Monthly Archives: June 2014

Ο αρχαίος ποιητής γοητεύει και εμπνέει τα αμερικανικά πανεπιστήμια.

Είναι 7.30 το πρωί και ο πρώτος στίχος της Οδύσσειας «Άνδρα μοι έννεπε, Μούσα, πολύτροπον, ος μάλα πολλά» ακούγεται από τον κήπο του Πανεπιστημίου.
Είναι μια από τις ημέρες που οι ήρωες του Ομήρου ζωντανεύουν σε δεκάδες αμερικανικά πανεπιστήμια, από τη Νέα Υόρκη έως το Τέξας, με την ανάγνωση της Οδύσσειας και της Ιλιάδας από τον πρώτο έως τον τελευταίο στίχο τους.

Φοιτητές, καθηγητές, διοικητικοί υπάλληλοι και άνθρωποι που δεν έχουν καμία σχέση με την ακαδημαϊκή κοινότητα, αλλά μοιράζονται την αγάπη για τα διάσημα έπη, περιμένουν τη σειρά τους για να διαβάσουν ένα απόσπασμα της Οδύσσειας ή της Ιλιάδας με σκοπό να μεταδώσουν τη γνώση για τον Όμηρο στους σπουδαστές και την τοπική κοινωνία. Η ανάγνωση ξεπερνά σε διάρκεια τις 15 ώρες και ολοκληρώνεται λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, όταν ο τελευταίος αναγνώστης διαβάσει το στίχο «Μέντορι ειδομένη ημέν δέμας ηδέ και αυδήν» και κλείσει το βιβλίο του.

Οι μαραθώνιοι έχουν γίνει τόσο δημοφιλείς τα τελευταία χρόνια ώστε οι Αμερικανοί, οι οποίοι έχουν το μάρκετινγκ στο αίμα τους, εφηύραν τον όρο «Homerathon», τυπώνοντας πάντα τα αντίστοιχα μπλουζάκια και αφίσες, ώστε να προωθήσουν τη διοργάνωση.

Οι «Ομηρικοί Μαραθώνιοι» είναι λίγο από όλα. Έχουν κάτι από αναπαράσταση των γιορτών της αρχαίας Αθήνας, όπου γινόταν απαγγελία των ομηρικών επών από την αρχή μέχρι το τέλος, και κάτι από πρακτική εξάσκηση για τους φοιτητές Κλασικών Σπουδών. Επιπλέον, χαρακτηρίζονται από το συνηθισμένο αμερικανικό κολεγιακό χιούμορ. Ο Τσαρλς Τσέισον, διευθυντής του τμήματος κλασικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Τέξας, το οποίο ήταν ένα από τα πρώτα που διοργάνωσαν ένα μαραθώνιο ανάγνωσης ομηρικού έργου λέει στο «Έθνος» ότι «αυτό είναι ακριβώς το είδος της πρακτικής άσκησης που χρειάζονται οι φοιτητές των Κλασικών Σπουδών. Επίσης είναι ένας διασκεδαστικός τρόπος για να δείξουμε κάτι διαφορετικό στην πλειονότητα των φοιτητών που σπουδάζουν μαθηματικά, διοίκηση επιχειρήσεων ή οικονομικά, με το σκεπτικό ότι θα έχουν καλύτερα αμειβόμενες δουλειές. Δυστυχώς, στις ΗΠΑ οι κλασικές σπουδές κινδυνεύουν».

ΤΟΥΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ

Μολονότι και τα δύο έπη του Ομήρου είναι εξαιρετικά δημοφιλή, η πλάστιγγα γέρνει ελαφρά προς την Οδύσσεια αφενός επειδή η Ιλιάδα είναι κατά 3.500 στίχους μεγαλύτερη και αφετέρου επειδή θεωρείται, θεματικά, από τους Αμερικάνους πιο «βαρύ» έργο. Η Τζάκι Μάρεϊ, καθηγήτρια Κλασικών Σπουδών του κολεγίου Skidmore στη Νέα Υόρκη, εξηγεί ότι «προτιμούμε την Οδύσσεια γιατί είναι περισσότερο γνωστή στον κόσμο, και επιπλέον είναι αρκετά περιπετειώδης για να κρατά το ενδιαφέρον των ανθρώπων που δεν γνωρίζουν το έργο του Ομήρου. Έχει ιστορίες με τέρατα και μάγισσες που πάντα κρατούν το ενδιαφέρον».

Θα περίμενε κάποιος ότι αυτοί οι μαραθώνιοι απευθύνονται αποκλειστικά στους φοιτητές και τους καθηγητές του τομέα των Κλασικών Σπουδών. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική. Τρεις χιλιάδες χρόνια μετά τη συγγραφή τους, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια εξακολουθούν να γοητεύουν τους αναγνώστες σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. «Αναμφίβολα η πλειονότητα όσων έρχονται να διαβάσουν ή να ακούσουν ανήκουν στον κλάδο μας. Έχουμε όμως και μαθητές σχολείων, φοιτητές άλλων κλάδων που δεν κάθονται 15 ώρες, αλλά περνούν για μία ώρα και ακούν κάποιες ραψωδίες, απλούς ανθρώπους που δεν έχουν σχέση με το πανεπιστήμιο. Πριν από λίγα χρόνια ήρθε για να λάβει μέρος ένας συνταξιούχος καθηγητής, ο οποίος ταξίδεψε εκατοντάδες χιλιόμετρα μόνο για να διαβάσει μια ραψωδία».
Τις περισσότερες φορές τα ομηρικά κείμενα απαγγέλλονται από την αγγλική μετάφραση. Σε σπάνιες περιπτώσεις κάποιοι επιλέγουν να διαβάσουν στα ελληνικά, κάτι που μπορεί δημιουργήσει εξαιρετικά αστείες καταστάσεις. «Πριν από λίγα χρόνια ένας από τους συμμετέχοντες, ο οποίος δεν ήταν μέλος της πανεπιστημιακής κοινότητας, διάβαζε το κείμενο στα ελληνικά. Αυτό που άκουγα με ξένιζε. Μετά από λίγη ώρα κατάλαβα ότι διάβαζε τη Βίβλο και όχι την Οδύσσεια. Χρειάστηκε αρκετή ώρα για να τον απομακρύνουμε» διηγείται ο καθηγητής Τσέισον.

ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΠΝΕΥΜΑ

Αρκετοί από τους μαραθωνίους περιλαμβάνουν μόνο την ανάγνωση του κειμένου. Σε κάποιες περιπτώσεις, ωστόσο, οι φοιτητές και οι καθηγητές αποφασίζουν να ζωντανέψουν περισσότερο τη διοργάνωση. Έτσι, επιστρατεύονται περικεφαλαίες, χλαμύδες, δάφνινα στεφάνια και μουσικά όργανα.
Αν και θα μπορούσε να θεωρηθεί κωμικό ή να εκληφθεί ως παρωδία, η χιουμοριστική αντιμετώπιση των μαραθωνίων είναι συχνά ο λόγος της επιτυχίας τους.
Ο καθηγητής Τσέισον λέει ότι το Πανεπιστήμιο Τέξας «έχει μια μεγάλη συλλογή από περικεφαλαίες, σπαθιά και ρούχα που παραπέμπουν στην αρχαιότητα. Ο κόσμος θέλει να τα φοράει κατά τη διάρκεια του μαραθωνίου».

Στο κολέγιο Skidmore οι αναγνώσεις γίνονται συχνά με τη συνοδεία μουσικής. Κάθε ραψωδία συνοδεύεται από ακουστικές κιθάρες οι οποίες, όπως εξηγεί η καθηγήτρια Μάρεϊ, μεγιστοποιούν το συναίσθημα των ομηρικών επών.

ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ

«Δεν υπάρχει κάποιο προκαθορισμένο ή συγκεκριμένο κομμάτι που παίζουν όσοι αποφασίσουν να ντύσουν με τη μουσική τους την ανάγνωση των κειμένων. Τις περισσότερες φορές είναι μουσικοί αυτοσχεδιασμοί. Επίσης η ίδια η μουσική δεν έχει καμία σχέση με αυτήν της Αρχαίας Ελλάδας. Θα ήταν μια πολύ καλή ιδέα, αν μπορούσαμε να υλοποιήσουμε κάτι τέτοιο, αλλά δυστυχώς δεν γνωρίζω αν υπάρχουν μουσικοί στις ΗΠΑ που έχουν αυτές τις γνώσεις», καταλήγει η καθηγήτρια Μάρεϊ.

Η ΙΛΙΑΔΑ ΕΙΝΑΙ Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ

Η Τζάνετ Λόουλερ είναι φοιτήτρια κλασικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Αϊοβα και μία από τις επικεφαλής της αδελφότητας ΗΣΦ, η οποία έχει ως μέλη φοιτητές από πανεπιστήμια των ΗΠΑ που ακολουθούν τον κλάδο των κλασικών σπουδών.
Φέτος ανέλαβε τη διοργάνωση του μαραθωνίου με σκοπό να κάνει το έργο του Ομήρου γνωστό σε περισσότερους ανθρώπους. «Δεν είναι τόσο πολλοί οι Αμερικανοί που γνωρίζουν την Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Προσπαθούμε να προσελκύσουμε όσο περισσότερο κόσμο μπορούμε και νομίζουμε ότι τα καταφέρνουμε» λέει στην εφημερίδα «Έθνος» της Αθήνας.

Η Τζάνετ αγαπάει την Οδύσσεια αλλά θεωρεί ασύγκριτη την Ιλιάδα. «Είναι η σπουδαιότερη ποίηση που έχει γραφτεί ποτέ», λέει και συμπληρώνει ότι «η Ιλιάδα σε αποζημιώνει κάθε φορά που τη διαβάζεις. Είναι ηρωική και ταυτόχρονα ανθρώπινη. Η σημασία τού να είναι κάποιος ήρωας και οι ευθύνες που πρέπει να αναλάβει».
Για την Αμερικανίδα φοιτήτρια τα κλασικά έργα του Ομήρου ανοίγουν παράθυρο στον ελληνικό πολιτισμό, τον οποίο θεωρεί έναν από τους πιο σημαντικούς του κόσμου. «Η Ελλάδα έχει πολύ πλούσια ιστορία και διαβάζοντας τα ομηρικά έπη σού γεννάται η επιθυμία να μάθεις περισσότερα για τη χώρα και να την επισκεφθείς. Είναι κάτι που θέλω να κάνω στο μέλλον».

Πηγή: Νέος Κόσμος

It looks like the Reserve Bank of Australia’s “period of interest rate stability” will come to an end with a rate rise late this year or early next year.  

A resurgent Chinese economy is expected to boost mining exports in the second half of the year and unemployment is expected to fall.

As expected, the RBA kept the cash rate unchanged at a record low of 2.5 per cent at its board meeting on Tuesday and again indicated that it is not inclined to move the cash rate up or down any time soon.

The bank has kept the cash rate unchanged since August of last year, the longest period of interest rate stability since 2011.

Governor Glenn Stevens said the low level of its cash rate will continue to encourage consumers and home buyers to spend, which in turn will “foster sustainable growth”.

“There has been some improvement in indicators for the labour market in recent months, but it will probably be some time yet before unemployment declines consistently,” he said.

National Australia Bank senior economist Spiros Papadopoulos believes that another rate cut is not a consideration for the RBA despite the possibility of some bad economic news in the coming months.

“The fiscal tightening announced in the federal budget was anticipated while there were signs a month ago that house price growth was easing,” he said.

“So the house price declines reported for May would not be a shock to them.”

Mr Papadopoulos said the RBA won’t start raising the cash rate until it is certain that the unemployment rate has peaked.

“The RBA is comfortably on hold and NAB still expects no change to the cash rate this year, with the next move to be up in 2015,” he said.

HSBC chief economist Paul Bloxham said the RBA will need to consider returning the cash rate to more normal levels by the end of the year.

“We still think the RBA is unlikely to deliver further rate cuts and the next move for rates will be up and it could come around the end of the year,” he said.

“Our view relies on a pick-up in growth in China in the second half and on Australia’s labour market improving faster than the RBA is currently anticipating.”

Commonwealth Bank senior economist Michael Workman said a change to recent RBA commentary is that they now expect the unemployment rate to consistently fall.

“The RBA’s view is that activity in parts of the economy remains subdued though they indicated that there seemed to be some improvement coming in non-mining investment,” he said.

Mr Workman expects the RBA to start increasing the cash rate in November, to rise to 3.5 per cent by the end of next year.

source:  theaustralian.com.au

ANGE Postecoglou insists it’s not a relief to have settled on his final 23 players for the World Cup, but has spoken of his disappointment for Tom Rogic and Josh Kennedy at the injuries that have curtailed their hopes of making the cut.

Postecoglou chose to omit Kennedy, Rogic, Luke Wilkshire and Mark Birighitti from the 27 who had travelled to Brazil, with the former two only excluded because of injury.

Kennedy’s back complaint had flared up just two days before the squad was due to be named, with team doctors predicting a recovery period of at least a week, while Rogic had struggled from the opening moments of a training game on Monday after months in inaction and injury.

It means young names like Adam Taggart and Massimo Luongo get their chance in the final 23 to take on Chile, Holland and Spain, with a friendly against Croatia to come first early on Saturday (AEST).

“I’m very disappointed for both Josh and Tommy — we wanted to give Tonmy every chance, he was struggling when he came into camp,” Postecoglou said.

“We thought with the amount of time we had him for we could make some progress, and he worked awfully hard.

“Yesterday [against a Brazilian side] was a bit of a test to see if we could build him up and I think he knew in the first minute that it just wasn’t right.

“I said to him last night, you walk away with your head held high, he didn’t give up, I had to make the decision for him. He’s just not right and needs some time away to get over his injury.

“Josh was a question of timing; he was due to play yesterday but pulled up sore with his back. Speaking with the medical team, it could have been one week or two. With too much uncertainty we had to make a decision.”

Wilkshire’s omission appears a calculated gamble with the only recognised right back, Ivan Franjic, not having trained fully for more than a week after being injured in the 1-1 draw with South Africa in Sydney.

But Postecoglou said Franjic was not a concern, and Wilkshire had been left out to allow for more options in attack.

“Ivan’s fine, players will have little niggles,” Postecoglou said.

“He’s had a great season with Brisbane, the fact he’s missed couple of games with a knock to the knee isn’t a concern to me. I’m confident he’ll be in great physical shape [for Chile].

“It’s no secret we’re light across the whole back four but at the same time we’re pretty happy with what we have got.

“There’s some variations we can play at right back and left back, and there’s other areas where we need more flexibility.”

Promising to play a largely full-strength side against Croatia in Salvador in the final warm-up game, Postecoglou said the clarity of the final 23 meant he and his players could concentrate on the World Cup itself, with the distraction of looming departures.

“It’s not so much relief, but it gives me a chance to focus in on the preparation,” Postecoglou said.

“It was a challenging exercise as I hadn’t had four-year campaign, I had six months and handful of games.

“I didn’t want to take any short cuts — ideally we would have had stronger idea before getting here. But I wanted decisions to be well considered, now we can focus on the 23.

“It’s probably a relief for players to focus on tournament without worrying about missing out.”

source:theaustralian.com.au

Στο φως της δημοσιότητας έρχεται μια από τις ελάχιστες μαρτυρίες για την μοιραία πτήση του Boeing 777 των Μαλαισιανών αερογραμμών. Περίπου τρεις μήνες μετά την πολύκροτη εξαφάνιση του αεροσκάφους και των 239 επιβατών του, η 41χρονη Κάθριν Τι από την Αγγλία δηλώνει σε συνέντευξή της ότι ίσως να είδε το αεροσκάφος το τελευταίο βράδυ.

Η Τι υποστηρίζει ότι στις 8 Μαρτίου, το βράδυ της εξαφάνισης της πτήσης, έπλεε σε ένα ιστιοπλοϊκό σκάφος μαζί με το σύζυγό της από το Κοσίν στο Πουκέτ της Ινδίας. Κάποια στιγμή ενώ ήταν μόνη στο κατάστρωμα του σκάφους κοίταξε στον ουρανό και είδε είδε ένα αεροπλάνο να φλέγεται -ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε- αφήνοντας πίσω του μαύρο καπνό.

Η ίδια έγραψε για το περιστατικό στο ιστιοπλοϊκό φόρουμ στο διαδίκτυο με τίτλο Cruiser’s Forum. «Νόμισα ότι είδα ένα αεροπλάνο που είχε πιάσει φωτιά να κατευθύνεται νότια» ήταν η ανάρτησή της..
Όπως δήλωσε σε μετέπειτα συνέντευξή της, η Τι αναρωτήθηκε μήπως φαντάστηκε αυτό που είδε. Σκέφτηκε ακόμη ρο ενδεχόμενο ότι είδε μετεωρίτη. «Απλά τράβηξε την προσοχή μου γιατί δεν είχα ξαναδεί ποτέ ένα αεροπλάνο με πορτοκαλί φώτα ξανά και αναρωτιόμουν τι ήταν», είπε και πρόσθεσε: «Μπορούσα να δω το περίγραμμα του αεροσκάφους. Έμοιαζε μεγαλύτερο από άλλα αεροσκάφη. Από πίσω του έμοιαζε να βγαίνει μαύρος καπνός» αναφέρει.

Η 41χρονη εξήγησε ότι δεν κατέθεσε το περιστατικό στις αρχές γιατί εκείνο το βράδυ είδε ακόμη δύο αεροσκάφη να περνούν από το σημείο στην αντίθετη κατεύθυνση, και πίστεψε ότι κατευθύνονταν για την διάσωση του πρώτου..

Η Κάθριν έμαθε για την τραγωδία με την πτήση MH370 όταν έφτασε στο Πουκέτ. Εκεί, άλλοι ιστιοπλόοι, στους οποίους η 41χρονη είχε αποκαλύψει τι είχε δει τη νύχτα εκείνη προσπάθησαν να την πείσουν να μιλήσει στις αρχές.

Ωστόσο, δεν ήταν σίγουρη όσον αφορά στην ώρα που είδε το φλεγόμενο αεροσκάφος, ενώ άρχισε να αμφισβητεί και την ημερομηνία.

Λίγες ημέρες αργότερα και πληροφοροθείσα τις έρευνες που ήταν σε εξέλιξη για τον εντοπισμό του αεροσκάφους, η 41χρονη άρχισε να ερευνά το συμβάν και συνειδητοποίησε ότι η πορεία που ακολουθούσε με το σκάφος της, ήταν ουσιαστικά παράλληλη με μία από τις διαδρομές που φημολογείτο πως είχε ακολουθήσει το αεροπλάνο.

Με τη βοήθεια ενός ειδικού και τη χρήση των χαρτών της Google, υπολόγισαν τη θέση του ιστιοπλοϊκού τους με τη διαδρομή που ίσως είχε πάρει το Boeing 777 -και η Τι κατάλαβε ότι ίσως, τη μοιραία εκείνη βραδιά, είχε δει το αεροπλάνο που πήρε μαζί του τις ζωές 239 ανθρώπων.

Αυτός ήταν και ο λόγος που έκανε τελικά τη Βρετανίδα να υποβάλει μία έκθεση με τα πλήρη στοιχεία για το ταξίδι της και τα όσα είδε, στις αρμόδιες αρχές στην Αυστραλία.

Πηγή: zougla.gr

Μικρή μείωση της ανεργίας καταγράφηκε στην Ευρωζώνη τον Απρίλιο, ωστόσο για την χώρα μας η κατάσταση παραμένει απογοητευτική.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Eurostat) που ανακοινώθηκαν σήμερα  το ποσοστό των ανέργων στην ευρωζώνη  μειώθηκε στο 11,7%, από 11,8% τον προηγούμενο μήνα.

Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο δείκτης ανεργίας μειώθηκε στο 10,4% από 10,5% το Μάρτιο. Συνολικά, ο αριθμός των ανέργων στην Ευρωζώνη διαμορφώθηκε στα 18,751 εκατ. καταγράφοντας μείωση κατά 76.000.

Τα υψηλότερα επίπεδα ανεργίας στην ΕΕ καταγράφονται στην Ελλάδα (26,5% στοιχεία Φεβρουαρίου) και στην Ισπανία (25,1%), ενώ τα χαμηλότερα σημειώνονται στην Αυστρία (4,9%), στη Γερμανία (5,2%) και στο Λουξεμβούργο (6,1%).

Όσον αφορά τα ποσοστά ανεργίας των νέων ανέργων η Ελλάδα συνεχίζει να κρατά τα σκήπτρα, καταγράφοντας  τα μεγαλύτερα ποσοστά. Πιο συγκεκριμένα, στην Ελλάδα από 56,7% τον Ιανουάριο αυξήθηκε σε 56,9% τον Φεβρουάριο και ακολουθούν η Ισπανία (53,5%) και η Κροατία (49%). Τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφονται στη Γερμανία (7,9%), στην Αυστρία (9,5%) και στην Ολλανδία (11%).

Τον Απρίλιο, η ανεργία των νέων στην ΕΕ διαμορφώθηκε στο 22,5% (23,6%) τον Απρίλιο του 2013 και στο 23,5% στην ευρωζώνη (23,9%) τον Απρίλιο του 2013. Τέλος, η μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας μέσα σε ένα χρόνο καταγράφεται στην Κύπρο (από 15,6% σε 16,4%) και στην Ολλανδία (από 6,5% σε 7,2%).

Πηγή: star.gr

Το εξώφυλλο του βιβλίου

«Η μάνα μου μας έλεγε: Θέλετε αγαπήστε, θέλετε καθίστε. Εγώ μια φορά με προξενιό θα σας παντρέψω.»
«Δεν μετάνιωσα που ήρθα στην Αυστραλία, γιατί δεν πέρασα με τον άντρα μου άσχημη ζωή.»
«Στην αρχή, όταν μου το είπανε, το πήρα για αστείο. Άκουγα Αυστραλία και έλεγα, «Ποιος ξέρει τι να είναι;»
«Εγώ, μαζί με τη φωτογραφία του έστειλα και γράμμα και o Φίλιππας μου απάντησε, «Είσαι δεκτή. Βλέπω τη φωτογραφία σου και τα γραφόμενά σου. Είσαι η κοπέλα που θέλω».
«Ένας θείος, αδερφός της μάνας μου μου είπε, «Κοίταξε, εκεί που θα πας στην Αυστραλία, μην περιμένεις να βρεις πολλές ομορφιές. Το παιδί δεν είναι όμορφο, αλλά είναι τίμιο και καλό παιδί, για σπίτι».
«Ο πεθερός μου με ρώτησε: «Τι λες κορίτσι μου, πηγαίνεις στην Αυστραλία;» Του λέω κι εγώ: «Πηγαίνω, αλλα πρώτα να ιδώ το παιδί. Έχετε καμιά φωτογραφία;» Όταν μου την έδειξαν, έβαλα τα γέλια.» «Ύστερα ο Γιώργος επέμενε να του στείλω μία που να είμαι όρθια και όχι καθιστή….»
«Μόλις με είδε ο άντρας μου μου λέει «Εσύ είσαι;», «Εγώ είμαι» του λέω, «Δεν σου αρέσω;»
«Για να πάει καλά αυτός ο γάμος έπρεπε εγώ να είμαι κάτι σαν ζώο, χωρίς δική μου προσωπικότητα και να δέχομαι ό,τι μου έλεγε, άσπρο –άσπρο, μαύρο – μαύρο.»
«Να βούλιαζε το καράβι και να πνιγόμουν μόνο εγώ». «… από το πρώτο βράδυ η κουμπάρα μου με είχε στρώσει στο δικό της κρεβάτι για να κοιμηθώ με τον αρραβωνιαστικό μου. Μου έχει μείνει μια μαυρίλα, ένα βάρος, ήταν σα να με βίαζε.» «Έτσι τι να σας πω, μέχρι και τώρα που πέθανε, δεν τον αγάπησα ποτέ.»
«Οι περισσότερες κοπέλες μέσα στο καράβι ήταν νύφες… Μάλιστα μία ερχόταν εδώ αρραβωνιασμένη, όπως και εγώ, και τα έμπλεξε με κάποιον και τους πάντρεψε ο καπετάνιος μέσα στο καράβι.»
«Ο Θοδωρής ήταν εντάξει άνθρωπος, αλλά ήταν ότι βρέθηκα σε ξένο περιβάλλον, δεν είχα κανένα δικό μου άνθρωπο εδώ και αυτό με στοίχισε πολύ. Άλλαξε όλη η ζωή μου μετά.»
«Μόνη μου ντύθηκα νύφη μπροστά στον καθρέφτη και έκλαιγα με μαύρο δάκρυ»
«Ο άντρας μου με είχε ερωτευτεί και μ’ αγάπησε πολύ. Και εγώ τον αγάπησα, αλλά δεν τον ερωτεύτηκα. Τον αγάπησα από το Θεό.»
“Πονούσα για την Ελλάδα και έκλαιγα συνεχώς. Ο άντρας μου μου έλεγε, «Μην κλαις και με στεναχωράς. Θα μείνουμε πέντε χρόνια και θα φύγουμε». Αλλά τα πέντε έγιναν πενήντα ένα.’’
Και ένας γαμπρός «…εγώ έγραψα στους δικούς μου: «Μην μάθω και πάτε να ζητήσετε προίκα, θα τη στείλω πίσω και την προίκα και την κοπέλα».
«Δεν μετάνιωσα ποτέ που παντρεύτηκα έτσι, με προξενιό και φωτογραφία.»
«Ο γάμος με προξενιό είναι νομίζω πιο πετυχημένος.»
‘Για μένα, προξενιό σήμερα είναι «Έχω μια κόρη και εσύ έχεις ένα γιο, λέμε να γνωριστούνε και, αν τα βρούνε…» Δεν είναι με το ζόρι.’
‘Και της κόρης μου της είπα, βασισμένη στη δική μου εμπειρία, «Σε παρακαλώ πολύ, αν η καρδιά σου δε χτυπήσει, δεν θέλω να παντρευτείς. Δεν με νοιάζει ποιον θα πάρεις, αρκεί να τον αγαπήσεις’’.

Αυτά είναι μερικά από τα λόγια των νυφών, αλλά και γαμπρών που ήρθαν να παντρευτούν με προξενιό στην Αυστραλία όπως τα κατέγραψε η δρ. Παναγιώτα Νάζου στο βιβλίο της ‘νύφες με προξενιό’ ‘Βιώματα και μαρτυρίες Ελληνίδων στην Αυστραλία (1950 – 1975) με την οποία είχαμε την τύχη να μιλήσουμε για αυτή της την έρευνα.

Αν και έχουν γίνει πολλά δημοσιεύματα και έρευνες για τις νύφες με προξενιό στην Αυστραλία ομολογουμένως η δίκη σας είναι η πλέον συστηματική και μεθοδική έρευνα. Τι ήταν αυτό που σας ευαισθητοποίησε;

H αλήθεια είναι ότι έχουν δημοσιευτεί κάποια σύντομα ή και εκτενέστερα κείμενα, κυρίως σε εφημερίδες, για το θέμα των νυφών με προξενιό στην Αυστραλία. Το κοινωνικοπολιτισμικό όμως αυτό φαινόμενο δεν είχε μέχρι σήμερα διερευνηθεί μέσα από μια συστηματική, επιστημονική μελέτη. Αυτό ισχύει όχι μόνο για την ελληνική περίπτωση, αλλά και για όλες τις υπόλοιπες πολιτισμικές μειονότητες της Αυστραλίας.

Η ενασχόλησή μου με την έρευνα αυτού του θέματος ξεκίνησε σχεδόν συμπτωματικά, καθώς δηλαδή ετοίμαζα μία ομιλία για τη θέση της Ελληνίδας στην Αυστραλία, όταν το 2004 με κάλεσαν να συμετάσχω σε ένα συμπόσιο για τον Ελληνισμό της Αυστραλίας, στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Όπως εξηγώ και στον πρόλογο του βιβλίου, η ομολογία μιας ‘νύφης’ ότι δεν θα παντρευόταν τον άντρα που την περίμενε στην αποβάθρα του λιμανιού, όταν έφτασε στην Αυστραλία, αν δεν την είχε καλωσορίσει με ένα φιλί, αποτέλεσε το έναυσμα. Μετά το πρώτο ξάφνιασμα, γεννήθηκαν μέσα μου μια πληθώρα ερωτημάτων που ζητούσαν κάποια απάντηση.

Αυτά αφορούσαν στο συντηρητισμό της ελληνικής κουλτούρας στις δεκαετίες του ΄50 και του ’60 αλλά και αργότερα, και στο βαθμό που αυτός ο συντηρητισμός επηρέαζε τη ζωή της Ελληνίδας, ώστε να οδηγείται σε αποφάσεις ρηξικέλευθες στη ζωή της, όπως είναι ο γάμος με ένα άγνωστο άτομο, που μάλιστα ζούσε στο άλλο άκρο της γης. Στη μεταναστευτική πολιτική της Ελλάδας εκείνης της εποχής, που φρόντιζε να διώχνει τα παιδιά της παντοιοτρόπως, για να λύνει εσωτερικά της προβλήματα, αλλά και στη ρατσιστική μεταναστευτική πολιτική της Αυστραλίας εκείνης της εποχής, που απέβλεπε κυρίως σε οικονομικά οφέλη, και που όμως δημιουργούσε πλείστα άλλα κοινωνικά προβλήματα. Συνακόλουθα, εμφανίστηκαν και ερωτήματα θεωρητικής υφής που αφορούσαν στην αξία των αυτοαφηγήσεων γυναικών και στη συμβολή της προφορικής ιστορίας για την ‘καταγραφή’ και διάσωσή τους, κ.λπ.

 Ξέρουμε περίπου πόσες Ελληνίδες ήρθαν ως νύφες με προξενιό από το 1950 έως το 1975;

Είναι σχεδόν αδύνατο να μπορέσει κανείς να εξακριβώσει τον ακριβή αριθμό των Ελληνίδων που ήρθαν ως νύφες με προξενιό στην Αυστραλία, και τούτο διότι ο τρόπος άφιξής τους ποικίλει. Ενώ αρκετές ήρθαν με πρόσκληση των αρραβωνιαστικών τους, πολλές επέλεξαν να έρθουν με τη ΔΕΜΕ για να αποφύγουν το κόστος του εισιτηρίου τους. Επιπλέον, είναι αδύνατον να εξακριβώσει κανείς ποιες από τις κοπέλες που ήλθαν με πρόσκληση του αρραβωνιαστικού τους, ήταν ‘νύφες με προξενιό’ της κατηγορίας που μας ενδιαφέρει. Σίγουρα όμως ο αριθμός αυτός ανέρχεται σε κάποιες χιλιάδες, ποτέ όμως δεν θα προσδιοριστεί επακριβώς.

Εσείς πώς εντοπίσατε κάποιες από αυτές τις νύφες και πώς επελέξατε ποιες να παρουσιάσατε στο βιβλίο σας;

Στο βιβλίο μου χαρακτηρίζω τους γάμους με προξενιό ως θέμα ταμπού ακόμη και σήμερα, για να συζητείται χωρίς κάποιες επιφυλάξεις, στην ελληνική παροικία της Αυστραλίας. Δεν ήταν εύκολο να εντοπισθούν αυτές οι περιπτώσεις γυναικών και πολύ περισσότερο να δεχτούν να μιλήσουν για αυτή την προσωπική τους εμπειρία. Εξάλλου είναι γνωστό σε όλους μας πως η ελληνική κουλτούρα δεν ενθαρρύνει να δημοσιοποιούμε «τα του οίκου». Επιπλέον, υπήρξαν γυναίκες που θέλανε να μιλήσουν, έστω και ανώνυμα, για αυτή τους την προσωπική εμπειρία, αλλά δεν το έκαναν είτε από φόβο να μην αποκαλυφθεί η ταυτότητά τους, είτε γιατί τους το απαγόρευσαν άτομα της οικογένειάς τους, π.χ. ο σύζυγος ή και τα παιδιά τους. Μετά τη δημοσίευση όμως του βιβλίου, υπήρξαν ‘νύφες’ που επικοινώνησαν μαζί μου για να συμπεριλάβω την ιστορία τους σε μια μελλοντική επανέκδοση.

Τις γυναίκες που τελικά πήραν μέρος στην έρευνα τις εντόπισα κυρίως με τη «μέθοδο της χιονοστιβάδας», δηλαδή η μία παρακινούσε την άλλη, και όχι από τις ανακοινώσεις μου για συμμετοχή, που δημοσιεύτηκαν στο ραδιόφωνο ή και στις παροικιακές εφημερίδες. Όπως και να έχει το θέμα, το ευχάριστο είναι ότι το δείγμα, αν και περιορισμένο, είναι ποικίλο. Η κάθε προσωπική ‘ιστορία’ είναι ξεχωριστή, προσθέτει στη διαφώτιση το θέματος από διαφορετική πλευρά, και είναι πολύ ενδιαφέρουσα.

Τα συμπεράσματα από την έρευνά σας;

Τα συμπεράσματα της έρευνας είναι πολλά και ποικίλα και ξεπερνούν κατά πολύ τις προθέσεις των ερωτήσεων που έθεσα αρχικά και που επιζητούσαν κάποια απάντηση. Για παράδειγμα, πέρα από τους παράγοντες ‘προίκα’, οικονομική ανέχεια, ανεργεία, έλλειψη πιθανότητας βελτίωσης της κοινωνικής τους ζωής, φαίνεται πως οι ψυχολογικοί παράγοντες που ωθούσαν αυτές τις γυναίκες σε τόσο δραστικές αποφάσεις ήταν πολύ μεγαλύτερης βαρύτητας και σημασίας. Αισθήματα κατωτερότητος, υποταγής, αγανάκτησης, ενοχής γιατί γεννήθηκαν θηλυκού γένους και κατέληγαν να αποτελούν ‘βάρος’ στην υπόλοιπη οικογένεια, αλλά και εσωτερίκευσης των συντηρητικών αξιών της ελληνικής κουλτούρας σε βαθμό που να καθιστούν κάποιες από αυτές εύκολα θύματα του πατριαρχικού συστήματος, εκφράστηκαν άμεσα ή και αναδύθηκαν υποσυνείδητα μέσα από τις αφηγήσεις τους.

Εξίσου σημαντικά ήταν τα συμπεράσματα που αφορούσαν στις ερωτήσεις τις σχετικές με τη λειτουργία του ενδιάμεσου ταξιδιού στον ψυχισμό της καθεμιάς από αυτές, στην πρώτη συνάντηση με τον ‘άντρα’ της ζωής τους, την ‘πραγματικότητα’ που αντιμετώπισαν πολλές από αυτές και που απείχε κατά πολύ από αυτή που είχαν ονειρευτεί ή που τους είχαν υποσχεθεί.

Ενδιαφέροντα τέλος ήταν τα συμπεράσματα στην ερώτηση για τη σημερινή τους άποψη για το θέμα του προξενιού τότε και σήμερα, και με ποιον τρόπο θα επιθυμούσαν να παντρευτούν ή έχουν παντρευτεί τα δικά τους παιδιά. Όσο και αν ηχεί παράξενο, οι περισσότερες από αυτές υποστήριξαν ότι ένας γάμος με προξενιό οδηγεί σε πιο «στέρεες» οικόγενειες, εφόσον όμως το προξενιό αυτό γίνεται μέσα σε κλειστές κοινωνίες, όπου ο ένας γνωρίζει τον άλλο. Όπως όμως πάλι διευκρίνισαν οι ίδιες, κοινωνίες αυτής της μορφής είναι δύσκολο να υπάρξουν σήμερα, και αυτό, κατά τη γνώμη τους, δικαιολογεί και τον μεγάλο αριθμό διαζυγίων σήμερα.
Τα συμπεράσματα βέβαια είναι πολύ περισσότερα, σημαντικά και διαφωτιστικά, αλλά είναι αδύνατο να τα εκθέσουμε όλα εδώ.

Μπορούμε να μιλήσουμε για ένα κεφάλαιο που στέφθηκε από επιτυχία; Για αξεπέραστα έως τώρα ψυχολογικά προβλήματα που προκάλεσαν οι εμπειρίες εκείνης της εποχής; Για λίγο από όλα. Εσάς τι ήταν αυτό που σας προκάλεσε την μεγαλύτερη εντύπωση;

Προσωπικά δεν θα αναφερόμουνα σε αυτή την ‘εμπειρία’ ως ένα κεφάλαιο επιτυχίας ή αποτυχίας ζωής. Είναι ένα κεφάλαιο της ιστορίας της ελληνικής μετανάστευσης πολύ σοβαρό, με τις κοινωικοπολιτικές και πολιτισμικές του παραμέτρους, που αξίζει να μελετηθεί και να γνωστοποιηθεί ευρύτερα. Σήμερα ακόμη, καθημερινά τελούνται ‘γάμοι με προξενιό’ ποικίλης μορφής, και αφορούν κυρίως σε μειονότητες της Αυστραλίας που προέρχονται από υποανάπτυκτες χώρες, της Ασίας, της Αφρικής, της Νότιας Αφρικής και χωρών του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, με δραματικά αποτελέσματα. Σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις οι γυναίκες είναι κυρίως τα μεγάλα θύματα, και οι μεγάλοι υπεύθυνοι οι κυβερνήσεις των χωρών που το επιτρέπουν. Ας μην ξεχνούμε βέβαια και τη σημερινή ελληνική εκδοχή του φαινομένου, αποτέλεσμα της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής κρίσης που περνάει η χώρα μας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι γάμοι με προξενιό αποτελούν καταναγκαστικές λύσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε οποιαδήποτε αποτέλεσμα, που με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ‘επιτυχία ή αποτυχία’ ζωής.

Και για να απαντήσω στο δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας, εκείνο που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι η μεγάλη αξία της προφορικής ιστορίας, που οδηγεί στον ‘εκδημοκρατισμό’ και ‘εξανθρωπισμό’ της Ιστορίας, που μέχρι σήμερα είχαν το δικαίωμα να την καταγράφουν μόνο οι ‘ειδικοί’, εκ των άνω. Επίσης, μεγάλη εντύπωση μου έκανε και η σπουδαιότητα των αυτοαφηγήσεων αυτής της μορφής, που μπορούν να παίξουν ρόλο διαφωτιστικό για εμάς τους υπόλοιπους και τις μελλοντικές γενιές, αλλά πολλές φορές και ρόλο απελευθερωτικής διαδικασίας ή και ψυχοθεραπείας για τις ίδιες τις γυναίκες που βρίσκουν το θάρρος να μας τις αφηγηθούν.

Το βιβλίο σας έχει κυκλοφορήσει. Το διάβασαν κάποιες από τις πρωταγωνίστριες σας. Το διάβασαν και άλλοι. Ποιες είναι οι αντιδράσεις που εσείς εισπράτετε;

Μέχρι στιγμής έχουν παρατηρηθεί μόνο θετικές αντιδράσεις και έχουν δημοσιευτεί μόνο σοβαρές, θετικές κριτικές εδώ και στην Ελλάδα. Έχει χαρακτηριστεί ως μια σημαντική, σοβαρή και πρωτοπόρα μελέτη του φαινομένου των ‘γάμων με προξενιό’, όχι μόνο για την ελληνική εκδοχή αλλά γενικότερα.
Όσο για τις ίδιες τις ‘νύφες’ που πήραν μέρος στην έρευνα, χαίρομαι ιδιαίτερα που τη δημοσίευση της ιστορίας τους τη θεωρούν ως μια δικαίωση της δικής τους προσωπικής εμπειρίας και της δικής τους ζωής.

Θα κυκλοφορήσει και στην αγγλική γλώσσα;

Ναι, η έκδοση του βιβλίου και στην αγγλική γλώσσα είναι καθ’ οδόν. Αυτή τη στιγμή γίνεται η επεξεργασία των κειμένων στην αγγλική και οι διορθώσεις τους. Απ’ ό,τι φαίνεται, τουλάχιστον εδώ στην Αυστραλία υπάρχει πολύ μεγάλη ζήτηση της αγγλικής εκδοχής του βιβλίου, από τη δεύτερη και τρίτη γενιά Ελλήνων αλλά και από αναγνώστες του γενικότερου αγγλόφωνου κοινού. Για τώρα όμως, εκείνοι που επιθυμούν να αγοράσουν το βιβλίο στην ελληνική του εκδοχή, μπορούν να το προμηθευτούν από το Greek Bilingual Bookshop στο Σύδνεϋ, και σύντομα ελπίζω να διατίθεται και σε βιβλιοπωλεία της Μελβούρνης και των άλλων μεγαλουπόλεων της Αυστραλίας. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν επίσης να επικοινωνήσουν μαζί μου.

Θα συνεχίσετε την συγγραφή βιβλίων; Με το κεφάλαιο μετανάστευση στην Αυστραλία;

Μέρος των επαγγελματικών μου καθηκόντων ως πανεπιστημιακού δασκάλου είναι και η συνεχής έρευνα. Αυτή τη στιγμή ασχολούμαι με την προσωπικότητα και το έργο της Μελίνας Μερκούρη και ευελπιστώ σε έναν νέο τόμο που θα δημοσιευτεί κάποια στιγμή στο ‘εγγύς ή και μακρύτερο’ μέλλον. Το κεφάλαιο της μετανάστευσης πάντα απασχολεί και αφορά όλους εμάς που διακονούμε στο χώρο των Ελληνικών Σπουδών εκτός Ελλάδας.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Πάνω από 60% θα αυξηθούν τα δίδακτρα στα αυστραλιανά πανεπιστήμια προκειμένου να καλυφθεί το κενό που θα δημιουργήσει η διακοπή της αιμοδοσίας από την κυβέρνηση Άμποτ.

Μέχρι και 60% ενδέχεται να αυξηθούν τα δίδακτρα στο Πανεπιστήμιο Μελβούρνης, προκειμένου να καλυφθεί το κενό που θα δημιουργήσει η διακοπή της αιμοδοσίας από την κυβέρνηση Άμποτ, δήλωσε ο αντιπρύτανης του εν λόγω Πανεπιστημίου, Professor Glyn Davis.
Να σημειωθεί ότι ο υπολογισμός αυτός δεν συμπεριλαμβάνει ακριβούς κλάδους, όπως είναι η ιατρική και η νομική, όπου εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι τα δίδακτρα ενδέχεται να τριπλασιαστούν.

Πρόκειται για τις πιο δραστικές αλλαγές αφότου ο Γκοφ Γουίτλαμ καθιέρωσε τη δωρεάν τριτοβάθμια παιδεία τη δεκαετία του 1970, δεδομένου ότι θα απελευθερωθούν τα δίδακτρα στα τριτοβάθμια ιδρύματα και θα έχουν το δικαίωμα να χρεώνουν οτιδήποτε επιθυμούν σε κάθε κλάδο.
Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Παιδείας, Christopher Pyne, δήλωσε αναφορικά ότι «με το νέο σύστημα, ορισμένοι κλάδοι θα είναι ακριβότεροι, ενώ άλλοι θα είναι φθηνότεροι, γενικά όμως η απελευθέρωση των διδάκτρων, θα έχει θετικό αποτέλεσμα δεδομένου ότι λόγω του συναγωνισμού θα ανεβεί το επίπεδο, οι δε φοιτητές θα μπορούν ευκολότερα να επιλέξουν τον κλάδο που τους ταιριάζει».

Σημειώνεται, ότι η Αυστραλία βρίσκεται μεταξύ των τελευταίων χωρών-μελών του ΟΟΣΑ στις κρατικές επενδύσεις στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Συγκεκριμένα, η Αυστραλία κατέχει την 23η θέση μεταξύ των 28 χωρών του ΟΟΣΑ (Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης), όσον αφορά τα κονδύλια, που διαθέτει το κράτος για τη χρηματοδότηση των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της χώρας. Ο υπουργός Παιδείας αποσιωπά το ολίσθημα της χώρας μεταξύ των τελευταίων του αναπτυσσόμενου και ανεπτυγμένου κόσμου, ενώ δεν χάνει ευκαιρία να τονίζει στον αυστραλιανό λαό, ότι οι κάτοχοι πτυχίων και διπλωμάτων κερδίζουν 75% υψηλότερο εισόδημα από τους αποφοίτους του Γυμνασίου, άρα οι φοιτούντες στα πανεπιστήμια της χώρας θα πρέπει να εξαγοράζουν αυτό το προνόμιο πληρώνοντας δίδακτρα – αστρονομικά από την ημέρα που το εθνικό κοινοβούλιο θα ψηφίσει το νόμο της κυβέρνησης για αποδέσμευση των διδάκτρων.
Ο Christopher Pyne επιλέγει και προβάλει τις ακραίες εκτιμήσεις του εισοδήματος πτυχιούχων και αποφοίτων του Γυμνασίου, για να δικαιολογεί την απόφαση της κυβέρνησης να καταστήσει την ανώτατη εκπαίδευση προνόμιο των εχόντων.

Οι οργανισμοί GO8 και Grattan Institute εκτιμούν, σε σχετικές εκτιμήσεις τους, ότι το έξτρα εισόδημα των πτυχιούχων -κατά τη διάρκεια του εργασιακού βίου τους- είναι 74% έως 75% υψηλότερο από το εισόδημα των αποφοίτων Γυμνασίου.

Οι εκτιμήσεις των ανωτέρω δύο οργανισμών θεμελιώνονται σε στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας. Αμφισβητείται, όμως, ο τρόπος με τον οποίον υπολογίζουν τον υπολογισμό του εισοδήματος.

Άλλοι οργανισμοί εκτιμούν, ότι η διαφορά εισοδήματος μεταξύ πτυχιούχων και αποφοίτων Γυμνασίου είναι πολύ χαμηλότερη.
Το Κέντρο Οικονομικού και Κοινωνικού Σχεδιασμού (National Centre for Social and Economic Modelling) του Εθνικού Πανεπιστημίου Αυστραλίας εκτιμά, ότι ένα πτυχιούχος κερδίζει 45% περισσότερα χρήματα -κατά την εργασιακή ζωή του- από έναν απόφοιτο Γυμνασίου.
Το Αυστραλιανό Συμβούλιο Εκπαιδευτικής Έρευνας (Australian Council for Educational Research) σε έρευνα για τις αποδοχές πτυχιούχων, που διενέργησε το 2008 εκ μέρους του υπουργείου Παιδείας, Απασχόλησης και Εργασιακών Σχέσεων διαπίστωσε, ότι η διαφορά εισοδήματος ενός πτυχιούχου από το εισόδημα ενός αποφοίτου Γυμνασίου δεν ξεπερνά το 30%.

Τέλος, έρευνα του Κέντρου Έρευνας Αγοράς Εργασίας (Centre for Labour Market Research) του Πανεπιστημίου Καμπέρας καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι κατά τα 49 χρόνια εργασίας του ένας απόφοιτος Γυμνασίου κερδίζει 15% λιγότερα χρήματα από τον κάτοχο πτυχίου.
Ποια είναι η πραγματική διαφορά εισοδήματος του πτυχιούχου; Σας ακούω να ρωτάτε. Ο καθηγητής Phil Lewis, Διευθυντής του Κέντρου Έρευνας Αγοράς Εργασίας, παρατηρεί ότι η ειδικότητα κάθε πτυχιούχου καθορίζει το εισόδημά του και, κατά συνέπεια, τη διαφορά εισοδήματος του από τον απόφοιτο Γυμνασίου. Εκτιμάται, ότι η μισθολογική διαφορά κατόχου Πολυεπιστημονικού Πτυχίου (Bachelor of Arts) από ένα απόφοιτο του Γυμνασίου δεν ξεπερνά το 3% – αντίθετα η εισοδηματική διαφορά με ένα γιατρό ή μηχανολόγο, για παράδειγμα, είναι πολλαπλάσια.

Υπάρχει, όμως, ένας κοινός συντελεστής υπολογισμού του εισοδήματος, που αποδέχονται πανεπιστημιακοί ερευνητές και κυβερνητικές υπηρεσίες: Ο κοινός συντελεστής είναι 10% έξτρα εισόδημα για κάθε έτος πανεπιστημιακής φοίτησης, δηλαδή ο μέσος πτυχιούχος που φοίτησε τέσσερα χρόνια κερδίζει -κατά τη διάρκεια της εργασιακής ζωής του- μεταξύ 35% και 45% περισσότερα χρήματα από έναν απόφοιτο Γυμνασίου.
Η κοινά αποδεκτή διαφορά εισοδήματος μεταξύ πτυχιούχων και αποφοίτων Γυμνασίου καθιστά υπερβολικό τον ισχυρισμό του υπουργού Παιδείας, ότι οι πτυχιούχοι κερδίζουν 75% περισσότερα χρήματα από τους αποφοίτους Γυμνασίου, άρα θα πρέπει να πληρώνουν για τη δυνατότητα που τους προσφέρει το κράτος να αποκτήσουν πτυχίο πανεπιστημίου.

Ανακριβής και η δήλωση του υπουργού Παιδείας, ότι το ποσοστό των άνεργων πτυχιούχων και διπλωματούχων της Αυστραλίας δεν ξεπερνά το 1%. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, που δημοσίευσε η Κρατική Ραδιοφωνία Τηλεόραση ABC, ο αριθμός κατόχων διπλώματος ή πτυχίου υπολογίζεται σε 3.325.700 άτομα. Από αυτούς 110.500 ή 3,3% του συνόλου είναι άνεργοι, τριπλάσιο ποσοστό από αυτό που ανακοινώσε ο υπουργός Παιδείας. Οι άνεργοι πτυχιούχοι και διπλωματούχοι της Αυστραλίας είναι 0,9% του εργατικού δυναμικού της χώρας.

Προς έπαινό του ο πρωθυπουργός, Tony Abbott, απέκλεισε κάθε ενδεχόμενο το κράτος να κυνηγά τους οφειλέτες φοιτητές στον Άδη. Όμως, αιωρείται το ερώτημα ποιoς/ποιοι διαμορφώνουν την πολιτική της κυβέρνησης και ποιος έχει το τελικό πρόσταγμα. Διότι μετά την κατάθεση του προϋπολογισμού κυριαρχεί στην κυβέρνηση ένα πρωτόγνωρο αλαλούμ με τα μισά μέλη της να επιδοκιμάζουν τον προϋπολογισμό και τα άλλα μισά να τον επικρίνουν, που έχει προκαλέσει βαθιά σύγχυση της διεθνούς κοινότητας και πανικό στον αυστραλιανό λαό.

Το μόνο βέβαιο είναι, ότι ο κυβερνών Συνασπισμός θα εισπράξει την οργή του λαού στις επόμενες εκλογές, αν τολμήσει να ενοχλήσει συγγενείς νεκρών φοιτητών για εκκρεμούντα δίδακτρα.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Ριζικές αλλαγές προμηνύονται στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας της Αυστραλίας, οι οποίες θα έχουν ως αποτέλεσμα την κατάργηση μεγάλου αριθμού επιδομάτων και την εξοικονόμηση $80 δις ετησίως για το κρατικό ταμείο.

Από τα άμεσα σχέδια της κυβέρνησης να περικόψει εισφορές και βοηθήματα, τα οποία κρίνει ως μη απαραίτητα, μειώνοντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα έξοδα λειτουργίας του συστήματος.

Ένας άλλος βασικός στόχος της κυβέρνησης είναι να αποθαρρύνει τους λήπτες επιδομάτων να στηρίζονται σε όλη τους τη ζωή στην κρατική βοήθεια και να προγραμματίζουν τη ζωή τους σ’ αυτήν τη βάση.
Ως ισχυρό όπλο για τις ριζικές αλλαγές που επιχειρεί η κυβέρνηση στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, ο θησαυροφύλακας, Τζo Χόκι, προβάλλει την πολυπλοκότητα του συστήματος, ισχυριζόμενος ότι πολλές υπηρεσίες δεν γνωρίζουν τα πολλαπλά επιδόματα που λαμβάνουν ορισμένοι και, ως εκ τούτου, επιβάλλεται απλοποίηση του συστήματος.

Αναλυτική μελέτη που έχει διεξαχθεί ειδικά για τον κυβερνητικό προϋπολογισμό, αποκαλύπτει ότι δεκάδες βοηθήματα και επιδόματα δίνονται σε εκατομμύρια άτομα που δεν τα δικαιούνται, οι δε περικοπές που ανακοινώθηκαν μέχρι τώρα καλύπτουν μόνο ένα μικρό μέρος των προγραμμάτων αυτών.
Μια άλλη ιδέα που συζητείται από τον πρωθυπουργό, Τόνι Άμποτ, τον θησαυροφύλακα, Τζo Χόκι, και τον υπουργό Οικογενειακών Υποθέσεων, Κέβιν Άντριους, βασίζεται στην σύνοψη διαφόρων επιδομάτων σε ένα, με στόχο την απλοποίηση του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι σύμβουλοι του Τόνι Άμποτ εξετάζουν μια μελέτη η οποία διεξήχθη από τον πρώην πρόεδρο του οργανισμού Mission Australia, Πάτρικ Μακλούρ και της οποίας τα πορίσματα θα δημοσιευτούν για σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης εντός των επόμενων εβδομάδων. Αναμένεται, επομένως, να ξεκινήσει ένας νέος κύκλος συζητήσεων αναφορικά με τις μεταρρυθμίσεις στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας.

Ένα από τα πορίσματα της μελέτης στηρίζεται στη συγχώνευση των διαφόρων βοηθημάτων, σε άτομα εργάσιμης ηλικίας, σε ένα, μια ιδέα που η κυβέρνηση Τζον Χάουαρντ είχε απορρίψει το 2000.

ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ

Η απλοποίηση του συστήματος εντούτοις την οποία προβάλλει ως όπλο, αλλά και ως ασπίδα κατά της κοινής κατακραυγής των ριζικών αλλαγών της κοινωνικής πρόνοιας, ο Τζόε Χόκι, δε φαίνεται να είναι τόσο απλή κατά την άποψη των επαϊόντων.
Ο καθηγητής του Australian National University, Πίτερ Γουάιτφορντ, υποστηρίζει ότι η απλοποίηση ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα την περικοπή επιδομάτων ή την επιβάρυνση της λειτουργίας του συστήματος με επιπλέον δαπάνες.

Όσον αφορά τις συντάξεις γήρατος, ο θησαυροφύλακας δήλωσε ότι θα αυξάνονται μόνο στο βαθμό που θα καλύπτεται η αύξηση του κόστους ζωής, ενώ επί του παρόντος τα επιπλέον βοηθήματα θα «παγώσουν».

«Είναι γεγονός ότι ως κοινωνία οφείλουμε να βοηθούμε τους συνανθρώπους μας και, ιδιαίτερα, εκείνους που είναι περισσότερο ευάλωτοι από τους άλλους.
Λέγοντας, όμως, αυτό, δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι κάθε αύξηση που δίνεται είναι μέσα από το πορτοφόλι ενός άλλου εργαζόμενου. Η κυβέρνηση απλώς δεν έχει άλλο, δικό της, πορτοφόλι. Γι’ αυτό εκείνο το οποίο θα πρέπει να αποφευχθεί είναι να πέσουν οι συνταξιούχοι σ’ ένα δίχτυ ασφαλείας όπου θα περιμένουν να λαβαίνουν διαρκώς όλο και περισσότερα» θα πει ο θησαυροφύλακας.

Επιπρόσθετα, η κυβέρνηση μελετά την εφαρμογή του μέτρου που εφάρμοσε η Νέα Ζηλανδία, αναφορικά με τους λήπτες του επιδόματος ανεργίας, σύμφωνα με το οποίο εξετάζονται για χρήση ναρκωτικών ουσιών.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Οι απόδημοι, που έχουν έντοκες καταθέσεις στην Ελλάδα σε ξένο νόμισμα, φορολογούνται κανονικά από την 1η Ιανουαρίου ανακοίνωσε το Γ. Προξενείο της Ελλάδας στη Μελβούρνη.

Οι απόδημοι, που έχουν έντοκες καταθέσεις στην Ελλάδα σε ξένο νόμισμα, φορολογούνται κανονικά από την 1η Ιανουαρίου ανακοίνωσε το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στη Μελβούρνη.

Η ανακοίνωση της προξενικής Αρχής, διασαφηνίζει, ότι ο νέος κώδικας φορολογία εισοδήματος δεν απαλλάσσει μονίμους κατοίκους εξωτερικού – εννοείται και απόδημους Έλληνες – από τη φορολόγηση του τόκου, που κερδίζουν από καταθέσεις τους σε δολάριο Αυστραλίας, Αμερικής, λίρα Αγγλίας κ.ά.
Παραθέτουμε το κείμενο της ανακοίνωσης:

«Σας γνωρίζουμε ότι, κατόπιν πρόσφατης ενημέρωσης της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών, η φορολόγηση των τόκων καταθέσεων που αποκτώνται από 1-1-2014 και μετά διέπεται από τον νέο κώδικα φορολογίας εισοδήματος (Ν. 4172/2013), ο οποίος δεν προβλέπει απαλλαγή από τη φορολόγηση των τόκων καταθέσεων των κατοίκων εξωτερικού, που τηρούνται σε ξένο νόμισμα.

Ως εκ τούτου, το Γενικό Προξενείο παύει την έκδοση πιστοποιητικών για την απαλλαγή φορολόγησης τόκων καταθέσεων σε ξένο νόμισμα».

Πηγή: Νέος Κόσμος

The Portokalos family is back with the long-awaited sequel to My Big Fat Greek Wedding.e Portokalos family is back with the long-awaited sequel to My Big Fat Greek Wedding.

Produced by Rita Wilson – the Greek American wife of Oscar award winning actor Tom Hanks and written by Nia Vardalos, the sequel is said to chart the next chapter in their life.

“Now that I’m experiencing motherhood, I’m ready to write the next chapter of my family story,” Vardalos said in a statement.

“Of course a few jaded folks in the press corps will claim I ran out of money or just want to kiss John Corbett again. One of these things is true.”
The actress just published the book Instant Mom and is writing to star in Leftovers for Paramount.