Ένα βήμα πιο κοντά στην αναγνώριση των γηγενών φυλών, βρίσκεται η κυβέρνηση στην Αυστραλία, αποφασίζοντας τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος το 2017, με σκοπό την αλλαγή του Συντάγματος. Η πρώτη αλλαγή έγινε το 1967, προκειμένου να αρθούν οι διακρίσεις ενάντια στους Αβοριγίνες. Φαίνεται, όμως, ότι δεν επαρκεί και χρήζει αναθεώρησης, καθώς διατηρεί μια αποικιοκρατική λογική αποκλεισμού των ιθαγενών.
Μεταξύ άλλων, εν έτει 2015, υφίσταται άρθρο το οποίο δίνει τη δυνατότητα να απαγορευθεί το δικαίωμα ψήφου ή να εφαρμοστεί οποιοδήποτε άλλο ειδικό μέτρο επιθυμεί η κυβέρνηση σε μια ολόκληρη φυλή, εφόσον θεωρηθεί απαραίτητο. Με το δημοψήφισμα επιθυμείται να κατοχυρωθούν οι Αβοριγίνες ως ο «πρώτος πληθυσμός» της χώρας. Γεγονός για το οποίο μιλούν ελάχιστα οι Αυστραλοί πολιτικοί με ευρωπαϊκή καταγωγή και έχει χαρακτηριστεί από την πρώην πρωθυπουργό, Julia Gillard, ως η «μεγάλη αυστραλιανή σιωπή».
Η Gillard, το 2013, είχε προσπαθήσει να κάνει κάποιες αλλαγές και είχε αναφερθεί στο πόσο σημαντικό είναι το ζήτημα, λέγοντας ότι αποτελεί «μια ανοιχτή πληγή στην ιστορία του έθνους». Παλαιότερα, είχε προηγηθεί η δημόσια απολογία άλλου πρωθυπουργού της χώρας που ζήτησε συγγνώμη για τις βάναυσες πρακτικές των Ευρωπαίων απέναντι στους Αβοριγίνες.
Τον τελευταίο καιρό σε αυτό τον τομέα δραστηριοποιείται το κίνημα «Recognise», που αποσκοπεί στην ενημέρωση των πολιτών για τις αντιξοότητες που βιώνουν οι ιθαγενείς, καθώς και την ανάγκη να αναγνωριστούν ιστορικά, αφού η ιστορία του αυστραλιανού Κράτους ξεκινά από την εποχή που έφτασαν εκεί οι πρώτοι άποικοι και παραγκωνίζονται τα 50.000 χρόνια παρουσίας των πληθυσμών που ζούσαν ήδη εκεί.
ΑΟΡΑΤΟΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ
Οι Αβοριγίνες στη σύγχρονη Αυστραλία αποτελούν μόνο το 3% του συνολικού πληθυσμού, δηλαδή 470.000. Ζουν αόρατοι και περιθωριοποιημένοι από το κράτος, είτε σε πόλεις είτε σε μικρές και απομονωμένες κοινότητες. Όσον αφορά τη δημόσια υγεία, παρατηρείται ένα τεράστιο κενό ανάμεσα στις παροχές προς τον λευκό πληθυσμό και το γηγενή. Οι Αβοριγίνες έχουν χαμηλότερο προσδοκώμενο όριο ζωής και υψηλότερα ποσοστά παιδικής θνησιμότητας. Σε δυσμενέστερη θέση βρίσκονται και στα εργασιακά και στον τομέα της εκπαίδευσης. Επίσης, ενώ πλέον αποτελούν μόνο το 3%, οι έγκλειστοι σε φυλακές είναι δυσανάλογα πολλοί. Η παραβατική συμπεριφορά μεγάλου ποσοστού Αβοριγίνων σχετίζεται με το ρατσισμό που αντιμετωπίζουν (υπάρχουν ακόμη τέτοια κρούσματα) από το αστυνομικό σώμα, αλλά και λόγω των ανεπαρκών κοινωνικών παροχών του Κράτους, που δεν φροντίζει να ασχοληθεί με τη φτώχεια και τα προβλήματα που τους μαστίζουν.
Αποτέλεσμα αυτών είναι η καχυποψία και ο δισταγμός των Αβοριγίνων να εμπιστευτούν το Κράτος, αλλά και μια τάση να αυτονομηθούν. Μια ομάδα ατόμων, για παράδειγμα, έβγαλε δικά της διαβατήρια και ταυτότητες, στο όνομα ενός Κράτους που δεν υφίσταται νομικά, αλλά ανήκει στους αυτόχθονες, προβληματίζοντας τις Αρχές. Οι άνθρωποι αυτοί δεν θεωρούν ότι πρέπει να συμμορφωθούν με τις Αρχές του αυστραλιανού Κράτους, γιατί δεν αναγνωρίζονται από το Σύνταγμα της χώρας. Από την πλευρά τους, οι υπόλοιποι Αυστραλοί, με βάση πρόσφατη έρευνα πανεπιστημιακού ιδρύματος, συμφωνούν σε ποσοστό 82%, ότι είναι αναγκαία η αλλαγή του Συντάγματος και η απαλλαγή του από κάθε διάκριση που έχει παραμείνει έως τώρα. Επιπλέον, λιγότεροι από ένας στους πέντε Αυστραλούς πιστεύει ότι οι Αβοριγίνες είναι υπεύθυνοι για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κοινότητές τους και οι μισοί από τους ερωτηθέντες θεωρούν ότι είναι αποτέλεσμα της κυβερνητικής πολιτικής.
Πηγή:in.gr
STUDIO 3 NEWCASTLE AUSTRALIA 