Daily Archives: April 25, 2014

Εκλογικός πυρετός στα Σκόπια

1394735

Την Κυριακή 27 Απριλίου διεξάγονται στην ΠΓΔΜ διπλές εκλογές, βουλευτικές και ο δεύτερος γύρος των προεδρικών. Όπως εκτιμούν πολιτικοί αναλυτές, αναμένεται άνετη επικράτηση του κυβερνώντος κόμματος VMRO-DPMNE του Νίκολα Γκρούεφσκι και επανεκλογή του Γκιόργκι Ιβάνοφ στο προεδρικό αξίωμα της χώρας.

Σύμφωνα με όλες σχεδόν τις εκτιμήσεις πολιτικών αναλυτών στα Σκόπια, στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές της Κυριακής, ο συνασπισμός υπό το VMRO-DPMNE αναμένεται όχι μόνο να διατηρήσει τη δύναμη του από τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές που είχαν διεξαχθεί στη χώρα τον Ιούνιο του 2011 (είχε εκλέξει 56 βουλευτές), αλλά και να την αυξήσει, φθάνοντας ίσως και τους 62 βουλευτές, κάτι που θα σήμανε αυτοδυναμία στη Βουλή της ΠΓΔΜ η οποία αριθμεί 123 έδρες.

Μείωση της δύναμης του αναμένεται να υποστεί ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης υπό την Σοσιαλδημοκρατική Ένωση (SDSM) του Ζόραν Ζάεβ, ο οποίος στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές είχε 42 έδρες.

Τα αλβανικά κόμματα

Μεταξύ των αλβανικών κομμάτων αναμένεται να επικρατήσει το συγκυβερνών DUI του Αλί Αχμέτι, το οποίο φέρεται να έχει σαφές προβάδισμα έναντι του αντιπολιτευόμενου Δημοκρατικού Κόμματος Αλβανών (DPA) του Μέντουχ Θάτσι.

Ακόμη και στην περίπτωση που ο συνασπισμός υπό το VMRO-DPMNE του Ν.Γκρούεφσκι αποκτήσει αυτοδυναμία στη Βουλή από τις βουλευτικές εκλογές της Κυριακής, θα συμμαχήσει με ένα αλβανικό κόμμα στην κυβέρνηση της χώρας, μεταξύ άλλων και για τη διατήρηση των εύθραυστων διεθνοτικών ισορροπιών στην ΠΓΔΜ, όπου οι Αλβανοί αποτελούν το 25% του πληθυσμού της χώρας. Άλλωστε σε όλες τις κυβερνήσεις της ΠΓΔΜ συμμετέχει πάντοτε ένα αλβανικό κόμμα.

Καταγγελίες για διαφθορά

Η προεκλογική εκστρατεία των τελευταίων ημερών χαρακτηρίστηκε από τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης για εκτεταμμένη διαφθορά της κυβέρνησης του Ν.Γκρούεφσκι και για σκηνικό που κάθε άλλο παραπέμπει σε ελεύθερες και δημοκρατικές εκλογές . Οι κατηγορίες αυτές απορρίφθηκαν από το VMRO-DPMNE, το οποίο υποστήριξε ότι η αντιπολίτευση αναζητά «άλλοθι» για τη διαφαινόμενη συντριβή της στις εκλογές της Κυριακής.

Ο δεύτερος γύρος των προεδρικών

Ταυτόχρονα με τις βουλευτικές εκλογές διεξάγεται την Κυριακή και ο δεύτερος γύρος των προεδρικών εκλογών, στον οποίο συμμετέχουν ο απερχόμενος πρόεδρος της ΠΓΔΜ και υποψήφιος του VMRO-DPMNE, Γκιόργκι Ιβάνοφ και ο υποψήφιος του SDSM Στέβο Πεντάροφσκι, με τον πρώτο να θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα εξασφαλίσει μία ακόμη θητεία.

Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών που είχαν διεξαχθεί στις 13 Απριλίου και στον οποίο συμμετείχαν τέσσερις υποψήφιοι, ο κ.Ιβάνοφ είχε έρθει πρώτος, με διαφορά 14 ποσοστιαίων μονάδων από τον κύριο αντίπαλο του Στέβο Πεντάροφσκι

Το κόμμα του Αλί Αχμέτι, το οποίο συμμετέχει στην κυβέρνηση συνασπισμού της ΠΓΔΜ, μποϋκοτάρει τις προεδρικές εκλογές, καθώς η πρότασή του για έναν κοινό προεδρικό υποψήφιο ευρύτερης αποδοχής απορρίφθηκε από το κόμμα του πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι. Η διαφωνία αυτή των δύο κυβερνητικών εταίρων αποτέλεσε και την αφορμή για τη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη πρόωρων βουλευτικών εκλογών.

Πηγή: ΑΠΕ

Γενοκτονία των Αρμενίων: Ο Ευφράτης είναι ακόμα κόκκινος

image

Γενοκτονία: η προσχεδιασμένη, συστηματική και ολοκληρωτική εξόντωση φυλής ή έθνους: (η) – των Αρμενίων από τους Τούρκους – (η) των Εβραίων από τους Ναζί (Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας).

Ήταν η 24η Απριλίου 1915 (η «Κόκκινη Κυριακή», για τους Αρμένιους), όταν οι οθωμανικές αρχές συνέλαβαν 250 επιφανείς Αρμένιους της Κωνσταντινούπολης. Επρόκειτο μόνο για την πρώτη πράξη ενός από τα συγκλονιστικότερα και πιο προσβλητικά για τον ανθρώπινο πολιτισμό δράματα που έμελλε να χαράξει ανεξίτηλα την πορεία ενός αρχαίου έθνους, που παραλίγο να χαθεί στη λήθη της ιστορίας.

Περίπου 1.500.000 άνθρωποι (σε σύνολο 3.000.000 Αρμενίων που διαβιούσαν στα ανατολικά, κυρίως, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) σκοτώθηκαν από μαχαίρι, από κούραση στα καταναγκαστικά έργα, κάηκαν μαζικά ζωντανοί, πνίγηκαν στη Μαύρη Θάλασσα ή στον Ευφράτη, ή χάθηκαν στην έρημο της Συρίας στις αναγκαστικές «πορείες θανάτου» που τους επέβαλλε η πολιτική των νέο-Τούρκων.

01

Εκατοντάδες χιλιάδες έχασαν τη ζωή τους στις ‘πορείες θανάτου’ που επιβλήθηκαν από τους Οθωμανούς

Μαρτυρίες γιατρών και επιστημόνων για μαζικές εξοντώσεις με τοξικά αέρια, υπερβολικής χορήγησης μορφίνης στα αθώα θύματα, ακόμα και η σκόπιμη διασπορά του τύφου μέσω της υποχρεωτικής ένεσης μολυσμένου αίματος, συνθέτουν μακάβρια το «Μεγάλο Έγκλημα», όπως αποκαλούσαν αρχικά οι επιζώντες Αρμένιοι τα γεγονότα. Σύμφωνα με αναφορές, δημιουργήθηκαν 25 στρατόπεδα συγκέντρωσης στα σύνορα με το Ιράκ από τα οποία ελάχιστοι γλίτωσαν. Ίδια κίνητρα κι ίδιες μέθοδοι που δυστυχώς δεν συνέβησαν μόνο μια φορά στον 20ο αιώνα.

02

Ο χάρτης της φρίκης

Καμία διάκριση δεν έγινε μεταξύ ανδρών, γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων. Οι σφαγές, η κακοποίηση και οι βιασμοί γίνονταν σε ημερήσια διάταξη, καθώς οι Αρμένιοι σε όλα τα μήκη και πλάτη της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έπρεπε να εξαφανιστούν, στο πλαίσιο του δόγματος του «παντουρκισμού», της δημιουργίας δηλαδή ομοιογενούς τουρκικού πληθυσμού στην πολυσύνθετη αλλά καταρρέουσα αυτοκρατορία.

05

«Η φριχτή μυρωδιά της καμένης σάρκας αναδυόταν για πολλές μέρες μετά τους εμπρησμούς», περιγράφουν Τούρκοι οι οποίοι έζησαν ως παρατηρητές τα γεγονότα, σε αρμένικα χωριά που κάηκαν ολοσχερώς μαζί τους κατοίκους τους.

Άλλοι χριστιανικοί πληθυσμοί, όπως οι Έλληνες (Πόντιοι) και οι Ασσύριοι εκδιώχθηκαν με αντίστοιχη φρικαλέα βιαιότητα, με τα θύματα και σε αυτές τις κοινότητες να ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες (στη Γενοκτονία των Ποντίων που έλαβε χώρα την ίδια περίοδο, περισσότεροι από 350.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και χιλιάδες άλλοι εκτοπίστηκαν).

06

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος

Η διάλυση –ουσιαστικά- της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η απώλεια του 85% των ευρωπαϊκών της εδαφών μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, δημιούργησε ένα κύμα εκατοντάδων χιλιάδων τούρκων προσφύγων οι οποίοι, εμποτισμένοι με αισθήματα οργής και εκδίκησης, μετοίκησαν στα ανατολικά της αυτοκρατορίας, εκεί που διαβιούσαν οι Αρμένιοι. Η «εκδίκηση» δεν θα αργούσε να έρθει.

Κατά τη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου, η Τουρκία, που πολέμησε στο πλευρό των Γερμανών, έγινε θέατρο πολλών και αιματηρών πολεμικών επιχειρήσεων. Δεκάδες χιλιάδες Αρμένιοι πολέμησαν εθελοντικά μαζί με τον ρωσικό στρατό εναντίον τους, γεγονός που αποτέλεσε και μία από τις «αφορμές» για αυτά που θα ακολουθούσαν αργότερα.

07

Μητέρα σπαράζει πάνω από το πτώμα της κόρης της. Αυτή η σκηνή επαναλήφθηκε χιλιάδες φορές σε διάστημα δύο ετών στην Ανατολία

Ο απόκοσμος φανατισμός του όχλου, οι παραινέσεις των ιμάμηδων ότι όσοι διώκουν τους Αρμένιους θα κερδίσουν μια θέση στον παράδεισο και εκατοντάδες χρόνια καταπίεσης και ανάπτυξης του αισθήματος της «ανωτερότητας» των Τούρκων έναντι των χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μετέτρεψε την εντεταλμένη εκδίωξη των Αρμενίων από τα τουρκικά εδάφη, σε μαζική φριχτή εξόντωση με όλους τους τρόπους που μπορεί (ή δεν μπορεί) να φανταστεί ο ανθρώπινος νους.

Οι διώξεις αυτές ουσιαστικά επιβάλλονταν με σχετικό νόμο του κράτους, που προέβλεπε μάλιστα και την απαλλοτρίωση της περιουσίας των εκδιωγμένων.

08

Τούρκος διασκεδάζει με το να κοροιδεύει πεινασμένα παιδιά, δείχνοντάς τους ένα καρβέλι ψωμί

Έγκλημα χωρίς τιμωρία

Κάτω από τις έντονες πιέσεις της διεθνούς κοινής γνώμης (ξένοι εργαζόμενοι στην Τουρκία έστελναν αναφορές στις οποίες τόνιζαν ότι «δεν μπορούν να αντέξουν άλλο να είναι μάρτυρες αυτής της φρικαλεότητας»), το 1919 συστάθηκε από το τουρκικό κράτος ένα δικαστήριο για να «τιμωρήσει» τους ενόχους αυτού του εγκλήματος. Κάποιοι αξιωματούχοι τιμωρήθηκαν εις θάνατο ερήμην, αφού ποτέ δεν εμφανίστηκαν στο δικαστήριο. Και ποτέ κανείς δεν τους αναζήτησε, για να τους επιβάλλει την ποινή.

Διεθνές δικαστήριο έγινε και στη Μάλτα όμως, καθώς όπως προέβλεπε η Συνθήκη των Σεβρών η Τουρκία θα έπρεπε να παραδώσει τους υπεύθυνους για να δικαστούν, όπως και πράγματι έγινε. Τούρκοι στρατηγοί, αξιωματούχοι και «διανοούμενοι» φυλακίστηκαν εκεί για τρία χρόνια, ενώ διεξάγονταν έρευνες για τις πράξεις τους. Οι «συγκυρίες» όμως και οι «διεθνείς ισορροπίες» άλλαξαν και τελικά επέστρεψαν όλοι σώοι και αβλαβείς στην Τουρκία, σε αντάλλαγμα για την απελευθέρωση βρετανών κρατουμένων…

09

Τη δικαιοσύνη που δεν επέβαλλαν οι διεθνείς θεσμοί, την απέδωσαν τελικά εν μέρει Αρμένιοι, στο πλαίσιο της επιχείρησης «Νέμεσις» που οργανώθηκε από τους ίδιους, με σκοπό να τιμωρήσουν τους υπεύθυνους για τη γενοκτονία. Τούρκοι επιφανείς αξιωματούχοι που συμμετείχαν και οργάνωσαν τις σφαγές δολοφονήθηκαν –μάλιστα ένας εξ αυτών μέρα μεσημέρι στο Βερολίνο, από Αρμένιο φοιτητή. Ο φοιτητής συνελήφθη αμέσως –για να αθωωθεί λίγες μέρες αργότερα σε μια πρωτόγνωρη απόφαση για τα δικαστικά χρονικά… Ο δικηγόρος του φοιτητή ήταν ο ίδιος που καθιέρωσε τον όρο «γενοκτονία», το 1943, όταν αντίστοιχα γεγονότα έλαβαν χώρα, αυτή τη φορά σε ευρωπαϊκό έδαφος…

Δημοσίευμα της New York Times, το 1915

Δημοσίευμα της New York Times, το 1915

Σύμφωνα με αναφορές Γερμανών ιστορικών και ακαδημαικών, αρκετοί Γερμανοί αξιωματούχοι που βρίσκονταν στην Τουρκία εκείνη την περίοδο (ως σύμμαχη χώρα αλλά και για την κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής), είτε σιώπησαν, είτε επικρότησαν ή ακόμη και συμμετείχαν στη γενοκτονία, για διάφορους λόγους διεστραμμένης προάσπισης συμφερόντων ή συμμαχικής σχέσης… Κάποιοι από αυτούς ανέλαβαν σημαντικά πόστα στην κυβέρνηση του Χίτλερ, λίγες δεκαετίες αργότερα, οπότε και προφανώς βρήκαν την ευκαιρία να επαναλάβουν αυτά που είχαν διδαχθεί από τους πρωτεργάτες της πρώτης γενοκτονίας τους 20ου αιώνα.

99 χρόνια μετά το ολοκαύτωμα, η Τουρκία εξακολουθεί να αποποιείται την ιστορία της

Η μαζική αυτή εξόντωση των Αρμενίων οδήγησε στη δημιουργία της Αρμένικης Διασποράς, καθώς χιλιάδες Αρμένιοι διαβιούν στο εξωτερικό και πιέζουν για διεθνή αναγνώριση των γεγονότων, ενώ αυτή αποτελεί και τη βασική πολιτική γραμμή του αρμένικου υπουργείου Εξωτερικών.

Μέχρι σήμερα, 22 χώρες έχουν αναγνωρίσει επίσημα τη Γενοκτονία (η Ελλάδα και η Κύπρος ήταν από τις πρώτες) καθώς και 42 Πολιτείες των ΗΠΑ. Οι πρόσφατες εξαγγελίες του Προέδρου Ομπάμα όμως, ότι θα αναγνωρίσει τη Γενοκτονία, περιορίστηκαν τελικά σε δηλώσεις αφορισμού των γεγονότων του 1915, αφού η έντονη αντίδραση και διαμαρτυρία της Τουρκίας θεωρήθηκε μείζονος σημασίας για τα αμερικάνικα συμφέροντα, συγκριτικά με την ιστορική αλήθεια…

10

Η Τουρκία φυσικά και συνεχίζει να μην αναγνωρίζει όχι μόνο των χαρακτηρισμό των φριχτών μαζικών δολοφονιών ως γενοκτονία, αλλά τα υποβιβάζει μάλιστα στο βαθμό των «εκκαθαρίσεων στο πλαίσιο πολεμικών επιχειρήσεων». Οι σχέσεις της με την Αρμενία πάντα θεωρούνται τεταμένες, ενώ τούρκοι εθνικιστές έχουν επιτεθεί και σκοτώσει διανοούμενους που κατακρίνουν τη στάση αυτή.

11

Φέτος όμως, για πρώτη χρονιά περάσαμε από την πλήρη άρνηση της συζήτησης του θέματος, σε μια ανακοίνωση από τον Ερντογάν που προκάλεσε αίσθηση: «Ευχόμαστε οι Αρμένιοι που έχασαν τη ζωή τους στις συνθήκες των αρχών του 20ού αιώνα να αναπαύονται εν ειρήνη και απευθύνουμε τα συλλυπητήριά μας στα εγγόνια τους», τόνισε, ξεκαθαρίζοντας όμως σε μια παράλογη εξίσωση θύτη-θύματος, ότι τα γεγονότα αποτελούν «κοινό πόνο» των λαών της Ανατολίας…

12

Το επιβλητικό μνημείο για τη γενοκτονία, στην καρδιά της Αρμενίας

Μια δήλωση που φυσικά και δεν ικανοποίησε στο ελάχιστο την αρμένικη πλευρά, σύμφωνα με την οποία η δήλωση συλλυπητηρίων του τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συνιστά την «τελειοποίηση της άρνησης και της αποσιώπησης της γενοκτονίας»…

13

Μνημείο στη Λάρνακα της Κύπρου, για τη γενοκτονία των Αρμενίων

Η άρνηση της αναγνώρισης του φόνου και του δολοφόνου, σκοτώνει το θύμα για δεύτερη φορά, λέει ένα γνωμικό. Στην περίπτωση της Αρμενίας, αυτό συμβαίνει 99 συνεχόμενα χρόνια.

16

Για το 2015, συμβολική επέτειο των 100 ετών, αναμένεται να υπάρξουν πολύ πιο έντονες πιέσεις από όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, προκειμένου να αναλάβει ο θύτης τις ευθύνες του, κοιτώντας γενναία στα μάτια την ιστορία, συμβάλλοντας έστω και ελάχιστα στη λύτρωση αλλά και ανακούφιση ενός τεράστιου βάρους, που βρίσκεται στις πλάτες μόνο του θύματος.

Επιμέλεια: Σωτήρης Σκουλούδης

Πηγή: zougla.gr

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Για 6 μήνες ακόμα ο Μιχαλολιάκος στη φυλακή

mixaloliakosxeri_743787635

Την παράταση της προσωρινής κράτησης του Γενικού Γραμματέα της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου, ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή για διεύθυνση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, αποφάσισε το Συμβούλιο Εφετών.

Σύμφωνα με το βούλευμά του το Δικαστικό Συμβούλιο, που συνεδρίασε ενόψει της λήξης του πρώτου εξαμήνου κράτησης του κατηγορούμενου, διατάσσει να συνεχιστεί για ακόμη ένα εξάμηνο η προσωρινή κράτηση του κρίνοντας, ότι δεν έχουν εκλείψει οι λόγοι για τους οποίους οδηγήθηκε στη φυλακή.

Στις αρχές Απριλίου είχε παραταθεί, για ένα ακόμη εξάμηνο, η προσωρινή κράτηση και των βουλευτών της Χρυσής Αυγής Χρήστου Παππά και Γιάννη Λαγού ενώ συνολικά για την ίδια υπόθεση κρατούνται έξι βουλευτές.

Πηγή:zougla.gr

Αυστραλία: Τιμά τους πεσόντες στη μάχη της Καλλίπολης

05

Μάχη της Καλλίπολης 99 χρόνια μετά…

Μία πολύ σημαντική εθνική επέτειο γιορτάζει σήμερα η Αυστραλία με τη Νέα Ζηλανδία, καθώς συμπληρώνονται 99 χρόνια από την «Ημέρα ΑNZAC». 

01

Τα αρχικά σημαίνουν «Australian and New Zealand Army Corps» και η επέτειος είναι αφιερωμένη στην στρατιωτική επέμβαση των συμμαχικών δυνάμεων στην Καλλίπολη της Τουρκίας το 1915.

02

Η συγκεκριμένη επέμβαση αποτελούσε μέρος του σχεδίου του Ουίνστον Τσόρτσιλ για να βοηθήσει να διαπεράσουν οι συμμαχικές δυνάμεις των Ρώσων από τη Μαύρη Θάλασσα, καθώς η περιοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αποτελούσε στρατηγικό και καίριο σημείο για την έκβαση του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

03

Συμμαχικά στρατεύματα (φώτο) στο Anzac Cove στη χερσόνησο της Καλλίπολης το 1915. Απο αυτό το σημείο πολλοί στρατιώτες στάλθηκαν στη μάχη κατά μήκος της κορυφογραμμής της περιοχής.

04

Κατά την διάρκεια της εκστρατείας στην Καλλίπολη, σκοτώθηκαν 214.000 άντρες των συμμαχικών δυνάμεων.

Η μάχη χάθηκε εν τέλει για την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία με την απώλεια 8.000 στρατιωτών, ωστόσο αποτελεί μία σημαντική ημέρα για τις δύο χώρες γιατί απέκτησαν σημαντική εθνική υπόσταση και πάνω απ’όλα, υπερηφάνια. 

Η μάχη διήρκησε 8 μήνες.

Σχεδόν μετά από έναν αιώνα, η ημέρα τιμάται με ιδιαίτερη συγκίνηση από όλες τις πολιτικές και στρατιωτικές δυνάμεις. 

Οι φωτογραφίες που έρχονται από εκείνη την περίοδο είναι συγκλονιστικές, καθώς μας μεταφέρουν σε μία διαφορετική εποχή, όπου ο πόλεμος ήταν κάτι δεδομένο.

06

Η προβλήτα εκφόρτωσης κατασκευάστηκε από τους Συμμάχους στην Καλλίπολη το 1915.

07

Η μάχη με τα πυροβόλα έχει αρχίσει στην κορυφή ενός λόφου στο Helles Bay, στην Καλλίπολη – Τουρκία.

Η Δημιουργία του ΑΝΖΑΚ

ΑΝΖΑΚ (αγγλ.:ANZAC) είναι το ακρωνύμιο του στρατιωτικού εκστρατευτικού σώματος Αυστραλών και Νεοζηλανδών (Australian and New Zealand Army Corps), που μετείχε στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο, στην εκστρατεία της Καλλίπολης το 1915.

09

Αυστραλοί στρατιώτες επιβιβάζονται στη Μελβούρνη για το μέτωπο της Καλλίπολης. Από όλους αυτούς οι 8.000 δεν ξαναγύρισαν ποτέ πίσω.

Με την ίδια επωνυμία ANZAC υπήρξαν και μεταγενέστερα στρατιωτικές μονάδες.

10

Στρατιωτικό τμήμα της Anzac (φώτο) 4χρόνια μετά την αποτυχημένη εκστρατεία στην Καλλίπολη, τιμά τους πεσόντες με παρέλαση σε δρόμο του Λονδίνου, τον Απρίλιο του 1919.

11

Απρίλης 1916, η πρώτη επέτειος της μάχης της Καλλίπολης εις μνήμη των πεσόντων στρατιωτών, τιμάται στο δρόμο Strand του Κεντρικού Λονδίνου.

12

Στη μνήμη των στρατιωτών της ΑΝΖΑC που σκοτώθηκαν έχει καθιερωθεί ημέρα μνήμης, η Anzac Day, που εορτάζεται κάθε χρόνο στις 25 Απριλίου και στις δύο χώρες.

Η 25η Απριλίου 1915 ήταν η πρώτη μέρα της απόβασης στη χερσόνησο της Καλλίπολης.

Το ΑΝΖΑΚ, δηλαδή το Αυστραλιανό και Νεοζηλανδέζικο Εκστρατευτικό Σώμα συγκροτήθηκε το 1915. 

Υπηρέτησε υπό τις διαταγές του στρατηγού Γουίλιαμ Μπέρντγουντ (William Birdwood) και αποτελείτο αρχικά από δύο ταξιαρχίες: 

13

Την 1η αυστραλιανή ταξιαρχία πεζικού (the Australian 1st Division) και την Ταξιαρχία Αυστραλών και Νεοζηλανδών (New Zealand and Australian Division). 

Επίσης, στο σώμα μετείχαν μονάδες μηχανικού, τραυματιοφορέων και συλλογής τραυματιών, μεταφορικά μέσα και υπαίθριο μαγειρείο. 

Στη Λήμνο έφτασε την πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου του 1915 μια πρώτη δύναμη από 3.200 άνδρες και ακολούθησαν τον Αύγουστο και άλλοι. 

15

Από τις 25 Απριλίου ως το Νοέμβριο πραγματοποίησαν δεκάδες απόπειρες απόβασης στη χερσόνησο της Καλλίπολης, της Τουρκίας, τις οποίες απέκρουσαν οι τουρκικές δυνάμεις υπό τον Κεμάλ συνεπικουρούμενες από γερμανικά και αυστριακά στρατεύματα. 

Μεταξύ των στρατιωτών της ΑΝΖΑΚ υπήρξαν εκατοντάδες νεκροί και τραυματίες, οι οποίοι είναι θαμμένοι σε στρατιωτικά νεκροταφεία, στην χερσόνησο της Καλλίπολης. 

Οι τραυματίες νοσηλεύονταν στη Λήμνο, σε νοσοκομείο εκστρατείας που είχε στηθεί στο χωριό Σαρπί Λήμνου, καθώς και σε πλοία. 

Περίπου 4.000 Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στρατιώτες νοσηλεύθηκαν στη Λήμνο με τη συνδρομή 96 Αυστραλίδων νοσοκόμων. 

16

Όμως, πολλοί πέθαναν και θάφτηκαν σε δύο συμμαχικά νεκροταφεία στη Λήμνο στο Πορτιανού και στο Μούδρο. 

Συνολικά στη Λήμνο είναι θαμμένοι 148 Αυστραλοί και 76 Νεοζηλανδοί στρατιώτες. 

Μετά την αποτυχία της απόβασης, οι εναπομείναντες στρατιώτες του ΑΝΖΑΚ μετακινήθηκαν στην Αίγυπτο. 

Οι τελευταίοι Αυστραλοί αποχώρησαν από τη Λήμνο στις αρχές του 1917.

Εκδηλώσεις μνήμης

18

Στη μνήμη των μαχητών, των τραυματιών και των νεκρών Αυστραλών και Νεοζηλανδών μελών του ΑΝΖΑΚ οι δύο χώρες καθιέρωσαν την 25η Απριλίου, ημέρα έναρξης της απόβασης το 1915, ως Ημέρα Μνήμης του ΑΝΖΑΚ, γνωστή ως Anzac Day. 

19

Την ημέρα αυτή γίνονται πολλές εκδηλώσεις σε όλες τις πόλεις των δύο κρατών, και θεωρείται εθνική επέτειος, δεδομένου ότι ως το 1915 οι κάτοικοι των δύο χωρών αυτών δεν είχαν λάβει μέρος σε άλλη πολεμική σύγκρουση.

20

Η Anzac Day εορτάζεται επίσης στα Νησιά Κουκ, στο νησί Νιούε, στη Σαμόα και στην Τόνγκα.

21

Μεγάλες εκδηλώσεις μνήμης γίνονται στα συμμαχικά νεκροταφεία της Καλλίπολης, στην Τουρκία.

22

Από το 1998 περίπου έχουν ξεκινήσει ανάλογες εκδηλώσεις και στη Λήμνο με πρωτοβουλία Λημνίων μεταναστών της Αυστραλίας.

23

Στις εκδηλώσεις μετέχουν οι τοπικές αρχές, οι πρέσβεις Αυστραλίας, Νέας Ζηλανδίας, Αγγλίας, Ινδίας και άλλων χωρών, των οποίων στρατιώτες είναι θαμμένοι στα δύο συμμαχικά νεκροταφεία.

24

Παρά την τραγική κατάληξη της εκστρατείας οι Αυστραλοί και οι Νεοζηλανδοί έφυγαν με αγαθές αναμνήσεις από τη Λήμνο, από τις περιποιήσεις και τη συμπεριφορά των κατοίκων.

25

Οι μνήμες αυτές βοήθησαν μεταγενέστερα στην ομαλή ένταξη των Λημνίων μεταναστών στην Αυστραλία. 

26

Σε ανάμνηση της ζωής στη Λήμνο, η ονομασία Λήμνος δόθηκε σε προάστιο στην πολιτεία Βικτόρια.

27

Ένα Αυστραλιανό Μνημείο στην είσοδο του λιμανιού του Μούδρου έχει στηθεί, ως ελάχιστος φόρος τιμής στους «Ήρωες της Λήμνου» και στους ισχυρούς πολιτισμικούς και ιστορικούς δεσμούς μεταξύ της Αυστραλίας και της Ελλάδας. 

28

Επίσης, οι δυο δρόμοι που οδηγούν προς τα συμμαχικά νεκροταφεία Μούδρου και Πορτιανού έχουν ονομαστεί «Οδός ΑΝΖΑΚ».

Πηγή:http://athamastos.blogspot.com.au/2013/04/blog-post_3609.html

What is Anzac Day?

anzac day 2012 07

They shall grow not old, as we that are left grow old: 
Age shall not weary them, nor the years condemn. 
At the going down of the sun and in the morning 
We will remember them.

What is Anzac Day?

ANZAC Day – 25 April – is probably Australia’s most important national occasion. It marks the anniversary of the first major military action fought by Australian and New Zealand forces during the First World War.

What does ANZAC stand for?

ANZAC stands for Australian and New Zealand Army Corps. The soldiers in those forces quickly became known as Anzacs, and the pride they took in that name endures to this day.

Why is this day special to Australians?

When war broke out in 1914, Australia had been a federal commonwealth for only 13 years. The new national government was eager to establish its reputation among the nations of the world. In 1915 Australian and New Zealand soldiers formed part of the allied expedition that set out to capture the Gallipoli peninsula in order to open the Dardanelles to the allied navies. The ultimate objective was to capture Constantinople (now Istanbul in Turkey), the capital of the Ottoman Empire, an ally of Germany.

The Australian and New Zealand forces landed on Gallipoli on 25 April, meeting fierce resistance from the Ottoman Turkish defenders. What had been planned as a bold stroke to knock Turkey out of the war quickly became a stalemate, and the campaign dragged on for eight months. At the end of 1915 the allied forces were evacuated, after both sides had suffered heavy casualties and endured great hardships. Over 8,000 Australian soldiers had been killed. News of the landing on Gallipoli had made a profound impact on Australians at home, and 25 April soon became the day on which Australians remembered the sacrifice of those who had died in the war.

Although the Gallipoli campaign failed in its military objectives, the Australian and New Zealand actions during the campaign left us all a powerful legacy. The creation of what became known as the “Anzac legend” became an important part of the identity of both nations, shaping the ways they viewed both their past and their future.

source:https://plus.google.com/+RobElliott/posts/4tNoGgzURsF

 

Where and when you can attend major Anzac Day services in NSW

external

FROM dawn services to Anzac Day marches the people of NSW will be paying tribute to the nation’s servicemen and women at events across the state.

Find out when and where you can celebrate Anzac Day by browsing our list of major NSW services.

100 YEARS OF UNTOLD STORIES: ANZAC TO AFGHANISTAN

SYDNEY

4:30am Dawn Service, The Cenotaph, Martin Place

8:30am Consular wreath laying

9:00am March begins, Sydney CBD

12:30pm Commemoration Service, ANZAC Memorial, Hyde Park

5:00pm Sunset Service, Cenotaph, Martin Place

PARRAMATTA

4:30am Dawn Service, Prince Alfred Park

4:45am March begins, Parramatta RSL Club

6:00 Anzac Breakfast, Parramatta RSL Club

02

WOLLONGONG

5:45am Dawn Service, War Memorial and Cenotaph, MacCabe Park, Church St

10:00am March begins at Church St near Glebe St

WAGGA WAGGA

6:00am Dawn Service, Cenotaph

6:30am Pilgrimage to the War Cemetery

7:00am Anzac Day breakfast at RSL Club

10:30am March, Baylis St to Cenotaph

11:15am Service, Victory Memorial Garden

NEWCASTLE

5:10am Dawn Service, Nobbys Beach

9:15am March begins, Hunter Mall cnr of Hunter and Perkins streets

10:00am Commemoration Service, Cenotaph, Civic Park

PORT MACQUARIE

5:30am Dawn Service, Town Green

10:15am March down Horton St, Town Green

10:30am Main Service, Town Green

03

 

TWEED HEADS

5:45am, Dawn Service, Chris Cunningham Park

5:50am March to Memorial

TAMWORTH

5:30am Dawn Service, Anzac Park Gates, Brisbane St

10:00am March begins, Marius St to Tamworth Memorial Town Hall

10:45am Main Service, Tamworth Town Hall

ALBURY

5:30am Dawn Service, Monument Hill

9:00am March begins, from eastern end of Dean St

10:00am Wreath-laying Service, Monument Hill

11:20am 2nd/23rd Battalion Commemoration Service, Albury Commercial Club

04

MAITLAND

5:15am Dawn Service, Maitland Station

10:15am March begins, Maitland Fire Station

11:00am Commemorative Service, Cenotaph

PENRITH

4:30am March to Memory Park, cnr Tindale and Castlereagh streets

5:00am Dawn Service

GOSFORD

5:45am March to Cenotaph, Gosford Police Station

6:00am Dawn Service

10:20am Main march begins, Kibble Park

11:00am Memorial Service

05

source: dailytelegraph.com.au

 

ABC Local Radio live from Anzac Cove, Gallipoli on Anzac Day 2014

r1266404_17014980

Broadcasting from Lone Pine, Gallipoli for ABC Local Radio: Ollie Wards, Richard Stubbs and Serpil Senelmis (Simon Leo Brown – ABC Local)

ABC Local Radio is pleased to present a special national broadcast of the 2014 Anzac Day Dawn Service live from Anzac Cove, Gallipoli.

ABC broadcasters of Australian, New Zealand and Turkish decent will present a special broadcast of the 2014 Anzac Day Dawn Service live from Anzac Cove, Gallipoli.

Anchored by ABC Radio broadcaster Richard Stubbs, the national program will commemorate the centenary of the First World War.

Richard Stubbs has deep personal and professional interest in the military – his grandfather was a stretcher bearer on the Western Front in WW1 and his father served in the Australian Navy on HMAS Macquarie.

His affinity with the armed services formed at a young age through the conversations had as a child with his grandad and says that talking to vets is like talking to his grandfather.

In a time when vets did not talk much about their wartime experiences Richard’s grandfather told tales of rescue and everyday life. Richard credits his grandfather who he says he inherited his irreverent outlook on life from.

Over the years Richard has interviewed many returned servicemen and women on ABC Radio. He brings a much appreciated (and often commented on) empathy to these personal discussions that allow him to capture the stories and outcomes of service on individuals and their families. He is interested in all aspects of life in service, including a special interest in post traumatic stress disorder.

For the past nine years Richard has played a constant part of 774 Melbourne and ABC Victoria’s Anzac Day coverage. He has produced podcasts and presented the 2013 radio feature ‘Kids of Vets’. He has also represented ABC Radio internationally, when he presented a radio feature on the five year commemoration of the Bali bombing and is a regular MC at the Shrine of remembrance annual dinner.

Richard has a vast knowledge of and strong passion for the personal stories that derive from our military history and the Anzacstory. His personal connection and background makes it all the more meaningful to represent the ABC and to report on the historic Anniversary marking the centenary of the First World War.

Richard will be joined by field reporters: triple j Content Director and former NZ Army Reserve Officer Ollie Wards and producer of Drive on RN and Sunday Night Safran on triple j Serpil Senelmis.

ABC Local Radio is pleased to present a special broadcast of the 2014 Anzac Day Dawn Service live.

source: abc.net.au

Anzac Day: Why we must remember

anzacday02susangordonbrown

Youngsters at the Shrine of Remembrance in Melbourne on Anzac Day last year. Photo: Susan Gordon-Brown.

A reflection on the meaning of Anzac Day.

On the 99th anniversary of the landing of the Australian and New Zealand Army Corps troops at Gallipoli, celebrated yesterday, let us revisit the reason why we commemorate Anzac Day, and what it means to us as a nation, and as individuals.

It is said that Australia came of age on that morning some 13 years after federation.

That may be true, and perhaps that is why we hold the day in such high regard in our national calendar. It certainly is not to celebrate a great military victory, because the landing and subsequent battle at Gallipoli was far from that.

The Anzacs were landed at the wrong place, after setting out around 3.30 am from the ships anchored offshore, on a night so dark, not even the shoreline was visible. Initially they encountered fairly light fire from the Turkish defenders, but the enemy positions were quickly reinforced, and by mid-morning the Anzacs were faced with withering rifle and machine-gun fire from the heights above.

At the end of that first day, 2,000 men lay dead – for the gain of about six square kilometres and an advance inland of one kilometre. It was a military disaster from any viewpoint, except for the well-planned and successful evacuation which followed some eight months later.

Not including illness, the total Allied casualties at Gallipoli were 56,707 dead, 123,598 wounded, 7,654 made prisoner, total 187,959 The whole Gallipoli operation cost 26,111 Australian casualties, including 8,141 deaths.

Of course it is just not Gallipoli we remember on Anzac Day, nor is it confined to the duty and sacrifice of the First World War.

Anzac Day is set aside for us all to come together to give thanks to all those men and women who have put their lives at risk in the service of our country – and in many cases paid the supreme price.

These men and women did not start the wars in which they were involved; that was the responsibility of the government of the day and our government is the agent of the Australian people. The sailors, soldiers and airmen, the nurses and other personnel were fighting on behalf of the people of Australia.
What they did was to offer their very existence when they were told that their country needed them. I say their country, but it many cases, particularly in the First World War, they did so for a country which was not theirs by birth, for many of them had been born overseas and were Australian by immigration.
For Australia, as for many nations, WWI remains the most costly conflict in terms of deaths and casualties. From a population of fewer than five million, 416,809 men enlisted – with around 320,000 serving – of which over 61,000 were killed and 156,000 wounded, gassed, or taken prisoner.

Anzac Day is a day for all Australians, regardless of religion, racial background or place of birth. It is a day to commemorate the bravery and self-sacrifice of past and present generations.

On this Anzac Day, let us thank and recognise those who served in the First and Second World Wars, Korea, Malaya, Vietnam, the Gulf, Iraq, and Afghanistan, along with the many international peace-keeping operations over the years that have involved Australian forces.

Anzac Day is not a day for honouring war, for war is not something to be honoured. War is something which is used as a last resort when diplomacy has failed and is used by a nation to safeguard its sovereignty.

Anzac Day is not merely a date, marking some remote campaign, but rather a spirit. It is a day to reflect on the qualities of past generations who in hardship displayed courage, discipline, self sacrifice, resourcefulness and friendship.

As the number of veterans grows smaller, the spirit of Anzac Day, which has been bequeathed to us from battlefields long ago, lives on, because it is a reflection of the very heart of our nation.

History shows that, for a peace loving people, we have been a formidable adversary when stirred to action and also remarkably successful at the business of war. On every occasion when Australians have been called upon to protect freedom, they have done so generously and effectively.

The Anzac spirit exists in each of us, so therefore let us be guided by that spirit in facing the national and personal challenges ahead. Let us strive to be worthy of their sacrifice.

* Steve Kyritsis is president of the Hellenic RSL in Melbourne.

source: Neos Kosmos

 

ANZAC Day

KK_oped_ANZAC

The riderless horse with the boots reversed, signifying respect for the dead, during an ANZAC Service at the Australian War Memorial in Canberra. Photo: AAP/Mark Graham.

Australia as we know was not born as a result of a great national liberation-independence struggle, like the American revolution in 1776, or as a result of a great political revolution that emancipated the people, like the French Revolution in 1789.

Modern day Australia is vastly the result of white colonisation and subjugation of its indigenous people, a historical act that draws its origins in 1788. It is also the result of the democratic process, a referendum that led to the creation of the commonwealth of Australia in 1901.

Australia Day, the official national celebration of the country, is not a universally accepted day of nation birth and nation building, since it excludes the Aborigines and the day itself symbolises a historical act of colonisation- invasion and not an act of emancipation and liberation for all. Nor was there a separate treaty recognizing indigenous ownership of the land like in New Zealand.

In the Australian popular culture and in the Australian mythology, Anzac Day, the celebration of all of the nation’s military adventures abroad, adventures that started with a military defeat in the Allied invasion of Gallipoli in 1915, is sometimes treated and it is even proposed as a replacement for Australia Day.

This is not surprising, since nation building and heroism are usually defined in terms of conflict, wars and revolutions.

In 1915, Australia was a young colonial nation that was formed officially through the compromises of the political process and the outcome of a referendum. This small Australian nation of approximately five million people, an outpost of the British Empire in the far regions of the world, was in need of great heroic and legendary defining myths, real and imaginary, and Gallipoli, along with the First World War served that purpose for Australia. The Great War where 61.000 soldiers died and 155.000 were wounded, was the first mass military conflict for Australia and touched upon the lives and the imagination of the entire nation. Gallipoli was the historical and the symbolic moment that gave birth to the legends of the diggers, mateship, and struggle against all odds, even if that struggle is sometimes in vain…

However, what is worth highlighting from this years commemorative functions throughout the continent is not only the real events and its myths and/or the symbolisms. What is worth mentioning is the way Australia commemorates Anzac Day.

You do not have in this country an annual military parade or a student parade like other nations have on similar anniversaries. What you do have in urban centres and in remote towns are early dawn ceremonies, parades of veterans of various wars and their descendants and… revelry in the pub afterwards.

What you do have on Anzac Day is not only a grand national-official narrative, dictated by the state, the educational system and the ideological masters of the continent but also many small human narratives-stories, from the children, the grand children, the great grandchildren or other relatives of war veterans. You have personal accounts, memories and myths that they all come together and blend and enhance a greater national myth.

What is worth noticing in Australia, is that the grand national narrative and identity, is also the sum of smaller, and “idiosyncratic” to outsiders stories of achievements or failures of ordinary people as well. These small stories, these liveable, remembered or mythologised everyday lives or historical exemptions, all add up and become part of a greater narrative shaped by the peculiarities of the land, its people and its history.

The narrative of the Anzacs, almost one hundred years after its birth, is one of the most powerful binding myths of this 24 million strong multicultural nation.

This narrative, this remembrance day, this historical and mythological event is something unique in the psyche and in the imagination of quiet a few Australians, especially in rural Australia, where towns were completely decimated of their menfolk.

The way Australians view and feel Anzac Day, is something much bigger, I think, than just a commemoration that was rejuvenated in the middle 1980’s by the Hawke government and a few young backpackers who were influenced by the 1981 Peter Weir movie Gallipoli, or by a Four Corners ABC documentary, as it was suggested in the Fairfax Press last weekend by Tony Wright.

source: Neos Kosmos