Daily Archives: August 4, 2014

Συνεχίζει ο Ντελ Πιέρο

alessandro-del-piero_121zrh9ya203y1ef5m0752q50a

Ο Αλεσάντρο ντελ Πιέρο μπορεί να πάτησε τα… 39, αλλά δεν έχει καμία διάθεση να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, προαναγγέλλοντας την επιθυμία του να συνεχίσει για ένα ακόμη χρόνο.

O Αλεσάντρο ντελ Πιέρο που έχει μείνει ελεύθερος από τη Σίδνεϊ F.C, τη φανέλα της οποίας φορούσε την προηγούμενη αγωνιστική σεζόν, εξέφρασε σε ιταλικά ΜΜΕ την πρόθεσή του να συνεχίσει να αγωνίζεται για ακόμη μία χρονιά, αναβάλλοντας το “αντίο” του από την ποδοσφαιρική δράση.

“Δεν σταμάτησα. Πρέπει να αποφασίσω τι είναι καλύτερο για μένα, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι θέλω να συνεχίζω να παίζω. Είναι το πάθος μου. Γνωρίζω πρακτικά, ότι δεν μπορώ να παίζω 90 λεπτά, αλλά προσπαθώ να είμαι σε φόρμα για να αγωνιστώ για ακόμη μία χρονιά. Αυτή είναι η πρόθεσή μου”

Ο “Μεγαλέξανδρος” του ιταλικού ποδοσφαίρου έχει πατήσει τα 39 χρόνια και βρίσκεται σε αναζήτηση νέας ομάδας, μετά τη λύση του συμβολαίου με τη Σίδνεϊ F.C της Αυστραλίας.

Στις 10 Αυγούστου θα επιστρέψει στο Τορίνο, την πόλη που λάτρεψε και από την οποία λατρεύτηκε φορώντας τη φανέλα της Γιουβέντους από το 1993 έως το 2012, αντιμετωπίζοντας την ιταλική ομάδα σε φιλικό παιχνίδι.

Πηγή: sport24.gr

Αυστραλία:Όχι λεφτά στα χέρια των ανέργων

and

Ο μεγιστάνας Andrew Forrest

Αυτό προτείνει ο μεγιστάνας Andrew Forrest.

Εάν το σχέδιο του δισεκατομμυριούχου, Andrew Forrest, υιοθετηθεί από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, μεγάλο τμήμα του άνω των 37.000 συνόλου των Αβοριγίνων και εκατομμύρια λευκών της Αυστραλίας που λαμβάνουν το επίδομα ανεργίας, δεν πρόκειται να παίρνουν χρήματα στα χέρια τους. Η κεντρική ιδέα του μεγιστάνα είναι να εμποδίσει τους ανέργους να δαπανούν χρήματα σε «απαγορευμένα» πράγματα, συμπεριλαμβανομένου του αλκοόλ και του τζόγου.
Ο γνωστός φιλάνθρωπος ζητά να μπει άμεσα σε εφαρμογή η «υγιής κάρτα επιδόματος», για όλους τους εργασιακής ηλικίας ανέργους ή εκείνους που δεν σπουδάζουν.
Η κάρτα θα δεσμεύει τους κατόχους της να την χρησιμοποιούν μόνο σε αναγκαία είδη που έχουν εγκριθεί, όπως είναι τρόφιμα, λογαριασμοί ηλεκτρικού και γκαζιού και άλλα απαραίτητα, για τη διαβίωσή τους, αγαθά.

Ο Andrew Forrest υπέβαλλε το σχέδιό του στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, προκειμένου, όπως ισχυρίζεται, να τεθεί τέρμα στην χρόνια εξάρτηση των ανέργων από το επίδομα και να μειωθεί η ανεργία των Αβοριγίνων κατά 54%.

Ο ίδιος ζητά να υπάρχουν περισσότερες υπηρεσίες για τις εγκύους, τα παιδιά και την παιδεία, ώστε να εκλείψει το μεγάλο χάσμα το οποίο υφίσταται σήμερα μεταξύ των Αβοριγίνων και των λευκών αυτής της χώρας.

Στην αναφορά του θα πει χαρακτηριστικά ότι «η επικρατούσα αντίληψη ότι το χάσμα μεταξύ Αβοριγίνων και λευκών θα υπάρχει πάντα, τίθεται στην άκρη του δόρατος όταν λάβουμε υπόψη μας ότι δεν υπάρχει διαφορά, στον εργασιακό χώρο, μεταξύ των Πρώτων Αυστραλών, με καλή μόρφωση και των άλλων Αυσραλών».
Ο γνωστός ηγέτης των αυτοχθόνων, Noel Pearson, στηρίζει τις προτάσεις του σχεδίου, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «θα επιφέρουν βαθιές και σημαντικές αλλαγές για όλους τους μειονεκτούντες Αυστραλούς».

Υποστηρίζει ότι «σε μια γενιά θα δούμε τεράστια μετατόπιση στη ζωή των πλέον μειονεκτούντων Αυστραλών. Γνωρίζουμε καλά ότι ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί είναι μέσα από κοινωνικο οικονομοκές δραστικές αλλαγές».

Ο πρωθυπουργός, εντούτοις, κάθε άλλο παρά ενθουσιασμένος φαίνεται να είναι με το προτεινόμενο σχέδιο του κ. Forrest. Θα το χαρακτηρίσει «ηχηρό, φιλόδοξο και τολμηρό που θα προκαλέσει κοινωνική αναταραχή».

Το σημείο που τον ικανοποίησε φανερά είναι εκείνο που αναφέρεται στον τρόπο που δαπανώνται τα επιδόματα και ο οποίος θα μπορούσε να βελτιωθεί αισθητά, δήλωσε ο κ. Άμποτ.

«Αρπαγή της αξιοπρέπειας του ατόμου», χαρακτηρίζει την αφαίρεση του δικαιώματος να δαπανούν το επίδομα κατά την προσωπική τους προτίμηση οι λήπτες, ο γενικός διευθυντής του First Nation Foundation Trevor Pearce, υπογραμμίζοντας ότι «ο κάθε Αυστραλός θα δει με ανησυχία ένα σύστημα που δεν επιτρέπει τους μειονεκτούντες της κοινωνίας μας να κρατούν χρήματα στα χέρια τους».

ΣΧΕΔΙΟ FORREST

Το προτεινόμενο σχέδιο του πολυεκατομμυριούχου Andrew Forrest εστιάζεται στα εξής σημεία:
Όλοι οι λήπτες επιδόματος θα λαμβάνουν μια κάρτα η οποία θα τους απαγορεύει να την χρησιμοποιούν για να αγοράσουν αλκοόλ, να παίξουν τζόγο η για παράνομες υπηρεσίες.

Όλοι οι γονείς οι λαμβάνουν φοροαπαλλαγές θα τιμωρούνται (λαμβάνοντας μειωμένα βοηθήματα), αν δεν στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο το λιγότερο 90 μέρες το χρόνο.

Οι έγκλειστοι θα πρέπει να μαθαίνουν την αγγλική, μαθηματικά και οδήγηση και να κάνουν επαγγελματική εξάσκηση πριν αφεθούν ελεύθεροι.
Όσοι νέοι τελειώνουν τη μέση εκπαίδευση σε ηλικία 19 χρόνων να παίρνουν το επίδομα μόνο με την περιοριστική κάρτα και αν είναι εγγεγραμμένοι σε γραφείο εύρεσης εργασίας.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση να προμηθεύεται το 4% των αγαθών και υπηρεσιών της, τα επόμενα τέσσερα χρόνια από επιχειρήσεις αυτοχθόνων.
Να δοθεί η άδεια στους αυτόχθονες που είναι κάτοχοι γης, να μετατραπεί σε οικόπεδα με 99 χρόνων ενοικιοστάσιο, ώστε να μπορεί να μετατραπεί σε οικόπεδα για την ανέγερση κτισμάτων.

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση Abbott αποκάλυψε λεπτομέρειες, αυτήν την εβδομάδα, αναφορικά με το τι θα σημαίνουν οι δραστηριότητες που αναφέρονται στο σχέδιο «δουλέψετε για το επίδομα», υπογραμμίζοντας ότι έγινε με το σκεπτικό οι λήπτες επιδόματος να «δώσουν κάτι πίσω στην κοινωνία».
Οι δουλειές, όμως, που αναφέρονται είναι πανομοιότυπες με αυτές που διατάζουν τα δικαστήρια για ‘κοινωνική προσφορά’, όπως επισκευές σε αίθουσες δημαρχείων, κηπουρική και δουλειές σε κέντρα του Salvation Army.

Εκπρόσωπος του υπουργού Απασχόλησης, Luke Hurtsuyker, δήλωσε ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως εγγύηση ότι οι άνεργοι στους οποίους προσφέρεται αυτού του είδους η εργασία, δεν θα είναι δίπλα σε κάποιον ο οποίος έχει πάρει την προσταγή από το δικαστήριο να κάνει κοινωνική εργασία.
Συνήθως πρόκειται για εργασίες σε μη κερδοσκοπικούς κοινωνικούς οργανισμούς, επομένως δεν αποκλείεται να συμβεί το παραπάνω.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Εκεί που κυβερνά ο παραλογισμός του πολέμου

har

Ο Γαβριήλ Χαρίτος στα Ιεροσόλυμα

Ο Γαβριήλ Χαρίτος διδακτορικός φοιτητής στο Ισραήλ μιλά στο «Νέο Κόσμο» για την σκληρή πραγματικότητα του πολέμου στη Γάζα.

Μία έρευνα για το διδακτορικό του οδήγησε τον Γαβριήλ Χαρίτο στην απόφαση να αφήσει προσωρινά την Ελλάδα και να εγκατασταθεί στα Ιεροσόλυμα. Η Μεσόγειος και πιο συγκεκριμένα η σύγχρονη και ταραχώδης όπως πάντα από τα βάθη των αιώνων, ιστορία των λαών της πάντα τον συνάρπαζε σε σημείο μάλιστα που έγινε γι’ αυτόν κύριος στόχος μελέτης.

Πριν από ένα χρόνο περίπου όταν εγκαταστάθηκε στα Ιεροσόλυμα φαινομενικά τουλάχιστον η κατάσταση στο Ισραήλ έδειχνε ήρεμη και τα Ιεροσόλυμα τον μάγεψαν.
«Είναι μία πολυπολιτισμική πόλη όπου μπλέκονται όλα γλυκά. Από τη μια οι θρησκείες, οι γλώσσες, οι πολιτισμοί κι από την άλλη η γνωστή δυτικότροπη πραγματικότητα. Ναι μεν η θρησκεία παίζει μεγάλο ρόλο στην καθημερινότητα, αλλά τα Ιεροσόλυμα παρέμεναν και παραμένουν μία κοσμοπολίτικη πόλη που τα έχει όλα. Η αλήθεια είναι πως υπάρχει ένα αόρατο σύνορο το  οποίο όσοι έρχονται εδώ στα Ιεροσόλυμα έστω και για μία μέρα μπορούνε να το καταλάβουνε.

Τα όρια, αν και αόρατα, είναι ωστόσο σαφή: Η δυτική πλευρά είναι η Δύση και η ανατολική πλευρά είναι η Ανατολή. Αλλά αυτό το αόρατο σύνορο δεν εμποδίζει την κανονική ροή της ζωής ένθεν κακείθεν. Για παράδειγμα θα βγεις το βράδυ θα πας σε ένα μπαρ. Στο μπαρ ή θα είναι όλοι Εβραίοι, ή ξένοι ή και Άραβες και μετά ο ταξιτζής που θα σε φέρει σπίτι σου ίσως να είναι Άραβας ή Εβραίος που θα κατάγεται από την Πολωνία ή την Περσία. Φίλοι μου Άραβες δικηγόροι έχουν πελάτες υπερορθόδοξους Εβραίους ή το αντίθετο. Οι μισοί γιατροί στο κρατικό νοσοκομείο είναι Άραβες» μου λέει ο Γαβριήλ προσπαθώντας να περιγράψει τα Ιεροσόλυμα που ζούσε πριν από δύο μήνες. Ο ενεστώτας χρόνος στην περιγραφή του ακούγεται σαν έκφραση μίας ενδόμυχης ελπίδας, ότι ο παραλογισμός του πολέμου που ένα μήνα τώρα «σφυροκοπά» την ευρύτερη περιοχή δεν θα καταστρέψει την πόλη και την κοινωνία  που αυτός γνώρισε. Είναι μία ενδόμυχη ελπίδα όμως, που η πραγματιστική θεώρηση του Γαβριήλ, ως ερευνητή διεθνών σχέσεων, αναιρεί μέρα με τη μέρα.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

«Δεν άλλαξαν όλα μονομιάς και οι αλλαγές δεν άρχισαν από τους βομβαρδισμούς στη Γάζα. Είχαν αρχίσει πιο πριν. Άρχισαν από την δολοφονία των τριών εφήβων Εβραίων που είχε γίνει λίγο έξω από τα Ιεροσόλυμα. Τον περασμένο Ιούνιο, όταν επί 18 μέρες ο στρατός έψαχνε στη Δ. Όχθη για να βρει τους δράστες, ο ισραηλινός Τύπος κυκλοφορούσε με πρωτοσέλιδα που ενίσχυαν τα πάθη.  Όταν βρέθηκαν τα πτώματα δόθηκε στη δημοσιότητα ένα τηλεφώνημα που είχε κάνει ο ένας από τους τρεις απαχθέντες εφήβους στην Αστυνομία λέγοντας ότι τον έχουν απαγάγει. Σε εκείνο το τηλεφώνημα ακούστηκε μία φωνή να μιλά σε αραβική γλώσσα και να λέει “κάτω τα κεφάλια” και ύστερα ακούγονταν οι πυροβολισμοί. Αυτή η κασέτα και αυτό το γεγονός δημιούργησε ένα κλίμα εκρηκτικό. Όλες αυτές τις 18 μέρες που είχαν προηγηθεί άκουγα από το παράθυρό μου κάθε μέρα δημόσιες δεήσεις, φωνές, αλαλαγμούς από το Τείχος των Δακρύων για να βρεθούν ζωντανοί οι τρεις νέοι. Η κοινωνία είχε αρχίσει να βράζει. Τα πράγματα έγιναν χειρότερα όταν λίγες μέρες μετά τη δημοσιοποίηση αυτής της κασέτας και την εύρεση των πτωμάτων των τριών εφήβων, έγινε η άλλη δολοφονία. Αυτή του Παλαιστινίου εφήβου από Εβραίους. Τότε άρχισε και η παλαιστινιακή πλευρά να αντιδρά βίαια. Εκείνη την περίοδο η πόλη της συνύπαρξης που εγώ ήξερα, άλλαξε άρδην. Εγώ μένω στην αραβική πλευρά και σε απόσταση πολύ κοντινή από το Τέμενος του Ομάρ.  Την ημέρα που σκοτώθηκε το παιδί των παλαιστινίων άρχισαν και οι οδομαχίες στη γειτονιά μου, κυριολεκτικά έξω από την πόρτα μου. Το τελευταίο κύμα έντασης στην Ιερουσαλήμ ανάμεσα σε Εβραίους και Άραβες υπήρχε ήδη πριν από την στρατιωτική επιχείρηση στη Γάζα».

Τον ρωτάω αν νοιώθει ασφαλής, αν του πέρασε από το μυαλό να παρατήσει διδακτορικό και Ιεροσόλυμα λόγω της κατάστασης…

«Ο άνθρωπος είναι πολύ προσαρμοστικός. Ακόμα και το χάος έχει και αυτό τους κανόνες του. Για παράδειγμα όταν άρχισαν όλα αυτά και το βράδυ άκουγα τους θορύβους από τις οδομαχίες αναρωτιόμουν ‘και εγώ τώρα πως θα κάνω τα απλά πράγματα; Να πάω στον μπακάλη ας πούμε’. Η έμφυτη ανθρώπινη αισιοδοξία πάντοτε καταφέρνει να απωθεί τα χειρότερα, και μόνο το πώς θα πάω στον μπακάλη μου είχε έρθει στο μυαλό.

Ε, σε τέτοιες καταστάσεις αυτό που κάνεις είναι να αρχίζεις να αλλάζεις τη ζωή σου ανάλογα με τις συνθήκες. Και έτσι έμαθα τα μικρά αλλά σημαντικά μυστικά επιβίωσης. Όταν λοιπόν άκουγα την προσευχή από τα δυνατά μεγάφωνα στο τέμενος του Ομάρ, τότε είχα διαπιστώσει πως είναι η σωστή ώρα να βγω να κάνω τις δουλειές μου στη γειτονιά. Ο κόσμος είναι στο τζαμί, προσεύχεται, άρα δεν διαδηλώνει στο δρόμο.. Όταν τελειώνει όμως η προσευχή, τότε καταλαβαίνεις ότι σιγά σιγά πρέπει να γυρίσεις  σπίτι. Κάθε μετακίνησή σου πρέπει να είναι μελετημένη. Πριν πας κάπου θα πρέπει να σκεφτείς με προσοχή πού θα πας, πώς θα πας και πώς θα γυρίσεις.
Γιατί δεν έφυγα;  Γιατί όταν κάτι έρχεται έτσι ξαφνικά πιστεύεις ότι μπορεί και να σταματήσει τόσο ξαφνικά όσο είχε αρχίσει. Οπότε δεν παίρνεις εύκολα την απόφαση να τα παρατήσεις όλα. Πιστεύεις ότι όλα θα τελειώσουν και ότι η ζωή θα ξαναγίνει όπως πριν. Όταν πια είχε αρχίσει ο πόλεμος σκέφτηκα να φύγω για ένα διάστημα και να πάω στην Ελλάδα. Είχα όμως το εξής δίλλημα. Πώς θα φύγω με απόλυτη ασφάλεια; Και τότε είναι που αρχίζεις ξανά να υπολογίζεις με λεπτομέρεια δρομολόγια, ώρες και καταστάσεις. Ήξερα ότι οι ρουκέτες από τη Γάζα κάλυπταν περίπου έως και το 80% της ισραηλινής επικράτειας με επίκεντρο όχι μόνο το Τελ Αβίβ, αλλά και την ευρύτερη περιοχή του Τελ Αβίβ όπου βρίσκεται και το αεροδρόμιο. Εγώ λοιπόν θα έπρεπε να φύγω από τα Ιεροσόλυμα, να πάρω τη δημόσια συγκοινωνία, να περιπλανηθώ για ένα δίωρο έως ότου να φτάσω στο αεροδρόμιο, και στο αεροδρόμιο θα έπρεπε να φτάσω τρεις ώρες πριν την πτήση, όπως γίνεται εδώ για λόγους ασφαλείας.

Με λίγα λόγια για πέντε ώρες θα ήμουν σε μία περιοχή όπου εν δυνάμει θα ήμουν έκθετος σε ρουκέτες και σε ένα αεροδρόμιο το οποίο όπως αποδείχθηκε αποτελούσε στόχο. Έως τώρα στις προηγούμενες επιχειρήσεις που είχαν συμβεί στη Γάζα το αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ ποτέ δεν στοχεύθηκε. Αυτή τη φορά όμως μια ρουκέτα κατάφερε και έπεσε σε οικισμό κοντά στο αεροδρόμιο και οι ξένες εταιρείες είχαν διακόψει για μερικές μέρες τις πτήσεις του από και προς το αεροδρόμιο. Η άλλη λύση ήταν να πάω ανατολικότερα και να πετάξω από την Ιορδανία, από το αεροδρόμιο του Αμμάν. Θα έπρεπε να διασχίσω την Δυτική Όχθη οδικώς. Όμως και εκεί επικρατεί μια τεταμένη ηρεμία προς το παρόν.. Οπότε αποφάσισα να παραμείνω εδώ που είμαι, στην αραβική γειτονιά μου στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, ώσπου να περάσει η μπόρα.. Και δεν νοιώθω εγκλωβισμένος, σίγουρος νοιώθω. Έχει αλλάξει βέβαια η καθημερινότητά μου αλλά τουλάχιστον νοιώθω σίγουρος. Δεν έχω την πολυτέλεια να μην είμαι αισιόδοξος».

Ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΥ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ

Η Μέση Ανατολή δεν είναι άγνωστη στον Γαβριήλ. Η μελέτη του “Ο εκδημοκρατισμός των αραβικών κρατών ως προτεραιότητα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής – Η περίπτωση της Τυνησίας και της Ιορδανίας” δημοσιεύθηκε το 2008 από το Ίδρυμα Διεθνών Νομικών Μελετών της Αθήνας και κυκλοφορεί από τις νομικές εκδόσεις Σάκκουλα. Πολιτικές αναλύσεις του δημοσιεύθηκαν από ερευνητικά κέντρα της Ελλάδας και του εξωτερικού και είναι τακτικός αρθρογράφος στην ελληνική έκδοση του περιοδικού Foreign Affairs. Έχει διαμείνει για σημαντικό χρονικό διάστημα στο Ισραήλ, στην Ιορδανία, στην Τουρκία και σε χώρες του Περσικού Κόλπου, καθιστώντας τον ένα από τα πλέον κατάλληλα πρόσωπα να εκτιμήσει όσο γίνεται αντικειμενικότερα την όλη κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Και όσο η δυστυχία του πολέμου είναι ορατή σε όλους μας, ο Γαβριήλ αναφέρεται στον παραλογισμό του…

«Δεν θα υπεισέλθω στην φρίκη του πολέμου και στις εικόνες που έρχονται σε εσάς και εμάς. Οι εικόνες από τη Γάζα μιλούν από μόνες τους. Οι απροστάτευτοι άμαχοι είναι οι μόνοι πραγματικά χαμένοι. Είναι τραγικό.

Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις κρίνονται από τον αντικειμενικό τους σκοπό και από το πόσο εφικτός είναι. Κάνεις μία στρατιωτική επιχείρηση αλλά γιατί την κάνεις; Ποιος είναι ο σκοπός σου, τι θες να πετύχεις;
Με αφορμή την άγρια δολοφονία του 16χρονου Παλαιστίνιου από Εβραίους εξτρεμιστές στην Ιερουσαλήμ, το στρατιωτικό σκέλος της Χαμάς άρχισε να εκτοξεύει ρουκέτες αρχικά κατά των εβραϊκών πόλεων του νότιου Ισραήλ και μετέπειτα το εύρος βολής των ρουκετών κάλυψε μέχρι και το 80% του Ισραήλ. Με αυτόν τον τρόπο το στρατιωτικό σκέλος της Χαμάς αποφάσισε να εκδηλώσει την αλληλεγγύη του προς τους Παλαιστινίους που ζουν στο Ισραήλ. Ο βαθύτερος λόγος όμως της απόφασης του στρατιωτικού σκέλους της Χαμάς να ξεκινήσει τις εκτοξεύσεις ρουκετών είναι ότι στις 23/4 είχε υπογραφεί μεταξύ της Παλαιστινιακής Αρχής και της πολιτικής ηγεσίας της Χαμάς η συμφωνία  της πολιτικής τους συνεργασίας, που πρόβλεπε κατ’ αρχήν την σύσταση κυβέρνησης τεχνοκρατών με σκοπό να διεξαχθούν αργότερα εκλογές  που θα αναδείκνυαν μια κοινή πολιτική ηγεσία με τη συμμετοχή τόσο της Φατάχ όσο και της Χαμάς. Αυτή η συμφωνία είχε βρει αντίθετο το Ισραήλ επειδή φοβόταν ότι μ’ αυτόν τον τρόπο η Χαμάς θα ενεργοποιηθεί ξανά στη Δυτική Όχθη με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Από την άλλη όμως, και το στρατιωτικό σκέλος της Χαμάς εκδήλωσε άμεσα την καχυποψία του προς το περιεχόμενο της συμφωνίας με την Φατάχ και την Παλαιστινιακή Αρχή. Εν τω μεταξύ , η Χαμάς αντιμετωπίζει πολλά οικονομικά προβλήματα και δεν μπορεί να τροφοδοτείται πλέον όπως παλιά μέσω τη διόδου της Ράφαχ, που τη συνδέει με την Χερσόνησο του Σινά και την Αίγυπτο. Το αιγυπτιακό καθεστώς της Αιγύπτου έχει κλείσει τη δίοδο αυτή, επειδή το Κάιρο χαρακτηρίζει τη Χαμάς τρομοκρατική οργάνωση που ανήκει στο κίνημα των Αδελφών Μουσουλμάνων (Muslim Brotherhood), το οποίο και δρα αποσταθεροποιητικά στο εσωτερικό της Αιγύπτου. Ας μην ξεχνάμε ότι ο πρώην Πρόεδρος της Αιγύπτου Μωχάμαντ Μούρσι, που εξέφραζε πολιτικά το κίνημα των Αδελφών Μουσουλμάνων, έχει φυλακιστεί από το παρών καθεστώς του Προέδρου Αλ-Σίσι.

Με δεδομένα τα ανωτέρω λοιπόν, ο κύριος στόχος του στρατιωτικού σκέλους της Χαμάς ήταν να πλήξει το Ισραήλ, αλλά συγχρόνως και να δηλώσει την παρουσία του στην πολιτική πτέρυγα της Χαμάς, θέλοντας να γίνει κατανοητό ότι και το στρατιωτικό σκέλος της έχει λόγο για το μέλλον της οργάνωσης. Ότι δεν θα δεχόταν έτσι εύκολα την ηγεσία της Φατάχ να καθορίζει την πολιτική και οικονομική κατάσταση της Χαμάς, μέσω της συμφωνίας συμφιλίωσης που είχε υπογραφεί λίγους μήνες πριν. Μετά όμως, από στρατιωτικής απόψεως, άρχισε η κατάσταση άρχισε να βγαίνει εκτός ελέγχου όταν οι ρουκέτες έπλητταν και τα μεγάλα αστικά κέντρα του Ισραήλ.
Η Χαμάς εξέπληξε τους πάντες. Ήταν η πρώτη φορά που οι ρουκέτες της Χαμάς έφτασαν ακόμα και μέχρι τη Χάιφα και τις κωμοπόλεις κοντά στα σύνορα με τον Λίβανο έως και την πόλη Μιτσπέ Ραμόν, στην καρδιά της ερήμου Νέγκεβ. Πραγματοποίησε αμφίβιες επιθέσεις και εκτόξευσε τρία μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Οι ρουκέτες της κάλυπταν πλέον το 80% του ισραηλινού εδάφους. Όλα αυτά είναι πολύ εντυπωσιακά για μία οργάνωση. Δεν ξέρω ποια χώρα θα ήταν σε θέση να το ανεχτεί αυτό.
Επειδή η ισραηλινή κυβέρνηση δεν βιάστηκε να ανταπαντήσει, η κοινή γνώμη άρχισε να δείχνει τη δυσαρέσκειά της και οι ακραίες φωνές της πολιτικής σκηνής της χώρας απαιτούσαν για ανάληψη στρατιωτικής δράσης. Και έπειτα άρχισαν οι σφοδροί ισραηλινοί βομβαρδισμοί στη Γάζα , με σκοπό να σταματήσουν οι εκτοξεύσεις ρουκετών της Χαμάς.

Το αξιοσημείωτο όμως ήταν ότι στην ουσία τόσο το Ισραήλ όσο και το στρατιωτικό σκέλος της Χαμάς, στην ουσία είχαν έναν κοινό σκοπό : να ακυρώσουν τη συμφωνία Φατάχ – Χαμάς, για διαφορετικούς βέβαια λόγους.  Επιπροσθέτως όμως, το στρατιωτικό σκέλος της Χαμάς δεν επιθυμεί η Γάζα να τεθεί υπό έλεγχο της Παλαιστινιακής Αρχής του Προέδρου Μαχμούντ Αμπάς. Αυτό ήταν σαφές έτσι κι αλλιώς από την ίδια μέρα της υπογραφής της συμφωνίας συμφιλίωσης Φατάχ-Χαμάς.
Ωστόσο, ο αντικειμενικός σκοπός αυτής της πολεμικής επιχείρησης από πλευράς Χαμάς, όπως εκφράσθηκε από τις δηλώσεις της προς τους πολίτες της Γάζας, φέρεται να είναι η απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Τίθεται όμως το ερώτημα : Είναι δυνατόν να απελευθερώσεις μία Παλαιστίνη με ρουκέτες, όσο μακριά κι αν φτάνουν; Για να καταληφθεί έδαφος χρειάζεται ο στρατός να πατήσει στο έδαφος και να το απελευθερώσει. Άρα αυτός ο αντικειμενικός σκοπός είναι πέραν των δυνατοτήτων της Χαμάς. Είναι ανέφικτος.

Ας δούμε όμως και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις από την μεριά του Ισραήλ. Όταν άρχισαν οι βομβαρδισμοί της ισραηλινής αεροπορίας ο βασικός στόχος ήταν να βομβαρδιστούν τα σημεία από τα οποία εκτοξεύονται οι ρουκέτες από τη Γάζα. Καμία χώρα – και ας είμαστε ρεαλιστές-  δεν θα ανεχόταν το ένα τρίτο του πληθυσμού της να τρέχει στα καταφύγια επί εβδομάδες. Για το λόγο αυτό και η διεθνής κοινότητα αρχικά δεν έφερε αντιρρήσεις. Δυστυχώς οι βομβαρδισμοί έχουν θύματα, πολλά θύματα γιατί η Γάζα είναι η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή του κόσμου, δεν υπάρχουν καταφύγια, δεν υπάρχουν σειρήνες. Παρά το ότι οι ισραηλινοί έστειλαν ειδοποιήσεις και με sms και με προκηρύξεις ‘να φύγετε από τα σπίτια σας γιατί θα τα βομβαρδίσουμε’, ήταν άγνωστο πού θα πήγαιναν αυτοί οι άνθρωποι να διασωθούν. Η διεθνής κοινή γνώμη είναι λογικό να συνταράσσεται από τις εικόνες που έρχονται από τη Γάζα. Το Ισραήλ αντιτάσσει ότι η Χαμάς ευθύνεται για την προστασία των πολιτών της. Δεν είναι η πρώτη φορά που αυτή η διένεξη δοκιμάζει τις ευαισθησίες και την ψυχρή λογική.. Οι άμαχοι δεν φταίνε σε τίποτα όμως.

Όταν οι ισραηλινοί αποφάσισαν να περάσουν στο στάδιο των χερσαίων επιχειρήσεων, καθόρισαν καινούργιο αντικειμενικό σκοπό. Το Ισραήλ υποστηρίζει ότι ο σκοπός των χερσαίων επιχειρήσεων, εκτός από το να εξουδετερώσουν τη δυνατότητα της Χαμάς να εκτοξεύει ρουκέτες,  ήταν να καταστραφούν όλα τα τούνελ που ξεκινούν από τη Γάζα και τα οποία χρησιμοποιούνται για την διακίνηση όπλων αλλά και για την πραγματοποίηση τρομοκρατικών ενεργειών στις μικρές εβραϊκές πόλεις που βρίσκονται γύρω από τη Γάζα. Τα τούνελ αυτά άρχιζαν από μέσα από τη Γάζα και έβγαιναν λίγα μέτρα έξω από τα σπίτια των εβραϊκών γειτονικών πόλεων. Λίγες ώρες πριν αρχίσει η χερσαία επιχείρηση του Ισραήλ, είχαν συλληφθεί και εξουδετερωθεί 13 ένοπλοι της Χαμάς να βγαίνουν από τούνελ λίγα μέτρα από έναν εβραϊκό οικισμό λίγα μόλις μέτρα από τα σύνορα Γάζας-Ισραήλ.

Ωστόσο, και ως προς τον αντικειμενικό αυτό σκοπό προκύπτει το εύλογο ερώτημα : Πώς μπορείς να καταστρέψεις όλα τα τούνελ από κάτω από τη Λωρίδα της Γάζας αν δεν καταστρέψεις ό,τι είναι από πάνω; Και από πάνω υπάρχουν σπίτια που κατοικούνται.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι στην προκείμενη κατάσταση έχουμε δύο αντιμαχόμενες πλευρές που  έχουν θέσει αντικειμενικούς σκοπούς που και οι δύο δεν είναι σε θέση να επιτύχουν. Και οι δύο πλευρές έχουν θέσει πολύ ψηλά τον πήχυ. Και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα :  Ποιος από τους δύο και με ποιόν τρόπο τελικά θα δεχθεί να κάνει πίσω ».

Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ «Χ»

Το παράλογο αυτού του πολέμου δεν σταματά όμως μόνο στους ανέφικτους αντικειμενικούς σκοπούς και των δύο αντιμαχόμενων πλευρών σύμφωνα με τον Γαβριήλ Χαρίτο. Επεκτείνεται και στο γεγονός ότι αυτή τη στιγμή και παρά τις φρικαλέες συνέπειες για την Παλαιστίνη και την παγκόσμια κατακραυγή να σκεπάζει το Ισραήλ, οι δύο πλευρές συνεχίζουν να τραβάνε η κάθε μία, το δικό της «σκοινί». Πολλά αθώα θύματα και «παράπλευρες απώλειες».

«Αφού μια συνολική λύση για την αραβοϊσραηλινή διένεξη έτσι κι αλλιώς δεν φαίνεται στον ορίζοντα, η παρούσα κατάσταση στη Γάζα θα σταματήσει με μία συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, που μοιραία θα περιέχει συμβιβασμούς για όλους. Αυτό το οποίο φαίνεται να προωθεί η διεθνής κοινότητα είναι να καταφέρει μία πιο μακροχρόνια κατάπαυση του πυρός για ανθρωπιστικούς λόγους που δεν θα διαρκέσει  ώρες αλλά μέρες, για να βρεθεί χρόνος για διαπραγματεύσεις με σκοπό να βρεθεί αυτή η όποια συμβιβαστική λύση.

Αλλά το θέμα είναι ποια θα είναι αυτή η λύση. Γιατί από τη στιγμή που ο αντικειμενικός σκοπός των μεν και των δε στην ουσία δεν είναι εφικτός, ποια θα είναι συμβιβαστική λύση που θα δεχθούν και οι δύο, ώστε κανείς από τους δύο να μην “φανεί χαμένος”; Όσο κυνικό και να ακούγεται, οι ηγεσίες τόσο από τη μια όσο και από την άλλη πλευρά, θα πρέπει να παρουσιάσουν στους πολίτες τους κάποια “επιτυχία” που θα πρέπει να υπερκαλύπτει τις πολλές “απώλειες”…

Το ερώτημα που θα πρέπει να απευθυνθεί προς την Χαμάς : Συμφωνούν όλα τα ηγετικά της στελέχη να συνεργαστούν με τη Φατάχ και να προχωρήσουν στην πρακτική εφαρμογή της συμφωνίας συμφιλίωσης που υπογράφθηκε λίγους μήνες πριν; Μήπως ύστερα από αυτή τη σύγκρουση επιθυμεί η Χαμάς να παραμένει απομονωμένη; Αυτό θα φανεί από τον τρόπο που θα διαπραγματευθεί τους όρους ανοίγματος της διόδου της Ράφαχ. Η Αίγυπτος προτείνει – και το Ισραήλ συμφωνεί- να ανοίξει η δίοδος της Ράφαχ, υπό τον όρο ότι θα την ελέγχει η Φατάχ, δηλαδή η Παλαιστινιακή Αρχή του Προέδρου Αμπάς. Η Αίγυπτος και το Ισραήλ θεωρούν ότι εάν η Παλαιστιανιακή Αρχή θα έχει τον έλεγχο της διόδου της Ράφαχ, τότε δεν θα εισέρχονται όπλα στη Γάζα. Θα είναι όμως η Χαμάς έτοιμη για έναν τέτοιον συμβιβασμό; Και με τι αντάλλαγμα;
Υπάρχει όμως και το ερώτημα που απευθύνεται προς το Ισραήλ : Θα δεχθεί να διαπραγματευθεί ποτέ με την Χαμάς, σε περίπτωση που θα ισχύσει η συμφωνία συνεργασίας Φατάχ-Χαμάς ή τελικά θα προτιμήσει να συνεχίσει τον πόλεμο, επανακαταλαμβάνοντας ίσως τη Γάζα; Έχει συνειδητοποιήσει το κόστος;
Από όλα αυτά είναι που θα κριθεί εντέλει  η έκβαση αυτής της κατάστασης και αυτή τη στιγμή τουλάχιστον που μιλάμε, απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δεν έχουν δοθεί από καμία πλευρά.»

ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΣΤΑΖΕΙ ΑΙΜΑ, ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΣΤΑΖΕΙ ΜΙΣΟΣ

Ο Γαβριήλ κοιτά όμως πέρα από τον σημερινό παραλογισμό του πολέμου. Απαισιοδοξία και προβληματισμός.

«Αργά ή γρήγορα, το πιθανότερο είναι πως και αυτή η σύγκρουση στη Γάζα θα λήξει με μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς. Ανεξάρτητα όμως από αυτό, η ισραηλινή ηγεσία και κυρίως η ισραηλινή κοινωνία, που αποτελείται από εβραίους και άραβες, δεν θα πρέπει να αγνοήσουν το ‘καμπανάκι’ που ήχησε πολύ δυνατά, ήδη πριν από τον πόλεμο στη Γάζα. Μετά τις δολοφονίες των τριών εβραίων και του ενός παλαιστινίου νεαρού, ομάδες 15χρονων και 16χρονων Εβραίων λίντσαραν συνομήλικούς τους Άραβες στο δρόμο και στη συνέχεια νεαροί Άραβες αμέσως μπήκαν στο κλίμα μιας νέας Ιντιφάντα.
Βλέπουμε δύο γενιές ισραηλινών εφήβων, εβραίων και αράβων, που τελικά ζουν παράλληλες ζωές και δεν έχουν μάθει να συμβιώνουν. Γιατί και οι δύο αυτές γενιές γεννήθηκαν και ανδρώθηκαν με τον απόηχο της δεύτερης Ιντιφάντα του 2000. Μεγάλωσαν και ενηλικιώθηκαν με αμοιβαία καχυποψία και όταν τα τραύματα συσσωρεύονται, έρχεται η  στιγμή και με την κατάλληλη ευκαιρία κάποτε ξεσπούν.

Αυτά τα παιδιά που είναι σήμερα στα 15 τους, ύστερα από 20 χρόνια θα είναι οι πολιτικοί της χώρας. Και μετά από 30 χρόνια από σήμερα κάποιοι από αυτούς θα έχουν ηγετικό ρόλο στην κοινωνία. Θα είναι οι άνθρωποι που θα έχουν μια χώρα υπό την ευθύνη τους. Και αν έτσι αρχίζουν να εκδηλώνουν την καχυποψία τους, τότε το μέλλον προβλέπεται μόνο ζοφερό. Για να σου δώσω να καταλάβεις σήμερα μπαίνω στο τραμ και δεν βλέπω ούτε έναν Άραβα. Πάω στις ανατολικές περιοχές και δεν βλέπω ούτε έναν Εβραίο. Αμοιβαίος φόβος και αμοιβαία καχυποψία, και μάλιστα σε τόσο νεαρές ηλικίες και από το αραβικό και από το εβραϊκό στοιχείο της Ιερουσαλήμ. Οι απλοί άνθρωποι, εβραίοι και άραβες, φοβούνται και υποπτεύονται ο ένας τον άλλον. Θλιβερά πράγματα».

Μ’ αυτά τα λόγια καταλήγει ο Γαβριήλ Χαρίτος επιβεβαιώνοντας την μοίρα της  περιοχής, μίας περιοχής που η ειρήνη πενθεί μόνιμα για χιλιάδες χρόνια. Και ενώ γράφονταν αυτά τα λόγια ο ΟΗΕ ζητούσε και από τις δύο πλευρές τριήμερη κατάπαυση του πυρός. Και η ανακωχή 72 ωρών, κράτησε μόλις 4 ώρες και τριάντα λεπτά. Μία ακόμα προσπάθεια 7 ώρης ανακωχής βρίσκεται τώρα στα σκαριά… Φτάνει όμως αυτή η μικρή εκεχειρία (;)

*O Γαβριήλ Χαρίτος  είναι υποψήφιος διδάκτωρ στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Χρήστος Σωτηρίου: «Θα σ’ αγαπώ μέχρι θανάτου»

sot

Ήθελε να του κόψει το λαιμό… Το σημάδι από την πρώτη μαχαιριά που δέχθηκε ο Χρήστος Σωτηρίου από τον Άρη Δημητράκη.

Ο Χρήστος Σωτηρίου, ο ομογενής από τη Μελβούρνη που έπεσε θύμα δολοφονικής επίθεσης που σχεδίασε η γυναίκα του με τον εραστή της, σπάει τη σιωπή του.

«Θα σ’ αγαπώ μέχρι θανάτου» ήταν μία από τις αγαπημένες φράσεις της Βίκυς Σωτηρίου. Την χρησιμοποιούσε πολύ συχνά στις ευχετήριες κάρτες που έδινε στον τότε σύζυγό της Χρήστο. Τον ίδιο τίτλο φέρει και το νέο βιβλίο της Megan Norris που θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες και στο οποίο η συγγραφέας μέσα από την μαρτυρία του Χρήστου Σωτηρίου, του τότε συζύγου και θύματος της Βίκυς και του εραστή της Άρη Δημητράκη, αναφέρεται στην θλιβερή αυτή ιστορία, η οποία πριν από τέσσερα περίπου χρόνια συγκλόνισε όχι μόνο την ελληνική παροικία της Μελβούρνης αλλά γενικότερα την αυστραλιανή κοινωνία.

Την Κυριακή το βράδυ το κανάλι 7 και λίγο πριν την επίσημη κυκλοφορία του βιβλίου αυτήν την εβδομάδα, στο ειδησεογραφικό του πρόγραμμα Sunday Night φιλοξένησε τον Χρήστο Σωτηρίου που για πρώτη φορά μετά την καταδίκη της πρώην γυναίκας του μίλησε δημόσια.

«Την αγάπησα από την πρώτη στιγμή που την είδα» είπε ο Χρήστος Σωτηρίου καθώς θυμήθηκε εκείνες τις όμορφες στιγμές της πρώτης του γνωριμίας με την γυναίκα που αργότερα έγινε η σύζυγός του, αλλά και όπλισε το χέρι του εραστή της για να σκοτώσει τον άντρα της.
Και σ’ αυτό κυριολεκτούμε, καθώς όπως ανέφερε ο ίδιος ο Σωτηρίου το μαχαίρι που η Βίκυ έδωσε στον εραστή της για να σκοτώσει τον πατέρα των τριών της παιδιών, το είχε αγοράσει το θύμα ως δώρο στην γυναίκα του, μερικές μόλις εβδομάδες πριν.

«Του ήταν αδύνατο να πιστέψει ότι η Βίκυ και ο εραστής της είχαν προσπαθήσει να τον σκοτώσουν. Το έμαθε μόλις συνήλθε από το κώμα στο νοσοκομείο και άρχισε να φωνάζει… ‘θα ήταν καλύτερα να είχα πεθάνει’» ανέφερε ο αδερφός του Γιάννης στο τηλεοπτικό ρεπορτάζ.

Ο Σωτηρίου όντως δεν θα μπορούσε ποτέ να πιστέψει ότι η γυναίκα που αγαπούσε τόσο πολύ και που έδειχνε ότι τον αγαπούσε με το ίδιο πάθος θα σχεδίαζε να τον σκοτώσει. Ακόμα και την μέρα των γενεθλίων του, μέρα που η γυναίκα του και ο εραστής της όρισαν ως την… «κατάλληλη» για να βγάλουν τον Σωτηρίου από τη μέση, η ευχετήρια κάρτα που έδωσε στον άνδρα της έφερε το εξής μήνυμα: «Πολυαγαπημένε μου σύζυγε Κρις, σου εύχομαι ό,τι ποθείς να γίνει πραγματικότητα. Σ’ ευχαριστώ που μ’ αγαπάς τόσο πολύ» και η Βίκυ Σωτηρίου υπέγραφε την κάρτα με την εξής φράση: «Η γυναίκα σου που σε λατρεύει, Βίκυ».

Εκείνο το βράδυ της 2 Ιανουαρίου του 2010, και ενώ ο Χρήστος Σωτηρίου γιόρταζε με την Βίκυ στην αγκαλιά του και στην καρδιά του, και τους αγαπημένους του φίλους στο πλάι του, σε κεντρικό εστιατόριο της Μελβούρνης, η γυναίκα του με την πρόφαση ότι θα πήγαινε στην τουαλέτα, ‘εξαφανίστηκε’ μέσα στη νύχτα για ένα περίπου μισάωρο. Στόχος της ήταν να δείξει στον εραστή της που είχε παρκάρει το αυτοκίνητο. Το σχέδιό τους ήταν ο Δημητράκης να επιτεθεί στον Σωτηρίου λίγο πριν το υποψήφιο θύμα φτάσει στο αυτοκίνητό τους.

Και έτσι έγινε. «Σηκώνοντας το κεφάλι μου με άρπαξε από το σακάκι και με το μαχαίρι μου έκοψε το λαιμό» είπε χθες βράδυ ο Χρήστος Σωτηρίου δείχνοντας το σημάδι από την πρώτη μαχαιριά που δέχθηκε από τον Δημητράκη.

«Δεν ένοιωσα πόνο. Είδα το αίμα να τρέχει στο στήθος μου, ένα ζεστό υγρό να τρέχει πάνω στο κορμί μου» είπε περιγράφοντας εκείνες τις στιγμές.
Στην συνέχεια ο Σωτηρίου δέχθηκε και πολλές άλλες μαχαιριές από τον εραστή της γυναίκας του τόσο στην κοιλιακή χώρα όσο και στο στήθος του. Λίγο πριν πέσει αναίσθητος στο δρόμο, απέδειξε για μία ακόμα φορά την αγάπη του στη Βίκυ… «Τρέξε, φύγε, προφυλάξου και να προσέχεις τα παιδιά», ήταν τα τελευταία του λόγια πριν πέσει αναίσθητος στο πεζοδρόμιο.

Ο Χρήστος Σωτηρίου ήταν τυχερός μέσα στην ατυχία του. Δύο γιατροί που είχαν παρκάρει το αυτοκίνητό τους κοντά σ’ αυτό των Σωτηρίου ακούγοντας τις φωνές του έτρεξαν στο σημείο που κείτονταν, μαχαιρωμένος και αιμόφυρτος. Χάρη στην έγκαιρη επέμβασή τους ο Χρήστος Σωτηρίου έζησε.

Στο τηλεοπτικό ρεπορτάζ του καναλιού 7, συμπεριλαμβάνονταν και βιντεοσκοπημένες σκηνές από την ομολογία της Βίκυς Σωτηρίου στο αστυνομικό τμήμα του Richmond όπου η ίδια πήγε και ομολόγησε ότι είχε σχεδιάσει τη δολοφονία του άνδρα της με τον εραστή της. Δεν ξεκαθάριζε εντούτοις  αν ο εραστής ήταν αυτός που επιτέθηκε στον άντρα της ή κάποιος άλλος. Στην συνέχεια προσπαθώντας να καλυφθεί ανέφερε ότι ο εραστής της την εκβίαζε και ότι αυτή φοβόταν ότι μπορεί να κάνει κάτι κακό στα παιδιά της γι’ αυτό και δέχθηκε να ακολουθήσει το σχέδιο δολοφονίας του Σωτηρίου.

Όταν ο αστυνομικός την ρώτησε γιατί ήθελε να σκοτώσει τον άντρα της αυτή απάντησε χαρακτηριστικά… «Γιατί ήμουν… το ξέρω ήταν βλακώδες, εντελώς ηλίθιο, το ξέρω».

Ο Σωτηρίου έχει τη δική του θεωρία για τους λόγους που οδήγησαν την πρώην γυναίκα του να καταστρώσει το διαβολικό σχέδιο εξόντωσής του.
«Ως πρώην σύζυγος θα άξιζα περίπου 3 εκατ., ως νεκρός σύζυγος τουλάχιστον 7» είπε χαρακτηριστικά ο ίδιος.

Τα τραύματα που ο Δημητράκης άφησε στο κορμί του Χρήστου Σωτηρίου επουλώθηκαν, οι πληγές στην καρδιά αυτού του ανθρώπου, που αγάπησε με τόση αφοσίωση και πάθος μία γυναίκα ίσως να μην επουλωθούν ποτέ.  Υπάρχει όμως ένα ακόμα σημαντικότερο αγκάθι στη ζωή του 48χρονου σήμερα άνδρα. Είναι το γεγονός ότι η μεγάλη του κόρη, έφηβη σήμερα δεν θέλει να έχει καμία επαφή με τον πατέρα της και τα δύο αδέρφια της που μεγαλώνουν κοντά σ’ αυτόν.

Όπως είπε ο ίδιος, η Βίκυ λίγο πριν ομολογήσει το αποτρόπαιο σχέδιό της στην αστυνομία, μίλησε στην τότε 12χρονη κόρη της και την έπεισε ότι ο ίδιος ο Σωτηρίου σχεδίασε την απόπειρα δολοφονίας εις βάρος του με μοναδικό του σκοπό να την βάλει φυλακή. Η έφηβη κόρη του ζευγαριού από εκείνη τη μέρα έως τώρα αρνείται να δει τον πατέρα της ενώ η μητέρα της εκτίει 9χρονη ποινή φυλάκισης σε φυλακές της Μελβούρνης.

Πηγή: Νέος Κόσμος

 

 

Πτήση ΜΗ17:Βρέθηκαν κι άλλοι σοροί

images8SFSN09N

Στο χώρο συντριβής της πτήσης ΜΗ17.

Σορούς θυμάτων της πτήσης MH17, που παρέμεναν στον τόπο της συντριβής από τις 17 Ιουλίου, περισυνέλεξαν οι διεθνείς εμπειρογνώμονες, οι οποίοι κατόρθωσαν να εργαστούν για πρώτη φορά την Παρασκευή στο σημείο της κατάρριψης του αεροσκάφους των Μαλαισιανών Αερογραμμών. Οι σοροί θα μεταφέρονταν για αναγνώριση στην Ολλανδία.

«Οι 70 Ολλανδοί και Αυστραλοί εμπειρογνώμονες ολοκλήρωσαν την εργασία τους στο σημείο της συντριβής» ανέφερε το ολλανδικό υπουργείο για την Ασφάλεια και τη Δικαιοσύνη σε ανακοίνωσή του.

«Περισυνέλεξαν όλες τις σορούς που εντόπισαν» προσέθετε.
Οι προσπάθειες της διεθνούς αποστολής, που είναι αρμόδια να περισυλλέξει τις σορούς και τα προσωπικά αντικείμενα των θυμάτων της συντριβής της πτήσης MH17, έχουν καθυστερήσει εξαιτίας των μαχών που μαίνονται στην περιοχή μεταξύ του ουκρανικού στρατού και αυτονομιστών ανταρτών.
Περισσότερες από 200 σοροί έχουν ήδη μεταφερθεί στην Ολλανδία, όπου θα γίνει η ταυτοποίηση των θυμάτων, όμως πολλοί από τους νεκρούς εξακολουθούν να βρίσκονται στο σημείο όπου συνετρίβη στις 17 Ιουλίου το Boeing 777.
«Είμαστε ικανοποιημένοι που μπορέσαμε να διασφαλίσουμε ότι οι σοροί μπορούν τώρα να σταλούν στην Ολλανδία» δήλωσε ο επικεφαλής της ομάδας επαναπατρισμού, Πίτερ Γιαπ Άλμπερσμπεργκ, δύο εβδομάδες μετά τη συντριβή του αεροπλάνου που προκάλεσε τον θάνατο και των 298 επιβαινόντων, μεταξύ αυτών 195 Ολλανδοί και 28 Αυστραλοί.

Η αποστολή κατάφερε την Πέμπτη να φτάσει στο σημείο της συντριβής για πρώτη φορά από το Σαββατοκύριακο.
Η διεθνής αποστολή, που είχε τη βάση της στο Ντονέτσκ, αποφάσισε να αλλάξει βάση και πλέον μεταφέρθηκε στο Σόλενταρ, βορειοδυτικά του σημείου της συντριβής.
Στην ομάδα των εμπειρογνωμόνων συμμετέχουν 40 Αυστραλοί-μέλη της κοινοπολιτειακής αστυνομίας, που εργάζονται κάτω από σκληρές καιρικές συνθήκες και διαρκή κίνδυνο από τον μαινόμενο πόλεμο.

«Έχουμε μία δουλειά να κάνουμε και την κάνουμε» δήλωνε ο επικεφαλής της αυστραλιανής ομάδας, Brian McDoanald, ενώ σε μικρή απόσταση ακούγονταν ο ορυμαγδός των οβίδων που αντάλλασσαν οι αντιμαχόμενες ομάδες Ουκρανών.

O κομάντερ McDoanald, εξήγησε, ότι λόγω του παρατεινόμενου πολέμου στην περιοχή, η ομάδα εκτιμά καθημερινά τις συνθήκες ασφαλείας πριν αναλάβει έργο. Οι Αυστραλοί εμπειρογνώμονες εκτιμούν, ότι θα χρειαστούν οκτώ με δέκα ημέρες για την περισυλλογή σορών και προσωπικών αντικειμένων.
Ο πρωθυπουργός δήλωνε προχθές, ότι «για τις οικογένειες των θυμάτων τα προσωπικά είδη έχουν ανεκτίμητη συναισθηματικά αξία για του οικείους τους και θα καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για την περισυλλογή τους, όπου δυνατόν».

Ο κ. Abbott ανακοίνωσε, ότι η 7η Αυγούστου θα είναι η εθνική ημέρα πένθους στη μελβο9ύρνη -από την οποία κατάγονται τα περισσότερα θύματα- και η μνήμη των θυμάτων θα τιμηθεί με μνημόσυνα από όλα τα δόγματα.

Ο πρωθυπουργός πρόσθεσε, ότι οι εμπειρογνώμονες θα περισυλλέξουν στοιχεία από το χώρο που έπεσε το αεροπλάνο, αναγκαία για την απόδοση δικαιοσύνης σε αυτούς που ευθύνονται για την πολύνεκρη τραγωδία.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Ιστορική εργατική συμφωνία για την “Φροντίδα”

epvisa

Aπό δεξιά η υφυπουργός Μετανάστευσης κ. Cash, με την Βιβή και την Αφροδίτη, δύο Ελληνίδες που ήρθαν στην Αυστραλία με φοιτητική βίζα, ειδικεύθηκαν και θα είναι οι πρώτες εργαζόμενες που θα προσληφθούν υπό το καθεστώς της νέας εργατικής συμφωνίας. Φώτο: Κώστας Ντεβές

Ανοίγει το δρόμο σε Έλληνες υπηκόους που πληρούν τα απαραίτητα προσόντα όχι μόνο να εργαστούν στον παροικιακό οργανισμό, αλλά και να παραμείνουν μόνιμα στην Αυστραλία.

Η εργατική συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ της αυστραλιανής κυβέρνησης και της «Φροντίδας» και ανακοινώθηκε επίσημα χθες από την υφυπουργό Μετανάστευσης, κ. Michaelia Cash, είναι η πρώτη ειδική εργατική συμφωνία που η Αυστραλία υπογράφει με οργανισμό παροχής υπηρεσιών υγείας στην ιστορία της χώρας και ανοίγει το δρόμο σε Έλληνες υπηκόους που πληρούν τα απαραίτητα προσόντα όχι μόνο να εργαστούν εδώ, αλλά και να παραμείνουν μόνιμα.

Η συγκεκριμένη συμφωνία που εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο του συστήματος χορήγησης της εργατικής βίζας 457 σε ειδικευμένους αλλοδαπούς, δίνει στον οργανισμό «Φροντίδα» το δικαίωμα να «εισάγει» και απασχολεί έως και 20 Έλληνες υπηκόους ανά έτος, αν αυτοί πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζει η αυστραλιανή Πολιτεία -τίτλους σπουδών, επαγγελματική κατάρτιση και ανάλογες ικανότητες στην αγγλική γλώσσα- για τη θέση την οποία θα καλύψουν ως κάτοχοι της βίζας 457.
Οι υποψήφιοι εργαζόμενοι θα πρέπει να έχουν επίπεδο γνώσης αγγλικών (5), επίπεδο που ισχύει και για όλους τους άλλους αλλοδαπούς εργαζόμενους που έρχονται στην Αυστραλία υπό το καθεστώς της εργατικής βίζας 457.

Η «Φροντίδα», όμως, δεν θα έχει μόνο το δικαίωμα να «εισάγει» Έλληνες ειδικευμένους εργαζόμενους αλλά και να προσλάβει Έλληνες υπηκόους που ήδη βρίσκονται με φοιτητική βίζα στην Αυστραλία και έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο σπουδών που απαιτείται για τους προσωπικούς φροντιστές και νοσοκόμες/ους. Όπως ανέφερε στο «Νέο Κόσμο» ο γεν. διευθυντής του οργανισμού, κ. Γιώργος Λεκάκης, αυτές θα είναι οι δύο ειδικότητες στις οποίες θα δώσει προτεραιότητα ο οργανισμός λόγω των ελλείψεων που υπάρχουν αυτή τη στιγμή για τη στελέχωση των γηροκομείων.

Οι αποδοχές των Ελλήνων που θα απασχολήσει η «Φροντίδα» θα είναι εφάμιλλες αυτών που λαμβάνουν και οι συνάδελφοί τους στην Αυστραλία και σύμφωνα με την συλλογική σύμβαση που έχει υπογράψει ο οργανισμός με το αρμόδιο σωματείο.

Ένα από τα σημαντικότερα, όμως, σημεία της συγκεκριμένης εργατικής συμφωνίας είναι το χρονικό διάστημα για το οποίο θα χορηγείται η βίζα 457. Όπως ανέφερε η υφυπουργός, κατά την επίσημη ανακοίνωση της συμφωνίας που έλαβε χώρα στις εγκαταστάσεις του Οργανισμού στο Thornbury της Μελβούρνης όπου και στεγάζεται το γηροκομείο «Άνεση», «ενώ η βίζα 457 σε όλους τους άλλους αλλοδαπούς εργαζομένους χορηγείται για 2 χρόνια, στην περίπτωση της «Φροντίδας» η συμφωνία προβλέπει, σε όσους Έλληνες υπηκόους επιλεχθούν, την χορήγηση βίζας 457 για τέσσερα έτη».

Η κ. Cash ανέφερε επίσης ότι μετά την λήξη της βίζας 457 και την πάροδο της τετραετίας, θα δίνεται η δυνατότητα στους Έλληνες εργαζομένους να κάνουν αίτηση για μόνιμη παραμονή τους στην Αυστραλία.

«Το Δ.Σ. της ‘Φροντίδας’ κατάφερε να μας υποδείξει τις ανάγκες απασχόλησης δίγλωσσου προσωπικού για την εξυπηρέτηση των τροφίμων της και σ’ αυτούς πιστεύω ότι θα πρέπει να δώσουμε όλοι συγχαρητήρια σήμερα. Ήταν μία συμφωνία που θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια καθώς η έλλειψη καταρτισμένου δίγλωσσου προσωπικού σε έναν τόσο μεγάλο οργανισμό όπως η Φροντίδα δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Το Δ.Σ. κατάφερε να μας διαθέσει όλα τα απαραίτητα προς έλεγχο στοιχεία γεγονός που ήταν καταλύτης για την επίτευξη της συγκεκριμένης συμφωνίας. Η όλη διαδικασία άρχισε πριν από δύο μήνες όταν επισκέφθηκα της εγκαταστάσεις της “Άνεσης” και είδα το έργο που επιτελεί ο οργανισμός» δήλωσε η υφυπουργός.

Κατά την επίσημη ανακοίνωση της συμφωνίας, ο πρόεδρος του Δ.Σ. του οργανισμού, κ. Σάκης Ζαφειρόπουλος, τόνισε την σπουδαιότητα της συγκεκριμένης συμφωνίας για τους ηλικιωμένους τροφίμους του οργανισμού.

Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε ενδεικτικά ότι η ζήτηση δίγλωσσου προσωπικού αναμένεται να αυξηθεί συν τω χρόνω δεδομένου ότι σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας, το 55% των ελληνικής καταγωγής κατοίκων της Βικτώριας ανήκει στην ηλικιακή ομάδα των 65-84 ετών ενώ ένα επιπρόσθετο 3% σ’ αυτή των 85 ετών και άνω.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Can Bentleigh become the fourth Greek team in the Cup?

bentleigh%20Greens%20aris

After the qualification of Sydney Olympic, Aris and Olympic FC, Bentleigh Greens finds out if it joins its fellow Greek teams in two weeks.

For the Greek Australian community, having three Greek sponsored teams make it to the top 16 of the FFA Cup is proof that football is still king in the community.

NSL veterans Sydney Olympic and Queensland’s Olympic FC managed to join Aris and take home wins to secure their place in the inaugural FFA Cup.
Both Sydney Olympic and Olympic FC matched their scores, both outrunning and outscoring their opponents Manly United and Melbourne Knights 3-1 respectively.

Sydney Olympic had a phenomenal comeback after a 1-1 draw just after the break.

Brothers Harry and Mike Gaitatszis made the difference, scoring all three goals to take Sydney Olympic into the next stage.

Olympic FC led early with two goals in the first half against former NSL giants Melbourne Knights. The Knights fought back after the break, getting a goal through, but another goal thanks to Musti Jafari saw the club progress.

Now all that remains in the Greek teams is Bentleigh Greens. The team hasn’t had as much consistency as it’s needed to give it great odds. Failing to make it to the final of the state Dockerty Cup, finding it hard sometimes to get a clear winning streak in the NPL, and losing to Melbourne Victory last week has the Greens a little worried.

Its opponent, Blacktown City, is one of the NSW NPL’s best teams, and with what Greens coach John Anastasiades has heard from his Sydney spies, the team is the closest thing you get to an A-League club.

The club has actually signed a few A-League players and they sit second on the NPL ladder, on equal points with the league leaders Blacktown Spartans.

Travelling up to Sydney for the match, Bentleigh Greens will be without their faithful fans, but might sway some Greek Australian Sydneysiders to switch allegiance.

Blacktown City vs Bentleigh Greens
Tuesday 12 August
Kick-off: 7.30 pm
Lily Homes Stadium, 160 Prospect Highway, Seven Hills

source: Neos Kosmos

Spetsofai – Σπετσοφάι

recipe%202-thessalia%2003

The spicy sausages make the dish.

A traditional dish from the region of Pillion.

Note: This easy to make dish with a strange name is considered to be traditional in Makrinitsa and other villages of the very beautiful Pillion.

Ingredients:

6 tablespoons of olive oil
3/4 cup of sweet green peppers cut in strips
1 kilo of fresh peeled tomatoes cut in cubes
Salt and freshly ground black pepper
1/2 teaspoon of sugar
1 kilo of fresh spicy sausages

Method:

1. Heat 4 tablespoons of olive oil in a saucepan
2. Sauté the peppers stirring for about 5 minutes on a medium heat and add the tomatoes
3. Add the salt, pepper and sugar and cook on slow heat for about 10 minutes
4. While this is cooking in a frypan add the remaining oil and fry the sausages on a high to medium heat till they are cooked well and they have colour on all sides
5. Remove sausages from frypan and cut into large pieces
6. Put sausages into sauce, cover and cook for another 10 minutes.
7. Serve hot

source: Neos Kosmos

Eggplants with mincemeat

recipe1-thessalia%2001

This dish is thought to have come to Thessaly with the refugees from Asia Minor early in the 20th century.

A classic dish from Volos

*Note: This is a classic dish of Volos and it is thought that it came here with the refugees from Asia Minor early in the 20th century. Other versions can be found in other northern areas of Greece.

Ingredients:

1/2 cup of olive oil
2 large onions, grated
250 grams of ground beef
1 cup of ripe, peeled tomatoes that have been diced (you can use the tinned version)
4-5 allspice berries
1 stick of cinnamon
salt and freshly ground pepper
3 large eggplants (about 1 kilo), cut lengthways into slices
1 cup of plain flour
1 cup of grated kefalotiri or any other hard yellow cheese (avoid using Italian cheese as it changes the taste of the dish)
1/2 cup of full cream milk
some wooden toothpicks (optional)

Method:

1. In a large, preferably heavy frying pan, heat 3 tablespoons of olive oil and sauté the onions for a few minutes till translucent. Make sure they don’t brown, as the dish will then become very heavy.
2. Add the mince and sauté all together.
3. Add the tomatoes, all the spices, salt and pepper, cover and allow to cook for about 20 minutes on slow heat, adding 1 1/2 cups of water.
4. Remove the spices and allow mixture to cool.
5. In another frying pan, preferably non-stick, add 2-3 tablespoons of olive oil, roll the eggplant slices in the flour and fry on a medium heat on each side for about 1-2 minutes.
6. Heat oven to 175°C. You will need a wide, large oven.
7. On each eggplant slice place a teaspoonful of the mince mixture and roll the eggplant.
8. Continue to do this, lining up the eggplant rolls with the seam down and next to one another like soldiers.
9. You might need a toothpick to hold together the roll but that is optional.
10. Mix the milk with the grated cheese and pour on top of each eggplant roll with a spoon.
11. Bake for about 25 minutes until the cheese melts and the rolls are golden brown.

source: Neos Kosmos

South Spingvale (Aris):’It’s like we’ve won the World Cup’

aris%20win%2002

Aris coach Bill Lambropoulos still can’t contain himself over the unexpected win in the FFA Cup. Now he’ll be facing unbelievable competition. Can they keep the fairytale alive for just a little bit longer?

No one would have banked on a self-confessed pub club making it into the top 16 of the country.

South Spingvale (Aris) have done it. Top two of the state thanks to the Dockerty Cup, and now the first to qualify for the top 16 of the country. Taking out the A-League clubs, they are possibly in the top six of the country, an unbelievable achievement.

Their FFA Cup win, decided on penalties, had coach Bill Lambropoulos breathless as his blood pressure skyrocketed.

Now, after a couple of days to calm down and let the win sink in, he’s finally coming to terms with what he’s achieved over the last three years.

“It’s like we’ve won the World Cup,” he told Neos Kosmos after beating NSW NPL club South Cardiff.

“It’s been an absolutely unbelievable ride, we never believed firstly how serious this tournament was and that we would be there centre stage.”

The third tier club didn’t have a senior team three years ago and its pitch struggled to get enough light for night games.

Now, the fable of Aris and its coach is Australian folklore, with the players becoming household names.

The saviour of the match, goalie Rani Dowisha cut his overseas holiday to make it back to play in the match, and by god that was a good decision.

With his team cramping and physically exhausted from 120 minutes of match time, the result was in his hands.

“I was trying to get in his head a bit, I was telling him that if he missed, it was game over and he was going to send them home,” Dowisha said of the last penalty shot taken by Jarryd Johnson for their opponents.

The news hasn’t just stayed in Australia; Lambropoulos says his phone has been ringing off the hook for days.

“I’ve had phone calls from players in Malaysia, it’s been unbelievable,” he says.

The team hasn’t heard the end of it, which is probably why Lambropoulos organised a close get-together at the club on Thursday night.

“We’re going to get together, we’re definitely going to nurse some soreness, because we played 130 minutes of football, we’ve organised a BBQ at the club, for a bit of a comradely happening with the boys; they’re still pinching themselves,” he said.

The club isn’t done yet – they have a league match to prepare for.

Despite the hectic fixture, Aris has managed to stay on top of things and hasn’t lost a league match since May.

They are back on the pitch today, taking on eighth placed Diamond Valley. Lambropoulos concedes that some players will have to be rested, but he’ll be using the match to get a closer picture on what team he’ll be playing in the state final and the FFA Cup match.

“We’re playing out at Diamond Valley, so obviously we’re going to have to rest some boys, and I think, not that I’m going to make it a point to make the league a side issue, but we’re definitely going to have to nurture some players as to be available for this Dockerty Cup final and A-league opponents,” Bill Lambropoulos says.

The prospect of coming up against an A-League club is something the team wouldn’t ever have dreamed of.

If all ten teams make it into the top 16, the reality is they will most likely be up against A-League heavyweights.

As much as the players want to test themselves with Australia’s best, Lambropoulos is secretly banking on an easier opponent, to see if they can keep the fairytale alive for just a little bit longer.

“I think it’s 99 per cent that it will be an A-League team,” he concedes.

“I would like it if it wasn’t, to have another go, to make the story, this fable, even better.

“But we’re more than happy to approach it any way it comes, just to play an A-League team, they’re going to have to travel to us to get the crowd, it’s going to be a massive month for the boys.”

Whoever gets Aris in the draw, they will be travelling into yellow and gold territory. With the Greek community by its side and the underdog status firmly intact, Aris will have the backing of thousands.

Best of luck, boys!

source: Neos Kosmos