Monthly Archives: May 2014

Λίλα ντε Τσάβας-Χρονοπούλου: Την αποκαλούν η καλή νεράιδα των μουσείων και πρέσβειρα του Ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό.

Την αποκαλούν η καλή νεράιδα των μουσείων και πρέσβειρα του Ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό. Εθνολόγος–κοινωνιολόγος, με πολυετή δράση, παρασημοφορήθηκε τρεις φορές από τον πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας με την τιμητική διάκριση «di Cavalliere O.S.S.I dell’Ordine della Stella della Solidarieta Italiana», από τον πρόεδρο της Γαλλίας και το Αμερικανικό Κογκρέσο για την προσφορά της στην προβολή του Ελληνικού πολιτισμού σε αυτές τις χώρες και των αντίστοιχων πολιτισμών στην Ελλάδα.

Η Λίλα ντε Τσάβες–Χρονοπούλου, έχει κάνει σκοπό ζωής τα τελευταία 30 χρόνια να ζωντανέψει τα Μουσεία της πατρίδας μας και καταβάλει κάθε προσπάθεια προκειμένου να τα αναδείξει σε φιλόξενες κοιτίδες πολιτισμού, με ανοιχτές πόρτες στο πλατύ κοινό. Ως αντιπρόεδρος του Ιδρύματος για το Περιβάλλον και τον Πολιτισμό της Μεσογείου, με έδρα το Παρίσι, μέλος του Δ.Σ. του European Museum Forum Council of Europe, με έδρα το Λονδίνο, πρόεδρος της Ελληνικής ‘Ένωσης Φίλων Μουσείων και γενική γραμματέας της αντίστοιχης Παγκόσμιας Ομοσπονδίας, ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα και τον κόσμο προκειμένου να προβάλλει τον Ελληνικό πολιτισμό και τους θησαυρούς του, αλλά να προκαλέσει και συνέργειες που φέρνουν τους λαούς πιο κοντά μέσω της ιστορίας και της λαογραφίας. Η κ. Λίλα ντε Τσάβες μιλά αποκλειστικά στο «Νέο Κόσμο» για τις δραστηριότητες της, το όραμα της να γίνει ένα Μνημείο και ένα Μουσείο του Ελληνισμού στην Αθήνα, για το διαγωνισμό «Ζωγραφίζοντας την Ελλάδα» με τη συμμετοχή παιδιών των ομογενών μας με θέμα το φως, τα χρώματα και αρώματα της Πατρίδας μας και τα μελλοντικά της σχέδια.

HERITAGE & MUSEUMS

Η μισή οικογένεια μου βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, λόγω του παππού μου που αναζήτησε και βρήκε μια δεύτερη πατρίδα εκεί, ενώ η υπόλοιπη οικογένεια μου, μεταξύ των οποίων και οι δυο αδελφές μου είναι στη Γαλλία. Δηλαδή, το ζήτημα της μετανάστευσης το έχουμε ζήσει οικογενειακώς, όπως και πολλές άλλες οικογένειες Ελλήνων, στις δύσκολες εποχές. Σπούδασα Κοινωνικές και Πολιτικές Επιστήμες στη Γενεύη, ασχολήθηκα χρόνια με τη μελέτη του κοσμήματος και της αργυροχρυσοχοΐας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, και με εξειδίκευση στα ιστορικά υφάσματα, κοσμήματα και τις παραδοσιακές ενδυμασίες. Έχω δουλέψει πολύ σκληρά για να φέρω τους απλούς πολίτες στα Μουσεία και να τους συσπειρώσω γύρω από τους πολιτιστικούς αυτούς φορείς.

ορείς που συνεργαζόμαστε στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αναπτύσσοντας παράλληλα αυτή τη μορφή εθελοντισμού για να ευαισθητοποιηθεί το κοινό για τις παράπλευρες δράσεις των μουσείων. Με σκοπό να πείσω όλο και περισσότερο κόσμο να «υιοθετήσει» ένα μουσείο δημιούργησα πριν από 10 χρόνια στην Αθήνα την Αστική Μη κερδοσκοπική Οργάνωση «Heritage and Museums – Κληρονομιά και Μουσεία», με την οποία διοργανώνω εκδηλώσεις, που αποτελούν ευκαιρίες για να έρθει κόσμος στα Μουσεία και να γνωρίσει από κοντά την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά.

Όσον αφορά τις εκπαιδευτικές πολιτιστικές εκδηλώσεις μας, θα αναφέρω το θεσμό πια «Ζωγραφίζοντας την Ελλάδα» με συμμετοχή παιδιών από όλα τα ελληνικά σχολεία. Φέτος ο θεσμός αυτός επεκτείνεται στην Ευρώπη με τη συνδρομή της αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, ενώ το 2015 θα επεκταθεί σε όλο τον κόσμο, με τη συμμετοχή παιδιών των Αποδήμων Ελλήνων. Δηλαδή, καλούνται τα παιδιά των ομογενών, μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου, να ζωγραφίσουν την Ελλάδα, μέσα από τη δική τους αθώα ματιά με θέμα «Φως και Χρώμα της Ελλάδας» και «Ήρωες, Θεοί, Ηγέτες». Πέρυσι, το πρώτο βραβείο πήρε μαθήτρια από την Αττική για την απεικόνιση του Παρθενώνα και είχε την ευκαιρία να ταξιδέψει στο Βέλγιο με ξεναγήσεις σε παγκοσμίου φήμης μουσεία. Όλα τα βραβεία και τα χρηματικά έπαθλα που τα συνοδεύουν είναι προσφορά του «Heritage & Museums».

ΟΙ ΑΠΟΔΗΜΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Ένα μουσείο Ελληνισμού χρειάζεται να ιδρυθεί στην Αθήνα. Πρόκειται για μια παλαιά ιδέα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Φίλων των Μουσείων, που δυστυχώς δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, με πρώτη σκέψη να γίνει ένα μνημείο των Ελλήνων της Διασποράς και συγχρόνως να δημιουργηθεί ένα μουσείο με όλα τα ενθύμια που θα μπορούσαμε να συγκεντρώσουμε σε μια αμφίδρομη σχέση. Φανταστείτε, αυτό το σημαντικό και σπάνιο υλικό από όλο τον κόσμο από την πρώτη μετανάστευση των Ελλήνων μέχρι σήμερα πόσο σημαντικό θα ήταν για να τονίσει την Ελληνικότητα και την εξέλιξη του Ελληνισμού ανά των αιώνων.

Ο Ελληνισμός μας στην Ευρώπη, την Αυστραλία και την Αμερική είναι μια μεγάλη δύναμη και παντού πρωτεύει… Πρωτεύει, βέβαια, επειδή στο εξωτερικό βρίσκουμε οργανωμένες κοινωνίες, αυτό που μας λείπει στη Πατρίδα μας, δυστυχώς. Δεν έχουμε την έννοια της ομαδικότητας και της συλλογικότητας, το οποίο μας δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα. Οι Έλληνες της Διασποράς χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης στις τοπικές κοινωνίες των χωρών που ζουν και δημιουργούν τόσους αιώνες.

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Εχω επισκεφθεί για την προβολή και την προώθηση της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς πολλές χώρες του κόσμου – Ευρώπη, Καναδά, ΗΠΑ, Κίνα, Μεξικό, Λατινική Αμερική, Σιγκαπούρη, Ρωσία, Ιορδανία κ.α. Δεν μπορώ να ξεχάσω τα ταξίδια με διαλέξεις και εκθέσεις που έχουμε διοργανώσει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο στο Φανάρι, στην Αμερική, όπου πήρα βραβείο από το Αμερικανικό Κογκρέσο για τις διαπολιτισμικές μου σχέσεις και τις προσπάθειες γνωριμίας του Ευρωπαϊκού και του ελληνικού πολιτισμού στις ΗΠΑ, όπου συνάντησα τον κ. Κλίντον κ.α.

Ετοιμάζομαι τώρα για ένα ταξίδι στην Εσθονία στις 18 Μαΐου, την Ημέρα των Μουσείων, όπου θα γίνει το ετήσιο συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Ομοσπονδιών Μουσείων, για να δώσουμε τα βραβεία στα καλύτερα μουσεία του κόσμου. Φέτος η ετήσια συνάντησή μας γίνεται στο Τάλλιν, επειδή το μουσείο σύγχρονης τέχνης της Εσθονίας κέρδισε πέρυσι το πρώτο βραβείο. Βεβαίως, και δικά μας ελληνικά μουσεία έχουν διακριθεί στο παρελθόν, όπως το Λαογραφικό Πελοποννησιακό Ίδρυμα της Ιωάννας Παπαντωνίου στο Ναύπλιο, το μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού της Θεσσαλονίκης και άλλα θεματικά μουσεία. H Αυστραλία συμμετέχει σε επίπεδο Europa Nostra με την παγκόσμια της διάστασης.

Θα ήθελα να συνδράμω στο Hellenic Museum της Μελβούρνης, διαβάζοντας το ρεπορτάζ στο «Νέο Κόσμο» με τον Διευθυντή του Μουσείου Μπενάκη κ. Δεληβορριά, παλιό και καλό μου φίλο, για τη παραχώρηση υπό την μορφή μακροχρόνιου δανεισμού σπάνιων εκθεμάτων στη Μελβούρνη. Η συνδρομή μας είναι σε επίπεδο Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Φίλων Μουσείων και θα μπορούσαμε να κάνουμε φίλους του Ελληνικού Μουσείου της Μελβούρνης όλες τις Ομοσπονδίες μας ανά τον κόσμο.

Εχω τον τίτλο της προέδρου της Επιτροπής Ανάπτυξης της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Φίλων των Μουσείων (WFFM – World Federation of Friends of Museums). Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να επισκέπτομαι διάφορες χώρες του κόσμου, από τη θέση της γενικής γραμματέα της WFFM προσφέροντας τεχνογνωσία μετά από προσκλήσεις και αναπτύσσοντας προσωπικές πρωτοβουλίες με έντονο ρυθμό. Βρίσκομαι σε μια συνεχή κίνηση. Από τη Μόσχα, στη νήσο του Πάσχα, και από τη Μάλτα στο Λουξεμβούργο και την Ουγγαρία, από το Κιότο της Ιαπωνίας, την Κίνα, στη Νότιο Αφρική. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε όλες αυτές τις χώρες καταφέραμε να ρίξουμε σπόρο και ήδη οι περισσότερες από αυτές έχουν αποκτήσει μεμονωμένα «Σωματεία Φίλων» ή Ομοσπονδίες κι έχουν ενταχθεί στην WFFM. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι έχω καταφέρει να πείσω τον κόσμο των μουσείων να δέχονται να αποκτήσουν «Φίλους».

Είναι πολύ βασικό αυτό το ζήτημα διότι αυτή η αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ των επαγγελματιών και της κοινωνίας των πολιτών είναι κάτι που θα αποδώσει τελικά προς όφελος του πολιτισμού. Σήμερα οι κυβερνήσεις δεν παρέχουν ιδιαίτερη οικονομική στήριξη στον τομέα του πολιτισμού, και αυτό όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Στο πρόσφατο παρελθόν οι Γάλλοι μόνο προσέφεραν υποστήριξη προς τα μουσεία τους αλλά και αυτοί τώρα έχουν περιορίσει τον προϋπολογισμό τους προς αυτή την κατεύθυνση. Επομένως πρέπει να αναπτυχθεί η ιδιωτική πρωτοβουλία. Αυτό μπορεί να υλοποιηθεί με τη συμμετοχή των Φίλων και προβάλλοντας την ιδέα του εθελοντισμού, αναπτύσσοντας το πόσο σημαντικό είναι να στηρίξουν τον πολιτισμό, με διαδραστικές ενέργειες μέσα από τις οποίες θα αποκτήσουν εξειδικευμένες γνώσεις σε διάφορα γνωστικά αντικείμενα (συμμετοχή σε σεμινάρια, διαλέξεις, εκπαιδευτικά προγράμματα ενηλίκων) μέσα στα μουσεία. Το μουσείο δεν είναι κάτι άπιαστο, κάτι που να φοβίζει. Δεν είναι ένας χώρος μόνο για τους λίγους και τους επαΐοντες. Πρέπει να είναι ένας χώρος για όλο τον κόσμο.

Η εταιρεία «Ηeritage and Μuseums» παίζει το ρόλο της «καλής μάγισσας» που στηρίζει τον πολιτισμό, τα μουσεία και τις επιμέρους δραστηριότητές τους. Όπου και όταν της ζητηθεί γίνεται αρωγός. Αυτό θα κάνουμε και στην Αυστραλία, όπου υπάρχει ένα σημαντικό ελληνικό στοιχείο, που ακμάζει, δημιουργεί, προοδεύει και χρειάζεται την στήριξή μας…

Πηγή: Νέος Κόσμος

Για σκάνδαλο διαφθοράς στη Ν.Ν. Ουαλία.

Την παραίτησή του υπέβαλε την Παρασκευή ο υπουργός Αστυνομίας της Νέας Νότιας Ουαλίας, μετά από διασύνδεση του ονόματός του με παράτυπη συγκέντρωση πολιτικών δωρεών από όμιλο ανάπτυξης ακινήτων ιδιοκτησίας του Αυστραλού μεγιστάνα, Νέιθαν Τίνκλερ.

Ο υπουργός Αστυνομίας, Μάικ Γκάλαχερ, παραιτήθηκε μετά από την εμπλοκή του σε σκάνδαλο, καθώς στην Αυστραλία απαγορεύεται όσοι ασχολούνται με την ανάπτυξη ακινήτων να κάνουν δωρεές σε πολιτικούς.

Δύο ακόμη άτομα από το χώρο του κυβερνώντος Φιλελεύθερου Κόμματος έχουν παραιτηθεί για σκάνδαλα διαφθοράς στη Νέα Νότια Ουαλία (ο πολιτειακός πρωθυπουργός Μπάρι Ο’Φάρελ και ο ομοσπονδιακός αναπληρωτής υπουργός Θησαυροφυλακίου, Αθανάσιος Συνοδινός).

Πηγή: Νέος Κόσμος

Nick D’Aloisio

Μπορεί ο 18 ετών σήμερα Nick D’Aloisio, να μην έχει το νόμιμο δικαίωμα να αγοράσει και να καταναλώσει ένα μπουκάλι αλκοόλ, μπορεί, όμως, να αγοράσει ακόμα και εταιρεία…. εμφιάλωσης.

Μπορεί ο 18 ετών σήμερα Αυστραλός Nick D’Aloisio, να μην έχει το νόμιμο δικαίωμα να αγοράσει και να καταναλώσει ένα μπουκάλι αλκοόλ, μπορεί, όμως, να αγοράσει ακόμα και εταιρεία…. εμφιάλωσης, αφού πριν από περίπου έναν χρόνο πούλησε τη μεγαλοφυή ιδέα του στη Yahoo έναντι 30 εκατ. δολαρίων.

Συγκεκριμένα, δημιούργησε μια εφαρμογή για iPhone που ονομάζεται Summly. Το application κάνει, στην ουσία, μια περίληψη των ειδήσεων και απευθύνεται, κυρίως, σε νέους. Σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι έκαναν download και όπως λέει ο ίδιος: “Βοηθά τους συντάκτες να φτάνουν skimmers (είναι το κοινό που απλώς ρίχνει μια ματιά στα γεγονότα χωρίς διάθεση να εμβαθύνει). Δεν είναι πως δεν θέλουν να διαβάζουν σε βάθος ένα κείμενο, αλλά θέλουν να ξέρουν εκ των προτέρων, αν αξίζει τον κόπο να αφιερώσουν τον χρόνο τους. Κι αυτό κυρίως όταν πρόκειται για χρήστες κινητών τηλεφώνων που το περιεχόμενο δεν εμφανίζεται ολόκληρο”.

Ο D’Aloisio δεν είναι παρά ένας έφηβος που κατάφερε να επαναπροσδιορίσει την επαφή των νέων με τις ειδήσεις και τα γεγονότα και το app του ήταν τόσο εντυπωσιακό που η Yahoo “έτρεξε” πριν έναν χρόνο να το αποκτήσει και να προσλάβει τον 18χρονο στο δυναμικό της. Πριν την απόκτησή του, το Summly είχε εξασφαλίσει ήδη χρηματοδότηση 1,5 εκατ. δολαρίων προκειμένου να παρέχει περιλήψεις που δημιουργούνται από αλγόριθμους για ειδήσεις που προέρχονται από χιλιάδες ειδησεογραφικές πηγές.

Ο ίδιος εξομολογείται ότι προσπαθεί να παραμείνει ταπεινός και απλός, πράγμα όχι και τόσο εύκολο όταν από εκεί που έχεις στον λογαριασμό σου 40 δολάρια όπως αυτός, βρίσκεσαι ξαφνικά με 30 εκατομμύρια στην τσέπη κι όλα τα διεθνή ΜΜΕ “σκοτώνονται” για να σου αποσπάσουν μια δήλωση.

“Η οικογένειά μου δεν είναι πλούσια. Ήμαστε μετανάστες δεύτερης γενιάς (οι γονείς του είναι ισπανικής και ιταλικής καταγωγής και ο ίδιος γεννήθηκε στην Αυστραλία). Δεν νομίζω ότι η επιτυχία οφείλεται στην εκπαίδευση – αν κοιτάξει κανείς τους κορυφαίους ιδρυτές τεχνολογικών κολοσσών, οι μισοί εξ αυτών δεν έχουν καν τελειώσει το πανεπιστήμιο ή και το γυμνάσιο ακόμα. Ούτε και η καταγωγή. Υπάρχουν άνθρωποι στην Ασία και την Αφρική που έχουν δημιουργήσει επιχειρήσεις”. Σε κάθε περίπτωση, κάτι χρειάζεται…

Πηγή: Νέος Κόσμος

Με σύνταξη στα 70 και επίδομα ανεργίας μετά τα 25 «για να μη γίνουμε Ελλάδα».

Η κυβέρνηση Άμποτ ξεκαθάρισε ότι θέλει να αυξήσει τα όρια συνταξιοδότησης στα 70 έτη, κι αν συμβεί αυτό θα πρόκειται για το υψηλότερο ηλικιακό όριο που θα ισχύει στον ανεπτυγμένο κόσμο. Μάλιστα, η κυβέρνηση διευκρίνισε ότι το εν λόγω μέτρο θα ισχύσει από το 2035, με σκοπό να αντιμετωπιστεί η γήρανση του πληθυσμού.
Παράλληλα, η κυβέρνηση σκοπεύει να μην χορηγεί επίδομα ανεργίας σε άτομα κάτω των 25 ετών.

Οι προθέσεις αυτές της κυβέρνησης οδήγησαν σε μείωση της δημοτικότητάς της.
Σύμφωνα με χθεσινή δημοσκόπηση να γινόταν τώρα εκλογές οι Εργατικοί θα κέρδισαν το 52% και ο Συνασπισμός Φιλελευθέρων-Εθνικών 48% καθώς το 72% διαφωνεί με την επιβολή φόρου για τη μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού.
Υπενθυμίζεται ότι προηγούμενη Εργατική κυβέρνηση αύξησε την ηλικία συνταξιοδότησης από τα 65 στα 67 έτη που θα ισχύει σε λίγα χρόνια, ενώ τώρα ο πρωθυπουργός Tony Abbott θέλει να αυξήσει περαιτέρω τα όρια μέχρι το 2035.

Η Αυστραλία τα τελευταία χρόνια εστιάζει στο πώς θα αντιμετωπίσει τη γήρανση του πληθυσμού της και τις τεράστιες δαπάνες για την σύνταξη γήρατος. Κατά τα επόμενα 30 χρόνια, ο αριθμός των Αυστραλών -ηλικίας 65 ετών και άνω- θα διπλασιαστεί από 3,5 εκατ. έως 7 εκατ., αντιπροσωπεύοντας το 22% του πληθυσμού.
Η Αυστραλία έχει σήμερα πληθυσμό 23,4 εκατ. ανθρώπους και το προσδόκιμο ζωής είναι τα 79 έτη για τους άνδρες και τα 84 για τις γυναίκες, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Αυστραλιανής Στατιστικής Υπηρεσίας.

Έτσι η Αυστραλία ενώ είναι μία από τις ελάχιστες χώρες στον κόσμο που έχουν χαμηλά ποσοστά ανεργίας, διατηρούν αξιολόγηση ΑΑΑ και εμφανίζουν ρυθμό ανάπτυξης άνω του 3% ετησίως.

Τα μέτρα σκληρής λιτότητας αιτιολογούνται από την κυβέρνηση Άμποτ με το σκεπτικό ότι εάν δεν υπάρξει άμεση ανάληψη δράσης για να «νοικοκυρευτούν» τα οικονομικά, η Αυστραλία κινδυνεύει να βυθιστεί στην ύφεση και να παρουσιάσει δημοσιονομικό έλλειμμα μέσα στα επόμενα 16 χρόνια.
Παρ’ όλα αυτά, η δεξιά κυβέρνηση της Αυστραλίας ετοιμάζεται να επιβάλει ένα ασφυκτικό «Μνημόνιο», φοβούμενη ότι η χώρα θα μπορούσε να ακολουθήσει τη μοίρα του ευρωπαϊκού Νότου και κυρίως της Ελλάδας.

Με τη λογική «προσέχουμε για να έχουμε» η κυβέρνηση του Τόνι Άμποτ σκοπεύει να προχωρήσει σε σημαντικές μειώσεις σε οικογενειακά επιδόματα, μισθούς, συντάξεις και στον κατώτατο μισθό, συρρίκνωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων και κατάργηση κρατικών φορέων.
Ο Αυστραλός πρωθυπουργός έχει στα χέρια του τις προτάσεις της αρμόδιας επιτροπής.
Ο υπουργός Οικονομικών, Τζο Χόκεϊ, έδωσε ήδη μια πρώτη γεύση, ανακοινώνοντας ότι η ηλικία συνταξιοδότησης θα αυξηθεί στα 70 έτη για όσους γεννήθηκαν μετά το 1965 και ότι η υγεία δεν μπορεί να θεωρείται «δωρεάν αγαθό». Μάλιστα, ο Χόκεϊ προειδοποίησε ότι ο νέος προϋπολογισμός θα αντιστοιχεί σε «κάλεσμα στα όπλα για τους Αυστραλούς», προϊδεάζοντάς τους για το τι μέλλει γενέσθαι.

Σύμφωνα με τις προθέσεις της κυβέρνησης, θα απολυθούν 15.000 δημόσιοι υπάλληλοι και θα καταργηθούν 35 κρατικές υπηρεσίες, μεταξύ των οποίων ο φορέας έρευνας της κλιματικής αλλαγής. Ο κατώτατος μισθός θα μειωθεί κατά ένα τέταρτο, ενώ οι άνεργοι νέοι θα υποχρεώνονται να μετακομίσουν σε περιοχές όπου υπάρχουν θέσεις εργασίας, διαφορετικά θα κινδυνεύουν να χάσουν το επίδομα ανεργίας.

Στόχος της κυβέρνησης Άμποτ είναι να επιτύχει ένα πλεόνασμα της τάξης των 15 δισ. δολ. Αυστραλίας μέσα στην ερχόμενη δεκαετία. Όπως ανακοίνωσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, σκοπεύει να επιβάλει έναν «φόρο εθνικού χρέους» σε όλους τους Αυστραλούς με εισόδημα άνω των 80.000 δολαρίων τον χρόνο, κάτι που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις ακόμη και στους κόλπους του συντηρητικού κόμματος. Στις προτάσεις της επιτροπής προβλέπεται ακόμη η ιδιωτικοποίηση πολλών κρατικών υπηρεσιών, όπως το ταχυδρομείο και το ευρυζωνικό Ιντερνετ, για να μειωθεί το έλλειμμα, το οποίο εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 30 δισ. μέχρι το 2017.

Τα μέτρα λιτότητας αιτιολογούνται με το σκεπτικό ότι εάν δεν υπάρξει ανάληψη δράσης για να «νοικοκυρευτούν» τα οικονομικά, η Αυστραλία κινδυνεύει να βυθιστεί στην ύφεση και να παρουσιάσει δημοσιονομικό έλλειμμα μέσα στα επόμενα 16 (!) χρόνια. Η αντιπολίτευση αντέδρασε έντονα στα μέτρα που προσανατολίζεται να υιοθετήσει η κυβέρνηση, καταγγέλλοντας ότι τέτοιου είδους επιβάρυνση των πολιτών δεν συνάδει με τις προθέσεις των κυβερνώντων να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες της χώρας στο 2% του ΑΕΠ.

Ο Εργατικός ηγέτης, Μπιλ Σόρτεν, κατηγορεί την κυβέρνηση για αθέτηση των προεκλογικών υποσχέσεων της όταν είχε δεσμευτεί ότι «δεν θα αυξηθούν οι φόροι ούτε θα επιβληθούν νέοι».

Πηγή: Νέος Κόσμος

Οι αντιφασίστες ήταν πολλαπλάσιοι των οπαδών της Χρυσής Αυγής αλλά η παρουσία της αστυνομίας αποσόβησε τα χειρότερα…

Αντιφασίστες διέλυσαν διαδήλωση λιγοστών οπαδών της Χ. Α. στο Μπρίσμπεϊν.

Ο υπουργός Πολυπολιτισμού του Κουίνσλαντ καταδίκασε με τον πλέον τρόπο το μικρό ακροδεξιό κόμμα της Αυστραλίας Australia First για τη διαδήλωση που επιχείρησε να οργανώσει την περασμένη Παρασκευή υπέρ της Χρυσής Αυγής έξω από το Ελληνικό Προξενείο του Μπρίσμπαν. «Ο ρατσισμός θα πρέπει να καταδικάζεται με κάθε ευκαιρία» είπε Glen Elmes και πρόσθεσε:
«Καταδικάζω τις θέσεις της Χρυσής Αυγής και καλώ όλους τους κατοίκους του Κουίνσλαντ να τις καταδικάσουν επίσης».
Ο υπουργός Πολυπολιτισμού του Κουίνσλαντ επέκρινε το μικρό ακροδεξιό αυστραλιανό κόμμα που εκφράζει την αλληλεγγύη του σε ένα «ξένο κόμμα» με ρατσιστικές και ναζιστικές θέσεις, όπως θεωρεί την Χρυσή Αυγή.

Στο μεταξύ, στο Μπρίσμπαν, πρωτεύουσα της Πολιτείας του Κουίνσλαντ σημειώθηκαν και μικρο-διαπληκτισμοί την Παρασκευή μεταξύ των λιγοστών οπαδών του κόμματος «Αυστραλία Πρώτα» και υπεράριθμης ομάδας αντιφασιστών.

Οι αντιφασίστες φώναζαν συνθήματα όπως «Οι Μετανάστες είναι καλοδεχούμενοι στην Αυστραλία, όχι όμως και οι Ναζί».
Μάλιστα, τα επεισόδια ίσως να έπαιρναν μεγάλες διαστάσεις αν δεν επενέβαινε μεγάλη αστυνομική δύναμη.
Αν και διαφήμιζαν επί μέρες τν διαμαρτυρία τους μόνο περί[που 20 μέλη του Australia First, ανάμεσά τους και ένας-δυο ομογενείς οπαδοί της Χρυσής Αυγής, συγκεντρώθηκαν έξω από το γραφεία του Ελληνικού Προξενείου για να διαδηλώσουν τη στήριξή τους στους φυλακισμένους πολιτικούς της Χρυσής Αυγής και να ζητήσουν την απελευθέρωσή τους.

Στο ίδιο σημείο έγινε όμως και αντι-συγκέντρωση από αντιφασίστες για να διαδηλώσουν κατά του ναζισμού. Τα μέλη των αντιφασιστικών ομάδων που παρευρέθηκαν στη συγκέντρωση ήταν πολύ περισσότερα (γύρω στα 300) από αυτά του κόμματος «Αυστραλία Πρώτα». Στην πλειοψηφία τους ήταν συνδικαλιστές που ανέλαβαν αυτοβούλως να υπερασπιστούν το Ελληνικό Προξενείο. Και, τελικά, η αστυνομία ήταν αυτή που χώριζε τις δυο συγκεντρώσεις που έκαναν Αυστραλούς πολίτες με αντικείμενο όμως την Χρυσή Αυγή.

Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η διαδήλωση και η αντι-διαδήλωση στους κεντρικούς δρόμους του Μπρίσμπαν για την Χρυσή Αυγή έλαβε σημαντική κάλυψη και από τα αυστραλιανά μέσα ενημέρωσης της Πολιτείας του Κουίνσλαντ.

Το ακροδεξιό κόμμα «Αυστραλία Πρώτα» διατηρεί στενές σχέσεις με την Χρυσή Αυγή. Ένα μέλος του κόμματος αυτού μας εξήγησε ότι «αυτή μας η πράξη είναι μια πράξη στήριξης από εθνικιστές προς εθνικιστές, από πατριώτες προς πατριώτες.» Στην επίσημη ιστοσελίδα του κόμματος είχε αναρτηθεί πριν από την συγκέντρωση διαμαρτυρίας η εξής ανακοίνωση: «Ζητάμε από την ελληνική κυβέρνηση να αφήσει ελεύθερους τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής που κρατούνται παράνομα στην φυλακή».
Κάποια στιγμή υπήρξε ένταση ανάμεσα στα μέλη του ακροδεξιού αυστραλιανού κόμματος και στα μέλη αντιφασιστικών οργανώσεων. Έπειτα από κάποιες μικροσυμπλοκές τα μέλη του κόμματος «Αυστραλία Πρώτα» αποχώρησαν κακήν- κακώς από το σημείο υπό τις επευφημίες των αντιφασιστών.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή είναι η τρίτη διαδήλωση υπέρ της Χρυσής Αυγής στην Αυστραλία. Οι προηγούμενες δύο έγιναν έξω από το Ελληνικό Προξενείο Σίδνεϊ. Η συμμετοχή και σ’ αυτές ήταν πενιχρή.

Ομογενής του Σίδνεϊ, που ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί την Χρυσή Αυγή στην Αυστραλία και ως τέτοιον τον αποδέχεται και το κόμμα Australia First, μας είπε ότι θα γίνει ακόμα μια διαδήλωση σύντομα έξω από το Ελληνικό Προξενείο Σίδνεϊ.

Οι διαδηλωτές διαμαρτύρονται «για την παραβίαση των δημοκρατικών δικαιωμάτων των βουλευτών της Χρυσής Αυγής που είναι αντισυνταγματικά προφυλακισμένοι» όπως υποστήριξαν. Επικαλέστηκαν μάλιστα και τις πρόσφατες δηλώσεις που φέρεται να έκανε ο Μπαλτάκος στον Κασιδιάρη. Ισχυρίζονται, δηλαδή, ότι η Χρυσή Αυγή διώκεται πολιτικά «τη στιγμή που συγκαλύπτονται πολιτικοί και πολίτες που κατάκλεψαν την Ελλάδα.

«Θα συμπαρασταθούμε στη Χρυσή Αυγή έως την τελική νίκη» τονίζει ο επικεφαλής του Australia First Δρ. Σαλέαμ, ενός κόμματος που είναι κατά της μετανάστευσης, συγκεντρώνει ελάχιστους ψήφους σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, και το οποίο θέλει, επίσης, να καταργηθεί η πολιτική του πολυπολιτισμού.

At the launch of the book.

Dr Panayota Nazou’s Proxy Brides: Experiences and Testimonies of Greek Women in Australia (1950-1971) has been launched with promises of an English translation.

Dr Panayota Nazou’s Proxy Brides: Experiences and Testimonies of Greek Women in Australia (1950-1971) was launched in Sydney, with more than 200 people attending, including some of the ‘proxy brides’ whose personal accounts contributed to the writing of the book.

It was love at first sight for 22-year-old Vasilia Sapounos. After 24 days on a converted freighter – coming to Australia from Greece as one of the many hundreds of young women who arrived here in the late 1950s and early 1960s to marry men they had never met – she took one look and that was it. It took a little longer to succumb to Theodore Ganatzos, the man she first set eyes on when the ship docked at Woolloomooloo wharf in January 1964, but fall in love she did. And 43 years, two children and one grandson later they are still very much together. Their story and that of many other such arranged marriages are told in this book. Of course, not all unions went according to plan, with many women remaining in unhappy marriages for fear of parental reprisal and community disapproval.

In what was a very proud moment for the book’s author, emotion was rife as stories were recounted and references were made to the courage of the proxy brides who endured circumstances that would be difficult to fathom in today’s society.

“My only regret is that I did not complete the book earlier and some of the brides whose stories are told in this book will never see the finished product,” said Dr Nazou as she thanked all those who made the book possible.

The launch of the book accompanied the official opening of the photographic exhibition presenting letters, photographs and newspapers taken from Nazou’s research documenting the heartbreaking journey of betrothed Greek girls in the 1950s and 1960s. While the accounts displayed are generally light-hearted, the sadder reality of some of the women lay beneath the surface.

“These photographs were exhibited for the first time seven years ago almost to the day. It is very gratifying to be able to present this exhibition again and this time to coincide it with the book launch which has been years in the making,” said Nia Karteris, Festival Chair of the Greek Festival Sydney.

Greece, a country politically divided and in financial ruin, with an oppressive culture and open wounds inflicted by foreign occupation and civil strife, forced young women to make certain life changing decisions. These individuals were seeking ‘refuge’ within the confines of arranged marriages, travelling to a distant land.

The book Proxy Brides is the outcome of a research project on matchmaking in the first post-war immigrant generation in Australia. It approaches the phenomenon from the perspectives of Oral History and Gender and Cultural Studies, giving a voice to everyday Greek women, rarely heard in other publications. Their testimonies are presented as a record for future generations and an important primary source. Diverse cultural, psychological and socio-political aspects of the immigrant experience are highlighted in their accounts, which are often dramatic and occasionally tinged with comedy.

source: Neos Kosmos

Looking for cuts: Senators Nick Xenophon (R) and John Madigan are critical of the current arrangements for MPs’ expenses. Photo: AAP/Alan Porritt.

Senator calls for tighter reins on entitlements.

As Australians brace themselves for a painful budget, Independent Senator Nick Xenophon has called for Federal Parliament to tighten its own belt and axe free travel and other entitlements for former MPs and prime ministers.

Senator Xenophon is encouraging the government to reduce entitlements – particularly the Life Gold Pass – which allows long-serving former politicians to take up to 10 free domestic business-class return flights a year – cost taxpayers $1.13 million in 2012-13, a sum which includes family travel costs.
Five former prime ministers – all of whom are now outside of Parliament and who receive much larger entitlements – claimed $973,000 in flights, car costs, office costs and other expenses over the same period.

With Australians being asked to pay more in tax and cuts in welfare, Nick Xenophon has said the Life Gold Pass travel perk – already unavailable to MPs who entered or re-entered Parliament after March 2012 – should be entirely scrapped in next month’s Federal Budget.

“This is a politically toxic entitlement that has to go,” Senator Xenophon told reporters. “It is just completely untenable that such a thing exists.”
Fellow Senator John Madigan has echoed Mr Xenophon’s statements, saying the pass was “ridiculous” and should be axed.

“I don’t think there are any other jobs where you continue to receive benefits once you have retired from the position,” Senator Madigan said.
Former minister Amanda Vanstone, who was a member of the Commission of Audit that identified a swathe of potential budget cuts this week, enjoyed nearly $15,000 worth of free travel in 2012-13.

According to Department of Finance figures, Ms Vanstone received 10 domestic flights for herself and nine for a family member.
Ms Vanstone is one of more than a hundred former parliamentarians who used the free travel pass that year.
MPs currently receive business class travel for electoral and official business and can be accompanied by their spouse.
Former PM Malcolm Fraser said reducing such entitlements was “tinkering around the edges” and while being politically popular, would contribute only a minuscule amount in budget savings.

In 2012-13 Mr Fraser was reimbursed from government coffers $240,000 – largely on office facilities.
“I believe I’ve used my entitlements constructively – they have allowed me to represent the Commonwealth, the UN and to write a book that I hope will spark some debate,” said the veteran Liberal PM.

John Howard is reported to be the top spending ex-prime minister with $319,000 in reimbursed expenses in 2012-13.
Senator Xenophon said that former prime ministers should be treated with respect, “but otherwise the rule should be: if you leave the job you leave the perks behind”.

source: Neos Kosmos

Παραμονεύω στα σχολεία, στα σοκάκια, στις γειτονιές σας και σκοτώνω τα παιδιά σας και πολλά άλλα Ελληνόπουλα.

Μία συγκλονιστική επιστολή που πριν λίγες μέρες έφτασε στα γραφεία μας, αποκάλυψε, όχι μόνο το δράμα που ζουν καθημερινά πολλές ελληνικές οικογένειες, λόγω της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, αλλά και μία πραγματικότητα που σοκάρει. Το 35 με 40% αυτών που καταλήγουν στις φυλακές της Βικτώριας λόγω χρήσης ή εμπορίας ναρκωτικών, είναι ελληνικής καταγωγής.

Και η τραγική πραγματικότητα δεν είναι άλλη απ’ αυτή….
«Δεν τελείωσα το σχολείο, γι’ αυτό συγχωρέστε με αν αυτά που γράφω έχουν λάθη. Σας στέλνω ένα ποίημα και σας παρακαλώ να το δημοσιεύσετε στην εφημερίδα σας. Θέλω να μάθει ο κόσμος τι κακό μπορούν να κάνουν τα ναρκωτικά στα παιδιά τους. Θέλω να το μάθει όλη η ελληνική παροικία. Είμαι μία μάνα. Η κόρη μου έμπλεξε με τα ναρκωτικά και πέθανε. Έπαιρνε ice. Θέλω να ευχαριστήσω την νοσοκόμα ψυχικής υγείας, κ. Ελένη Ανδριανάκη, που βρήκε την κόρη μου νεκρή με μία σύριγγα καρφωμένη στο χέρι της. Κάθε μέρα η Ελένη έρχεται στις προσευχές μου. Προσεύχομαι σ’ αυτόν τον άσχημο και κακό κόσμο που ζούμε να βρίσκονται περισσότεροι άνθρωποι σαν την Ελένη».

Η χαροκαμένη μάνα δεν χρειάστηκε να γράψει περισσότερα. Άφησε ένα ποίημα που έγραψε το παιδί της, η 19χρονη κόρη της, ένα ακόμα Ελληνόπουλο που πέθανε με τη σύριγγα καρφωμένη στο χέρι λίγες μόλις μέρες μετά την αποφυλάκισή της, να μας πει τα υπόλοιπα.
Το ποίημα της κόρης της αποτελεί μία ακόμα συγκλονιστικότερη μαρτυρία. Αποκαλύπτει όχι μόνο το πόσο ευάλωτα είναι τα παιδιά μας στο σκληρό αυτό ναρκωτικό, όχι μόνο το πόσο διαδεδομένο είναι, όχι μόνο το πόσο καταστροφικό είναι, όχι μόνο το πόσο σκοτώνει τη ψυχή και το σώμα, αλλά πάνω απ’ όλα μας φορτώνει με μία τεράστια ευθύνη. Μία ευθύνη που δεν έχουμε μόνο ως γονείς, αλλά ως αδέρφια, ως φίλοι, ως σύντροφοι, ως σύζυγοι… Γιατί αυτό το ναρκωτικό δεν κάνει διάκριση σε ηλικίες. Δεν είναι το ναρκωτικό των νεαρών ατόμων. Όπως λέει χαρακτηριστικά η κ. Ελένη Ανδριανάκη, που τα μάτια της έχουν δει πολλά, οι χρήστες του είναι κάθε ηλικίας, «από 16 έως 60 χρόνων».

ΜΙΑ ΤΡΑΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ

Η 19χρονη νεαρή κοπέλα της οποίας το ποίημα δημοσιεύουμε στην αγγλική στο τέλος του άρθρου, είχε καταδικαστεί σε 12μηνη φυλάκιση για αδικήματα που σχετίζονταν με την χρήση του ναρκωτικού ice. Η Ελένη Ανδριανάκη, η ομογενής νοσοκόμα του Κέντρου Ψυχικής Υγείας της Βικτώριας, την παρακολουθούσε στη φυλακή. Στους οκτώ μήνες το κορίτσι αποφυλακίστηκε. Η Ελένη συνέχιζε να την επισκέπτεται μία-δύο φορές την εβδομάδα στο σπίτι της για να ελέγχει την πρόοδό της, αλλά και για να της προσφέρει την απαραίτητη ψυχολογική στήριξη, γιατί η κοπέλα βρισκόταν και σε φάση αποτοξίνωσης.

«Τις τηλεφωνούσα μία-δύο μέρες για να πάω να την δω εκείνη την εβδομάδα, αλλά δεν έπαιρνα καμία απάντηση» λέει σήμερα η κ. Ανδριανάκη. Ήταν πριν τρεις μήνες περίπου. Φοβούμενη τα χειρότερα, πέρασε από το σπίτι της για να δει τι συμβαίνει. Απάντηση καμία. Τότε τηλεφώνησε στην Αστυνομία και με την συνοδεία αστυνομικών μπήκε στο σπίτι της. Το θέαμα τραγικό. Και εκείνο που το έκανε ακόμα τραγικότερο είναι ότι δεν ήταν ασυνήθιστο ούτε στα μάτια της Ελένης ούτε στα μάτια των αστυνομικών. Η κοπέλα με μία σύριγγα καρφωμένη στο χέρι της, σωριασμένη στο πάτωμα. Ο πάγος, το ευρύτερα γνωστό ναρκωτικό ice, είχε στείλει το κορίτσι στα παγωμένα δώματα του άλλου κόσμου.

«Και δεν είναι το μόνο θύμα» λέει σήμερα η κ. Ανδριανάκη. «Πολλά ελληνόπουλα έχουν καταλήξει εκεί και ένα 35% εξ αυτών, που σήμερα κάνουν χρήση, θα καταλήξουν εκεί αν δεν ζητήσουν βοήθεια. Εξελίσσεται σε επιδημία. Είναι το πιο δύσκολο ναρκωτικό για να απεξαρτηθεί κανείς».

«ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ ΤΗΝ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ ΝΑ ΛΕΜΕ ‘ΕΜΕΝΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ’»

«Είναι το πιο ύπουλο ναρκωτικό. Αυτοί που το αρχίζουν το χρησιμοποιούν κυρίως ως ναρκωτικό διασκέδασης, γιατί τους δίνει πολύ ενέργεια, τους κρατά ξύπνιους για πολλές μέρες και νοιώθουν ότι τους δίνει δύναμη. Στην ουσία, όμως, είναι το πιο εθιστικό και το πιο καταστροφικό ναρκωτικό.
Και, δυστυχώς, ο αριθμός των συμπαροίκων που το χρησιμοποιεί είναι μεγάλος και κάθε ηλικίας» λέει η Ελένη Ανδριανάκη, που μετά από πολλά χρόνια θητείας ως νοσοκόμα ψυχικής υγείας (πάνω από 25) είναι η πρώτη φορά που βγαίνει δημόσια να μιλήσει για αυτό το πρόβλημα. Γιατί;
«Γιατί οι στατιστικές παρουσιάζουν μία τραγική αλήθεια. Το 40% των ατόμων που καταλήγουν στις φυλακές της Βικτώριας λόγω αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά είναι ελληνικής καταγωγής. Πρέπει να το μάθουμε όλοι μας, πρέπει να είμαστε όλοι σε εγρήγορση, δεν μιλάμε απλώς για κάμποσα περιστατικά μιλάμε για πολλά περιστατικά. Δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια. Συλλογικά ως παροικία και ατομικά ως γονείς, σύζυγοι, αδέρφια δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να λέμε ‘εμένα δεν μπορεί να μου συμβεί κάτι τέτοιο’ ή ‘αποκλείεται το δικό μου το παιδί’. Πρέπει να το καταλάβουμε ότι μπορεί να συμβεί στον καθένα μας. Το ice παραμονεύει παντού» λέει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο.

Η τελευταία έκθεση της Αυστραλιανής Επιτροπής Πρόληψης Εγκλήματος (Australian Crime Commission) ότι η διακίνηση και κατανάλωση ναρκωτικών γενικότερα και του ναρκωτικού ice ειδικότερα έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο ρεκόρ, επιβεβαιώνει τα όσα η Ελένη ζει κάθε μέρα.
Μιλάμε για καταστροφικό ναρκωτικό αλλά η λέξη καταστροφικό δεν είναι αρκετή να περιγράψει το μέγεθος της καταστροφής.

«Το 45% των χρηστών ice, πεθαίνει» μας λέει η ομογενής νοσοκόμα. «Κατ’ αρχήν, τρελαίνει τους χρήστες. Δεν ξέρουν τι κάνουν υπό την επήρεια του. Γίνονται βίαιοι, θηρία και βλάπτουν όχι μόνο τους γύρω τους αλλά και τους εαυτούς τους. Παράνοια άνευ προηγουμένου. Για να σου δώσω να καταλάβεις εγώ για χρόνια τώρα έρχομαι σε επαφή με χρήστες ναρκωτικών. Ποτέ στα 25 χρόνια της δουλειάς μου δεν χρειάστηκε να δω ασθενείς με τη συνοδεία φρουρών. Όταν όμως βλέπω χρήστες ice υπάρχουν φορές που χρειάστηκε να έχω όχι έναν, όχι δύο αλλά και τρεις φρουρούς. Η κρυσταλλική μεθαμφεταμίνη δεν καταστρέφει όμως μόνο τον εγκέφαλο, καταστρέφει και ζωτικά όργανα, καρδιά, νεφρά, μάτια, δόντια, τα πάντα» λέει η κ. Ανδριανάκη.

ΓΙΑΤΙ ΦΤΑΣΑΜΕ ΕΔΩ; ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ;

«Η πάταξη της διαφθοράς και του εμπορίου ναρκωτικών, όσο και αν οι αρχές προσπαθούν και προσπαθούν πολύ πιο οργανωμένα τα τελευταία χρόνια είναι ένα παιχνίδι που δύσκολα μπορεί να κερδηθεί. Δεν μπορούμε να τα σταματήσουμε, πάντα θα υπάρχουν» λέει η κ. Ανδριανάκη.
Και συμπληρώνει…  «Όλο και κάποιο νέο ναρκωτικό θα βγαίνει στην ‘αγορά’. Για να καταπολεμηθεί η μάστιγα του ice, χρειαζόμαστε περισσότερα προγράμματα, περισσότερα χρήματα και περισσότερες υπηρεσίες, και αυτό που διαπιστώνω τα τελευταία χρόνια είναι όχι η αύξηση, αλλά η μείωση αυτών των υπηρεσιών. Με άλλα λόγια η ανάγκη μεγαλώνει αλλά οι υπηρεσίες μειώνονται. Η ηρωίνη θεωρείτο κάποτε το δύσκολο ναρκωτικό για να απεξαρτηθεί κάποιος. Αυτό το σενάριο είναι πλέον παρελθόν. Το ice είναι, όπως είπα πριν, πολύ πιο εθιστικό και η φάση της αποτοξίνωσης απ’ αυτό είναι πολύ πιο μακριά και πολύ πιο δύσκολη διαδικασία. Κατ’ αρχήν, ο χρήστης πρέπει να είναι πολύ-πολύ αποφασισμένος, αλλά αν δεν έχει την μακροχρόνια στήριξη που χρειάζεται, τότε το παιχνίδι είναι χαμένο. Και, δυστυχώς, το ναρκωτικό αυτό σήμερα είναι ο ‘νικητής’».

Λίγες ώρες πριν την κουβέντα μας με την κ. Ανδριανάκη, τα πρωτοσέλιδα των μεγάλων εφημερίδων της Αυστραλίας, «βροντοφώναζαν» ότι ανάμεσα στις περικοπές που η κυβέρνηση Άμποτ προωθεί ενόψει του προϋπολογισμού, είναι και η κατάργηση της υπηρεσίας Australian National Preventive Health Agency. Η συγκεκριμένη υπηρεσία είναι αρμόδια για τη δημιουργία προγραμμάτων απεξάρτησης, αλλά και στήριξης ατόμων που κάνουν χρήση ναρκωτικών, αλλά και άλλων εθιστικών ουσιών, και έχει μέχρι σήμερα θεσπίσει εκατοντάδες προγράμματα για να βελτιωθεί η δημόσια υγεία, ενώ παράλληλα εργάζεται και για τον σχεδιασμό προληπτικών προγραμμάτων για τον ίδιο σκοπό.

Την ρωτάω, ποιες πιστεύει ότι θα είναι οι συνέπειες σ’ αυτόν τον ήδη άνισο αγώνα που δίνει η αυστραλιανή κοινωνία με το ναρκωτικό-διάβολο, αν η κυβέρνηση αποφασίσει την κατάργηση της συγκεκριμένης υπηρεσίας.
«Είναι ντροπή. Χρόνια πριν θυμάμαι ότι είχαμε προγράμματα που οι χρήστες μπορούσαν να ζήσουν μέσα σε ιδρύματα έως ότου θεωρούνταν πλέον υγιείς. Τώρα όλα έχουν πλέον καταργηθεί. Δεν υπάρχουν επιλογές στέγασης αυτών των ανθρώπων, υπάρχουν περισσότεροι άστεγοι, ο αριθμός του ειδικευμένου προσωπικού έχει μειωθεί. Αυτό με απογοητεύει. Οι κυβερνήσεις αδυνατούν να καταλάβουν ότι η κατάργηση αυτών των υπηρεσιών δεν μειώνει το δημοσιονομικό μας έλλειμμα, στην ουσία αυτό που κάνει είναι να αυξάνει το κοινωνικό κόστος. Ξέρω ότι τα ναρκωτικά, ο αλκοολισμός δεν είναι από τα πλέον αρεστά θέματα για το κοινωνικό σύνολο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να κλείνουμε τα αυτιά μας, γιατί όσο το κάνουμε αυτό τόσο μεγαλώνει το κόστος που θα πληρώσουμε όλοι μας ως κοινωνία. Και αυτές οι περικοπές που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια είναι ένας από τους λόγους που σήμερα, ένα 19χρονο κορίτσι και πολλά άλλα παιδιά χάνονται και θα συνεχίζουν να χάνονται πολύ συχνότερα».

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΤΕΤΡΑΚΟΣΣΙΑ

Δεν το κρύβω ότι διαβάζοντας το ποίημα της 19χρονης κοπέλας, δεν δάκρυσα απλώς. Φοβήθηκα! Ως μητέρα δύο παιδιών, που το ένα βρίσκεται στα πρόθυρα της εφηβείας και το άλλο στα πρόθυρα της ενηλικίωσης. Ένα αστραπιαίο ‘αν’ μου έσκισε την σκέψη. ‘Αν’…  πάλι. Και μετά ήρθε το…  ‘πως’!
Ποια είναι αυτά τα ειδοποιά σημάδια που πρέπει να μας ανησυχήσουν;

«Η αλλαγή της συμπεριφοράς, οι αλλαγές στον ύπνο, πρέπει να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά» λέει η κ. Ανδριανάκη. «Αν τα παιδιά μας ξοδεύουν πολλά χρήματα, αν για παράδειγμα χάνονται πράγματά τους, ο ηλεκτρονικός τους υπολογιστής κάτι ακριβό που τους έχουμε αγοράσει. Αν μας επιτίθενται λεκτικά ή δείχνουν βίαιη συμπεριφορά, αν λείπουν ολόκληρα βράδια από το σπίτι. Δεν υπάρχει χρόνος να περιμένουμε. Πρέπει να δράσουμε άμεσα. Αν δεν μπορούμε να τα πείσουμε να ζητήσουν βοήθεια από το γιατρό πρέπει να ειδοποιήσουμε την αστυνομία. Και επαναλαμβάνω, το ice δεν κάνει διακρίσεις στις πόρτες και στις ηλικίες που χτυπάει. Η ψευδαίσθηση ότι δεν είναι δυνατόν να μπει και στο δικό μας σπίτι, είναι αυτό ακριβώς μία ψευδαίσθηση. Μπαίνει παντού και σκοτώνει. Μόνο αυτό θα σας πω. Μου έτυχε πριν από λίγο καιρό. Ένας συμπάροικος 48 χρόνων, επιχειρηματίας, οικογενειάρχης άνθρωπος, γνώρισε μία ιερόδουλο μέσω Facebook. Το ναρκωτικό είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στους κύκλους των ιερόδουλων γιατί τις βοηθά να μένουν ξύπνιες πολλές μέρες. Αυτό ήταν. Μέσα σε τρεις μήνες έχασε τα πάντα, κατέστρεψε την οικογένειά του, την επιχείρησή του και κατέληξε να κάνει εμπόριο ναρκωτικών για να μπορεί να συνεχίζει την χρήση του ναρκωτικού. Τελικά μπήκε στην φυλακή. Κανένας δεν είναι στο απυρόβλητο».
«Θα το μετανιώσεις που με δοκίμασες, όλοι πάντα το μετανιώνουν,
Αλλά εσύ ήρθες σε μένα και όχι εγώ σε σένα.
Έγινα ο αφέντης σου και εσύ ο σκλάβος μου,
Και θα σε ακολουθώ για πάντα ακόμα και στον τάφο σου»
Οι στίχοι ενός 19χρονου κοριτσιού που έφυγε τόσο νωρίς και τόσο άδικα με μία σύριγγα πάγου, καρφωμένη στο χέρι της.

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ

“My name is meth ICE

I destroy homes, I tear families apart, take your children, and that’s just the start.
I’m more costly than diamonds, more precious than gold,
The sorrow I bring is a sight to behold.
If you need me, remember I’m easily found,
I live all around you – in schools and in town.
I live with the rich; I live with the poor,
I live down the street, and maybe next door.
I’m made in a lab, but not like you think,
I can be made under the kitchen sink.
In your child’s closet, and even in the woods,
If this scares you to death, well it certainly should.
I have many names, but there’s one you know best,
I’m sure you’ve heard of me, my name is crystal meth.
My power is awesome; try me you’ll see,
But if you do, you may never break free.
Just try me once and I might let you go,
But try me twice, and I’ll own your soul.
When I possess you, you’ll steal and you’ll lie,
You do what you have to – just to get high.
The crimes you’ll commit for my narcotic charms
Will be worth the pleasure you’ll feel in your arms,
your lungs your nose.
You’ll lie to your mother; you’ll steal from your dad,
When you see their tears, you should feel sad.
But you’ll forget your morals and how you were raised,
I’ll be your conscience, I’ll teach you my ways.
I take kids from parents, and parents from kids,
I turn people from God, and separate friends.
I’ll take everything from you, your looks and your pride,
I’ll be with you always – right by your side.
You’ll give up everything – your family, your home,
Your friends, your money, then you’ll be alone.
I’ll take and take, till you have nothing more to give,
When I’m finished with you, you’ll be lucky to live.
If you try me be warned – this is no game,
If given the chance, I’ll drive you insane.
I’ll ravish your body, I’ll control your mind,
I’ll own you completely, your soul will be mine.
The nightmares I’ll give you while lying in bed,
The voices you’ll hear, from inside your head.
The sweats, the shakes, the visions you’ll see,
I want you to know, these are all gifts from me.
But then it’s too late, and you’ll know in your heart,
That you are mine, and we shall not part.
You’ll regret that you tried me, they always do,
But you came to me, not I to you.
You knew this would happen, many times you were told,
But you challenged my power, and chose to be bold.
You could have said no, and just walked away,
If you could live that day over, now what would you say?
I’ll be your master, you will be my slave,
I’ll even go with you, when you go to your grave.
Now that you have met me, what will you do?
Will you try me or not? It’s all up to you.
I can bring you more misery than words can tell,
Come take my hand, let me lead you to hell.”

Πηγή: Νέος Κόσμος

Ο ηθοποιός Κώστας Σόμερ, μαζί με τους άλλους ηθοποιούς του σχήματος του Κώστα Βουτσά, έφτασαν έγκαιρα στην Αυστραλία. Μάλιστα, το Σάββατο ο Κώστας Σόμερ έκανε επίσκεψη στο Όκλι και ανωτέρω διακρίνεται με δυο θαυμάστριές του στο Oakleigh Music Centre. Είναι οι μαθήτριες του Mt. Waverley Secondary College, Σόφη Τσαντσκίδη και Τζάκι Στεφανόπουλου. Φώτο: Κ. Ντεβές

Μετά την αναβολή, λόγω της απίστευτης περιπέτειας του Κώστα Βουτσά

Αλησμόνητο θα μείνει στο δημοφιλή ηθοποιό Κώστα Βουτσά, το τελευταίο του ταξίδι. Καθ’ οδόν προς την Αυστραλία, μαζί με συνεργάτες του, για να παρουσιάσουν την παράσταση «Οι Απελπισμένοι» σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Αυστραλίας, έπεσε θύμα κλοπής.

Συγκεκριμένα, στο Ντουμπάι, ενδιάμεσο σταθμό της πτήσης προς την Αυστραλία και καθώς φωτογραφιζόταν με θαυμαστές του, κάποιος του «ξάφρισε» ένα τσαντάκι στο οποίο ήταν το διαβατήριό του, χρήματα, πιστωτικές κάρτες, άλλα έγγραφα και φάρμακα.

Αποτέλεσμα να μη δύναται να συνεχίσει το ταξίδι προς την Αυστραλία και αφού έμεινε ένα 24ωρο ξάγρυπνος στο Ντουμπάι, ο 83χρονος ηθοποιός επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου κατόρθωσε σε χρόνο-ρεκόρ να βγάλει νέο διαβατήριο και να αναχωρήσει εκ νέου για την Αυστραλία.
Συγκεκριμένα, αναμένεται στις 6 απόψε (Κυριακή) στο Σίδνεϊ και στις 8 ξεκινά η παράσταση.

Αποτέλεσμα όλης αυτής της ταλαιπωρίας, ήταν να αναβληθούν οι παραστάσεις που ήταν προγραμματισμένες να γίνουν την Παρασκευή στην Αδελαΐδα και το Σάββατο στη Μελβούρνη.

ούρνης θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη στο Dallas Brooks Hall.
Ο δημοφιλής κωμικός, με δηλώσεις του, εξέφρασε την λύπη του για την ταλαιπωρία των ομογενών, είπε ότι ο ίδιος ήταν το μεγαλύτερο θύμα του «τσαντάκια» και υποσχέθηκε ότι θα δώσει τον καλύτερό του εαυτό για να αποζημιώσει τους ομογενείς.

Μετά την αναβολή, λόγω της απίστευτης περιπέτειας του Κώστα Βουτσά.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Inspired with the simplicity and harmony of monastic life in Mount Athos, artist Lee Zaunders Maroulis faces the ultimate challenge with exhibition ‘A portrayal of humanity’

Depicting the human condition, for painters, is the ultimate challenge. When you are painting a person, it’s an intimate and personal process. You have their history, their life, feelings, looks, their anatomy, psychology, their image in your hands.

Having painted for all her life and with a 20 year teaching career behind her, the time and practice of painter Lee Zaunders-Maroulis is now dedicated to depicting portraits and the human condition – a process of mixed emotions, at times controversial, and at times incredibly rewarding, as she describes it.
Born in Taree, north of Newcastle, Lee Zaunders-Maroulis grew up in a town with no art galleries, but with natural galleries of different ethnicities in close proximity – Italians, Lebanese, Greek, English, indigenous.

“I was always curious about cultures; they fascinated me. It was my grandmother who encouraged me to paint, and I have painted ever since,” Lee tells Neos Kosmos.

“For a painter, painting is a dedication – it’s not an occupation. It’s like breeding, not something you think about.”

It was during her masters expertise that Lee expressed her interest in the history of painting the human flesh and human condition. But for this challenge, as she refers to it, it took years to develop the confidence and the understanding on how to approach it.

“To recreate human vision – and to paint by hand is to create a human vision – is to touch and to be touched. I am recording the human condition and I am telling certain truth, perhaps from my perspective. It’s the visual feature of life that I am depicting, an individual story recorded.”

Painting those who decided to live in celibacy must be the ultimate of all challenges; intruding into the lives of those who have been determined to monastic life and obedience, to abstinence, ‘to silence of the lips and humility of the heart’, as Professor of Byzantine Studies Peter Vandeun puts it.

The first portrait Lee Zaunders-Maroulis ever painted was of a nun who taught her piano at the Taree Convent. She was 12 years old. Little did she know that decades later, it would be monastic life that would inspire her work and comprise an exhibition, ‘A portrayal of humanity: Monks From Mount Athos’, that opens on 5 May at the Church of the Holy Apostles in Newcastle.

“At university I did a Russian icon painting. It’s like a higher order of art. They have been creating icons and book illuminations for millennia – it’s beyond beautiful and it substantiates their beliefs, their religion. It’s reaching back to the past, and this beautiful way of living and life is still there.”

For the artist, every stroke of a brush is the equivalent of a letter in a word. The accumulation of brush strokes can describe a person’s image. And that’s what Zaunders-Maroulis does in this series of 20 monochromatic and colour portraits.

“Words can describe a person. We can read them, we can visualise what the person is like, but I always believed that the painting can take it even further.
“In many ways the painting process may portray a life that has been lived. This exhibition is a portrayal of the humanity of individual Athonite Monks; a celebration of their existence today.”

Maroulis turned to portraying Athonite monks and was already inspired by them, without even being able to get close to them in real life. The reason for this, she says, was their simple, unadorned existence – a rare and beautiful thing.

Married into a Greek family, whenever the artist would visit her former husband’s grandmother, the curious gaze she would throw on the house icons and church memorabilia were like open questions for the matriarch. A trip to Greece followed and the whole different culture – that of the quiet, affiliated with nature monastic life, in the monastery in Kefalonia – made the artist realise there were many ways of living a life.

“These monks offer their image as a reflection of our own humanity. When you are painting you are conscious of the fact that as you lay the paint, at some point it becomes flesh, it takes over, it starts to reinform you. It describes the person.”

The fact that the imagery of the portraits was derived from photographs didn’t stop the artist extracting information and finding the essence of Athonite monks in each painting. Painting them, she says, was like living their life.

“I’m on my own, in seclusion, I look at them all the time, their eyes, face, expression, and think – they are just ordinary people like all of us but they just choose to live this extraordinary life. And in a way, this exhibition is a way of honouring this culture, and thanking them for encouraging me and believing in what I do as an image maker.

“It’s a celebration of their existence. There are few people in the contemporary world today that live a life of such simplicity, in harmony and with respect for nature; not many people are conscious of that today. You see them, and you slow back and think – this is another way of living life. Their dedication and quiet strength has led them to endure for millennia, and I just think it’s their exquisite works of art, their book illuminations, their iconography, the architecture and music, that has always supported their beliefs.”

The opening of the exhibition ‘A portrayal of humanity: Monks From Mt Athos’ by Lee Zaunders-Maroulis will be held at the Church of the Holy Apostles, 11 Steel Street Hamilton NSW on Monday 5 May, from 6.00 pm to 8.00 pm. The exhibition will be open to the public until Saturday 10 May, from 10.00 am to 5.00 pm.

source: Neos Kosmos