Monthly Archives: December 2015

POLICE have been called to Carrington after reports a man with a gun has barricaded himself inside a unit.
A NSW Police spokesperson said police were called just after 6am on Sunday to Young Street.
Police negotiators and officers from the State Protection Support Unit have been asked to attend the scene.
“Residents are asked to stay in their premises unless otherwise directed to leave by police,” the spokesperson said.
“Young Street is closed between Robertson Street and Hargrave Street and motorists are asked to avoid the area.”
Police were not able to confirm whether the man is alone in the unit.
source:theherald.com

The number of people forcibly displaced worldwide is likely to have “far surpassed” a record 60 million this year, mainly driven by the Syrian war and other protracted conflicts, the United Nations says.

The estimated figure includes 20.2 million people fleeing wars and persecution, the most since 1992, the UN High Commissioner for Refugees (UNHCR) said in a report.

Nearly 2.5 million asylum seekers have requests pending, with Germany, Russia and the United States receiving the highest numbers of the nearly 1 million new claims lodged in the first half of the year, it said.

“2015 is on track to see worldwide forced displacement exceeding 60 million for the first time — one in every 122 humans is today someone who has been forced to flee their homes,” the report said.

The total figure at the end of 2014 was 59.5 million.

An estimated 34 million people were internally displaced as of mid-year, about 2 million more than the same time in 2014.

Yemen, where civil war erupted in March, reported the highest number of newly uprooted people at 933,500.

“Never has there been a greater need for tolerance, compassion and solidarity with people who have lost everything,” UN High Commissioner for Refugees Antonio Guterres said in a statement.

Developing countries bordering conflict zones still host the lion’s share of the refugees, the report said, warning about growing “resentment” and “politicisation of refugees”.

The report, based on official figures as of mid-year before the influx of refugees and migrants crossing the Mediterranean to reach Europe peaked in October, extrapolates from trends to estimate the global total.

Syria’s civil war that began in 2011 has been the main driver of mass displacement, with more than 4.2 million Syrian refugees having fled abroad and 7.6 million uprooted within their shattered homeland as of mid-year, UNHCR said.

Together, nationals of Syria and Ukraine, where a separatist rebellion in the east erupted in April 2014, accounted for half of the 839,000 people who became refugees in the first half of 2015, it said.

Violence in Afghanistan, Somalia and South Sudan sparked large refugee movements, as well as fighting in Burundi, the Central African Republic, the Democratic Republic of Congo and Iraq.

Voluntary returns — a measure of how many refugees can safely go back home — are at their lowest levels in more than three decades, with only 84,000 people returning by mid-year against 107,000 at the same time a year before, the UNHCR said.

Many refugees will live in exile for years to come, it said.

“In effect, if you become a refugee today your chances of going home are lower than at any time in more than 30 years.”

source:abc.net.au

Απογοητευμένοι από το πολιτικό σύστημα δηλώνουν οι περισσότεροι Έλληνες, θεωρώντας ότι βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή της κρίσης.

Εννέα στους δέκα πιστεύουν ότι η χώρα κινείται σε λάθος κατεύθυνση και το 86% δηλώνει απογοητευμένο για την πορεία της Ελλάδας μέχρι σήμερα, σύμφωνα με τα ευρήματα από το παρατηρητήριο κοινωνικο-πολιτικών αλλαγών qed Ελλάδα 2.0, που παρουσιάζονται στο Βήμα της Κυριακής.

Η πίστη στο Κοινοβούλιο που είχε ανακτηθεί μετά την πρώτη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ κλονίζεται και από 27% τον Μάρτιο του 2015 έπεσε στο 6% τον Νοέμβριο του 2015.

Παράλληλα, αυξάνεται ραγδαία και ειδικά στις νεότερες ηλικίες η εμπιστοσύνη στον Στρατό από 38% που ήταν τον Ιούνιο του 2015 έφτασε στο 65% τον Νοέμβριο.

Οι οκτώ στους δέκα δηλώνουν, επίσης, ότι η επόμενη χρονιά δεν θα είναι καλύτερη προσωπικά για εκείνους και το 58% πιστεύει ότι ακόμη και όταν τελειώσει η κρίση τα πράγματα δεν θα βελτιωθούν.

Πηγή:in.gr

Η στήριξη των νεοφερμένων από οργανισμούς, αλλά και μεμονωμένους παράγοντες της παροικίας, υπήρξε πάντα εκεί, από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε η ροή των Ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία, πριν πέντε χρόνια.

Η Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης όπως και η Αυστραλο-Ελληνική Κοινωνική Πρόνοια, το Ελληνικό Κέντρο Πρόνοιας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, η Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονα, ο Ελληνο-Αυστραλιανός Σύνδεσμος Στήριξης (HACSA), αποτελούν μόνο ένα μέρος των οργανωμένων φορέων που, σύμφωνα με τις δυνατότητές τους, έχουν στηρίξει και εξακολουθούν να στηρίζουν τους νεοφερμένους στην Αυστραλία Έλληνες.

Την περασμένη εβδομάδα η Αυστραλο-Ελληνική Κοινωνική Πρόνοια ξεκίνησε, εκτενέστερα και μεθοδικότερα την υλοποίηση του προγράμματος Στήριξης των Νεοφερμένων Ελλήνων για το οποίο χρηματοδοτήθηκε από την Πολιτειακή Κυβέρνηση της Βικτώριας για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Όπως, δε, έχει ήδη γίνει γνωστό, με το νέο αυτό πρόγραμμα εντείνεται, σταθεροποιείται και επεκτείνεται η συνεργασία της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούνης με την Αυστραλο-Ελληνική Κοινωνική Πρόνοια, μια συνεργασία που ξεκίνησε πριν ενάμισυ περίπου χρόνο.

Όπως είπε η υποδιευθύντρια του οργανισμού και υπεύθυνη για προγράμματα Κοινωνικών και Οικογενειακών Υποθέσεων, Ντίνα Ντούβου, θα αποσπάται ένας υπάλληλος, μία ημέρα την εβδομάδα στο νέο κτίριο της ΕΟΚΜΒ στη Lonsdale Street, από όπου θα παρέχεται η υπηρεσία. Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος, θα προσφέρονται χρήσιμες πληροφορίες, υπηρεσίες κοινωνικής στήριξης, προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης, ενημέρωση και παραπομπή σε άτομα που ζητούν βοήθεια.

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ

Το περασμένο Σάββατο ο οργανισμός HACSA γιόρτασε τα δύο χρόνια ζωής και προσφοράς με μια όμορφη γιορτή, όπου τα μέλη και οι φίλοι τους διασκέδασαν και ανανέωσαν τους δεσμούς τους.

Στη εν λόγω εκδήλωση βραβεύτηκαν από τα μέλη του Δ.Σ. του οργανισμού, ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης, Βασίλης Παπαστεργιάδης, ο οποίος ήταν παρών, καθώς επίσης και ο Άγγελος Σαρδέλλης για την προσφορά τους στην Ελληνική παροικία.

Ακολούθησε η βράβευση των ιδρυτικών μελών του HACSA “για την έμπνευση και φιλοδοξία να κάνουν πραγματικότητα και να δώσουν νομική ισχύ στο HACSA, καθώς επίσης και αναγνώριση των χορηγών της εκδήλωσης, μεταξύ των οποίων, παρόντες, επίσης, ήταν ο κ. και η κ. Γ. Κάια.

Στη συνέχεια, ο πρόεδρος του οργανισμού, κ. Θεόδωρος Γιούρτης, ανέπτυξε τους στόχους και την εθελοντική προσφορά του συλλόγου, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι “το HACSA παρά τα πενιχρά μέσα που διαθέτει έχει κατορθώσει να ενημερώσει, να υποστηρίξει ψυχολογικά και υλικά δεκάδες συμπατριώτες μας να ενταχθούν στην κοινωνική, επαγγελματική και οικονομική ζωή της Αυστραλίας, έτσι ώστε, όσο το δυνατόν συντομότερα, να θεωρήσουν την Αυστραλία σπίτι τους”.

ΟΙ ΝΕΟΦΕΡΜΕΝΟΙ

Εκεί είχα την ευκαιρία να μιλήσω με νεοφερμένους, οι οποίοι, στην πλειονότητά τους, βρίσκονται στη Μελβούρνη τέσσερα περίπου χρόνια. Όπως είπαν, είχαν τον απαιτούμενο χρόνο να προσαρμοστούν και να νοιώσουν πολύ καλύτερα, από ό,τι τον πρώτο καιρό της άφιξής τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Χρήστος Καρνανίδης, και η σύζυγός του, Μάγδα, από την Πάτρα, που έφυγαν, πριν τέσσερα χρόνια, γιατί έχασαν τη δουλειά τους εκεί. Η Μάγδα, είχε πάει στην Ελλάδα από τη Μελβούρνη, σε εφηβική ηλικία και σήμερα θα πει ότι είναι “πολύ ευχαριστημένη με τις εδώ συνθήκες, με μόνη εξαίρεση την εξυπηρέτηση στο Ελληνικό Προξενείο, που είναι σχεδόν ανύπαρκτη. “Θα περιμένουμε μέχρι τις 8 Μαΐου του 2016, απλώς για να δούμε κάποιον υπάλληλο εκεί και να εκθέσουμε το ζήτημά μας. Είναι απαράδεκτο. Φύγαμε από την ελληνική γραφειοκρατία, αλλά, όπως φαίνεται, μας κυνηγά κι εδώ!”.

Εργάζονται και οι δύο, όπως είπαν, και είναι πολύ ευχαριστημένοι με τον τρόπο ζωής στην Αυστραλία.

Είναι από τους τυχερούς, θα πρέπει να σημειωθεί, γιατί με το πιστοποιητικό της υπηκοότητας, νοιώθουν ασφάλεια.

Το αντίθετο συμβαίνει, όπως έχουμε διαπιστώσει, με εκείνους που έρχονται με φοιτητική βίζα, ελπίζοντας να μπορέσουν, πληρώντας τις εδώ προϋποθέσεις, να μείνουν μόνιμα.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕΙΝΩ

Η Αναστασία Σαρρή ήλθε το 2011 στη Μελβούρνη, από τη Θεσσαλονίκη, με φοιτητική βίζα. Ο σύζυγός της, Νίκος Σαρρής, μηχανικός μηχανολόγος, ήταν ήδη στη Μελβούρνη, με τουριστική βίζα για έξι μήνες και μετά φοιτητική. Ύστερα από δύο χρόνων σπουδές, επέτυχε να αναγνωριστεί το πτυχίο του, δεν μπορεί όμως να μείνει μόνιμα στην Αυστραλία χωρίς την εξασφάλιση κάποιου σπόνσορα. Προς το παρόν, εργάζεται σε κατασκευαστική εταιρία και, όπως θα πει, έχει επιλέξει να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο.

“Στην αρχή υπήρξαν μεγάλες δυσκολίες, ιδιαίτερα με το θέμα της αναγνώρισης του πτυχίου μου. Το γεγονός ότι δεν αναγνωρίζονται τα πτυχία μας στην Αυστραλία, είναι γενικά μεγάλο πρόβλημα. Έκανα, βέβαια, τις απαραίτητες σπουδές και πέτυχα να αναγνωριστεί. Αυτό, από μόνο του, είναι ευτύχημα. Σήμερα εργάζομαι σε μια οικοδομική εταιρία, και προσπάθησα να προσαρμοστώ στα εδώ δεδομένα, όπου ο τρόπος δόμησης είναι εντελώς διαφορετικός από τον ευρωπαϊκό. Τίποτε δεν είναι εύκολο όταν φεύγεις από έναν τόπο όπου έχεις γεννηθεί, έχεις μεγαλώσει, έχεις αγαπήσει και εκεί είναι οι συγγενείς και φίλοι σου. Ομολογώ ότι πονάει πολύ. Επιλέγω εντούτοις να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο! Εξάλλου μου αρέσει η Αυστραλία. Αισθάνομαι άνετα και έχω προσαρμοστεί στον εδώ τρόπο ζωής”, με βεβαιώνει μ’ ένα χαμόγελο ο Νίκος Σαρρής, μέλος του Δ.Σ. του HASCA.

“Θέλω να τα καταφέρω να μείνω μόνιμα” λέει η σύζυγός του, Αναστασία Σαρρή, προσθέτοντας, “κυρίως για το παιδί μου που έχει ενταχθεί στο εδώ σχολικό σύστημα και θέλει να σπουδάσει και να ζήσει στην Αυστραλία”. Η 11χρονη Βίβιαν είναι μαθήτρια του δίγλωσσου σχολείου “Άγιοι Ανάργυροι” και δεν θέλει ν’ ακούσει για επιστροφή, όπως με βεβαιώνει η μαμά της.

Η ίδια, βρεφονηπιοκόμος στη Θεσσαλονίκη, ήλθε με φοιτητική βίζα στη Μελβούρνη, ολοκλήρωσε τις σπουδές της σε Διαχείριση Επιχειρήσεων και τώρα σπουδάζει στον κλάδο Early Childhood, ενώ εργάζεται ορισμένες ώρες την εβδομάδα ως έκτακτη βρεφονηπιοκόμος.

“Όταν έχεις στόχους βρίσκεις το δρόμο σου” λέει με σιγουριά.

“Η Αυστραλία έχει πάρα πολλά πλεονεκτήματα. Αυτό είναι αναμφισβήτητο. Στην αρχή, βέβαια, όλα σου φαίνονται δύσκολα. Προσωπικά, όμως, προσαρμόζομαι εύκολα και βλέπω την θετική πλευρά των πραγμάτων. Μ’ αρέσει η τάξη, η καθαριότητα, το πράσινο, που υπάρχει εδώ, χωρίς εντούτοις να σημαίνει αυτό ότι δεν νοσταλγώ ό,τι άφησα πίσω μου. Τον τόπο που γεννήθηκα, την οικογένεια, τους συγγενείς και φίλους.

Σε τελευταία ανάλυση όμως εκείνο που μετράει είναι ότι εδώ νιώθω ασφάλεια. Μακάρι να καταφέρω να μείνω μόνιμα”.

Να δουν φως στην άκρη του τούνελ, ελπίζουν πολλοί από τους νεοφερμένους που βρίσκονται εδώ με φοιτητική βίζα και, όπως θα πει ο κ. Γιούρτης “αγοράζουν χρόνο”. Αυτό εννοούσε βέβαια και ο Κώστας Παπακωνσταντίνου, ο οποίος είπε από τη στήλη την περασμένη εβδομάδα, ότι “πληρώνει για να μείνει στην Αυστραλία”. Με την ευκαιρία, να αναφέρουμε ότι μας διαβεβαίωσε χθες ότι η νοσταλγία για τη γενέτειρα και τους αγαπημένους του ανθρώπους εκεί, τον καλεί να γυρίσει πίσω.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Μέχρι $200 θα κοστίζει η θεραπεία μετά από κραιπάλη κατανάλωσης αλκοόλ.

Η πρώτη κλινική για μεθυσμένους άνοιξε τις πόρτες της στο Σίδνεϊ, προσφέροντας στους πότες, και ειδικά στους πλούσιους, τρόπους ώστε να αποφύγουν το κώμα, τις κεφαλαλγίες και τις ναυτίες.

Η κλινική προσφέρει μια σειρά από θεραπείες που ξεκινούν από τα $140 και φτάνουν τα $200 την βραδιά. Τα προγράμματα περιλαμβάνουν θεραπείες με την χρήση στοιχείων όπως φυσιολογικό ορό, νάτριο, ιχνοστοιχεία, βιταμίνες και φάρμακα κατά της ναυτίας.

Η κλινική στοχεύει ώστε μέχρι τις 9 το πρωί της επόμενης ημέρας, οι πελάτες της να έχουν απαλλαγούν από τις συνέπειες της κραιπάλης της προηγούμενης βραδιάς.

Ωστόσο, ειδικοί σε θέματα υγείας δεν είναι τόσο ενθουσιασμένοι αφού, όπως δήλωσε στο πρακτορείο “Fairfax Media”, o διευθύνων σύμβουλος της Υπηρεσίας Δημόσιας Υγείας της Αυστραλίας, Michael Moore, η πρακτική αυτή θα ενθαρρύνει τα άτομα να πίνουν το αλκοόλ με ένα εντελώς ακατάλληλο τρόπο. “Μετά από τη σκληρή δουλειά που έχει γίνει για τη μείωση των συνεπειών της κατανάλωσης αλκοόλ, αυτή η πρακτική είναι γελοία”.

Ένας από τους ιδρυτές της κλινικής, ο Max Petro, απέρριψε τις κατηγορίες λέγοντας ότι η κλινική του δεν σερβίρει αλκοόλ. “Βοηθούμε τους πελάτες μας να αναρρώσουν από μια στιγμή άμετρη κατανάλωσης οινοπνεύματος, όπως κάνουν τα νοσοκομεία με τους ανθρώπους που αρρωσταίνουν”.

Ο αντιπρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αυστραλίας, Stephen Parnis, δήλωσε ότι η κλινική δεν αποτελεί μαγική λύση: “Τα άτομα θα βλάψουν περισσότερο τον εαυτό τους αν συνεχίσουν να πίνουν υπερβολικά. Σύμφωνα με τα στοιχεία, το αλκοόλ είναι το ναρκωτικό που προκαλεί τα περισσότερα κοινωνικά προβλήματα” δήλωσε ο κ. Parnis.

Τέτοιες κλινικές λειτουργούν ήδη στη Νέα Υόρκη, το Λας Βέγκας, το Λονδίνο και το Σαν Φρανσίσκο.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Journalist persecutions under terrorist charges soared prior to the elections that gave Erdogan a sweeping mandate, states the global organisation of the world’s news publishers.

The Turkish government was reprimanded last week, for its hard-line stance against independent media, by the World Association of Newspapers and News Publishers (WAN-IFRA). In its statement, the Board of WAN-IFRA condemns Turkey for what is described as a “systematic campaign to attack and intimidate the press as a means o silencing criticism and marginalising opposition voices”.

While acknowledging the release from jail of two journalists (VICE News reporters Jake Hanrahan and Philip Pendlebury), the statements notes another one, Mohammed Ismael Rasool remains in jail, charged with aiding terrorism through his work and calls for his release and the drop of the charges.

Mr. Rasool is only one of the many journalists faced with terrorism charges, over the summer months, in what is described as a systematic ‘criminalisation of journalism’, especially when it represents dissent – the Editor-in-Chief and Ankara Bureau Chief of the daily paper Cumhuriyet, Can Dundar and Erdem Gul, are also incarcerated.

The WAN-IFRA release describes a climate of fear an intimidation amongst the press in Turkey, established through “regular court cases and an increase in police raids against media houses”, stating as examples the assault on journalist Ahmen Hakan Coskun and on the Daily Hurriyet newspaper; another attack, on Ipek Media Group resulted to the installation of pro-government sympathisers at its helm.

Turkish President Recep Tayip Erdogan is personally stated as responsible for this policy, which was intensified ahead of the November elections that he won by a landslide. The WAN-IFRA warns that this policy is “fundamentally undermining the democratic foundations of Turkish society” and calls for global solidarity with the Turkish press to create international awareness for the issue. It is telling that the Erdogan government refused to grant press accreditations to journalists from critical media outlets to cover the G20 summit in Antalya.

Reminding President Erdogan of Turkey’s obligations as a signatory to international conventions regarding freedom of expression, the board of WAN-IFRA calls on Turkey’s international partners to do more to pressure President Erdoğan’s government into guaranteeing an environment that better protects media freedom and the independence of journalists.

source:Neos Kosmos

Alien life could be closer than previously thought after Australian scientists found the closest potentially habitable planet to Earth with an apparently calm and rocky world.

The planet, named Wolf 1061c, orbits a star 14 light years away – about a third closer than the next nearest potentially inhabitable planet, which was found in 2013.

Astronomers described the planet as “an incredibly close object” even though it is 80 trillion miles away and about 100 times too faint to be seen with the naked eye.

“It is fascinating to look out at the vastness of space and think a star so very close to us – a near neighbour – could host a habitable planet,” Duncan Wright, from the University of New South Wales, told ABC News yesterday.

The planet, which is more than four times the mass of the Earth, is one of three to orbit Wolf 1061, a small, red dwarf star discovered early last century by German astronomer Max Wolf.

All three planets are believed to be rocky, like Earth, but only the middle one is believed to be inhabitable.

“The middle planet Wolf 1061c, is orbiting within the so-called ‘Goldilocks zone’ – the habitable zone where it might be possible for liquid water and maybe even life to exist,” Mr Wright said.

“This discovery is especially exciting because the star is extremely calm… While a few other planets have been found that orbit stars closer to us than Wolf 1061, those planets are not considered to be remotely habitable.”

The astronomers believe the planet “does tick the boxes” but they said they will learn more next month when its orbit brings it closer to earth.

About 20 known planets are believed to be inhabitable but most are hundreds of thousands of light years away, making them difficult to study.

The discovery was based on observations collected by the European Southern Observatory’s telescope in La Silla in Chile and involved analysis of more than a decade’s worth of data.

The finding will be published in the journal ‘Astrophysical Journal Letters’.
source:Independent.ie

Australia has been ranked as the second-best country in the world for its quality of life by a UN report that assessed economic, education and life-expectancy data.

The nation’s “Human Development Index” (HDI) was measured at 0.935 out of a maximum score of one, coming second to Norway and beating Switzerland, which has held on to third place in 2015’s annual report.

The top three rankings, Norway, Australia and Switzerland, are unchanged from a year ago.

The score was calculated by crunching data on what the UN says are the “three basic dimensions of human development”. They are: life expectancy at birth, mean and expected years of schooling and standard of living, which is measured by gross national income per capita.

Australians can expect to live on average to about 82 1/2 years, have a mean 13 years of schooling and the gross national income per person is $58,618.

And despite Australian women living on average four years longer and spending more time hitting the books, men’s average gross national income was significantly higher at $70,620 compared with the woman’s average of $46,727.

In Norway, the only country ranked higher than Australia, life expectancy was lower at 81.6 years and the mean years of schooling were 12.6 but citizens enjoy a much bigger slice of the national pie.

The gross national income per capita in the number-one country was a whopping $US64,992 ($90,148), dwarfing the $US680 measured in the Democratic Republic of the Congo, which came in way down the list of 188 countries at 176.

A steady increase in Australia’s HDI has been revealed by the report, with growth averaging 0.32 between 1990 and 2014.

Australia’s trans-Tasman neighbours didn’t fare as well, with New Zealand slipping from seventh spot to a joint ninth position with Canada.

The UK came in at number 14 in the HDI report.

THE UN’S INTERNATIONAL SCORECARD

1. Norway

2. Australia

3. Switzerland

4. Denmark

5. Netherlands

6. Germany

7. Ireland

8. United States

9. tie between Canada and New Zealand

11. Singapore

source:smh.com.au