Category Archives: Uncategorized

In its inaugural meeting, the Hellenic parliament’s Committee for the Greek Diaspora set its list of priorities.

The importance of human capital as a factor in Greece’s plan to exit the ongoing crisis was stressed by Deputy Foreign Minister Yannis Amanatidis in the inaugural meeting of the Hellenic Parliament’s Committee for the Greek Diaspora.

In his address to the members of the Committee, Mr Amanatidis set out a framework of actions that the Committee and the General Secretariat for Greeks Abroad (GGAE) should take, in order to further enhance the strong relationship of the Greek diaspora with the motherland.

“We work on a legislative initiative for the Council of Hellenes Abroad (SAE), seeking the greatest possible consensus, with democratic self-organisation of the institution, and the strengthening of its status and effectiveness,” he said, while promising to introduce “reforms and structural changes to modernise the whole public administration in order to facilitate everyday life for Greeks abroad”.

Prominent among this set of reforms is the creation of an electronic system interconnecting all Greek embassies and consulates around the world with the Ministry of Interior – a change that would enable expatriates to issue any kind of certificate in their country of residence.

Equally important is the planned digitisation of the GGAE archives, which would thus become accessible online for researchers wishing to locate any official document related to the Greek diaspora.

But the most ambitious initiative is the establishment of May 20 as an international ‘Greek-speaking Day’, aimed at promoting the learning of Greek language and the diffusion of Greek culture. The date was picked to coincide with the alleged birthday of the ancient Greek philosopher Socrates. An official presidential decree, signed by Prokopis Pavlopoulos, will be the first step, before the issue is referred to the UN and UNESCO.

“It is therefore clear that we aim not only to strengthen the links of the metropolitan centre with the Greek diaspora, but primarily the interaction of the Greeks inside and outside the borders of motherland to a new foundation – functional, modern and effective,” he said.

THE NEED FOR A NATIONAL STRATEGY FOR GREEKS ABROAD

The committee’s priorities were set out by its chairman, Mr Alexandros Triantafyllidis, who stressed the need for a national strategy for the Greeks abroad “in a spirit of mutual understanding, consultation and consensus, based on the principles of democracy, humanism and culture”.

The aim to attract investments by expatriate Greek entrepreneurs has taken centre stage recently and features hight in the priorities set by Mr Triantafillidis, as a way to address the ongoing financial crisis.

Among the committee’s main goals is to create an extensive record of diaspora Hellenism, gathering information by the Ministry of Foreign Affairs and the Hellenic Statistical Autority; the continuation of programs for the preservation of the Greek cultural identity within Greek communities abroad; to assist inter-cultural education institutions; to further cooperate with the World Hellenic Inter-Parliamentary Association; to promote the teaching of the Greek language, through the relevant departments of universities and institutes around in Greece and abroad; to put to use Citizen Service Centres for Greeks abroad, in order to tackle bureaucracy and mismanagement; to support the national broadcaster’s satellite channels (ERTSAT, ERT3, Voice of Greece) and develop synergies with the Greek media abroad.

As for the recent wave of emigration of educated young Greeks due to the economic crisis, it presents new challenges for the committee, which needs to develop policies to cater for their needs.

However, there’s still no sign of a resolution to other long-outstanding demands of the expatriate communities, such as the pension and insurance issue and the right to vote in the general elections; the latter should be discussed thoroughly by the permanent committee in a special session, according to Mr Triantafillidis.

source:Neos Kosmos

Madrid: Cristiano Ronaldo hit four goals and Karim Benzema netted a hat-trick as Real Madrid romped to a Champions League record-equalling 8-0 group-stage win at home to Malmo on Tuesday.

Real, who had already reached the last 16 as Group A winners, took the outclassed Swedish side apart at the Bernabeu with a ruthless display that matched the biggest margin of victory in the group stage of Europe’s elite club competition.

Real coach Rafa Benitez, accused of being too defensive since taking over in the close season, was in charge of Liverpool when they hammered Besiktas 8-0 in 2007, while Real’s ex-Liverpool defender Alvaro Arbeloa played in both matches.

Benzema struck twice early on to put Real 2-0 ahead, following up his La Liga double against Getafe at the weekend.

Ronaldo made it 3-0 in the 39th minute with a free kick and netted a quick fire treble at the start of the second half to extend his Champions League record to 88 goals in 121 games.

Portugal’s FIFA Ballon d’Or holder set a record for goals scored in the group stage of 11 and has reached double figures in the competition for a fifth consecutive campaign.

It was his first four-goal haul in the Champions League, with the overall record of five held by Lionel Messi of Barcelona and Luiz Adriano, who achieved the feat with Shakhtar Donetsk but now plays for AC Milan.

Mateo Kovacic put Real 7-0 ahead in the 70th minute and Benzema completed the rout 16 minutes from time.

“We knew it would be a strange match because they had to come out and play to win to finish third,” Benitez told a news conference.

“We scored eight but it could have been more,” he added. “I have always said that I am not defensive and this demonstrates it.”

Real, the record 10-times European champions, finished on 16 points, with Paris St Germain, who had already qualified for the knockout phase in second place, on 13 after winning 2-0 at home to Shakhtar Donetsk.

Shakhtar and Malmo each have three points, with the Ukrainian side securing third place and a Europa League berth thanks to a better head-to-head record.

Malmo, who lost to Nottingham Forest in the 1979 European Cup final, made their Champions League debut last season.

Source:smh.com.au

Louis van Gaal might not have realised when he took his seat in the third-floor suite at Wolfsburg’s stadium that it was 10 years to the day since Manchester United played Benfica in Estádio da Luz and suffered one of the more harrowing ordeals of Sir Alex Ferguson’s last decade in the job.

It might be difficult to believe it now but that 2-1 defeat by Benfica – the first time United had been eliminated from the competition before the knockout stages in 10 years – resulted in a question being asked in the post-match inquest about whether the most decorated manager in British football might pay the ultimate price. The headlines included “End of the Line?” and “Fergie on the Brink”, which clearly look faintly ridiculous given what followed. But that was the climate back then and nobody could be sure how the Glazer family would react in their first season in charge. Roy Keane had just been booted out of the club after one outburst too many and one of the United fan websites responded to the defeat with a piece entitled “Ten Reasons Why Fergie Must Go”, accompanied by a mocked-up picture of his P45, signed by Malcolm Glazer.

A decade on, a lot of United’s supporters who have made their way to Volkswagen territory, where even the stadium is named after the city’s most famous symbol, could probably be excused if they were missing the old warhorse and wondering, perhaps, what might have been but for his advancing years. United arrive in Wolfsburg after an anaemic run of five goalless draws in nine games, scoring seven times in the last 10 matches, and chastened by accusations of repetitive blandness. Ferguson managed another three Champions League finals after that dismal night in Lisbon, plus five Premier League titles and two League Cups. It is not a stretch to look at the current Premier League, led by Leicester City, and think he would have it wrapped up by February or March.

Instead Van Gaal has taken United on a different route, whereby he has moved out four strikers this season, bringing in only one, and now laments the team’s lack of finishers. “As a manager you cannot be pleased when it’s like that,” Van Gaal said. “You have to finish because it is the most important aspect of football.” In Germany they must find that blurred and strange. One of the players who was ushered to the door, Javier Hernández, has scored 11 times for Bayer Leverkusen since the start of October. In the same time frame United’s entire squad has managed 10.

The 0-0 against PSV Eindhoven a fortnight ago ago has certainly made them vulnerable as they prepare to face the team who currently lead their Champions League group. Two points separate the top three teams in Group B and PSV, in third, are at home to CSKA Moscow, who have already been eliminated. United, in other words, might have to beat the Bundesliga’s fifth-placed team to avoid dropping into the Europa League’s Thursday-night Sunday-afternoon churn.

On a more positive note a victory would mean winning the group and avoiding Real Madrid, Barcelona and Bayern Munich in the first knockout round. It will not be straightforward, however, given that Wolfsburg’s 1-0 defeat against Borussia Dortmund on Saturday was the first time they had lost at home in the Bundesliga in 30 games. At the very least United will need to improve in an attacking sense because leaving the competition at this stage would be a deeply unsatisfactory way to end the club’s first season back in the Champions League. They were given a relatively moderate group and, for Van Gaal, there would be another wave of scrutiny on his “philosophy” – a word, incidentally, he finally appears to have tired of himself – at a time when many supporters are already aggrieved about the prosaic playing style.

At the same time it is worth noting there has been a shift in approach at Old Trafford since Ferguson left. At that time the attitude was that the Premier League and winning in Europe should be seen as equally important and, on occasions, key players would often be rested before trips abroad. Behind the scenes they now say the mind-set is 80-20 in favour of the domestic league, on the basis there has been a marked improvement at several clubs, among them Everton, Southampton and West Ham, who would not usually be regarded as such a threat.

Tellingly the vast amount of television revenue means clubs do not have to sell their better players, as United found out with Sadio Mané at Southampton and Chelsea with Everton’s John Stones, and that has left the Old Trafford board suspecting that in the coming years it will become increasingly difficult for the established top four clubs to maintain their position.

At board level the directors also seem relatively relaxed about the financial hit of not going through, estimated at around £5m. Yet they also know how quickly one match can change a team’s fortunes. Ferguson, still with the old urges, was among the visiting entourage beside the River Aller. “There’s no point killing myself about the outcome,” he said. “You’ve got to trust the way they’re handling it.”

Source: irishtimes.com

Έπειτα από είκοσι ολόκληρα χρόνια προσπάθειας, η Ελλάδα είναι έτοιμη να επικυρώσει το «Μνημόνιο Κατανόησης μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Αυστραλιανής Κυβέρνησης για τη ρύθμιση θεμάτων σχετικών με θεωρήσεις εισόδου για την Κινητικότητα των Νέων (Work and Holiday Visa)».

Το μνημόνιο είχε υπογραφτεί στην Καμπέρα στις 14 Μαΐου 2014 από την τότε υπουργό Τουρισμού, κ. Όλγα Κεφαλογιάννη, και τον τότε υπουργό Μετανάστευσης, Σκοτ Μόρισον, αλλά έως σήμερα δεν είχε επικυρωθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο.

Τώρα η Πρεσβεία της Ελλάδας μας ενημερώνει, ότι κατόπιν οδηγιών του υφυπουργού Εξωτερικών, κ. Ιωάννη Αμανατίδη, την Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου, θα παρουσιαστεί προς κύρωση το Μνημόνιο αυτό που θα δίνει την ευκαιρία να διαμείνουν, να εργαστούν και να μάθουν την κουλτούρα και τον πολιτισμό της Αυστραλίας 500 νέες και νέοι Έλληνες κάθε χρόνο.

Το πότε θα εφαρμοστεί θα το δούμε στην πορεία..

Πάντως, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η επικύρωση της συμφωνίας αποτελεί μια υλοποίηση υπόσχεσης που είχε δώσει στο «Νέο Κόσμο», ο Γιάννης Μπουρνούς, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, υπεύθυνος για την Εξωτερική και Ευρωπαϊκή Πολιτική, την Άμυνα, τις Διεθνείς Σχέσεις και τον Ελληνισμό της Διασποράς, ο οποίος απαντώντας σε σχετική ερώτηση της εφημερίδας μας τόνισε: «Η εν λόγω συμφωνία θα προωθηθεί για επικύρωση στην Βουλή. Οι σχετικές υπογραφές από τους συναρμόδιους υπουργούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έχουν ήδη τεθεί».

Αξίζει να σημειωθεί, ότι η Αυστραλία έχει εδώ και 20 χρόνια ανάλογες συμφωνίες με δεκάδες άλλες χώρες και μόνο με την Ελλάδα κάθε φορά εμφανίζεται και ένα πρόβλημα με αποτέλεσμα να μην έχει συναφθεί συμφωνία έως τώρα.

Για πρώτη φορά ζήτησε μια τέτοια συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Αυστραλίας πριν …20 χρόνια ο τότε ομογενής υπουργός Μετανάστευσης της Αυστραλίας, Νίκος Μπόλκας.

Έκτοτε παρά τις υποσχέσεις, η συμφωνία αυτή δεν εφαρμόστηκε ποτέ μεταξύ Ελλάδας και Αυστραλίας αν και η Καμπέρα έχει ανάλογες συμφωνίες με δεκάδες άλλες χώρες.

Το Μνημόνιο για τις βίζες με δικαίωμα εργασίας αποσκοπεί στην εξοικείωση τόσο των Ελλήνων όσο και των Αυστραλών νέων με τον πολιτισμό, τη γλώσσα και την κουλτούρα κάθε χώρας.

Το Σ.Ν. αφορά νέους ηλικίας 18 έως 31 ετών, οι οποίοι ενδιαφέρονται να διαμείνουν στην Αυστραλία και προβλέπει την έκδοση 500 θεωρήσεων πολλαπλής εισόδου για την κινητικότητα των νέων (Work and Holiday Visas) ή αδειών προσωρινής διαμονής για χρονικό διάστημα των δώδεκα μηνών, οι οποίες θα παρέχονται από κάθε χώρα προς τους υπηκόους της έτερης κατ’ έτος. Προκειμένου να επιλεγούν, οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει, επίσης, να μεταβούν στη χώρα μόνοι, χωρίς τη συνοδεία από εξαρτώμενα τέκνα, και να διαθέτουν: πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ή να έχουν συμπληρώσει επιτυχώς δύο έτη προπτυχιακών σπουδών, έγκυρο διαβατήριο και πόρους επαρκείς για τα προσωπικά έξοδά τους. Επιπλέον, προβλέπεται ότι οι κάτοχοι visa μπορούν να απασχοληθούν και να εκπαιδευθούν στην Αυστραλία ή την Ελλάδα, όχι όμως για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των έξι και τεσσάρων μηνών, αντιστοίχως.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Τρεις μήνες στα κοπάδια της Βόρειας Επικράτειας

Ο φωτογράφος Hakan Ludwigson, έζησε τρεις μήνες μαζί με καουμπόηδες, που φροντίζουν τα κοπάδια στη Βόρεια Επικράτεια της Αυστραλίας.

O φωτογράφος παρακολουθώντας τη ζωή και τη δουλειά τους, τους απαθανατίζει με τον φωτογραφικό φακό σε καθημερινές τους στιγμές.

«Στη μικρή πόλη Vaner-sborg, οι καουμπόηδες είναι επί δώδεκα ώρες την ημέρα καρφωμένοι στις σέλες τους, καθοδηγούν τα κοπάδια τους και ευνουχίζουν νεαρούς ταύρους» γράφει χαρακτηριστικά σε ένα σημείωμα.

Μετά την τρίμηνη παραμονή του εκεί, ο Ludwigson επέστρεψε στην πατρίδα του, τη Σουηδία, σταματώντας το project που είχε αρχίσει, γιατί κανένας εκδοτικός οίκος δεν ήθελε να το χρηματοδοτήσει. Σαράντα χρόνια μετά, γνωστός Αμερικανός εκδότης εντυπωσιάστηκε από το έργο του και θέλησε να το δημοσιεύσει.

«Τραβηγμένες τη δεκαετία του 1980 και αρχικά υποτιμημένες, οι φωτογραφίες του Ludwigson αποτυπώνουν και εκπέμπουν την άγρια ομορφιά της Βόρειας Επικράτειας της Αυστραλίας» δήλωσε. Το βιβλίο- λεύκωμα έχει τον τίτλο «Balls And Bulldust».

Πηγή:Νέος Κόσμος

Greece is no longer mulling court action to win back the Parthenon Marbles from the British Museum in London, Culture Minister Aristides Baltas said Tuesday, adding that the government would kick-start a diplomatic campaign to repatriate the 5th century BC statues.

Questioned by MPs during a session of Parliament’s education committee, Baltas said that the government was unwilling to put forward a legal claim “most importantly because we risk losing the case.”

The committee met to discuss a European Council directive on the return of cultural objects unlawfully removed from the territory of a memberstate.

The leftist minister said that lawyer Amal Clooney and the Doughty Street Chambers legal team from London, who had been advising Athens on possible action in the international court to force the British Museum to hand over the Marbles, had already been compensated for their services.

Clooney, who is married to Hollywood star George Clooney, sparked a media frenzy during a visit to Athens for a meeting with then prime minister Antonis Samaras.

Baltas acknowledged the efforts made by the International Association for the Reunification of the Parthenon Sculptures, saying, “We now have more allies” in the country’s quest to reunite the ancient artifacts.

“This is upping the pressure, but the British Museum is resisting,” he said.

The Marbles were removed from the Parthenon temple in the 19th century by Scottish diplomat Lord Elgin, who then sold them to the British government.

The British Museum has rejected calls to return the sculptures, saying that they were acquired by Elgin through a legitimate contract with the Ottoman Empire which ruled Greece at the time.

source:ekathimerini.com

“Με την Αυστραλία και, ειδικά, με τη Μελβούρνη, έχω πολύ ιδιαίτερες και στενές σχέσεις, εκεί βρίσκεται η οικογένεια της μητέρας μου”

Συνάντησα τον καταξιωμένο 39χρονο Έλληνα ηθοποιό, με ρίζες από την Αυστραλία, Χρήστο Λούλη, στην επίσημη πρεμιέρα της παράστασης «Σκοτεινές γλώσσες» του Αυστραλού συγγραφέα, Άντριου Μπόβελ, όπου πρωταγωνιστεί.

Το έργο αυτό είναι η πρώτη νέα παραγωγή του Θεάτρου «Πόρτα» της Ξένιας Καλογεροπούλου, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, με τους Άννα Καλαϊτζίδου, Χρήστο Λούλη, Άννα Μάσχα και Γιώργο Χρυσοστόμου.

Το πολυβραβευμένο θεατρικό του έργο του Μπόβελ «Speaking in Tongues» («Σκοτεινές Γλώσσες») γράφτηκε το 1996 και έχει ανέβει στην Αυστραλία, την Ευρώπη και την Αμερική. Το 2001 ο ίδιος ο συγγραφέας έκανε τη μεταφορά του έργου στον κινηματογράφο με τον τίτλο «Lantana» και πρωταγωνιστές τους Geoffrey Rush, Barbara Hershey και Anthony Lapaglia. Ο Μπόβελ έχει δηλώσει ότι η έμπνευση για τις «Σκοτεινές Γλώσσες» ήταν τα μαθήματα salsa που έκανε με την σύζυγό του όταν εκείνη απείλησε ότι αν δεν της κάνει τη χάρη να κάνουν μαζί αυτά τα μαθήματα χορού, θα ζητήσει διαζύγιο!

Παρ’ ότι το έργο έγινε γνωστό εκτός Αυστραλίας από την κινηματογραφική του μεταφορά, η θεατρική του εκδοχή δε σταμάτησε να παίζεται σε ολόκληρο τον κόσμο με μεγάλη επιτυχία.

Ο Χρήστος Λούλης μίλησε αποκλειστικά για τους αναγνώστες του «Νέου Κόσμου», τονίζοντας ότι η Αυστραλία είναι η δεύτερη πατρίδα του, το δεύτερο σπίτι του, ενώ με ιδιαίτερα χαρά πρωταγωνιστεί στο έργου του Αυστραλού δραματουργού «Speaking in Tongues» στην Αθήνα.

«Με την Αυστραλία και, ειδικά, με τη Μελβούρνη, έχω πολύ ιδιαίτερες και στενές σχέσεις, εκεί βρίσκεται η οικογένεια της μητέρας μου. Οι γονείς μου είχαν μεταναστεύσει, επίσης, στην Αυστραλία όπου παντρεύτηκαν, έζησαν αρκετά χρόνια πριν από τη γέννησή μου και επέστρεψαν στην Ελλάδα, τελικά, αλλά νομίζω ότι το έχουν μετανιώσει. Η αδελφή μου γεννήθηκε εκεί, ενώ το τελευταίο μου ταξίδι στη Μελβούρνη ήταν το γαμήλιο ταξίδι μου το 2008 μαζί με την Έμιλυ Κολιανδρή, την σύζυγό μου, όπου συνάντησα τους θείους και τα ξαδέλφια μου, στους οποίους στέλνω τώρα μέσω της εφημερίδας τις ευχές μου για τις γιορτές, όπως και στην παροικία μας, την οποία έχω γνωρίσει και αγαπήσει.

Η Αυστραλία μου λείπει πάντα, είναι η δεύτερη πατρίδα μου, όπου πηγαίνω από μικρό παιδί, έχω παδικές μνήμες, μυρωδιές, γεύσεις και εικόνες τρυφερές από τη χώρα αυτή. Αν αληθεύει ότι η πατρίδα μας είναι τα παιδικά μας χρόνια, πράγματι η Ελλάδα είναι η πρώτη μου πατρίδα, σίγουρα, όμως, η Αυστραλία είναι η δεύτερη πατρίδα μου, το δεύτερό μου σπίτι. Με συνδέουν συναισθηματικοί λόγοι μαζί της. Όταν βλέπω Ολυμπιακούς Αγώνες, αν δεν υπάρχουν Έλληνες στην ομάδα, υποστηρίζω πάντα την Αυστραλία. Είναι μια σχέση ιδιαίτερη και σημαντική για μένα με τον τόπο αυτό. Είναι ένας τόπος που αγαπιέται εύκολα. Αν την αγαπήσεις την Αυστραλία, σε αποζημιώνει και αυτή με την αγάπη της.

Για την τωρινή μας παράσταση του Αυστραλού Μποβέλ στην Αθήνα, πιστεύω ότι είναι ένα σημαντικό έργο με ενδιαφέρουσα πλοκή, που αφορά τους ανθρώπους που κυνηγούν τη ζωή και την ευτυχία, χωρίς πολλά ταμπού σαν να λέμε είναι κάτι σαν την τραγωδία του σύγχρονου Δυτικού ανθρώπου.

Όσον αφορά τη θεατρική μου παρουσία στην Αυστραλία, θα το ήθελα πολύ να πάω με ένα καλό και ποιοτικό έργο για να συνομιλήσω με άλλους όρους, θεατρικά, με τον Ελληνισμό εκεί και όχι σαν μερικούς θιάσους που πηγαίνουν στην ομογένεια, κάνοντας μια αρπαχτή, ανεβάζοντας έργα φολκλόρ, εκμεταλλευόμενοι τις ανάγκες επικοινωνίας με την ελληνική γλώσσα και τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό της παροικίας μας εκεί».

Ο διακεκριμένος Έλληνας σκηνοθέτης Θωμάς Μοσχόπουλος, ο οποίος έχει κάνει και τη μετάφραση του έργου, τόνισε μιλώντας στο «Νέο Κόσμο», ότι πρόκειται για ένα πολυεπίπεδο έργο, το οποίο πριν διαβάσει το θεατρικό κείμενο, είχε δει στον κινηματογράφο και του άρεσε πολύ. Είναι μια σειρά από εξαφανίσεις κυριολεκτικές και μεταφορικές, ένα ψυχολογικό θρίλερ με ένα κουαρτέτο τεσσάρων ηθοποιών. Με ενδιαφέρει το θέατρο στην Αυστραλία, υπάρχει κάτι πολύ ιδιαίτερο στον πολιτισμό των Aborigines, παρατηρείται μια ξεχωριστή τελετουργική κινητικότητα στις τέχνες τους και για μένα υπάρχει αυτό το κλειδί στην ιστορία της παράστασης του Μποβέλ.

Όσον αφορά το έργο, πρόκειται για μια γυναίκα που εξαφανίζεται σε μια ερημική τοποθεσία κοντά σ’ έναν αυτοκινητόδρομο. Ύποπτος για τον πιθανό φόνο της, ένας άνεργος πατέρας που αρνείται επίμονα την ενοχή του. Σιγά σιγά, καθώς το νήμα ξετυλίγεται μέσα από την αριστοτεχνική αφηγηματική δομή του σπουδαίου Αυστραλού συγγραφέα, μπλέκονται αρκετά ακόμη πρόσωπα γύρω από το συμβάν, όπως ο αστυνομικός που διερευνά την υπόθεση, η γειτόνισσα που κατέδωσε τον ύποπτο, οι σύζυγοι όλων αλλά και οι εραστές τους. Γίνεται, εν τέλει, να εμπιστευτείς έναν άγνωστο; Και πόσο γνωστοί μας είναι οι άνθρωποι με τους οποίους μοιραζόμαστε τις ζωές μας; Πόσο γνωρίζουμε τον εαυτό μας, και πόσο εύθραυστες αποδεικνύονται οι βεβαιότητες μας σε έναν κόσμο που νομίζουμε ότι μπορούμε να ελέγξουμε; Ένα ψυχολογικό θρίλερ με πολλές ανατροπές, πρωτότυπη θεατρική φόρμα, ποιητική ατμόσφαιρα κι ενδιαφέρουσες δεύτερες αναγνώσεις που έρχεται από τους μακρινούς Αντίποδες.

Ο ΑΝΤΡΙΟΥ ΜΠΟΒΕΛ

Ο Άντριου Μπόβελ γεννήθηκε στο Kalgoorile της Δυτικής Αυστραλίας το 1962. Εκτός από το «Speaking in Tongues» («Σκοτεινές Γλώσσες»), το θεατρικό του έργο «Who’s afraid of the working class?» έγινε επίσης ταινία με τον τίτλο «Blessed» το 2009.

Έχει γράψει ακόμα τα έργα «Αfter Dinner», «Holy Day», «When the rain stops falling» και «The secret River». Το τελευταίο ήταν μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος της Kate Grenville. Συνεργάστηκε με τον Buz Luhrmann στη συγγραφή του σεναρίου για την ταινία «Strictly Ballroom» (1992) και έχει γράψει τα σενάρια για τις ταινίες «Edge of Darkness» (2010 με τον Mel Gibson), «Τhe book of revelation» (2006) και για το θρίλερ «A most wanted man» (2014) βασισμένο στο βιβλίο του John Le Carre, με τον Philip Seymour Hoffmann, τη Rachel McAdams, την Robin Wright και τον Willem Dafoe. Αυτή ήταν δυστυχώς η τελευταία ταινία του βραβευμένου με Όσκαρ Philip Seymour Hoffmann ο οποίος πέθανε στις 2 Φεβρουαρίου 2014.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΛΟΥΛΗ

Ο ταλαντούχος ηθοποιός Χρήστος Λούλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976. Είναι παιδί Ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Πειραιά και έκανε Υποκριτική στο Ελληνικό Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές παραστάσεις του θεάτρου «Αμόρε» και του Εθνικού Θεάτρου, σε κινηματογραφικές ταινίες, καθώς και σε τηλεοπτικές σειρές («Η ζωή μας μια βόλτα», «Κλείσε τα μάτια», «Δύο μέρες μόνο» κ.ά.).

Με την ομάδα του Εθνικού Θεάτρου συμμετείχε το 2006 σε περιοδεία στη Νέα Υόρκη με το θεατρικό έργο οι Πέρσες του Αισχύλου, ενώ το 2012 συμμετείχε, πάλι με το Εθνικό Θέατρο, στο Shakespeare Festival, που διοργάνωσε το Globe Theatre, στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας.

Το 2003 τιμήθηκε με το Βραβείο Χορν. Για την ερμηνεία του στην ταινία «Οι σκλάβοι στα δεσμά τους» τιμήθηκε το 2008 με το Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Μένει στην Αθήνα. Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Έμιλυ Κολιανδρή και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά.

Πηγή:Νέος Κόσμος

«SOS. Υπάρχει ένας γάιδαρος που κινδυνεύει να πνιγεί στο ποτάμι στο Κιλοργκλιν. Χρειάζομαι μία βάρκα και ένα άτομο να με βοηθήσει». Το μήνυμα αυτό αναρτήθηκε στο Facebook στο προφίλ ενός συλλόγου διάσωσης ζώων στην Ιρλανδία.

Ο γάιδαρος είχε απομακρυνθεί από την καλύβα όπου έμενε, παρασύρθηκε από την καταιγίδα και βρέθηκε μέσα στα νερά του ποταμού.

Οι ιδιοκτήτες του δεν μπορούσαν να τον σώσουν, καθώς δεν είχαν τον απαραίτητο εξοπλισμό για να μπουν μέσα στο ποτάμι.

Το μήνυμα στο Facebook απέδωσε καρπούς, καθώς άμεσα κινητοποιήθηκε ο Μάικ Φλέμιγκ, από τη λέσχη κανό της περιοχής, ο οποίος έσπευσε με τον απαραίτητο εξοπλισμό για να βοηθήσει τον γάιδαρο.

Το ζώο πήρε το όνομα Μάικ από τον διασώστη του και πόζαρε… χαμογελαστός στο φωτογραφικό φακό.

Πηγή:in.gr

Για να κατέβουν στις επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές κατά της «μεγάλης Αυστραλίας»

Ο γνωστός πολυεκατομμυριούχος επιχειρηματίας και ερασιτέχνης πιλότος, Dick Smith, μαζί με δύο φίλους και συνεργάτες τους, σχεδιάζουν να ιδρύσουν ένα νέο πολιτικό κόμμα και να κατέβουν στις επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές κατά της «μεγάλης Αυστραλίας».

Σύμφωνα με όσα δήλωσε χθες o Σμιθ στην εφημερίδα «The Australian», ο στόχος του κόμματος θα είναι η μείωση της μετανάστευσης και ο περιορισμός του αριθμού των ακινήτων και των μεγάλων αγροκτημάτων που θα έχουν το δικαίωμα να αγοράζουν στη χώρα οι ξένοι επενδυτές.

Η ιδέα της ίδρυσης νέου κόμματος, ανήκει στους επίσης πλούσιους φίλους του και ιδρυτές της μεγάλης εταιρίας Flight Centre, Graham Turner και Geoff Harris, οι οποίοι τού ζήτησαν να συμμετέχει στη χρηματοδότησή του και στην προεκλογική του προετοιμασία.

Ο ίδιος και οι συνεργάτες του πιστεύουν ότι το κόμμα, στο οποίο δεν έχει δοθεί ακόμα όνομα, θα καταφέρει στις επόμενες εκλογές να κερδίσει τρεις-τέσσερις έδρες στην ομοσπονδιακή Γερουσία.

Στην εφημερίδα είπε, ακόμα, ότι οι συνεργάτες του έχουν κάνει ήδη μια έρευνα, σύμφωνα με τα στοιχεία της οποίας αν δώσει το όνομά του θα κερδίσει την υποστήριξη αρκετών ψηφοφόρων από τον συντηρητικό Συνασπισμό, το Εργατικό Κόμμα και τους Πράσινους.

Στόχος του κόμματος είναι η μείωση της μετανάστευσης από 190.000 το χρόνο που είναι τώρα σε 70.000, η αλλαγή της νομοθεσίας για τους ξένους επενδυτές και την επαναγορά, από την αμερικανική εταιρία, του Vegemite, που θεωρείται μια από τις «εικόνες» της Αυστραλίας και ένα από τα πιο αυθεντικά προϊόντα της.

Πηγή:Νέος Κόσμος