Daily Archives: April 25, 2015

Γιατί οι Τούρκοι δεν αναγνωρίζουν τις γενοκτονίες τους;

1915
Αρμένιοι, Πόντιοι, Ασσύριοι, Σεπτεμβριανά… Ο 20ος αιώνας είναι γεμάτος διωγμούς και μαζικές δολοφονίες για το νέο τουρκικό κράτος. Το WE συνομίλησε με δύο διεθνούς φήμης ιστορικούς για να καταλάβουμε αν οι σημερινοί Τούρκοι έχουν επίγνωση των εγκλημάτων τους

100 χρόνια συμπληρώθηκαν από εκείνο το Σαββατοκύριακο στις 24 και 25 Απριλίου του 1915, όπου ξεκίνησε η εκκαθάριση των Αρμενίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τότε ήταν που γεννήθηκε η λέξη “γενοκτονία” για να περιγράψει τα φαινόμενα μαζικών εκκαθαρίσεων των μειονοτήτων στην Οθωμανική αυτοκρατορία.

Η λέξη γενοκτονία εμφανίζεται αρχικά στις σκανδιναβικές γλώσσες, στην Νορβηγία το 1917 και στην Δανία το 1925, ως “folkemord”, ακριβώς για να περιγράψει τη γενοκτονία των Αρμενίων. Αυτό υποστηρίζει μιλώντας στο news247.gr ο Δανός ιστορικός Matthias Bjornlund, ο οποίος έχει ασχοληθεί με τη γενοκτονία των Αρμενίων, αλλά ήταν και ο διοργανωτής της διεθνούς ημέρας μνήμης για τα θύματα του Άουσβιτς που διοργώνωσε το 2003-2005 το τμήμα για τα Ολοκαυτώματα και τις Γενοκτονίες του πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης.Όπως μας εξηγεί, η λέξη γενοκτονία εμφανίζεται επίσης στα σουηδικά το 1906 πάλι σε σχέση με τη σφαγή των Αρμενίων το 1896, η οποία υπολογίζεται σε 200.000 – 300.000 νεκρούς και 50.000 ορφανά. Οι σφαγές αυτές που ξεκίνησε ο σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίντ ο δεύτερος, σύντομα πήραν τη μορφή διώξεων κατά των μη μουσουλμάνων, με θύματα κάπου 25.000 Ασσύριους στο Ντιγιάρμπακιρ.

Το πρόβλημα είναι ότι οι Ασσύριοι δεν είχαν κάποια “μπουρζουαζία” που να κινήσει θέμα σε παγκόσμιο επίπεδο. Πολλοί Ασσύριοι σφαγιάστηκαν αλλά η γενοκτονία τους δεν έχει επικοινωνηθεί παγκόσμια. Ωστόσο τόσο οι Αρμένιοι όσο και οι Πόντιοι είχαν τέτοιες “ελίτ” που μερίμνησαν ώστε να μαθευτεί η γενοκτονία σε παγκόσμιο επίπεδο, εκτιμά ο ιστορικός Hervé Georgelin διδάκτωρ Ιστορίας και πολιτισμών του Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales, πρώην ερευνητής στην έδρα Ζαν Μονέ του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου της Φλωρεντίας και μέλος του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Φως στις πτυχές της ιστορίας των γενοκτονιών, με τον Hervé Georgelin“Το κριτήριο της διαφοροποίησης στην Οθωμανική αυτοκρατορία είναι η θρησκεία. Αν είσαι Τούρκος είσαι μέλος της ομάδας. Αν δεν είσαι πρέπει να εξαφανιστείς. Ο τουρκικός εθνικισμός ανεβαίνει στην εξουσία το 1908 με το οθωμανικό σύνταγμα που είχε καταργηθεί το 1878. Το πρόγραμμά τους όμως έιναι καθαρά εθνικιστικό. Σκοπός τους είναι να σωθεί η αυτοκρατορία και επίσης να γίνει και εθνικό κράτος τουρκικό”.

Ο Χίτλερ λέγεται ότι είχε ως πρότυπο τον Κεμάλ, αληθεύει;

Ήξερε για τις ριζικές αλλαγές στην Τουρκία, ήξερε για την εξόντωση των Αρμενίων. Δεν νομίζω ότι είχε εμμονή με τον Κεμάλ, αλλά ήξερε ότι με αυτό τον τρόπο μπορούσε να λύσει οποιοδήποτε δημογραφικό ζήτημα φανταζόταν ότι υπήρχε.

Η Τουρκία δεν την έχει ακόμα αναγνωρίσει την εκκαθάριση 1.500.000 Αρμενίων ως γενοκτονία. Γιατί; Τα ιστορικά στοιχεία δεν είναι επαρκή; Κι αν είναι επαρκή δεν υπάρχουν ικανοί μελετητές της ιστορίας στην Τουρκία; Πώς εξηγείται η σύγχρονη τουρκική στάση;

Τα ιστορικά δεδομένα και το κατάλληλο ακαδημαϊκό προσωπικό δεν λείπουν στην Τουρκία. Το πρόβλημα είναι σαφώς πολιτικής φύσης. Στο επίπεδο του πληθυσμού υπάρχει αποκλεισμός πραγματικότητα μέσω του κρατικού εκπαιδευτικού συστήματος ακραίας εθνικιστικής έμπνευσης, και μέσω των περισσότερων ΜΜΕ στην Τουρκία που δεν διαφωτίζουν, αλλά καλλιέργουν το συναίσθημα ότι η Τουρκία τριγυρίζεται από εχθρούς. Λόγω της φτώχειας στην οποία ζουν οι περισσότεροι Τούρκοι πολίτες, οι οποίοι δεν έχουν τη δυνατότητα να μάθουν μια ξένη γλώσσα ή να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, ο αποκλεισμός αυτός διαιωνίζεται. Από την άλλη, υπάρχει η άρχουσα τάξη την οποία δεν συμφέρει η αναγνώριση των κακουργημάτων. Ο πλούτος του κράτους και των “μεγάλων τζακιών” της Τουρκίας, βασίζεται στην κατάχρηση των περιουσιών των -σήμερα απόντων- μη μουσουλμάνων. Εάν αναγνωριστούν οι γενοκτονίες, εγείρονται και θέματα αποζημιώσεων, οι οποίες φυσικά δεν συμφέρουν το κράτος.

Ωστόσο υπάρχει και μια σχετικά περιορισμένη αλλά ενεργητική πολιτικοποιημένη αστική κοινωνία και ζωντανή ακαδημαϊκή ζωή σε λίγα αλλά σημαντικά πανεπιστήμια στην Πόλη. Δεν πρόκειται να ακούσετε στο Bilgi Üniversitesi ή στο Boğaziçi Üniversitesi ότι δεν έγινε γενοκτονία των Αρμενίων. Είναι ηθικά αναγκαίο να μην γυρίσουμε την πλάτη μας στο ζωντανό πνεύμα εκεί. Η φύση του εθνικιστικού και εγκληματικού κράτους εξηγεί την άρνηση της πραγματικότητας όχι η κακία ούτε η βλακεία των περισσότερων ανθρώπων στη διπλανή χώρα.Θυμάμαι ότι διαβάζοντας το βιβλίο του Ζυλφύ Λιβανελί “Ευτυχία”, υπήρχε μια αλληγορική, σχεδόν ποιητική περιγραφή της γενοκτονίας των Αρμενίων. Σε αυτό το βιβλίο η οικογένεια της Μεριέμ μένει σε ένα παλιό σπίτι Αρμενίων. Δίνεται έτσι η αφορμή να γίνει αναφορά στην εκδίωξη των Αρμενιών και την αρπαγή των περιουσιών τους από όσους απέμειναν πίσω. Έχουν άραγε συνειδητοποιήσει κάποιοι Τούρκοι τι έχει συμβεί ή συντάσσονται με την επίσημη θέση της χώρας που αρνείται κατηγορηματικά τη γενοκτονία;

Η αρπαγή των περιουσιών ήταν σημαντικό κίνητρο της καταστροφής των μη μουσουλμάνων στη σημερινή Τουρκία. Δεν είναι δυνατόν να αρνηθούν σε πολλούς οικισμούς ως σήμερα ότι τα σπίτια, τα κτίρια, μερικές φορές ολόκληρα χωριά είχαν άλλους ιδιοκτήτες κάποτε. Είδα πρόσφατα το ντοκιμαντέρ “Ήπιαμε το ίδιο νερό” του Σερζ Αβεντικιάν. Γυρίστηκε στο Σιολιόζ στην περιοχή της Προύσας. Δεν μπορούν να πουν οι σημερινοί κάτοικοι της κωμόπολης, οι ίδιοι απόγονοι μουχατζίρηδων και ανταλλάξιμων πληθυσμών από τα Βαλκάνια, πιο συγκεκριμένα από τη βόρεια Ελλάδα, ότι το παρελθόν του τόπου ήταν αρμενικό. Τα μοτίβα στις πόρτες των σπιτιών, οι ταφοπέτρες, ερείπια τους θυμίζουν κάθε μέρα, αν θέλουν να δουν αυτά τα πράγματα, ότι ο πληθυσμός άλλαξε ριζικά, βίαια και οριστικά στον τόπο τους. Αυτό το παράδειγμα δείχνει ότι το κίνητρο της καταστροφής των Οθωμάνων Αρμενίων δεν ήταν μόνο η φιλαργυρία ή τα εθνικιστικά προγράμματα εδαφικής επέκτασης. Σκεφτείτε πόσο μεγάλο πολιτικό όφελος ήταν η εξαφάνιση ενός αρμενικού οικισμού στη Βιθυνία. Τι μεγάλη πηγή πλούτου ήταν για ντόπιους άρχοντες.

Δεν είναι όμως μόνο η γενοκτονία των Αρμενίων. Ήδη από το 1913 είχε ξεκινήσει η γενοκτονία των Ποντίων, ενώ την περίοδο 1922-1925 σφαγιάστηκαν και οι Ασσύριοι. Χρονικά όλες οι γενοκτονίες συμπίπτουν με την άνοδο της ισχύος του Κεμάλ Ατατούρκ στα στρατιωτικά αξιώματα. Είναι τυχαίο;Νομίζω ότι η περίπτωση της γενοκτονίας των Αρμενίων είναι η πιο απόλυτη. Η βούληση της εκμηδένισης του αρμενικού πληθυσμού δεν είχε όρια. Όμως όπως το λέτε, οι άλλοι μη μουσουλμάνοι, που μάλλον δεν είχαν δαιμονοποιηθεί στο ίδιο βαθμό από την κοινωνικο-δαρβινιστική ιδεολογία του Κομιτάτου δεν πέρασαν άθικτοι τα χρόνια του πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου και της Ίδρυσης του τουρκικού εθνικού κράτους.

Ρωμιοί κι Ασσύριοι (Syriaques και Nestoriens) ήταν “ανθρωπολογικές ανωμαλίες” από τη σκοπιά των Τούρκων εθνικιστών. Μπορούμε να μιλήσουμε για συστηματική καταστροφή του ποντιακού πληθυσμού. Υπάρχουν πηγές, κρατικής και ατομικής προέλευσης, για το φαινόμενο. Αναφέρω εδώ μόνο το βιβλίο της Thea Halo Not Even my Name. Οι τεχνικές του δημογραφικού μηχανικού (demographical engineering) είναι παρόμοιες: απομάκρυνση ή γρήγορη σφαγή των ανδρών και εκτοπισμός γυναικόπαιδων. Η πορεία από τον Πόντο ως το Ντιαρμπακίρ στην περίπτωση της μητέρας της Thea Halo δεν μπορεί να θεωρείται ως ομαλή λεπτομέρεια μιας κανονικής ζωής… Όσο αφορά το μαρτύριο των Ασσυρίων, η παραγωγή τεκμηρίων δεν είναι πολύ γνωστή ούτε εφικτή εκτός από το στενό κύκλο των ειδικών. Όμως η θέληση της απομάκρυνσης και αυτών των Χριστιανών δεν μπορεί να αμφισβητείται. Η κατάσταση στο σημερινό Tur Abdin όπου Χριστιανοί χωριάτες ζουν ως σήμερα, είναι πολύ δύσκολη εξ αιτίας των διοικητικών πιέσεων και της πεποίθησης των μουσουλμάνων γειτόνων ότι κάποια στιγμή πρέπει να φύγουν οι “γκιαούρηδες”.

Οι σφαγές αυτές δεν φαίνεται να σταμάτησαν στο διάστημα του Μεσοπολέμου. Σύμφωνα με υπολογισμούς όλοι οι μη μουσουλμανικοί πληθυσμοί μειώνονται διαρκώς από το 1914 μέχρι σήμερα. Πώς το εξηγείτε;Η  ένταση ή μάλλον οι μορφές των διωγμών έχουν αλλάξει στην περίοδο του τουρκικού εθνικού κράτους. Δεν είναι εξαίρεση ούτε οι Εβραίοι της Τουρκίας. Μιλάμε μόνο για εκκένωση συνοριακών περιοχών στα 1930 όταν αποφασίστηκε ότι οι Εβραίοι έπρεπε να αφήσουν την Ανατολική Θράκη. Πρόκειται για γλωσσική ομαλοποίηση με το σύνθημα Türkçe konuş! (σ.σ. Μιλήστε Τουρκικά, από ποίημα του Κεμάλ Ατατούρκ) που έκανε τη γαλλόφωνη παιδεία πολλών Εβραίων, που αποφοιτούσαν τα σχολεία της Alliance Israélite Universelle άχρηστη, ή τη ειδική τους ισπανική καθημερινή γλώσσα ανεπιθύμητη στο καινούργιο πλαίσιο.

Αλλά ο σκοπός παραμένει ο ίδιος: μια Τουρκία για Τούρκους μόνο. Μάλιστα έχει κρατήσει χαμηλούς τόνους και η ντόπια εβραϊκή κοινότητα και το Ισραήλ μετά από την ίδρυση του. Αλλά η πτώση του αριθμού αυτού του πληθυσμού δεν υφιστάται αμφιβολία. Τακτικές δυσκολίες δηλαδή δήθεν ασυγκράτητες βιαιοπραγίες εκ μέρους του όχλου εις βάρος των Ρωμιών και άλλων έκαναν την ατμόσφαιρα της ζωής στην Πόλη πολύ βαριά και απειλητική με αποτέλεσμα να φύγουν οι περισσότεροι άνθρωποι.

Θυμάμαι και μια άλλη στιγμή, το 2009, βγαίνοντας από τον κινηματογράφο που είχα δει την ταινία “Πληγές του φθινοπώρου” (“Güz Sancisi”) σκέφθηκα το σοκ που θα ένιωθαν οι Τούρκοι θεατές βλέποντας την ιστορία των Σεπτεμβριανών, τα οποία είναι μέρος του μακρύ καταλόγου των διώξεων που έχουν υποστεί διάφορες μειονότητες. Πόσο μακρύς είναι αυτός ο κατάλογος των μειονοτήτων;Αφού η σημερινή Τουρκία θεμελιώθηκε στους διωγμούς ο κατάλογος μου φαίνεται ατέλειωτος. Θα μιλήσουμε για τέλος των διωγμών όταν η Τουρκία εκδημοκρατιστεί, γεγονός που δεν αποκλείω αν λάβουμε υπόψη μας τις προόδους που έγιναν τα τελευταία χρόνια, έστω και με δυσκολίες. Το θέμα των Σεπτεμβριανών έχει πλέον γίνει θέμα πολλών άρθρων και βιβλίων στο εξωτερικό και στην Τουρκία την ίδια. Μπορεί να είναι και τακτική κίνηση εκ μέρους του τουρκικού κράτους για να μην αναγνωριστεί η γενοκτονία των Αρμενίων. Επί τέλους είναι εντυπωσιακή βιαιοπραγία, αλλά δεν πέθαναν πολλοί και εν τέλει φύγανε είτε για την Ελλἀδα είτε για την Αμερική, Τι να τους λυπούνται οι περισσότεροι;

Το πρόβλημα της βίας όμως είναι ότι ο καθένας κινδυνεύει κάποια στιγμή. Και ο μουσουλμανικός πληθυσμός δεν ζει στην ασφάλεια.

Κούρδοι, Αλεβίτες, μη Τούρκοι πολίτες με καταγωγή από τα Βαλκάνια, τον Καύκασο ή μόνο πολίτες με διάφορη γνώμη μπορούν να γίνουν στόχος καταπίεσης. Σ΄ αυτή την γενικευμένη απειλή βλέπω τη δυνατότητα ευρύτερης συνειδητοποίησης των Τούρκων πολιτών και του τερματισμού του αιματηρού καταλόγου. Η εξέλιξη μπορεί να είναι γρήγορη, γίνεται και με την βοήθεια ευαίσθητων αλλά αποφασισμένων πιέσεων από το εξωτερικό αλλά η κύρια δυναμική πρέπει να είναι η εσωτερική της τουρκικής κοινωνίας της ίδιας. Χρειάζονται ταυτόχρονα και οι δυο παράγοντες.

ΠΗΓΗ:news247.gr

The IMF’s Big Greek Mistake – the view of a former IMF Deputy Director

imf-spring-meeting-2015

The Greek government’s mounting financial woes are leading it to contemplate the unthinkable: defaulting on a loan from the International Monetary Fund. Instead of demanding repayment and further austerity, the IMF should recognize its responsibility for the country’s predicament and forgive much of the debt.

That is the opinion of Ashoka Mody – visiting professor in international economic policy at Princeton University. Previously, he was a deputy director at the International Monetary Fund’s research and European departments. This is yet another demonstration that there is no serious technical case to prosecute a hard line on full debt repayment (since it cannot be repaid) or the austerity conditions of loan disbursment (since they they have sent the Greek economy into a freefall).

Take it away Mr. Mody….

Greece’s onerous obligations to the IMF, the European Central Bank and European governments can be traced back to April 2010, when they made a fateful mistake. Instead of allowing Greece to default on its insurmountable debts to private creditors, they chose to lend it the money to pay in full.

At the time, many called for immediately restructuring privately held debt, thus imposing losses on the banks and investors who had lent money to Greece. Among them were several members of the IMF’s board and Karl Otto Pohl, a former president of the Bundesbank and a key architect of the euro. The IMF and European authorities responded that restructuring would cause global financial mayhem. As Pohl candidly noted, that was merely a cover for bailing out German and French banks, which had been among the largest enablers of Greek profligacy.

Ultimately, the authorities’ approach merely replaced one problem with another: IMF and official European loans were used to repay private creditors. Thus, despite a belated restructuring in 2012, Greece’s obligations remain unbearable — only now they are owed almost entirely to official creditors.

Five years after the crisis started, government debt has jumped from 130 percent of gross domestic product to almost 180 percent. Meanwhile, a deep economic slump and deflation have severely impaired the government’s ability to repay.

Almost everyone now agrees that pushing Greece to pay its private creditors was a bad idea. The required fiscal austerity was simply too great, causing the economy to collapse. The IMF acknowledged the error in a 2013 report on Greece. In a recent staff paper, the fund said that when a crisis threatens to spread, it should seek a collective global solution rather than forcing the distressed economy to bear the entire burden. The IMF’s chief economist, Olivier Blanchard, haswarned that more austerity will crush growth.

Oddly, the IMF’s proposed way forward for Greece remains unchanged: Borrow more money (this time from the European authorities) to repay one group of creditors (the IMF) and stay focused on austerity. The fund’s latest projections assume that the government’s budget surplus (other than interest payments) will reach 4.5 percent of GDP, a level of belt-tightening that few governments have ever sustained for any significant period of time.

Following Germany’s lead, IMF officials have placed their faith in so-called structural reforms — changes in labor and other markets that are supposed to improve the Greek economy’s longer-term growth potential. They should know better. The fund’s latest World Economic Outlook throws cold water on the notion that such reforms will address the Greek debt problem in a reliable and timely manner. The most valuable measures encourage research and development and help spur high-technology sectors. All this is to the good, but such gains are irrelevant for the next five years. The priority must be to prevent Greece from sinking deeper into a debt-deflation spiral. Unfortunately, some reforms will actually accelerate the spiral by weakening demand.

On April 9, Greece repaid 450 million euros ($480 million) to the IMF, and must pay another 2 billion in May and June. The IMF’s managing director, Christine Lagarde, has made clear that delays in repayments will not be tolerated. “I would, certainly for myself, not support it,”she told Bloomberg Television.

Inevitably, debt relief will be provided — but in driblets and together with unrelenting pain. The Greek government will need to withhold payments to suppliers and workers, and will raid pension funds. Five years from now, the country’s economic and social stress could well be even more acute. The question will be: Why was more debt not forgiven earlier? No one is willing to confront that unpleasant arithmetic, and wishful thinking prevails.

Having failed its first Greek test, the IMF risks doing so again. It remains trapped by the priorities of shareholders, including in recent years the U.K. and Germany. To reassert its independence and redeem its lost credibility, it should write off a big chunk of Greece’s debt and force its wealthy shareholders to bear the losses.

source:australiagreecesolidarity

Man fights for life after South Australian shark attack

images

A MAN has described how he saw a great white shark bite a surfer’s leg off and swim off with the limb in its jaws.

THE surfer is fighting for his life after being mauled by the great white on South Australia’s west coast on Saturday morning.

The 26-year-old man was surfing 350 metres offshore near Right Point at Fishery Bay in the Port Lincoln National Park when the shark attacked him while a dozen surfers were in the water. While police say the surfer has serious leg injuries, an onlooker described seeing the six-metre great white swim off with a leg still attached to the surfboard’s leg rope. “The shark came in and bit his leg off and the guys helped him in and carried him up the cliff,” the unnamed onlooker told The Advertiser newspaper. “I was just watching the shark go out to the ocean with his board still attached. Obviously the shark still had his leg and he was still swimming around with it.” The onlooker said he was about 50 metres away and could see the shark’s massive pectoral fin. “It was definitely a great white,” he said. He called the ambulance while other surfers brought the injured man to shore and carried him up a cliff to another man’s car. It is understood they drove along the 40km stretch of road to Port Lincoln with the unconscious surfer where an ambulance met them. He was airlifted to Royal Adelaide Hospital, where he remains in a critical condition, a hospital spokesman told AAP. Fishery Bay is popular with fishermen, families and surfers. Jake Heron was attacked by a great white while surfing at the bay on Father’s Day 2005, in front of his two young children. He survived with serious arm and leg wounds after punching the shark that chomped his surfboard in two. Police were working with Fisheries officials, the local council and Surf Life Saving SA on Saturday to post signs on the beach warning others of the shark attack. Wildcatch Fisheries SA chairman Jonas Walford says the number of shark sightings in the area has risen recently, and the sharks were aggressive.

source:heraldsun.com.au

U.N. Refugee Official Calls Situation in Syria and Iraq ‘Unsustainable’

images

The war that has engulfed Syria and spread into Iraq has displaced 14 million people, including four million Syrian refugees scattered to neighboring countries, and it has created “host fatigue,” which has further aggravated the crisis, United Nations officials said Friday.

In remarks to the United Nations Security Council, the officials also rebuked its 15 members for what they called a failure to exert authority to intervene in the four-year-old Syria war, which has left 220,000 people dead.

The officials described the Iraqi territorial gains of the Islamic State, the Syria-based extremist group, as an unforeseen shock to an already overstretched emergency aid system. They called the crisis in both countries a contributor to the surge of people risking death at sea to reach Europe.

“One thing is clear: the situation in the region has become utterly unsustainable,” António Guterres, the United Nations high commissioner for refugees, said in remarks to the Council. He called the crisis “a cancer that risks spreading and metastasizing.”

Mr. Guterres was one of four United Nations officials who briefed the Council — the others were his agency’s celebrity global emissary, Angelina Jolie Pitt; Valerie Amos, the departing emergency relief coordinator; and Staffan de Mistura, Secretary General Ban Ki-moon’s special envoy for Syria.

Mr. de Mistura’s briefing was held privately. Officials at the United Nations offices in Geneva said earlier Friday that he had invited representatives of Syria’s government and opposition groups to meet with him there separately next month as part of his effort to revive peace talks.

Mr. de Mistura’s efforts, like those of the two special envoys that preceded him and resigned in frustration, have shown little sign of progress.

The remarks by Ms. Jolie Pitt, who has visited Syrian refugees 11 times since the war began, were in some ways the most eagerly anticipated because of her celebrity aura. They were also among the harshest.

“International humanitarian law prohibits torture, starvation, the targeting of schools and hospitals — but these crimes are happening every day in Syria,” she said. “The Security Council has powers to address these threats to international peace and security — but those powers lie unused.”

Ms. Jolie Pitt, who has been a representative of United Nations causes for 13 years, also said: “We cannot look at Syria, and the evil that has arisen from the ashes of indecision, and think this is not the lowest point in the world’s inability to protect and defend the innocent.”

Many Syrian refugees, she said, had lost all hope. She invited Council members to visit them in the refugee camps of neighboring countries to “see first hand their suffering and the impact it is having on the region.”

Mr. Guterres expressed particular worry about enormous stresses imposed on Turkey, Lebanon, Jordan and Iraq, which have absorbed nearly all of the Syrians who have fled, echoing recent Jordanian warnings that “we are seeing a growing ‘host fatigue.’ ”

“There are increasing tensions between communities, as local families struggle harder to cope the longer the conflict drags on,” he said.

The situation in Iraq has been compounded by that country’s own surging population of displaced people. Doctors Without Borders, the medical charity, said in a statement Friday that 2.6 million Iraqis were now on the run from conflict. Ms. Amos, in her remarks to the Council, despaired over what she described as widespread disregard for its resolutions requiring humanitarian aid access to civilians. She said “the government, armed and terrorist groups continue to kill, maim, rape, torture and take Syria to new lows that seemed unimaginable a few years ago.”

She asked the Council to take new actions that include specifically banning attacks on schools and hospitals.

source:nytimes.com

Dr DIAMADIS TALKS TO SYMBAN RADIO AUSTRALIA ABOUT THE ANZAC HERITAGE PROGRAMME

Δρ. Παναγιώτης Διαμάντης, υφηγητής του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας του Σίδνευ. Ο κ. Διαμάντης μας ενημερώνει για το πρόγραμμα περιήγησης ιστορικών τοπίων στην Ελλάδα που θα δίνει την δυνατότητα στους επισκέπτες να εξαιρευνούν την κληρονομιά των Αυστραλών ‘Ανζακς – ANZAC Heritage programme.

Πηγή:studio3newcastle.com

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ Δ. ΒΕΡΙΛΛΗ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΙ ΣΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ

index

Τιμούμε σήμερα τη μνήμη του Γεωργίου Καραϊσκάκη, του ήρωα της επανάστασης του 1821, που συνέβαλε με τους αγώνες και την ικανότητά του τα μέγιστα στη ελευθερία των ελλήνων και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους στη νεότερη ιστορία μας.

Ο ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ

Ο «Γιός της Καλογριάς», το άξιο τέκνο του Μαυρομματίου υπήρξε η πιο καταπληκτική, ίσως και η πιο δραματική μορφή, από τους αγωνιστές του ’21. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον δεν ενέπνευσε μόνον τους ιστορικούς μας, αλλά συνεχίζει, 188 χρόνια μετά το θάνατό του, να εμπνέει όλους εμάς, όλους τους Έλληνες.
Περίφημος κλέφτης του Κατσαντώνη, αρματολός των Αγράφων, στρατάρχης της Ρούμελης, αρχιστράτηγος της Ελλάδας και προπαντός γνήσιος λαϊκός ηγέτης που όπως όλοι γνωρίζουμε γεννήθηκε το 1782 στη σπηλιά που βρίσκεται κοντά μας και κοντά στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου.
Ήταν και είναι σύμβολο λεβεντιάς, ευφυΐας, γνήσιου πατριωτισμού και ήρωας –εκδικητής κάθε ταπεινού και καταφρονεμένου.
Ήταν « το καμάρι του Έλληνος», «ο Αετός των Αγράφων», ο εκφραστής της πολεμικής αρετής των Ελλήνων, ο ήρωας που όρμησε την πιο κρίσιμη ώρα στο ματωμένο σκηνικό του αγώνα.

« Ο Καραϊσκάκης ήταν η πιο μεγάλη πολεμική δόξα της Νέας Ελλάδας» σημειώνει ο Γιάννης Βλαχογιάννης.

«Διεκρίθη ως ουδείς άλλος…» επισημαίνει ο Σπυρίδων Τρικούπης.

«…Ανεδείχθη ανώτερος του Κολοκοτρώνη και δια τον τρόπον, καθ΄ όν συνεκρότησε τον στρατόν αυτού και δια την επιτηδειότητα μεθ’ ής ήγαγεν αυτούς επί τους πολεμίους» αναφέρει γι΄ αυτόν ο μεγάλος ιστορικός μας Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος,
που χαρακτηρίζεται από τους σύγχρονους ιστορικούς ως ο «πατέρας» της ελληνικής ιστοριογραφίας.]

ενώ σύμφωνα με τον Διονύσιο Κόκκινο:
« Φαντάζεις εις τον κόσμον του Εικοσιένα ως η καταπληκτικότερη μορφή».

ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Και θα ήθελα εδώ να σταθώ και να πάρω ξεκάθαρη θέση απέναντι σε μία έμμεση μεν αλλά σαφή, προσπάθεια που γίνεται τελευταία να μειωθεί το κύρος του Καραϊσκάκη με πρόσχημα τις υπαρκτές- δυστυχώς- εμφύλιες συρράξεις κατά την περίοδο εκείνη , της επανάστασης του 1821.
Η αλήθεια είναι ότι ο Καραϊσκάκης δεν αναμείχθηκε ενεργά σε πολιτικά παρασκήνια και κομματικές αντιπαραθέσεις όπως έκανε, σε μεγάλο βαθμό, ο Κολοκοτρώνης και όλοι σχεδόν οι οπλαρχηγοί της Πελοποννήσου και των νησιών εκείνη την ταραγμένη περίοδο. Ο Καραϊσκάκης έγινε γνωστός μόνον για την πολεμική του δράση και την αγάπη του για την Πατρίδα.
Μάλιστα στον πρώτο εμφύλιο πόλεμο – όπου ακόμη και ο Ζαϊμης, από την ορεινή Αχαϊα πολέμησε εναντίον του Κολοκοτρώνη από την ορεινή Αρκαδία- ο Καραϊσκάκης δεν έλαβε μέρος.
Ενώ στο δεύτερο εμφύλιο πόλεμο ο Καραϊσκάκης ήταν αυτός που, μετά από πρόσκληση της νόμιμα εκλεγμένης τότε ελληνικής κυβέρνησης, σταμάτησε τις εμφύλιες συγκρούσεις τερματίζοντας μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα την ανταρσία των υποστηρικτών του Ζαϊμη και γενικότερα των Πελοπονησίων.

Αργότερα, βέβαια, ήταν αυτός που νικώντας τους Τούρκους σε όλη τη Στερεά Ελλάδα από την Αθήνα μέχρι τη Θεσσαλία και τον Αμβρακικό κόλπο διέσωσε την Ελληνική Επανάσταση, ακύρωσε στην πράξη τα σχέδια, της Αγγλίας και ορισμένων μεγάλων δυνάμεων, για τη δημιουργία ελληνικού προτεκτοράτου της Τουρκίας στα όρια της Πελοποννήσου.
Σημειώνω επίσης ότι σχέσεις μεταξύ Κολοκοτρώνη και Καραϊσκάκη υπήρξαν πάντα άριστες και θεωρώ απαράδεκτο να υπάρχουν, σήμερα, «μειωτικές συγκρίσεις» μεταξύ των κορυφαίων αγωνιστών της επανάστασης του 1821.
Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ

Δεν μπορεί επίσης να γίνει κατανοητή η στάση ορισμένων, ελαχίστων, οι οποίοι προσπαθούν με παράλογα, καθαρά τοπικιστικά, κριτήρια να αμφισβητήσουν τα αδιάσειστα στοιχεία για τη γέννηση και τη δράση του Καραϊσκάκη στα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στο Μαυρομμάτι τη στιγμή μάλιστα που:
1ον Συμφωνεί σε αυτό το σύνολο των ιστορικών και των βιογράφων του.
2ον Υπάρχει η μαρτυρία και η μεγάλη παράδοση όλων των γύρω χωριών για τη ζωή και τη δράση του Καραϊσκάκη στα παιδικά και εφηβικά του χρόνια.
3ον Υπάρχει η επίσημη θέση της ελληνικής Πολιτείας, με την έκδοση Προεδρικών Διαταγμάτων. Στις εκδηλώσεις παρευρέθηκε ο εγγονού του ο οποίος υπήρξε και ο κύριο ομιλητής στον εορτασμό στη σπηλιά όπου γεννήθηκε ο παππούς του.
Ενώ το ίδιο έγινε και κατά την απελευθέρωση της περιοχής μας από την οθωμανική κατοχή το καλοκαίρι του 1881 με πρωταγωνιστή το γιό του Σπυρίδωνα Καραϊσκάκη ο οποίος μιλώντας στο Φανάρι, την πρωτεύουσα, τότε, του δήμου Ιθώμης, χαρακτήρισε το Μαυρομμάτι γενέθλια γη του πατέρα του.

και

4ο Η κατηγορηματική θέση των παιδίων και όλων των απογόνων του ήρωα οι οποίοι όχι μόνον θεωρούν πατρίδα τους το Μαυρομμάτι αλλά εκλέχθηκαν, από τους συμπατριώτες τους καρδιτσιώτες, βουλευτές Καρδίτσης και επέδειξαν ιδιαίτερο τοπικιστικό ενδιαφέρον για τα προβλήματα του νομού. Θεωρούσαν, δε, προσβολή στη μνήμη του ήρωα του 21 όλα τα περί Σκουληκαριάς και άλλων τινών…
Συγκεκριμένα τόσο ο γιος του, Σπυρίδων, όσο και ο εγγονός του, Γεώργιος, διετέλεσαν βουλευτές Καρδίτσας και με κάθε ευκαιρία εξέφραζαν την περηφάνια τους γι’ αυτό και υπεράσπιζαν με πάθος τα συμφέροντα της περιοχής μας.

– Ο γιός του ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ:
Το 1881 ως Διοικητής μονάδας κατέλαβε τη Δυτική Θεσσαλία.
Συγκλονιστικές και συγχρόνως αποκαλυπτικές για την καταγωγή του Γεωργίου Καραϊσκάκη είναι οι στιγμές της κατάληψης του Φαναρίου από τον ελληνικό στρατό όπως περιγράφονται στην εφημερίδα «Νεολόγος» της Κωνσταντινοπόλεως και αργότερα στα απομνημονεύματα του δημοσιογράφου Σπύρου Παγανέλη.
Πρώτη ενέργειά του, ως βουλευτή Καρδίτσας ήταν η συγκέντρωση χρημάτων, με έρανο, για τη δημιουργία ανδριάντα του πατέρα του στο Μαυρομμάτι. Ο οποίος τελικά φιλοτεχνήθηκε με ενέργειες του γιού του ( εγγονού του ήρωα )και του μητροπολίτη Ιεζεκιήλ και τοποθετήθηκε στην πόλη της Καρδίτσας , όπου γίνεται η κατάθεση στεφανιών κατά τον εορτασμό των εθνικών επετείων.

– Ο εγγονός του ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ: Το 1909, εκτός από βουλευτής Καρδίτσης, διετέλεσε και αρχηγός της ομάδας των υπαξιωματικών στην Επανάσταση στο Γουδί που υπήρξε μια μεγάλη τομή στην ελληνική Ιστορία σηματοδοτώντας την αρχή μιας δεκάχρονης περιόδου (1910-20) των μεγάλων απελευθερωτικών αγώνων της Ελλάδας και γενικότερα μια περιόδου προόδου και συγκρότησης της Ελλάδας ως σύγχρονου κράτους.
Στάθηκε στο πλευρό των αγροτών της Καρδίτσας. Τους ενθάρρυνε με πύρινους λόγους στην πόλη και τα χωριά του νομού μας και υποστήριζε τις διεκδικήσεις τους, αλλά και τον ξεσηκωμό τους κατά των τσιφλικάδων στη διάρκεια της μεγάλης αγροτικής εξέγερσης του 1909 -1910. Σημειώνω εδώ ότι η Καρδίτσα υπήρξε ο πρωταγωνιστής όχι μόνον της Αγροτικής Εξέγερσης αλλά και των μακροχρόνιων διεκδικήσεων και των κατοπινών επιτυχημένων προσπαθειών για τις Αγροτικές Μεταρρυθμίσεις. Όμως τελικά «τη δόξα πήρε» το χωριό ΚΙΛΕΛΕΡ λόγω ενός τραγικού γεγονότος στο σιδηροδρομικό σταθμό του χωριού την ημέρα που η συντονιστική επιτροπή των κινητοποιήσεων αποτελούμενη από καρδιτσιώτες διοργάνωσε το συλλαλητήριο στη Λάρισα.
Για τα γεγονότα, όμως, αυτά θεωρήθηκε, στις συζητήσεις στη βουλή, υποκινητής και ηθικός αυτουργός ο βουλευτής Καρδίτσης Γεώργιος Καραϊσκάκης. Αυτό φαίνεται από τις ομιλίες του τότε πρωθυπουργού Στέφανου Δραγούμη και του προηγουμένου πρωθυπουργού Δημητρίου Ράλη – μέσα από τα πρακτικά της «θυελλώδους» συνεδρίασης της βουλής στις 8 Μαρτίου 1910, δύο μέρες μετά τα γεγονότα.

– Θεωρώ τέλος υποχρέωσή μου να αναφερθώ και στον τρισέγγονός του Γ. Καραίσκάκη τον ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ που πάντα τιμούσε τις εκδηλώσεις στο Μαυρομμάτι και απεβίωσε πριν από 2 περίπου χρόνια κάνοντας έτσι σήμερα αισθητή την απουσία του
Διατηρώ στη μνήμη μου τις κοινές προσπάθειες που κάναμε – αυτός, ως απόγονος του Γεωργίου Καραϊσκάκη, και εγώ σαν δήμαρχος της πρωτεύουσας του νομού -για την μεταφορά των οστών στο Μαυρομμάτι και την αναβάθμιση του χώρου όπου γεννήθηκε ο ήρωας του 21. Θυμούμαι επίσης την οργή του και τη μεγάλη στενοχώρια του για τις ανιστόρητες και χωρίς σοβαρότητα και σεβασμό ορισμένες απόψεις για τη γέννηση του Γ. Καραϊσκάκη στην Σουληκαριά της Άρτας τις οποίες θεωρούσε ανάξιες συζητήσεων αλλά και προσβλητικές για τη μνήμη του ήρωα.

Τιμούμε λοιπόν σήμερα τον ήρωα , τον στρατάρχη Γεώργιο Καραϊσκάκη που έσωσε με τους αγώνες και τη θυσία του την πατρίδα μας, και συνέβαλε στη δημιουργία του πρώτου ελληνικού κράτους στη νεότερη ιστορία. Τιμούμε επίσης τους απογόνους του και τους αγωνιστές της επανάστασης του 1821 και καλούμε όλους σε αυτή τη δύσκολη περίοδο για τη χώρα μας να θυμηθούν τους αγώνες τους και να διδαχθούν από τις θυσίες τους που έγιναν για το καλό της πατρίδας.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Για του λόγους αυτούς άμεσα επιβάλλεται, κατά την άποψη μου:
1ον Η ολοκλήρωση και τοποθέτηση του έφιππου ανδριάντα του Καραϊσκάκη στην κεντρική πλατεία της Καρδίτσας. Ο ανδριάντας αυτός άρχισε να φιλοτεχνείται από το 2010 μετά την επιτυχή ολοκλήρωση όλων των διαδικασιών του Πανελλήνιο Καλλιτεχνικό Διαγωνισμό που προκηρύχθηκε και ολοκληρώθηκε στη διάρκεια της θητείας μου στο δήμο Καρδίτσας.
2ον Η ίδρυση Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών « Γεώργιος Καραϊσκάκης» με έδρα του το Μαυρομμάτι και
3ον Η διεύρυνση των εκδηλώσεων των Καραϊσκακείων και με ιστορικά θέματα από τη δράση του ήρωα στην περιοχή μας και την υποβολή προσκλήσεων (για να παραστούν στις εκδηλώσεις) στους δημάρχων των πόλεων όπως ο Πειραιάς, η Αίγινα, η Αράχοβα και το Κερατσίνι όπου τιμάται ο Γ. Καραϊσκάκης λόγω της συμμετοχής του σε μάχες και αγώνες εκείνης της περιόδου.

Πηγή:studio3newcastle.com

Εκδηλώσεις μνήμης της θυσίας των ANZACs στην Ελλάδα

epanzac2

Αξιωματούχος του Αυστραλιανού Ναυτικού καταθέτει στεφάνι στο μνημείο των πεσόντων ANZACs στο Μούδρο

Πλήθος ομογενών, Αυστραλών και Ελλήνων εκπροσώπων των ενόπλων δυνάμεων των δύο χωρών στις εκδηλώσεις που έλαβαν χώρα στη Λήμνο.

Κορυφώθηκαν την Δευτέρα οι εκδηλώσεις «Τιμής και Μνήμης των Πεσόντων στη Μάχη της Καλλίπολης», με αφορμή τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από τότε που η συμμαχική εκστρατευτική δύναμη των ΑΝΖΑCs επιχείρησε την απόβασή της στα Δαρδανέλια.

Οι τελευταίες εκδηλώσεις που θα λάβουν χώρα στην Ελλάδα με αφορμή την 100ή επέτειο της Μάχης, θα γίνει στην Αθήνα ανήμερα της επετείου, το Σάββατο, 25 Απριλίου.

Οι εκδηλώσεις αυτές τελούν υπό την αιγίδα της Αυστραλιανής Πρεσβείας στην Ελλάδα και θα ξεκινήσουν από το Πολεμικό Κοιμητήριο Φαλήρου, στις 11 το πρωί, όπου θα ψαλεί επιμνημόσυνη δέηση, παρουσία του Πρέσβη της Αυστραλίας στην Ελλάδα, κ. John Griffith, και εκπροσώπων των Ελληνικών και Αυστραλιανών Ενόπλων Δυνάμεων.

Το ίδιο βράδυ, στην Αυστραλιανή Πρεσβεία, θα λάβει χώρα ειδική εκδήλωση που διοργανώνεται σε συνεργασία με την Επιτροπή Μνήμης Λήμνου-Καλλίπολης.

Κύριοι ομιλητές στην εκδήλωση θα είναι ο πρέσβης της Αυστραλίας στην Ελλάδα και ο πρόεδρος της Επιτροπής Μνήμης, κ. Λι Ταρλάμης. Ο κ. Jim Claven, ιστορικός και γραμματέας της Αυστραλιανής Επιτροπής Μνήμης Λήμνου-Καλλίπολης, θα δώσει διάλεξη με θέμα «Τιμώντας την ελληνική καρδιά της Καλλίπολης», ενώ θα γίνει και προβολή ντοκιμαντέρ για τα 100 χρόνια από την Μάχη της Καλλίπολης.

Όπως κάθε χρόνο, αλλά με ξεχωριστή λαμπρότητα φέτος και λόγω της συμπλήρωσης 100 χρόνων, θα λάβουν χώρα εκδηλώσεις μνήμης και παρελάσεις και σε κάθε γωνιά της Αυστραλίας.

Στην Μελβούρνη, όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, μέλη του Ελληνικού Παραρτήματος RSL θα παρελάσουν με τους υπόλοιπους βετεράνους, άνδρες και γυναίκες, των σωμάτων ασφαλείας και απογόνους των ΑΝΖΑCs.

Ο πρόεδρος του Ελληνικού Παραρτήματος RSL Βικτώριας, Στιβ Κυρίτσης, αναφερόμενος στα διαδικαστικά της ημέρας, είπε στην εφημερίδα μας ότι οι συμμετέχοντες στην παρέλαση της Μελβούρνης πρέπει να συγκεντρωθούν στις 11.45 το πρωί του Σαββάτου στο χώρο του Princes Walk, που βρίσκεται δίπλα στην κεντρική πλατεία της πόλης Federation Square. Η παρέλαση στη Μελβούρνη θα αρχίσει στις 12.00 το μεσημέρι και μετά την ολοκλήρωσή της στις 1.00 το μεσημέρι όλα τα μέλη που έλαβαν μέρος στην παρέλαση μπορούν να μεταβούν με λεωφορείο που θα έχει μισθώσει το Ελληνικό Παράρτημα και θα περιμένει στην γωνία των δρόμων St. Kilda Rd. και Park Street (απέναντι από το Shrine of Remembrance), στο κτίριο του Ελληνικού RSL στην περιοχή South Melbourne.

OI EΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΛΗΜΝΟ

Παρουσία Πρέσβεων, μεταξύ αυτών και του πρέσβη της Αυστραλίας στην Ελλάδα, κ. John Griffin, Επιτετραμμένων, Ακολούθων πρεσβειών, στρατιωτικών αντιπροσωπιών, εκπροσώπων της Ελληνικής Κυβέρνησης αλλά και της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδας, Αυστραλίας, Νέας Ζηλανδίας, αλλά και άλλων χωρών οι άνδρες των οποίων ήταν μέλη της δύναμης των ANZACs κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο έλαβαν χώρα στη Λήμνο επιμνημόσυνες δεήσεις, καταθέσεις στεφάνων και ομιλίες.

Η αρχή έγινε στο Συμμαχικό Κοιμητήριο στον οικισμό Πορτιανού την Παρασκευή, ενώ την επόμενη μέρα οι εκδηλώσεις συνεχίστηκαν στο Συμμαχικό Κοιμητήριο Μούδρου, όπου έχουν ενταφιαστεί και πολλοί Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στρατιώτες, σε μια άκρως συγκινητική ατμόσφαιρα, με την τελετή να περιλαμβάνει επιμνημόσυνη δέηση, κατάθεση στεφάνων και ανάκρουση των εθνικών ύμνων των κρατών της συμμαχίας.

Το σκηνικό στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην κεντρική οδό του Μούδρου, με παρέλαση των συλλόγων της Λήμνου και ένστολων, συμπεριλαμβανομένων και της Αυστραλιανής αντιπροσωπίας, η οποία αποτελείτο από τους ναύτες και αξιωματικούς της πολεμικής φρεγάτας HMS Success, που βρίσκεται στην Λήμνο. Η φρεγάτα HMS Success αύριο Παρασκευή, θα είναι προσβάσιμη στο ευρύτερο κοινό για να δεχθεί επισκέπτες που θέλουν να ξεναγηθούν στους χώρους της. Να σημειωθεί ότι πάνε 97 χρόνια από τότε που αυστραλιανό πολεμικό πλοίο αγκυροβόλησε στα νερά της Λήμνου

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων, κατέπλευσαν στο Μούδρο και η φρεγάτα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού «Ναβαρίνον» καθώς και η κανονιοφόρος «Αρματωλός».

Οι εκδηλώσεις στη Λήμνο ολοκληρώθηκαν την Δευτέρα όπου περισσότεροι από δύο χιλιάδες επιβάτες κρουαζιερόπλοιων κατέπλευσαν στη Μύρινα, απόγονοι των στρατιωτών της συμμαχίας οι οποίοι έφτασαν στο ακριτικό ελληνικό νησί για να αποτίσουν φόρο τιμής στους πεσόντες προγόνους τους.

Ανάμεσα στους απογόνους αυτών που μετέβησαν στη Λήμνο είναι και οι απόγονοι της Νοσοκόμας Grace Wilson, της Αυστραλής νοσοκόμας που ήταν επικεφαλής του 3ου Γενικού Αυστραλιανού Νοσοκομείου που στήθηκε στην Λήμνο για την περίθαλψη των τραυματισμένων στρατιωτών μετά την αιματηρή απόβασή τους στην Καλλίπολη την 25η Απριλίου.

Όπως αναμενόταν στην Λήμνο έδωσαν το παρών και πολλοί ομογενείς από την Αυστραλία που ταξίδεψαν εκεί για να παραβρεθούν στις εκδηλώσεις μνήμης. Μεταξύ αυτών ήταν η πρόεδρος της Λημνιακής Κοινότητας Μελβούρνης κ. Μάλαμα Βαρβάρα, ο πρόεδρος της Επιτροπής Μνήμης Λήμνου-Καλλίπολης και πρώην γερουσιαστής της Βικτώριας, Λι Ταρλάμης, καθώς και μέλη του Δ.Σ. της Επιτροπής. Στο ακριτικό νησί βρίσκονται επίσης και ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ένωσης Αποδήμου Ελληνισμού και πρώην υπουργός της Βικτώριας, κ. Γιάννης Πανταζόπουλος, και η πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού της Αυστραλίας, κ. Άντρια Αργυρίδη, που είχε αναλάβει το ρόλο του πολιτιστικού συμβούλου και διερμηνέα του αντιναυάρχου Barrett και άλλων υψηλόβαθμων αξιωματούχων των αυστραλιανών Ενόπλων Δυνάμεων.

Όπως προαναφέραμε οι εκδηλώσεις στη Λήμνο ολοκληρώθηκαν την Δευτέρα.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Άρσεναλ – Τσέλσι και εκτός έδρας «μάχες» για Μπαρτσελόνα και Ρεάλ

Champions-League-semi-fin-007

Ο εγωισμός του Ζοζέ Μουρίνιο και η κόντρα του με τον Αρσέν Βενγκέρ συντηρούν το ενδιαφέρον στο μεγάλο λονδρέζικο ντέρμπι, Άρσεναλ-Τσέλσι, την Κυριακή.

Γιατί βαθμολογικά τα πάντα έχουν κριθεί υπέρ της Τσέλσι. Πάντως, για τους «κανονιέρηδες» η νίκη έχει (εκτός από ηθικό) και ουσιαστικό αντίκρισμα, καθώς δεν έχει διασφαλιστεί ακόμα η απευθείας συμμετοχή τους στους ομίλους του Champions League (μόνο οι 3 πρώτοι, ενώ ο 4ος παίζει προκριματικά).

Από εκεί και πέρα, η 34η αγωνιστική της Premier League είναι η πλέον καθοριστική σε όλα τα μέτωπα.

Η πρόκριση της Άστον Βίλα στον τελικό κυπέλλου περιπλέκει την κατάσταση, όσον αφορά τις ομάδες που θα συμμετέχουν στο Europa League.

Αν κατακτήσουν το τρόπαιο, οι «χωριάτες» θα κλείσουν μία από τις τρεις θέσεις κι αυτό σημαίνει ότι για τις υπόλοιπες δύο θα επικρατήσει σκληρός ανταγωνισμός.

Το σίγουρο είναι ότι η νικήτρια του ματς στο «Σεντ Μέρις» ανάμεσα στην Τότεναμ και τη Σαουθάμπτον θα μπορεί να νιώθει σίγουρη. Η Λίβερπουλ παίζει στην έδρα της αδιάφορης Γουέστ Μπρομ.

Ένα παιχνίδι «δίχως αύριο» είναι αυτό ανάμεσα στη Μπέρνλι και τη Λέστερ. Μόνο ο νικητής μένει «ζωντανός» στη μάχη της παραμονής.

Ακριβώς το ίδιο ισχύει για την ΚΠΡ που υποδέχεται στο Λονδίνο τη Γουέστ Χαμ και οι τρεις βαθμοί θα διατηρήσουν τις ελπίδες για σωτηρία.

Στην κόψη του ξυραφιού βρίσκεται πλέον και η Χαλ που παίζει στην έδρα της Κρίσταλ Πάλας, της μεγάλης αποκάλυψης της Premier League από τον Ιανουάριο μέχρι σήμερα. Βαθμούς ψάχνει απεγνωσμένα και η Σάντερλαντ στην έδρα της Στόουκ.

Τέλος, η Έβερτον υποδέχεται τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με το ενδιαφέρον να εστιάζεται στην προσπάθεια των «κόκκινων διαβόλων» να εξασφαλίσουν την (απευθείας) επιστροφή τους στο Champions League.

Το πρόγραμμα της 34ης αγωνιστικής:

Σαουθάμπτον-Τότεναμ 25/4
Μπέρνλι-Λέστερ 25/4
Κρίσταλ Πάλας-Χαλ 25/4
Νιούκαστλ-Σουόνσι 25/4
ΚΠΡ-Γουέστ Χαμ 25/4
Στόουκ Σίτι-Σάντερλαντ 25/4
Γουέστ Μπρομ-Λίβερπουλ 25/4
Μάντσεστερ Σίτι-Άστον Βίλα 25/4

Έβερτον-Μάντσεστερ Γ. 26/4
Άρσεναλ-Τσέλσι 26/4

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ (σε 33 αγώνες)
Τσέλσι 76 -32αγ.
Άρσεναλ 66 -32αγ.
Μάντσεστερ Γιουν. 65
Μάντσεστερ Σίτι 64
Λίβερπουλ 57 -32αγ.
Τότεναμ 57
Σαουθάμπτον 56
Σουόνσι 47
Στόουκ Σίτι 46
Γουέστ Χαμ 43
Κρίσταλ Πάλας 42
Έβερτον 41
Γουέστ Μπρομ 36
Νιούκαστλ 35
Άστον Βίλα 32
Σάντερλαντ 29 -32αγ.
Χαλ 28 -32αγ.
Λέστερ 28 -32αγ.
ΚΠΡ 26
Μπέρνλι 26

Στην Ισπανία…

Εκτός έδρας αποστολές έχουν Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης στο πλαίσιο της 33ης αγωνιστικής, με την οποία συνεχίζεται το προσεχές τετραήμερο το ισπανικό πρωτάθλημα.

Οι «μπλαουγκράνα» αντιμετωπίζουν την Εσπανιόλ στο ντέρμπι της Βαρκελόνης και θέλουν τη νίκη, προκειμένου να παραμείνουν στην κορυφή της βαθμολογίας, ενώ βαθμολογική απώλεια της ομάδας του Λουίς Ενρίκε περιμένει η «βασίλισσα», η οποία, με ανεβασμένη ψυχολογία μετά την πρόκριση σε βάρος της Ατλέτικο Μαδρίτης στους ημιτελικούς του Champions League, αναμετράται στο Βίγκο με τη Θέλτα.

Δυσκολεύτηκε η Αθλέτικ Μπιλμπάο, αλλά τελικά επικράτησε με 1-0 της Κόρντομπα στο παιχνίδι με το οποίο άνοιξε η «αυλαία» της 33ης αγωνιστικής της αγωνιστικής. Η ομάδα του Ερνέστο Βαλβέρδε «έπιασε» την 7η θέση, η οποία δίνει ευρωπαϊκό εισιτήριο για το Europa League.

Το πρόγραμμα της 32ης αγωνιστικής στην Primera Division έχει ως εξής:

Κόρντομπα-Αθλέτικ Μπιλμπάο 0-1
(56΄ Ετσεμπερία)

Εσπανιόλ-Μπαρτσελόνα 25/4
Ατλέτικο Μαδρίτης-Έλτσε 25/4
Χετάφε-Λεβάντε 25/4
Σοσιεδάδ-Βιγιαρεάλ 25/4

Μάλαγα-Λα Κορούνια 26/4
Αλμερία-Εϊμπάρ 26/4
Σεβίλη-Ράγιο Βαγεκάνο 26/4
Θέλτα-Ρεάλ Μαδρίτης 26/4

Βαλένθια-Γρανάδα 27/4

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ (σε 32 αγώνες)
Μπαρτσελόνα 78
Ρεάλ Μαδρίτης 76
Ατλέτικο Μαδρίτης 69
Βαλένθια 65
Σεβίλη 63
Βιγιαρεάλ 52
Μάλαγα 46
Αθλέτικ Μπιλμπάο 46 -33αγ.
Θέλτα 42
Εσπανιόλ 42
Ράγιο Βαγεκάνο 41
Σοσιεδάδ 38
Χετάφε 36
Έλτσε 34
Εϊμπάρ 31
Λεβάντε 29
Αλμερία 28
Λα Κορούνια 28
Γρανάδα 25
Κόρντομπα 20 -33αγ.

Στη Γερμανία…

Ακόμη ένα βήμα προς την κατάκτηση της Bundesliga θα επιχειρήσει η Μπάγερν Μονάχου, καθώς, στο πλαίσιο της 30ης αγωνιστικής, υποδέχεται την Χέρτα Βερολίνου και είναι το λογικό φαβορί για την νίκη.

Παράλληλα, η Βόλφσμπουργκ φιλοξενείται στο ντέρμπι της ημέρας από την Γκλάντμπαχ, ενώ η ασταθής Λεβερκούζεν δοκιμάζεται στην έδρα της Κολονίας, που διακρίνεται για την αμυντική λειτουργία της.

Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι, εάν η Μπάγερν Μονάχου νικήσει τη Χέρτα και η Βόλφσμπουργκ έχει απώλεια βαθμών απέναντι στην Γκλάντμπαχ, οι Βαυαροί κατακτούν και μαθηματικά τον τίτλο.

Στο αγώνα που «άνοιξε» την αυλαία η Μάιντς εξασφάλισε ουσιαστικά την παραμονή της με το νικηφόρο 2-0 επί της Σάλκε.

Το πρόγραμμα και η βαθμολογία έχουν ως εξής:

Μάϊντς-Σάλκε 2-0
(28΄,31΄ Μπελ)

Κολονία-Λεβερκούζεν 25/4
Ντόρτμουντ-Αϊντραχτ Φρανκφούρτης 25/4
Αμβούργο-Αουγκσμπουργκ 25/4
Ανόβερο-Χοφενχάιμ 25/4
Στουτγκάρδη-Φράιμπουργκ 25/4
Μπάγερν Μονάχου-Χέρτα Βερολίνου 25/4

Πάντερμπορν-Βέρντερ Βρέμης 26/4
Γκλάντμπαχ-Βόλφσμπουργκ 26/4

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ (σε 29 αγώνες)
Μπάγερν 73
Βόλφσμπουργκ 61
Γκλάντμπαχ 54
Λεβερκούζεν 54
Άουγκσμπουργκ 42
Σάλκε 42 -30αγ.
Βέρντερ Βρέμης 38
Χόφενχαϊμ 37
Μάιντς 37 -30αγ.
Αιντραχτ Φρ. 36
Ντόρτμουντ 36
Χέρτα 34
Κολωνία 34
Ανόβερο 29
Φράιμπουργκ 29
Πάντερμπορν 27
Στουτγκάρδη 26
Αμβούργο 25

Στην Ιταλία…

Το Σαββατοκύριακο συνεχίζεται το ιταλικό πρωτάθλημα με τις αναμετρήσεις για την 32η αγωνιστική και η -κάτοχος του τίτλου και πρωτοπόρος- Γιουβέντους αντιμετωπίζει την Κυριακή στο «Ολίμπικο» τη «συμπολίτισσα» Τορίνο στο «Derby della Mole».

Η «γηραιά κυρία» χρειάζεται δύο νίκες στις επτά εναπομείνασες αγωνιστικές, προκειμένου να πανηγυρίσει το τέταρτο διαδοχικό «σκουντέτο».

Το πρόγραμμα της 32ης αγωνιστικής του ιταλικού πρωταθλήματος:

Ουντινέζε-Μίλαν 25/4
Ίντερ-Ρόμα 25/4

Αταλάντα-Έμπολι 26/4
Τζένοα-Τσεζένα 26/4
Βερόνα-Σασουόλο 26/4
Λάτσιο-Κιέβο 26/4
Πάρμα-Παλέρμο 26/4
Τορίνο-Γιουβέντους 26/4
Φιορεντίνα-Κάλιαρι 26/4
Νάπολι-Σαμπντόρια 26/4

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ (σε 31 αγώνες)
Γιουβέντους 73
Λάτσιο 58
Ρόμα 58
Νάπολι 53
Σαμπντόρια 50
Φιορεντίνα 49
Τζένοα 44
Τορίνο 44
Μίλαν 43
Ίντερ 42
Παλέρμο 41
Σασουόλο 36
Κιέβο 36
Βερόνα 36
Ουντινέζε 35
Έμπολι 34
Αταλάντα 30
Τσεζένα 23
Κάλιαρι 21
Πάρμα 13

* Η Πάρμα έχει τιμωρηθεί με αφαίρεση επτά βαθμών.

Στη Γαλλία…

Την ευκαιρία να παραμείνει στην κορυφή της βαθμολογίας και φαβορί για την κατάκτηση του Champiannat έχει η Παρί Σεν Ζερμέν, η οποία, μετά τον αποκλεισμό της από το Champions League, επικεντρώνεται στο γαλλικό πρωτάθλημα.

Στο πλαίσιο της 34ης αγωνιστικής, η κάτοχος του τίτλου υποδέχεται την Λιλ κι εκτός απροόπτου θα πάρει τους τρεις βαθμούς, ενώ σε «γκέλα» των Παριζιάνων (σ.σ. έχουν έναν αγώνα λιγότερο), ευελπιστεί η Λιόν που φιλοξενείται από την Ρεμς.

Στην «μάχη» για την 3η θέση η Μονακό δοκιμάζεται στην έδρα της Λανς και η Σεντ Ετιέν φιλοξενεί την Μονπελιέ, σε δύο ενδιαφέρουσες αναμετρήσεις.

Στο παιχνίδι των… ανατροπών, η Λοριάν έφυγε νικήτρια από το «Βελοντρόμ», με 5-3 επί της Μαρσέιγ, στην αναμέτρηση με την οποία άνοιξε η «αυλαία» της 34ης αγωνιστικής. Οι φιλοξενούμενοι πέτυχαν δύο γκολ στο τελευταίο 10λεπτο, μετατρέποντας το 3-3 σε 5-3, αποτέλεσμα που έφερε την ομάδα του Σιλβέν Ριπόλ εκτός ζώνης του υποβιβασμού.

Το πρόγραμμα και η βαθμολογία έχουν ως εξής:

Μαρσέιγ-Λοριάν 3-5
(59΄Α.Αγιού, 67΄ Μορέλ, 76΄ Μπατσουαγί – 9΄,84΄Τζ. Αγιού, 14΄ Μπελούγκου, 68΄ Φιλιποτό, 86΄ Οτρέτ)

Παρί ΣΖ-Λιλ 25/4
Καέν-Γκινγκάμπ 25/4
Εβιάν-Μπαστιά 25/4
Μπορντό-Μετς 25/4
Ρεν-Νις 25/4
Τουλούζ-Ναντ 25/4

Σεντ Ετιέν-Μονπελιέ 26/4
Λανς-Μονακό 26/4
Ρεμς-Λιόν 26/4

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ (σε 33 αγώνες)
Παρί Σεν Ζερμέν 65 -32αγ.
Λιόν 65
Μονακό 59
Μαρσέιγ 57 -34αγ.
Σεντ Ετιέν 57
Μπορντό 54
Μονπελιέ 52
Λιλ 50
Ρεν 46
Ναντ 43
Νις 41
Γκινγκάμπ 40
Καέν 38
Ρεμς 38
Τουλούζ 38
Λοριάν 38 -34αγ.
Μπαστιά 37
Εβιάν 37
Μετς 29 -32αγ.
Λανς 26

Πηγή:in.gr

Ξέσπασε καβγάς Τουρκίας-Ρωσίας για τη Γενοκτονία των Αρμενίων

7BD5BD16B212D6AE9396F1A0204616EC

Ξέσπασε καβγάς Τουρκίας-Ρωσίας για τη Γενοκτονία των Αρμενίων Ο Πούτιν στη διάρκεια της τελετής στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας

Μόσχα, Ρωσία
Η δήλωση του Βλαντιμίρ Πούτιν ότι οι μαζικές δολοφονίες των Αρμενίων από τους οθωμανούς το 1915 αποτελούν Γενοκτονία προκάλεσε την οργή της τουρκικής κυβέρνησης, η οποία απάντησε σκληρά, αλλά και δηκτικά:
«Λαμβάνοντας υπόψη τις μαζικές δολοφονίες και εξορίες της Ρωσίας σε Καύκασο και Ανατολική Ευρώπη, θεωρούμε ότι εκείνη γνωρίζει καλύτερα τι είναι γενοκτονία και ποιες είναι οι νομικές της επεκτάσεις».

Στην ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας καταδικάζονται και απορρίπτονται οι δηλώσεις του Ρώσου προέδρου.

«Τίποτε δεν μπορεί να δικαιολογήσει τις μαζικές σφαγές. Σήμερα, στεκόμαστε στο πλευρό του λαού της Αρμενίας» τόνισε από το Ερεβάν ο Πούτιν.

Ένα βήμα πριν την αναγνώριση η Γερμανία

Πιο κοντά στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων βρίσκεται και η Γερμανία. Μετά τις ξεκάθαρες δηλώσεις του ίδιου του Προέδρου Γιόαχιμ Γκάουκ, το Κοινοβούλιο της χώρας ξεκίνησε τη διαδικασία για την υιοθέτηση νόμου που θα χαρακτηρίζει τη μαζική εξόντωση των Αρμενίων από τους οθωμανούς ως Γενοκτονία.

Η επίσημη ψηφοφορία αναμένεται το καλοκαίρι. Σημειώνεται ότι η καγκελάριος Μέρκελ είχε αντιταχθεί σε αυτή την κίνηση, ωστόσο, ακόμα και βουλευτές από το ίδιο της το κόμμα κινήθηκαν στην αντίθετη κατεύθυνση, με αποτέλεσμα να αλλάξει και εκείνη στάση.

«Η σφαγή των Αρμενίων πριν από 100 χρόνια υπήρξε γενοκτονία, το κλασικό παράδειγμα εθνοκάθαρσης, μαζικής καταστροφής και απέλασης» δήλωσε την Πέμπτη ο πρόεδρος της Γερμανίας, ο οποίος παρέστη στην επιμνημόσυνη δέηση που έγινε σε καθεδρικό Ναό του Βερολίνου για την επέτειο των 100 χρόνων από την Γενοκτονία.

Ο ίδιος δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να υπάρχει και γερμανική ευθύνη στα τραγικά γεγονότα εκείνης της εποχής.

Πηγή:in.gr

Gallipoli 2015: Turkey determined to make world forget Armenians slaughtered in dying days of empire

6408234-3x2-700x467

The eternal theme of Anzac Day is ‘Lest We Forget’. Eric Campbell argues Turkey is determined to make the world forget the genocide that took place alongside Gallipoli.

Kim Kardashian’s name rarely springs up in discussion of crimes against humanity.

But earlier this month, the American reality star did more than some historians have and dared to raise awareness of a dark episode of military history.

Kardashian visited her ancestral homeland Armenia and took a plethora of cameras and social media apps to the country’s Museum of Genocide.

It is a large and sombre building in the capital, Yerevan, which displays documentary evidence of atrocities committed against the Armenians in the dying days of the Ottoman Empire.

On April 24, 1915, as Allied ships were steaming toward Gallipoli, Turkish militias began rounding up and executing or expelling ethnic Armenians they viewed as traitors.

In the following months, as the Anzacs tried to fight their way inland, more than 1 million Armenian civilians were marched into the Syrian desert to die of thirst and starvation.

The few photographs taken of the forced exodus, displayed prominently in the museum, are reminiscent of the Holocaust.

Women and children resembled living skeletons before they perished.

One photograph shows a Turkish official appearing to taunt starving children with a loaf of bread.

Witnesses at the time called it “race murder”.

Later, a new term was coined for such slaughter: genocide.

Ignoring the victims

Media coverage of Kardashian’s visit inevitably focused on her plunging neckline.

But it also noted how she stood in silence to honour the victims.

The commemorations at Gallipoli will ignore those victims.

Turkey is doing everything it can to avoid any mention of a conflict that was inextricably linked to the Allied invasion.

Two years ago Turkey threatened to bar all NSW parliamentarians from attending the centenary after Macquarie Street acknowledged the Armenian killings as genocide.

Earlier this month, on April 12, Turkey recalled its ambassador to the Vatican after Pope Francis said the killings were widely considered “the first genocide of the 20th century”.

The Turkish government accused the Pontiff of spreading hatred.

Turkey continues to insist there was no program to eliminate the Armenian minority, and that civilians died only in the crossfire of war.

Armenians sided with allies against Ottoman Empire

For centuries, Christian Armenians had lived alongside Muslim Turks in the multi-ethnic Ottoman Empire.

But when the Allies declared war, many Armenians openly sided with the invaders, hoping their victory would bring them independence.

Facing invasion from the sea, how could beleaguered Turks tolerate a fifth column behind them?

It is a forceful argument, but it ignores the reality what happened and Armenian men of fighting age were not the only ones targeted.

Women with babies, toddlers and sick children, crippled old men and grandmothers … almost anyone with Armenian blood was driven en masse into the desert without food, water or shelter where the only foreseeable fate was death.

Some might argue over the use of the term genocide but none can reasonably dispute that it was mass murder.

But to this day, any Turkish writer or historian who criticises the century-old killings risks jail.

Gallipoli feeds the myths of Turkey and Australia

Seven years ago I travelled across Armenia and Turkey to look at the continuing prosecution and persecution of Turks who refused to toe the government’s line.

We interviewed one of the last survivors of the massacres, a 102-year-old Armenian woman.

We also met friends of the conflict’s latest victim Hrant Dink, an Armenian-Turkish journalist shot dead by ultranationalists for describing the killings as genocide.

At the time, there was hope the Turkish government would repeal Article 301 of the legal code that implicitly criminalised the g-word.

The notorious law has since been modified but remains in force.

So why is Turkey so obsessed with concealing the crimes of a century ago, when none of the people involved are still alive?

Perhaps it is for the reason Turkey commemorates the defence of Gallipoli with the same fervour Australia commemorates its invasion.

Gallipoli feeds the myths of both our nations.

Turkey rose from the ashes of the Ottoman Empire thanks to the heroic sacrifices of its soldiers, just as the new nation of Australia was blooded by its Anzacs.

But Turkey does not want the legend sullied by talk of genocide.

Lest we forget the brave Anzacs and the honourable Johnny Turk.

But who, on April 25, will remember the Armenians?

source: abc.net.au