Daily Archives: March 16, 2015

Ήταν η κακιά ώρα του… φιδιού στην Αυστραλία

Δεν είναι τα κακά φίδια της κακιάς ώρας...

Δεν είναι τα κακά φίδια της κακιάς ώρας…

Δύο άνθρωποι 200 χιλ. μακριά ο ένας απ’ τον άλλον δαγκώθηκαν από φίδι την ίδια ώρα.

Ούτε συνεννοημένα να ήταν δύο φίδια στην Αυστραλία που επιτέθηκαν που δάγκωσαν δύο διαφορετικούς ανθρώπους στις 2.00 το μεσημέρι της Πέμπτης. Το ένα βρίσκονταν κάπου στην κεντρική Αυστραλία, σε ένα αγρόκτημα κοντά στον ποταμό Adelaide και το άλλο κάτω από ένα κτίριο στα νησιά Tiwis που βρίσκονται στο βόρειο άκρο της χώρας.

Το «κακό» το φίδι του αγροκτήματος δάγκωσε το θύμα του στο πόδι ενώ ο άνδρας περπατούσε σε χωράφι με πολύ βλάστηση -καλά που πήγαινε και αυτός ο άνθρωπος μέσα στα χορτάρια- και το άλλο, επίσης «κακό» φίδι, του κτιρίου, δάγκωσε έναν άλλο άνδρα στο χέρι, -θα έπρεπε να προσέχει λίγο περισσότερο και αυτός ο κύριος- που το έχωσε κάτω από το κτίριο.

Και τα δύο θύματα της… αυστραλιανής πανίδας, μεταφέρθηκαν αεροπορικώς και κατέληξαν στο ίδιο νοσοκομείο αυτό του Royal Darwin. Σε κανέναν δεν δόθηκε αντίδοτο, γεγονός που τελικά μπορεί να σημαίνει ότι και τα δύο φιδάκια δεν ήσαν τελικά και τόσο… «κακά».

Πάντως, για παν ενδεχόμενο οι γιατροί του Royal Darwin αποφάσισαν να μην δώσουν εξιτήριο σε κανέναν από τους δύο άνδρες καθώς εκτίμησαν ότι πρέπει να τους παρακολουθήσουν για μερικές μέρες ακόμα.

Πηγή: Νέος  Κόσμος

Σόιμπλε: Οι Έλληνες ζούσαν για καιρό πάνω από τις δυνατότητές τους

untitled

Οι αιτίες των προβλημάτων στην Ελλάδα δεν βρίσκονται στις Βρυξέλλες, στην Ευρώπη ή τη Γερμανία δηλώνει ο Γερμανός υπ. Οικονομικών.

Οι αιτίες των προβλημάτων στην Ελλάδα δεν βρίσκονται στις Βρυξέλλες, στην Ευρώπη ή τη Γερμανία, βρίσκονται στο ότι η Ελλάδα ζούσε για πολύ καιρό υπεράνω των δυνατοτήτων της, ίσως η Ευρωζώνη ήταν επίσης ένας πειρασμός, διατείνεται ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, σε συνέντευξή του στην αυστριακή εφημερίδα «Ντερ Στάνταρντ», στην οποία διαμηνύει πως το θέμα των γερμανικών επανορθώσεων έχει ρυθμιστεί από πολλού.

Προσθέτει δε, πως όλα αυτά πρέπει να ειπωθούν από τους υπεύθυνους, διότι είναι σημαντικό να πείσουν την κοινή γνώμη για την αναγκαιότητα των μεταρρυθμίσεων, για να υπάρξει έξοδος από την κρίση και αυτό είναι δύσκολο και τα συνθήματα δεν βοηθούν.

Η υπεύθυνη ηγεσία θα πρέπει να προσπαθήσει να φέρει τις προσδοκίες του πληθυσμού σε εναρμόνιση με την πραγματικότητα, αναφέρει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, σημειώνοντας ότι όταν διάβασε πως ειπώθηκε ότι το όχι ασήμαντο πρόβλημα του χρέους, μπορεί να λυθεί με την καταβολή γερμανικών επανορθώσεων, αναρωτήθηκε εάν αυτό θα βοηθήσει να γίνουν αποδεκτές από την κοινή γνώμη οι υποκείμενες σε έγκριση αποφάσεις. Ο ίδιος θεωρεί ότι η πολιτική επηρεάζεται από την κοινή γνώμη και αυτό ονομάζεται «διαχείριση προσδοκιών».

Απαντώντας στο ερώτημα εάν υπάρχει πρόθεση από το Βερολίνο για καταβολή πολεμικών επανορθώσεων στην Ελλάδα, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών ισχυρίζεται πως το θέμα έχει ρυθμιστεί εδώ και δεκαετίες και σημειώνει ότι η Γερμανία στις 8 Μαΐου 1945 έχασε για πολύ καιρό την κυριαρχία της, την οποία επανέκτησε στις 3 Οκτωβρίου 1990 με τις προϋποθέσεις της Συνθήκης «2 συν 4», και από τότε έχει προχωρήσει 25 χρόνια.

Στη συνέχεια, υποστηρίζει ότι «φυσικά» δεν έχει προσβάλει Έλληνες συναδέλφους του και δεν φταίει ο ίδιος αν ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης δεν μεταφράζουν σωστά μια δήλωση στον Τύπο του Γερμανού υπουργού Οικονομικών.

Απαντά αρνητικά στο ερώτημα αν τίθεται και πάλι σε συζήτηση από την πλευρά της Αθήνας μια διαγραφή χρέους και ένα τρίτο πρόγραμμα βοήθειας, σημειώνοντας ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει πει πως η Ελλάδα δεν θέλει πρόγραμμα, ο σεβασμός επιβάλλει να παραμείνει κανείς σε αυτό που ειπώθηκε από τον πρωθυπουργό, και κανείς δεν επέβαλε ποτέ κάτι που ο άλλος δεν θέλει καν.

Ως προς τη διαγραφή χρέους αναφέρει ότι -γνωρίζοντας ο ίδιος καλά το πρόβλημα της Ελλάδας, διότι, όπως λέει, έχει ασχοληθεί ολόκληρες νύχτες με αυτό- όποιος συζητά αυτή τη στιγμή για διαγραφή χρέους, προφανώς δεν γνωρίζει πως τα επόμενα χρόνια το θέμα χρέος θα είναι το λιγότερο πρόβλημα, καθώς η Ελλάδα πληρώνει χαμηλότερο επιτόκιο από ό,τι η Γερμανία.

Ο ίδιος, όπως διευκρινίζει, αγωνίσθηκε με τον τότε Έλληνα υπουργό Οικονομικών για μια διαγραφή χρέους και αυτό ενάντια στις μαζικές επιφυλάξεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, πετυχαίνοντας στο τέλος μια διαγραφή κατά 53 %.

Όπως τονίζει ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών στη συνέντευξή του στην αυστριακή εφημερίδα, «η πραγματική πρόκληση είναι η Ελλάδα να βάλει μπρος την οικονομία της».

Πηγή:Νέος Κόσμος

Σε υψηλά επίπεδα η ανεργία των νέων και στην Αυστραλία

imagesW4L1JRQX

Το ποσοστό ανεργίας σε παναυστραλιανό επίπεδο κυμάνθηκε στο 6,3% για το μήνα Φεβρουάριο.

Oι οικονομολόγοι το ανέμεναν! Το ποσοστό ανεργίας σε παναυστραλιανό επίπεδο κυμάνθηκε στο 6,3% για το μήνα Φεβρουάριο, καθώς δημιουργήθηκαν 15.600 νέες θέσεις εργασίας (10.300 θέσεων εργασίας πλήρους απασχόλησης και 5.300 θέσεις μερικής απασχόλησης).

Ωστόσο, αυτό από μόνο του δεν ήταν αρκετό για να ρίξει το ποσοστό ανεργίας: Την ίδια περίοδο, μειώθηκε ελαφρά το εργατικό δυναμικό της χώρας (δηλαδή, ο αριθμός των ατόμων που εργάζονται και αναζητούν εργασία), στο 64,7% (έναντι 64,8% τον Ιανουάριο). Επίσης, αυξήθηκαν και οι μηνιαίες ώρες εργασίας κατά 0,8%.

Σε επίπεδο Πολιτειών και Επικρατειών, η Νότια Αυστραλία εξακολουθεί να έχει το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στη χώρα, παρά τη μικρή αύξηση της απασχόλησης το Φεβρουάριο. Η μείωση της δραστηριότητας στα ορυχεία της Δυτικής Αυστραλίας και της Κουινσλάνδης συνέβαλε στην αύξηση των ποσοστών της ανεργίας, αλλά και στις δύο Πολιτείες σημειώθηκε αύξηση της συμμετοχής στην αγορά εργασίας.

ΒΙΚΤΩΡΙΑ: ΑΣΧΗΜΑ ΤΑ ΝΕΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΟΡΕΙΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ

Η Βικτώρια αποτέλεσε εξαίρεση αφού η ανεργία υποχώρησε στο 6% από το 6,6% και 9.000 περίπου θέσεις εργασίας προστέθηκαν μέσα σε ένα μήνα. Όμως δύο ξεχωριστές αναλύσεις στοιχείων για τα ποσοστά ανεργίας στη Βικτώρια το 2014 δίνουν μία πιο ζοφερή εικόνα.

Η πρώτη ανάλυση των στοιχείων, που έγινε από μία πολιτειακή κυβερνητική οργάνωση δείχνει ότι η ανεργία των νέων αυξάνεται. Σύμφωνα με τα στοιχεία που προέρχονται από το Συμβούλιο Κοινωνικών Υπηρεσιών της Βικτώριας (Victorian Council of Social Services), την περασμένη χρονιά σημειώθηκε τον υψηλότερο ετήσιο μέσο ποσοστό ανεργίας των νέων από τη δεκαετία του 1990 φτάνοντας στο 14,6%!

– Η υπουργός Απασχόλησης της Βικτώριας, Jacinta Allan, εξέφρασε τη βαθιά της ανησυχία για την απασχόληση των νέων, ένα πρόβλημα, που, όπως υποστηρίζει, δημιουργήθηκε από την πρώην κυβέρνηση των Φιλελευθέρων, με περικοπές στις τεχνικές σχολές TAFE και μία σειρά «κακών επενδύσεων» στην εκπαίδευση.

Παράλληλα, μία δεύτερη ανάλυση των στοιχείων της ανεργίας, αυτή τη φορά από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, που περιέχεται στην έκθεση «Small Area Labour Markets», δείχνει ότι σε μερικά από τα παραδοσιακά προάστια της μεσαίας τάξης της Μελβούρνης, η ανεργία αυξήθηκε στο τελευταίο τρίμηνο του 2014.

Πιο συγκεκριμένα, το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στη Βικτώρια και μεταξύ των ενήλικων ατόμων ήταν στο Broadmeadows, με 26,7%. Ακολουθεί το Dandenong με ανεργία 21,5%. Στο Ascot Vale και στο Burwood το καταγεγραμμένο ποσοστό ανεργίας έφτανε το 10,2%, στο Doncaster το 10,4%.

ΤΟ ΔΟΛΑΡΙΟ, ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ Η… ΕΛΛΑΔΑ

Το αυστραλιανό δολάριο ανέκαμψε κάπως μετά την ανακοίνωση των στοιχείων για την ανεργία την Πέμπτη. Την περασμένη Τετάρτη η ισοτιμία του με το αμερικανικό είχε «πέσει» στο χαμηλότερο σημείο των τελευταίων 6 ετών. Σε αυτό συνέβαλαν δύο παράγοντες: τα καλά στοιχεία για την αμερικανική αγορά εργασίας που ανακοινώθηκαν νωρίτερα αυτήν την εβδομάδα. Και το χαμηλό κλίμα εμπιστοσύνης των Αυστραλών καταναλωτών προς την οικονομία, που έπειτα από μία απότομη άνοδο κατά 8% το Φεβρουάριο, τον τρέχοντα μήνα «πέφτει» με ρυθμό 1,2%. Το αυστραλιανό δολάριο είχε πέσει στα μόλις 75,6 αμερικανικά σεντς και την Πέμπτη το μεσημέρι ήταν στα 76,2 σεντς.

Η ισοτιμία του εθνικού μας νομίσματος με το ευρώ ήταν καλύτερη, αφού η συνεχιζόμενη αντιπαράθεση Ελλάδας-Γερμανίας κάνει το ευρώ πιο αδύναμο. Έτσι, η ισοτιμία αυστραλιανού δολαρίου και ευρώ, από 0,68 ευρωσέντς που ήταν στις 4 Φεβρουαρίου την Πέμπτη το μεσημέρι άγγιζε τα σχεδόν 0,73! Οι οικονομολόγοι εκτιμούν ότι η Ελλάδα έχει αρχίσει να «συμμορφώνεται» με τις υποδείξεις της Γερμανίας, αν και το κλίμα θα παραμείνει ασαφές για αρκετούς μήνες ακόμα!

Πηγή: Νέος Κόσμος

Food for Thought: Greek Australian women and education

Food for Thought: Greek Australian women and education

All the speakers at the Food for Thought Network event on International Women’s Day.

“Greek Australian women had to fight hard against their parents and prevailing social stereotypes in order to secure their education,” says Dean Kalimniou.

Is it possible in this day and age to articulate or identify a particularly Greek Australian attitude to girls and education? This was the question I asked myself as I listened to a distinguished group of panellists and guests comprising; State Minister for Families and Children and Minister for Youth Affairs Jenny Mikakos, principal of Alphington Grammar Dr Vivianne Nikou, wife of the Greek ambassador Ms Eyvah T. Dafaranos, Professor of History at the University of Melbourne, Joy Damousi, Professor Georgina Tsolidis, of Ballarat University, Dr Anne Mitsis of Swinburne University and arts/law student Maree Skalistis, expound their unique perspectives on this question, at the recent Food For Thought Women’s Network event, in celebration of International Women’s Day.

The inspiration for the discussion, Food for Thought chairperson Varvara Ioannou, herself an educator and community activist, has long been at the forefront of a concerted effort to empower, motivate and establish networks among Greek Australian women and in this, the month of speaking Greek, an examination of one of our founding myths and the way it has played out among Greek Australian women presents a myriad of foci and possibilities.
Eyvah Dafaranos certainly believes that we can articulate a Greek attitude towards education. In a concise, perceptive and thoroughly moving exposition, she outlined a manifesto of education that had its roots in ancient Greece and defied gender boundaries or stereotypes. According to her, the main aim of the ancient Greek education was to rear children to be καλοί και αγαθοί, that is, beautiful and good. The emphasis therefore was not only upon knowledge but on ethics and spirituality, a sense of responsibility and service to a higher purpose than one’s self, as well as a dedication to excellence. Such an education also required constant lifelong cultivation. I would argue that this perspective was somewhat tweaked by the time we get to the birth of the modern Greek State. For activists and educators such as Saint Kosmas the Aetolian and Adamantios Korais, education was a form of spiritual rebirth that was inextricably linked to the rebirth of the Greek nation. This is important to note, as education thus forms one of the founding myths of our modern identity, one that has been absorbed by our ancestors and passed down the generations ever since.

Eyvah Dafaranos’ incisive contribution to the discussion was invaluable because it can be juxtaposed with the complex attitudes Greek Australians have had towards education since arriving in this country. All of the panellists agreed that both their parents placed great emphasis upon their children’s education, regardless of their own socio-economic position or level of education and provided a supportive environment in which to pursue their own academic interests. From thereon, the panellists examined aspects of gender relations in the academic and broader context, yet in my mind they kept returning again and again to the same point: for their, in most respects, uneducated parents, education was an important ideal. This is consistent with our community foundation mythology: our particular reality was brought into being by our creators because they wanted their children to be better off than they were; that is, educated and affluent. The fact that within a decade of our arrival here, Greek Australian women began to emerge as educated professionals attests to the power of this myth.

It is a pity that time constraints did not permit an analysis as to why this was so. Had the opportunity been provided to do so, arguably, enough anecdotal evidence would have emerged to suggest that the motivations of that section of the community that prized their daughters’ education were actually quite diverse and produced by a complex set of historical and social phenomena. Rather than being just a matter of producing women who were ‘beautiful and good’, one could speculate education was seen as a means of social advancement, of material and economic gain and also, as a form of attaining respectability and a sense of emancipation. This is logical considering the rigid, almost untranscendable social structures existing in post-war Greece and the manner in which an Australian education could facilitate social mobility.

Education was also seen as form of escape. This is the reason why so many Greek Australian first generation women today take great delight in involving themselves in literary circles, to the chagrin and merciless mirth of the local media. To these women, upon whom a multitude of expectations were foisted upon their arrival in this country, including becoming economically productive units, all the while adhering to a set of often oppressive stereotypes about their place and duties to the family and broader community, education, the ability to learn and discover, as well as to be transported away from a world of drudgery if only for a brief moment, was a luxury and form of solace available only to the lucky few. Further than this, it was felt, by a good many first generation Greek Australian migrants, that their daughters’ or grand-daughters’ education would empower them in their relationships, granting them an equality that they themselves did not enjoy. These viewpoints and psychologies have seldom been articulated openly, yet they form the foundation of the way our community views the education of its female members today and thus deserve deeper analysis.

It is easy to feel pride both in the panellists and our community when considering the manner in which their education was prized and fostered by their families. Their stories, similar in many respects save a few nuances, are valuable, leading us to believe that possibly, the Greek Australian attitude towards education has been a truly enlightened one from the outset. However, this is not so. For again, largely unexamined is the experience of a large number of young Greek Australian women of the sixties and seventies whose parents did not value education as highly as the stereotype would have us believe. In some cases, Greek Australian women had to fight hard against their parents and prevailing social stereotypes in order to secure their education and faced extreme prejudice and difficulties from their family unit when embarking upon their careers. Others, removed from school as young as fifteen, were expected to work in order to earn their keep and/or to get married. The presentation of such limited life prospects caused inestimable damage within that generation, its after-effects being felt within the family, the marriage and in relationships with children. It also influenced the manner in which that generation passed on an education value to their daughters: in some cases, it served to emphasise the importance of an education but in many others, mothers, who were taught not to attach particular importance to education, merely passed on the same attitude to their daughters, expecting them to follow in their footsteps, to produce and reproduce. The Food for Thought Network thus makes an invaluable contribution to the consideration of all facets of this issue, in giving rise to the need to examine such experiences.

As we can identify both conservative and progressive currents of thinking within our community’s historical attitude towards education, perhaps it would be instructive to see just how, if at all, such conflicts are a reality for modern Greek Australian women. If the work of influential local poet Koraly Dimitriadis, who has written extensively about the manner in which what she perceives as archaic social expectations are given greater priority than education or the prospect of a career in many a contemporary Greek family, it is quite possible that this unspoken conflict still is yet to be resolved for a considerable number of modern Greek Australian women. Again the unique historical, social and psychological phenomena that comprise this continued conflict cry out for further investigation.

Finally, even if we could argue that a unique Greek Australian attitude towards women’s education has ever existed, a question that the event rightly left unresolved, to what extent has this attitude, after half a century of our sojourn in this country, merged with the mainstream of public opinion? The Food for Thought Network is to be commended for instigating a debate that gives rise to such pertinent questions, inviting a certain introspection and self-knowledge that can only come from a deep respect and sensitivity to the unique and largely unarticulated experience of Greek Australian women within our community.

* Dean Kalimniou is a Melbourne solicitor and freelance journalist.

source: Neos Kosmos

Match Preview: Swansea vs Liverpool, “Recharged Liverpool raring to go”, says Rodgers

images

Brendan Rodgers says his in-form Liverpool side are “re-energised and refreshed” ahead of their Barclays Premier League meeting with his former club Swansea City on Monday evening.

The Merseyside club were held to a goalless draw by Championship side Blackburn Rovers last weekend, so will need to win a replay at Ewood Park next month in order to face Aston Villa in an FA Cup semi-final.

Liverpool had played three matches in the space of six days before facing Rovers and Rodgers is in no doubt that such a hectic schedule took its toll on his team, who are unbeaten in 11 league matches and firmly in the hunt for a top-four finish.

“Our last performance against Blackburn was at the end of a real tough period of games,” he said. “I’ve seen all the numbers and all the statistics on it and, physically, it was the lowest we have been for this season. Now we’re re-energised and refreshed mentally and physically.

“We go into a run of games now, starting with Swansea, and we feel we can go in and push on in terms of our level of performance again. We know it will be tough.

“The players have been brilliant this week. They’re looking really sharp, looking really confident and we just want to continue with our sequence of performances and good results.”

Liverpool have reeled off four consecutive BPL wins and won nine fixtures in their long unbeaten run ahead of the trip to the Liberty Stadium.

Top-four challenge

That outstanding form has given them a great chance of qualifying for the UEFA Champions League and Rodgers is urging his players to maintain their momentum.

“I think it’s going to be very tight, of course. A number of the teams have been up there for a lot of the season,” he added.

“We’ve re-joined the race for that in the last three months. We’re really looking forward to these remaining games now. Everything counts in the games.”

Captain Steven Gerrard is back in contention after missing seven matches due to a hamstring injury, while former Swansea midfielder Joe Allen and centre-back Martin Skrtel are also available.

Full-backs Jose Enrique and Jon Flanagan (both knee) have been back in training but neither player is expected to feature as Liverpool attempt to match a club record of six consecutive clean sheets away from home in the league.

Swansea have been beaten twice by Liverpool already this season and manager Garry Monk will be looking for a response to their 3-2 defeat at Tottenham Hotspur last time out.

The Welsh club should also be refreshed after not playing for just under a fortnight and Monk this week spoke of his target of surpassing the club record of 47 points in the BPL.

Striker Bafetimbi Gomis is set to feature despite fainting at White Hart Lane.

source:premierleague.com

Ισλαμικό Χαλιφάτο: Eκτέλεσαν εννέα άνδρες για κατασκοπεία

Ισλαμικό Χαλιφάτο: Eκτέλεσαν εννέα άνδρες για κατασκοπεία

Σε μία ακόμα βάναυση εκτέλεση προχώρησε η ακραία σουνιτική οργάνωση Ισλαμικό Χαλιφάτο. Θύματα του εξτρεμισμού των τζιχαντιστών αποτέλεσαν αυτή τη φορά εννέα άνδρες, οι οποίοι κατηγορήθηκαν για κατασκοπεία και ότι «προδίδουν τη θρησκεία του Αλλάχ».

Όπως αναφέρει η βρετανική Daily Mail, στο βιντεοσκοπημένο μήνυμα του Χαλιφάτου που δείχνει την εκτέλεση, οι εννέα όμηροι εξαναγκάζονται να δώσουν συνέντευξη πριν από τη δολοφονία τους, στην οποία παραδέχονται ότι κατασκοπεύουν τις κινήσεις της οργάνωσης, τις θέσεις της και τον εξοπλισμό.

Με δεμένα τα μάτια και τα χέρια, οι εννέα άνδρες οδηγούνται από τους μασκοφόρους εκτελεστές τους σε μια γέφυρα σε άγνωστη τοποθεσία της Μέσης Ανατολής και τους δίνεται η εντολή να γονατίσουν.

Στη συνέχεια οι τζιχαντιστές σηκώνουν τα περίστροφα που κρατούν στα χέρια, τραβούν τη σκανδάλη και τους εκτελούν.

Πηγή:madata.gr

Οι Γερμανοί δείχνουν την πόρτα της εξόδου στην Ελλάδα

Οι Γερμανοί δείχνουν την πόρτα της εξόδου στην Ελλάδα

«Κουρασμένοι» δηλώνουν οι Γερμανοί με την Ελλάδα και τις απαιτήσεις της, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι ίσως θα είναι καλύτερα για την χώρα μας να βγει από το ευρώ, όπως αναφέρει ρεπορτάζ του Bloomberg.

Δημοσιογράφοι του Bloomberg, με ανταπόκριση από την «καρδιά» του γερμανικού κράτους, καταγράφουν τις απόψεις των Γερμανών πολιτών και συμπεραίνουν πως οι περισσότεροι υποστηρίζουν το σενάριο Grexit.

Κάτι που έδειξε και η πρόσφατη δημοσκόπηση της ZDF, σύμφωνα με την οποία το 52% της κοινής γνώμης στη Γερμανία επιθυμεί η Ελλάδα να αποχωρήσει από το ευρώ.Το γεγονός ότι το συντριπτικό 80% των Γερμανών θεωρούν πως οι Έλληνες δεν συμπεριφέρονται σωστά στους εταίρους τους, δείχνει τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τα πράγματα.

Το άρθρο σημειώνει: «Η σκλήρυνση της γερμανικής γνώμης είναι σημαντική: η χώρα είναι ο μεγαλύτερος χρηματοδότης της Ελλάδας. Από την άλλη, οι σχέσεις των δύο χωρών έχουν χαρακτηριστεί από ένταση με την ανάληψη των καθηκόντων του Αλέξη Τσίπρα που υποσχέθηκε τερματισμό της λιτότητας και κατηγόρησε ευθέως την Μέρκελ. Εν συνεχεία ανέκυψε το θέμα με τις γερμανικές αποζημιώσεις και ο πόλεμος λέξεων ανάμεσα σε Σόιμπλε και Βαρουφάκη για να ολοκληρωθεί το σκηνικό».

Πηγή: madata.gr

 

Σε επιφυλακή, στο πλαίσιο γυμνασιών, ο ρωσικός Βόρειος Στόλος

Σε επιφυλακή, στο πλαίσιο γυμνασιών, ο ρωσικός Βόρειος Στόλος

O ρώσος υπουργός Άμυνας λέει ότι «νέες προκλήσεις και απειλές απαιτούν ενίσχυση των στρατιωτικών μας δυνατοτήτων»

 

Η Μόσχα, με εντολή του ρώσου προέδρου, έθεσε σε επιφυλακή τον Βόρειο Στόλο και τις μονάδες αλεξιπτωτιστών στο πλαίσιο στρατιωτικών γυμνασίων στην Αρκτική.

Στις στρατιωτικές ασκήσεις θα συμμετάσχουν περίπου 40.000 στρατιώτες, 41 πολεμικά πλοία και 15 υποβρύχια, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανέφερε σε σχετικές ανακοινώσεις, όπως μεταδίδει το Ria Novosti, πως «νέες απειλές για την ασφάλεια της Ρωσίας έχουν αναγκάσει τη χώρα να ενισχύσει τις στρατιωτικές της δυνατότητες.

«Νέες προκλήσεις και απειλές για την στρατιωτική ασφάλεια απαιτούν οι ένοπλες δυνάμεις να ενισχύσουν περαιτέρω τις στρατιωτικές τους δυνατότητες. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στους στρατηγικούς σχηματισμούς στο Βορρά» δήλωσε ο υπουργός Άμυνας Σεργκέι Σόιγκου, ο οποίος επιβλέπει τον δαπανηρό εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων.

Η εντολή, σημειώνει το Ria, δόθηκε με εντολή του Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο ρώσος πρόεδρος δεν έχει εμφανιστεί ακόμη δημόσια (πέραν από φωτογραφίες που δόθηκαν στη δημοσιότητα από συνάντησή του με ανώτατο δικαστικό) δίνοντας τροφη΄

Οι σχέσεις Ρωσίας-Δύσης έχουν φτάσει στο χειρότερο επίπεδό τους μετά τον Ψυχρό Πόλεμο με αφορμή την ουκρανική κρίση.

Η Δύση και το Κίεβο κατηγορούν τη Ρωσία ότι εξοπλίζει και στέλνει στρατιώτες για την υποστήριξη των φιλορώσων αυτονομιστών στην ανατολική Ουκρανία, οι οποίοι μάχονται κατά των κυβερνητικών δυνάμεων.

Την περασμένη εβδομάδα το ΝΑΤΟ κατηγόρησε εκ νέου την Μόσχα ότι εξοπλίζει τους αυτονομιστές στην ανατολική Ουκρανία, όπου περισσότεροι από 6.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί εδώ και σχεδόν ένα χρόνο που μαίνονται οι συγκρούσεις.

Πηγή:in.gr

Τέλος ο Αναστασιάδης από τον ΠΑΟΚ

Τέλος ο Αναστασιάδης από τον ΠΑΟΚ

Παρελθόν για τον ΠΑΟΚ ο Άγγελος Αναστασιάδης. Η ΠΑΕ ανακοίνωσε το διαζύγιο με τον 62χρονο προπονητή κάνοντας λόγο για αναγκαία αλλαγή. Ο πρόεδρος του «δικεφάλου» Ιάκωβος Αγγελίδης δήλωσε ότι ο Γιώργος Γεωργιάδης θα αναλάβει ως προπονητής ως το τέλος της χρονιάς.

Ο έμπειρος τεχνικός, είχε θέσει την παραίτησή του στη διάθεση της διοίκησης του ΠΑΟΚ μετά την ήττα από τον ΟΦΗ στην Κρήτη, ωστόσο είχε τότε στηριχτεί από τη διοίκηση.

Στα 39 παιχνίδια που κάθισε στον πάγκο του ΠΑΟΚ, ο Άγγελος Αναστασιάδης είχε 19 νίκες, 6 ισοπαλίες και 14 ήττες.

Αναλυτικά:

«Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ ανακοινώνει την απόφαση να λυθεί η συνεργασία με τον Άγγελο Αναστασιάδη και το επιτελείο του.

Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Ιάκωβος Αγγελίδης, δήλωσε επ’ αυτού: «Δυστυχώς το σερί των κακών εμφανίσεων και αποτελεσμάτων διαρκεί ήδη για μεγάλο διάστημε και, παρότι εντωμεταξύ έγινε κάθε προσπάθεια για να σταματήσει αυτή η αρνητική τροχιά, πιστεύω ότι τώρα είναι αναγκαία μια αλλαγή για να επανέλθει η ομάδα στο σωστό δρόμο και να βρεθεί στην καλύτερη δυνατή κατάσταση ώστε να διεκδικήσει την πρώτη θέση στα πλέι οφ.

Ο ΠΑΟΚ οφείλει να ευχαριστήσει τον Άγγελο Αναστασιάδη για την αδιαμφισβήτητη σκληρή δουλειά του και την αφοσίωση στην ομάδα.

Ο Γιώργος Γεωργιάδης θα αναλάβει ως προπονητής ως το τέλος της χρονιάς. Αισθάνομαι ότι έχει τις ικανότητες και τη γνώση για να καθοδηγήσει την ομάδα προς τους άμεσους στόχους της.

Παράλληλα συνεχίζεται η αναζήτηση του κατάλληλου προσώπου για τη θέση του αθλητικού διευθυντή που θα εκπονήσει, σε συνεργασία με τη Διοίκηση,το νέο πλάνο εξέλιξης της ομάδας».

Πηγή:in.gr

Collaborative efforts dedicated to Anzac centenary

Collaborative efforts dedicated to Anzac centenary

Greek volunteer guides Steve Kyritsis and George Galanopoulos.

Two Greek Australians volunteer guides are relaying our Anzac history to the younger generations.

This year marks the centenary of the Anzac landing in Gallipoli; a celebration which commemorates the efforts and bravery of those on a multitude of levels. In 1915, Australia sent 330,000 young men to fight on the shores of Gallipoli, where an unfortunate 62,000 Australians died in the name of war. Amongst the fatalities were 19,000 men from Victoria.

After the war, the Victorian people were after a place to remember and to grieve for the immense loss of the fallen. Thus it was decided that the Shrine of Remembrance would be built near the city, with construction beginning in 1927. For 88 years, the Shrine has stood tall as a place of commemorative remembrance, with more than 700,000 visitors engulfed in the structure’s spirituality every year, including 70,000 school students from all over Victoria.

Dedicated to the Shrine’s existence is the altruism of over 100 volunteer guides, who selflessly give their time to allow visitors from all over the world to visit the memorial and pay their respects.

Amongst the volunteers are two Greek men who have served the Shrine for a combined total of 23 years. Mr George Galanopoulos, who has served for 15 years, and Mr Steve Kyritsis, who has served for eight years, give their time each week to personally remember the service and sacrifice of Victorians who served and died during World War One, and to allow others to do the same.

While the centenary marks 100 years of the Anzac landing in Gallipoli, it is also recognition of the efforts of those whose work keeps the memory of the fallen alive and who will keep the celebration of their bravery alive for the future.

source:Neos Kosmos