Monthly Archives: March 2015

Η Masa Vukotic

Συγκλονισμένη η κοινή γνώμη της Μελβούρνης, αλλά και της Αυστραλίας παρακολουθούσε χθες τις εξελίξεις στην υπόθεση δολοφονίας της 17χρονης μαθήτριας, Masa Vukotic, που άφησε την τελευταία της πνοή σε πάρκο της περιοχής του Doncaster, μετά από μαχαιριές που δέχθηκε, ενώ έκανε τον καθημερινό της περίπατο γύρω στις 7.00 το απόγευμα της Τρίτης.

Οι κάτοικοι της περιοχής του Doncaster μεταξύ αυτών και πολλοί συμπάροικοι, καθώς μεγάλος αριθμός ομογενών ζει στο συγκεκριμένο προάστιο που συγκαταλέγεται σ’ αυτά με τα χαμηλότερα ποσοστά εγκληματικότητας, θορυβημένοι ανέφεραν ότι έχουν σοκαριστεί από το συμβάν και δεν νιώθουν πλέον ασφαλείς ούτε για τους ίδιους ούτε για τα παιδιά τους.

Μάλιστα ο αστυνομικός επιθεωρητής που ανέλαβε τις έρευνες για την υπόθεση D. I. Mick Hughes, σε δηλώσεις του ανέφερε ότι οι γυναίκες θα πρέπει να αποφεύγουν να περπατούν μόνες τους στα πάρκα. “Αυτό στο οποίο θέλω να επιστήσω την προσοχή του κοινού, είναι ότι πρέπει όλοι μας να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν περπατούμε μόνοι μας στα πάρκα και ιδιαίτερα οι γυναίκες. Λυπάμαι πολύ που θα το πω αυτό αλλά με αναγκάζουν οι συνθήκες. Ενθαρρύνω τις γυναίκες να περπατούν με άλλες γυναίκες στα πάρκα και όταν είναι μόνες τους να έχουν επίγνωση κάθε στιγμή του ποιoς βρίσκεται κοντά τους και να βρίσκονται σε εγρήγορση” είπε ο επιθεωρητής Hughes. Η Αστυνομία της Βικτώριας αμέσως μετά τη δολοφονία της κοπέλας, δημοσίευσε φωτογραφίες του ατόμου που αναζητούσε και υλικό που προερχόταν από κάμερες λεωφορείου στο οποίο ο 31χρονος Sean Price, που διώκεται για τη δολοφονία της κοπέλας, επιβιβάστηκε λίγη ώρα μετά το έγκλημα.

Ο κλοιός γύρω από τον Price έγινε ασφυκτικός κυρίως με τη βοήθεια του κοινού. Στις 11.30 την Πέμπτη το πρωί ο 31χρονος άνδρας που κατοικούσε στο προάστιο Albion στην άλλη άκρη της Μελβούρνης, παραδόθηκε οικειοθελώς και χθες παρουσιάστηκε στο δικαστήριο όπου και του αναγνώσθηκαν οι κατηγορίες που τον βαρύνουν.

Παρών κατά την προσαγωγή του στο δικαστήριο ήταν και ο πατέρας της αδικοχαμένης Masa, o οποίος κοιτούσε συνεχώς τον άνθρωπο που η αστυνομία κατηγορεί για τη δολοφονία της. Αυτός είχε τα χέρια του στο στόμα και έκανε προκλητικές γκριμάτσες προς τους δημοσιογράφους.

Ο Price δεν διώκεται μόνο για τη δολοφονία της νεαρής μαθήτριας. Διώκεται επίσης για βιασμό, κλοπή και βίαιη επίθεση. Οι επιπρόσθετες κατηγορίες που τον βαρύνουν, όπως έγινε γνωστό από την Αστυνομία, δεν σχετίζονται με το 17χρονο θύμα. Κατά τη διαδικασία ανάγνωσης των κατηγοριών του στο Δικαστήριο, όπου του απαγγέλθηκε η κατηγορία της δολοφονίας, η Αστυνομία ανέφερε επίσης ότι o Price στις 10.00 το πρωί της Πέμπτης και λίγο πριν παραδοθεί στις αρχές επιτέθηκε σε 26χρονο άνδρα σε γέφυρα πεζών στην περιοχή του Sunshine από τον οποίο έκλεψε ένα κινητό. Στη συνέχεια προσπάθησε ανεπιτυχώς να κλέψει το αυτοκίνητο ενός 77χρονου άνδρα στην οδό McCracken επίσης στην περιοχή του Sunshine, ενώ λίγη ώρα αργότερα, γύρω στις 11.20 το πρωί πλησίασε νεαρή γυναίκα στην οποία επιτέθηκε βίαια και κακοποίησε σεξουαλικά. Μετά την επίθεση η κοπέλα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Sunshine. Στο δικαστήριο αναφέρθηκε επίσης ότι η Αστυνομία ελέγχει και άλλο υλικό από κάμερες καθώς υπάρχει το ενδεχόμενο ο Price να κατηγορηθεί και για άλλα αδικήματα. Η έδρα αποφάσισε την φυλάκισή του έως τις 6 Ιουνίου με την προοπτική νέας ακρόασης της υπόθεσης τότε.

Την Πέμπτη η Αστυνομία μετά από την παράδοση του 31χρονου, έκανε εξονυχιστική έρευνα στο σπίτι του και αφαίρεσε απ’ αυτό ρούχα του και άλλα αντικείμενα τα οποία θα εκτιμάται ότι θα βοηθήσουν τις διωκτικές Αρχές στις έρευνές τους. Ο Price λίγες ώρες μετά την σύλληψή του εξήλθε από το αστυνομικό τμήμα του Sunshine, ξυπόλυτος και φορώντας στολή φυλακισμένου.

Εν τω μεταξύ, την Πέμπτη το απόγευμα πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στο σημείο όπου η 17χρονη Masa άφησε την τελευταία της πνοή. Η 17χρονη κοπέλα κατοικούσε πολύ κοντά στο σημείο που δολοφονήθηκε. Συμμαθήτριές της από το σχολείο Canterbury Girls’ Secondary College, όπου φοιτούσε, γείτονές της αλλά και άνθρωποι από όλη τη Μελβούρνη, που συγκλονίστηκαν από τον άδικο χαμό της, έσπευσαν να αφήσουν λίγα λουλούδια και ένα συλλυπητήριο μήνυμα για τους οικείους της.

Η Μasa και η οικογένειά της κατάγονταν από το Μαυροβούνιο και μετανάστευσαν στην Αυστραλία πριν από λίγο καιρό. Εκείνο το μοιραίο απόγευμα της Τρίτης η ανυποψίαστη κοπέλα, όπως κάθε απόγευμα γιατί όπως έλεγε την ξεκούραζε, βγήκε για τον καθιερωμένο της περίπατο στη γειτονιά της. Είναι το πάρκο Koonung Creek Linear Reserve που εκτείνεται κατά μήκος της οδού Stanton στο Doncaster στο οποίο βρέθηκε μαχαιρωμένη. Ήταν οι γείτονες που άκουσαν τα απεγνωσμένα ουρλιαχτά του θανατηφόρα τραυματισμένου κοριτσιού και κάλεσαν τις Πρώτες Βοήθειες. Τελικά οι υπάλληλοι του ασθενοφόρου που έσπευσε στο χώρο που κείτονταν η κοπέλα δεν κατάφεραν να την συνεφέρουν. Σύμφωνα με αυτά που προκύπτουν από κάμερες εγκαταστημένες σε σπίτια της περιοχής, ένας νεαρός άνδρας που φορούσε μαύρα ρούχα εθεάθη λίγα λεπτά μετά την επίθεση να απομακρύνεται από την περιοχή κρατώντας μία άσπρη σακούλα στα χέρια του.

Τέλος, να αναφέρουμε ότι όπως έγινε γνωστό το θύμα δεν γνώριζε τον 31χρονο άνδρα που κατηγορείται για τη δολοφονία της.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Με τίτλο «Ως εδώ κύριε Σίμπκινς», το Αυστραλιανό-Ελληνικό Συμβούλιο καταδικάζει τη νέα «πρόκληση» του Αυστραλού βουλευτή, Λουκ Σίμπκινς, ο οποίος, ουσιαστικά, υποστηρίζει ότι οι Έλληνες της Αυστραλίας δεν νοιάζονται για την ονομασία της ΠΓΔΜ και καλεί την αυστραλιανή κυβέρνηση να την αναγνωρίσει με το συνταγματικό της όνομα «Μακεδονία».

Το Αυστραλιανό-Ελληνικό Συμβούλιο -που εκπροσωπεί τους μεγαλύτερους φορείς της ομογένειας- σημειώνει ότι ο κ. Σίμπκινς -που πολλές φορές έχει προκαλέσει την ομογένεια-, κάνει χρήση της βουλευτικής του ασυλίας και καλεί τον πρωθυπουργό, Τόνι Άμποτ «να τον επαναφέρει στην τάξη».

Υπενθυμίζεται ότι κ. Σίμπκινς, που ανήκει στην κυβερνητική παράταξη, υποστήριξε ότι «οι 100.000 Αυστραλοί μακεδονικής καταγωγής προσβάλλονται βαθύτατα όταν η Αυστραλία αποκαλεί τη χώρα τους Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας αφού η Γιουγκοσλαβία έπαψε να υπάρχει εδώ και 20 χρόνια».

Σύμφωνα με τον Αυστραλό βουλευτή, οι εκάστοτε αυστραλιανές κυβερνήσεις φοβούνται το πολιτικό κόστος.

«Μερικές δεκάδες εθνικιστές Έλληνες τους έχουν πείσει ότι σε περίπτωση που η Αυστραλία αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ ως «Μακεδονία» οι Έλληνες θα καταψηφίσουν την κυβέρνηση που θα το τολμήσει» είπε ο κ. Σίμπκινς και συνέχισε:

«Οι Έλληνες της Αυστραλίας είναι ώριμοι. Ξέρουν ότι αναγνώριση με το όνομα Μακεδονία δεν σημαίνει απειλή για τα ελληνικά εδάφη.

Τους Έλληνες της Αυστραλίας τους απασχολούν τα ίδια θέματα όπως και όλους τους πολίτες. Εργασία, υγεία, ασφάλεια, παιδεία, κοινωνική πρόνοια. Αυτά καθορίζουν την ψήφο τους και όχι το Μακεδονικό».

Ο Φιλελεύθερος βουλευτής, στην εκτενέστατη ομιλία του, ισχυρίστηκε ότι η Ελλάδα εμποδίζει την ένταξη της ΠΓΔΜ στην Ε.Ε. γιατί φοβάται ότι όσοι έχασαν περιουσίες κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο θα μπορέσουν να τις διεκδικήσουν.

Παράγοντες της ομογένειας χαρακτήρισαν τον βουλευτή ανιστόρητο και προβοκάτορα ενώ πηγές του αυστραλιανού υπουργείου Εξωτερικών έλεγαν ότι «για την ώρα η στάση της χώρας στο θέμα αυτό παραμένει αμετάβλητη».

Το Αυστραλιανό-Ελληνικό Συμβούλιο τον κατηγόρησε για «ομιλίες μίσους» και ότι κάνει δωρεάν ταξίδια στα Σκόπια.

Η τελευταία τοποθέτηση του κ. Σίμπκινς (μια από τις πολλές με τις οποίες ζητά αναγνώριση της ΠΓΔΜ ως Μακεδονία) προκάλεσε πολλές αντιδράσεις της ομογένειας.

Μεταξύ αυτών και του προέδρου του Αυστραλιανού Ινστιτούτου Μακεδονικών Μελετών, καθηγητή Αναστάσιου Τάμη, που, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι «το σύνολο των 550.000 Ελληνοαυστραλών αντιδρά στην αναγνώριση της ΠΓΔΜ ως Μακεδονία γιατί δεν μπορούν να απαρνηθούν την ιστορία τους, τον πολιτισμό τους και την ταυτότητά τους».

Σύμφωνα με τον κ. Τάμη, οι καταγόμενοι από την ΠΓΔΜ κάτοικοι της Αυστραλίας είναι 70.000 σύμφωνα με την Στατιστική Υπηρεσία. Δηλαδή 30% λιγότεροι από όσο τους ανεβάζει ο κ. Σίμπκινς.

Οι δύο μεγάλοι ηγέτες της Αυστραλίας Geoff Whitlam και Malcolm Fraser

Η τελευταία φορά που είδα τον Fraser ήταν στις 24 Σεπτέμβρη του 2014 στο αρχοντικό Cranlana στο Toorak.

Ένα βροχερό απόβραδο Παρασκευής, μια πρόσκληση που ήλθε την τελευταία στιγμή, μου έδωσε την ευκαιρία να δω και ν’ ακούσω για ύστατη φορά τον μεγάλο αρχηγό. Εκείνον από τον οποίο αμέτρητες φορές είχα δανειστεί το… δανεισμένο από τον Μπέρναρ Σο, απόφθεγμα “Life is not meant to be easy”. Μόνο που o Fraser το είχε αφήσει μισό, χωρίς να προσθέσει το “but take courage, it can be delightful”. Σε μια παλιά συνάντησή μας, τον είχα ρωτήσει γιατί επέλεξε να παραλείψει το δεύτερο σκέλος. Με κοίταξε προκλητικά, θυμάμαι, χαμογέλασε και πετώντας μου .. το μπαλάκι “εσύ γιατί νομίζεις;”, απομακρύνθηκε αφήνοντάς με σύξυλη.

“Γιατί τα βλέπεις όλα μαύρα ή, στην καλύτερη περίπτωση, γκρίζα” ψιθύρισα, αλλά ήταν ήδη μακριά για να μ’ ακούσει.

Του το υπενθύμισα τρεις δεκαετίες αργότερα, στο Cranlana, που πιστεύω ότι ήταν και η τελευταία του δημόσια εμφάνιση.

Αυτή τη φορά περιορίστηκε να χαμογελάσει (μου φάνηκε κάπως κουρασμένα) και απομακρύνθηκε ξανά. Δεν μίλησε με πολλούς αυτό το βράδυ. Στην πραγματικότητα, με κανέναν. Έσφιξε μερικά χέρια και χάθηκε… Στην έξοδο, του προσφέρθηκε ομπρέλα και με μια κίνηση του χεριού του, την απομάκρυνε.

“Δέχτηκε τόσες μπόρες, είπα στο συνοδό μου, που αυτό εδώ θα το βλέπει σαν χάδι…”. Γελάσαμε και οι δυο, αλλά κάτι μας έλεγε ότι η πανδαισία που απολαύσαμε, πριν λίγο μαζί με δεκάδες άλλους, θα περνούσε καιρός για να τη γευτούμε ξανά. Πέσαμε έξω. Ήταν η τελευταία.

ΤΟ ΚΥΚΝΕΙΟ ΑΣΜΑ

“Would We Follow America into a Fourth War?” ήταν ο τίτλος της ομιλίας του που βασιζόταν στο τελευταίο του βιβλίο “Dangerous Allies” (Επικίνδυνοι Σύμμαχοι).

Σ’ αυτήν φώτισε το περίπλοκο τοπίο των σχέσεων μεταξύ Κίνας, Ιαπωνίας, ΗΠΑ και Αυστραλίας, προβλέποντας τις συνέπειες που ενδέχεται να έχει η ραγδαία αυξανόμενη στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ στην περιοχή.

“Τώρα οι ΗΠΑ έχουν στρέψει την προσοχή τους στο Δυτικό Ειρηνικό. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι διπλωματικές τους ικανότητες θα έχουν περισσότερη επιτυχία εδώ από ό,τι είχαν στη Μέση Ανατολή και Ανατολική Ευρώπη” είπε εισαγωγικά, με το γνωστό καυστικό του χιούμορ.

“Είναι εις γνώση μου ότι πολλοί υποστηρίζουν τη στρατιωτική επίδειξη δύναμης των ΗΠΑ στην περιοχή. Δεν είμαι ένας από αυτούς. Αντίθετα, θα έλεγα ότι είναι επικίνδυνο, παράλογο και σίγουρα δεν πρόκειται να στεφθεί από επιτυχία.

Ας μη μας διαφεύγει, συνέχισε ο πρώην πρωθυπουργός, ότι η Αμερική είχε ήδη μια εντυπωσιακή στρατιωτική δύναμη στην περιοχή. Γνωρίζω ότι ορισμένες χώρες πιθανόν να συμφωνούν με την αύξηση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ, μακροπρόθεσμα όμως, όπως αυτό θα συμβάλλει στην περαιτέρω όξυνση των σχέσεων μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ, θα κατανοήσουν ότι η κίνηση αυτή της Αμερικής όχι μόνο δεν εξασφαλίζει την ειρήνη στην περιοχή, αλλά αντίθετα, την υποσκάπτει”.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Στο Cranlana, του Toorak, αυτό το βράδυ, στην περιοχή όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Malcolm Fraser, έδωσε με ακρίβεια και πολιτική σοφία την διπλωματική πορεία που ενδείκνυται να ακολουθήσει η Αυστραλία σήμερα. Το ακροατήριό του κρεμόταν από τα χείλη του.

Εξήγησε πώς η Αυστραλία, τα τελευταία 25 χρόνια, έχει συνάψει στενότερες σχέσεις, με την Αμερική, στον στρατιωτικό τομέα, με τις βάσεις στο Pine Gap του Darwin, εκφράζοντας την άποψη ότι “όπως είναι τα πράγματα σήμερα, σε περίπτωση που η Αμερική ενεργοποιεί τις στρατιωτικές της δυνάμεις, σε πολλές περιπτώσεις, θα πρέπει να πράξουμε κι εμείς το ίδιο.

Η δύναμη της κυβέρνησής μας να πάρει αποφάσεις σε θέματα ειρήνης και πολέμου έχει σε μεγάλο βαθμό μειωθεί. Πρόκειται για προδοσία της ανεξαρτησίας της χώρας μας”.

Η προθυμία της Αυστραλίας να συνδεθεί τόσο στενά με τις ΗΠΑ, πρόσθεσε, “ενδέχεται να μας εμπλέξει σε μια σύγκρουση με την Κίνα, από την οποία θα βρεθούμε στη δύσκολη θέση να είμαστε ο ηττημένος σύμμαχος μιας ηττημένης υπερδύναμης, απογυμνωμένοι από φίλους στην περιοχή”.

Εκείνο το οποίο ενδείκνυται, τόνισε, είναι η Αυστραλία να επιδείξει πολιτική ισχύ και να “κάνει παιχνίδι, ανεξάρτητη, στην περιοχή”.

Ρίχνοντας το φως του πραγματιστή, στην πολιτική σκηνή, είπε: “Σίγουρα αυτό που προτείνω δεν είναι εύκολο. Η αποκοπή των δεσμών, όπως αυτοί είναι σήμερα, με την ΗΠΑ, παρουσιάζει τις δυσκολίες της. Ωστόσο, μια δυναμική κυβέρνηση μπορεί να το επιτύχει. Το αποτέλεσμα, κρίνω, θα είναι η Αμερική να γίνει λιγότερο επιθετική, λιγότερο απαιτητική. Τότε η συνεργασία με την Κίνα θα είναι ευκολότερη και επιπλέον αυτό θα έχει ως συνέπεια η Αμερική να είναι λιγότερο προκλητική απέναντι της Ιαπωνίας αντί, όπως συμβαίνει σήμερα, να την ενθαρρύνει να δυναμώνει τον εξοπλισμό της και την προκλητική της στάση”.

Ακολούθησε μια ιδιαίτερα έντονη και ενθουσιώδης συζήτηση με το ακροατήριο, πριν ο Fraser, με το κεφάλι ψηλά αποχωρήσει, από ένα χώρο που φανερό ήταν ότι τον ένιωθε πολύ δικό του.

ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΦΩΝΗ

Ο Malcolm Fraser υπήρξε ανέκαθεν μια ιδιαίτερη και ανεξάρτητη φωνή, όσον αφορά την εξωτερική πολιτική της Αυστραλίας. Στην πρώτη ομιλία του για την εξωτερική πολιτική ως πρωθυπουργός, το 1976, έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην απειλή που παρουσίαζε η Σοβιετική Ένωση για την Αυστραλία και τη σπουδαιότητα της συμμαχίας ANZUS. Επίσης αντιμετώπιζε την Κίνα ως ” στρατηγικό αντίβαρο” της Ρωσίας, αντέδρασε δε έντονα στην κατάκτηση του Αφγανιστάν από τη Σοβιετική Ένωση το 1979.

Από πολύ νωρίς, στην πολιτική του πορεία, παρατήρησε ότι “η πρώτη μας ευθύνη είναι να φροντίσουμε για τα δικά μας συμφέροντα ανεξάρτητα από τους άλλους” τονίζοντας ότι “οι ΗΠΑ θα κάνουν ακριβώς το ίδιο”.

Έγγραφα που ήλθαν πρόσφατα στην επιφάνεια δείχνουν, από πολύ νωρίς, την ανθρωπιστική πλευρά του. Δέχτηκε δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες από την Ινδοκίνα.

Ο Malcolm Fraser, θεωρώντας τον εαυτό του γνήσιο φιλελεύθερο, παραιτήθηκε από το κόμμα των Φιλελευθέρων τον Δεκέμβρη του 2009, όταν ο Tony Abbott εκτόπισε τον Malcolm Turnbull από την αρχηγία του κόμματος. Ίσως το άφησε κάπως αργά, δήλωσε αργότερα, αφού από το 2001 αισθάνθηκε έντονα την ανάγκη να παραιτηθεί, επαναστατώντας στην άδικη μεταχείριση των προσφύγων από την κυβέρνηση Howard και ιδιαίτερα μετά το περιστατικό Tampa.

Όταν ήλθε ο Abbott στην αρχή, αισθάνθηκε ότι οι Φιλελεύθεροι είχαν μετατοπιστεί πάρα πολύ προς τα δεξιά και είχαν εγκαταλείψει την πραγματική έννοια του φλελευθερισμού.

Σήμερα -πικρή ειρωνεία- τα λόγια του Abbott, επισφραγίζουν με τον πιο αληθινό ίσως τρόπο την προσωπικότητα του απελθόντος μεγάλου ανδρός: “Οι δεσμοί στενής φιλίας που ανέπτυξε τα τελευταία χρόνια με τον Gough Whitlam μιλούν καθαρά για τον χαρακτήρα των δύο ανδρών: με τον δικό τους, διαφορετικό τρόπο, ήταν και οι δύο θερμοί Αυστραλοί πατριώτες”.

“Life wasn’t meant to be easy” Malcolm, αλλά “in many ways it was delightful”, θα πρέπει να ήταν το τελικό σου συμπέρασμα.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Η Ελένη Κάπαλου

Η Ελένη Κάπαλου, η διάσημη ομογενής τηλεπαρουσιάστρια και δημοσιογράφος, που κατά καιρούς αρθρογραφεί και για το «Νέο Κόσμο», αλλάζει πορεία όσον αφορά την τηλεοπτική της καριέρα. Μετά τη λήξη του συμβολαίου της με το Κανάλι 7, στα τέλη του μήνα, «μετακομίζει» τηλεοπτικά και -προσωρινά τουλάχιστον για τώρα- στο εξωτερικό και σε έναν άλλο τομέα της δημοσιογραφίας, αυτόν της παραγωγής ντοκιμαντέρ.

Τον Μάιο ή τον Ιούνιο η Ελένη Κάπαλου θα δείξει στο κοινό των ΗΠΑ την παρθενική της δουλειά στο χώρο των ντοκιμαντέρ.

Το πρώτο της ντοκιμαντέρ ασχολείται με το θέμα της νομιμοποίησης της χρήσης της μαριχουάνας για ιατρικούς λόγους και φέρει τον τίτλο «A Life of Its Own» («Μία Δική του Ζωή») για το οποίο, όπως η ίδια δήλωσε, εμπνεύστηκε από ένα ρεπορτάζ που έκανε για το δημοσιογραφικό πρόγραμμα του Καναλιού 7, Sunday Night.

Για την παραγωγή του ντοκιμαντέρ, που όπως ανέφερε περιέχει 40 συνεντεύξεις, χρειάστηκε να ταξιδέψει στο εξωτερικό κάτι που θα συνεχίσει να κάνει και στο μέλλον αφού για τα γυρίσματα του επόμενου ντοκιμαντέρ της θα πρέπει να ταξιδέψει στη Νέα Υόρκη και την Ιταλία.

Όσον αφορά τη χρηματοδότηση των παραγωγών της δήλωσε ότι είναι κυρίως αυτοχρηματοδοτούμενη αλλά υπάρχουν και κάποιοι επενδυτές.

Για την ιστορία, να αναφέρουμε ότι η Ελένη Κάπαλου έγινε ευρέως γνωστή στην Αυστραλία ως παρουσιάστρια με τον Mal Walden, στο κεντρικό απογευματινό δελτίο ειδήσεων του καναλιού 10, θέση από την οποία αποχώρησε το 2012 για να ενταχθεί αργότερα στην δημοσιογραφική ομάδα του καναλιού 7.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Με ανακούφιση έγινε δεκτή η ανακοίνωση της Telstra για την ανάπτυξη μίας νέας υπηρεσίας παρακολούθησης συσκευών εξ αποστάσεως. Μπορεί αυτή η τεχνολογία να χαρακτηρίζεται σαν ένα είδος “μεγάλου αδελφού”, απευθύνεται όμως σε γονείς, οι οποίοι θα μπορούν πλέον να ελέγχουν τη χρήση κινητών από τα παιδιά τους. Χάρη σ’ αυτήν τη νέα τεχνολογία, που είναι διαθέσιμη μέσω της δικτυακής πύλης “Mobile Protect” εκατομμύρια Αυστραλοί γονείς θα μπορούν να ελέγχουν από τον υπολογιστή τους τις συσκευές των παιδιών τους, αποκλείοντας ανεπιθύμητες κλήσεις και διακίνηση επικίνδυνου υλικού και ρυθμίζοντας τις ώρες που ξοδεύουν σε αυτήν την απασχόληση.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του τηλεπικοινωνιακού κολοσσού, ποσοστό μεγαλύτερο του 68% των Αυστραλών εφήβων διαθέτει “έξυπνο” κινητό τηλέφωνο, ξοδεύοντας περισσότερες από τρεις ώρες την μέρα σ’ αυτό, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις η χρήση ξεκινά από την ηλικία των τριών ετών. Αυτή η εξέλιξη έχει αυξήσει σημαντικά την ανησυχία των γονέων. Σημειώνεται ότι τρεις στους τέσσερις γονείς αγωνιούν σχετικά με το περιεχόμενο στο οποίο έχουν πρόσβαση τα παιδιά τους και τους κινδύνους που ελλοχεύουν μέσα στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης.

Από την πλευρά τους, οι παιδοψυχολόγοι τονίζουν ότι είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να θέτουν όρια στη χρήση της τεχνολογίας από τα παιδιά, παράλληλα όμως επισημαίνουν ότι τα παιδιά που αποκλείονται από τη χρήση κοινωνικών δικτύων επηρεάζονται αρνητικά, παρουσιάζοντας σημάδια χειρότερης ψυχολογικής κατάστασης, σε σχέση με εκείνα που έχουν δικτυακή παρουσία.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Brazilian Lucio Stein Rodrigues, 34, was killed after he was hit in the early hours of 3 November 2013 outside Scruffy Murphy’s Hotel in Sydney’s CBD. One punch by Nicholas Lambaditis, 35, was enough to cause a fall backwards, with the victim’s head smashing into the pavement.

Rodrigues underwent emergency surgery in St Vincent’s Hospital, but his life support was turned off just over two days after the fatal blow. Lambaditis was charged with murder and his trial took place at the NSW Supreme Court.

The defendant pleaded guilty to manslaughter over the one punch death, which was accepted by the crown.

According to Lambaditis, an unknown male had provoked him on the bustling footpath before he took a swing at Rodrigues. CCTV footage in fact showed Lambaditis striking Eric Howard with both his palms open, which led to him falling back.

Rodrigues, in an attempt to intervene and help his friend, almost received another punch by Lambaditis who then took another go, swinging at him with a closed fist.

Luana Torres, the lawyer representing Rodrigues’ family, expressed their disappointment over the outcome, hoping his sentencing in June will help the family bring closure to the story.

“Each case has to be decided on the available evidence and that is very much what happened here today,” Ms Torres told the press outside the court.

“Essentially it means the person who took their loved one away from them will not face a murder charge.”

She stressed the deceased was very much loved by his community and his family, who are immensely saddened by the news.

“A few seconds changed the course of many people’s lives,” she continued.

“It is our hope and prayer that his death was not in vain and that situations like this will be prevented in future.”

Group portrait of unidentified members of the 6th Battalion football team at a camp on the Aegean island of Lemnos. 25th December 1915. Sarpi, Lemnos. AWM C01194

One of the possible Centenary of Anzac 2015 events that could be held would be a symbolic re-creation of the Anzac Association Football (they referred to it as soccer then) games on Lemnos in October and December 1915.

All sorts of sports were played by the Anzacs in WW1 – rugby, cricket, tennis, Australian Rules football. There is evidence that Australian Rules and rugby were played on Lemnos in 1915 but Association Football is the only sport played on Lemnos for which we have documentary and photographic evidence.

There are three photographs kept by the Australian War Memorial relating to football on Lemnos in 1915, all relating to the Anzacs.

The first is a photograph of British sailors arriving at Sarpi Camp for a football game in October 1915, with the Australians we presume, given that Sarpi was the principal Anzac rest camp on Lemnos in 1915.

There are two other later photographs of a game being played between the sailors of the Royal Navy’s HMS Hunter and Anzacs of the 6th Battalion in December 1915. This was held as the evacuation of the peninsula was underway, the disastrous Gallipoli campaign coming to its end.

I have been unable to find any documents stating the results of these matches.

It is possible that the dates are wrong and that the photographs all relate to a single game played on December 25, 1915, as part of the Christmas celebrations on the island.

Lance Corporal William Dalton Lycett did record in his diary that his Unit (the 4th Field Ambulance) played Association Football against a team from the Royal Scots Territorials on Thursday 23rd December 1915. As he writes, “we got beat 6 goals to 0”.

*Jim Claven is a historian and secretary of Melbourne-based Lemnos Gallipoli Commemorative Committee.

source: Neos Kosmos

Calling the shots: Helen Kapalos. Photo: Kostas Deves.

Journalist Helen Kapalos is to leave television as a news and current affairs reporter to pursue a career as a documentary film maker at the helm of her own company.

One of the most recognisable faces on our screens will see out her contract at Channel 7 this month, when she will embark full-time on her new journey as an independent producer.

The move comes partly as a result of huge efforts she has made over the past 12 months to raise the profile of the use of marijuana in medical treatment.
Kapalos’ impassioned exploration of the debate for Seven’s Today Tonight show brought the subject to national attention and was the catalyst for her first major documentary production.

Entitled A Life of its Own, the film chronicles how Tamworth man Dan Haslam – who died last month aged 25 after succumbing to bowel cancer – became an unlikely crusader for medical marijuana.

Mr Haslam turned to the drug to fight the effects of chemotherapy and his advocacy pushed the use of the drug to the brink of legislation in NSW and Victoria.

Much of A Life of its Own was shot in Israel where medical marijuana is legal and Kapalos self-funded the production.

Assistance offered by ‘angel’ investors ensured that it could complete its post-production in Melbourne. The film will air on television first in the United States later this year and then will be distributed in Australia.

More projects are already in the pipeline – including an international co-production on women’s empowerment involving location shooting in New York and Italy.

Ms Kapalos, clearly relishing her new found independence, told Neos Kosmos her company is to be called ‘Rest of the Story Productions’.

“Working in commercial TV news, I was always saying to myself there was more to the stories I was reporting, hence the name.”

While describing her move as “a journey into the unknown”, the much-admired journalist, who started out as a reporter for ABC Radio in 1994, says her decision to go out on her own was “driven by the desire ‘to tell the truth and nothing but the truth’.

“I was no longer prepared to operate within the confines of the paradigm that exists within commercial television – being edited by someone else, and possibly having a story misrepresented.”

“I’m at an age where I have the maturity of the stories I’ve done behind me, and I feel confident enough to do this now. Everything up until now has prepared me for this path.”

Ms Kapalos will remain Melbourne-based. A major project exploring representations of the Greek crisis is also at the planning stage.

The Overseas Student Ombudsman has recieved more than 2000 complaints since 2011 in regards to bad practices by private colleges.

Unscrupulous private colleges in Australia are luring Greek migrant students into courses with illegal or unethical practices, leaving many penniless and, in many cases, with a certification they don’t need.

A number of private colleges have been found falsifying student attendance records and fast-tracking certificates or diplomas while pocketing up-front tuition fees.

Many colleges unapologetically enrol students in the wrong courses for their proficiency levels and don’t offer students any sort of flexibility in moving courses or from one college to the other.

Currently a senate committee is investigating concerns about the operation, regulation and funding of Vocational Education and Training (VET) providers in Australia.

In a preliminary report released last week, the committee highlighted a number of concerning examples of aggressive marketing techniques
techniques used by private colleges and education brokers and admits “that the current regulatory framework is not as effective as it can be”.

Former federal president of the Australian Education Union Angelo Gavrielatos says government regulation on private colleges is “totally inadequate”.

“What we are seeing across Australia is story after story of private educators exploiting young people and people in desperate situations,” Mr Gavrielatos tells Neos Kosmos.

“This has got to stop.”

Last week the federal government announced sweeping changes to the private education sector that included banning inducements like cash, meals, prizes or laptops to lure in students to sign up to courses they may not need.

The assistant minister for education and training senator Simon Birmingham said the reforms will also put a stop to miraculously short diplomas and stop colleges from charging the course’s full fees up-front.

Currently private colleges are only allowed to ask for full fees up front if the course is shorter than 26 weeks. If the course is longer, they are able to ask for half up-front.

Peter Jasonides, head of the private college Institute of Tertiary and Higher Educator Australia (ITHEA), says he’s had many Greek students come to his office in a desperate state after they were mistreated by other private colleges.

“People are rorting the system,” he says.

“They lure students and tell them not to attend. Students are being enrolled in the wrong courses. There’s a decent number of them that don’t require any English or have been measured wrongly. They have been told to do a one year’s course in only six months or they’ve been told to do six months and in fact they’re there for a year and a half.”

Many Greeks on student visas finding that the courses they enrolled in are not what they expected or unsuitable for their work needs. But before they can move into another course or even organize a transfer to another college many are slugged with up-front course fees.

Since it launched in 2011, the Overseas Student Ombudsman has received over 2000 complaints from international students unhappy with their education providers.

A spokesperson for the ombudsman told Neos Kosmos the most common complaints they receive are fee disputes, refund inflexibility, refusals by their education provider to allow them to transfer to another education provider and appeals to inaccurate attendance records or academic results.

The Australian Greek Welfare Society (AGWS) has dealt with many cases of Greeks on student visas unhappy with their education outcomes in Australia.

Coordinator of direct services at AGWS, Dimitra Lagoudaki says most discover problems the minute they step foot in the private college.

“When they come here they find out different a situation,” she tells Neos Kosmos.

“When you arrange everything in Greece, obviously you don’t have a full picture of what’s happening.”

Many come with limited funds and knowledge of Australian law, meaning their ability to change their course or fight to recoup any losses is very hard.
Prices for courses vary dramatically and there is no regulation set on how much private colleges can charge.

A recent survey conducted by The Australian showed that some private colleges are charging up to four times more for courses than government run TAFE institutions.

One of the most popular courses for Greek nationals on student visas is English as a second language. To study a certificate IV in EAL (further Study), some colleges were quoting prices starting at around $2500 while others charge more than $6000.

Managing director of the Australian Industrial Systems Institute (AISI), Roula Tsiolas says pricing is subject to change throughout the year and sometimes can be determined on a need-by-need basis.

“Prices are also assessed on individual needs, so we have a consultation with students who can express needs for support in that regard and we certainly do that,” she tells Neos Kosmos.

But many institutions aren’t up-front about their willingness to offer negotiable fees. Most students enrol into the course online while in their homeland, and assume the quoted prices are not negotiable.

When the AGWS meets desperate student visa clients, most of the time only thing they can do is refer their clients to local services.

“We provide them with information, advice and referral to assist them in making an informed decision and how to continue,” Ms Lagoudaki says.

Many private colleges host their own information sessions in Greece to give students a better picture of what to expect once they start studying in Australia.

Both Peter Jasonides and Roula Tsiolas host information sessions in Athens that explain some of the unexpected costs costs they will incur in terms of rent, food and schooling.

Mr Jasonides says most of the time, prospective students leave the information sessions deflated.

“People leave the seminars disappointed because it’s not what they wanted to hear,” he says.

“But if someone is hell bent on coming to Australia, they’re not going to listen to the negatives.”

That desperation has left many migrants enrolling in dodgy colleges with sky high prices, and not much knowledge on how to change their situation.

That lack of foresight also includes basic amenities.

Ms Lagoudaki says many assume basic services like health care and cheaper transport tickets will be available to them,” she says.

“They don’t know how the system works, they don’t have the access to services the Australian citizen has, like health cover, or even a reduced ticket for public transport, the concession card.

“They think, well I’m a student, why shouldn’t I have access to these benefits?”

Mr Jasonides says it pays to have as much knowledge as possible before moving to another country to study.

“If you’re hell bent on coming to Australia, come as a tourist,” he says.

“Research extensively, work out the pros and cons before you commit to coming here.”

The Overseas Student Ombudsman will release a report of an investigation into signed agreements between overseas students and private education providers next week.

Those wanting to file a complaint can visit the Overseas Student Ombudsman online at www.oso.gov.au

The government provides a number of resources for prospective international students online including, www.studyinaustralia.gov.au, www.liveinvictoria.vic.gov.au

source:Neos Kosmos

Volunteers try to save beach whales in Bunbury’s Harbour. Pictures: Jeff Henderson Source: Supplied

TWELVE have now died after becoming trapped against the rocky sea wall — but crews are currently ushering four whales out to deeper water. 

The rescue operation was launched in the state’s South West after 20 long-finned pilot whales gathered in shallow water against the breakwater wall of Bunbury Harbour.

Six whales have been herded back out to sea by small boats and 12 have died since they became trapped up against the rocks of the sea wall.

Four whales are being stabilised at a nearby beach and another in the shallows by DPaW officers and volunteers and staff from the Dolphin Discovery Centre before they are also taken out to deeper water.

Helpers try to save the last few whales that beached in Bunbury. Picture: Jeff Henderson Source: Supplied

One of the whales that was towed out to sea has since become stranded and Department of Parks and Wildlife crews are again trying to take it to deeper water.

Three others who were ushered out to sea are not swimming strongly.

The Department has asked members of the public to avoid the area where the rocks and distressed whales pose a safety risk.

A dead whale is dragged out of the water as emotional helpers look on. Picture: Jeff Henderson Source: Supplied

Rescue teams have been fighting for most of the morning to save the whales which became trapped against the rocks.

Some of the mammals are young calves.

Department of Parks and Wildlife officers are on the scene assessing the situation and sent an aircraft to monitor the area in case there are any more whales.

Whale rescue in Bunbury Harbour. Picture: Twitter/Katrin Long/ABC Source: Supplied

Boats are attempting to shepherd the whales out to sea and extraordinary ABC pictures show rescuers in the water with the struggling mammals.

Seven of the animals were dead when DPaW officers arrived at about 11am.

The aircraft has not spotted any more whales in distress.

A Department incident management team are liaising with the Bunbury Port Authority and Department of Fisheries.

A long-finned pilot whale in obvious didstress trapped against the breakwater wall at Bunbury Harbour. Source: Supplied

A long-finned pilot whale in obvious didstress trapped against the breakwater wall at Bunbury Harbour.

source:perthnow.com