Category Archives: Uncategorized

H Ιρανή Σάρα και η ομάδα της στην ταινία No Land’s Song

Σε μια χώρα που απαγορεύει στις γυναίκες να τραγουδούν, η τολμηρή Σάρα Ναγιάφι πήρε το ρίσκο. Με τόλμη και επαναστατική διάθεση, αποφάσισε να δημιουργήσει ένα ακατάλληλο, κατά το Ιράν, σόου στην Τεχεράνη ανεβάζοντας αποκλειστικά γυναίκες στη μουσική σκηνή.

Πηγή έμπνευσης της Ιρανής το Πράσινο Κίνημα, και κινητήριος μοχλός η απαγόρευση που «έφερε» η ισλαμική επανάσταση το 1979. Σύμφωνα με την απαγόρευση αυτή, οι γυναίκες εδώ και 35 χρόνια αποκλείονται από το χώρο της μουσικής και απαγορεύεται να τραγουδούν, εκτός και αν συμμετέχουν σε άλμπουμ, στο οποίο βασικός τραγουδιστής είναι άνδρας.

Με το Πράσινο Κίνημα στο μυαλό της, που γεννήθηκε το 2009 από το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών και με τους διαδηλωτές να ξεχύνονται στους δρόμους για την αποπομπή του Μαχμούτ Αχμεντινετζάντ από την εξουσία, η Σάρα δεν οργάνωσε μόνο συναυλία, αλλά έβγαλε και ταινία.

Μια ταινία, με τίτλο No Land’s Song (2014), που περιστρέφεται γύρω από όλη αυτή την προσπάθεια που κατέβαλε η νεαρή γυναίκα για να διεκδικήσει τα δικαιώματά της στην τέχνη. Σύμμαχός της στην τολμηρή αυτή πρωτοβουλία ο αδερφός της και σκηνοθέτης της ταινίας, Αγιάτ Ναγιάφι.

Επαναστατικό πνεύμα μέχρι τέλους, δεν ήταν λίγες οι φορές που η Σάρα φοβήθηκε ότι οι προσπάθειές της θα έπεφταν στο κενό. Κάθε φορά που επισκεπτόταν τον υπουργό Πολιτισμού πίστευε ότι δε τα καταφέρει. Αντλούσε όμως δύναμη από την ομάδα της. Από ιρανές τραγουδίστριες, που είτε είχαν προλάβει να τραγουδήσουν πριν την ισλαμική επανάσταση ή από τις νεότερες που δεν μπορούσαν να φανταστούν τον εαυτό τους να τραγουδούν γιατί δεν το είχαν δει ποτέ. Έτσι, αποφάσισε να υψώσει το ανάστημά της ενάντια στον αποκλεισμό από τη μουσική.

Αρκετές φορές ήρθε αντιμέτωπη με απειλές. Απειλές από τα συντηρητικά ειδησεογραφικά πρακτορεία προσκείμενα στην πολιτοφυλακή και από εκείνα που ακολουθούσαν τον τέως ιρανό πρόεδρο Μαχμούτ Αχμεντινετζάντ. Και οι δύο πλευρές ισχυρίζονταν ότι η Σάρα σχεδιάζει επανάσταση στο Ιράν . «Να τους σταματήσουμε», επεσήμαναν χαρακτηριστικά.

Σωτήρια αποδείχτηκε η συμμετοχή των τριών γαλλίδων τραγουδιστριών στην ομάδα της Σάρα. Απείλησαν να γυρίσουν στην πατρίδα τους εάν δεν έπαιζαν μουσική. «Η νέα κυβέρνηση του Χασάν Ρουχανί δεν ήθελε να κάνει άσχημη εντύπωση στους ξένους, αλλά να προωθήσει μια νέα αντίληψη στον έξω κόσμο», σημείωσε ο Αγιάτ στον Guardian.

«Το να καταφέρεις να πάρεις άδεια για να τραγουδήσεις υποτίθεται ότι είναι μια περίπλοκη διαδικασία», επισήμανε, ενώ σχολιάζοντας τις αντιδράσεις του κοινού μετά τη συναυλία είπε: «Είχε μείνε άναυδο. Δεν πίστευε τα όσα έβλεπε».

Η Σάρα και η ομάδα της απέφυγαν να δώσουν δημοσιότητα στη συναυλία. Πραγματοποιήθηκε χωρίς θόρυβο και βομβαρδισμούς δημοσιευμάτων από τα ιρανικά μέσα.

Η απουσία σχολίων απουσίαζε από θαύμα, αφού τόσο η ποικιλία οργάνων όσο και η διάρκεια του σόου θα ήταν «κόκκινο πανί» για τις ιρανικές αρχές. Τραγουδίστριες, παραδοσιακά όργανα, κιθάρες , ντραμς και μια μια μουσικός να σηκώνεται να λέει: «Συμμετέχετε , πάρετε ρίσκα. Καταστρέψτε το σπίτι της τυραννίας». Ακούγεται τόσο ουτοπικό για να γίνει σε μια χώρα όπως το Ιράν, συνέβη όμως στην πραγματικότητα.

Και δεν ήταν μόνο αυτό. Στη συναυλία η Σάρα πήρε το λόγο και είπε: «Ελπίζω από εδώ και πέρα να ακούμε συχνότερα γυναικείες φωνές».

Όσο για την ταινία, η No Land’s Song είναι συχνά χιουμοριστική, υπάρχουν όμως και αρκετές σκηνές που προκαλούν θλίψη. Η απογοήτευση και ο εκνευρισμός έρχονται στην επιφάνεια όταν παρουσιάζεται ο φόβος που γεννούν οι αρχές, αλλά και η μάχη που φαίνεται να δίνεται ενάντια στην «καφκική γραφειοκρατία»

Η ταινία δεν έχει προβληθεί ακόμη στο Ιράν, και «γνωρίζουμε ότι επισήμως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει», σημειώνει ο Αγιάτ.

Ωστόσο, μια από τις προβολές της σε ξένο κινηματογραφικό φεστιβάλ απέσπασε θετικές κριτικές από ιρανικό περιοδικό. Τα δύο αδέρφια Ναγιάφι ελπίζουν πως η πρωτοβουλία αυτή ίσως πυροδοτήσει εκ νέου συζητήσεις για το δικαίωμα των γυναικών στο τραγούδι.

Με λύπη, ωστόσο, διαπιστώνει η Σάρα ότι δεν έχει σημειωθεί πρόοδος τελευταία, αλλά η κατάσταση έχει επιδεινωθεί.

Πηγή:in.gr

 

Up to 20 long-finned pilot whales have become stranded against the breakwater wall at Bunbury Harbour in Western Australia’s South West region.

The Department of Parks and Wildlife says some of the whales appear to be injured.

An incident management team is liaising with the Bunbury Port Authority and Department of Fisheries.

An aircraft has been deployed to monitor the area and determine if there are more whales.

sources:smh.com.au

O πρώην πρωθυπουργός της Βικτώριας και φιλέλληνας, Τζεφ Κένετ, πρόκειται να παρουσιάσει το βιβλίο «Μακεδόνες Έλληνες της Ωκεανίας», του καθηγητή Αναστάσιου Τάμη, την Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015, στις 7.30μμ, στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων (“Andrianakos Centre”) του Alphington Grammar School, 18 Old Heidelberg Rd, Alphington.

Την εκδήλωση, που τελεί υπό την αιγίδα του πρεσβευτή της Ελλάδας στην Αυστραλία, κ. Χ. Δαφαράνου, συνδιοργανώνουν η Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης, η Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης και Βικτώριας και το Αυστραλιανό Ινστιτούτο Μακεδονικών.

Θα την παρουσιάσει η ελληνικής καταγωγής δημοσιογράφος και παρουσιάστρια της τηλεόρασης, κ. Ελένη Κάπαλου.

Στην εκδήλωση θα απευθύνουν χαιρετισμούς, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης, κ. Βασίλης Παπαστεργιάδης, ο πρόεδρος της Παμμακεδονικής Ένωσης, κ. Δημ. Μηνάς, ο πρόεδρος της Βουλής της Βικτώριας κ. Τέλμο Λανγκίλα, η διευθύντρια του Alphington Grammar Δρ Βίβιαν Νίκου και ο εκπρόσωπος του Εκδοτικού Οίκου Τζιόλα, κ. Εμμανουήλ Τζιόλας.

Ο κ. Κένετ θα αναφερθεί στη μετανάστευση και στον εποικισμό των 145.000 Μακεδόνων Ελλήνων μεταναστών και των παιδιών τους που ζουν στην Αυστραλία από το 1924, καθώς και στη συμβολή των Ελλήνων μεταναστών στην κοινωνική και οικονομική ανέλιξη της Αυστραλίας.

Σημειώνεται ότι το βιβλίο, όπου παρουσιάζεται το έργο και η δράση των Μακεδόνων Ελλήνων στην Αυστραλία, είναι 700 σελίδων και περιέχει 480 σπάνιες φωτογραφίες, χάρτες, και παράρτημα από συνεντεύξεις που έδωσαν Μακεδόνες έποικοι. Επίσης, αναφέρονται περισσότερα από 3.000 ονόματα ατόμων που προσέφεραν υπηρεσίες στα κοινά των Ελλήνων, ενώ παρουσιάζεται αναλυτικότερα η ιστορία Μακεδόνων Ελλήνων, επιστημόνων, λογοτεχνών, πολιτικών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών και ευεργετών του Ελληνισμού, με κύρια την ιστορία του ευεργέτη και επιχειρηματία, Ζήση Δαρδάλη. Οι εισπράξεις του βιβλίου και τα δικαιώματα του συγγραφέα θα προσφερθούν στην Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης και Βικτωρίας.

Στην εκδήλωση θα παρευρεθούν μεταξύ άλλων και εκπρόσωποι πολλών ομογενειακών οργανισμών.

Στο τέλος θα ακολουθήσει δεξίωση που οργανώνει η Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτωρίας και το Alphington Grammar School.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Τα αποτελέσματα ήταν θεαματικά από τον πρώτο κιόλας χρόνο: τα σκούρα καφέ πακέτα με τις αποκρουστικές εικόνες των δραματικών συνεπειών του καπνίσματος ώθησαν πολλούς Αυστραλούς να σκεφτούν να το κόψουν (ή τουλάχιστον να προσπαθήσουν), ενώ παράλληλα απώθησαν τους «ευάλωτους» νέους καπνιστές, τα παιδιά ηλικίας 12 έως 17 ετών. Αυτά είναι τα πρώτα συμπεράσματα των ειδικών στην πιο ολοκληρωμένη μέχρι στιγμής έρευνας που έχει διεξαχθεί για την αντικατάσταση διά νόμου των κοινών πακέτων τσιγάρων στην Αυστραλία.

Το 2012, η Αυστραλία έγινε η πρώτη χώρα του κόσμου, η οποία υποχρέωσε τις καπνοβιομηχανίες να πωλούν τα τσιγάρα τους σε πανομοιότυπες συσκευασίες χωρίς λογότυπο, παρά μόνον με φρικτές εικόνες παθήσεων που συνδέονται με το κάπνισμα. Στόχος της αντικαπνιστικής νομοθεσίας ήταν να εμποδίσει την προώθηση των τσιγάρων ως προϊόντων lifestyle και να αποτρέψει τους νέους από το να εθιστούν στο κάπνισμα. Και το πέτυχε, σύμφωνα με την έρευνα, η οποία δημοσιεύθηκε στη Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση Tobacco Control και διενεργήθηκε σε χιλιάδες Αυστραλούς πριν και μετά την εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης το γεγονός ότι από το 2012 δεν αποδεικνύεται αύξηση της κατανάλωσης παράνομων τσιγάρων, γεγονός που σημαίνει ότι τα αποκρουστικά πακέτα δεν ώθησαν τους καπνιστές σε τέτοιου είδους φθηνές εναλλακτικές λύσεις.

Απεναντίας, από τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας της Αυστραλίας, τα οποία δόθηκαν στη δημοσιότητα στις 12 Μαρτίου, διαφαίνεται πτώση στην κατανάλωση καπνού τους τελευταίους μήνες σχεδόν κατά 3%. Συνολικά, από τον Δεκέμβριο του 2013 έως τον Δεκέμβριο του 2014 καταγράφεται μείωση 12,2%.

Τα θετικά αποτελέσματα της Αυστραλίας, υποστηρίζουν οι επιστήμονες, θα ωθήσουν και άλλες χώρες να υιοθετήσουν ανάλογες αντικαπνιστικές νομοθεσίες. Ήδη δέκα χώρες εξετάζουν σχετικούς νόμους, σύμφωνα με την «Guardian», με πρώτη τη Βρετανία – τον Μάρτιο η Βρετανική Βουλή των Κοινοτήτων ψήφισε υπέρ της υιοθέτησης παρόμοιας νομοθεσίας με την Αυστραλία.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Κανένας από τους ουρανοξύστες που έχουν ανεγερθεί στη Μελβούρνη, δεν πρόκειται να κατεδαφιστεί όσο ζούμε, που σημαίνει ότι οι υπάρχοντες ουρανοξύστες θα «ζήσουν» τουλάχιστον για έναν ακόμα αιώνα!

Αν συνεχιστεί ο σημερινός ρυθμός ανέγερσής τους, σε 35 χρόνια δεν θα υπάρχει χώρος για να χτιστούν νέοι ουρανοξύστες στην πόλη.

Σε ολόκληρο τον κόσμο σήμερα δεν έχει κατεδαφιστεί κανένας ουρανοξύστης που υπερβαίνει σε ύψος τα 200 μέτρα.

Για να επεκταθεί ο χρόνος ζωής τους, όταν «γερνούν» θα τους επισκευάζουν και όταν χρειάζεται θα αλλάζουν τη διαρρύθμισή τους ώστε να προσαρμόζουν τη χρήση τους στις νέες ανάγκες που θα προκύπτουν.

Στη Μελβούρνη υπάρχουν ήδη 30 ουρανοξύστες -περισσότεροι δηλαδή απ’ όσους υπάρχουν σε μεγαλουπόλεις όπως το Σίδνεϊ, η Σαγκάη και το Λονδίνο-, το ύψος των οποίων υπερβαίνει τα 150 μέτρα, ενώ αυτή τη στιγμή υπάρχουν σχέδια για την ανέγερση άλλων 40.

Αναφερόμενος στο θέμα, ο ερευνητής του Savills Australia, Tony Grabb, είπε ότι πολλές δεκάδες ουρανοξύστες θα «επιζήσουν» για περισσότερα από 100 χρόνια, ενώ συχνά, μετά από λίγες δεκαετίες οι εταιρίες που τους διαχειρίζονται και τους ενοικιάζουν, θα τους ανακαινίζουν.

Για το ίδιο θέμα, ο πρώην αρχιτέκτονας της πολιτειακής κυβέρνησης της Βικτώριας, John Danton, προειδοποιεί τους αρμόδιους ότι η Μελβούρνη θα αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα στο μέλλον λόγω της κατασκευαστικής ποιότητας πολλών μεγάλων κτιρίων που χρησιμοποιούνται για διαμερίσματα.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Είναι μια φράση που επαναλαμβάνεται μόνιμα εδώ και δυο χρόνια στα αυστραλιανά μέσα ενημέρωσης από πολιτικούς και οικονομικούς αναλυτές.

Δεν περνά μέρα που κάποιος Αυστραλός αξιωματούχος, από τον πρωθυπουργό, Τόνι Άμποτ, μέχρι τον θησαυροφύλακα, Τζο Χόκι, αλλά και οικονομικοί αναλυτές να μην τονίζουν την ανάγκη να μειωθούν οι δαπάνες και τα ελλείμματα της Αυστραλίας «για να μη γίνει η χώρα Ελλάδα».

«Να μη γίνουμε Ελλάδα» είναι μια φράση που επαναλαμβάνεται μόνιμα εδώ και δυο χρόνια στα αυστραλιανά μέσα ενημέρωσης.

Ορισμένοι εξηγούν και το «γιατί».

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στις οικονομικές σελίδες της εφημερίδας “The Australian” περιλαμβάνεται άρθρο γνώμης του Alan Tudge, κοινοβουλευτικού γραμματέα της κυβέρνησης Άμποτ, σύμφωνα με το οποίο «εσφαλμένα το επίπεδο του χρέους της αυστραλιανής οικονομίας επί του ΑΕΠ έχει επανειλημμένα συγκριθεί με το αντίστοιχο της ελληνικής οικονομίας, στο βαθμό που στην πρώτη περίπτωση γίνεται λόγος για 15% και στη δεύτερη πλησίον του 170%».

Εντούτοις, ο κ. Tudge υποστηρίζει ότι ακόμα και «στην ελληνική περίπτωση το χρέος είχε ξεκινήσει από χαμηλά επίπεδα, ήτοι 20,6% στη δεκαετία του ’80 και 43,4% έξι χρόνια μετά, επίπεδο στο οποίο θα βρισκόταν η αυστραλιανή οικονομία το 2036, εάν είχε ακολουθηθεί η πολιτική της κυβέρνησης των Εργατικών». Συνεχίζει με στοιχεία από το 1990, όπου το χρέος της ελληνικής οικονομίας είχε ανέλθει στο «64,2% (πρόβλεψη για την Αυστραλία έως το 2043), 130,7% το 2001 και 129,7% πριν την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης».

Επιπλέον, αναφέρεται στο ποσοστό «ανεργίας 26%, στη συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας κατά 25%, στην εξαετή συνεχιζόμενη ύφεση και στη συνακόλουθη κοινωνική αναταραχή, κατάσταση η οποία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί εάν οι διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις ελάμβαναν σοβαρά υπόψη τις προειδοποιήσεις του ΟΟΣΑ ήδη από τη δεκαετία του ’80». Σε ό,τι αφορά την αυστραλιανή οικονομία, υποστηρίζει ότι «οι ασφαλιστικές δικλείδες, η δυναμική της οικονομίας της και τα περιορισμένα κρούσματα φοροδιαφυγής και διαφθοράς αποτελούν τα εχέγγυα ότι η Αυστραλία δεν θα βιώσει παρόμοιες με την Ελλάδα καταστάσεις».

Στο ίδιο θέμα αναφέρεται άρθρο στην εφημερίδα “The Canberra Times” σχετικά με τις δηλώσεις του Αυστραλού πρωθυπουργού σε συνέντευξή του σε ραδιοφωνική εκπομπή ότι «εάν ακολουθείτο η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης των Εργατικών, με τα υψηλά επίπεδα δημοσίων δαπανών και δημόσιου χρέους, τότε αναπόδραστα η Αυστραλία θα βίωνε οικονομική κρίση αντίστοιχη με την ελληνική στο εγγύς μέλλον», δηλώσεις τις οποίες καταδίκασε εντόνως το κόμμα των Εργατικών διά στόματος του αρμόδιου για οικονομικά θέματα, Chris Bowen.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Η σύνταξη γήρατος, από την Παρασκευή αυξήθηκε κατά $5,90 το δεκαπενθήμερο για μοναχικά άτομα και $8,80 για ζευγάρια.

Η σύνταξη γήρατος, από χθες (Παρασκευή) αυξάνεται κατά $5,90 το δεκαπενθήμερο για μοναχικά άτομα και $8,80 για ζευγάρια που μεταφράζεται σε $153,40 και $228,80 αντίστοιχα, το χρόνο.

Ο υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών, Scott Morrison, δήλωσε ότι η νέα αύξηση σημαίνει ότι οι 3,7 εκ. ηλικιωμένοι συνταξιούχοι της Αυστραλίας, λαμβάνουν $51,80 περισσότερα το 15ήμερο οι μοναχικοί και $78 περισσότερα το δεκαπενθήμερο τα ζευγάρια, αφότου ήλθε στην εξουσία ο Συνασπισμός.

“Με αυτές τις αυξήσεις η σύνταξη γήρατος ανέρχεται σε $860,20 το δεκαπενθήμερο για μοναχικούς και $1.296.,80 για ζευγάρια” είπε ο κ. Μorrison.

O ίδιος υποστηρίζει ότι οι εν λόγω αυξήσεις εξουδετερώνουν τους ισχυρισμούς του Εργατικού Κόμματος ότι η κυβέρνηση θα μειώσει τις συντάξεις, προσθέτοντας ότι αύξηση στη σύνταξή τους θα λάβουν και εκείνοι οι οποίοι παίρνουν μερική μόνο σύνταξη.

Πηγή: Neos Kosmos

 

Alex Papasimakopoulou and her partner Stephen Fleming are the people behind travel agency Everymatic, which specialises in bespoke holidays in Greece, for all kinds of budget and taste.

Coming from the music industry and having travelled extensively for their work, they found they both had Greece in their hearts more than any other place in the world.

While everything seemed to be crumbling down around them, they went against all odds and financial hurdles, taking the risk to stay in Greece and start over, redesigning their future and working on something inspiring. They loved travelling, taking photos and exploring the hidden beauties of Greece to the point of madness, therefore were proactively able to channel that into a job; a company that treats all clients as friends and creates unique experiences without the 5-star budget that is usually associated with such services.

“It was a risk that paid off,” Alex Papasimakopoulou tells Neos Kosmos.

NS (Nelly Skoufatoglou): How has the landscape of the bespoke travel industry changed in Greece in the midst of a Grexit and the crisis, during the time you have been around?

AP (Alex Papasimakopoulou): We have found that businesses like ours or those opened by similarly minded entrepreneurs – offering bespoke walking tours, funky pads in Athens’ city centre to name but a few – are flourishing in the crisis. Visitors are voting with their feet, they’re not forgetting Greece and if anything are coming in the millions and looking for different propositions, not just the mass tourism options of years gone by.

NS: Are the majority of people accessing your service Greek locals or from abroad?

AP: The majority are definitely from abroad, although they all seem to share a real love for Greece. It’s been harder for locals recently, due to the ongoing economic crisis.

NS: Why did you choose the term Everymatic?
AP: We can’t take credit for that, it was my brother’s idea. It stems from the Greek word ‘ευρηματικος’ as we aim to deal with every issue that comes up in a resourceful and creative way.

NS: What sort of bespoke travel holiday do you offer exactly?

AP: The client can expect a service 100 per cent tailor made to their needs. We listen to who is travelling (a group of friends, a couple, a family), what they enjoy doing whether at home or on holiday, their preferred budget, if it’s a special event like a homecoming, a birthday, etc. What makes us special is our local knowledge, our extensive contacts book and our background, which means that we happily veer off the beaten track to provide a one-of-a-kind experience.

NS: Do you ‘try’ everything beforehand yourselves? Describe your own personal travel style.

AP: Between the two company directors and our various colleagues, we don’t recommend anything without one of us having seen it first hand. It’s important to us that we treat our clients like family so we want the people we work with (hotels, restaurants etc) to have the same ethos we do. As for our travel style, I’d say we are hotel freaks. We love staying in hotels, so when we travel ourselves, we spend a lot of time researching them. Food definitely plays a big part in our holidays. Whether it’s a small Greek island or NYC, finding out the best places to eat is high on our agenda.

NS: Which of the experiences you offer is your favourite and why?

AP: We definitely have places in Greece that we have a soft spot for, mainly because of the people. Crete would be the prime example of that. We are discovering new places all the time though, especially on the mainland, as we want to show all parts of the country, not just the postcard white-washed island type. Not that there is anything wrong with that!

NS: Is your target market financially upscale clients/middle class? Do you think the cost is discouraging for the majority of the working class?

AP: No, not at all. We cater for all types of holidays and budgets, from ultimate 5-star to spartan and remote. We listen to our potential clients and their available budget is one of our first questions so we can offer them something they can afford.

NS: Given that the summer season is fast approaching (and not counting your current packages), where’s a good holiday destination beyond the usual hotspots in Greece?

AP: There is so much to choose from and we don’t want to give too much away. For a quick escape from Athens, islands like Kea and Hydra are a great choice. The south eastern part of Crete is real gem too. Just getting in a car and exploring is our real advice, whether it’s northern Greece or the Peloponnese. You can be on the beach one minute and in the middle of wonderful ancient ruins the next.

NS: Although we are all aware of certain parts of Greece being in the limelight, your photos depict another side of Greece, places most likely unknown to the masses … why have you chosen to highlight this side of Greece?

AP: It’s simple really. It’s the Greece that we love and the one we want to support. The places where you’re not treated as a number but a friend. Places where the accommodation is great but not extortionate, where the food is great and where you can actually find a beach with nothing but the waves for company.

NS: Most Greek Australians and Australians spend very little time in Athens – it’s mostly some kind of springboard for island hopping. Is there anything they might be missing?

AP: Athens is a great city. Full of history, ancient and modern, with great restaurants and bars and above all, amazing people. People who are weathering the crisis and opening interesting businesses making clothes, leather goods, promoting artisan products from all over the country etc. A lot of visitors also forget the amazing coastline just outside Athens. The temple at Sounio is one of our favourite places in the world.

NS: What sets Greece apart as a holiday destination?

AP: Despite what’s been going on here in recent years, people are still warm, supportive of each other and are finding a new creative streak in themselves that we hope will be the little spark the leads the younger generations out of the crisis. After all our years in the music business in the UK, we have to say that we have never come across the creative talent we have seen here. From photographers to graphic designers to jewellery makers and everything in between. It’s a cliché but it’s the people that make Greece.

For more information visit their website here: www.everymatic.com and join them on facebook for news and and many amazing photos from Greece here: www.facebook.com/everymatic

Over 3.4 million taxpayers have either failed to fulfil their tax obligations or have avoided paying their dues to the state in the last couple of years. Since 2013 they have run up debts of 21.6 billion euros to the tax authorities, most of which concern arrears of below 3,000 euros each, which they can now repay in up to 100 instalments.

According to data compiled by the General Secretariat for Public Revenues, new debts of 1.765 billion euros were created in the first couple of months of the year, in line with the debt creation rate of previous years. Unpaid taxes reached 840 million euros in January, rising to 925 million in February.

As many as 231,712 taxpayers decided not to make their tax payments in the first two months of 2015 in anticipation of the new payment programs.

Still, data also suggests that state debtors do not intend to take up the state’s offer of a payment scheme with favourable terms. Some 37,300 taxpayers have abandoned the existing 12-tranche payment plan, leaving about 322 million euros unpaid. Forced collection measures, such as repossessions and auctions, have been activated for 2,749 of those taxpayers.

Finance Ministry officials are not expecting any significant revenues from the above categories of debtors through the express settlement measure which will remain in force up to the end of next week, as they have not yet amassed any notable penalties from the nonpayment of taxes in the last couple of years. The express repayment measure provides debtors with the opportunity to have all their penalties and fines written off if they pay their tax dues in a lump sum. If they pay 50 per cent of their dues they will have 50 per cent of their penalties written off, etc. This measure is aimed at those with older debts which have amassed higher penalties.

It also appears that taxpayers who owe the state relatively small amounts would prefer to wait for the 100-instalment settlement scheme, which is seen providing for just 20 euros as a minimum instalment amount. This measure is expected to clear parliament today and be implemented after Easter (mid-April), once the ministerial decisions determining the terms and conditions for inclusion in the plan are issued. Debtors will have until May 26 to apply, but the minister will be able to extend the deadline by one month.

An amendment tabled in parliament further provides for the inclusion in the 100-instalment program of debts to local authorities. The latter concern non-payment of council taxes, municipal water company bills and other charges such as those for the use of footpaths by catering enterprises.

Inspired by street art and the skate/snow culture of Greece, renowned graffiti artist Dimitris Liossis has transformed the space of Gallery Sarri 12 into a unique skate ramp that looks like an inverted church dome.

Using markers, spray paint, stencils and drawing inspiration from the animal kingdom and the Roman church of Sant’Ignazio, ‘Redefining Transitions’ is one of the most artistic skate ramps to be built.

“It took me five months of extensive work and dedication to finish it, not to mention some much appreciated help from friends,” Dimitris Liossis tells Neos Kosmos.

“The construction took me four months and the artwork one more full month.”

Since the opening, the project has garnered a lot of attention from Greek and international media, not to mention hundreds of art and skateboard lovers, who came to see and even try it themselves.

“The basic reason an artist hosts a show at a gallery is to impart a message,” he says.

“This particular show has three segments, and three divisive timelines so the messages vary.”

“Of course, every viewer is unique and sees things differently and in their own way.”

Dimitris’ goal as British brand ANIMAL’s team manager is to create a good team in various sports with new, upcoming riders, and develop alongside them, especially after the closing down of Skate Plaza in Athens.

“We need to support the scene as much as we can,” he adds.

“I think it’s kind of funny and romanticised to expect the government to do anything at this moment when basic institutions like public education, hospitals, infrastructure (roads, sidewalks etc.) are broken.”

Dimitris stresses that years ago the EU gave money to local authorities in Greece in order to create skateparks. With only few bright exceptions such as the city of Chalkida, most of the municipalities stuffed the money into their own pockets, he believes.

Born in Athens in 1970, Dimitri worked out early on that his love of sport and art could mesh. He has been a skier from the age of four, a windsurfer, snowboarder and BMXer for nearly 30 years. In 1999 he took up surfing, but his love for skateboarding has taken his artistic side to a whole different level.

“From a very young age I took on several board-related sports, from windsurfing to snowboarding and surfing,” he tells.

“Skating came naturally, although I never was a hardcore skater. I always enjoyed bowl-riding, though.”

As a street artist, he has taken part in many art shows and graffiti festivals all over the world. His personal projects include the snowboard park in Kalavryta (2002), in Parnassus (2003-2004), dropin magazine, the skate bowl art installation ‘invert room’ and the digging of the dirt wave.

“Since I can remember, I’ve loved drawing and painting,” Dimitris explains.

“One day, a friend suggested we go and spray-paint a wall. I immediately got hooked. The rest is history.”

Dimitris has organised several graffiti, skate, snowboard and BMX events over the past two decades but his next project is especially dedicated to the sea.
“I will participate in a team exhibition inspired by the surf culture,” he says.

“My goal is to create some art pieces using broken surfboards.”

* The exhibition will be on till 15 April. For more information www.dimitrisliossis.com

Photos: Courtesy of Skateism.com

source: Neos Kosmos