Daily Archives: April 26, 2015

Ερντογάν: «Οι τελευταίες χώρες που μπορούν να μιλάνε για γενοκτονία είναι η Γερμανία, η Ρωσία και η Γαλλία»

erdogan-2-702x336

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επανέλαβε σήμερα τις επικριτικές δηλώσεις κατά ξένων ηγετών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που χαρακτήρισαν «γενοκτονία» τις σφαγές των Αρμενίων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1915.

Κατά τη διάρκεια διάσκεψης επιχειρηματιών στην Κωνσταντινούπολη, ο Ερντογάν κατηγόρησε τους προέδρους της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ρωσίας, οι οποίοι χρησιμοποίησαν τον όρο «γενοκτονία» κατά τις τελετές μνήμης, ότι «υποστηρίζουν τις θέσεις που βασίζονται στα αρμενικά ψέματα».

«Θα προτιμούσαμε να μην έχουν έρθει στην Αρμενία ούτε ο (πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ) Πούτιν, ούτε ο (πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά) Ολάντ, αναφερόμενος στην παρουσία των δύο προέδρων στην χθεσινή τελετή, κατά την οποία τόσο ο Ολάντ, όσο και ο Πούτιν κάλεσαν την Τουρκία να αναγνωρίσει την αρμενική γενοκτονία.

«Οι τελευταίες χώρες που μπορούν να μιλάνε για γενοκτονία είναι η Γερμανία, η Ρωσία και η Γαλλία», είπε ο Ερντογάν καλώντας τους «να καθαρίσουν τους λεκέδες της δικής τους ιστορίας».

Την προηγουμένη ο πρόεδρος της Τουρκίας είχε… περιλάβει τον πρόεδρο της Γερμανίας Γιοακίμ Γκάουκ και τον Βλαντίμιρ Πούτιν για την χρησιμοποίηση εκ μέρους τους του όρου «γενοκτονία». Ήταν η πρώτη που φορά που Γερμανός πρόεδρος αναγνώρισε την αρμενική γενοκτονία.

Ο Ερντογάν κατηγόρησε επίσης την Ευρωπαϊκή Ενωση ότι «δεν λέει την αλήθεια», μετά την έκκληση που απηύθυνε το Ευρωκοινοβούλιο στις 15 Απριλίου προς την Τουρκία να αναγνωρίσει την αρμενική γενοκτονία.

«Ε, Ευρωπαϊκή Ενωση, δεν έχουμε ανάγκη τις σκέψεις σας, κρατείστε τις για σας… Έχουν αυτιά που δεν ακούν, μάτια που δεν βλέπουν και γλώσσες που δεν λένε την αλήθεια», είπε.

ΠΗΓΗ : TO ΠΟΝΤΙΚΙ

Migrant boat crisis: the story of the Greek hero on the beach

Boat-migrant-being-rescue-008

Antonis Deligiorgis saving Wegasi Nebiat: ‘I was having trouble lifting her out of the sea, then instinctively, I put her over my shoulder.’ Photograph: Argiris Mantikos/AP

It was an image that came to symbolise desperation and valour: the desperation of those who will take on the sea – and the men who ferry human cargo across it – to flee the ills that cannot keep them in their own countries. And the valour of those on Europe’s southern shores who rush to save them when tragedy strikes.

Last week on the island of Rhodes, war, repression, dictatorship in distant Eritrea were far from the mind of army sergeant Antonis Deligiorgis. The world inhabited by Wegasi Nebiat, a 24-year-old Eritrean in the cabin of a yacht sailing towards the isle, was still far away.

The boat disintegrated in a matter of minutes. It was as if it was made of paper
Antonis Deligiorgis

At 8am on Monday there was nothing that indicated the two would meet. Stationed in Rhodes, the burly soldier accompanied his wife, Theodora, on the school run. “Then we thought we’d grab a coffee,” he told the Observer in an exclusive interview recounting what would soon ensue. “We stopped by a cafe on the seafront.”

Deligiorgis had his back to the sea when the vessel carrying Nebiat struck the jagged rocks fishermen on Rhodes grow up learning to avoid. Within seconds the rickety boat packed with Syrians and Eritreans was listing. The odyssey that had originated six hours earlier at the Turkish port of Marmaris – where thousands of Europe-bound migrants are now said to be amassed – was about to end in the strong currents off Zefyros Beach.

For Nebiat, whose journey to Europe began in early March – her parents paid $10,000 for a voyage that would see her walk, bus and fly her way to “freedom” – the reef was her first contact with the continent she had prayed to reach. Soon she was in the water clinging to a rubber buoy.

“The boat disintegrated in a matter of minutes,” the father-of-two recalled. “It was as if it was made of paper. By the time I left the café at 10 past 10, a lot of people had rushed to the scene. The coastguard was there, a Super Puma [helicopter] was in the air, the ambulance brigade had come, fishermen had gathered in their caiques. Without really giving it a second’s thought, I did what I had to do. By 10:15 I had taken off my shirt and was in the water.”

Deligiorgis brought 20 of the 93 migrants to shore singlehandedly. “At first I wore my shoes but soon had to take them off,” he said, speaking by telephone from Rhodes. “The water was full of oil from the boat and was very bitter and the rocks were slippery and very sharp. I cut myself quite badly on my hands and feet, but all I could think of was saving those poor people.”

In the chaos of the rescue, the 34-year-old cannot remember if he saved three or four men, or three or four children, or five or six women: “What I do remember was seeing a man who was around 40 die. He was flailing about, he couldn’t breathe, he was choking, and though I tried was impossible to reach. Anyone who could was hanging on to the wreckage.”

I’ve never seen anything like it, the terror that can haunt a human’s eyes.
Babis Manias, fisherman

Deligiorgis says he was helped by the survival skills and techniques learned in the army: “But the waves were so big, so relentless. They kept coming and coming.” He had been in the water for about 20 minutes when he saw Nebiat gripping the buoy. “She was having great problems breathing,” he said. “There were some guys from the coastguard around me who had jumped in with all their clothes on. I was having trouble lifting her out of the sea. They helped and then, instinctively, I put her over my shoulder.”

On Friday it emerged that he had also rescued a woman who gave birth to a healthy baby boy in Rhodes general hospital. In a sign of her gratitude, the Eritrean, who did not want to be identified, told nurses she would name her son after him. While Deligiorgis’s heroism has raised the spirits of a nation grappling with its worst economic crisis in modern times, he is far from alone. All week there have been stories of acts of kindness, great and small, by islanders who rushed to help the emigrés. One woman stripped her own child to swaddle a Syrian baby, hundreds rushed to donate food and clothes.

“They are souls, like us,” said Babis Manias, a fisherman, breaking down as he recalled saving a child.

“We couldn’t believe it at first. We thought it was a tourist boat, what with all the hotels along the beach. I’ve never seen anything like it, the terror that can haunt a human’s eyes.” Forget the ‘war on smuggling’, we need to be helping refugees in need.

The incident has highlighted the extraordinary sacrifice people on the frontline of Fortress Europe will often make as the humanitarian disaster unfolding on the continent’s outer reaches becomes ever more real. Last week close to 2,000 migrants were reported entering he country with the vast majority coming through its far-flung Aegean isles. Most were said to be Syrian students and other professionals able to afford passage to the west.

“As long as there are crises in their own countries and desperation and despair, they will look to Europe,” said Giorgos Tsarbopoulos, who heads the United Nations refugee mission in Athens. “And as long as there are no legal alternatives they will take these great risks to get here.”

Like other passengers, Nebiat, who would spend most of the week in hospital being treated for suspected pneumonia, has no desire to stay in Greece. Sweden is her goal. And on Thursday she boarded a ferry bound for Piraeus, the continuation of a journey that began in the Eritrean capital of Asmara, took her to Sudan and from there to Turkey travelling on a fake passport. “I am lucky,” she said as she was reunited with those who made the journey with her. “Very lucky to be alive.”

Deligiorgis falls silent at the mention of heroism. There was nothing brave, he says, about fulfilling his duty “as a human, as a man”. But recounting the moment he plucked the Eritrean from the sea, he admits the memory will linger. “I will never forget her face,” he says. “Ever.”

source:theguardian.com

Η λίστα με τα 14 πιο παράξενα χωριά του κόσμου, με την Μονεμβάσια στην δεύτερη θέση

Ένα χωριό μέσα σε ένα κρατήρα ηφαιστείου, σπίτια χτισμένα από πυλό κρυμμένα κάτω από την γη, μια μικρή πόλη στην μέση του πάγου, και άλλα πολλά χωριά που συγκαταλέγονται στην λίστα με τα 14 πιο παράξενα του κόσμου. Την δεύτερη θέση έχει η Μονεμβάσια Λακωνίας. Σύμφωνα με την Daily Mail αυτοί είναι οι μαγευτικοί οικισμοί σε μαγευτικούς προορισμούς.

1. Aogashima, Θάλασσα Φιλιππίνων

Ίσως το τελευταίο μέρος που θα περίμενε κανείς να βρει μια ζωντανή κοινότητα μέσα σε ένα τροπικό ηφαιστειογενές νησί στη Θάλασσα των Φιλιππίνων. Στην καρδιά του κρατήρα του ανενεργού ηφαιστείου, βρίσκεται ένα από τα πιο όμορφα χωριά, όπου ζούνε 200 γενναίοι χωρικοί.

2. Μονεμβασιά, Ελλάδα

Η Μονεμβασιά είναι ένας οικισμός που κρύβεται πίσω από ένα τεράστιο βράχο στη Λακωνία στην Ελλάδα. Το νησί χωρίστηκε από την ηπειρωτική χώρα το 375 μ.Χ. από σεισμό, όπου με ένα μικρό διάδρομο γίνεται η εύκολη πρόσβαση. Η θέα στο κόλπο της Παλαιάς Μονεμβάσιας είναι συγκλονιστική.

3. Μονή Phugtal, Ινδία

Το κρυφό χωριό στο γκρεμό της Phuktal ή Μονή Phugtal είναι ένα από τα πιο απομονωμένα μοναστήρια στη βόρεια Ινδία. Κατασκευασμένο από λάσπη και ξύλο, βρίσκεται στην είσοδο μιας σπηλιάς πάνω σε ένα βράχο που «κοιτάει» στην νότιο-ανατολική Zanskar στην περιοχή Λαντάκ.
Μοιάζοντας με μία γιγαντιαία «κηρήθρα μελλισών» ιδρύθηκε στις αρχές του 12ου αιώνα, αλλά παρέμεινε ένα κρυμμένος θησαυρό, μέχρι το 1800, όταν ο Αλέξανδρος Cosmo ντε Κόρος επισκέφθηκε τον τόπο, και έμεινε εκεί για ένα χρόνο.

4. Isortoq, Γροιλανδία

Με 64 κατοίκους, το χωριό Isortoq της Γροιλανδίας, βρίσκεται κάπου στην μέση του πουθενά του χιονιού και του πάγου.Οι κάτοικοι Inuit όπως ονομάζονται, είναι αναγκασμένοι να επιβιώσουν μόνο με βάση το κρέας, αφού οι πολικές θερμοκρασίες δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη φυτών.

5. Gásadalur Village, Δανία

Το απομονωμένο χωριό της Gásadalur βρίσκεται στη δυτική πλευρά του Vágar στις Νήσους Φερόε. Την συγκλονιστική θέα στο Ρεύμα του Κόλπου του Βόρειου Ατλαντικού βλέπουν καθημερινά μόνο 16 κάτοικοι που έχουν επικοινωνία με τον «έξω» κόσμο μέσω μιας σήραγγας που χτίστηκε μέσα στα βουνά το 2004.

6. Huacachina, Περού…

Πηγή: newsone.gr

Διάγνωση ελονοσίας με τεστ αναπνοής από Αυστραλούς επιστήμονες

index

Αυστραλοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι με ένα απλό τεστ αναπνοής μπορεί να γίνει διάγνωση της ελονοσίας.

Στα άτομα που έχουν ελονοσία συγκεντρώνονται κάποιες χημικές ουσίες στη μύτη, που με το τεστ μπορούν να ανιχνευτούν και να γίνει διάγνωση της ασθένειας. Μέχρι σήμερα ακολουθείται η παραδοσιακή μέθοδος με το μικροσκόπιο με το οποίο ανιχνεύονται τα παράσιτα που αναπτύσσονται στο αίμα.

«Αυτό που είναι συναρπαστικό για εμάς τους ερευνητές είναι ότι η αύξηση αυτών των χημικών ουσιών είναι μεγάλη στα πολύ πρώιμα στάδια της λοίμωξης, αλλά πολλές άλλες μέθοδοι δεν ήταν μέχρι σήμερα σε θέση να εντοπίσουν το παράσιτο στο ανθρώπινο σώμα» δήλωσε ο καθηγητής Stephen Trowell, επικεφαλής ερευνητικής ομάδας στο ερευνητικό κέντρο CSIRO. Η επιστημονική ομάδα εργάζεται τώρα για την παρασκευή φτηνών και αποτελεσματικών αισθητήρων αναπνοής.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Aυστραλία:«Γιατί δεν μπορούμε να επενδύσουμε στην Ελλάδα»

index

Έχει προοπτικές, αλλά υπάρχει αβεβαιότητα, δηλώνει επικεφαλής αυστραλιανού επενδυτικού ομίλου.

Με τίτλο «Γιατί δεν μπορούμε να επενδύσουμε στην Ελλάδα», η εφημερίδα «The Australian Financial Review» δημοσίευσε στην πρώτη της σελίδα αποκλειστική συνέντευξη του Πολ Μουρ, επικεφαλής του επενδυτικού ομίλου PM Capital Investment, ο οποίος δραστηριοποιείται στον τομέα της αγοράς ακινήτων, διερευνώντας επενδυτικές ευκαιρίες τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη και κυρίως σε χώρες που έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση.

Ο κ. Μουρ -που επισκέφθηκε πρόσφατα την Ελλάδα-, αναφέρεται εκτενώς στη συνέντευξή του στην εμπειρία του στις ΗΠΑ, ενώ σε ό,τι αφορά τη μεσιτική αγορά στην Ευρώπη καταγράφεται αναλυτικά η περίπτωση της Ιρλανδίας και της Ισπανίας.

Σε ό,τι αφορά τη σύντομη αναφορά στην ελληνική περίπτωση, εκφράζει «επιφυλάξεις» για την πραγματοποίηση επενδύσεων, καθώς διατείνεται ότι «δεν είναι εγγυημένη η παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, εξαιτίας των χειρισμών της νέας κυβέρνησης», μολονότι δηλώνει «πραγματικά εντυπωσιασμένος» από τις προοπτικές που διαγράφονται για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Αυστραλία:Σφοδρή επίθεση Εφορίας στις πολυεθνικές

images

Συνεχίζεται η έρευνα για τις Apple, Microsoft και Google που φοροδιαφεύγουν.

Σε έντονη επίπληξη προς τις πολυεθνικές εταιρίες Apple, Google και Microsoft, προχώρησε ο Επίτροπος της Αυστραλιανής Εφορίας, Chris Jordan. Δήλωσε σε ειδική ακρόαση της Γερουσίας, ότι οι εταιρίες αυτές παρείχαν μερικώς μόνο στοιχεία για τις λογιστικές τους κινήσεις.

Είπε ότι οι εταιρίες υποστηρίζουν ότι δήθεν τους επιτρέπεται να έχουν περισσότερα έσοδα και πληρώνουν μικρότερο. Ο επίτροπος ανέφερε ότι η Apple υποστηρίζει ότι όλα τα έσοδά της από την πώληση των προϊόντων, φορολογήθηκαν στην Αυστραλία.

Η εταιρεία, ωστόσο, είχε προσφύγει σε γνωστή λογιστική πρακτική: να μοιράζει τα έσοδά της στις θυγατρικές της ώστε να αποφεύγει τη φορολόγηση. Ομοίως, η Microsoft δήλωσε ότι τα $2 δις κέρδη της από την αυστραλιανή αγορά πήγαν στη Σιγκαπούρη και μόνο $100 εκατ. παρέμειναν στην Αυστραλία. Όμως, η έρευνα έδειξε ότι τα κέρδη δεν έμειναν στη Σιγκαπούρη, αλλά μεταφέρθηκαν στο φορολογικό παράδεισο των Βερμούδων.

Τέλος, η Google είχε δώσει αποδείξεις ότι τα έσοδα από τις διαφημίσεις της στην Αυστραλία πήγαν στη Σιγκαπούρη, όπου και φορολογήθηκαν.

Ο κ. Jordan, σε σχετική ερώτηση, δήλωσε ότι οι πρόσφατες απολύσεις στην Αυστραλιανή Εφορία δεν επηρέασαν το έργο της. Ανησυχίες εκφράστηκαν σχετικά με το γεγονός ότι η υπηρεσία έχει χάσει σημαντικό κομμάτι της τεχνογνωσίας της αφού πολλά πρώην ανώτερα στελέχη της βρήκαν απασχόληση σε μεγάλα λογιστικά γραφεία.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Πάνω από 1 εκ. Αυστραλοί στα νύχια της φτώχειας

vmpoverty

Η εικόνα των αστέγων δεν είναι σπάνια στους δρόμους των αυστραλιανών πόλεων

Το γεγονός πιστοποιεί έρευνα η οποία διεξήχθη από την Επιτροπή Οικονομικής Ανάπτυξης Αυστραλίας.

Kεραυνός εν αιθρία η προχθεσινή είδηση ότι 1-1,5 εκ. Αυστραλοί ζουν κάτω από το όριο φτώχειας, έχουν, δε, μικρή, αν όχι μηδαμινή ελπίδα να ξεφύγουν από αυτήν.

Το γεγονός πιστοποιεί έρευνα η οποία διεξήχθη από την Επιτροπή Οικονομικής Ανάπτυξης Αυστραλίας και δημοσιοποιήθηκε την Τρίτη, λίγες εβδομάδες πριν την ανακοίνωση του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού, ζητά, δε, από την κυβέρνηση “να ξεφύγει από τα τετριμμένα” προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της παγιωμένης φτώχειας.

Ο πρόεδρος της επιτροπής καθηγητής Stephen Martin, υπογραμμίζοντας ότι η Αυστραλία βρίσκεται αυτή τη χρονική στιγμή στο 24ο έτος ομαλής οικονομικής ανάπτυξης, εξέφρασε την άποψη ότι “είναι ντροπή” ένας τόσο μεγάλος αριθμός συμπολιτών μας να ζουν κάτω από το όριο φτώχειας. Ο ίδιος τόνισε ότι όλες οι κυβερνήσεις, χωρίς εξαίρεση, δεν προσέγγισαν το πρόβλημα όπως θα έπρεπε. Βασίστηκαν υπερβολικά στη μέθοδο της “αγίας ράβδου”, επιδιώκοντας να αυξήσουν τον αριθμό των εργαζομένων, πράγμα το οποίο δεν έχει το ποθούμενο αποτέλεσμα, αν οι άνθρωποι δεν έχουν αρκετά προσόντα ή βρίσκονται σε χαμηλόμισθες εργασίες.

“Δεν πρόκειται για κάποια δακρύβεχτη, αριστεράς ιδεολογίας άποψη. Ούτε είναι απλώς μόνο ένα κοινωνικό φαινόμενο. Είναι οικονομικό θέμα”.

Στην έρευνα, με τίτλο “Addressing Entrenched Disadvantage” (“Aντιμετωπίζοντας την Παγιωμένη Μειονεκτικότητα”), χρησιμοποιούνται δύο μέθοδοι προκειμένου να καθοριστεί το όριο της φτώχειας. Η μία επικεντρώνεται στο αν και κατά πόσον οι οικογένειες έχουν πρόσβαση στα αγαθά και τις υπηρεσίες που θεωρούνται απαραίτητα, όπως, για παράδειγμα, ένα πλήρες γεύμα τουλάχιστον μια φορά τη μέρα, πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη, αν χρειαστεί, και ένα ξεχωριστό κρεββάτι για κάθε παιδί.

Η άλλη μέθοδος εξετάζει τoν αποκλεισμό του ατόμου από επτά χώρους, μεταξύ των οποίων, τον εργασιακό, των υλικών αγαθών και της υγείας.

Σύμφωνα με τα πορίσματα της έρευνας, η φτώχεια είναι ένα μακρόχρονο πρόβλημα, ενώ το ένα τέταρτο περίπου αυτών που εξέρχονται από τη φτώχεια, επιστρέφουν σ’ αυτήν μέσα σε δύο περίπου χρόνια.

Εκείνοι οι οποίοι βρίσκονται για μεγάλο διάστημα κάτω από το όριο της φτώχειας, είναι συνήθως άτομα τα οποία δεν ολοκλήρωσαν τις γυμνασιακές τους σπουδές, Αβορίγινες Αυστραλοί, ηλικιωμένοι άνω των 65 χρόνων, εκείνοι που αντιμετωπίζουν για μεγάλο διάστημα προβλήματα υγείας ή αναπηρίας και εκείνοι που είναι μέρος οικογένειας ανέργων.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Μεταξύ άλλων, προτείνονται: Έγκαιρη αντιμετώπιση ψυχικών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων γονιών και παιδιών, ισότητα ευκαιριών στον εκπαιδευτικό χώρο, έκλειψη διακρίσεων κατά των αυτοχθόνων στον εργασιακό χώρο.

Πιο συγκεκριμένα, η Ann Hampshire, από τον φιλανθρωπικό οργανισμό Smith Family, η οποία πήρε μέρος στην εν λόγω έρευνα, δήλωσε ότι απαιτείται μεγαλύτερη προσοχή και προσπάθεια προκειμένου να εντοπιστούν και να βοηθηθούν οικογένειες τα παιδιά των οποίων αντιμετωπίζουν προβλήματα εκπαιδευτικής φύσης.

Η ίδια επεξηγεί, ότι αν οι οικογένειες δεν έχουν τη στοιχειώδη οικονομική άνεση, τότε είναι δύσκολο να εξασφαλίσουν ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο τα παιδιά μπορούν να έχουν καλές επιδόσεις στο σχολείο”.

Το ότι απαιτούνται διαρθρωτικές κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις, προκειμένου να αντιμετωπιστεί με επιτυχία το πρόβλημα της φτώχειας στην Αυστραλία, τονίζουν και άλλοι παράγοντες.

Ο Georgie Harmen, διευθύνων σύμβουλος του Beyondblue, δήλωσε ότι “το σύστημα ψυχικής υγείας βάζει τους ανθρώπους στην τροχιά της κρίσης και της νοσοκομειακής φροντίδας, αντί να τους στηρίξει να βρουν μια καλή εργασία, ώστε να μπορέσουν να βγουν από μια ζωή φτώχειας και μιζέριας”.

Από την πλευρά του, ο διευθύνων σύμβουλος του οργανισμού Mental Health Australia, Frank Quinlan, απαντά: “Είναι γεγονός ότι η εργασία είναι συχνά ο καλύτερος δρόμος που οδηγεί έξω από τη φτώχεια. Ωστόσο, γεγονός παραμένει το ότι τα φράγματα στον εργασιακό χώρο δεν τα θέτει ο άνεργος, αλλά αυτοί οι εργασιακοί χώροι οι οποίοι δεν είναι κατάλληλα εξοπλισμένοι για να αντιμετωπίσουν με επιτυχία άτομα τα οποία αντιμετώπισαν δύσκολες καταστάσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα”.

Μελέτη του φιλανθρωπικού οργανισμού Brotherhood of St. Laurence, με τίτλο “Need to Succeed”, στην οποία πήρε μέρος και ο ομογενής Δρ. George Myconos, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, νέοι που φεύγουν από το σχολείο πριν ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, συχνά αντιμετωπίζουν σοβαρά εμπόδια που δεν εντοπίζονται μόνο στο σχολικό χώρο αλλά και έξω από αυτόν. Μεταξύ των σοβαρότερων είναι φτωχή απόδοση στα μαθήματα -κυρίως ανάγνωσης και γραφής- έλλειψη αυτοεκτίμησης και στήριξης από το οικογενειακό περιβάλλον. Η έγκαιρη εντόπιση των προβλημάτων αυτών από το σχολείο, καθώς επίσης και η επαρκής χρηματοδότηση των εκπαιδευτηρίων από την πολιτεία, υπογραμμίζονται ως ζωτικοί παράγοντες για την αναχαίτιση του προβλήματος.

Να τονιστεί, επίσης, ότι η μελέτη της Επιτροπής Οικονομικής Ανάπτυξης Αυστραλίας, ανακοινώνεται τη στιγμή που η κυβέρνηση προετοιμάζει ένα σύνολο μεταρρυθμίσεων του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας. Αναμένεται, το λιγότερο, να υποχωρήσει, τουλάχιστον κατά ένα μέρος, από την πολιτική “όχι επίδομα για έξι μήνες για τους άνεργους κάτω των 30 χρόνων”, καθώς επίσης και στις περικοπές που προγραμμάτιζε στις φοροαπαλλαγές οικογενειών και αλλαγές στη σύνταξη γήρατος.

Εκτιμάται ότι δεν θα υπάρξουν μεγάλες εκπλήξεις, στον επόμενο οικονομικό προϋπολογισμό, γεγονός εντούτοις παραμένει ότι πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι να ζουν κάτω από το όριο φτώχειας στην “Τυχερή Χώρα”, δεν είναι απλά “επαίσχυντο”, αλλά και παράλογο.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Aυστραλία:Τέλος εποχής για το κτίριο της Ελληνικής Κοινότητας Brisbane

ephellenic3

Το ‘Ελληνικό Σπίτι’ θα γίνει διαμερίσματα και πολλά μέλη της Κοινότητας δηλώνουν δυσαρεστημένα γι’ αυτό.

Από τα ελληνικά χέρια της Κοινότητας Αγ. Γεωργίου Brisbane στα, επίσης, ελληνικά χέρια της κατασκευαστικής εταιρίας Girdis Group, περνά σε λίγες μέρες το «Ελληνικό Σπίτι» της Κοινότητας.

Για πάνω από 50 χρόνια τώρα το κτίριο αυτό που βρίσκεται στο προάστιο του South Brisbane και ακριβώς απέναντι από το Musgrave Park, όπου κάθε χρόνο γίνεται το ετήσιο πανηγύρι της Ελληνικής Κοινότητας, αποτελούσε σημείο αναφοράς της ελληνικής παροικίας του Brisbane, αλλά και της ευρύτερης κοινωνίας της πόλης. Και αυτό γιατί το ελληνικό πανηγύρι της Κοινότητας, όπως είναι γνωστό σε όλη την ομογένεια, είναι ένας θεσμός που κάθε χρόνο προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες, στην πλειοψηφία τους είναι μη ελληνικής καταγωγής. Οι παραδοσιακές δωρικού ρυθμού κολώνες στην πρόσοψη του κτιρίου, το σήμα κατατεθέν του σε λίγες μέρες δεν θα υπάρχουν.

Η κατεδάφιση του κτιρίου αρχίζει εντός των επομένων ημερών και την θέση του θα πάρει σε λίγο καιρό μία οκταώροφη πολυκατοικία, με 65 συνολικά διαμερίσματα. Υπολογίζεται δε ότι μετά την ανοικοδόμηση του έργου αυτό θα ξεπερνά σε αξία τα $40 εκατ. Το νέο οικιστικό σύμπλεγμα θα κατασκευαστεί από την ομογενειακή εταιρία Girdis Group και θα φέρει επίσης ελληνικό όνομα καθώς θα ονομαστεί Olympia on Russel.

Το «Ελληνικό Σπίτι» ανήκει στην Ελληνική Κοινότητα του Αγ. Γεωργίου και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές κατά τις δεκαετίες του 1960 και 1970 καθώς στους χώρους ελάμβαναν χώρα πολλές εκδηλώσεις της ελληνικής ομογένειας του Brisbane. Τα τελευταία χρόνια λειτουργούσε ως καφενείο κατά την διάρκεια της μέρας και ταβέρνα τα βράδια και ήταν ευρύτερα γνωστό για το ποιοτικό και οικονομικό φαγητό του.

Η άδεια για την ανέγερση πολυώροφης πολυκατοικίας εκεί δόθηκε πέρσι τον Σεπτέμβρη και η ανέγερση του νέου κτιρίου τελεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής Κοινότητας Αγ. Γεωργίου Brisbane.

Οι πιστοί φίλοι του «Ελληνικού Σπιτιού», ομογενείς που το έχουν για χρόνια τώρα κάνει στέκι τους, δήλωναν προχθές ότι, κατ’ ανάγκη, τώρα, θα στεγάσουν τα παιχνίδια τράπουλας και τάβλι που έπαιζαν εκεί, στο κτίριο της Κυπριακής Κοινότητας στην περιοχή West End, που απέχει περίπου δύο χιλιόμετρα από το υπό κατεδάφιση καφενείο τους.

Κάποιοι δήλωναν ευχαριστημένοι από την εξέλιξη, λέγοντας ότι το νέο κτίριο είναι έργο προόδου, κάποιοι άλλοι, όμως, έκδηλα συγκινημένοι και δυσαρεστημένοι, έλεγαν ότι, λόγω της ηλικίας τους, δεν θα είναι σε θέση να πάνε στο νέο στέκι και ότι μαζί με το κτίριο θα γκρεμιστούν και πολλές τους αναμνήσεις.

Ο Γιώργος Αδαμόπουλος, ένας από τους πιστούς που προσέρχονταν σχεδόν επί καθημερινής βάσης στο «Ελληνικό Σπίτι» για δεκαετίες τώρα δήλωνε στην εφημερίδα “Brisbane Times” ότι σίγουρα θα λείψει από πολλούς το στέκι τους και ότι πολλά μέλη δεν έχουν επιλογή πλέον, αλλά θα ήθελαν ο χώρος τους να παραμείνει.

Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με τα υπάρχοντα σχέδια, τα δύο ξύλινα σπίτια επίσης ιδιοκτησίας της Ελληνικής Κοινότητας, που βρίσκονται παραπλήσια του «Ελληνικού Σπιτιού», επειδή έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα, θα μεταφερθούν σε οικόπεδο απέναντι από τον ιερό ναό του Αγ. Γεωργίου επί της οδού Edmondstone και θα στεγάσουν άτομα με ειδικές ανάγκες όπως ανέφερε ο κ. Τζακ Κόνιας, μέλος της Κοινότητας, ο οποίος πρόσθεσε ότι ακόμα δεν έχουν παρθεί τελικές αποφάσεις.

Δυσαρεστημένοι, όμως, δεν είναι μόνο κάποιοι ομογενείς, αλλά και κάποιοι γείτονες που θεωρούν το νέο κτίριο ως ένα άψυχο οικοδόμημα που θα ασχημίνει την γειτονιά τους.

Πάντως, το ενδιαφέρον των επενδυτών είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με πληροφορίες, η Κοινότητα έχει καταφέρει να πουλήσει περίπου 50 διαμερίσματα, γεγονός που δείχνει ότι έστω και αν η απόφαση αυτή συναισθηματικά «πλήγωσε» κάμποσα μέλη της, από οικονομικής άποψης αποδεικνύεται ιδιαίτερα συμφέρουσα.

Πηγή:Νέος Κόσμος

 

Greece:Five years ago

kastelorizo_390_2404

By Maria Katsounaki

This week marks five years since Greece officially entered a period of crisis when then Prime Minister George Papandreou announced that the country would seek a bailout from the eurozone and the International Monetary Fund. Beginning that Friday, April 23, 2010, and up to yesterday, think of the number of Eurogroup meetings that have taken place in a rather negative climate, how many deals have or have not been agreed to, how many points of disagreement or convergence have been recorded and how many differences have been bridged.

The economic recession continues, the public deficit has been reduced, but the public debt has risen, while the number of unemployed has more than doubled (currently it is estimated at over 1.3 million people). Tough fiscal measures, the almost continuous threat of a Greek eurozone exit, the constant danger of bankruptcy, the nightmarish drachma scenario and its fervent supporters (especially in the last few months), anxiety about the day after and the feeling of suffocation arising from the reluctance or impotence of the political staff have led to the unending trials of a very limited gamut of emotions, ranging from indignation to fatigue and back again.

Meanwhile, reforms have been barely anywhere to be seen over the last five years. The extent of their invisibility was confirmed by former Premier Antonis Samaras during a recent TV interview when he was asked to name three of them. I can recall just one, which seemed the most serious one: broader and better online services for citizens, or something like that. I don’t remember the other two.

On the subject of Greece and the country’s relations with its lenders, European Parliament President Martin Schulz recently noted that these were bad, “to put it nicely.”

The country is once again facing a stranglehold, while the country’s parliamentary representatives are sensationally and worryingly losing their cool, the government is revoking measures, ministers are taking others which take the country backward, there is no money and a government decree regarding state bodies and local authorities transferring their cash reserves to the Bank of Greece is nearing the level of national division.

The only certainty we have acquired over the last five years is that things could always be worse. This includes the kind of accident which either comes from complete abandon or from supreme self-confidence, and, most of all, from sheer ignorance.

source:ekathimerini.com

Poll: Large majority of Greeks want compromise with lenders

A large majority of Greeks want Athens to reach a compromise deal with its foreign lenders to avoid being forced out of the euro area, according to a new survey.

The poll, which was carried out by Kapa Research and is to be published in Sunday’s To Vima newspaper, found that 71.9 percent want an agreement with Greece’s creditors, against 23.2 percent who said the government should refuse any compromise.

According to 72.9 percent, Greece must stay in the eurozone, while 20.3 percent said the country would be better off with the drachma.

Almost 80 percent said they want Greece to remain a member of the EU while 73.7 percent backed membership of NATO.

A strong majority, 68.8 percent, are wary of a Greek euro exit while 24.1 percent said the risk has been avoided.

At 36.9 percent, SYRIZA was found to hold a comfortable lead over conservative opposition New Democracy, on 21.7 percent

source:ekathimerini.com