Monthly Archives: August 2014

Οι αρχαιολόγοι δίνουν προτεραιότητα στη διάσωση των ιχνών των χρωμάτων (Φωτογραφία: Eurokinissi )

Στη στερέωση και συντήρηση των αρχαιολογικών ευρημάτων πρόκειται να αφοσιωθούν τις επόμενες ημέρες οι αρχαιολόγοι στον Τύμβο Καστά, στην Αρχαία Αμφίπολη, προκειμένου να τα προστατεύσουν.

«Ένα μνημείο βγαίνει και παράλληλα συντηρείται αλλιώς το χάσαμε» δήλωσε στο ΑΠΕ η επικεφαλής της ανασκαφής, αρχαιολόγος, Κατερίνα Περιστέρη.

Παρότι η ανασκαφή από την ΚΗ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων προχωρά με γρήγορους ρυθμούς, οι αρχαιολόγοι δίνουν προτεραιότητα στις ανάγκες υποστύλωσης και συντήρησης των ευρημάτων, αλλά και στη διάσωση των ιχνών των χρωμάτων που βρέθηκαν στον χώρο.

«Πρέπει να καταφέρουν να διατηρήσουν τα χρώματα που βρέθηκαν πάνω στα αρχαιολογικά ευρήματα και χρειάζονται ειδικές θερμοκρασίες ψύχους, αλλιώς θα χαλάσουν αμέσως» επισημαίνει η αρχιτέκτονας, πρόεδρος του τμήματος Αρχιτεκτονικής Τοπογραφίας και Γεωπληροφορικής του ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας, Λίνα Θεοδωρίδου, παραπέμποντας στα ευαίσθητα χρώματα, που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι.

Η ιστορία των χρωμάτων

Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, το μαύρο χρώμα που χρησιμοποιούσαν οι ζωγράφοι της εποχής ήταν ο άνθρακας, το κάρβουνο, το σπουδαιότερο χημικό στοιχείο που χρησιμοποιήθηκε ως χρώμα και το έπαιρναν οι ζωγράφοι της αρχαιότητας, από την καύση οστών, ενώ το καλύτερο μαύρο έβγαινε από το καμένο φίλντισι. Μαύρο έπαιρναν επίσης και από καύση ξύλων. Το καλύτερο ξυλοκάρβουνο θεωρείτο ότι προέρχεται από νέα βλαστάρια κλήματος αμπέλου. Ξυλοκάρβουνα χρησιμοποιούνταν με τη μορφή λεπτών ράβδων για τη σχεδίαση. Για να χρησιμοποιηθεί σαν χρώμα μετατρεπόταν σε σκόνη. Καλής ποιότητας μαύρο προερχόταν από το κουκούτσι του ροδάκινου και τα κελύφη των αμυγδάλων. Άλλο μαύρο ήταν το φούμο (καπνιά), που μετατρεπόταν σε μελάνι με την ανάμιξή του με κόμμι. Για την παραγωγή του άφηναν μια φλόγα να παίζει κάτω από μια ψυχρή επιφάνεια και μάζευαν την καπνιά που συσσωρευόταν σ’ αυτήν. Η φλόγα συνήθως δημιουργείτο από λαμπάδα από κερί μέλισσας.

Το πορφυρό χρώμα, γνωστή ως πορφύρα από αρχαιοτάτων χρόνων σαν βασιλική βαφή, ήταν η ωραιότερη και ακριβότερη βαφή. Η πορφύρα θεωρήθηκε από την αρχή ευγενές χρώμα και σύμβολο των θεών και βασιλιάδων. Η λέξη πορφύρα είναι το συνολικό όνομα μιας ομάδας οικογενειακών κοχυλιών, ενώ η παραγωγή τους ήταν πολύ επίπονη και απαιτούνταν μεγάλος αριθμός κοχυλιών και άλλων μαλακίων που συγκεντρώνονταν σταγόνα σταγόνα.

Το μπλε χρώμα που χρησιμοποιείτο από την κλασική αρχαιότητα είναι ο αζουρίτης, από τον λαζουρίτη (lapis lazuli), που σημαίνει πέρα από τις θάλασσες, διότι υπήρχε αποκλειστικά στην Περσία. Για την παραγωγή του απαιτούνταν περίπλοκες μέθοδοι, γι’ αυτό και ήταν ακριβό υλικό και μέσον για πολυτέλεια. Άλλη μια ομάδα μπλε είναι οι ενώσεις χαλκού με αμμωνία, ενώ το μπλε κοβαλτίου χρησιμοποιήθηκε ευρέως καθώς επίσης και το λαζούρι- έτσι ονομαζόταν το ινδικό, που είναι το χρώμα μαβί, φυτικό και το έφερναν από την Ινδία.

«Ο αρχιτέκτονας Μιχάλης Λεφαντζής, που είναι στην ομάδα της Κατερίνας Περιστέρη, γνωρίζει απόλυτα την προστασία που χρειάζονται όλα όσα έχουν μέχρι τώρα αποκαλυφθεί» τονίζει η Λίνα Θεοδωρίδου, επισημαίνοντας ότι το τμήμα Γεωπληροφορικής του ΤΕΙ Σερρών συνεργάστηκε στενά το 2010 με την προϊσταμένη της ΚΗ Εφορείας Κατερίνα Περιστέρη, όταν στις ανασκαφές της κοντά στον Τύμβο Καστά χρειάστηκε να χρησιμοποιηθεί το γεωραντάρ που διαθέτει το τμήμα.

Αποκαλύφθηκε ολόκληρο το ψηφιδωτό

Οι αρχαιολόγοι αφαίρεσαν και τον τελευταίο δόμο από τον τοίχο σφράγισης, που έκλεινε την πρόσοψη του ταφικού μνημείου, αποκαλύπτοντας τη συνέχεια του ψηφιδωτού δαπέδου.

Στο κέντρο και μπροστά από την είσοδο, αποκαλύπτεται βοτσαλωτό δάπεδο, που αποτελείται από ορθογώνια και τετράγωνα σχήματα, πλαισιωμένα από ασπρόμαυρους ρόμβους. Στο κάτω μέρος της πρόσοψης εμφανίζεται στη νωπογραφία ταινία, μπλε χρώματος, η οποία παρακολουθείται και στους πλευρικούς τοίχους.

Επίσης, συνεχίζεται η αφαίρεση των χωμάτων από τον προθάλαμο, σε πλάτος δυο μέτρων περίπου, από τον τοίχο της εισόδου. Ο εσωτερικός χώρος, καλύπτεται ακόμη από όγκο χωμάτων, ο οποίος θα αφαιρείται, με ιδιαίτερη προσοχή, στις επόμενες μέρες.

Τέλος, υπό την διεύθυνση της Κ.Περιστέρη δημιουργήθηκε διεπιστημονική ομάδα αποτελούμενη από τις ειδικότητες πολιτικού μηχανικού, αρχιτέκτονος, γεωτεχνικού, τοπογράφου, συντηρητή και γεωλόγου, η οποία θα παρέχει την αναγκαία τεχνική υποστήριξη σε επίπεδο μελετών και εργασιών, που απαιτούνται για την διασφάλιση του μνημείου.

Πηγή:in.gr

Tι κι αν το συγκεκριμένο βίντεο υπάρχει ένα χρόνο στο διαδίκτυο! Ένας υπερκινητικός, ομιλητικός και χορευταράς παπαγάλος, κλασικός Έλληνας δηλαδή, κλέβει την παράσταση ακόμη και σήμερα. Ο λόγος για τον Κούκι που τραγουδά ελληνικά, «μακαρόνια με κιμά» και σηκώνει το ποδαράκι του για να του το ξύσουν. Ο λευκός παπαγάλος κάνει θραύση στο Ίντερνετ και χαρίζει απολαυστικά χαμόγελα στο… κοινό του.

πηγη www.newsbomb.gr

Businessman Lambros Apostolopoulos.

As soon as summer started, businessman Lambros Apostolopoulos left Buffalo, New York, and headed back to Greece. Together with his children and grandchildren he plans to spend the entire season at his two-story villa on the outskirts of Eretria, on the western coast of Evia.

The 54-year-old businessman is someone who likes to get things done, and fast. He left Greece for the United States at the age of 18 to study civil engineering. He got married the following year and had his first child before he was out of college. He dropped out and opened his own business as a contractor at 21, later designing and patenting scaffolding. In 1996, he founded the Buffalo-based company Safespan Platform Systems Inc., which specialises in bridges. And four years ago he attempted to lease from the Municipality of Eretria an abandoned hotel on the islet of Pezonisi, also known as the Island of Dreams, in the southern part of the Bay of Evia.

“The whole thing became tangled in a mountain of red tape,” Apostolopoulos told Kathimerini recently.

“In the US everything functions according to a system. You put forward an idea, you get a yes or a no, and you proceed accordingly. In Greece you never know what lies ahead.”

The Island of Dreams is connected to Eretria by a thin strip of land and in the 1960s hosted accommodation, a nightclub and a small beach. Ownership of the assets on the island became ensnared in complex legal procedures. Under the 1967-74 dictatorship, the island was conceded to the Greek National
Tourism Organisation (GNTO), which was granted the right to utilise it for 75 years, with the aim of it being leased to businessman Ioannis Maniatopoulos.

After the fall of the junta and rulings from the Council of State and the Supreme Court, the island was ceded from the GNTO to the Municipality of Eretria under a concession that runs through to 2043. The last operator of the hotel, which was leased by the municipality, left in 2008 and since then the 52-room hotel and its 46 bungalows have fallen into a state of disrepair.

In October 2012, the issue of what to do with the Island of Dreams transcended the sphere of political debate and went global as Greece scrambled to raise funds by exploiting state assets. Former Eretria mayor Vassilis Velentzas announced his intention to conduct an international tender for the lease of the island, making the international media.

The municipal authority before Velentzas took over had issued two tenders for the island but both went unanswered as no investors came forward. Later, Apostolopoulos expressed an interest. Even though he had been born in Zacharo in the Peloponnese, he grew up in Eretria and remembered the Island of Dreams in its heyday.

“It was the place to go for fun,” he said. “We went almost every day.”

The idea of leasing the island came to him in 2010 while he was walking through the grounds of the old hotel.

“I saw the mess it was in. It was like seeing my childhood dreams being destroyed,” Apostolopoulos said.

The scenes of complete abandonment are still there today. The hotel’s windows have been smashed, the plaster is falling, the rooms have been looted – in
some cases even the doors are gone while in others there are blankets and pillows strewn on the floor.

“It was a jewel once. The trees there were planted by our parents,” said Artemis Kouri, the head of the Medussa volunteer group that clears the brush from the island every year to prevent fires.

Apostolopoulos had a plan to bring the island back to life and he presented his proposal to the mayor at the time, Amfitriti Alibate, and her rival.

“Both were encouraging,” he said. “The issue was not political and they seemed willing to help.”

His business back in the States had revenues of $20.38 million in 2012, according to Dopkins & Company accounting firm.

“I wanted to fix the beach and the beach bar, to renovate the restaurant and the hotel, and to build a theme park on ancient Greece,” said Apostolopoulos.

According to Nikos Kollias, Apostolopoulos’s attorney, he should have been granted the concession directly since the two previous competitions had proved fruitless.

Alibate also agreed that the concession could have been made directly but suggested that the municipal council lacked the willpower to push it.

Her successor, Velentzas, said that although Apostolopoulos “had good intentions and a solid plan”, as mayor he could not allow a direct concession “as a matter of principle”, and so started procedures for a new tender. He added that another reason for his reluctance was the confusion surrounding the exact terms of ownership concerning the island and its facilities as well as the zoning restrictions, which could later be challenged legally.

Velentzas argued that the reason why the tender he launched was never issued was indifference at the Public Properties Company (ETAD) and delays from the zoning board, which is based in Halkida and has stopped responding to the former mayor’s queries since October. Zoning authorities in Halkida said that the Municipality of Eretria’s first query has been answered and that three more are pending.

Meanwhile, the board of ETAD, which is responsible for handling the assets of the GNTO, had decided in July 2009 to abolish the municipal authority’s right to issue a concession. The reason, according to ETAD, is that the hotel was not being operated as tourism accommodation, as the municipality had a duty to ensure. ETAD has twice asked for a decision on a ministerial level banning the concession, in 2009 and 2012, but is still awaiting a response.

The Municipality of Eretria planned to proceed with the tender nevertheless but was strictly rebuffed by ETAD in a letter demanding that it cease all activity in regard to the utilisation of the island. Following a series of meeting with Velentzas, ETAD expressed its intention to launch a tender of its own, though this has yet to happen.

Somewhere along this convoluted line of red tape and snarls, Apostolopoulos simply lost interest.

“When you’re making an investment you want to work under certain conditions,” he said. “You need to know what steps lead where. This is something that is not clear in Greece and that scares me.”

Following the last local elections in May, the debate over what will happen with the Island of Dreams has not abated.

Alibate was re-elected and is expected to assume her post at the municipality in September, but she is not ready to discuss her plans in regard to the island yet.

“We have learned from the mistakes of the past,” said Marili Karaferia, who worked at the island’s bar in 1997-99. “I want to believe that it will not be allowed to be leased. We don’t want a hotel that we can only look at through binoculars. I would like to see it turned into a cultural park.”

A number of locals agree with her and argue that the municipality failed at its task.

“It is a prime slice of real estate, but it needs to be torn down and rebuilt,” said Nikos Smyrnis, one of the shareholders of Rest Club SA, the last company to lease the hotel on the Island of Dreams. “When we took over it was a ruin. The telephones and electricity weren’t working. We invested 750,000 euros.”

A new investor would need to carry out extensive repairs and renovations, as well as building a waste treatment unit.

Rest Club was evicted by the Municipality of Eretria six years ago. According to a court decision, the eviction was merited because the concession was
made without a competition being held first, at a rate of 200,000 euros per year.

“When the Municipality of Eretria publicised its intention to lease the island, I received a call from a company in Larissa asking whether I had any intention to make any claims,” said Smyrnis. “I wanted to let it go, though, because I had nothing to gain.”

Apostolopoulos, who made it further in the procedure than the Larissa company, added that he had not discussed how much rent he would have had to pay to the municipality had the concession gone through.

“A lot of work needs to go into the island as it is today and the longer they leave it, the more it will need. I don’t know if its water or power supply are adequate nor if the telephone lines work,” he said.

Would he be interested in investing now if a tender were announced?

“I would like to get involved but I would have to examine the terms to determine whether it would be worth my while. The more time that passes, the more I lose interest.”

*This is an edited version of an article first published in the Greek daily Kathimerini.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Αυστραλιανού ινστιτούτου Υγείας

Μακροβιότεροι φαίνεται να είναι οι γεννημένοι εκτός Αυστραλίας, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Αυστραλιανού ινστιτούτου Υγείας και Άνεσης.
Πιο συγκεκριμένα, η θνησιμότητα εκείνων που έχουν γεννηθεί στην Ασία, είναι κατά 36% χαμηλότερη εκείνων που έχουν γεννηθεί στην Αυστραλία.
Παρουσιάζουν χαμηλότερη θνησιμότητα στα 10 σημεία που ερευνήθηκαν, με εξαίρεση τον καρκίνο του ήπατος όπου η θνησιμότητα είναι δύο φορές μεγαλύτερη εκείνων που έχουν γεννηθεί στην Αυστραλία.

Παρατηρείται επίσης, ότι ενώ η Αυστραλία έχει το υψηλό προσδόκιμο ζωής των 82 χρόνων, παρατηρούνται διαφορές μεταξύ εκείνων που ζουν στην ύπαιθρο και στην πόλη με αιτίες θανάτου οι οποίες θα μπορούσαν να αποφευχθούν. Π.χ. Εκείνοι που ζουν στην ύπαιθρο παρουσιάζουν ποσοστό θνησιμότητας 1,5 υψηλότερο από εκείνους που διαμένουν στις πόλεις.

Αυτό οφείλεται κυρίως στην πάθηση του διαβήτη καθώς και σε τροχαία που συμβαίνουν στις μετακινήσεις τους.
Επίσης, το ποσοστό θνησιμότητας των ιθαγενών της Αυστραλίας είναι διπλάσιο εκείνου των λευκών’
Οι γυναίκες εξακολουθούν να ζουν περισσότερο από τους άντρες, με τους τελευταίους να παρουσιάζουν ποσοστό θνησιμότητας 1,5 φορές υψηλότερο εκείνου των γυναικών.

Να σημειωθεί ότι η εν λόγω έρευνα δεν παρουσιάζει διαφορές με εκείνη που έγινε πριν 10 χρόνια, γεγονός που δείχνει ότι οι διαφορές θνησιμότητας μεταξύ εκείνων που μένουν στην Αυστραλία είναι σταθερές.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Ο πρώην υπουργός Πολιτισμού, Παύλος Γερουλάνος, και η αδελφή του, Ειρήνη Γερουλάνου, θα επισκεφθούν τη Μελβούρνη για να παραστούν στα εγκαίνια της Έκθεσης με τίτλο «Θεοί, Μύθοι και Θνητοί: Ελληνικοί Θησαυροί» του Μουσείου Μπενάκη, που θα παρουσιαστεί από τις 14 Σεπτεμβρίου 2014 μέχρι τον Ιούνιο του 2024 στο Ελληνικό Μουσείο (Hellenic Museum) της Μελβούρνης.

Τα επίσημα εγκαίνια της Έκθεσης θα γίνουν στις 10 Σεπτεμβρίου. Ο Παύλος Γερουλάνος και η Ειρήνη Γερουλάνου είναι δισέγγονα του ιδρυτή του Μουσείου Μπενάκη, Αντώνη Μπενάκη.

Η Έκθεση «Gods, Myths and Mortals: Greek Treasures Across the Millennia», αποτελεί την πρώτη από μια σειρά εκθέσεων και δράσεων, στο πλαίσιο της δεκαετούς συνεργασίας που έχουν συμφωνήσει τα δύο μουσεία, με στόχο να γνωρίσει το κοινό της Αυστραλίας τους σημαντικότερους αρχαίους πολιτισμούς.
Τα εκθέματα βρίσκονται ήδη στη Μελβούρνη (πάνω από 200 αντικείμενα) και οι δυο επιμελήτριες της έκθεσης, Ειρήνη Παπαγεωργίου και Ξένα Πολίτου, εργάζονται πυρετωδώς για να την στήσουν.

Ο Παύλος Γερουλάνος υπήρξε γενικός γραμματέας Αποδήμου Ελληνισμού, ενώ εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2009, κατέχοντας την 5η θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Τοποθετήθηκε στην κυβέρνηση Παπανδρέου του 2009 στη θέση του υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού της Ελλάδας, θέση που διατήρησε και στην μετέπειτα κυβέρνηση Παπαδήμου.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Πριν από σχεδόν σαράντα χρόνια επισκέφτηκε η σύζυγός μου Μέλπω μια φίλη της στην Πάτμο και, ξυπνώντας το πρώτο της πρωί στο νησί, άρχισε να ψάχνει για σπίτι! Σήμερα θεωρώ ότι είμαστε πάρα πολύ τυχεροί που μπορούμε να τη χαιρόμαστε εμείς και τα παιδιά μας.

Η πρώτη εικόνα του νησιού είναι η Χώρα. Ένας πάρα πολύ πυκνός μεσαιωνικός οικισμός με πεζόδρομους πλάτους περίπου ενός μέτρου, που αναπτύχθηκε γύρω από την αγέρωχη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, που βρίσκεται στο κέντρο της. Από τη Μονή ξεκίνησε η ανάγκη της αμυντικής χωροταξίας, με το σπειροειδές λιθόστρωτο με τα πέτρινα θολωτά περάσματα που αγκαλιάζει το μοναστηριακό κάστρο να μπερδεύει τον διαβάτη ή τον… πειρατή. Εκεί που χάνεσαι, όμως, βρίσκεσαι ξαφνικά στη μεγαλύτερη πλατεία της Αγια-Λεβιάς, πολύπλευρο πέρασμα και στέκι για την ταβέρνα του Βαγγέλη και μικρά μαγαζιά σαν της Ζαφειρίας. Ή στην αρχοντική πλατεία του Ξάνθου, με το δημαρχείο, περήφανο νεοκλασικό. Τη Χώρα της Πάτμου νιώθεις να την ανακαλύπτεις συνέχεια. Γι’ αυτό και έχει επισκέπτες σαν κι εμάς, που ριζώσαμε. Πριν από δύο χρόνια, άλλωστε, στη λίστα του περιοδικού «Forbes» με τα δέκα πιο ειδυλλιακά μέρη της Ευρώπης για να ζήσει κανείς, η Πάτμος κατείχε την πρώτη θέση!

Το νησί έχει συνδέσει το όνομά του με τον μοναστικό βίο ήδη από τον 11ο αιώνα, οπότε και επετράπη η ανέγερση της Μονής του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου με χρυσόβουλο του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλέξιου Κομνηνού έπειτα από παράκληση του Οσίου Χριστόδουλου. Σήμερα η μονή έχει ένα μοναδικό σκευοφυλάκιο, σημαντικές τοιχογραφίες (όπως του Αγίου Πέτρου κολυμβητή, 12ου αιώνα), φορητές εικόνες, αλλά και δώρα από προσωπικότητες όπως η Αικατερίνη η Μεγάλη. Εξίσου σημαντική είναι και η Βιβλιοθήκη της, με σπουδαία χειρόγραφα και παλαιότυπα και όλα ψηφιοποιημένα από τον μοναχό Χρυσόστομο, με σπουδές βιβλιοθηκονομίας στη Σορβόνη. Άλλη ενδιαφέρουσα μονή στη Χώρα είναι αυτή της Ζωοδόχου Πηγής (γυναικείο μοναστήρι), με θαυμάσιες τοιχογραφίες που συντηρήθηκαν πρόσφατα. Εκτός Χώρας βρίσκεται η γυναικεία Μονή του Ευαγγελισμού, δραστήρια και ζωντανή, με τη σχολή αγιογραφίας και την αξιόλογη μοναχή Ολυμπία. Στην άνοδο προς τη Χώρα συναντάμε το Σπήλαιο και τη Μονή της Αποκάλυψης, όπου τα τελευταία δέκα χρόνια πραγματοποιούνται έργα σε δική μου μελέτη, καθώς προσπαθούμε, με μια νέα είσοδο, να κάνουμε εύκολα προσπελάσιμο το Σπήλαιο σε όλους. Υπάρχει αρκετή δουλειά που πρέπει να γίνει ακόμη στους βασικούς χώρους της μονής, που θα λειτουργεί πλέον ως Σχολή Βυζαντινής Συντήρησης (αγιογραφίες, χειρόγραφα κ.λπ).

Η Πάτμος έχει περίγραμμα ακτής δέκα φορές μεγαλύτερο απ’ ό,τι της Ελλάδας ως προς τη στερεά της γη. Μια μεγάλη δαντέλα απλώνεται γύρω της, που εναλλάσσεται από βότσαλο χρωματιστό σε βότσαλο μαύρο και από ψιλή άμμο σε βράχια με σπηλιές. Ο οικισμός του Κάμπου κατεβαίνει στην πιο πολυσύχναστη παραλία του νησιού, οργανωμένη και ιδανική για νέους και μικρά παιδιά. Εδώ, δίπλα στη θάλασσα, βρίσκεται το φημισμένο σνακ μπαρ και καφέ George’s Place, απλωμένο με σκιερές πέργκολες έως την ώρα της δύσης. Ο Γροίκος είναι ένας άλλος παραθεριστικός όρμος με τον πολύ χαρακτηριστικό βράχο της Καλικατσούς με σπηλιές (πρώην ασκηταριά), που ενώνεται με μια στενή λωρίδα γης με τη στεριά και λειτουργεί ως θεατρική σκηνή, όπου ανεβαίνουν κάθε καλοκαίρι ονομαστές παραστάσεις – η Πάτμος άλλωστε παρουσιάζει έντονη πολιτιστική δραστηριότητα σε ό,τι αφορά το θέατρο, τον κινηματογράφο και τις άλλες τέχνες. Επίσης στον Γροίκο άνοιξε, πριν από δύο χρόνια, στη θέση του παλιού Ξενία, το τελείως νέο και πολύ γοητευτικό ξενοδοχείο Patmos Aktis (T/22470-32.800, www.patmosaktis.gr), με χαμηλούς όγκους και αυλές, και ειδικά σχεδιασμένες δεξαμενές με θαλασσινό νερό.

Πιο πέρα, η Ψιλή Άμμος είναι μια εμπειρία από μόνη της. Γιατί μπορείς μεν να την προσεγγίσεις δίχως κόπο από τη θάλασσα με καΐκι, πολύ περισσότερο όμως αξίζει να περπατήσεις το μονοπάτι που αρχίζει από τον όρμο του Διακόφτη και οδηγεί στην κρυφή αυτή παραλία του νησιού με τους αμμόλοφους και την κατάξανθη ψιλή -όπως λέει και το όνομά της- άμμο, κυρίως για την εικόνα που θα σου χαρίσει το κατέβασμα από την κορυφογραμμή. Η καλύτερη ώρα της είναι η απογευματινή, για να αποφύγεις τον καυτό ήλιο, αλλά και για να απολαύσεις το φαγητό στο μοναδικό οικογενειακό ταβερνάκι της παραλίας. Έπειτα -και αφού θα έχει νυχτώσει πια- θα πάρεις το δρόμο της επιστροφής, και πάλι από το μονοπάτι, με ένα φακό (απαραιτήτως) στο χέρι και τη μαγευτική αστροφεγγιά για παρέα.

Στην Πάτμο υπάρχουν εστιατόρια, καλά και ακριβά, όπου τον Αύγουστο μπορεί να χρειαστεί να κλείσεις τραπέζι έως και δύο μέρες νωρίτερα, όπως ο διάσημος Μπενέτος (Σάψυλα, Τ/22470-33.089), που έχει πάντα την καλύτερη κουζίνα πάνω στη θάλασσα. Άλλες καλές επιλογές για φαγητό είναι το Κύμα (Τ/22470-31.192), στον κόλπο της Σκάλας απέναντι ακριβώς από τη Χώρα και τη φωταγωγημένη Μονή. Εδώ, εκτός από καλό φαγητό, θα απολαύσεις και τη δροσιά από το απρόσμενο φούσκωμα της θάλασσας κάθε φορά που περνάει ένα μεγάλο πλοίο. Για το βράδυ, έξω από τα όρια της Χώρας βρίσκεται το Αλώνι (Τ/22470-31.007), που φιλοξενεί και μεγαλύτερες εκδηλώσεις, με ζωντανή μουσική και χορούς της Πάτμου και των Δωδεκανήσων. Αξέχαστη επιλογή είναι και ο Ταρσανάς (Τ/22470-32.159), που βρίσκεται στο μεγάλο ιδιωτικό καρνάγιο στο Διακόφτη.

Από το νησί σού μένουν όμορφες λέξεις, που έχουν σχέση με τις ακτές, όπως η Λάμπη με τα πολύχρωμα βότσαλα (και τα δύο εστιατόρια στην ακτή και το ένα στην Πάνω Λάμπη) ή του Απολού με τη μικρή μονή, το Φανάρι του Γερανού, η Τρυπητή και η Φωκιά (όπου όντως λιάζονται φώκιες), η από παλιά δημοφιλής αμμουδιά Μελόι, η Κουμάνα, τα Καμπαναριά με τις όρθιες πέτρες μέχρι 5 μ. ύψος, ο Χοχλακάς. Ωραία ονόματα, πατινιώτικα. Και όμορφες ακτές, τις περισσότερες από τις οποίες μπορείς να τις προσεγγίσεις με αυτοκίνητο (οι δρόμοι είναι ωραία χαραγμένοι, σε θαυμάσια κατάσταση και σε οδηγούν παντού). Ακόμη και τον Δεκαπενταύγουστο θα βρεις τη μεριά σου, χωρίς πολυκοσμία και χωρίς συνωστισμό.

Πηγή: Νέος Κόσμος

A romantic cross-cultural comedy of love, race and religion, Peter Andrikidis’ new movie finalises shooting in Western Sydney.

After its successful run as a stage play, a film adaptation of Alex and Eve entered the editing stage as its shooting finished in western Sydney’s suburbs early this month.

The cross-cultural comedy, based on the hit stage play by Alex Lykos, follows Alex, a Greek Orthodox man who falls in love with Eve, a Lebanese woman.

However, Alex is expected to marry a good Greek girl, whilst Eve is arranged to marry a Lebanese man, and the pair attempt to stop themselves falling in love.

Through the relationship of Alex and Eva, the romantic comedy explores the themes of love, race and religion.

Chosen as two of the locations to film the new Australian romantic comedy were the Sydney suburbs of Lakemba and Canterbury.

Producer Murray Fahey told The Express it was important to film in an area that depicts what living in the inner west of Sydney is like.

“When you see something on the big screen it has to ring of authenticity and that is what we are doing by filming in these areas,” he said.

“We wanted to give it a real inner-west multicultural feel so we have filmed in Homebush, Lidcombe, Lakemba, Burwood, Strathfield and Canterbury.”

Mr Fahey said that the crew has received great assistance from Canterbury Council as well as from the local businesses – who were happy to provide the set with things like Greek cakes or Lebanese sweets.

The film has cast Andrea Demetriades, who starred in the ABC legal series Crownies, and its recent spin-off Janet King, as Eve and Richard Brancatisano as Alex. Zoe Carides will play Alex’s mother, with Tony Nikolakopoulos in the role of George Karrastopoulos, the Greek dad.

The story – adapted for the screen by Alex Lykos, who also penned the stage production – explores questions of love, race and religion in a humorous way.

The film is directed by the experienced Peter Andrikidis, whose recent resume of television work includes Janet King, Miss Fisher’s Murder Mysteries, Underbelly, Bikie Wars: Brothers in Arms and others.

Source: Daily Telegraph

It’s the propulsive riff which inspired a generation of air-guitarists. Now Led Zeppelin’s “Whole Lotta Love” has been named the Greatest Guitar Riff of all time in a BBC Radio 2 poll.

The driving blues riff crafted by Jimmy Page in 1969 beat contenders including Metallica, Nirvana and The White Stripes to the top spot.

The much-imitated guitar sequence driving “Whole Lotta Love”, also used to soundtrack Top of the Pops in the 70s, was performed by Page at the closing ceremony of the 2008 Olympic Games in Beijing.

Page said: “I’m knocked out by this, because I didn’t expect that to happen. I wanted a riff that really moved, that people would really get, and would bring a smile to their faces. But when I played it with the band, it really went into overdrive. There was this intent to have this riff and the movement of it, so it was menacing as well as quite sort of caressing.”

“Whole Lotta Love” beat Guns N’Roses’ “Sweet Child O’ Mine” (2nd), AC/DC’s “Back in Black” (3rd), Deep Purple’s “Smoke On The Water” (4th) and Derek And The Dominoes’ “Layla” (5th).

Johnny Marr earned 6th place for his Bo Diddley-inspired oscillating guitar riff for The Smiths’ “How Soon Is Now?”

French techno duo Daft Punk crept in at number 100 for “Get Lucky”, which features Nile Rodgers replicating his signature Chic guitar sound.

Radio 2 listeners cast their votes from a list of 100 riffs selected by a panel of music industry experts including Radio 2 and 6 Music DJs, music critics and record producers.

source: idependent.co.uk

Με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί η υφήλιος την εξέλιξη των αρχαιολογικών ανασκαφών από την ΚΗ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων στον Τύμβο Καστά, στην Αμφίπολη.

Όσο παραμένει το μυστήριο για το ποιος/ποια ή ποιοι τελικά βρίσκονται θαμμένοι στον μακεδονικό τύμβο, οι απόψεις των αρχαιολόγων, ιστορικών αλλά και συγγραφέων -με βάση τα ιστορικά στοιχεία που διαθέτουν αλλά και τις έρευνες που έχουν κάνει- διίστανται.

Καθώς, μάλιστα, μέρα τη μέρα φουντώνουν τα σενάρια περί πιθανής ανακάλυψης του τάφου του Μ. Αλεξάνδρου, καλούνται να

απαντήσουν και σε αυτό το ενδεχόμενο. Αν και οι απόψεις κάποιων θεωρούνται υπερβολικές και ανιστόρητες, η αντίστροφη μέτρηση για την είσοδο στον τάφο και την ταυτοποίηση των νεκρών έχει αρχίσει, με την υπεύθυνη αρχαιολόγο Κατερίνα Περιστέρη να είναι επιφυλακτική και να δηλώνει πως «η ανασκαφική έρευνα θα δείξει αν ο τάφος έχει συληθεί ή όχι, αλλά και τι βρίσκεται μέσα».

Από την πρώτη στιγμή το zougla.gr είχε μιλήσει με διακεριμένους αρχαιολόγους και ιστορικούς, της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού, οι οποίοι σε συνέντευξή τους είχαν εκφράσει  τον εντυπωσιασμό τους από αυτήν τη σημαντική ανακάλυψη. Μεταξύ αυτών, ο Πέτρος Θέμελης, η Λιάνα Σουβαλτζή, ο Κυριάκος Σαββόπουλος, η Χάιδω Κουκούλη Χρυσανθάκη, ο Μιχάλης Τιβέριος, ο Χάρης Τζάλας, ο Νίκος Μέρτζος, ο Βασίλης Πετράκος, ο Νικόλαος Καλτσάς, η Αγγελική Κοτταρίδη, η Όλγα Σακαλή και ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει και η συνέντευξη που παραχώρησε στο zougla.gr η αρχαιολόγος Πέπη Λαζαρίδου, κόρη του πρωτεργάτη των ανασκαφών της Αμφίπολης, Δημήτρη Λαζαρίδη, η οποία μίλησε για το έργο του πατέρα της αλλά και τη σημασία του τύμβου στην Αμφίπολη. Σημειώνεται ότι όλοι τους διαφώνησαν με την άποψη του Σαράντου Καργάκου, ο οποίος εμφανίστηκε πεπεισμένος πως στην Αμφίπολη βρίσκεται ο τάφος του Έλληνα στρατηλάτη.

Επίσης, από την ομάδα του αείμνηστου Δημήτρη Λαζαρίδη, η αρχαιολόγος Κατερίνα Ρωμιοπούλου, τη Δευτέρα σε δηλώσεις της στην ηλεκτρονική μας εφημερίδα, τάχθηκε με την άποψη της αρχαιολόγου του ΑΠΘ Στέλλας Δρούγου ότι «στον τάφο της Αμφίπολης δεν βρίσκεται ο Μέγας Αλέξανδρος». 

Σε όλες αυτές τις απόψεις κλήθηκε να απαντήσει και ο υπουργός Πολιτισμού Κωνσταντίνος Τασούλας, ο οποίος σε συνέντευξή του στο zougla.gr ήταν σαφής. Όπως δήλωσε: «Αυτό το οποίο μπορεί κανείς υπεύθυνα να πει είναι ότι οι διαστάσεις του μνημείου και η καλλιτεχνική επιμέλεια του μνημείου μάς οδηγούν στο συμπέρασμα ότι είμαστε μπροστά σε ένα σημαντικό εύρημα. Τα δεδομένα μάς επιτρέπουν να λέμε τι βρίσκουμε και όχι οι προγνώσεις μας. Είναι λάθος να κάνουμε προγνώσεις και να φουντώνουν τα σενάρια. Είναι λάθος να βιαζόμαστε. Δυστυχώς ή ευτυχώς, η αρχαιολογική έρευνα δεν συμβαδίζει με τη δική μας ανυπομονησία».

Τα νέα ευρήματα…

Όπως αναφέρει τη Δευτέρα σε σχετική ανακοίνωση το Yπουργείο Πολιτισμού, «συνεχίστηκε η αφαίρεση των λιθόπλινθων από τον τοίχο σφράγισης και αποκαλύφθηκε σχεδόν ολόκληρη η πρόσοψη του ταφικού μνημείου, που αποτελεί μία εξαιρετικά πρωτότυπη σύνθεση για την αντίστοιχη αρχιτεκτονική του τύπου του μακεδονικού τάφου, του τελευταίου τετάρτου του 4ου π.Χ. αιώνα».

» Η πρόσοψη έχει διάκοσμο που δεν διαφέρει από τους πλευρικούς τοίχους, με νωπογραφία που μιμείται τον ευρύτερο μαρμάρινο περίβολο. Το μέγιστο άνοιγμα ανάμεσα στις παραστάδες ανέρχεται στο 1,67μ. Η τυπολογία υποδεικνύει ότι δεν υπήρξαν θυρόφυλλα, αλλά πρόκειται για απλό άνοιγμα εισόδου.

» Επίσης, με τη συνέχιση της αφαίρεσης των χωμάτων, στο εσωτερικό του προθαλάμου, εμφανίστηκε κάτω από το μαρμάρινο ιωνικό επιστύλιο, ένθετη μαρμάρινη επένδυση, από ορθοστάτες, καθ όλο το μήκος των πλευρικών τοίχων. Σε απόσταση 6μ. από το άνοιγμα της εισόδου αποκαλύφθηκε το άνω μέρος μαρμάρινου διαφραγματικού τοίχου, ελλιπούς κατά τμήμα του αριστερού μέρους του. Πίσω από αυτόν διακρίνονται δύο ακόμη χώροι.

» Επί του διαφραγματικού τοίχου αποκαλύπτεται, επίσης, μαρμάρινο επιστύλιο με γείσο, όμοιο του αντίστοιχου του ιδίου περιβόλου. Φέρει διάκοσμο με οκτάφυλλους ανάγλυφους ρόδακες, στο ύψος του επιστυλίου των πλευρικών τοίχων.

» Επί του διαφραγματικού τοίχου αναμένεται να υπάρχει δεύτερη είσοδος που οδηγεί στο εσωτερικό του μνημείου. Τα χώματα του χώρου που δημιουργείται όπισθεν της θύρας, θα αφαιρεθούν στις επόμενες μέρες, εφόσον το επιτρέψουν οι εργασίες στερέωσης και συντήρησης στα σημεία, που έχουν αποκαλυφθεί».

Διαφέρουν οι απόψεις των αρχαιολόγων 

Η Καλλιόπη Λημναίου-Παπακώστα, η Ελληνίδα αρχαιολόγος που -ύστερα από δεκατέσσερα χρόνια ερευνών και ανασκαφών στην Αλεξάνδρεια- ανακάλυψε ένα ελληνιστικό άγαλμα νεαρού άνδρα που φέρεται να απεικονίζει τον Μέγα Αλέξανδρο, σε συνέντευξή της στο zougla.gr, μίλησε μεταξύ άλλων για τη σπουδαιότητα του τύμβου της Αμφίπολης αλλά και για τα σενάρια που ακούγονται τελευταία περί πιθανής ανακάλυψης του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

                                        Η Καλλιόπη Λημναίου-Παπακώστα

Για την ιστορία, το γλυπτό, ύψους 80 εκατοστών, που έφερε στο φως η κα Παπακώστα στις 4 Μαΐου του 2009, θεωρείται από τα ωραιότερα που έχουν βρεθεί στην Αλεξάνδρεια. Εντοπίστηκε σε βάθος 8 μέτρων στους κήπους Σαλαλάτ, κατά τη διάρκεια των ανασκαφών που γίνονταν από το Ελληνικό Ινστιτούτο Έρευνας Αλεξανδρινού Πολιτισμού.

Το άγαλμα, που αποτελεί αριστούργημα της ελληνιστικής γλυπτικής, θεωρείται ότι ανήκει στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. και πιθανόν να προέρχεται από τη Σχολή του Λυσίππου, του σημαντικότερου γλύπτη των πορτρέτων του Μ. Αλεξάνδρου. Είναι χωρίς χέρια και τα πόδια σώζονται έως τα γόνατα. Το κεφάλι και ο κορμός είναι σε πολύ καλή κατάσταση. Στα σγουρά μαλλιά του ο νεαρός άνδρας έχει ταινία και μακριές παραγναθίδες (φαβορίτες) στις παρειές. Εξαιρετική είναι η πλαστικότητα του σώματος και η ποιότητα του λευκού μαρμάρου στο οποίο έχει φιλοτεχνηθεί. Σήμερα βρίσκεται σε περίοπτη θέση στο Εθνικό Μουσείο της Αλεξάνδρειας.

            Το άγαλμα, που αποτελεί αριστούργημα της ελληνιστικής γλυπτικής

Σύμφωνα με την κα Λημναίου-Παπακώστα, οι έρευνες θα συνεχιστούν διότι υπάρχουν ενδείξεις ότι κάτι σπουδαίο κρύβεται στους κήπους του Σαλαλάτ.

«Όσον αφορά στο άγαλμα το οποίο βρέθηκε, η γνώμη μου είναι ότι απεικονίζει τον Αλέξανδρο σε μια πρώιμη και μοναδική μορφή. Έχω χρονολογήσει το άγαλμα στην αρχή της ελληνιστικής εποχής, τέλος του 4ου αιώνα, οπότε πιστεύω ότι είναι η μορφή του πολύ κοντά στην πραγματική μορφή του Αλέξανδρου. Ένα τέτοιο άγαλμα, το οποίο είναι μοναδικής τέχνης, πιστεύω ότι έχει γίνει και από έναν σπουδαίο γλύπτη. Για να υπάρχει στον χώρο αυτό, σίγουρα κοσμούσε έναν χώρο δημόσιο και ίσως και τον χώρο των ανακτόρων. Αυτό δίνει ελπίδες ότι, αν συνεχιστεί κανονικά η ανασκαφή, μπορεί να έρθουν στο φως πολλά ευρήματα που να μας δίνουν πληροφορίες και να καταλάβουμε τι ήταν ο χώρος αυτός στην αρχαία Αλεξάνδρεια. Οι ενδείξεις πιστεύω ότι είναι πολύ θετικές. Σήμερα είναι το πάρκο της Αλεξάνδρειας, αλλά και στην αρχαία Αλεξάνδρεια ήταν το πάρκο των ανακτόρων. Επειδή βρίσκομαι στο βασιλικό τετράγωνο, το πιθανότερο είναι να είναι το πάρκο των ανακτόρων των Πτολεμαίων. Και αυτό είναι σπουδαίο» αναφέρει.

Για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Στο ερώτημα για το πού μπορεί να βρίσκεται ο τάφος του Έλληνα στρατηλάτη, η διακεκριμένη αρχαιολόγος είναι κάθετη. «Πιστεύω ότι ο τάφος του Μ. Αλεξάνδρου βρίσκεται στην Αίγυπτο. Όλοι οι αρχαίοι συγγραφείς και οι γραπτές πηγές που έχουμε συμφωνούν ότι ο τάφος του Αλέξανδρου ήταν στην Αλεξάνδρεια, ενώ ήταν επισκέψιμος τον 3ο αιώνα μ.Χ. Δηλαδή για 6 αιώνες μετά τον θάνατό του ήταν στην Αλεξάνδρεια και ήταν επισκέψιμος. Τον έβλεπαν. Είχε λατρεία, είχε ιερατείο. Δεν νομίζω κανείς να το αμφισβητεί αυτό. Από εκεί και πέρα χάνονται τα ίχνη του, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Ο τάφος ήταν στην Αλεξάνδρεια. Ο Αλέξανδρος ετάφη εκεί» τονίζει χαρακτηριστικά.

Ποιος είναι θαμμένος στον τύμβο της Αμφίπολης;

Συνεχίζοντας η κα Λημναίου-Παπακώστα προσθέτει: «Αν στον τάφο της Αμφίπολης είχε ταφεί ο Αλέξανδρος, δεν θα είχαμε όλους αυτούς τους αιώνες μια πληροφορία; Κάποιος αρχαίος συγγραφέας δεν θα ήξερε κάτι; Δεν νομίζω ότι είναι δυνατόν ένα τόσο μεγαλοπρεπές μνημείο να έχει μέσα έναν τέτοιον νεκρό και να κρατήθηκε μυστικό όλους αυτούς τους αιώνες».

«Οι Σφίγγες είναι ελληνικού τύπου»

Ερωτηθείσα για την άποψη κάποιων αρχαιολόγων οι οποίοι θεωρούν πως οι Σφίγγες στην πρόσοψη του τάφου είναι ανατολικού τύπου, η ίδια διαφωνεί λέγοντας πως «οι Σφίγγες που υπάρχουν εκεί είναι ο τύπος που συναντάται στην Ελλάδα. Δεν είναι ο αιγυπτιακός τύπος. Οι Σφίγγες είναι ελληνικές. Το ότι δεν υπάρχουν Σφίγγες στους μακεδονικούς τάφους μέχρι τώρα, αυτό είναι ένας προβληματισμός. Πολύ σύντομα θα λυθούν αυτές οι απορίες».

«Πιο πιθανό να βρίσκεται ο Κάσσανδρος στον τύμβο Καστά»

Ο βασιλιάς Κάσσανδρος

Στη συνέντευξή της εκφράζει μεταξύ άλλων και τη δική της άποψη για το μυστικό του τάφου της Αμφίπολης. Η ίδια δεν θεωρεί τόσο πιθανό να βρίσκονται στον τύμβο Καστά η Ρωξάνη και ο γιος του Μ. Αλεξάνδρου, αλλά τονίζει πως είναι πολύ νωρίς ακόμα για υποθέσεις. Όπως αναφέρει: «Ουδείς μπορεί να είναι βέβαιος για κάτι. Πιο πιθανό, θα πίστευα ότι μέσα στον τάφο βρίσκεται ο ίδιος ο Κάσσανδρος, γιατί ήταν φιλόδοξος, μεγαλομανής και μισούσε την οικογένεια του Αλέξανδρου. Θα ήθελε, λοιπόν, να δείξει ότι είναι σπουδαιότερος βασιλιάς ακόμα και από τον Αλέξανδρο. Έτσι, έφτιαξε έναν σπουδαίο τάφο, τόσο μεγαλοπρεπή, για να δείξει ακριβώς αυτό. Ότι αυτός ήταν ακόμα πιο σπουδαίος βασιλιάς. Αυτό το θεωρώ μια πιθανότητα. Αλλά υποθέσεις κάνουμε. Άλλωστε, στη Βεργίνα ο τάφος του πρίγκιπα (Αλέξανδρος 4ος) υπάρχει. Είναι ένα παιδί θαμμένο εκεί. Και το μοναδικό παιδί εκείνη την εποχή είναι ο Αλέξανδρος ο 4ος».

Πηγή: zougla.gr