέντρων, οι Lawrence Wilson, Russell Walker, Victor Bennett, John McIver και Donald Shultz, έσπειραν στις παιδικές μνήμες των θυμάτων δεν έσβησαν ποτέ.

Κάποια απ’ αυτά τα τότε αθώα παιδιά δεν ζουν πλέον, 13 απ’ αυτά, όμως, ζουν και άρχισαν την Τρίτη να εξιστορούν τον εφιάλτη που έζησαν στα χέρια των στυγερών βασανιστών τους.

Τις καταθέσεις των θυμάτων προλόγισε ο σύμβουλος της Βασιλικής Επιτροπής Simeon Beckett λέγοντας ότι όσα θα ακουστούν είναι πρωτάκουστα και ιδιαίτερα απεχθή και ότι στόχος της έρευνας είναι να διαπιστωθεί αν οι υπεύθυνοι του Στρατούς Σωτηρίας αντιμετώπισαν με σοβαρότητα τα παράπονα που έγιναν για τα τέσσερα αυτά κέντρα και έλαβαν τα απαραίτητα μέτρα για να μην επαναληφθούν.

Εκείνο, όμως, που οι μαρτυρίες των θυμάτων έφεραν στην επιφάνεια δεν ήταν μόνο το ότι όσα παιδιά έτυχε να βρεθούν στα τέσσερα ιδρύματα-κολαστήρια έζησαν τον χειρότερο εφιάλτη της ζωής τους, αλλά και το ότι όταν έκαναν παράπονα, που έκαναν μερικές φορές στους αρμοδίους, αυτοί τους κατέτασσαν στην κατηγορία των ταραχοποιών στοιχείων με αποτέλεσμα είτε να τους μαυρίζουν στο ξύλο είτε να τους κάνουν άλλα καψώνια.

Ο χειρότερος και ο πλέον κτηνώδης όλων αυτών των βασανιστών ήταν ο Lawrence Wilson, που «προσέφερε» τις υπηρεσίες του και στα τέσσερα παραπάνω κέντρα. Ο Wilson αποχώρησε από τον Στρατό Σωτηρίας το 1982 και το 1997 απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες για σεξουαλική κακοποίηση, που είχαν καταγγείλει θύματά του. Ο Wilson πέθανε το 2008.

Και καθώς οι μαρτυρίες ξεσκέπαζαν την απύθμενη σαπίλα της ανθρώπινης φύσης κάποιων υπαλλήλων του Στρατού Σωτηρίας, ξεσκέπασαν και το γεγονός ότι ο φιλανθρωπικός οργανισμός έχει λάβει μέχρι σήμερα 150 καταγγελίες για τα ιδρύματα του στις πολιτείες του Queensland και της Νέας Νότιας Ουαλίας και κάποιες απ’ αυτές αφορούσαν περιπτώσεις σεξουαλικής ή άλλης μορφής κακοποίησης παιδιών από το 1936. Μάλιστα, αποκαλύφθηκε ότι μέχρι στιγμής ο Στρατός Σωτηρίας έχει πληρώσει για αποζημιώσεις σε θύματα, πάνω από $1,2 εκατ. Ο δικηγόρος του φιλανθρωπικού οργανισμού ζήτησε συγνώμη από τα θύματα και η έρευνα συνεχίζεται.

Πηγή: Νέος Κόσμος

 

Εφιαλτικές οι μαρτυρίες θυμάτων κακοποίησης στη Βασιλική Έρευνα που διεξάγει η Πολιτεία.

 

Αναβάθμιση του Τμήματος Ελληνικών του Πανεπιστημίου ΝΝΟ

 

Vertzayias

Προσφέρονται υποτροφίες

Σε σημαντικές κινήσεις με τις οποίες ενισχύεται το Τμήμα Ελληνικών του Πανεπιστημίου Νέας Νότιας Ουαλίας προέβησαν οι πανεπιστημιακές αρχές, αλλά και το Ίδρυμα Ελληνικών Σπουδών που λειτουργεί στο πλαίσιο του Πανεπιστημίου, προσφέροντας υποτροφίες σε φοιτητές.

Πρόσφατα, ο Κοσμήτορας της Σχολής Τεχνών και Κοινωνικών Επιστημών, James Donald, ανακοίνωσε ότι θα παρέχεται η δυνατότητα παρακολούθησης πτυχιακών  μαθημάτων δευτερεύουσας κατεύθυνσης (minor) για τους μαθητές του University of NSW σε συνεργασία με  το Tμήμα Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Σίδνεϊ. Με βάση αυτή την απόφαση, το Ίδρυμα Ελληνικών Σπουδών ενέκρινε την χορήγηση μερικών  υποτροφιών  (μείωση διδάκτρων της τάξεως του 50%) στους πρώτους είκοσι φοιτητές που θα εγγραφούν στο μάθημα «Εισαγωγή στα Ελληνικά Α» για το πρώτο εξάμηνο του 2014. Η οικονομική αυτή ενίσχυση προσβλέπει στην περαιτέρω ενδυνάμωση και ενδεχόμενη επέκταση του Τμήματος των Ελληνικών Σπουδών στο UNSW.

Η Δρ. Ευφροσύνη Δεληγιάννη, επί κεφαλής του Τμήματος Ελληνικών στο συγκεκριμένο πανεπιστήμιο, δήλωσε ότι η απόφαση για συνεργασία με το αντίστοχο Τμήμα του Πανεπιστημίου Σίδνεϊ «είναι οπωσδήποτε θετική εξέλιξη και ευχαριστώ τον κοσμήτορα της Σχολής κ. James Donald για την αγαστή συνεργασία και για τη θετική ανταπόκρισή του σε κάθε εισήγησή μας για την προώθηση των Ελληνικών.

«Η στάση του απέναντι σε οποιοδήποτε αίτημά μας που αφορά στο Τμήμα και στην προβολή του υπήρξε πάντοτε υποστηρικτική», δήλωσε η Δρ. Δεληγιάννη. Από πλευρίας του, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ελληνικών Σπουδών, κ.  Κώστας Βερτζάγιας, δήλωσε ότι «η απόφαση του Πανεπιστημίου δικαιώνει τους αγώνες και τις προσπάθειες της παροικίας για την παραμονή και την εδραίωση του τμήματος των Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας. «Με αφορμή την κίνηση αυτή, το Ίδρυμα Ελληνικών Σπουδών αποφάσισε να προβεί στη χορήγηση των υποτροφιών ως ένδειξη καλής θέλησης» επεσήμανε ο κ. Βερτζάγιας.

Σημειώνεται ότι το Τμήμα Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Νέας Νότιας Ουαλίας έχει διαγράψει μία επιτυχημένη πορεία το ακαδημαϊκό έτος 2013, η οποία κορυφώθηκε με την ιδιαίτερα επιτυχή διεξαγωγή του Διεθνούς Συμποσίου για τον Κωνσταντίνο Καβάφη τον περασμένο Ιούνιο. «Όπως διαφαίνεται από τις προαναφερθείσες εξελίξεις, το 2014 ξεκινά με τις πιο ευοίωνες προοπτικές για την επικείμενη πορεία των Ελληνικών Σπουδών στο UNSW και ανοίγει ενδεχομένως τον δρόμο για ακόμα πιο σημαντικά επιτεύγματα και επιδιώξεις στο προσεχές μέλλον» δήλωσε η Δρ. Δεληγιάννη. Για πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να τηλεφωνήσουν στον αριθμό  02-93852188, να στείλουν ηλεκτρονικό γράμμα στο e.deligianni@unsw.edu.au ή να επισκεφθούν την ιστοσελίδα http://www.handbook.unsw.edu.au/undergraduate/courses/2014/arts1540.html

Πηγή: Νέος Κόσμος

Δικά μας είναι τα σύνορα εμείς αποφασίζουμε

 

skynews_946497

Η προκλητική δήλωση του υπουργού Μετανάστευσης Scot Morrison.

Η κυβέρνηση Abbott εμμένει στην πολιτική ρυμούλκησης πλοιαρίων με πρόσφυγες στα χωρικά ύδατα της Ινδονησίας, προκαλώντας την κυβέρνηση της γειτονικής χώρας. Ο υπουργός Μετανάστευσης, Scot Morrison, δηλώνει ότι η «κυβέρνηση θα συνεχίσει να προστατεύει τα σύνορα» εμποδίζοντας την είσοδο πλοιαρίων με πρόσφυγες στα χωρικά ύδατα της Αυστραλίας.

«Η κυβέρνηση διατηρεί το δικαίωμα προστασίας των συνόρων με την αναχαίτιση πλοιαρίων και όπου δυνατόν τη ρυμούλκησή τους εκτός των συνόρων μας» δηλώνει ο κ. Morrison.

Ενθαρρυμένος από το γεγονός, ότι το ρεύμα των προσφύγων διεκόπη κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου, ο υπουργός Μετανάστευσης διακηρύττει, ότι «η απόλυτα επιτυχημένη υλοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής από τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων, αναχαίτισε το ρεύμα των προσφύγων».

Δέχθηκε, δε, να παραστεί σε επιτροπή της Γερουσίας, προκειμένου να απαντήσει σε ερωτήσεις για τη μυστικότητα με την οποία λειτουργεί η κυβέρνηση, για τα αποτελέσματα της κυβερνητικής πολιτικής και για να «υπερασπίσει» την αξιοπιστία των μελών των ενόπλων δυνάμεων, που κατηγορούνται για κακοποίηση προσφύγων.

Σήμερα ο υπουργός αναγκάστηκε να υπερασπίσει, εκ νέου, μέλη των ενόπλων δυνάμεων, από καταγγελία Σομαλού πρόσφυγα για ψεκασμό τους με καυτερή πιπεριά από πληρώματα πολεμικών πλοίων.

Ο κ. Morrison δηλώνει, ότι τα μέλη των ενόπλων που συμμετέχουν σε επιχειρήσεις αναχαίτισης προσφύγων είναι εφοδιασμένα με μέσα αυτοπροστασίας, αλλά απορρίπτει κατηγορηματικά τη χρήση πιπεριάς σε πρόσφυγες.

«Η κυβέρνηση απορρίπτει ασυζητητί τέτοιες καταγγελίες ως παντελώς αβάσιμες» δηλώνει ο υπουργός, ακολουθώντας την κυβερνητική τακτική υπεράσπισης της αξιοπιστίας, του επαγγελματισμού και της υπευθυνότητας των μελών των ενόπλων δυνάμεων.

Εξάλλου, το Εργατικό Κόμμα προσπαθεί να μοιραστεί πολιτικά τη συνεχή μείωση του αριθμού των προσφύγων που τολμούν να μπουν στα χωρικά ύδατα της Αυστραλίας. Παράγοντες της αξιωματικής αντιπολίτευσης σχολιάζουν ότι η ροή των προσφύγων άρχισε να μειώνεται σημαντικά, από την ημέρα που η πρώην Εργατική κυβέρνηση Gillard διέταξε την εγκατάσταση των προσφύγων εκτός Αυστραλίας.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Ο «πιο ισχυρός Έλληνας» στη Βουλή της Καμπέρας (;)

 

liveris

Ο Λιβέρης δηλώνει ότι φιλοδοξεί να ασχοληθεί με την αυστραλιανή πολιτική.

O γεννημένος στην Αυστραλία, ομογενής Ανδρέας Λιβέρης, σύμβουλος του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπαράκ Ομπάμα και επικεφαλής  του πολυεθνικού αμερικανικού κολοσσού Dow Chemical,  δήλωσε ότι ενδιαφέρεται να αναμιχθεί ενεργά με την πολιτική όταν αποσυρθεί από τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες. Ο κ. Λιβέρης έκανε γνωστή την πρόθεσή του αυτή με την ευκαιρία της βράβευσης του.

Ο δρ Ανδρέας-Νικόλαος Λιβέρης (Andrew Nicholas Liveris), κορυφαίο στέλεχος πολυεθνικών επιχειρήσεων, τιμήθηκε με το Μετάλλιο Officer (AO) General Division, με την ευκαιρία της Ημέρας της Αυστραλίας για τις εξαιρετικές υπηρεσίες του στον επιχειρηματικό τομέα, ως στέλεχος πολυεθνικών εταιρειών, καθώς και για τον ρόλο του για την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών και πολιτιστικών σχέσεων της Αυστραλίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Ο δρ Λιβέρης έχει γεννηθεί στο Darwin, αλλά δραστηριοποιείται παγκοσμίως. Ειδικεύεται στη μεταποιητική βιομηχανία, τη μηχανολογία, τις πωλήσεις και τη διεύθυνση επιχειρήσεων. Παράλληλα με τα επιχειρηματικά ενδιαφέροντά του, ο δρ Λιβέρης προωθεί και τις σχέσεις της Αυστραλίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Θεωρείται, δε, ο πιο πετυχημένος Αυστραλός επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται διεθνώς.

«Ναι, ενδιαφέρομαι να ασχοληθώ με την πολιτική, αλλά περιμένω την κατάλληλη στιγμή» δήλωσε, από το Νταβός, ο ομογενής επιχειρηματίας, που δηλώνει «υπερήφανος Αυστραλός» αλλά δεν σταματά να υπογραμμίζει και την ελληνική καταγωγή του και να δείχνει το ενδιαφέρον του για την Ελλάδα. Ο κ. Λιβέρης τονίζει ότι η Αυστραλία «αξιοποιώντας τον ορυκτό της πλούτο, θα πρέπει να αναπτύξει μια πιο ισορροπημένη οικονομία» και αυτό θα επιδιώξει να κάνει αν ασχοληθεί με την αυστραλιανή πολιτική.

Η  Dow Chemical, η εταιρία της οποίας ηγείται ο κ. Λιβέρης, είναι ένας πολυεθνικός αμερικανικός πετροχημικός κολοσσός. Ιδρύθηκε το 1897 και η χρηματιστηριακή της αξία, σήμερα, αγγίζει τα 50 δισ. δολάρια. Απασχολεί περίπου 45.000 υπαλλήλους σε πλανητικό επίπεδο.  Ο κ. Λιβέρης κατάγεται από το ακριτικό Καστελόριζο. Σπούδασε, όμως, στην Κουινσλάνδη και από εκεί εντάχθηκε το 1976 στη Dow Chemical για να βρεθεί σήμερα επικεφαλής της γιγαντιαίας αυτής εταιρίας.

Ο κ. Ανδρέας Λιβέρης δηλώνει περήφανος για τις ελληνικές του ρίζες και θεωρεί τον εαυτό του «Αυστραλοαμερικανό Έλληνα».

«Θα είμαι πάντα Έλληνας, όμως»,  δήλωσε σε παλαιότερη συνέντευξή του και  πρόσθεσε: «Αυτή είναι η κληρονομιά μου. Και παρ’ ότι άνθρωποι με ελληνική καταγωγή έχουν ενσωματωθεί σε πολλές και διαφορετικές χώρες και κουλτούρες -με επιτυχία- μοιραζόμαστε αρχές που ξεπερνούν τα εθνικά σύνορα».  Νοιώθει δε ιδιαίτερη ικανοποίηση που το Οικουμενικό Πατριαρχείο του απένειμε την διάκριση «Άρχων».

Μιλώντας για την καταγωγή του, λέει πως το 1910 ο παππούς του εγκατέλειψε το Καστελόριζο και εγκαταστάθηκε στο Ντάργουιν. «Η φτώχεια στο νησί τον ανάγκασε να μεταναστεύσει. Στη συνέχεια έφερε τη γυναίκα και τον μικρό του γιο, τον πατέρα μου» συνεχίζει. «Τότε το Ντάργουιν είχε μόνο 300 κατοίκους».

«Ο πατέρας μου ξεκίνησε ως ξυλουργός στο Ντάργουιν και από εκεί κατάφερε να φτιάξει τη μεγαλύτερη κατασκευαστική εταιρεία στη Βόρεια Αυστραλία» δηλώνει ο κ. Λιβέρης.

Ο ίδιος σπούδασε χημικός μηχανικός με κρατική υποτροφία στο Πανεπιστήμιο Κουίνσλαντ. Ωστόσο, παρ’ ότι ο υψηλότατος βαθμός στο πτυχίο του το 1975 του χάρισε μία ακόμη υποτροφία στην Οξφόρδη της Μεγάλης Βρετανίας, εκείνος την απέρριψε, ακούγοντας τη συμβουλή του μέντορά του καθηγητή, Ντον Νίκλιν. «Μου σύστησε να δοκιμάσω την “πραγματική ζωή”  είπε.

Η πρώτη του δουλειά ήταν το 1976 στην εταιρεία που σήμερα ηγείται. Για πολλά χρόνια της επαγγελματικής του πορείας έζησε στην Ασία. Και, φυσικά, επισκέπτεται συχνά την Ελλάδα με πρώτο προορισμό το Καστελόριζο, το οποίο και λατρεύει.

Σήμερα μένει με την οικογένειά του μένει στο Μίσιγκαν και είναι ενεργό μέλος της ελληνορθόδοξης κοινότητας τόσο στην Αυστραλία, όσο και στην Αμερική.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Η Αυστραλία ακύρωσε 1.000 βίζες μόνιμης διαμονής

 

visas

Σύζυγοι και σύντροφοι «μαϊμούδες» οι κάτοχοί τους.

Το υπουργείο Μετανάστευσης ακύρωσε πάνω από χίλιες βίζες μόνιμης διαμονής από το 2010 έως σήμερα επειδή οι κάτοχοί τους είχαν κάνει ψευδείς δηλώσεις όσον αφορά τη σχέση τους με Αυστραλούς υπηκόους, που είναι και το βασικό κριτήριο για τη χορήγηση της συγκεκριμένης βίζας.

Στις περισσότερες των περιπτώσεων οι κάτοχοι της συγκεκριμένης βίζας δεν βρίσκονταν εντός της Αυστραλίας αλλά επρόκειτο να μετακομίσουν μόνιμα στη χώρα καθώς είχαν λάβει τη βίζα μόνιμης εγκατάστασης.

Μάλιστα όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του υπουργείου κάποιοι από αυτούς που είχαν λάβει τη βίζα μόνιμης κατοίκησης είχαν βεβαρημένο ποινικό μητρώο κάτι που δεν είχαν δηλώσει στη σχετική αίτηση.

Όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία του υπουργείου ο αριθμός αυτών που έκαναν αίτηση για χορήγηση βίζας μόνιμης διαμονής στην Αυστραλία το περασμένο οικονομικό έτος έχει διπλασιαστεί από τον ανάλογο αριθμό αιτούντων στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και ξεπερνούν ετησίως τους 50.000. Και όλα δείχνουν ότι αυτός ο αριθμός θα συνεχίσει να αυξάνεται συνεχώς καθώς από τις 30 Ιουνίου του 2013 έως τα τέλη Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς, οι αιτήσεις που δέχθηκε το υπουργείο για τη χορήγηση της συγκεκριμένης βίζας έφτασαν τις 58.000.

Εντούτοις, η ραγδαία αύξηση των αιτούντων βίζας μόνιμης διαμονής δεν είναι τυχαία σύμφωνα με τον ειδικό σε θέματα μετανάστευσης καθηγητή του πανεπιστημίου Monash της Μελβούρνης, Dr Bob Birrell. «Η βίζα μόνιμης διαμονής λόγω γάμου ή συμβίωσης είναι από τους πλέον σίγουρους δρόμους που μπορεί να ακολουθήσει κάποιος για να επιτύχει τη μόνιμη εγκατάστασή του στην Αυστραλία» δήλωσε ο Dr Birrell σχολιάζοντας τα στοιχεία του υπουργείου Μετανάστευσης.

Ο ίδιος ανέφερε επίσης ότι λόγω του υπερβολικού φόρτου εργασίας του προσωπικού που ασχολείται με την εξέταση και διεκπεραίωση των συγκεκριμένων αιτήσεων, αυτό δεν είναι σε θέση να εξετάσει την κάθε λεπτομέρεια της αίτησης για να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή περιέχει ψέματα γεγονός που επιτρέπει σε πολλούς συζύγους και συντρόφους «μαϊμούδες» να κοροϊδέψουν το υπουργείο και τελικά να πάρουν το «εισιτήριο» της μόνιμης διαμονής τους στη χώρα.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Tsipouro the stuff of legends

Tsipouro

Ross Robertson, resident of Greece for the last 25 years, takes another look at one of Greece’s best kept secrets and the insights behind one of its renowned local producers

In our modern industrial world of plenty, many forget the importance of the people behind a product. Certainly, few consider the faces of workers or instigators alike when they twist open a cold stubby from such-and-such brewery or pour a glass of appropriately chilled and vintaged wine from so-and-so winery. This is often the fault of the producers themselves as they mechanize and industrialise in the pursuit of the promise of ever-widening profit margins. Directed by the bean-counters and fuelled by the expectations of share-holders, mainstream commodities invariably become faceless and detached, even while their marketing departments do their utmost to vie for your custom. Sadly, the logo, brand name or trademark becomes paramount at the very same time that you become a statistic in their sales-sheets and the human element is totally lost in the mix. It is, therefore, more than a little refreshing to find a popular product that is an exception to the rule; an authentic village Greek spirit called Tokali Tsipouro.
Just how 14th century Greek Orthodox monks originally conceived of distilling grape pomace and then not storing it in wooden barrels as their contemporary technology would otherwise dictate remains unknown. Elsewhere in Europe they came to use old wine barrels as wood storage, thus creating the likes of French brandy and Portuguese sherry but at the same time completely altering the original character of the distillate. Certainly, the ancient Greek alchemists knew about distillation and used it to derive alcohol from grape in Hellenistic times but it is unclear whether this tradition was passed down or forgotten and later rediscovered by the Mt. Athos monks of the Middle Ages. Not withstanding this historical uncertainty, the Greek monks’ ingenuity was unquestionably proven by their insightful addition of mountain herbs and aromatic plants such as fennel and anise to the distillate. This almost divine revelation was to give birth to tsipouro, a Greek tradition that is proudly upheld to this day.
In modern times, there are only a very limited number of Greek distilleries licensed to manufacture tsipouro and under European statutes, as a ‘Protected Designation of Origin’ product, it can only be authentically produced in Greece using local viticulture. One of those privileged distilleries is particularly noteworthy as it utterly forsakes modern production methods and economies of scale in an earnest bid to produce a totally genuine village tsipouro experience.
Tokali Winery-Distillery & Sons of Thessaly have long known that superior tsipouro is only possible if the quality of its ingredients and high standards of the production process are maintained. It is for this reason that they insist on operating in a ‘closed system’ under strict BIO Hellas and European ISO 22000 certification; from grape to bottle the entire manufacturing process at Tokali happens on site.
It all starts on the family vineyard where careful tending of the vines throughout the year using biologically certified organic methods produces a vintage of succulent grapes at summer’s end. These are subsequently selected, harvested and pressed. The resulting pomace is then left to ferment over time, allowing the rich organic sugars of the grape to slowly evolve into alcohol.
Distillation follows. Tokali & Sons have two copper stills which were hand-made according to precise specifications dictated by time-honoured tradition. Interestingly, they are the only registered stills in Greece with names; ‘Konstandinos’ and ‘Eleni’ and not numbers and fittingly enjoy their own celebrity status in the local area. Their shape, size and the fact they are actually made of cooper all ensure a superior result. So too does the speed in which they are run and precisely when and how the vapour is condensed and collected.
Distillation at Tokali is a long, deliberately slow operation that largely relies on the expertise of Nickolas Tokali, Owner and Director of Operations at the distillery. When the stills are fired up after the October harvest, it is his self-appointed job to keep a vigilant eye on temperature and continuity to ensure the perfect ‘middle cut’ of complex flavour compounds of the distillate.
“You won’t find computer screens and gizmos here,” he explains as he was noisily closing and opening values, thus varying the temperature this way and that. “No buttons to push or pdf instructions to download from central office, only stubborn handles to manually crank,” he adds breathlessly after closing off a value in a billow of hissing steam. Getting it “just right” is obviously a skill he is proud of.
“Kostas and Eleni can be very temperamental sometimes, but you do learn to deal with their little quirks,” he says while I am just beginning to understand what he means as I stand engulfed by the sounds, heady aromas and intense heat of the distillation process in the small hours of the morning. “Sometimes they behave just like naughty children,” he added with his smile widening, “but they always have their father close by to sort them out!”
Nick’s herculean efforts to distill the year’s harvest in a limited time-frame eventually result in a very high alcohol-per-volume distillate. Unless it is destined to become Tokali Original, anise and a secret and subtle combination of aromatic plant extracts are then added and allowed to thoroughly infuse over time.

source: Neos Kosmos

Cinema under the stars

koinoira03

The Hellenic Museum’s Summer Cinema program kicks off Saturday 1 February.

Cinemagoers get a chance to see Greek film under the stars in the garden courtyard of the Hellenic Museum as part of their Summer Cinema program. With a program that celebrates the themes of summer – friendship, adventure, and discovery – tonight’s movie will be the 1966 classic Koinonia, ora Miden.
Originally picked up by American studios for a remake, but deemed too risqué due to its social realism, Koinonia, ora Miden serves up a slice of noir for the opening night.
One of Greece’s most beloved leading men, Nikos Kourkoulos takes on the authorities as they work towards a cover up at any cost. Kourkoulos stars as a former air force pilot, now an alcoholic, who is appointed to investigate a plane crash. He and sole survivor, played by Mairi Hronopoulou, face threats, bribes and abuse in a brisk paced tale of morals versus money. With a score by Yannis Markopoulos.
The Hellenic Museum, in collaboration with the Greek Film Festival, will convert the private garden courtyard into an outdoor cinema until 1 March, complete with pop-up dining and bar by renowned restaurateur Con Christopoulos to accompany audiences at dusk screenings. The Summer Cinema, which includes two afternoon kids films, combines a selection of vintage films with pop-up dining and bar to provide Melburnians with a taste of Athens’ famed outdoor cinemas.
Through a selection of award-winning films, the program showcases the golden era of movie production in Greece. Films as diverse as noir dramas, children’s classics, tales of adventure, romance and comedy dramas provide some of the finest examples of Greek cinema from the era.
The full program includes:
Saturday 1 February: Koinonia, ora Miden
Saturday 8 February: The Red Lanterns
Saturday 15 February: Madalena
Saturday 22 February at 4pm: The Little Runaways
Saturday 22 February: Girl in Black
Saturday 1 March at 4pm: Peppermint
Saturday 1 March: Blood on the Land
Gates open at 7.00 pm, with Con Christopoulos’ pop-up dining and bar, Pagoto, accompaning audiences into dusk screenings at 9.00 pm. For more information and tickets visit www.eventbrite.com.au/e/summer-cinema-tickets-9779754509

source: Neos Kosmos

Upgrades to Greek Studies

Vertzayias

Costas Vertzayias, President of the Hellenic Studies Foundation in NSW.

Scholarships to be offered by the Hellenic Studies Foundation to encourage enrolments at the University of New South Wales.

The University of NSW has taken steps towards strengthening its Greek Studies program, while the Hellenic Studies Foundation which operates in the University’s framework, is offering reduced tuition fees.

The Dean of the Faculty of Arts and Social Sciences (FASS) professor James Donald announced recently, that undergraduates of UNSW undertaking a minor in Greek as part of their degree will now be offered the opportunity to complete the majority of their Greek language courses at the University of Sydney via cross-institutional enrollments.

On the strength of this decision, the Hellenic Studies Foundation is offering partial scholarships (a 50 per cent reduction in tuition fees for this course) to the first 20 students who will enroll in ARTS1540-Introductory Greek A, in the first semester of 2014. This financial incentive aims at leveraging and further developing Greek Studies at UNSW.

Dr Efrosini Deligianni, Convenor of the Greek Studies Program said that “This decision taken by the University is most definitely a positive step forward and I wish to thank the Dean of our Faculty for his full cooperation and his favourable response to our every proposal for the promotion of Greek at UNSW.

“His positive stance toward our every request, when it comes to all issues that relate to Greek Studies at UNSW, has been always decidedly supportive”.

The Foundation’s President, Costas Vertzayias said that: “This decision by the University does justice to the fights and efforts of the Greek community (paroikia) for the sustainability and establishment of Greek at UNSW. Driven by this initiative, the Foundation has responded with funding support as a sign of goodwill.”

It should be noted that the Greek Studies at the UNSW organised a successful course throughout the 2013 academic year, which reached its peak last June at the International Symposium on Constantine Cavafy.

“Evidently, 2014 starts with the most promising prospects for the advancement of Greek Studies at UNSW and potentially opens up the road for even more important Greek language achievements and attainments in the near future”, said Dr Deligianni..

For further information on Greek Studies at UNSW visit the course website at:

http://www.handbook.unsw.edu.au/undergraduate/courses/2014/ARTS1540.html or contact the course convenor, Dr Efrosini Deligianni (Tel: (02) 938 52188; E-mail: e.deligianni@unsw.edu.au).

source: Neos Kosmos

Piers Festival honour Minister Kotsiras

kotsiras%20pier%20fest%2002

Minister Kotsiras receives the plaque at Princes Pier last Sunday.

Victoria’s migration history celebrated, as hundreds gathered at Australia’s Day Piers Festival.

Minister for Multicultural Affairs and Citizenship Nicholas Kotsiras was presented with a plaque at the Piers Festival, as he joined thousands of Victorians to celebrate the state’s cultural diversity at the third annual Piers Festival as part of Australia Day activities.
The plaque, a promotional poster for Patris, an immigrant ship that 50 years ago brought Minister Kotsiras’ family to Victoria, was presented to the minister at the spot where he first stepped onto Australian soil.
Featuring the traditions of numerous Victoria’s migrant communities, Mr Kotsiras said the Piers Festival is an event truly representative of Victoria’s renowned cultural and religious diversity, which sees people gather on Princes Pier to celebrate Victoria’s migration history, creating a strong sense of community.
“The pier precinct represents the hopes, dreams, and ultimately the achievements and contributions of migrants to our diverse and prosperous modern Victoria,” Mr Kotsiras said.
“The Victorian Coalition Government encourages all cultural groups to cherish and preserve their traditions and, importantly, to share these with the wider community.
“Station Pier is known as the ‘gateway’ to migration in Victoria, and like many, my family arrived at this point from Greece 50 years ago, so I appreciate the significance of this area in Victoria’s migration story,” he said.
Station and Princes Pier are of significant interest, being the arrival and departure points for thousands of immigrants throughout key moments in Victoria’s history, including the gold rush, wartime and post-war migration, having been symbolic gateways to Victoria’s development and diversity for more than 150 years, Minister Kotsiras explained.
The Piers Festival 2014, organised by Multicultural Arts Victoria, with support from Arts Victoria and the Office of Multicultural Affairs and Citizenship, featured multicultural music, dance, food stalls, historical artefacts, film screenings and a spectacular fireworks display.

source: Neos Kosmos