Category Archives: Uncategorized

<<Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η πατρίδα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για την πατρίδα σου>>.

Τζων Κέννεντυ, 1917-1963, Αμερικανός πρόεδρος [1960-1963]

  Σεβασμιότατε, κ. Αρχηγέ του ΓΕΣ, κ. Περιφερειάρχη, κ. Αντιπεριφερειάρχη, κ Πρόεδρε του Δημοτικού Συμβουλίου, κ. αντιδημαρχοι, κ. Πρόεδρε της Τ.Κ Ροδώνα που σήμερα μας φιλοξενείτε, μέλη του Δημοτικού και Περιφερειακού Συμβουλίου, ανώτατες  πολιτικές και στρατιωτικές αρχές, 

Κυρίες και Κύριοι

Στεκόμαστε ευλαβικά εδώ μπροστά στο μνημείο πεσόντων των μαχών της περιοχής Αμυνταίου, ακόμη μια φορά, όπως κάθε χρόνο από το 2008 και μετά, εκπληρώνοντας χρέος τιμής και ευγνωμοσύνης σε αθάνατους ήρωες που πότισαν με το αίμα τους την μαρτυρική αυτή γη της Μακεδονίας μας, τροφοδοτώντας τις ρίζες της ελληνικότητας της ακριτικής περιοχής μας, ρίζες που απλώνονται στο βάθος των αιώνων. Είναι ακόμη μεγαλύτερη σήμερα η τιμή που αποδίδεται στους πεσόντες αλλά και στην περιοχή Αμυνταίου λόγω της παρουσίας στην εκδήλωση φέτος του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού, που έχουμε την χαρά να φιλοξενούμε. Με αίσθημα ιστορικής ευθύνης, περήφανοι, παρά τις δυσκολίες που περνά για άλλη μια φορά η πατρίδα μας, θυμόμαστε και κλείνουμε ευλαβικά το γόνυ σε λαμπρές αλλά και πένθιμες σελίδες της ιστορίας μας. Σε νίκες αλλά και μαρτυρικά ατυχήματα, με την απόλυτη συναίσθηση ότι οφείλουμε εμείς οι ακρίτες των συνόρων αλλά και οι γενιές που θα ακολουθήσουν να τιμούν αδιαλείπτως αυτούς που, νέα παιδιά τότε, τα έδωσαν όλα για την Ελλάδα και πέρασαν στο Πάνθεον των ηρώων, θυσιάζοντας ακόμη και την ζωή τους για αυτήν χωρίς να ζητήσουν ανταλλάγματα. 

Τιμούμε σήμερα, ξανά, την τελική νίκη του ελληνικού στρατού με την δεύτερη απελευθέρωση του Αμυνταίου και των γύρω χωριών από τους Οθωμανούς δυνάστες, στις 6 Νοεμβρίου 1912, μετά από 500 χρόνια καταπίεσης, τυρρανίας και εκμετάλλευσης των κατοίκων τους. Τιμούμε όμως και τη νικηφόρα μάχη του Σόροβιτς της 23ης Οκτώ., όπως και τους θυσιασθέντες στρατιώτες και αμάχους κατοίκους, την αποφράδα ημέρα της 24ης Οκτ  της ίδιας χρονιάς, που αποτελεί την αιματηρότερη σελίδα του Α΄ Βαλκανικού και διδάσκεται ακόμη στην σχολή πολέμου ως δείγμα του τι μπορεί να προκαλέσει ο πανικός, αλλά βεβαίως και την πρώτη απελευθέρωση της περιοχής από τον τουρκικό ζυγό την 18η Οκτ.1912. Είναι βαρύ ιστορικό προνόμιο για την ακριτική αυτή γωνιά της Ελλάδας να έχει απελευθερωθεί δύο  φορές κατ’ εξαίρεση σε σύντομο χρονικό διάστημα και να έχει υπάρξει θέατρο σκληρών μαχών και συγκρούσεων, πολύ περισσότερο, αν αναλογιστεί κανείς ότι γειτονικές της περιοχές όπως η Πτολεμαΐδα, η Φλώρινα και η Έδεσσα απελευθερώθηκαν σχεδόν αναίμακτα. 

Δεκαπέντε χρόνια πρίν ξεκινούσα μια επίπονη προσπάθεια συλλογής και έρευνας ιστορικών στοιχείων της περιοχής μας ώστε να αναδείξω το αίτημα άρσης της παράλειψης εορτασμού της τοπικής επετείου. Στην αρχή μοναχικός και παρενοχλητικά επίμονος αλλά, στην πορεία των χρόνων, με την στήριξη συμπολιτών μας, έθετα πάγια και κουραστικά ίσως το αίτημα ¨Τιμήστε τους νεκρούς που μας απελευθέρωσαν και γιορτάστε τα ελευθέρια μας.¨ 

Βρήκα λοιπόν συμπαραστάτη στον αγώνα εκείνο και οφείλω άλλη μια φορά να το πω δημόσια και να του αποδώσω τα εύσημα  τον και τότε όπως και σήμερα Δήμαρχο Αμυνταίου Κώστα Θεοδωρίδη. Η υιοθέτηση του αιτήματος από τον ίδιο 8 χρόνια μετά την πρώτη προβολή του, οδήγησε στην καθιέρωση του πανηγυρικού σημερινού εορτασμού. Επέδειξε εθνική ευαισθησία και αντιλήφθηκε τη σημασία της ανάδειξης της ιστορίας της περιοχής μας. Θα ήθελα, επίσης, να τονίσω και την συμπαράσταση σύσσωμου του τότε Δημοτικού συμβουλίου και όλων τον τότε παρατάξεων, όσον αφορά στην υποβολή της πρότασης καθιέρωσης επίσημου εορτασμού της επετείου. 

Σήμερα όμως επιθυμώ  να ευχαριστήσω και κάποιους άλλους ανθρώπους που άκουσαν τις επίμονες οχλήσεις μου αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά την συμβολή τους και οι οποίοι βοήθησαν τα μέγιστα στην πορεία του χρόνου να εκδοθεί μόλις το 2008 μετά από δεκαετίες σιωπής προεδρικό διάταγμα και να είμαστε έτσι σήμερα όλοι εδώ όπως το οφείλουμε στους μάρτυρες που θυσιάστηκαν. 

Ευχαριστούμε λοιπόν τον κ Πάτροκλο Γεωργιάδη γενικό γραμματέα του υπουργείου Εσωτερικών το 2008 που ενστερνίστηκε την σημασία του αιτήματος, τον τότε υπουργό Εσωτερικών και σήμερα Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ Προκόπη Παυλόπουλο που προσυπέγραψε το διάταγμα όπως και τις άξιες υπαλλήλους της αρμόδιας διεύθυνσης του υπουργείου Εσωτερικών που ανέχτηκαν τις επίμονες παραινέσεις μου και βοήθησαν με όλη την δύναμη τους στην προώθηση του θέματος. Τέλος θέλω να ευχαριστήσω και τον σημερινό υπουργό Εθνικής Άμυνας κ Π. Καμμένο , διότι ευαισθητοποιήθηκε άμεσα ως βουλευτής το 2002 και προέβη στην κατάθεση ερωτήσεως στην Βουλή των Ελλήνων εγκαλώντας την τότε κυβέρνηση. Ελπίζω να μου συγχωρήσετε αυτή την μικρή παρέκβαση είχα όμως χρέος να το πράξω αμερόληπτα και προς όλους όσους μας βοήθησαν.  

Ας δούμε λοιπόν τι συνέβη πριν 103 χρόνια ακριβώς και πως το Αμύνταιο και τα γύρω χωριά αντίκρισαν μετά από 500 περίπου χρόνια σκλαβιάς και υποτέλειας το φως της ελευθερίας. Ήταν Οκτώβριος του 1912 και το έθνος των Ελλήνων, σε συνεργασία με τα άλλα συμμαχικά έθνη της Βαλκανικής, ήρθε αντιμέτωπο με το ιστορικό πεπρωμένο του. Μετά την μάχη του Σαρανταπόρου, ο Έλληνας αρχιστράτηγος, διάδοχος Κωνσταντίνος, βρέθηκε προ του διλήμματος, εάν έπρεπε, η στρατιά να προχωρήσει προς βορρά στο Μοναστήρι ή να στραφεί ανατολικά στη Θεσσαλονίκη. Το δίλημμα αυτό έγινε η αφορμή να ξεσπάσει έντονη διαμάχη μεταξύ του διαδόχου Κωνσταντίνου και του τότε Πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, ο οποίος επέμενε ορθά για στροφή της στρατιάς προς Θεσσαλονίκη και έτσι σε αυτό το περιστατικό διακρίνουμε τις πρώτες σπίθες του μετέπειτα εκδηλωθέντος βίαια εθνικού διχασμού.

Τελικά, η στρατιά κατευθύνθηκε προς Θεσσαλονίκη και ανατέθηκε στην 5η μεραρχία να καλύπτει το αριστερό πλευρό της και να αναλάβει την ευθύνη, εκτιμώντας την κατάσταση, να προχωρήσει στην απελευθέρωση του Μοναστηρίου, το οποίο υπόψη είναι χτισμένο δίπλα στα ερείπια της αρχαίας Ελληνικής πόλης της Ηράκλειας και κατοικούνταν σε μεγάλο ποσοστό από Έλληνες. Σήμανε λοιπόν, την 18η Οκτ. του 1912, η ώρα της απελευθέρωσης της περιοχής Αμυνταίου, αφού ο ελληνικός στρατός,  συνεχίζοντας την προέλαση του, την απελευθερώνει εκείνη την ημέρα για πρώτη φορά.

Στις 23 Οκτ, διεξάγεται η ιστορική μάχη του Σόροβιτς, η οποία καταλήγει με απόλυτη επιτυχία για τον ελληνικό στρατό μετά την ήττα των τουρκικών στρατευμάτων, με παράλληλη  προώθηση του 16ο συντάγματος πεζικού, πέρα από το Αμύνταιο και τις σιδηροδρομικές γραμμές, ως το χωριό Πέτρες. 

Φθάνουμε όμως στην τραγική νύχτα της 23ης Οκτωβρίου. Το βράδυ, ένας Τουρκαλβανός, υπολοχαγός από τα Ιωάννινα, ο Εσσάτ, ζήτησε την άδεια από τον αρχηγό των τουρκικών δυνάμεων Τζαβίτ Πασά να διενεργήσει επιχείρηση παράτολμη κατά των νώτων της 5ης μεραρχίας, με δύναμη λίγων ανδρών και 4 πολυβόλα. Όπως έγινε αργότερα γνωστό, επρόκειτο για την πολυβολαρχία του 49ου συντάγματος πεζικού της 17ης μεραρχίας του τουρκικού στρατού. Ο Τζαβίτ Πασάς, με μεγάλη δυσκολία έδωσε την άδεια του, απειλώντας ωστόσο τον τολμηρό αξιωματικό, ότι αν έχανε τους άνδρες και τα πολυβόλα θα διέταζε τον τουφεκισμό του. Εκείνη τη νύχτα όμως, ο Εσσάτ πέτυχε ό,τι δεν είχαν πετύχει με σκληρό αγώνα οι μονάδες του Τσαβίτ τις προηγούμενες μέρες. Τις νυχτερινές ώρες ακούγονταν ασυνήθιστα έντονα γαυγίσματα σκύλων από το χωριό Ροδώνας, διότι οι Τούρκοι του Εσσάτ περνούσαν μέσα από αυτό. Το χωριό Ροδώνας εκείνη την εποχή, όπως και άλλα χωριά της περιοχής, ήταν αμιγώς τουρκικό. 

Ο θόρυβος αυτός επέσυρε την προσοχή του 5ου λόχου του 2ου τάγματος που βρισκόταν εκεί σε προφυλακές. Ο λόχος απέστειλε περιπόλους και ανέφερε την πληροφορία στο τάγμα του, αλλά ο διοικητής του τάγματος δεν προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια με την δικαιολογία, ότι οι προφυλακές δεν ήταν δική του ευθύνη και μάλιστα απάντησε απαράδεκτα ότι: « Εσείς και στον ύπνο σας Τούρκους ονειρεύεστε…». Αργότερα είπε, πως δεν έλαβε κανένα μέτρο, επειδή νόμιζε, ότι ο υπόψη λόχος υπαγόταν στις άμεσες διαταγές της Μεραρχίας και εκτελούσε συγκεκριμένη αποστολή, στην οποία δεν μπορούσε να επέμβει. 

        Όμως, για την καταστροφή που ακολούθησε, δεν φταίει μόνο η τολμηρή ιδέα του Εσσάτ, ούτε η ανευθυνότητα του διοικητή του ελληνικού τάγματος. Μια τέτοια ενέργεια δεν θα μπορούσε να επιτύχει, αν δεν υπήρχαν οι κατάλληλοι οδηγοί. Πράγματι, ένας μπέης των χωριών Ροδώνα – Φανού, ο περιβόητος Ισίν Χασάν, αναλαμβάνει να συμμετάσχει στην αποστολή και να βρει τρόπο να καθοδηγήσει το μικρό τουρκικό τμήμα στα νώτα του ελληνικού στρατού, μέσα από τον βάλτο της περιοχής. Για τον σκοπό αυτό λοιπόν βρήκε έναν οδηγό που δούλευε ως εργάτης στα χωράφια του και καταγόταν από το χωριό Πεδινό. Ο οδηγός αυτός δεν ήταν άλλος από τον διαβόητο κομιτατζή της εποχής του Μακεδονικού Αγώνα, τον επονομαζόμενο από τους Τούρκους «Καρά Κομίτ» ( Μαύρος κομιτατζής). Ο άνθρωπος αυτός, που δούλεψε με λύσσα υπέρ της βουλγαρικής εξαρχίας τα προηγούμενα χρόνια, ήταν γνωστός για τις φρικαλεότητες του εις βάρος και Ελλήνων πατριαρχικών κατοίκων του Ξινού-Νερού, το οποίο τότε ήταν το διοικητικό κέντρο και το μεγαλύτερο χωριό της περιοχής. Δέχτηκε λοιπόν την πρόταση του Ισίν Χασαν και καθοδήγησαν μαζί τους Τούρκους, περνώντας τους μέσα από στεγνά μονοπάτια του βάλτου αλλά και όπου χρειαζόταν, χρησιμοποιώντας βάρκες. Τον βάλτο, τον γνώριζε καλά από τα γεγονότα της περιόδου 1903-1908. Με αυτόν τον τρόπο ενεργεί ως νέος Εφιάλτης και συνεργάζεται με αυτούς, που παλαιότερα ακόμη και ο ίδιος είχε πολεμήσει.  Το τμήμα λοιπόν του Εσσάτ, βρέθηκε ανενόχλητο, Βόρεια της περιοχής ερείπια Νέας Κόμης στις 6: 30 το πρωί της 24 Οκτ., κοντά στο ύψωμα 640 τον λόφο του αίματος και σε μικρή απόσταση από τις θέσεις του εκεί εγκατεστημένου λόχου μηχανικού της 5ης μεραρχίας. Αφού έταξε τα πολυβόλα, άνοιξε πύρ στα μετόπισθεν της ελληνικής μεραρχίας, χωρίς οι σκοποί του λόχου μηχανικού να προλάβουν να καλέσουν σε συναγερμό, οι διπλοσκοποί του οποίου ούτε «στα όπλα» δεν κατόρθωσαν να φωνάξουν. Τα αιφνιδιαστικά καταιγιστικά πυρά, οι πολλές απώλειες και οι φωνές των Τούρκων, σκόρπισαν τον πανικό στον λόχο μηχανικού, του οποίου οι άντρες αναμίχθηκαν με τους άντρες του 1ου λόχου γεφυροποιών, εγκαταλείποντας οπλισμό, εξάρτηση ακόμη και τα ενδύματα τους, φεύγοντας αλλόφρονες. Ο πανικός μεταδόθηκε γρήγορα μεταξύ των ελλήνων στρατιωτών.

Οι Τούρκοι μέσα στην σύγχυση που δημιουργήθηκε, κινήθηκαν γρήγορα προς την 5η πυροβολαρχία. Την στιγμή εκείνη, η πυροβολαρχία προσπαθεί ηρωικά να αντιδράσει, αλλά δεν πρόλαβε να ρίξει περισσότερα από 10 βλήματα. Οι απώλειες της πυροβολαρχίας, που αποτελεί φωτεινό παράδειγμα, αφού δεν πανικοβλήθηκε, ήταν πολύ μεγάλες. Μεταξύ των νεκρών, ήταν ο διοικητής της, λοχαγός Δελαπόρτας Σπυρίδων, ο υπολοχαγός Δούκας Αθανάσιος και τρεις αρχηγοί στοιχείων.

    Λαμπρό παράδειγμα αντίστασης, μέσα σε αυτήν την κατάσταση χάους, απετέλεσε και η 6η πυροβολαρχία, η οποία, δεχόμενη επίθεση τουρκικού τμήματος, αιχμαλωτίστηκε μετά από μάχη. Ο διοικητής της, λοχαγός Κοσκινάς Θεόδωρος, αρνήθηκε να εγκαταλείψει τα πυροβόλα του και οι Τούρκοι τον σκότωσαν μαζί με τους αξιωματικούς ανθυπολοχαγούς, Καθίκουρα Κωνσταντίνο και Οικονομόπουλο Νικόλαο, όπως και πολλούς άλλους πυροβολητές, πάνω σε αυτά. Η ειρωνεία της ιστορίας είναι, ότι οι Τούρκοι μετέφεραν τα πυροβόλα αυτά αργότερα, μέσω Κορυτσάς, στην πολιορκία του Μπιζανίου και ο ελληνικός στρατός τα ξαναπήρε πίσω, όταν απελευθέρωσε τα Γιάννενα στις 21 Φεβρουαρίου 1913. 

        Στο σημείο αυτό θα ήθελα να μνημονεύσω τον ηρωικό υπάλληλο του τηλεγραφείου Αμυνταίου, ο οποίος μέσα σε αυτό το χάος  ενημέρωσε το τηλεγραφείο της Κοζάνης για την καταστροφή και εκείνο με τη σειρά του ειδοποίησε την Αθήνα. Οι Τούρκοι, εκείνη την αποφράδα ημέρα, πυρπολούν τα χωριά Ξινό-Νερό, το οποίο κατέστρεψαν ολοσχερώς και Αμύνταιο, το οποίο έκαψαν μερικώς. Οι περισσότεροι κάτοικοι του Ξινού-Νερού το είχαν εγκαταλείψει και είχαν βρεί καταφύγιο πολλοί από αυτούς στα Σέρβια και άλλες περιοχές, ενώ είναι χαρακτηριστικό, ότι  κάποιες γυναίκες, φεύγοντας, άφησαν σε κρυφά σημεία τα παιδια τους, ακόμη και μέσα σε μεγάλα πιθάρια, γιατί δεν μπορούσαν να τα κουβαλήσουν τρέχοντας και τα περιμάζεψαν οι επόμενοι κάτοικοι που έφευγαν και αυτοί. 

Σαράντα  όμως γέροντες, που αρνήθηκαν να το εγκαταλείψουν, συγκεντρώθηκαν από τους Τούρκους σε έναν στάβλο και τους έκαψαν ζωντανούς, ενώ τα οστά τους τάφηκαν αργότερα σε ομαδικό τάφο. Άλλοι 20 περίπου διασώθηκαν, όταν ο Τουρκαλβανός κλειδούχος Οσμάν, του σιδηροδρομικού σταθμού Ξινού–Νερού, τους έκρυψε στο υπόγειο της αποθήκης του σταθμού και παραπλάνησε τους Τούρκους, ώστε να μην τους ανακαλύψουν. Οι αγριότητες των Τούρκων ήταν απερίγραπτες και είναι χαρακτηριστικό, ότι από την μανία τους δεν γλίτωσαν ούτε τα ζώα, τα οποία κατέσφαξαν. Το δε σχολείο του χωριού, που πριν 3 χρόνια είχε λειτουργήσει, πυρπολείται, όπως και οι εκκλησίες του.

Στα Σέρβια, οι Ξινονερίτες και οι άλλοι πρόσφυγες που κατέφυγαν εκεί για να διασωθούν, βρήκαν την στήριξη και τη βοήθεια των κατοίκων. Μέρος τους, στεγάστηκε προσωρινά στο ιστορικό μεγάλο κτήριο, που διασώζετε μέχρι σήμερα μετά την γέφυρα του Αλιάκμονα, στην είσοδο της πόλης των Σερβίων. Τελικά, δημιουργείται τμήμα Στρατιάς, το οποίο αποτελείται από την 5η Μεραρχία και αποσπάσματα Ευζώνων υπο την ηγεσία του Συνταγματάρχη Μηχανικού Στέφανου Γεννάδη ενώ ο προηγούμενος διοικητής της Σχης Μηχανικού Ματθαιοπουλος Δημήτριος αντικαταστάθηκε και γλύτωσε το στρατοδικείο χάρη στην παρέμβαση του Κωνσταντίνου δεδομένου ότι ήταν δάσκαλος του στα στρατιωτικά θέματα.

          Έτσι, φτάνουμε στην ιστορική ημέρα της 6ης Νοεμβ. 1912 και στην οριστική απελευθέρωση της περιοχής Αμυνταίου. Στις 11 το πρωί, η 5η Μεραρχία, υπο την νέα  διοίκηση της, προελαύνει μέσω της οδού Πτολεμαίδας– Βεύης. Η 4η Μεραρχία, με διοικητή τον υποστράτηγο Κωνσταντίνο  Μοσχόπουλο, κινούνταν ήδη, περίπου από τις 7 το πρωί, από το χωριό Μανιάκι, μέσω της οδού που το συνέδεε  με την Βεγόρα, προχωρώντας κοντά στην όχθη της λίμνης. Το ιππικό της προπορευόταν της εμπροσθοφυλακής και μετά από σκληρή μάχη κατέλαβε την γέφυρα της Βεγόρας. Στη 1 το μεσημέρι, η 4η μεραρχία μπαίνει στο Αμύνταιο και προωθεί τμήματα της προς την στενωπό Κλειδίου. Η ώρα της οριστικής λευτεριάς του Αμυνταίου είχε φτάσει! Η 5η μεραρχία, αφού προέλασε, έφτασε στις 3 το μεσημέρι η κεφαλή της κύριας φάλαγγας της, στην διακλάδωση της οδού προς το Αμύνταιο, όπου δέχτηκε αραιά πυρά πυροβολικού. Μέσα σε αντίξοες καιρικές συνθήκες με συνεχείς καταιγίδες και χιόνια εκείνες τις ημέρες ο ελληνικός στρατός συνέτριψε οριστικά τις τουρκικές δυνάμεις. Η << απόπλυσης της κηλίδος >> όπως χαρακτήρισε τότε το ατύχημα της 5ης Μεραρχίας ο διάδοχος Κωνσταντίνος είχε συντελεστεί.

      Με αυτόν τον τρόπο απελευθερώθηκε για δεύτερη φορά την 6η Νεομβ. 1912 η αιματοβαμμένη γη του Αμυνταίου και συνεχίστηκε η προέλαση του στρατού προς την Φλώρινα. Αν μάλιστα δεν είχε συμβεί η προδοσία και το ατύχημα της 24 Οκτ., ο ελληνικός στρατός θα είχε προλάβει να απελευθερώσει και το Μοναστήρι, το οποίο έπεσε σε αλλόφυλα χέρια αν και σε αυτό ζούσαν κατά πλειοψηφία τότε συμπαγείς ελληνικοί πληθυσμοί, την παρουσία των οποίων μαρτυρεί μέχρι σήμερα, μέσα από τις ελληνικές αγιογραφίες του, ο υπέροχος και απέριττος Μητροπολιτικός ναός του Αγ. Δημητρίου Μοναστηρίου. 

Σήμερα ο εορτασμός αυτός όμως έρχεται να θυμίσει και κάτι ακόμη. Μια και τις προηγούμενες ημέρες προηγήθηκαν ανιστόρητες, αντιεπιστημονικές, ιδεοληπτικές δηλώσεις από υποτίθεται υπεύθυνους πολιτικούς οι οποίοι απέδειξαν την ανευθυνότητα και ασχετοσύνη τους για τις γενοκτονίες των Τούρκων εις βάρος του ελληνισμού. Βρισκόμαστε σήμερα στον Ροδώνα, χωρίο το οποίο μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1922 κατοικείται από  απογόνους πια προσφύγων, που οι πρόγονοι τους γνώρισαν καλά στο πετσί τους τι θα πει γενοκτονία και εξανδραποδισμός στην πράξη. Γνώρισαν από πρώτο χέρι τί υφή είχε το μαχαίρι των τουρκικών στρατευμάτων τότε.

 Έρχεται λοιπόν η σημερινή επέτειος να μας υπενθυμίσει πόσο σημαντική είναι η γνώση της ιστορίας ενός τόπου και η άρνηση της τεχνητής λήθης. Λαοί που υποτιμούν την ενασχόληση με την ιστορία και την συλλογική τους μνήμη, είναι λαοί που χάνουν την σπονδυλική τους στήλη και μετατρέπονται σε ασπόνδυλα,  δηλαδή σε οσφυοκάμπτες υποτακτικούς των ισχυρών. Τις αλλοιώσεις της ιστορικής μας μνήμης, που άμεσο στόχο έχουν την υπονόμευση της συλλογικότητας και της ενότητας μας, θα πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε με ακόμη μεγαλύτερη μελέτη της ιστορίας μας, με προσφυγή στις πηγές της μνήμης, με πνεύμα συλλογικής αντίστασης απέναντι στα σχέδια, που απεργάζονται ποικιλώνυμες οργανώσεις, με δήθεν επιστημονικά  και δήθεν αγνά ανθρωπιστικά κίνητρα.

Τι προσπάθησαν να κάνουν λοιπόν ακόμη και με τα βιβλία ιστορίας των σχολείων; Να απονευρώσουν τη νεολαία και να ξεκόψουν την επαφή της με τις ρίζες της. Να απομακρύνουν από τη συλλογική μνήμη της τα παθήματα των προγόνων της και ακόμη χειρότερα, να τα υποτιμήσουν, όπως υποτίμησαν και τους ίδιους τους ήρωες πρότυπα και να τα εκμηδενίσουν με ανέντιμες και αντιεπιστημονικές αναφορές σε συνωστισμούς, θέλοντας να περιγράψουν καταστροφές και σφαγές απερίγραπτης αγριότητας, όπως το ολοκαύτωμα της Σμύρνης το οποίο συγκλόνισε ακόμη και τον τότε Πρόξενο των ΗΠΑ στην Σμύρνη. 

Αν αυτό δεν είναι ιδεολογική χρήση της ιστορίας για την εξυπηρέτηση αλλότριων συμφερόντων, τότε τι είναι;  Και βέβαια εδώ χρειάζεται  να τονίσω ότι και η ανάμιξη των πολιτικών με στόχο την πολιτική χρήση της ιστορίας διαχρονικά, όπως και σήμερα, μόνο ολέθρια αποτελέσματα έχει στη διαφύλαξη ακέραιας της αυθεντικής μνήμης ενός λαού. Στόχος δυστυχώς ανομολόγητος διαφόρων κέντρων και συνεργατών τους είναι η δημιουργία μίας εύπλαστης μάζας, ενός άεθνου πολτού που δεν θα μπορεί να αντιστέκεται στα συμφέροντα τους. Η ποθητή και καλοδεχούμενη ειρήνη μεταξύ των λαών είναι όμως πραγματική και διαρκής μόνον όταν στηρίζεται στην ιστορική εξέλιξη των σχέσεων τους και στην αυτογνωσία τους, όχι όταν στηρίζεται σε προπαγανδιστικούς μηχανισμούς και ψεύδη. Λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους, που παθαίνουν συλλογική αμνησία, είναι σαν να αρνούνται την εξέλιξη τους και καταδικάζονται να επαναλαμβάνουν τα ίδια τραγικά λάθη, που είχαν κάνει παλαιότερα.

Ελάτε λοιπόν τώρα να θυμηθούμε όλοι μαζί τα λόγια του ποιητή Καβάφη που είναι εδώ στα στενά Κλειδίου και για την σημερινή επέτειο επίκαιρα όσο ποτέ και να εμπνευστούμε από αυτά: « Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες. Και περισσότερη τιμή τους πρέπει όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν) πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος».  Όπως και τους στίχους του ποιητή μας Αγγ. Σικελιανού που μας καλεί με το επαναστατικό του ύφος σε συλλογική αφύπνιση από τον λήθαργο γράφοντας: « Ηχήστε οι σάλπιγγες… Καμπάνες βροντερές, δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα… Βόγκα Παιάνα ! Οι σημαίες οι φοβερές της Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αέρα!».

Ζήτω η Ελλάδα μας! 

Ζήτω το ελεύθερο Αμύνταιο!

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

ΑΜΥΝΤΑΙΟ

Έ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ 84 (ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΤΕ)

Πηγή:studio3newcastle.com

Well, this is awkward.

Prince Charles and his wife Camilla, Duchess of Cornwall, had just landed in Australia for his 15th visit, where they have been feted by crowds while sampling the fine local wines, cheeses and seafood at South Australia’s Barossa Valley, before attending Remembrance Day ceremonies in Canberra.

It was all going so well.

But a new poll released by the Australian Republican Movement carries a blunt message from Australian voters: 51 per cent would prefer an Australian head of state to “King Charles” when the time comes for him to replace his mother, Queen Elizabeth.

The poll of 1008 voters, commissioned by the ARM and conducted by Essential Research from November 5 to 8, asked “When Prince Charles becomes King of Australia, will you support or oppose replacing the British monarch with an Australian citizen as Australia’s head of state?”

See your ad here
Just 27 per cent of voters opposed replacing King Charles with an Australian head of state, while 22 per cent of people were undecided.

Perhaps more significantly, 50 per cent of Coalition voters – who typically are less likely to back a Republic, supported constitutional change, with 34 per cent opposed to it.

Among Labor voters, 62 per cent supported change when Charles becomes king and 21 per cent oppose it, while for Greens voters, 57 per cent support change and 17 per cent oppose it.

As Charles and Camilla arrived in Canberra on Wednesday, Prime Minister Malcolm Turnbull brushed aside questions about whether he believed – as he has previously argued – that Australians would struggle to accept Prince Charles as King of Australia one day.

“If the Queen’s reign comes to an end and the constitution is in the form it is today, Prince Charles will become our head of state … so if Charles become the King of the United Kingdom as I have no doubt he will be, unless our constitution has been changed, he will become the King of Australia,” he said.

And the prospect of such constitutional change?

“The opportunities for constitutional change are somewhat more challenging than the opportunities for strong economic growth.”

Republican support ‘widespread’

ARM chairman Peter FitzSimons said that while the movement welcomed Charles and Camilla to Australia, “We look forward to the day when members of the royal family make the trip as our equals and not Australia’s current and future rulers”.

“This polling makes it abundantly clear, the question of an Australian republic is not a left/right issue: support exists across the Australian community, and the Republican Movement hasn’t even really started campaigning yet,” he said.

“As our future King and his wife touch down for their five-day tour, the Australian people are getting behind the idea of an Australian head of state in a big way. And that support is only going to increase, especially if Prime Minister Malcolm Turnbull makes it a priority as we hope and expect he will.”

Mr Fitzsimons said he had spoken to Mr Turnbull about the republic since the change of leadership and had been left in no doubt the Prime Minister’s passion for the change was undimmed.

“But he said it has to be a people’s movement and it does need to be, wide and broad,” he said.

Expressions of support had also come from Liberal ministers including Christopher Pyne, Marise Payne and Wyatt Roy, Mr FitzSimons said, and membership had grown by 131 per cent since he took over in July.

A generation after defeat at the 1999 referendum, republicans have targeted a plebiscite by 2020 followed by a referendum proposing a specific republican model by 2025.

Why wait?

Opposition Leader Bill Shorten and Greens leader Richard Di Natale both support, like Mr Turnbull, an Australian republic with the Labor leader promising to make it happen within a decade.

In an opinion piece for Fairfax Media, Mr Shorten argued on Wednesday that “both Malcolm Turnbull and I both support a republic, so why wait?”

In recent years, support for a republic has slipped in public polling, at least in part because of Queen Elizabeth’s enduring popularity.

A February 2014 poll, for example, found that support for a republic had slipped to a 20-year low, with just 39.4 per cent of Australians backing the move, 41.6 per cent opposing it and 19 per cent expressing no opinion on the issue.

The poll findings come less than two weeks after Mr Turnbull, an avowed republican who led the “yes” campaign for a republic in 1999, dumped former prime minister Tony Abbott’s hugely controversial decision to re-introduce knights and dames.

As far back as January 31, 1988, Mr Turnbull wrote in Britain’s Sunday Times newspaper that an “Australian Republic must await the end of her [Queen Elizabeth’s] reign” – but that “if her son wishes to do something of significance in Australia’s history, he should make it plain that, whatever the Australians may think, he will not be our King”.

It is unclear if Mr Turnbull and Prince Charles will discuss this suggestion when they meet on Wednesday.

source:theherald.com.au

A Victoria Police officer is seriously hurt after the driver of a stolen car deliberately drove into him at a checkpoint.

The highly-experienced officer had stopped the car near a tunnel on the Eastlink freeway about 1.20PM and was walking towards the Ford XR6 when it accelerated and ran him down, police said on Wednesday afternoon.

‘The police member has been impacted by the front of the vehicle and as bounced up on to the bonnet into the windscreen before falling on to the roadway,’ a spokesman said.

The officer managed to draw his gun and fire one shot just before he was hit, but police have yet to determine if the shot hit the car.

‘We don’t know where the round ended up,’ the spokesman said. ‘But it is possible that that vehicle we are looking for has been impacted by a round that was discharged and it’s also likely that that vehicle has damage to one the passenger side door handles that appears to have been dislodged following the incident.’

The injured officer was taken to hospital where he is undergoing treatment for serious knee and hand injuries.

Police are now hunting for the dark XR6 Falcon with 1EJ6PE plates after it sped away following the collision.

‘Bearing in mind it’s a 100km/h zone and a number of exits available to that person.

They could have taken advantage of that,’ the spokesman said.He defended a police decision not to pursue the car, saying the situation unfolded rapidly and the stolen car had left the area at high speed.

The incident is now being investigated by the Professional Standards Command, and police are urging anyone who spots the stolen car to contact Triple-zero or Crimestoppers.

source:skynews.com.au

The extension to the unfinished Thessaloniki metro appears to be progressing at a faster pace than the main network.

Officials at construction company Aktor told journalists in the northern port city on Tuesday that the Kalamaria extension, which will cover almost 5 kilometers and encompass five stations, is on course to be completed by the end of 2018.

The main project, though, remains mired in legal and financial complications that the Infrastructure Ministry has not been able to resolve.

Should construction work resume soon, it is possible that the central part of the metro network will be completed by 2020. The ministry is likely to try to ensure that this work can be coordinated with that on the extension.

source:ekathimerini.com

Athens commuters may take it for granted on a day-to-day basis, but for visitors to the Greek capital the metro is one of the sites worth visiting. In fact online travel guide Frommer’s recently ranked the Athens metro among the top 10 subways in the world because of the archaeological exhibitions and contemporary art installations at a number of its stations.

The feature by Charis Atlas Heelan compares different subway systems around the world, asking: “What makes the world’s best subway, Metro, and Tube systems? Other than safety, cleanliness, and cost, it doesn’t hurt to have amenities like great architecture or underground shops and eateries. Bonus points if the transit stations aren’t too crowded or have endless staircases.”

The Athens metro is presented among the world’s top 10 in most flattering terms: “One of the crowning achievements of this city’s Olympic bid was the creation of Attiko Metro, a system with stations housing archaeological exhibits and items that were uncovered while digging (walls, cisterns, urns, and even sarcophagi). Even if you don’t need to get to any of the 50-plus stations, it’s well worth a visit to Syntagma Square or Akropoli stations to see the relics or Ethniki Amyna station for more contemporary art installations. Though the trains aren’t that modern or efficient, the visual surroundings make it all worthwhile,” the writer says.

Also in the top 10 list are Moscow, which has the oldest subway system and indisputably the most glamorous, London, Stockholm, Tokyo, New York, Paris, Dubai, Hong Kong and Beijing.

Frommer’s was founded in 1957 and has published more than 350 travel guides, selling over 75 million copies worldwide.

So, on the occasion of the Athens metro’s distinction, let us remember a few historical facts: Construction began in 1992 and the first two sections – Syntagma-Sepolia and Ethniki Amyna-Syntagma – started operating in January 2000. Today, the metro’s two lines (red and blue) cover a distance of 59.7 kilometers (including the 20.7 km from Doukisis Plakentias to the airport) with 40 stations (four shared with the Proastiakos suburban railway).

The Athens metro serves 938,000 passengers a day and the older ISAP electric railway about 460,000 passengers. The metro is currently in the process of being extended to Piraeus with 7.6 kilometers of new track and six new stations.

source:ekathimerini.com

Socceroos midfielder Tom Rogic is primed for a triumphant homecoming and is intent on putting Canberra on the footballing map.

Despite being one of the last players to join the national team in camp after his duties with Scottish club Celtic, Rogic is ready to play whatever role is required in Thursday night’s World Cup qualifier against Kyrgyzstan at Canberra Stadium.

The dynamic No. 10 has overcome his injury curse of the past 18 months to electrify the Scottish Premier League with a number of cracking goals this season.

And his sublime form couldn’t come at a better time ahead of the first Socceroos game in Canberra since they smashed Malaysia 5-0 in 2011.

At that time, Rogic was playing for Belconnen United in the ACT National Premier League before bursting on to the scene with the Central Coast Mariners in the A-League the following year.

Having grown up and played all of his junior football in Canberra, he knows what it would mean to the region to have its own side in the national competition.

“[The Socceroos game] shouldn’t be considered as a trial fan-wise for the A-League or supporter base, but hopefully that’s the next step that’s made because I think it’d be a great addition to the league,” Rogic said.

“I think we’re the only league in the world that doesn’t have a team from the capital, so hopefully that can happen sooner rather than later.

“Growing up here, I’ve seen and been involved in football all my life. I have seen the numbers and the support at grass roots level and such.

“I think it would be great for the city as a whole to have that and hopefully for the league and the country as a possible next team to the A-League.

“Hopefully, firstly, we play in front of a great crowd on Thursday, but that shouldn’t be the only thing deciding this,” Rogic said.

Plans are underway for Canberra to have a team in a revamped National Youth League at the end of next year, but no dates have been set to expand the A-League.

Football Federation Australia wants to have teams based in cities and regions that can draw on population bases of at least one million.

A third Sydney team is understood to be the preference and could possibly come at the expense of the Wellington Phoenix, who had a 10-year licence extension rejected.

“Naturally with the youth league and the A-League, it would give players in the ACT that pathway into professional football which isn’t there at the moment,” Rogic said.

“People are going to other cities and states to pursue their dream of playing professional football.

“It’s not that simple, it’s not that straightforward. I think if there is that pathway it would definitely contribute more players for the national team in the future.”

Rogic arrived in Canberra at 10.30pm on Tuesday after scoring a long-range goal for Celtic in their 4-1 win over Ross County on Monday morning (AEST).

But despite feeling the effects of a long flight, he declared himself a certain starter depending on how coach Ange Postecoglou wants to balance his squad ahead of next Tuesday’s game in Bangladesh.

“I’ve been playing a fair bit lately, feeling fit, so I’m ready to go for Thursday,” Rogic said.

“I feel 100 per cent ready to go, so that decision is for the manager to make.

“It’s been a while since I’ve been home, so it’s quite special to me and it’s a game I’ve been looking forward to for a while.”

Rogic moved to Celtic in January, 2013, but was hampered by groin and hamstring injuries.

He missed last year’s World Cup in Brazil and this year’s Asian Cup victory, but has turned heads with his impressive play for Celtic in the past three months, leading to his return for the Socceroos in September’s 5-0 thumping of Bangladesh in Perth.

“There’s not much I could have done about the things that have happened,” Rogic said of his injuries.

“It’s how you move on and deal with it.

“Players have injuries all the time and I don’t feel I’m a special case or any different in that respect.

“I’m in a good place right now and I just want that to continue.”

THURSDAY: World Cup qualifier: Socceroos v Kyrgyzstan at Canberra Stadium, 8pm. Tickets available from Ticketek

source:smh.com.au

ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ

Σε ατμόσφαιρα συγκίνησης, αλλά και ενθουσιασμού, έγινε την Κυριακή, 8 Νοεμβρίου, η κατάθεση του θεμέλιου λίθου του νέου ιερού ναού που πρόκειται να ανεγερθεί στην περιοχή Athelstone, στα βορειοανατολικά προάστια της Αδελαΐδας. Προηγήθηκε θεία λειτουργία στην οποία χοροστάτησε ο θεοφιλέστατος επίσκοπος Δορυλαίου κ. Νίκανδρος, ο οποίος έθεσε τον θεμέλιο λίθο. Ο καινούριος ναός θα έχει το όνομα των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, τιμώντας την εκκλησία που προϋπήρχε στη συγκεκριμένη περιοχή και οι εργασίες αναμένεται να ολοκληρωθούν σύντομα.

ΚΕΝΤΡΟ «ΛΟΓΟΣ»

Μια αξιόλογη προσπάθεια όσον αφορά την ελληνική γλώσσα και κουλτούρα, παρουσίασε την Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου το Κέντρο ‘ΛΟΓΟΣ’ το οποίο εδρεύει στο Πανεπιστήμιο Flinders Νότιας Αυστραλίας. Κεντρικοί ομιλητές της συζήτησης ήταν η κ. Ζωή Παπαφιλοπούλου και ο κ. Πήτερ Καπίρης, ενεργά μέλη ελληνικών οργανισμών της Νότιας Αυστραλίας, οι οποίοι έχουν και οι ίδιοι ολοκληρώσει τις σπουδές τους στην νεοελληνική γλώσσα. Βασικό θέμα συζήτησης, η σημασία αλλά και οι τρόποι διατήρησης της ελληνικής γλώσσας και κουλτούρας για τις επόμενες γενιές.

ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ «ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΑ»

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Γηροκομείου «Βασιλειάδα» διοργανώνει σήμερα, Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου, σε κεντρικό κινηματογράφο της πόλης, κινηματογραφική βραδιά, τα έσοδα της οποίας θα διατεθούν για την ενίσχυση του Γηροκομείου. Πιο συγκεκριμένα, η προβολή της νέας κινηματογραφικής ταινίας του θρυλικού James Bond, ‘Spectre 007’, έχει προγραμματιστεί για τις 18.30μ.μ. και οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν με την γραμματεία του γηροκομείου για εισιτήρια.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ «ΔΗΜΗΤΡΙΑ»

Πρόκειται για μια από τις σημαντικότερες γιορτές της ομογένειας, η οποία φέτος συμπληρώνει 37 χρόνια λειτουργίας. Για πρώτη φορά στα χρονικά, το παραδοσιακό και ψυχαγωγικό φεστιβάλ «Δημήτρια» θα γίνει προς τιμήν του μεγαλομαρτυρα Αγίου Δημητρίου στον ομώνυμο ιερό ναό στο Salisbury, την Κυριακή, 15 Νοεμβρίου, από τις 11π.μ. έως τις 8μ.μ., με πρωτοβουλία της Παμμακεδονικής Ένωσης Ν.Αυστραλίας, η οποία θα επιχειρήσει να διασκεδάσει τους συμπαροίκους με ελληνικές νότες και παραδοσιακά εδέσματα με σκοπό να αναβιώσει τις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμα της πατρίδας. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

ΠΑΝΡΟΔΙΑΚΗ ΕΝΩΣΗ ΝΟΤΙΑΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ

Μια εκδήλωση αλλιώτικη από τις άλλες, διοργανώνει την Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015, η Πανροδιακή Ένωση Νότιας Αυστραλίας. Πρόκειται για ένα χριστουγεννιάτικο πικ νικ στο πάρκο Lockleys Reserve, στην περιοχή Lockleys, το οποίο αναμένεται να διαρκέσει από τις 11π.μ. έως αργά το μεσημέρι. Ιδιαίτερος προσκεκλημένος δεν θα είναι άλλος απο τον δημοφιλή στις μικρές ηλικίες Άγιος Βασίλης, ο οποίος θα χαρίσει δώρα σε όλα τους μικρούς φίλους έως 14 ετών, που θα βρίσκονται εκεί. Για περισσότερες πληροφορίες αναφορικά με την εκδήλωση οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν με την γραμματεία του Συλλόγου.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Με αφορμή την Επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από την οποία συμπληρώνονται φέτος 42 χρόνια, η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νότιας Αυστραλίας προσκαλεί όλους τους συμπαροίκους να παραβρεθούν σε ειδική εκδήλωση, η οποία έχει προγραμματιστεί την Τρίτη, 17 Νοεμβρίου, στις 7 το απόγευμα, στην αίθουσα Ολύμπικ Χωλ. Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει ομιλίες και βίντεο με ιστορικά ντοκουμέντα για τα τραγικά γεγονότα του Πολυτεχνείου, παρουσιάσεις και απαγγελίες ποιημάτων από μαθητές των σχολείων της Κοινότητας καθώς και τραγούδια εμπνευσμένα από την παρρησία και το ψυχικό σθένος των αγωνιστών φοιτητών.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Η… τρύπα στα σύννεφα του αυστραλέζικου ουρανού που έγινε viral

Μία ιδιαίτερη φωτογραφία απόκοσμης ομορφιάς που δημοσίευσε ένας χρήστης του Reddit πριν από τέσσερις ημέρες έχει συγκεντρώσει ήδη περισσότερα από 2 εκατομμύρια views, κάνοντας τον γύρο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Πρόκειται για την καταγραφή ενός σπάνιου φαινομένου, γνωστού ως «Fallstreak hole» στον ουρανό της Βικτώριας. Συγκεκριμένα, η φωτογραφία απεικονίζει μία πελώρια τρύπα στα σύννεφα, μέσα από την οποία διακρίνονται τα χρώματα του ουράνιου τόξου.

Σύμφωνα με επιστήμονες, το συγκεκριμένο φαινόμενο συμβαίνει όταν σταγονίδια νερού στο σύννεφο αρχίζουν να παγώνουν, δημιουργώντας κρυστάλλους οι οποίοι, με τη σειρά τους, προκαλούν την εξάτμιση των σταγονιδίων που τα περιβάλλουν. Αυτή η αλυσιδωτή αντίδραση δημιουργεί μία κυκλική οπή που θυμίζει «σκουληκότρυπα».

Ωστόσο, τα «δημιουργικά» μυαλά του Ίντερνετ επινόησαν τις δικές τους θεωρίες που εξηγούν το σπάνιο αυτό φαινόμενο, τις οποίες φρόντισαν μάλιστα να καταγράψουν στα σχόλια της ανάρτησης.

«Είναι διαστημόπλοιο καλυμμένο με αόρατο μανδύα» έγραψε ένας χρήστης, ενώ άλλοι βρήκαν ευκαιρία να κατηγορήσουν την αυστραλέζικη κυβέρνηση ότι προσπαθεί να κάνει προπαγάνδα για την υπερθέρμανση του πλανήτη ή ακόμα και να… δηλητηριάσει τους πολίτες της.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Ηφαιστιακή σκόνη από το όρος Rinjani

Σύννεφο σκόνης από έκρηξη ηφαιστείου συνεχίζει να εμποδίζει τις μετακινήσεις

Προβλήματα στις πτήσεις συνεχίζει να προκαλεί η ηφαιστειακή έκρηξη σκόνης στο Μπαλί της Ινδονησίας, με χιλιάδες Αυστραλοί τουρίστες να είναι αποκλεισμένοι στο εξωτικό αυτό νησί.

Μάλιστα, η αεροπορική εταιρία Jetstar διέταξε τα αεροσκάφη της που ήταν εν πτήσει προς το Μπαλί να επιστρέψουν στην Αυστραλία, αφού το διεθνές αεροδρόμιο της πρωτεύουσας Denpasar του νησιού έχει περικυκλωθεί από ηφαιστειακή σκόνη.

Τα αεροπλάνα θα μετέφεραν τους αποκλεισμένους επιβάτες στη χώρα, αλλά η κατάσταση στην ατμόσφαιρα επιδεινώθηκε τις τελευταίες ώρες. .

Το σύννεφο σκόνης προέρχεται από το την έκρηξη του Όρους Rinjani στο νησί Lombok, που βρίσκεται δίπλα στο Μπαλί.

Εκτός από την Jetstar, και η Virgin ακύρωσε σήμερα όλες τις πτώσεις της προς το νησί.

Πηγή:Νέος Κόσμος