Monthly Archives: May 2015

The trial of the leadership and dozens of members of neofascist Golden Dawn, which is due to resume on Tuesday at a special courtroom at Korydallos Prison, will be moved to a new venue at the Court of Appeals, Justice Minister Nikos Paraskevopoulos said on Monday, responding to protests by local authorities and residents. However, Paraskevopoulos added that the new courtroom will not be ready until September.

Speaking after talks with Korydallos Mayor Stavros Kasimatis as well as regional officials, the minister said he was prepared to help locals find an “interim solution” before September. He suggested, however, that a swift venue relocation would require an appeal to be made by presiding judge Maria Lepenioti. The latter had indicated last month, when the trial started, that it was in the Justice Ministry’s remit to solve the problem.

It remained unclear late on Monday whether schools would be closed for the day in Korydallos as they were on April 20, when the trial opened, and last Thursday, when it briefly resumed.

Last week, an Athens court imposed a 12-month prison sentence on neofascist Golden Dawn lawmaker Ilias Panayiotaros after finding him guilty of slandering the former regional governor of Athens, Yiannis Sgouros.

The conviction relates to comments by Panayiotaros on Kontra TV channel in the countdown to local authority elections last year, when the GD MP accused Sgouros of corruption and vested interests.

source:ekathimerini.com

Πολιτική διαφθορά μια τόσο οικεία έννοια στα αυτιά των πολιτών σε όλο τον κόσμο. Ακολουθεί η δεκάδα με τους πιο διεφθαρμένους ανθρώπους της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής
Φαίνεται πως η διαφθορά είναι μια έννοια συνυφασμένη με τη πολιτική, έτσι πολιτικοί από όλο τον κόσμο φροντίζουν να επωφεληθούν από τη θέση τους και να προσθέσουν στους λογαριασμούς τους μερικά εκατομμύρια.
10. Spiro Agnew

Ήταν αντιπρόεδρος των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Richard Nixon, διατήρησε τη θέση του από το 1969 μέχρι το 1973. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη θέση του όταν το δικαστήριο τον κατηγόρησε για κατάχρηση δημοσίου χρήματος.

Στην αρχή ο ίδιος απέρριψε την κατηγορία, ωστόσο τα 268.482 δολάρια στους λογαριασμούς του μαρτυρούσαν τη πικρή αλήθεια. Η τιμωρία του ήταν ένα πρόστιμο μόλις 10.000 δολαρίων και του επιβλήθηκαν για τρία χρόνια περιορισμοί.

9. Randy Duke Cunningham

Ο Randy Duke Cunningham υπήρξε πιλότος των μαχητικών αεροσκαφών κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ. ήταν μέλος των Ρεπουμπλικανών από το 1991 έως το 2005, όταν αποκαλύφθηκαν σκάνδαλα που τον ενέπλεκαν με δωροδοκίες.

Οι έρευνες που πραγματοποιήθηκαν έδειξαν ότι είχε λάβει ως δωροδοκία τουλάχιστον 2.4 εκατομμύρια δολάρια, μια Roll Royce και ένα σκάφος αναψυχής. Τον Μάρτιο του 2006 τιμωρήθηκε με 8ετή φυλάκιση και επέστρεψε 1.8 εκατομμύρια δολάρια. Αποφυλακίστηκε το 2013.

8. Budd Dywer

Ο Dywer ήταν και αυτός Ρεπουμπλικανός από το 1965 έως το 1970, όταν αποσύρθηκε για να εργαστεί ως “ταμίας” της πολιτείας της Πενσυλβάνια μέχρι το θάνατο του. Ο ίδιος είχε πάρει από ιδιωτική εταιρία 300.000 δολάρια, προκειμένου να τους εξασφαλίσει δημόσιο έργο ύψους 4 εκατομμυρίων δολαρίων.

Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης τύπου τον Ιανουάριο του 1987 αυτοκτόνησε με το όπλο του.

7. Alberto Fujimori

Ο Fujimori ήταν ο 90ος πρόεδρος του Περού, κατείχε τη θέση από το 1990 έως το 2000, όταν και το έσκασε για τη Ιαπωνία μετά την αποκάλυψη της διαφθοράς.

Ο ίδιος καταδικάστηκε σε 25ετή και 6ετή φυλάκιση για διαφθορά ενώ κατηγορήθηκε και για εγκλήματα κατά της ζωής, όπως δολοφονίες, απαγωγές και άλλα.

Παρόλα αυτά δεν έκτισε ούτε μια μέρα από τη ποινή του καθώς οι Ιαπωνικές αρχές αρνήθηκαν την έκδοσή του.

6. Sani Abacha

Ήταν η κεφαλή της Νιγηρίας από το 1993 έως το 1998. Σε αυτό το διάστημα η οικογένειά του έγινε πλουσιότερη κατά 5 δισεκατομμύρια λίρες από κρατικό χρήμα.

Το 1998 πέθανε στην πολυτελέστατη βίλα του από καρδιακή προσβολή, ωστόσο οι συνωμοσιολόγοι έκαναν λόγο για δηλητηρίαση. Το 2014 οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν το πάγωμα ενός λογαριασμού 458 εκατομμυρίων δολαρίων που φαίνεται να άνηκαν στην οικογένειά του.

5. Saddam Hussein

Ο Hussein διετέλεσε πρόεδρος του Ιράκ από το 1979 έως το 2003. Λίγες ώρες πριν την αμερικάνική εισβολή στη χώρα διέταξε την κρατική τράπεζα να μεταφέρει στον προσωπικό του λογαριασμό 1 δισ. δολάρια. Ενώ, έρευνες έδειξαν ότι είχε καταχραστεί περισσότερα από 21 δισ. δολάρια από το πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών που επέτρεπε στο Ιράκ την πώληση πετρελαίου για την αγορά τροφίμων.

4. Slobodan Milosevic

Ο Milosevic ήταν πρόεδρος της Σερβίας από το 1989 έως το 1997 και πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας από το 1997 έως το 2000. Το 2001 συνελήφθη για διαφθορά και για κατάχρηση εξουσίας.

Κατηγορήθηκε για αδικήματα κατά της ανθρωπότητας από το δικαστήριο της Χάγης και για τη κατάχρηση κρατικού χρήματος που έφτανε τα 2.1 δισ. δολάρια. Πέθανε πριν ολοκληρωθεί η δίκη.

3. Mobutu Sese Seko

Υπήρξε πρόεδρος του Κογκό από το 1965 μέχρι το 1997, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του άλλαξε το όνομα της χώρας σε Ζαΐρ το 1971.

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του είχε έναν πολυτελή βίο με ψώνια στο Παρίσι και διακοπές εκατομμυρίων που πληρώνονταν από το κρατικό χρήμα.

Κατέστρεψε την οικονομία της χώρας που μετά τη προεδρία του ήταν χρεωμένη, ενώ ο ίδιος είχε βάλει στους λογαριασμούς του περισσότερα από 15 δισ. δολάρια. Το 1997 αντάρτες ανέλαβαν την εξουσία και ο ίδιος κατέφυγε στο Μαρόκο, όπου και πέθανε.

2. Ferdinand Marcos

Ο Marcos διατέλεσε πρόεδρος των Φιλιππίνων από το 1965 έως το 1986, όταν ξέσπασε επανάσταση εναντίων του. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του το χρέος της χώρας αυξήθηκε από το 1 δισ. δολάρια στα 25 δισ.

Ο ίδιος διέθετε offshore λογαριασμούς όπου μετέφερε κρατικό χρήμα, ενώ υπολογίζεται ότι είχε καταχραστεί περισσότερα από 10 δισ. δολάρια από το θησαυροφυλάκιο της χώρας. Παράλληλα, αποσπούσε ογκώδη χρηματικά ποσά από κρατικές και ιδιωτικές εταιρίες. Το 1989 εξορίστηκε στη Χαβάη και επέστρεψε μόλις 4 δισ. δολάρια.

1. Mohamed Suharto

Ήταν ο πρόεδρος της Ινδονησίας από το 1967 έως το 1998. Η προεδρία του έχει χαρακτηριστεί ως η πιο διεφθαρμένη που έχει καταγράψει η σύγχρονη ιστορία. Ο ίδιος και η οικογένειά του έλεγχαν τα πάντα από ιδιωτικές εταιρίες μέχρι κοινωνικά ιδρύματα.

Ο ίδιος εγκατέλειψε τη θέση του μετά τις αιματηρές διαδηλώσεις που ξέσπασαν στη χώρα.

Διεθνής υπολογισμοί αναφέρουν πως τα χρήματα που καταχράστηκε έφτασαν έως τα 35 δισ. δολάρια. Το 2008 πέθανε από επιπλοκές στην καρδιά σε ηλικία 86 ετών, ενώ το 2010 η κυβέρνηση κατάφερε να ανακτήσει, μόλις, 307 εκατομμύρια δολάρια.

Πηγή:news247.gr

Δείτε καρέ καρέ το τεράστιο ερπετό να καταπίνει βασανιστικά αργά μία άτυχη κατσίκα.
Ο φωτογράφος Roni Choudhury περπατούσε κοντά στο δάσος Sonakhali, στο χωριό Garkhuta στη Δυτική Βεγγάλη της Ινδίας, όταν έπεσε πάνω σε ένα απίστευτο θέαμα, έναν γιγαντιαίο πύθωνα να καταβροχθίζει μια ολόκληρη κατσίκα.
“Ήταν ένα από τα πιο εντυπωσιακά πράγματα που έχω δει ποτέ στη ζωή μου” είπε ο ίδιος. “Πρόκειται για έναν νεαρό σε ηλικία πύθωνα με μήκος περίπου τρία μέτρα”, πρόσθεσε.

Ο Choudhury έμεινε για μια ολόκληρη ώρα στο σημείο, να παρακολουθεί το γιγαντιαίο ερπετό να καταπίνει αργά και βασανιστικά το άτυχο ζώο.

“Από ό,τι μου είπαν οι χωρικοί που ήταν μαζεμένοι, του πήρε 4 ολόκληρες για να ολοκληρώσει το γεύμα του. Έφαγε ολόκληρη τη κατσίκα και αποχώρησε χωρίς κανέναν πρόβλημα, Σύρθηκε προς τους κοντινούς θάμνους κι εξαφανίστηκε”.

Το περιστατικό προκάλεσε μεγάλη ανησυχία στους κατοίκους της περιοχής, καθώς συνέβη στην είσοδο του χωριού και όχι κάπου βαθιά στο δάσος Sonakhali

“Το θύμα θα μπορούσε πολύ εύκολα να είναι κι ένα παιδί” επεσήμανε ο δασοφύλακας Vidyut Sarkar.

“Είναι εξαιρετικά σπάνιο ένας πύθωνας να απομακρύνεται από το δάσος προς αναζήτηση τροφής. Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο. Είναι εξαιρετικά ανησυχητικό” πρόσθεσε.

Πηγή:news247.gr

O Tony Abbott υποσχέθηκε ‘μία σοβαρή, εκτενή, παναυστραλιανή συζήτηση επί του θέματος’, εκείνο το οποίο όμως είναι εμφανές είναι ότι από την δημοσιοποίηση της κυβερνητικής μελέτης, δεν έχει προβεί σε καμία απολύτως κίνηση που θα έδινε κάποια βαρύτητα στις υποσχέσεις του.

Χωρίς μεγάλες εκπλήξεις ο Προϋπολογισμός του 2015

H επίσημη ανακοίνωση του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού που θα γίνει αύριο (Τρίτη), προβλέπεται ότι δεν θα περιλαμβάνει μεγάλες εκπλήξεις. Αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι -αντίθετα με το συνηθισμένο- αυτή τη φορά έχουν λάβει χώρα αρκετές διαρροές όσον αφορά τα αναμενόμενα και εκτιμήσεις με σοβαρή βάση. Μεταξύ αυτών οι κυριότερες αναφέρονται στους παρακάτω τομείς:
– Φόρος τραπεζικών καταθέσεων, με την προοπτική να χρησιμοποιηθεί ως δίχτυ ασφαλείας, σε περίπτωση κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος.
-Περαιτέρω περιορισμός φοροαπαλλαγών των πρόσθετων παροχών (fringe benefits).
-Φόρος προστιθέμενης αξίας (GST) σε εισαγόμενα αγαθά κάτω των $1.000, αλλά και σε αναλήψεις προγραμμάτων από το διαδίκτυο.
-Επιχορήγηση ύψους $250εκ. στην Αυστραλιανή Στατιστική Υπηρεσία για τεχνολογική αναβάθμιση με στόχο να διασωθεί η απογραφή πληθυσμού.
-Ανατροπή των περικοπών στη νομική βοήθεια (Legal aid) που είχαν ανακοινωθεί στον τελευταίο προϋπολογισμό.
-Αλλαγή αξιολόγησης περιουσιακών στοιχείων με αποτέλεσμα την κατάργηση μερικής ή ολικής σύνταξης σε εύπορους συνταξιούχους.
-Αύξηση σύνταξης σε ορισμένες κατηγορίες συνταξιούχων.
– Ανάληψη των οφειλών διδάκτρων από πτυχιούχους που διαμένουν στο εξωτερικού.
– Προβλέπεται να εξοικονομηθούν $3 δις από το Σχέδιο Φαρμακευτικών Αποδοχών.
– Επίσης, $5 δις θα εξοικονομηθούν με ειδικά μέτρα όπως είναι η μείωση της τιμής στα φάρμακα και ο περιορισμός εκείνων που πωλούνται χωρίς συνταγή γιατρού.
– Όσον αφορά τους εμβολιασμούς $26 εκ. θα διατεθούν για να εντοπιστούν από τους γιατρούς παιδιά τα οποία δεν έχουν εμβολιαστεί.
Οι γονείς δε οι οποίοι αρνούνται να εμβολιαστούν τα παιδιά τους δεν θα έχουν δικαίωμα σε επιδόματα και άλλες κρατικές παροχές.
– Η Δ. Αυστραλία θα λάβει $499 εκ. για την κάλυψη του κενού που δημιουργεί η “μικρότερη μερίδα” του GST.
– Η αυτοκινητοβιομηχανία θα λάβει $500 εκ. ενίσχυση.
– Οι μικρές επιχειρήσεις θα τύχουν φοροαπαλλαγών ύψους 1,5%, ενώ ενίσχυση θα δοθεί και στις νέες επιχειρήσεις που δημιουργούνται.
– Υπολογίζεται ότι θα διατεθούν $100 εκ επιπλέον για την μακροπρόθεσμη προστασία του Great Barrier Reef.
– Για ψυχασθένειες θα διατεθούν $300 εκ. ενώ μεγάλες μεταρρυθμίσεις προβλέπονται στο χώρο παιδικής φροντίδας.
– Αυστηρότερα μέτρα για εργαζόμενους γονείς οι οποίοι ζητούν οικονομική ενίσχυση για την φροντίδα των παιδιών.
$327 εκ. ενίσχυση, για παιδική φροντίδα, σε γονείς που μένουν σε απομακρυσμένες ή/και υποβαθμισμένες περιοχές.
– Η στρατιωτική παρουσία της Αυστραλίας στο Ιράκ υπολογίζεται να στοιχίσει πάνω από $400 εκ. ετησίως.
– Η Εξωτερική Βοήθεια (Foriegh Aid) που είχε ελαττωθεί κατά $1 δις πέρυσι, υπολογίζεται ότι θα ακολουθήσει την ίδια οδό.
ΤΙ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ
Εκτιμάται ότι οι ευαίσθητοι χώροι οι οποίοι θα μείνουν ανέπαφοι είναι οι εξής;
– Φόρος στο Google
– Αύξηση φόρων στο εφάπαξ
– Συνεισφορά στο Medicare
– Επέκταση του ορίου επανόρθωσης του ελείμματος
– Μείωση των συντάξεων.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑ
Το μεγάλο ερώτημα, εντούτοις, παραμένει αν ο “καλοήθης” ή “ανώδυνος” προϋπολογισμός, όπως αναμένεται, θα δώσει πνοή ζωής στην εμπιστοσύνη των οικογενειών και επιχειρήσεων στην οικονομία.Ίσως, εκτιμάται, οι Αυστραλοί εκείνο το οποίο πραγματικά αναζητούν είναι μία δυναμική διακυβέρνηση της χώρας από μία κυβέρνηση η οποία είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις που δέχεται η οικονομία αυτή τη χρονική στιγμή.
Γνωρίζουν -οι περισσότεροι τουλάχιστον- ότι ο προϋπολογισμός βρίσκεται σε μία κατάσταση μακροχρόνιου ελλείμματος, καθώς επίσης και το ότι η κυβέρνηση απέτυχε να συγκροτήσει μία πολιτικά αποδεχτή λύση στο οικονομικό πρόβλημα της χώρας.
Εξίσου σημαντικό, ότι η οικονομία, επί του παρόντος, απέτυχε να κάνει ομαλή προσγείωση από την εντυπωσιακή μεταλλευτική έκρηξη σε μία ευρύτερου βεληνεκούς και μεγαλύτερης σταθερότητας ανάπτυξη. Επιπλέον, οι πολίτες βλέπουν με κάποιο σκεπτικισμό την τελευταία – άνευ προηγούμενου – πτώση των επιτοκίων, αμφιβάλλοντας αν η κίνηση αυτή της Αποθεματικής Τράπεζας θα κάνει αισθητή διαφορά.
Το φως πάντα επί των ψηφοφόρων, ακούνε με μικτά αισθήματα, επαναλαμβανόμενες εκκλήσεις των οικονομολόγων προς την κυβέρνηση για οικονομική μεταρρύθμιση η οποία θα δώσει ώθηση στην παραγωγικότητα και ανάπτυξη, εκείνο όμως το οποίο βλέπουν είναι ένας πρωθυπουργός ο οποίος φοβάται (το πολιτικό κόστος) να ταράξει τα νερά.
Η βασική μεταρρύθμιση που ο κάθε πολίτης γνωρίζει είναι εκείνη που προσφέρεται στο χώρο της φορολογίας.
Γνωστό ότι ο Tony Abbott υποσχέθηκε ‘μία σοβαρή, εκτενή, παναυστραλιανή συζήτηση επί του θέματος’, εκείνο το οποίο όμως είναι εμφανές είναι ότι από την δημοσιοποίηση της κυβερνητικής μελέτης, δεν έχει προβεί σε καμία απολύτως κίνηση που θα έδινε κάποια βαρύτητα στις υποσχέσεις του. Αντίθετα, φαίνεται να είναι ένας χώρος που τον αποφεύγει συστηματικά, προφανώς υπό την απειλή του πολιτικού κόστους.
Εκείνο το οποίο καλείται να λάβει υπόψη του, έστω και αυτήν την ύστατη στιγμή, είναι ότι αν δεν επιδείξει αυτοπεποίθηση και ικανότητα να αντιμετωπίσει τα οικονομικά προβλήματα της χώρας, τότε όλη η αβεβαιότητα και η ανησυχία των ψηφοφόρων που τους ώθησαν προς τον Συνασπισμό το 2013, θα επανέλθουν στην επιφάνεια.
Αν ο προϋπολογισμός αύριο (Τρίτη) επιβάλλεται να είναι “καλοήθης”, ο Abbott θα πρέπει να πείσει τους ψηφοφόρους ότι ο ίδιος και η κυβέρνησή του δεσμεύονται για την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων σε νευραλγικούς τομείς, όπως είναι ευρύτερη οικονομία, η υγεία και η παιδεία.
Η αντίληψη βέβαια που επικρατεί είναι ότι η οικονομική μεταρρύθμιση έχει πολιτικό κόστος. Το ρίσκο εντούτοις είναι απείρως μεγαλύτερο όταν οι ψηφοφόροι είναι στο σκότος και δεν μπορούν να δουν τις κινήσεις της κυβέρνησης για τη λύση του προβλήματος.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Το πλοίο «Τοσκάνα»

Είναι ο τίτλος που επέλεξε η Θέκλα Σκαρσέλλα για να σκιαγραφήσει τη ζωή γυναικών πρώτης και δεύτερης γενιάς στην Αυστραλία.

Στην πραγματικότητα, τους δίνει “πέννα και χαρτί” να γράψουν οι ίδιες εκείνα που σημάδεψαν τη ζωή τους, πριν και μετά, τον ερχομό τους στη νέα γη, οι πρώτες και στιγμιότυπα από τη διαδρομή “παιδιά μεταναστών”, οι δεύτερες.

Ξεκινώντας, με τη σκυτάλη στο χέρι η ίδια -πώς θα γινόταν, άλλωστε, αλλιώς- δίνει παραστατικά στιγμιότυπα από τη ζωή της στην μεταπολεμική Ελλάδα: “Ένα απόγεμα που είχα πάει με την μητέρα σινεμά, καθώς βγήκαμε έξω, είδα με φωτεινά γράμματα το ΔΕΜΕ. Έμαθα ότι ήταν ένας οργανισμός που έστελνε νέους, νέες και οικογένειες στην Αμερική, στον Καναδά και Αυστραλία. Για να σε δεχτούν στην Αμερική τον καιρό εκείνον έπρεπε να γνωρίζεις κάποια τέχνη, ενώ η Αυστραλία ήθελε εργατικά χέρια και χρειαζόμουν μόνο χίλιες δραχμές που μου τις έδωσε κάποια θεία μου”, γράφει ενώ δεν παραλείπει να πει επιγραμματικά” στην Ελλάδα μπορεί για μερικούς να ήταν καλά, αλλά για τους περισσότερους ήταν χειρότερα από σήμερα”.

Στο ταξίδι της στην Αυστραλία, πριν ακόμη προσγειωθεί, μας εμπιστεύεται κάποιες σκέψεις της: “Σκεφτόμουν τώρα πού πήγαινα και ποιον θα συναντούσα. Δεν είχα συγγενείς ή πατριώτες. Θα ήμουνα άγνωστη μέσα σε αγνώστους, χωρίς να γνωρίζω την αγγλική γλώσσα. Αυτό που μου είχε δώσει θάρρος και ότι όλα θα πήγαιναν καλά, ήταν η οικοκυρική σχολή της ΔΕΜΕ στην Αθήνα, που μας ετοίμαζαν για οικιακούς βοηθούς, κοινώς υπηρέτριες, αλλά ποτέ δεν άκουσα σε τι σπίτια θα μας στέλνανε. Είχαμε την εντύπωση ότι θα πηγαίναμε σε αυστραλέζικα.
Έτσι καμάρωνα κι έλεγα στους γονείς μου ότι θα μάθαινα την αγγλική γλώσσα, θα μάθαινα τρόπους αγγλοσαξονικής αριστοκρατίας και θα γύριζα πλούσια στην Ελλάδα”.

Η ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ

Τα αίτια της μετανάστευσης στη νέα γη, τις ψευδαισθήσεις, αλλά και την προσγείωση στην πραγματικότητα, δίνει το ίδιο απλά και επιγραμματικά και η αφήγηση της Μαρίας Στεφάνου από το Κεφαλόβρυσο της Μεσσηνίας: “Η ζωή μέσα στη μικρή κοινωνία του χωριού, μάς στερούσε την ελευθερία μας. Για μένα ήταν πολύ δύσκολο να εγκαταλείψω τους γονείς μου και τ’ αδέλφια μου, ιδιαίτερα τη μητέρα μου. Τις στιγμές αυτές δεν τις ξεπερνάς ποτέ, όσα χρόνια και να περάσουν, μένουν βαθιά χαραγμένες στην καρδιά σου. Το γεγονός όμως ότι η Αυστραλία ήταν η Γη της Επαγγελίας, όπως μας έλεγαν, και ότι θα κάνουμε πολλά λεφτά και καλή ζωή, με χαροποίησαν.

Μετανάστευσα στην Αυστραλία το 1970. Ο πόνος μου μεγάλος και τα δάκρυα πολλά. Άφησα πίσω μου ό,τι αγαπούσα περισσότερο, σχεδόν τα πάντα.
… Τώρα καθόμουν στο σπίτι της αδελφής μου, της Ευαγγελίας. Ύστερα από δυο μέρες μου λέει: “Τώρα πρέπει να βρεις δουλειά. Η Αυστραλία είναι κράτος δουλειάς. Κανείς δεν ζει εις βάρος άλλων”. Γαντζωμένη από τις αναμνήσεις προσπαθούσα να ενταχτώ στην καινούρια κοινωνία. Τ’ Αγγλικά μου ήταν λίγα. Δούλεψα σε πολλές και καλές δουλειές και κάθε μέρα έκλαιγα. Επιθυμούσα τους γονείς μου, τ’ αδέλφια μου, ακόμη και το μικρό μου χωριουδάκι κι ένοιωθα απέραντη μοναξιά. Άρχισα να λέω στον εαυτό μου ‘όταν μαζέψω λίγα χρήματα θα γυρίσω πίσω στο σπιτάκι μου’.

ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ

Η Αθηνά Λευτεριώτη-Γκινάκη, ένα από τα χίλια κορίτσια του “Τοσκάνα” που το 1957, ταξίδεψαν στην Αυστραλία με τη ΔΕΜΕ, δίνει παραστατικά το κλίμα της μαζικής μετανάστευσης στην πέμπτη ήπειρο: “Γέμισε η Αυστραλία από ελληνικά νιάτα που έπεσαν με ζήλο και ζωή στις δουλειές της Αυστραλίας. Δούλεψαν σκληρά, γυναίκες και άντρες. Δεν άφηναν να πάει χαμένο μεροκάματο, μα ούτε υπερωρίες. Κανείς, όμως, δεν είχε τη δυνατότητα να επιστρέψει σε πέντε χρόνια, όπως μας είχαν υποσχεθεί. Αγωνιζόμασταν όλοι. Κάναμε αιματηρές οικονομίες, στερώντας πολλά από τον εαυτό μας για να μαζέψουμε μια προκαταβολή, να μπούμε σ’ ένα δικό μας σπίτι, να φύγουμε από τα ενοίκια που είχε γίνει η ζωή μας αφόρητη. Μέναμε τρεις ή τέσσερις οικογένειες σ’ ένα σπίτι που όλα ήταν προγραμματισμένα. Πότε θα μαγειρέψεις, πότε θα πλυθείς και πότε θα κάνεις μπάνιο, ακόμα και για τη σωματική μας ανάγκη. Αυτό κι αν δεν ήταν το μεγαλύτερό μας πρόβλημα. Όλοι νεοφερμένοι και αδημιούργητοι είμαστε. Ποιος είχε τη δυνατότητα ν’ αγοράσει μοναχικό σπίτι;”

Αμέσως πιο κάτω, η ίδια δίνει μια από τις πιο αιχμηρές εικόνες της εποχής εκείνης.

“Η ανάγκη τότε, θέλοντας και μη, έκανε τις περισσότερες μητέρες ν’ αφήσουν τα παιδιά τους να τα προσέχει μια ξένη γυναίκα.

Ασαράντιστα βλασταράκια, τα κουκούλωναν στα καροτσάκια, με κρύο ή βροχή. Τα πήγαιναν τρέχοντας για να προφτάσουν να πάνε στην ώρα τους στο εργοστάσιο που δούλευαν, μην τις σχολάσει το αφεντικό τους, αν αργούσαν και χάσουν τη δουλειά τους. Αυτά τα καημένα τα βρέφη, μεγάλωναν σε ξένα χέρια, πέντε μέρες τη βδομάδα. Τι χάδι και τι στοργή να τους δώσει μία που φρόντιζε τρία – τέσσερα και παραπάνω παιδάκια κάθε μέρα; Tι συμπόνια να ένοιωθε γι’ αυτά τα αγγελούδια, μήπως εκείνη τα είχε γεννήσει; ή μήπως είχε ώρα να τα κρατήσει στην αγκαλιά της, αν κανένα έκλαιγε για να το παρηγορήσει; Μα ούτε και να το ταΐσει.

Τους έβαζε το μπουκάλι με το γάλα στο στόμα και το στερέωνε με μια πεντάδιπλη πάνα για να μη του πέσει κι έπινε το γάλα μόνο του. Όταν πια γινόταν το κάθε παιδάκι πέντε-έξι μηνών, του μάθαινε να κρατά το μπουκάλι με τα δυο του χεράκια, μέχρι που τους γινόταν συνήθεια να πίνουν μόνα τους το γάλα. Αλλά και η μαμά τους με τον ίδιο τρόπο τα τάιζε για να κερδίζει χρόνο και να προφταίνει τις δουλειές γυρίζοντας στο σπίτι, από το εργοστάσιο, που δεν ήξερε από πού ν’ αρχίσει”.

Η ίδια δεν ανήκε σ’ αυτήν την κατηγορία των γυναικών, επεξηγεί, ούτε μετάνιωσε για τον ερχομό της στην Αυστραλία.

“Εγώ όμως δεν μετάνιωσα ποτέ για την επιλογή μου αυτή, γιατί ο Γεράσιμος ήταν για μένα ανεκτίμητος θησαυρός. Τα όσα καλά λόγια μου είχαν πει, για να δεχτώ να τον παντρευτώ, βγήκαν αληθινά. Με αγάπησε, με σεβάστηκε και ήμουνα για κείνον η μοναδική του Αθηνά”.

ΑΠΡΟΣΜΕΝΗ ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗ

Η απρόσμενη προσγείωση των περισσότερων ομογενών μαζικής μετανάστευσης, διαγράφεται έντονα και στην αφήγηση της Αναστασίας Μαχαιρίδου-Μυλωνά, από το χωριό Υδραία, επαρχίας Αριδαίας.

“Για πρώτη φορά είδα τα φανάρια στο δρόμο, αλλά δεν ήξερα τι σήμαιναν τα χρώματα. Έτσι, μια μέρα που ήθελα να περάσω απέναντι στο δρόμο, πήρα από πίσω έναν Αυστραλό. Το φανάρι είχε χρώμα κόκκινο, αλλά αφού ο Αυστραλός το πέρναγε, τον ακολούθησα κι εγώ. Παρ’ ολίγο να μας σκοτώσουν τα αυτοκίνητα. Ο άνθρωπος που πέρασε το κόκκινο ήταν μεθυσμένος, κι εγώ τη γλίτωσα φτηνά. Μάθαμε τα σήματα του δρόμου, αλλά όσο για την αγγλική γλώσσα μόνο κάτι λίγα”.

Στον ίδιο γλαφυρό τόνο, συνεχίζει: “Την πρώτη φορά που βγήκαμε για ψώνια κοίταζα γύρω-γύρω για να δω πού είναι η πλατεία. Δεν υπήρχε πλατεία, παρά ο κεντρικός δρόμος με τα καταστήματα.

Σάββατο απόγευμα, περίμενα ν’ ακούσω την καμπάνα της εκκλησίας για τον εσπερινό. Ελληνική Ορθόδοξη εκκλησία υπήρχε και με καμπαναριό, αλλά δεν χτυπούσε όπως στην Ελλάδα”.

Στην ίδια συλλογή, σκιαγραφούνται οι βιογραφίες και άλλων σημαντικών γυναικών της πρώτης και δεύτερης γενιάς που άφησαν και εξακολουθούν να αφήνουν το στίγμα τους στην Πέμπτη Ήπειρο, όπως: Ωραία (Ρίτα) Κουτουξίδη – Εκουτσίδη, Τριανταφυλλιά (Φιλίτσα) Κατσάτου-Λεονάρδου, Παναγιώτα (Μπέτυ) Θεοδωρακάκου-Αθανασάκη, όλες από την πρώτη γενιά Ελληνίδων μεταναστριών.

Από τη δεύτερη γενιά: Η ομοσπονδιακή βουλευτής για την έδρα Calwell Μαρία Βαμβακινού, η δημοτική σύμβουλος Ελένη Πατσικαθεοδώρου, η δημοτική σύμβουλος Κρις Παυλίδη, η πρώην δήμαρχος Moreland (πρώτη Ελληνίδα δήμαρχος στην Αυστραλία) Στέλλα Καρυοφυλίδη, η Βούλα Ανδρίτσου και η καλλιτέχνης Ανθή Σιδηροπούλου.

Πηγή:Νέος Κόσμος

57 per cent prefer Alexis Tsipras.

Over New Democracy

Ruling coalition partner SYRIZA leads by 20.2 percentage points over main opposition New Democracy (ND) in voting intent according to an opinion poll conducted by Palmos Analysis on behalf of private TV station SBC, published on Thursday.

According to the survey, 36.7 per cent of participants chose SYRIZA, 16.5 per cent said ND, 6.1 per cent Potami, 5.4 per cent Golden Dawn, 3.9 per cent Communist Party (KKE), 3.1 per cent Independent Greeks (ANEL) and 2.5 per cent PASOK.

Asked on who they believe is more suitable for prime minister, 57 per cent prefer Alexis Tsipras and 21 per cent chose ND leader Antonis Samaras, while 18 per cent said ‘neither’.

Questioned whether they believe there will be an agreement between Greece and its creditors, 46 per cent said ‘yes’, 29 per cent said ‘probably yes’, 9 per cent said ‘no’ and 10 per cent said ‘probably not’.

Asked whether they believe the government’s ongoing negotiation can be described as ‘tough’, 43 per cent of respondents said it’s ‘tough’, 29 per cent said it’s ‘non-existent’ and 22 per cent called it ‘mild’.

source:neos kosmos

Full House blast from the past: (back row) Lori Loughlin (Rebecca), John Stamos (Jesse) and Dave Coulier (Joey). Front row: Jodie Sweetin (Stephanie), Bob Saget (Danny), Mary-Kate Olsen (Michelle) and Candace Cameron (D.J.)

John Stamos announced our favourite sit-com is set to hit the screens again in a 13-episode spinoff.

John Stamos, Full House’s famous uncle Jesse Katsopolis confirmed the rumors of the series return on Jimmy Kimmel Live.

According to Stamos, who will produce the show, Netflix had ordered 13 episodes of the new comedy, which will kick off with a one-hour special.

The TV series which premiered in 1987, was one of ABC’s major worldwide successes spanning 8 seasons, will premiere in 2016 with a slightly amended name.

Fuller House, as the ABC confirmed later Candace Cameron-Bure, Jodie Sweetin and Andrea Barber, with Stamos as a guest star.

The new version will focus on D.J. Tanner-Fuller (Cameron-Bure) and her children; her sister, Stephanie Tanner (Sweetin); and their memorable kooky neighbor, Kimmy Gibbler (Barber), but will keep the original’s character as a ‘continuation’ of the family’s story.

“Fuller House will continue the adventures that began in the original, eight-season comedy, with veterinarian D.J. Tanner-Fuller pregnant and recently widowed, living in San Francisco.

D.J.’s younger sister/aspiring musician Stephanie Tanner and D.J.’s lifelong best friend/fellow single mother Kimmy Gibbler, along with Kimmy’s feisty teenage daughter Ramona, all move in to help take care of D.J.’s two boys – the rebellious 12-year-old J.D. and neurotic 7-year-old Max – and her soon-to-arrive baby,” the Netflix announcement mentioned.

source:neos kosmos

Greece’s Ministry of Tourism has appealed to the millions of potential summer visitors to use their credit cards as much as possible.

Greek chief of tourism urges visitors to use credit cards for all transactions.

At the same time Athens announces it plans to raise VAT rates on some holiday islands, Andreas Andreadis, head of the Confederation of Greek Tourism (SETE), is appealing to the 2.4 million British tourists who have already booked their summer holidays in Greece to use their credit cards for as many payments as they can.
“What we are saying is that on cash transactions above a certain level please use your credit cards,” Andreadis told the Observer.
“That way it forces services and shops to declare it on the cash register and issue receipts.”
“In a country where the tax collection system is so inefficient, credit cards are the easiest way of clamping down on evasion,” he said stressing that “around 40 per cent of receipts are not issued in tourist areas to avoid VAT.”
The government specifically plans on introducing a higher VAT rate on the most popular Greek islands as the numbers of vacationers set to visit the Mediterranean country are expected to reach record levels.
Twenty five million foreign arrivals are to flood the Greek islands – more than twice the country’s population.
Islands including Mykonos and Santorini are bound to receive a major surcharge on hotel rooms, services and goods, something that has been firmly opposed by the tourist industry.
“While there is a certain logic to it, you cannot impose a new levy in the middle of the season when 60 per cent of package holidays have already been paid,” Andreadis explained.
“It is a desperate, last-minute measure that has been without plan or strategy and under panic of not getting the next tranche.”
The new VAT raise is estimated to cash in 350 extra much-needed million euros to ensure Greece meets its autumn payments to the International Monetary Fund (IMF).
On 12 May, the IMF is expecting to receive two loan instalments reaching 780 million euros.
At a time when Greece is losing up to 20 billion euros due to tax evasion every year, according to finance ministry reports, taxpayers owe in excess of 70 billion euros to the state.
Tax evasion remains not only one of Greece’s major financial drains but the tourists industry’s main policy for decades.
The chief of tourism and the SETE confederation, which represents more than 50,000 enterprises in the sector, are pressing for consumers to be given incentives to use cards. They urge visitors to use their credit cards following prime minister Alexis Tsipras’ suggestion that electronic payments should be made mandatory for transactions exceeding 70 euros.

source:neos kosmos