Daily Archives: June 17, 2015

Γερμανική εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung: Ο Βαρουφάκης έχει δίκιο για το χρέος!

img33549_1e90b63382b1aed5014051b744624706_240x180c

Γερμανική εφημερίδα  Sueddeutsche Zeitung: Ο Βαρουφάκης έχει δίκιο για το χρέος!

«Ο Βαρουφάκης έχει δίκιο», είναι ο τίτλος του κεντρικού άρθρου που φιλοξενεί η ιστοσελίδα της γερμανικής εφημερίδας Sueddeutsche Zeitung. Ο αρθρογράφος αναφέρεται στο «κούρεμα» του χρέους και συμφωνεί με τον Έλληνα ΥΠΟΙΚ πως είναι απαραίτητο. Μόνο εάν οι πιστωτές αποποιηθούν ένα μέρος των απαιτήσεων τους, θα μπορέσει η Ελλάδα να σταθεί και πάλι στα πόδια της.

Ωστόσο, ένα κούρεμα από μόνο του δεν είναι αρκετό. Εάν οι Έλληνες και οι πολιτικοί τους διαιωνίσουν την κατάσταση που επικρατεί μέχρι σήμερα και διατηρήσουν έναν υπερδιογκωμένο δημόσιο τομέα ή συνεχίσουν να συλλέγουν απρόσεκτα τους φόρους τους, τότε θα βρεθούν σύντομα ξανά αντιμέτωποι με τα ίδια προβλήματα και μετά το κούρεμα.

 

Η Ελλάδα χρειάζεται μια νέα αρχή, τονίζει ο αρθρογράφος και ξεχωρίζει δύο ζητήματα που θα ανακύψουν τις επόμενες δραματικές ημέρες: αν οι Έλληνες θα έχουν την ευκαιρία για μια φρέσκια αρχή και αν η νέα αυτή η αρχή θα γίνει με όρους που θα δεχτεί και η Αθήνα.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός και ο ΥΠΟΙΚ του θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν με δεσμευτικό και αξιόπιστο τρόπο τι θα κάνουν για να εξυγιάνουν τον προϋπολογισμό της χώρας, να μειώσουν τη γραφειοκρατία και να εισπράξουν φόρους. Την ίδια στιγμή οι χώρες της Ευρωζώνης θα πρέπει να κοιτάξουν κατάματα την αλήθεια και να απαλλάξουν την Ελλάδα από ένα μέρος του χρέους. Ένα τέτοιο haircut δεν θα γίνει μέσα σε λίγες ημέρες –απαιτεί λεπτομερείς διαπραγματεύσεις. Κάτι που γνωρίζει καλύτερα από όλους η γερμανική κυβέρνηση.

Κι αυτό γιατί η Γερμανία απαλλάχθηκε τέσσερις φορές από ένα μέρος του χρέους της τον περασμένο αιώνα. Η χώρα επωφελήθηκε τρομερά, κάτι που φαίνεται να ξεχνούν όλοι όσοι καταδικάζουν την Ελλάδα και δροολογούν την έξοδό της από την Ευρωζώνη.

Πηγή:enallaktikos.gr

Telegraph: “Δεν έχουμε περιθώριο να χάσουμε την Ελλάδα από τη Ρωσία”

n-TSIPRAS-PUTIN-large570

Τα ξημερώματα της 18ης Μαρτίου 2013, τα τελευταία άρματα μάχης των ΗΠΑ φορτώθηκαν σε ένα τρένο στο σιδηροδρομικό σταθμό του Kaiserslautern της Γερμανίας με προορισμό το Charleston της Νότιας Καρολίνα στις ΗΠΑ.

Μετά από 69 χρόνια παρουσίας στην ηπειρωτική Ευρώπη, η αποχώρηση των τελευταίων αμερικανικών τανκς από το ευρωπαϊκό έδαφος έστελναν ένα ξεκάθαρο μήνυμα σχετικά με τις νέες στρατιωτικές προτεραιότητες των ΗΠΑ: Ο Ψυχρός Πόλεμος άνηκε στο παρελθόν. Πλέον τα σύγχρονα πολεμικά μέσα θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τα συμβατικά στις μάχες κατά της τρομοκρατίας των συμμάχων του ΝΑΤΟ.

Οπως επισημαίνει σε άρθρο της η Telegraph, αυτή η ψευδαίσθηση δεν έμελλε να κρατήσει για πολύ. Όποιος είχε βιαστεί να βγάλει συμπεράσματα το 2013 έκανε λάθος αφού τα τανκς επέστρεψαν, αυτή τη φορά σε έξι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που νιώθουν να απειλούνται από τον επεκτατισμό του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

Η Ρωσία χαρακτήρισε αυτήν την επιστροφή ως “την πιο επιθετική ενέργεια” από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου και, παρά την υπερβολή αυτής της δήλωσης, δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει την πραγματικότητα: οι στρατηγικές βεβαιότητες που επικρατούσαν πριν από λίγα χρόνια έχουν πλέον ανατραπεί.

Σε άρθρο του στη Βρετανική εφημεριδά ο Harry de Quettevile, αναφέρει ότι τα παραπάνω γεγονότα σχετίζονται άμεσα με το ελληνικό ζήτημα. Ο ίδιος ο τίτλος του δημοσιεύματός του είναι αποκαλυπτικός: “Δεν έχουμε περιθώριο να χάσουμε την Ελλάδα από τη Ρωσία”.

“Η Ελλάδα είναι μια χώρα της οποία η αρχαία ιστορία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ευρωπαϊκής ταυτότητας. Μία χώρα που πολέμησε γενναία τους Ναζί και, στον απόηχο αυτού του πολέμου, έγινε ένα από τα πρώτα πεδία μάχης του Ψυχρού Πολέμου”.

Έπειτα από μία σύντομη αναφορά σε σταθμούς της ελληνικής ιστορίας όπως ο εμφύλιος και η εξάρθρωση της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, ο Quettevile αναφέρει ότι, παρά το γεγονός ότι η ιδέα μίας κομμουνιστικής επανάστασης στη σύγχρονη Ελλάδα ακούγεται αστεία, στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου.

“Όπως στις Βαλτικές χώρες, έτσι και εμείς θέλουμε να φανταζόμαστε πως η ιδεολογική νίκη της Δύσης στη χώρα των ταβερνών και των καλοκαιρινών διακοπών, είναι μη αναστρέψιμη, αλλά αυτό δεν ισχύει”, τονίζει το δημοσίευμα. Μάλιστα, όπως επισημαίνει ο δημοσιογράφος της Telegraph, αυτό το καλοκαίρι σε όλες τις παραλίες της Ελλάδας θα ακούσεις ρώσικα, πράγμα που σημαίνει ότι η επιρροή της Δύσης δεν είναι πλέον δεδομένη πουθενά, ούτε στην Ελλάδα, ούτε στα Βαλκάνια.

“Αν ήμουν Έλληνας και έβλεπα την σύνταξή μου να μειώνεται με διαταγές του Βερολίνου θα έμπαινα κι εγώ στον πειρασμό να πλησιάσω τη Μόσχα”, επισημαίνει με ειλικρίνεια ο Άγγλος δημοσιογράφος.

Με βάση τον Δείκτη Ευημερίας του Legatum think tank, το βιωτικό επίπεδο της χώρας το 2014 πλησίαζε επικίνδυνα εκείνο των γειτόνων της που βρίσκονται στην άλλη πλευρά του Σιδηρούν Παραπετάσματος, όπως η Ρουμανία. “Αν λάβει κανείς υπόψη ότι τα πράγματα σήμερα είναι ακόμη χειρότερα, τα ρωσικά ρούβλια πρέπει να δείχνουν αρκετά ελκυστικά”, σημειώνει το δημοσίευμα.

Παρά το γεγονός ότι οι Έλληνες είναι εν μέρει υπεύθυνοι για τα οικονομικά δεινά τους, καθώς έζησαν για πολλά χρόνια μέσα στη διαφθορά, ο Quettevile τονίζει ότι πλέον είναι επιτακτική ανάγκη το bullying και η αδιαλλαξία να δώσουν τη θέση τους σε ρεαλιστικές και εποικοδομητικές λύσεις.

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, αυτές οι λύσεις θα πρέπει να εξασφαλίζουν την ομαλή έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, αλλά ταυτόχρονα και να εγγυώνται την διατήρηση ισχυρών δεσμών της Αθήνας με το Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο και την Ουάσιγκτον, ώστε να μη στραφεί στη Μόσχα.

Πώς θα καταφέρει όμως η Ευρώπη να κλείσει όλες τις πόρτες στον οπορτουνιστή Πούτιν; Η απάντηση βρίσκεται στη δεκαετία του ’40 και στο σχέδιο Μάρσαλ που ανέπτυξαν οι Αμερικανοί σε όλη τη δυτική Ευρώπη για να περιορίσουν τη σοβιετική επιρροή. Από αυτή τη συμφωνία ωφελήθηκε ιδιαίτερα η Δυτική Γερμανία καθώς διαγράφηκε ένα μεγάλο κομμάτι του χρέους της.

“Η Ελλάδα χρειάζεται τώρα ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ. Χρειάζεται μια πρακτική, οικονομική ενίσχυση ώστε να καταφέρει να ανακάμψει με το νέο της νόμισμα παραμένοντας στην ΕΕ. Χρειάζεται όμως και συναισθηματική συμπαράσταση – μια χειρονομία από την υπόλοιπη Ευρώπη που να δείχνει ότι το μέλλον της είναι κοντά μας. Δεν πρόκειται για πρόγραμμα διάσωσης, αλλά για το ίδιο το συμφέρον της ηπείρου”, καταλήγει το δημοσίευμα.

Πηγή:huffingtonpost.gr

Η μυστική πρόταση Γιούνκερ και η αλήθεια για την έκρηξη του κατά Τσίπρα

tsiprasgiounker_madata_929279328

Σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με άγνωστο αποτέλεσμα φαίνεται να κινείται ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, όπως έδειξε στην ομιλία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ όπου σε υψηλούς τόνους, έστειλε τα μηνύματά του σε μια οριακή στιγμή των διαπραγματεύσεων.
Επιτέθηκε συνολικά στους εταίρους και τους δανειστές, κατηγορώντας τους ότι με την επιμονή στις απαράδεκτες προτάσεις τους υποκρύπτουν πολιτικές σκοπιμότητες και έχουν σχέδιο να ταπεινώσουν όχι μόνο την κυβέρνηση, αλλά ολόκληρο λαό.
Λίγη ώρα όμως μετά ο Αλέξης Τσίπρας προσωπικά και η κυβέρνηση συνολικά δέχθηκαν μια πρωτοφανή επίθεση που εξαπέλυσε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, κατηγορώντας την ότι λέει ψέματα αφού -όπως υποστήριξε- δεν μετέφερε σωστά τις θέσεις του στους Έλληνες πολίτες.
Χαρακτηριστικά, ο κ. Γιούνκερ αρνήθηκε ότι οι δανειστές έχουν ζητήσει να επιβληθούν ορισμένα από τα μέτρα που έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες. «Θα ήταν τεράστιο λάθος η αύξηση του ΦΠΑ στα φάρμακα και το ηλεκτρικό ρεύμα» δήλωσε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η αύξησή του δεν ήταν κάτι που ζητήθηκε από τους θεσμούς.
Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, σε νέες του δηλώσεις για τη χώρα μας, ο κ. Γιούνκερ υποστήριξε ότι η ελληνική κυβέρνηση διαστρέβλωσε τις θέσεις του, καθώς μετέφερε στους ψηφοφόρους της πράγματα, τα οποία ο ίδιος δεν είπε ποτέ στον Έλληνα πρωθυπουργό.
«Η συζήτηση για την Ελλάδα, εντός της χώρας αλλά και εκτός, θα ήταν πιο εύκολη αν η ελληνική κυβέρνηση έλεγε ακριβώς αυτά που στην πραγματικότητα της έχει προτείνει η Κομισιόν», ανέφερε και πρόσθεσε: «Κατηγορώ την ελληνική κυβέρνηση ότι λέει στον ελληνικό λαό πράγματα, τα οποία δεν συνάδουν με τα όσα έχω πει στον Έλληνα πρωθυπουργό».
Μάλιστα, υποστήριξε πως η Κομισιόν ήταν ενάντια στην αύξηση του ΦΠΑ στα φάρμακα και στον ηλεκτρισμό, ενώ, όπως σημείωσε, είχε προτείνει άλλους τρόπους για να βελτιωθεί ο ελληνικός προϋπολογισμός, μεταξύ των οποίων ήταν και μια «μικρή μείωση» στις αμυντικές δαπάνες.
«Αποφάσισα να σταματήσω να διαπραγματεύομαι με την Ελλάδα, γιατί οι διαπραγματεύσεις, δεδομένης της ελληνικής θέσης, δεν οδηγούν πουθενά» αποκάλυψε ακόμα από τις Βρυξέλλες ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Την ώρα που εντείνονται οι ανησυχίες αναφορικά με το μέλλον της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ, ο κ. Γιούνκερ αποκάλυψε ακόμη πως δεν είχε επικοινωνία με τον κ. Τσίπρα μετά την Κυριακή, λόγω της έλλειψης προόδου στις διαπραγματεύσεις, ενώ μεταξύ άλλων υπογράμμισε ότι ενδιαφέρεται για τον ελληνικό λαό και όχι για την ελληνική κυβέρνηση.
«Δεν νοιάζομαι για τον ελληνική κυβέρνηση αλλά νοιάζομαι για τον ελληνικό λαό», είπε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι πολλοί Έλληνες πολίτες υποφέρουν περισσότερο από ότι άλλοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η μυστική πρόταση Γιούνκερ στην κυβέρνηση
Σύμφωνα με πληροφορίες της Εφημερίδας των Συντακτών η έκρηξη του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ σημειώθηκε γιατί ο ίδιος έστειλε την Κυριακή ένα νέο κείμενο. Μάλιστα το κείμενο το έδωσε στην ελληνική αντιπροσωπεία που την Κυριακή ήταν στις Βρυξέλλες.
Το κείμενο αυτό της Κομισιόν θέτει αυστηρούς στόχους για να επιτευχθεί συμφωνία, όμως αφήνει ελευθερία κινήσεων στην ελληνική πλευρά για να πετύχει τα νούμερα. Στο κείμενο του κ. Γιούνκερ, που δόθηκε στην Αθήνα εν αγνοία της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, σημειώνεται ότι για τα πρωτογενή πλεονάσματα απαιτείται η συλλογή φόρων 1% του ΑΕΠ από το ΦΠΑ και ακόμη 1% από το ασφαλιστικό, όμως άφηνε στην ελληνική κυβέρνηση να αποφασίσει πως θα κινηθεί. Με άλλα λόγια δεν είχε μέσα περικοπή του ΕΚΑΣ, περικοπές στις συντάξεις και συγκεκριμένες αυξήσεις στους συντελεστές ΦΠΑ.
Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο προκλήθηκε η έκρηξη του κ. Γιούνκερ μετά τα όσα είπε ο λέξης Τσίπρας.
Η απάντηση της Κυβέρνησης στον κ. Γιούνκερ
Απάντηση στην επίθεση του κ. Γιούνκερ έκανε η ελληνική κυβέρνηση με την οποία προσπαθεί να ρίξει τους τόνους της αντιπαράθεσης λέγοντας πως ουδέποτε απέδωσε τις σκληρές προτάσεις που της υποβλήθηκαν στον κ. Γιούνκερ προσωπικά και στην Κομισιόν αλλά στο σύνολο των θεσμών.
Αναλυτικά το κέιμενο της ανακοίνωσης έχει ως εξής:
«To κείμενο που παραδόθηκε στον Ελληνα πρωθυπουργό επισήμως την προηγούμενη Τετάρτη από τους θεσμούς περιλαμβάνει αύξηση του ΦΠΑ 10% στο ρεύμα και 4,5% στα φάρμακα, κατάργηση του ΕΚΑΣ, αύξηση των εσόδων από ΦΠΑ κατά 1,8 δισ ευρώ και μείωση της συνατξιοδοτικής δαπάνης κατά 1,8 δισ. Ποτέ δεν είπαμε ότι είναι άποψη της Κομισιόν και του κ. Γιούνκερ προσωπικά, αλλά ότι είναι συνθετική πρόταση των τριών θεσμών.
Είναι θετικό που ο κ. Γιούνκερ καταθέτει τη διαφοροποίησή του ως προς αυτές τις κατευθύνσεις.
Η κυβέρνηση έχει καταθέσει προτάσεις με ισοδύναμα μέτρα που καλύπτουν πλήρως το δημοσιονομικό κενό μεταφέροντας παράλληλα τα βάρη από τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα, ενώ προτείνει και τη μείωση των αμυντικών δαπανών».

Πηγή:madata.gr

Γιούνκερ: Νοιάζομαι για τον ελληνικό λαό, όχι για την ελληνική κυβέρνηση

giounker1_madata_102889064

Ξέσπασε ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, κατά της ελληνικής κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας μάλιστα φρασεολογία που καθόλου δεν συνηθίζει. Ούτε λίγο ούτε πολύ χαρακτήρισε ψεύτες τα μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, λέγοντας ότι άλλα τους λέει εκείνος και άλλα λένε στον ελληνικό λαό.

«Νοιάζομαι για τον ελληνικό λαό, όχι για την ελληνική κυβέρνηση» είπε χαρακτηριστικά ο Γιούνκερ, τονίζοντας: «Δεν είχα καμία επαφή με την ελληνική κυβέρνηση από την Κυριακή το βράδυ όταν αποφάσισα να σταματήσω τις διαπραγματεύσεις, διότι οι διαπραγματεύσεις με τις ελληνικές θέσεις δεν οδηγούσαν πουθενά».

Παράλληλα κατηγόρησε την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα ότι «είπε στους Έλληνες πράγματα που ο ίδιος δεν έχει πει ποτέ στην κυβέρνηση».

Όπως για παράδειγμα για την αύξηση του ΦΠΑ στα φάρμακα και στο ηλεκτρικό ρεύμα, που όπως είπε, ο ίδιος δεν είναι υπέρ, και το ξέρει αυτό ο κ. Τσίπρας όπως είπε.

«Δεν είμαι υπέρ της αύξησης του ΦΠΑ στα φάρμακα και το ηλεκτρικό ρεύμα. Πιστεύω ότι θα ήταν μέγα λάθος αν η Ελλάδα αναγκαζόταν να κάνει κάτι τέτοιο. Και ο πρωθυπουργός το γνωρίζει αυτό», είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Η διαβουλεύσεις εντός και εκτός Ελλάδας θα ήταν ευκολότερη εάν η ελληνική κυβέρνηση έλεγε ακριβώς τι πρότεινε η Κομισιόν και οι τρεις θεσμοί. Ρίχνω το φταίξιμο στην ελληνική κυβέρνηση που λέει στον λαό πράγματα που είναι αναντίστοιχα με αυτά που είπα στον Έλληνα πρωθυπουργό». Ο ίδιος είπε ότι πρότεινε να αντικατασταθούν τα μέτρα από το ΦΠΑ με άλλα, όπως για παράδειγμα με περικοπές δαπανών στον τομέα της άμυνας, ενώ είπε επίσης ότι πρότεινε στον Έλληνα πρωθυπουργό ένα πρόγραμμα 35 δισ. ευρώ από τώρα ως το 2020, προκειμένου να στηριχθούν οι επενδύσεις στην Ελλάδα.

Οι δηλώσεις έγιναν κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ.

Το Μαξίμου δεν άφησε αναπάντητους τους ισχυρισμούς του προέδρου της Κομισιόν. Με δήλωσή του ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, «το κείμενο που παραδόθηκε στον Έλληνα πρωθυπουργό την προηγούμενη Τετάρτη επισήμως από τους θεσμούς περιλάμβανε 10% αύξηση του ΦΠΑ στο ηλεκτρικό ρεύμα και αύξηση 4,5% στο ΦΠΑ στα φάρμακα, κατάργηση του ΕΚΑΣ, αύξηση των εσόδων από το ΦΠΑ κατά 1,8 δισ. και μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης κατά 1,8 δισ. ευρώ». Παράλληλα διευκρίνισε ότι ποτέ δεν είπε η Αθήνα ότι είναι άποψη της Κομισιόν και του κ. Γιουνκέρ προσωπικά.

Σουλτς: «Με νευριάζει το παιχνιδάκι Τσίπρα»

Πυρά κατά του Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Και εμένα με νευριάζει το παιχνιδάκι του Τσίπρα». Ωστόσο ζήτησε να αποφευχθεί κλιμάκωση και να επικρατήσει σύνεση στις συνομιλίες γύρω από την Ελλάδα καλεί ο πρόεδρος της Ευρωβουλής

Μιλώντας στο Spiegel, ο Μάρτιν Σουλτς φάνηκε να απευθύνεται περισσότερο στο εσωτερικό της Γερμανίας λέγοντας πως «ακόμη κι αν μπορώ να καταλάβω αίσθημα του “φτάνει πια”, και είμαι κι εγώ εκνευρισμένος με το παιχνιδάκι του Τσίπρα, η σωστή πολιτική κοιτάζει πρώτα την κατάληξη».

Ο Λευκός Οίκος ανησυχεί

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο Λευκός Οίκος ανησυχεί. Το βράδυ της Τρίτης, δια του εκπροσώπου του, ο Λευκός Οίκος εξέφρασε την ελπίδα ότι η κατάσταση μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτών της μπορεί να επιλυθεί προτού επιφέρει σημαντικές, αρνητικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία.

Όπως είπε ο Τζος Έρνεστ στους δημοσιογράφους, όλες οι πλευρές που εμπλέκονται στις συνεχιζόμενες συνομιλίες θα πρέπει να ενδιαφέρονται να ξαναστηθεί η Ελλάδα σε ισχυρές οικονομικές βάσεις κατά τρόπο που να μην διασαλεύονται οι χρηματοπιστωτικές αγορές.

Πηγή:madata.gr

Οι Έλληνες, οι Ρώσοι, οι Αμερικάνοι, οι Ευρωπαίοι: Το διαπραγματευτικό παιχνίδι πίσω από έναν αγωγό

ELLADA12_457122339
Τηλεφωνική επικοινωνία είχε λίγο πριν τις 10 το βράδυ της Τρίτης ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Τζακ Λιού.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές “υπήρξε ενημέρωση για την πορεία των διαπραγματεύσεων και εκφράστηκε η πρόθεση της ελληνικής πλευράς για γεφύρωση των διαφορών ανάμεσα στις δυο πλευρές”.

Λίγο νωρίτερα το Reuters, επικαλούμενο αξιωματούχο του αμερικανικού ΥΠΟΙΚ, μετέδιδε ότι ο κ. Λιού είπε στον Ελληνα πρωθυπουργό ότι είναι επείγον, η Ελλάδα να κάνει “μια σοβαρή κίνηση” για να υπάρξει συμβιβασμός με τους πιστωτές, διαφορετικά, θα υπάρξουν “άμεσες δυσκολίες για την Ελλάδα και μεγάλες αβεβαιότητες για την παγκόσμια οικονομία”.
Τι δουλειά έχει ο παρίας της Ευρώπης στο ρωσικό «Νταβός», τη στιγμή, μάλιστα, που η κλεψύδρα τελειώνει, οι αγαπητοί θεσμοί παίζουν τα ρέστα τους και ο οικονομικός στραγγαλισμός της χώρας χτυπάει κόκκινο;

Όπου παρίας θεωρείται από τους εταίρους και δανειστές η ενοχλητική και απαιτητική χώρα μας – που επειδή βρίσκεται υπό χρεοκοπία θα έπρεπε να είναι περισσότερο υπάκουη – και ρωσικό «Νταβός» είναι το Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης, που διεξάγεται κάθε χρόνο από το 1997 στον αντίποδα του Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός και φέτος η ελληνική κυβέρνηση θα έχει την τιμητική της.
Το ραντεβού του Αλέξη Τσίπρα με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στην Αγία Πετρούπολη, στις 18 – 20 Ιουνίου, θεωρείται μέχρι που γράφονται αυτές οι γραμμές ως μη διαπραγματεύσιμο προς αναβολή, παρά τις παρασκηνιακές – και όχι μόνο – πιέσεις που ασκούνται από τους ομοτράπεζους στην Ε.Ε. και τους φίλους πέραν του Ατλαντικού.
Πιέσεις, όμως, ασκούνται και στο εσωτερικό, αφού η ανοιχτή γραμμή που έχει αναπτύξει η ελληνική κυβέρνηση με τη Ρωσία θεωρείται από πολλούς εξαιρετικά επιθετική κίνηση με μεγάλο ρίσκο, καθώς οι σχέσεις Ε.Ε. και ΗΠΑ με τη Ρωσία βρίσκονται στο χειρότερο δυνατό σημείο με αφορμή την κρίση στην Ουκρανία και με βαθιές ενεργειακές αιτίες που μεταφράζονται σε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ.

Δυο είναι οι βασικές επιδιώξεις της ελληνικής κυβέρνησης στην Αγία Πετρούπολη, που έχουν βάλει τις κινήσεις της στο μικροσκόπιο Αμερικανών και Ευρωπαίων.
Η πρώτη είναι η υπογραφή προσχεδίου συμφωνίας για το μνημόνιο συνεργασίας με αντικείμενο τη συμμετοχή της Ελλάδας στην κατασκευή του νέου ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου.

Και η δεύτερη, η επισφράγιση της συμμετοχής της χώρας στη Νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότιος Αφρική) – το αντίπαλο δέος του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας – ως μη ιδρυτικό μέλος.

Διαβάστε έναν οδηγό προς «ναυτιλλομένους» για να καταλάβουμε τι παίζεται σε αυτόν τον ιδιότυπο ενεργειακό «πόλεμο», πόσο εφικτή είναι η κατασκευή του νέου αγωγού, πώς και γιατί αντιδρούν Ε.Ε. και ΗΠΑ και ποια είναι η θέση της χώρας μας, που προς το παρόν βρίσκεται ακόμα οριακά ασφαλής στη δίνη του κυκλώνα.

Τι είναι το προσχέδιο συμφωνίας;

Εάν υπογραφεί, στο περιθώριο του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ στην Αγία Πετρούπολη, θα είναι το πρώτο βήμα και για την υπογραφή μνημονίου συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας. Επί της ουσίας θα αποτελέσει την επίσημη πολιτική στήριξη του έργου του νέου αγωγού.
Μέχρι στιγμής και στον δρόμο για το ρωσικό «Νταβός», οι δυο πλευρές συμφώνησαν να προχωρήσουν στις αναγκαίες τροποποιήσεις της συμφωνίας Ελλάδας – Ρωσίας που είχε υπογραφεί το 2008 από την κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή, στο πλαίσιο της τότε συμφωνίας για τη συμμετοχή της χώρας στην κατασκευή του αγωγού South Stream. Το νέο μνημόνιο δεν θα αφορά μόνο την κατασκευή του αγωγού, αλλά και άλλα ενεργειακά αναπτυξιακά έργα.
Η συμμετοχή της χώρας θα γίνει μέσω κρατικής εταιρείας που θα συμμετάσχει στο κονσόρτσιουμ των εταιρειών που θα κατασκευάσουν και θα διαχειρίζονται τον αγωγό αλλά και άλλα ενεργειακά έργα, εταιρεία η οποία, σύμφωνα με το ΥΠΑΠΕΝ, βρίσκεται στη διαδικασία της ίδρυσης.
Η ελληνική κυβέρνηση παραμένει σταθερή στον στόχο της υπογραφής της συμφωνίας, παρά τις ισχυρές πιέσεις και τις ευθείες παρεμβάσεις, κυρίως των ΗΠΑ, που μας διεμήνυσαν ότι εάν επιμείνουμε στη συνεργασία με τους Ρώσους θα γίνουμε μέρος του ευρύτερου προβλήματος που ξεκινά από την ουκρανική κρίση.

Πού θα βρει τα χρήματα η Ελλάδα;

Το κόστος του ελληνικού αγωγού μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου, ο οποίος θα ξεκινάει από τα ελληνοτουρκικά σύνορα, θα φτάσει τα 2 δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό που, σύμφωνα με το ΥΠΑΠΕΝ, έχει εξασφαλιστεί.
Να σημειωθεί ότι στις αρχές Μαΐου, έπειτα από τηλεφωνική επικοινωνία του Αλέξη Τσίπρα με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Ρώσος πρόεδρος, όπως αναφερόταν στη σχετική ανακοίνωση, «εξέφρασε την πρόθεσή του να στηρίξει ένα σχέδιο χρηματοδότησης προς την ελληνική εταιρεία κατασκευής του αγωγού, που μπορεί να αξιοποιηθεί σε ενεργειακές και αναπτυξιακές επενδύσεις και να εξοφληθεί ενδεχομένως από τα κέρδη της εταιρείας από τη λειτουργία του».
Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι η δήλωση Πούτιν αφήνει ανοικτό το θέμα του πού θα διατεθούν τα 2 δισεκατομμύρια δολάρια, αφού δεν αναφέρεται μόνο στον αγωγό, αλλά και σε άλλα ενεργειακά πρότζεκτ.

Εν ολίγοις, η ελληνική πλευρά έχει πάρει διαβεβαιώσεις ότι η ρωσική πλευρά θα χρηματοδοτήσει την εταιρεία που θα δημιουργηθεί με πρόβλεψη αποπληρωμής από μελλοντικά έσοδα, κίνηση που θρέφει και άλλα σενάρια περί σχεδίου Β, που θα δούμε στη συνέχεια.

Ποια είναι η «ταυτότητα» του αγωγού;
Το σχέδιο για τον Turkish Stream άρχισε να αναπτύσσεται μετά την ακύρωση το 2014 του South Stream ύστερα από παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ο νέος ρωσικός αγωγός έχει στόχο και πάλι την πλήρη κατάργηση της μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω της Ουκρανίας μέχρι το τέλος του 2019.
Η μεταφορική του ικανότητα έχει σχεδιαστεί για 63 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, από τα οποία τα 47 δισεκατομμύρια θα διοχετεύονται στα σύνορα Τουρκίας και Ελλάδας, μια και θα προορίζονται για τους Ευρωπαίους καταναλωτές.
Ο αγωγός θα ξεκινά από τον ρωσικό τερματικό σταθμό στο Νοβοροσίσκ, θα διασχίζει υποθαλάσσια τη Μαύρη Θάλασσα και θα καταλήγει στη Βουλγαρία, όπου θα χωρίζεται σε δυο κλάδους. Τον βόρειο, που θα διασχίζει τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβενία και θα καταλήγει στην Αυστρία, και τον νότιο, που θα διέρχεται μέσω Ελλάδας, Σκοπίων ή Αλβανίας στην Ιταλία.

Τι θα κάνουν Τουρκία και Σκόπια;
Μέχρι στιγμής η Τουρκία εμφανίζεται ως σταθερός εταίρος της Ρωσίας στην υλοποίηση του νέου αγωγού.

Η απόφαση μεταξύ των δυο χωρών ελήφθη τον Δεκέμβριο του 2014 και οι εργασίες αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί το 2020. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, δεν αποκλείεται οι πρώτες παραδόσεις φυσικού αερίου από τον νέο αγωγό να αρχίσουν στην Τουρκία σταδιακά από το τέλος του 2016.
Ειδικοί, πάντως, επί των ενεργειακών επισημαίνουν ότι κάθε συμφωνία τελεί υπό την αίρεση πολιτικών εξελίξεων και σημειώνουν ότι δεν πρέπει να υποτιμώνται οι ισχυρές πιέσεις που ασκούν στην Τουρκία οι ΗΠΑ μέσω του ειδικού απεσταλμένου τους για τις διεθνείς ενεργειακές σχέσεις Άμος Χοκστάιν.
Οι ίδιες πιέσεις ασκούνται και στα Σκόπια που, αν και «καίγονται» για συμμετοχή στον αγωγό με στόχο κυρίως την προσέλκυση επενδύσεων και την εξασφάλιση κονδυλίων από τη διαμετακόμιση του φυσικού αερίου, δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν ούτε τους Αμερικανούς ούτε τους Ευρωπαίους, αποφεύγοντας να προσθέσουν ένα ακόμα αγκάθι στις σχέσεις που προσπαθούν να οικοδομήσουν με την Ε.Ε. στο πλαίσιο του οράματός τους για ένταξη στην ευρωπαϊκή «οικογένεια».
Και για όσους θεωρούν ότι εάν τα Σκόπια τελικά πουν «όχι» στους Ρώσους, υπάρχει η εναλλακτική της Αλβανίας, η προοπτική αυτή είναι εξαιρετικά προβληματική και απευκταία για όσους γνωρίζουν τα τεκταινόμενα στη γείτονα χώρα.
Μήπως πρόκειται για διαπραγματευτικό παιχνίδι;

Για να λέμε την αλήθεια, ερωτήματα αυτού του τύπου τα απαντά μόνον η ζωή, οπότε ας μείνουμε στην περιγραφή των δεδομένων και στις συζητήσεις στο παρασκήνιο.
Έχουμε και λέμε λοιπόν: Με δεδομένο ότι η υλοποίηση του νέου ρωσικού αγωγού είναι μια εξαιρετικά δύσκολή υπόθεση και με το προηγούμενο της καταλυτικής παρέμβασης της Κομισιόν, που σταμάτησε τον South Stream, πολλοί θεωρούν ότι οι ελληνικοί σχεδιασμοί για συμμετοχή δεν είναι τίποτε άλλο από ασκήσεις επί χάρτου με το βλέμμα στραμμένο στις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους και δανειστές.
Πολλοί λένε, δηλαδή, ότι χρησιμοποιείται επικοινωνιακά ο αγωγός σε μια προσπάθεια να δοθούν μηνύματα προς την Ε.Ε. – και όχι μόνον – ότι μπορεί η Ελλάδα να βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, έχει όμως γεωπολιτικό πλεονέκτημα που την κάνει επιθυμητή σε άλλους συμμάχους.
Μάλιστα, κάποιοι το πάνε ακόμα παραπέρα και υποστηρίζουν ότι όλο το σκηνικό με τον ρωσικό αγωγό γίνεται με στόχο να βρεθεί φόρμουλα για μια οικονομική ένεση από τη Ρωσία που δεν θα φέρει σε δύσκολη θέση καμιά από τις δυο πλευρές. Λένε, δηλαδή, ότι μέσω της ελληνικής κρατικής εταιρείας που θα ιδρυθεί για συμμετοχή στον ρωσικό αγωγό θα υπάρξει έστω και μικρή χρηματοδότηση με αποπληρωμή στο μέλλον ακόμα κι αν δεν γίνει ο αγωγός. Γι’ αυτόν άλλωστε τον λόγο υποστηρίζουν ότι το προσχέδιο συμφωνίας και το μνημόνιο συνεργασίας θα έχουν αναφορά και σε άλλα ενεργειακά αναπτυξιακά έργα.
Και καταλήγουν επισημαίνοντας: Εάν ο αγωγός ξεπεράσει τους σκοπέλους και προχωρήσει, έχει καλώς. Κι αν δεν κάτσει πάλι, η χώρα κάτι θα έχει κερδίσει.
Πόσο ρεαλιστικό είναι να γίνει ο αγωγός;
Δεν υπάρχει ασφαλής απάντηση στην ερώτηση αυτή. Άλλωστε το σχέδιο για τον αγωγό South Stream και τις συμφωνίες της Ρωσίας με Ελλάδα, Αυστρία, Βουλγαρία, Κροατία, Ουγγαρία και Σλοβενία, «τίναξε» στον αέρα πριν από δυο χρόνια η Κομισιόν, υποστηρίζοντας ότι οι συμφωνίες παραβιάζουν το ευρωπαϊκό δίκαιο.
Στην πραγματικότητα, η απόφαση της Κομισιόν ήταν ένα δώρο προς το Κίεβο, αφού ο αγωγός South Stream παρέκαμπτε την Ουκρανία και επί της ουσίας την έθετε εκτός ενεργειακού παιχνιδιού. Ο σχεδιασμός του νέου ρωσικού αγωγού έχει σε σχέση με τον South Stream ισχυρά πλεονεκτήματα αλλά και ισχυρότατα μειονεκτήματα.
Τα πλεονεκτήματα για τη ρωσική πλευρά είναι η δεδομένη θέση της ότι από το 2019 φέρεται αποφασισμένη να «κλείσει» την κάνουλα του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη μέσω της Ουκρανίας. Αυτό σημαίνει ότι η Ε.Ε., που στηρίζεται σχεδόν απόλυτα ενεργειακά στο φυσικό αέριο από τη Ρωσία, θα είναι σε δυσμενή θέση και θα αναγκαστεί να υποκύψει.
Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο που οι Ρώσοι εκτιμούν ότι διαφοροποιεί τους δυο αγωγούς είναι το γεγονός ότι η προετοιμασία του South Stream είχε ξεκινήσει πριν από την έγκριση του Γ’ ενεργειακού πακέτου της Ε.Ε. και ο σχεδιασμός σκόνταψε στις προβλέψεις του προγράμματος, οπότε δόθηκε στην Κομισιόν το άλλοθι για την ακύρωσή του. Στα πλεονεκτήματα συγκαταλέγεται και το γεγονός ότι ο νέος αγωγός και οι απαραίτητες υποδομές δεν πρόκειται να κατασκευαστούν αποκλειστικά με κονδύλια της Gazprom, αλλά σε συνεργασία με ευρωπαϊκές εταιρείες.
Ο νέος αγωγός έχει και ισχυρότατα μειονεκτήματα, με πρώτο τις χώρες από τις οποίες θα πρέπει να περάσει και τις ισχυρότατες πιέσεις που δέχονται οι χώρες αυτές ανοικτά από τις ΗΠΑ.

Το δεύτερο είναι η δεδομένη θέση της Ε.Ε. για ενεργειακή απεμπλοκή από το, σχεδόν, μονοπώλιο του ρωσικού φυσικού αερίου. Και το τρίτο οι συζητήσεις για την Ενεργειακή Ένωση που, εάν καταλήξουν, θα φέρουν ισχυρά προσκόμματα στα σχέδια των Ρώσων.

Γιατί αντιδρούν οι ΗΠΑ;

Ο βασικός λόγος που αντιδρούν οι ΗΠΑ στην κατασκευή του αγωγού και κατά την προσφιλή τους τακτική φτάνουν ακόμα και σε οριακά απειλητικές δηλώσεις και προς τη χώρα μας, όπως και προς την Τουρκία και τα Σκόπια, είναι γιατί για πρώτη φορά έπειτα από δεκαετίες θέλουν να μπουν στο παγκόσμιο ενεργειακό παιχνίδι μέσω της Ευρώπης.
Ύστερα από χρόνια απομονωτισμού οι ΗΠΑ άρχισαν από το 2010 να σχεδιάζουν την ενεργειακή τους επέλαση βασιζόμενες στις τεράστιες ποσότητες σχιστολιθικού αερίου που διαθέτουν. Έτσι, το να βάλουν πόδι στην αγορά της Ευρώπης, που εξαρτάται, σχεδόν, σε απόλυτο βαθμό από το ρωσικό φυσικό αέριο, είναι ο πρώτος στόχος της νέας ενεργειακής πολιτικής τους.
Στόχος που έχει βρει συμπαραστάτες στη Γηραιά Ήπειρο, η οποία, μια και δεν είναι διατεθειμένη να απεξαρτηθεί από τα ορυκτά καύσιμα, ψάχνει εναγωνίως να αλλάξει απλώς ντίλερ και από τους Ρώσους να περάσει στους Αμερικανούς.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στη σύνοδο κορυφής Ε.Ε. – ΗΠΑ στις 26 Μαρτίου 2014, Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον εμφανίστηκαν περισσότερο από ποτέ αποφασισμένες να… απαλλάξουν την Ευρώπη από το ρωσικό φυσικό αέριο μέσω της προώθησης της Διατλαντικής Εμπορικής και Επενδυτικής Εταιρικής Σχέσης (ΤΤΙΡ).

Και είναι άκρως ενδεικτική της νέας αμερικανικής ενεργειακής πολιτικής η δήλωση που είχε κάνει στη σύνοδο κορυφής ο Μπάρακ Ομπάμα: «Έχουμε εγκρίνει την εξαγωγή τόσου φυσικού αερίου ημερησίως, όσου είναι απαραίτητου για την Ευρώπη»!

Πηγή:madata.gr

Η αρχαιότερη Ελληνική κοινότητα της Αμερικής βρίσκεται στη Νέα Ορλεάνη

orleans

Ο Κάρολος (Charlie) Μαλαχιάς με μια φωτογραφία από τα παιδικά του χρόνια στην Ικαρία. Φώτο: Αλέξανδρος Κατσής

«Άκουγα για άλλους που μείνανε εδώ 20-30 χρόνια και με έπιανε πανικός. Είχα αποφασίσει ότι εγώ θα μείνω λίγα χρόνια, να μαζέψω λεφτά και να γυρίσω στην πατρίδα». O Μιχάλης Χριστάκης τελικά ξεπέρασε τον πανικό, έμεινε πάνω από μισό αιώνα σε αυτόν τον τόπο και θα συνεχίσει να ζει εκεί. Το ίδιο μοτίβο επαναλήφθηκε στις περισσότερες διηγήσεις που γίνονταν μπροστά από μια ανοιχτή τηλεόραση, η οποία έπαιζε το «Στην υγειά μας», ανάμεσα σε καδραρισμένα πόστερ ελληνικών νησιών και με το φόντο του Μισισιπή στο βάθος του παραθύρου. Η ιστορία των Ελλήνων της Αμερικής είναι από τις πιο γοητευτικές και συνάμα ανεξερεύνητες πτυχές της συγκρότησης όχι μόνο του σύγχρονου ελληνικού κράτους αλλά και του αμερικανικού. Μόλις την τελευταία 25ετία η Ελλάδα εξαιτίας της γεωπολιτικής της θέσης βρέθηκε στο σταυροδρόμι των ανακατατάξεων που συντελέστηκαν στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή και μετατράπηκε σε χώρα υποδοχής προσφύγων και μεταναστών. Συγκροτήθηκε όμως ως χώρα εξαγωγής μεταναστών με αποτέλεσμα οι περισσότερες οικογένειες να περιμένουν ένα υπερατλαντικό τηλεφώνημα από κάποιον συγγενή ή φίλο.

Η Αμερική υπήρξε το προνομιακό και ακατέργαστο πεδίο υποδοχής ανθρώπινου δυναμικού σε μια εποχή που η Ευρώπη ταλανιζόταν από οικονομικές ή πολεμικές κρίσεις και αυτό που ύστερα κωδικοποιήθηκε ως «αμερικανικό όνειρο» φέρει τη σφραγίδα αυτού του πολυεθνικού μωσαϊκού. Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά δεδομένα της δεκαετίας του 2000, στις ΗΠΑ ζουν 1,3 εκατομμύρια άτομα ελληνικής καταγωγής. Κι αν όταν ακούει κάποιος για τους Ελληνες της Αμερικής το μυαλό του πάει αυτόματα στην Αστόρια ή στο Σικάγο, παρ’ όλα αυτά η αρχαιότερη ελληνική κοινότητα της Αμερικής βρίσκεται στη Νέα Ορλεάνη και συμπλήρωσε ήδη 150 χρόνια ζωής. Εδώ, στην καρδιά του σκληρού και πολυτάραχου Αμερικανικού Νότου, με τα ευλογημένα εδάφη και την κατάρα των τυφώνων, στα μονοπάτια της δουλείας και της κρεολικής παράδοσης και στον αστερισμό της μουσικής, διαμορφώθηκαν εκείνες οι συνθήκες που κάνουν την ιστορία των Ελλήνων της Νέας Ορλεάνης ξεχωριστή, παρότι κρυμμένη στις περίπλοκες καμπές των περήφανων αλλά και σκοτεινών στιγμών της.

Το πρώτο ίχνος ελληνικής παρουσίας γυρνάει το ρολόι στην εποχή των αποικιών.

Ο αθηναϊκής καταγωγής Μιχαήλ Δράκος έφτασε στη Νέα Ορλεάνη το 1760. Στο Μουσείο της Λουιζιάνας φυλάσσεται μια προσωπογραφία του. Είχε υπηρετήσει στον ισπανικό στρατό αλλά πολέμησε με τους Αμερικανούς για την ανεξαρτησία τους και ως επιβράβευση του δόθηκαν προνόμια γης και εξελίχθηκε σ’ έναν σημαντικό έμπορο της περιοχής. Παντρεύτηκε ντόπια στον Καθολικό Ναό το 1775. Ούτως ή άλλως, οι πρώτοι Ελληνες που έφτασαν τότε στη Λουιζιάνα τελούσαν όλα τα μυστήρια στους καθολικούς ναούς και ενστερνίζονταν την καθολική πίστη, ελλείψει ίσως κάποιας άλλης εναλλακτικής.

Το 1803 η Αμερική αγόρασε τη Λουιζιάνα από τους Γάλλους. Κάπου τότε φαίνεται να στάλθηκαν τα πρώτα γράμματα ελλήνων μεταναστών στην πατρίδα τους. Συγκεκριμένα, στο Μουσείο της Νέας Ορλεάνης υπάρχουν τρία γράμματα του Νίκου Τυρισάκου (με την επιφύλαξη ότι το όνομα καταγράφηκε με βάση τη φωνητική κατανόηση) του 1802 και του 1803. Ενα απ’ αυτά απευθύνεται στη μητέρα του και αποκρυσταλλώνει όλη τη συγκινησιακή φόρτιση του ανθρώπου που βρίσκεται στην ξενιτιά: «Χαιρετίσματα, μανούλα μου, σου φιλώ το χέρι. Λείπω τώρα έξι χρόνια από κοντά σας. Είμαι παντρεμένος μ’ ένα κορίτσι εδώ που ο πατέρας της είναι Ρωμιός…».

Μια εμβληματική φυσιογνωμία για την ιστορία της κοινότητας υπήρξε ο Νικόλαος Μπενάκης, γόνος της γνωστής ελληνικής οικογένειας – παρότι συχνά δεν εμπεριέχεται στο γενεαλογικό της δέντρο – που έφυγε από τη Χίο μετά την καταστροφή του νησιού το 1822 και έφτασε στη Νέα Ορλεάνη το 1848. Οι προφορικές μαρτυρίες λένε ότι έφτασε με τη γυναίκα του και τα δύο παιδιά τους που πέθαναν στη συνέχεια από κίτρινο πυρετό και ο ίδιος ξαναπαντρεύτηκε. Ο Μπενάκης ήταν συνεργάτης της ελληνικής επιχείρησης Ralli Bros που ασχολούνταν με την εξαγωγή βαμβακιού και ζάχαρης. Ασχολήθηκε επίσης με τις τράπεζες και το real estate. Δεν άφησε διαθήκη και οι δικοί του κατέληξαν στα δικαστήρια για να διευθετήσουν τις κληρονομικές εκκρεμότητες. Ο επισκέπτης θα βρει το ιστορικό του σπίτι στην οδό Espanade μαζί μ’ ένα πωλητήριο ύψους 3 εκατομμυρίων δολαρίων, αφού κανένας απόγονος της οικογένειας δεν ζει πλέον στην πόλη.

Ο Αβραάμ Λίνκολν με έγγραφό του το 1864 αναγνωρίζει τον Νικόλαο Μπενάκη ως έλληνα πρόξενο στη Νέα Ορλεάνη και έτσι ο Μπενάκης καταγράφηκε ως πρώτος πρόξενος της Ελλάδας σε πόλη της Αμερικής. Η λιγότερο γνωστή σελίδα στην ιστορία των Ελλήνων της Αμερικής γράφτηκε εκείνες τις ημέρες που μαινόταν ο Αμερικανικός Εμφύλιος. Τα στρατιωτικά αρχεία δείχνουν ότι σίγουρα ορισμένοι από τους Ελληνες της Νέας Ορλεάνης πολέμησαν στον Εμφύλιο στο πλευρό των Νoτίων. Στις 22 Ιουλίου του 1861 μεταξύ των 73 ανδρών που στρατεύτηκαν στο Camp Moore της Λουιζιάνας υπήρχαν και έξι που δήλωσαν ως χώρα γέννησης την Ελλάδα (Paoli Agius, Francisco Liappi, John George Metalieno, Andre Nocole, Christophoro Salonicho, Constantino Villisariez). Επίσης διασώζεται δημοσίευμα εκείνης της περιόδου που αναφέρεται στο «Greek Company» ως τμήμα του στρατού των Νοτίων. Εκτιμάται από τους ιστορικούς ότι σ’ αυτό υπηρετούσαν όχι μόνο Ελληνες, αλλά γενικά ορθόδοξοι πληθυσμοί της Λουιζιάνας.

Επιπλέον διασώζεται ένα τμήμα της αλληλογραφίας ορισμένων ευρωπαίων πρόξενων (και του Μπενάκη) με τον Στρατηγό Μπάτλερ, όπου του ζητούν να άρει τους περιορισμούς που είχαν επιβληθεί από τον κυβερνητικό στρατό στο λιμάνι της Νέας Ορλεάνης για να μπορούν να πραγματοποιούν τις εμπορικές τους συναλλαγές. Σε μία από τις επιστολές επικαλούνται μάλιστα την περίπτωση ενός έλληνα εμπόρου, του Κόβα, που είχε πληγεί στην εξαγωγή ζάχαρης. Εχει ενδιαφέρον όμως η απάντηση του Στρατηγού, στην οποία υπαινίσσεται ότι αυτή η δραστηριότητα του κ. Κόβα ήταν εργαλείο για τη χρηματοδότηση του οπλισμού της ανταρσίας των Νοτίων. Η ιστορική μελέτη δείχνει ότι οι Ελληνες της Αμερικής ανάλογα με την περιοχή στην οποία ζούσαν πολέμησαν στη μία ή την άλλη πλευρά του Εμφυλίου. Ετσι ορισμένοι Ελληνες της Νέας Ορλεάνης συντάχθηκαν με την «κακή πλευρά» της Ιστορίας, είτε για λόγους απόκτησης της υπηκοότητας είτε για λόγους οικονομικών συμφερόντων. Καταγράφονται τουλάχιστον 12 πλούσιες οικογένειες πλουσίων Ελλήνων που ασχολούνταν με το εμπόριο βαμβακιού, το οποίο, ως γνωστόν, στηρίχτηκε στην εκμετάλλευση των μαύρων στα σκλαβοχώραφα του Νότου.

Το 1865 ο Μπενάκης κινεί πρωτοβουλίες για τη δημιουργία μιας ορθόδοξης εκκλησίας για τις χριστιανικές κοινότητες της Νέας Ορλεάνης, αλλά ήδη από το 1864 τα στοιχεία δείχνουν ότι τελούνταν λειτουργίες στο σπίτι του. Ο Ναός της Αγίας Τριάδος φτιάχτηκε σε ένα οικόπεδο του Μπενάκη στην περιοχή Treme και αποτέλεσε την πρώτη ελληνορθόδοξη εκκλησία σε ολόκληρη τη Βόρεια και Νότια Αμερική. Με την πάροδο του χρόνου ο ελληνικός πληθυσμός αυξήθηκε και ο Ναός της Αγίας Τριάδος μετακόμισε σ’ έναν μεγαλύτερο χώρο δίπλα στο Bayou (το ποτάμι που διατρέχει την πόλη) μαζί με το Ελληνικό Κέντρο Πολιτισμού και το σχολείο που είναι συνδεδεμένο μαζί του. Εκτοτε, παρά τους κλυδωνισμούς της Αρχιεπισκοπής της Αμερικής που διαπερνούν και την τοπική Εκκλησία, αυτή εξακολουθεί να αποτελεί το κύτταρο της κοινότητας στη Νέα Ορλεάνη.

Η απογραφή του 1850 έδειξε 150 άτομα ελληνικής καταγωγής στη Νέα Ορλεάνη. Αυτοί ήταν κυρίως έμποροι που κατέφθασαν εδώ εξαιτίας της δεσπόζουσας θέσης που είχε το λιμάνι της Νέας Ορλεάνης και κάποιοι φτωχοί άνθρωποι κυρίως από τις περιοχές που είχαν υποστεί σοβαρές ζημιές κατά την Επανάσταση. Για παράδειγμα, αμερικανοί ιεραπόστολοι έφεραν σε διάφορες Πολιτείες της Αμερικής ορφανά παιδιά από τη Χίο. Μέχρι τότε όμως η ροή παρέμενε περιορισμένη. Το πρώτο μεγάλο κύμα μετανάστευσης στην Αμερική ξεκίνησε το 1880, διήρκεσε μέχρι το 1920 και υπολογίζεται σε 421.000 άτομα. Η σταφιδική κρίση και η πτώχευση του 1893 οδήγησαν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού και κυρίως των αγροτών από την Πελοπόννησο και τη Στερεά Ελλάδα στην αναζήτηση καλύτερης τύχης σε μια συγκυρία που η Αμερική έψαχνε εργατικά χέρια.

H Pauline Karidas, 90 ετών σήμερα, έχει γεννηθεί στη Νέα Ορλεάνη από έλληνες γονείς του πρώτου κύματος μετανάστευσης. Οι γονείς της είχαν ένα εστιατόριο και έναν φούρνο στην πόλη όταν ξέσπασε η Μεγάλη Υφεση του 1929 και η ίδια ανακαλεί εκείνες τις μνήμες με αρκετά ζωντανό τρόπο: «Ο πατέρας μου στο Κραχ έχασε τα πάντα γιατί δεν μπορούσε να πληρώσει φόρους και τράπεζες. Κατάφερε να κρατήσει μόνο το σπίτι που μέναμε. Ημουν πολύ μικρή αλλά θυμάμαι ότι είχαμε μια μαύρη νταντά στο σπίτι. Η μητέρα μου της ανακοίνωσε μια μέρα ότι δεν μπορούσε πλέον να την πληρώνει και εκείνη ζήτησε να την κρατήσουμε στο σπίτι χωρίς λεφτά γιατί δεν είχε πουθενά αλλού να πάει».

Η ιστορία της ελληνικής κοινότητας είναι πολύ επηρεασμένη από τους έντονους μετασχηματισμούς που βίωνε η αμερικανική κοινωνία. Πριν προλάβει να συνέλθει από τα απομεινάρια του Εμφυλίου, ήρθε αντιμέτωπη με το ρατσιστικό παραλήρημα της Κου Κλουξ Κλαν, το οποίο δεν στράφηκε μόνο εναντίον των μαύρων πληθυσμών αλλά συλλήβδην εναντίον των μεταναστών. Ηταν ένας από τους λόγους για τους οποίους συγκροτήθηκε η μεγαλύτερη ελληνοαμερικανική οργάνωση, η ΑΧΕΠΑ, ως ανάχωμα στην αντιμεταναστευτική ρητορική της Κου Κλουξ Κλαν και δίκτυο υποστήριξης των Ελλήνων. Βασική στρατηγική της ΑΧΕΠΑ ήταν η ενσωμάτωση των Ελλήνων στον κοινωνικό ιστό της Αμερικής, αν και υπάρχουν ισχυρές αιτιάσεις ότι η στάση της οδήγησε τελικά σε αφομοίωση και απώλεια των ταυτοτικών χαρακτηριστικών. Ως ορόσημο – από πολλές απόψεις – λειτούργησε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Κατ’ αρχάς, η σθεναρή αντίσταση του ελληνικού λαού στη ναζιστική κατοχή αύξησε το γόητρο της Ελλάδας παγκοσμίως με αποτέλεσμα και οι Ελληνες της Νέας Ορλεάνης να δηλώσουν πιο φωναχτά την καταγωγή τους. «Τότε ήταν ίσως η πρώτη φορά που γεμίζαμε με περηφάνια όταν λέγαμε ότι ήμασταν Ελληνες» μου εξομολογήθηκαν αρκετοί. Πολλοί επίσης συμμετείχαν στις επιχειρήσεις του αμερικανικού στρατού. Στην Αγία Τριάδα υπάρχουν τα πορτρέτα 35-40 ελλήνων ανδρών βετεράνων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στη μνήμη των οποίων είναι αφιερωμένο το Ελληνικό Φεστιβάλ που γίνεται κάθε Μάιο στη Νέα Ορλεάνη συγκεντρώνοντας πάνω από 30.000 επισκέπτες σ’ ένα τριήμερο ελληνικών γεύσεων και μουσικών.

Επί της ουσίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο ξεκίνησε ένα δεύτερο ρεύμα μετανάστευσης προς την Αμερική. Η ιστορία του Γιάννη Κοντιτσιώτη, 82 ετών, ενός από τα παλιότερα μέλη της κοινότητας στη Νέα Ορλεάνη, είναι χαρακτηριστική: «Εβγαλα το γυμνάσιο στη Σπάρτη, σε δύσκολους καιρούς. Ο πατέρας μου είχε πεθάνει σε ηλικία 27 ετών. Θυμάμαι στις 28 Οκτωβρίου που χτυπούσαν οι καμπάνες και η μάνα μου έκλαιγε γιατί ο αδελφός της έφευγε για τον πόλεμο. Ο κόσμος τότε πέθαινε συνέχεια. Δεν ήταν ζωή αυτή. Ηρθα το 1952 από τη Σπάρτη με το καράβι “Φρειδερίκη”. Μας κατέβασαν στο Ellis Island για έλεγχο. Τα πρώτα χρόνια πήγαινα σχολείο το πρωί και δούλευα το βράδυ. Μετά ασχολήθηκα με τα εστιατόρια, όπως κάνανε οι περισσότεροι Ελληνες τότε. Θα σου πω την αλήθεια: Δεν σκέφτηκα να γυρίσω πίσω και τώρα που μαθαίνω ότι οι νέοι στην Ελλάδα βγάζουν το πανεπιστήμιο και δεν έχουν πού να δουλέψουν στεναχωριέμαι πολύ».

Με τα λόγια του Μιχάλη Χριστάκη ξεκίνησε αυτό το οδοιπορικό. Οταν πέρασα το κατώφλι του σπιτιού του ήταν σαν να μπαίνω σε μια μηχανή του χώρου με μουσικό χαλί τον Καζαντζίδη, μια τηλεόραση κολλημένη στα ελληνικά δορυφορικά κανάλια και τοίχους γεμάτους κιτρινισμένες οικογενειακές φωτογραφίες. Ο Μιχάλης ήρθε με την οικογένειά του το 1960 από τη Χίο ταξιδεύοντας 11 ημέρες με το βαπόρι. «Δύο δουλειές έκανα κάποια στιγμή. Ηθελα να μαζέψω λεφτά να πάρω ένα ποδήλατο. Θυμάμαι μια μέρα που ξόδεψα 90 σεντ για να πάω σινεμά κι ο πατέρας μου έβαλε τις φωνές. Αποφάσισα να πάω στο νυχτερινό σχολείο για να ‘χω καλύτερη τύχη και μετά έπιασα δουλειά σε μια εταιρεία που έφτιαχνε ηλεκτρονικά». Ο Μιχάλης θυμάται την πρώτη φορά που ξαναπήγε στην Ελλάδα ύστερα από δέκα χρόνια: «Οταν προσγειώθηκε το αεροπλάνο μ’ έπιασε ανατριχίλα. Ηταν συνήθεια τότε οι νέοι να πηγαίνουν στην Ελλάδα για προξενιό. Μου είχαν κάνει τρία-τέσσερα προξενιά αλλά δεν μ’ άρεσε. Εμείς τα Ελληνοκόριτσα δεν θέλαμε να τα κοροϊδεύουμε. Ή θα τα παντρευόμασταν ή τίποτα. Γνώρισα τη γυναίκα μου στη Χίο και παντρευτήκαμε. Ξέρεις, εγώ κι ο αδελφός μου παντρευτήκαμε στην Ελλάδα σαν ορφανοί, γιατί οι γονείς μας δεν ήθελαν να χαλάσουν τις οικονομίες τους για τα εισιτήρια». Ο Μιχάλης μού διηγείται πως κατά τη διάρκεια της χούντας, όταν ταξίδευε στην Ελλάδα, τους πήγαινε στα κρυφά τις κασέτες με τα τραγούδια του Θεοδωράκη και πως αντέδρασαν συντεταγμένα κατά την εποχή της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο με διαβήματα διαμαρτυρίας και αποστολή οικονομικής βοήθειας. Μεταξύ άλλων, μου αποκαλύπτει και την προσωπική του διαφοροποίηση ως προς την ΑΧΕΠΑ: «Οταν γκρεμίστηκε το άγαλμα του Τρούμαν στην Ελλάδα, η ΑΧΕΠΑ έδωσε τα λεφτά για την ανοικοδόμησή του. Τότε έφυγα από την οργάνωση. Επιπλέον η ΑΧΕΠΑ ποτέ δεν αντιστάθηκε στις κινήσεις της Αρχιεπισκοπής να επικρατήσουν τα αγγλικά στις ορθόδοξες εκκλησίες. Εδώ, κάθε φορά που έρχεται και καινούργιος παπάς προσθέτει περισσότερα αγγλικά στη λειτουργία». Με αυτή την ανάμεικτη αίσθηση πίκρας και νοσταλγίας με αποχαιρέτισαν ο Μιχάλης και η Λουκία, η γυναίκα του, με τον πατροπαράδοτο τρόπο, με ένα τεράστιο πεσκέσι με φαγητά.

Η ελληνική κοινότητα τίμησε στο ακέραιο το πρωτόκολλο της φιλοξενίας απέναντί μας. Τις ημέρες που πέρασα μαζί τους ένιωσα να ζωντανεύει μπροστά μου αυτό το σκληρό κομμάτι της Ιστορίας της ελληνικής μετανάστευσης. Ανακάλυψα αθέατα κομμάτια αυτού του παρελθόντος, όπως την ιστορία του Γιάννη Κουλουμπή, που ήρθε το 1960 στο πλαίσιο ενός προγράμματος μετεκπαίδευσης της πολεμικής αεροπορίας και δεν έφυγε ποτέ. Αναβίωσα την τρομακτική εποχή των φυλετικών διακρίσεων στις εκμυστηρεύσεις του Σταμάτη Γαβρογιάννη: «Οταν ξεκίνησα με το τρένο από τη Νέα Υόρκη για Νέα Ορλεάνη καθόμουν σε μια γωνία με όλους μαζί, όταν το τρένο πέρασε την Ατλάντα έβλεπα τους μαύρους να φεύγουν και να έρχονται οι λευκοί. Απόρησα και αρκετά αργότερα κατάλαβα γιατί συνέβαινε αυτό, όταν είδα τους δρόμους και τα λεωφορεία με τις ταξινομήσεις για λευκούς και μαύρους». Ο Σταμάτης σ’ όλη του την πορεία δεν έδωσε σημασία σ’ αυτούς τους διαχωρισμούς. Συνεργάστηκε με πολλούς Αφροαμερικανούς και ακόμη μνημονεύει τον μαύρο γείτονά του που τον βοήθησε το 1965 μετά το χτύπημα του τυφώνα Μπέτι. Δεν διέκρινα σ’ όλους τους συνομιλητές μου το ίδιο αντιρατσιστικό πάθος.

«Το καλό της Αμερικής είναι ότι όποιος θέλει να δουλέψει θα βρει την ευκαιρία να προοδεύσει. Οποιος φεύγει από την πατρίδα του είναι δύσκολο. Εδώ αισθάνομαι μια ευθύνη απέναντι στους νέους που έρχονται σήμερα από την Ελλάδα. Μου θυμίζουν τον πατέρα μου» υποστηρίζει ο Κώστας Βέννης, δικηγόρος και πρόεδρος της κοινότητας. Σήμερα η ελληνική κοινότητα στη Νέα Ορλεάνη μετράει περίπου 400 οικογένειες και έχει υποστεί με τη σειρά της μεταβολές στο εσωτερικό της. Ενώ η παλιά γενιά γέμισε την πόλη με εστιατόρια, τα παιδιά τους σπούδασαν και οι καριέρες τους έχουν μοιραστεί σε διαφορετικά επαγγέλματα. Τότε το λιμάνι πλημμύριζε έλληνες ναυτικούς που διασκέδαζαν στα πέντε ελληνικά μπουζουξίδικα που υπήρχαν. Μετά οι εφοπλιστές στράφηκαν σε φθηνότερα εργατικά χέρια και τα μπουζούκια σίγησαν. Βέβαια ο ταξιδιώτης θα εκπλαγεί όταν μπαίνοντας στο μπαράκι Fitzel’s στην ιστορική Bourbon street θα αντικρίσει ένα κασκόλ του Παναθηναϊκού κρεμασμένο στον τοίχο. Παρότι ο Βασίλης Ζαργάνης ως ποδοσφαιριστής έπαιξε στον Ακράτητο κουβάλησε ως την άκρη του κόσμου την αγάπη του για τους «πράσινους». Ενώ στην καρδιά της French Quarter όποιον δρόμο κι αν ακολουθήσεις θα πέσεις επάνω στο εμβληματικό Market Café. Η Αγγελική Τσατσούλη από τη Ναύπακτο άνοιξε αυτό το μαγαζί το 1982. Παρακολουθεί κι αυτή με αγωνία τις εξελίξεις στην Ελλάδα και διερωτάται «πώς γίνεται ο σύζυγός μου να πληρώνει εδώ για φόρους 375.000 ευρώ τον χρόνο και ένας φίλος μας εφοπλιστής στην Ελλάδα με 25 καράβια να πληρώνει μόλις 15.000».

Τα μέλη της κοινότητας έχουν εξασφαλίσει πλέον ένα ικανοποιητικό επίπεδο ζωής στην πλειονότητά τους. Αυτό φαίνεται πως αποτελεί συνισταμένη για τους περισσότερους Ελληνοαμερικανούς μιας και παλιότερη έρευνα κατέδειξε ότι οι Ελληνες της Αμερικής έχουν τα υψηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης και οικονομικής ευμάρειας στις ΗΠΑ μετά τους Εβραίους. Υπάρχουν, όπως πληροφορήθηκα, περίπου 11 οικογένειες στην κοινότητα που ζουν σε συνθήκες φτώχειας και τις στηρίζει το τοπικό παράρτημα της «Φιλοπτώχου» της ενορίας. Μια από τις χειρότερες εμπειρίες που είχε η κοινότητα – όπως και ολόκληρη η πόλη της Νέας Ορλεάνης – ήταν ο τυφώνας Κατρίνα πριν από δέκα χρόνια. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Εκκλησίας, 238 οικογένειες ανέφεραν μικρές ή μεγάλες ζημιές στις οικείες τους εξαιτίας του Κατρίνα, ενώ πέθανε και ένας Ελληνας στη συνοικία St Bernard Louis. «Ολόκληρη η κοινότητα επηρεάστηκε από τον τυφώνα. Η εκκλησία καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό, έφυγε η σκεπή και γέμισε νερά, χάθηκαν ορισμένα αρχεία και αντικείμενα. Εμείς, όταν καταλάβαμε ότι θα είναι ισχυρός ο τυφώνας, φύγαμε. Πήγαμε στο New Iberia στη Λουιζιάνα. Σκέψου ότι κάναμε δέκα ώρες για μια απόσταση δύο ωρών από την ουρά που είχε σχηματιστεί. Το σπίτι μας έπαθε ζημιά και κράτησαν έξι μήνες οι εργασίες αποκατάστασης. Αυτό είναι το δικό μας τραύμα, όπως ήταν για τους γονείς μας ο πόλεμος» μου λέει η Magdalene Spirros Maag.

Η Μάγκι – όπως την έμαθα εγώ – μελετάει το αρχείο της Εκκλησίας και η συνεισφορά της υπήρξε πολύτιμη σ’ αυτή τη διαδρομή. Μ’ εντυπωσίασε η προσκόλληση της κοινότητας στην Εκκλησία και της ζήτησα να μου την εξηγήσει: «Η Εκκλησία σού δίνει τη δυνατότητα να εκφράσεις το θρησκευτικό σου συναίσθημα. Πέρα όμως από αυτό, δημιουργεί μια αίσθηση κοινότητας, σου παρέχει ένα ασφαλές μέρος να είσαι Ελληνας, έναν τρόπο να περιφρουρήσεις την ελληνική κουλτούρα και σου δείχνει έναν δρόμο για να παράγεις φιλανθρωπικό έργο» απαντάει. Εδώ βρήκαν καταφύγιο και πιο πρόσφατα μέλη της κοινότητας. Ο 44χρονος Δημήτρης Βατάκης, ο οποίος ήρθε πριν από τρία χρόνια εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και αφού πέρασε από την οικοδομή βρήκε δουλειά στην Αγία Τριάδα. Επίσης, ο Ματθαίος Φαφαλιός, μηχανικός σ’ ένα πλοίο ελληνικών συμφερόντων με φιλιππινέζικο πλήρωμα. Οταν έπιασαν στο λιμάνι της Νέας Ορλεάνης, το πλήρωμα τον κατήγγειλε ότι έριξε νερά αναμεμειγμένα με λάδια στη θάλασσα, πέρασε από δικαστήριο, του επιβλήθηκε ποινή ενός έτους με δικαστική επιτήρηση και τώρα φορώντας «βραχιολάκι» κάνει κοινωνική εργασία στον ναό.

Εχουν και οι δύο μια αίσθηση προσωρινότητας κι ένα βλέμμα στραμμένο στην επιστροφή. Ισως σαν κι αυτό που είχαν και οι πρώτοι Ελληνες ενάμιση αιώνα πριν και τις περισσότερες φορές έμεινε ανεκπλήρωτο. Ρίζωσαν σ’ αυτή την πανέμορφη και σκληρή πόλη, εκλαμβάνοντας την πατρίδα περισσότερο ως μνήμη και βίωμα και λιγότερο ως χωροταξική ζώνη.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Μαραθώνιος κατά της προπαγάνδας των τζιχαντιστών στο Σίδνεϊ

imagesQUB2HYGL

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του ΟΗΕ, περίπου 25.000 ξένοι μαχητές από σχεδόν εκατό χώρες μετέχουν στο πλευρό των τζιχαντιστών σε συρράξεις.

Στο περιθώριο μιας γενικότερης συνόδου κατά του τζιχαντισμού, περίπου 60 άνθρωποι από διάφορα μέρη του πλανήτη συγκεντρώθηκαν στο Σίδνεϊ για έναν μαραθώνιο στον τομέα της πληροφορικής που αποσκοπεί στην εξεύρεση μέσων για την καταπολέμηση της προπαγάνδας του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) στο Ίντερνετ.

Η τζιχαντιστική αυτή οργάνωση προσελκύει στους κόλπους της χιλιάδες νέους από όλον τον πλανήτη, ιδιαίτερα χάρη στους ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης.

Παράλληλα με τις προσπάθειες που γίνονται από τις κυβερνήσεις για την καταπολέμηση του εξτρεμισμού, δύο επιχειρηματίες της Σίλικον Βάλεϊ, των ΗΠΑ, περιοδεύουν ανά τον κόσμο διοργανώνοντας «hackathon» (σύνθετη λέξη που προέρχεται από το hacking -ηλεκτρονική πειρατεία- και τον μαραθώνιο) κατά τους οποίους οι μετέχοντες σκέφτονται πιθανά μέσα για την καταπολέμηση της προπαγάνδας του ΙΚ στον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας.

Ο μαραθώνιος αυτός, ο τέταρτος σε πέντε μήνες, ο οποίος πραγματοποιείται στην Αυστραλία παράλληλα με διήμερη διάσκεψη για την καταπολέμηση του εξτρεμισμού, άρχισε με ομιλία του πρωθυπουργού της χώρας Τόνι Άμποτ. Σε αυτόν συμμετέχουν εκπρόσωποι 30 χωρών καθώς και γιγάντων της πληροφορικής, όπως οι Google, Facebook και Twitter.

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του ΟΗΕ, περίπου 25.000 ξένοι μαχητές από σχεδόν εκατό χώρες μετέχουν στο πλευρό των τζιχαντιστών σε συρράξεις στον κόσμο, πολλοί από τους οποίους στο Ιράκ και στη Συρία.

«Θέλουμε να παντρέψουμε την καινοτομία στην εθνική ασφάλεια με την φιλοσοφία της Σίλικον Βάλεϊ» και των νεοφυών της εταιρειών προκειμένου να φτιάξουμε προγράμματα «νέα, γρήγορα», εξήγησε ο Κίνταν Βικτόροβιτς, ένας από τους διοργανωτές του μαραθωνίου και πρώην σύμβουλος του προέδρου των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, για την καταπολέμηση του εξτρεμισμού.

«Δεν υπάρχει μαγική λύση», δήλωσε. «Όμως οικοδομούμε ένα παγκόσμιο σύστημα με τους μαραθωνίους αυτούς. Σε πέντε χρόνια, αυτό μπορεί να αλλάξει το παιγνίδι, να έχει έναν στρατηγικής σημασίας αντίκτυπο».

Οι μαραθώνιοι αυτοί συγκεντρώνουν συμμετέχοντες διαφόρων εθνικοτήτων και τα παραγόμενα από αυτούς προγράμματα αποσκοπούν στην αντιμετώπιση των λόγων που μπορεί να κάνουν τους νέους να αισθάνονται αποκομμένοι από την κοινωνία στην οποία ζουν και να θέλουν να ενταχθούν στους κόλπους της τζιχαντιστικής οργάνωσης.

Σε έναν τέτοιον μαραθώνιο που έγινε στο Αμπού Ντάμπι τον Απρίλιο, μια εφαρμογή που ονομάστηκε Marhoubba, η οποία έχει στόχο να βοηθάει τους νεαρούς μουσουλμάνους να έχουν πρόσβαση στην ισλαμική διανόηση για να τους δίνει απαντήσεις στα ερωτήματά τους σχετικά με την σεξουαλικότητα, κέρδισε το βραβείο του κοινού.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Χρεωμένοι μέχρι το λαιμό οι Αυστραλοί

imagesBBQJF2UN

Τριπλασιάστηκαν τα χρέη των αυστραλιανών νοικοκυριών τα τελευταία 25 χρόνια.

Ενώ το 1990 τα αυστραλιανά νοικοκυριά χρωστούσαν κατά μέσο όρο λιγότερα απ’ όσα εισέπρατταν ως εξάμηνο εισόδημά τους, σήμερα τα χρέη του κάθε αυστραλιανού νοικοκυριού φτάνουν το εισόδημα που αυτά κερδίζουν μέσα σε ενάμισι χρόνο.

Σ’ αυτό το συμπέρασμα κατέληξε έρευνα του Κέντρου Bankwest Curtin Economics. Ο διευθυντής του Κέντρου, καθηγητής Alan Duncan, προειδοποίησε μάλιστα ότι θα πρέπει να «μαζέψουμε τα χέρια μας» γιατί οι εποχές που έρχονται είναι δύσκολες και έκανε ειδική αναφορά στην «ευμετάβλητη» κατάσταση που επικρατεί στην αγορά εργασίας, αλλά και στην αστάθεια που επικρατεί στην κτηματαγορά.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Duncan πολλοί Αυστραλοί να χρεώνονται μέχρι το λαιμό ξεκίνησε μέσα από το τραπεζικό μας σύστημα και όταν οι τράπεζες της χώρας άρχισαν να δίνουν το δικαίωμα στους πολίτες να προσθέτουν πάνω στο στεγαστικό τους δάνειο και άλλα δάνεια.

Η έρευνα αποκαλύπτει επίσης ότι το χάσμα μεταξύ αυτών των νοικοκυριών που αποταμιεύουν και αυτών που δεν αποταμιεύουν έχει επίσης μεγαλώσει.

Το 20% αυτών που αποταμιεύουν τα περισσότερα χρήματα έχουν τετραπλάσιο εισόδημα απ’ το 20% αυτών που αποταμιεύουν λιγότερο. Την ίδια στιγμή όμως το ποσό που το 20% των αποταμιευόντων έχει στην τράπεζα είναι 200 φορές περισσότερο απ’ αυτό που αποταμίευαν 25 χρόνια πριν αναλογικά πάντα με το εισόδημά τους.

Και αν οι Αυστραλοί που έχουν επενδύσει σε ακίνητα νοιώθουν πιο ασφαλείς να βάλουν μερικά ακόμα χρέη (και αυτό λόγω της ξέφρενης πορείας πάνω που έχουν πάρει προς τα πάνω οι τιμές των σπιτιών), ακόμα και γι’ αυτούς ο καθηγητής Duncan, προειδοποίηση είχε να τους πει.

«Πρέπει να επενδύουν τα χρήματά τους σε διαφορετικά περιουσιακά στοιχεία» είπε ο καθηγητής προσθέτοντας ότι τα δεδομένα στον χώρο της κτηματαγοράς μπορεί να αλλάξουν μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Αυστραλία:Ομογενής βρήκε και παρέδωσε χιλιάδες δολάρια

pajars%20(2)

O Αντρέας Γκουζιώτης με τον ξένο μικρό θησαυρό

Ήταν φυλαγμένα σε γυάλινα βάζα και θαμμένα σε κήπο

Δύο γυάλινα βάζα γεμάτα με χαρτονομίσματα των $100 ήταν κρυμμένα κάτω από έναν κρεβάτι κήπου σε κατοικία στο Caulfield North.

O ιδιοκτήτης της εταιρίας κατεδαφίσεων, Αντρέας Γουτζιώτης, βρήκε και παρέδωσε τα χρήματα στην Αστυνομία, τα οποία ανήκαν στον προηγούμενο ιδιοκτήτη του σπιτιού.

Ο Ελληνοαυστραλός από το Cheltenham, προς μεγάλη του έκπληξη είδε τα γυάλινα βάζα του καφέ γεμάτα με 100δόλαρα όταν έσκαβε με τον εκσκαφέα του στον κήπο της κατοικίας.

Τα βάζα είχαν σφραγιστεί προσεκτικά με μονωτική ταινία, ήταν θαμμένα σε βάθος μισού περίπου μέτρου και βρέθηκαν σε πολύ καλή κατάσταση, όπως και τα χαρτονομίσματα.

Ο ιδιοκτήτης της κατοικίας πέθανε πριν από χρόνια πριν και η οικογένειά του δεν γνώριζε ότι είχε αφήσει στον κήπο τα βάζα με τα χαρτονομίσματα. .

Η Αστυνομία εξήρε την ενέργεια του κ. Γουτζιώτη να παραδώσει τα βάζα: “Καταδεικνύουν την καλύτερη πλευρά της ανθρώπινης συμπεριφοράς” δήλωσε ο αστυνομικός Neil Mathieson.

Ο κ. Γουτζιώτης ο οποίος διατηρεί την εταιρία κατεδαφίσεων εδώ και 15 χρόνια, δήλωσε στην εφημερίδα “Herald Sun”, ότι ποτέ του δεν είχε συναντήσει κάτι παρόμοιο.

Σύμφωνα με την Αστυνομία, όταν εντοπίζονται πολύτιμα αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μετρητών, θα πρέπει να παραδίδονται στις Αρχές, αλλιώς μπορεί τα άτομα τα που βρίσκουν αλλά δεν τα παραδίδουν, κινδυνεύουν να κατηγορηθούν για κλοπή.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Το καγκουρό «Ράμπο» που σκορπάει τρόμο!

roger

Γνωρίστε τον Ρότζερ

Σαν να παίρνουν στεροειδή είναι ολοένα και περισσότερα καγκουρό στην Αυστραλία. Μετά τον Ντέιβ, το τεράστιο μαρσιποφόρο που με τη θηριώδη όψη του προκαλεί πανικό σε προάστιο του Brisbane, γνωρίστε τον Ρότζερ, ο οποίος με ύψος δύο μέτρα και βάρος 89 κιλά έχει τόση δύναμη, ώστε λυγίζει τσίγκινο κουβά για πλάκα.

Το θεόρατο κόκκινο καγκουρό, που ζει στο καταφύγιο μαρσιποφόρων του Alice Springs, σύμφωνα με τον υπεύθυνο Κρις Μπαρνς, είναι ειδικά εκπαιδευμένο στη μάχη σώμα με σώμα και μπορεί να βγάλει νοκ άουτ έως και να στείλει στον άλλο κόσμο τον αντίπαλό του με μία μόνο κλοτσιά του. Κρατά με τρυφερότητα ένα λούτρινο

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΣΚΗΣΗ

«Το καθημερινό πρόγραμμα άσκησής του περιλαμβάνει kick boxing και κυνήγι της ανθρώπινης «μαμάς» του, δηλαδή εμένα» δηλώνει ο Μπαρνς που προειδοποιεί: «Μην τα βάζετε με ένα «μεγάλο κόκκινο», θα σας ξεκοιλιάσει στην καλύτερη των περιπτώσεων»! Και σαν να μην έφταναν αυτά, ο εκπαιδευτής προσθέτει ότι ο Ρότζερ δεν έχει δείξει ακόμη τι μπορεί να κάνει, καθώς είναι μόλις εννέα ετών, οπότε έχει και άλλο περιθώριο ανάπτυξης.

Σίγουρα, πάντως, απέχει ήδη πολύ από το μωρό που βρήκε ο Μπαρνς, το 2006, δίπλα στη μητέρα του που είχε σκοτωθεί από κάποιο αυτοκίνητο. Ο Ρότζερ διατηρεί κάτι από την τρυφερότητα εκείνης της εποχής, αφού το καγκουρό παίζει ακόμη μετά χαράς με τα λαγουδάκια που του στέλνουν θαυμαστές του ως δώρο.

Πηγή:Νέος Κόσμος