«Σε έναν μήνα τελειώνουμε» δήλωσε την Παρασκευή η προϊσταμένη της ΚΗ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και επικεφαλής της ανασκαφής στον τύμβο Καστά της Αρχαίας Αμφίπολης Κατερίνα Περιστέρη.

Σε ό,τι αφορά το σχόλιο ότι εξυπηρετεί συμφέροντα, ανέφερε: «Τη δουλειά μας κάνουμε, ούτε πολιτικά ούτε οικονομικά συμφέροντα εμπλέκονται. Αγωνιζόμαστε για την έρευνά μας».

Για τα σχόλια της συναδέλφου της Όλγας Παλαγγιά σχετικά με την ανασκαφή, η κ. Περιστέρη δήλωσε ότι δεν θα ασχοληθεί περαιτέρω και πως ό,τι ήταν να δηλώσει, το δήλωσε. Εκ μέρους της ομάδας εργασίας, η αρχαιολόγος παρακάλεσε «να μένει το αρχαιολογικό έργο στο πεδίο μακράν πάσης παραφιλολογίας».

Να σημειωθεί ότι σε συνέντευξή της στην Aυστραλιανή εφημερίδα της Ομογένειας «Νέος Κόσμος», η κ. Περιστέρη δήλωσε ότι η ανασκαφή συνεχίζεται συστηματικά, καθώς απαιτούνται «χειρουργική ακρίβεια και συνέπεια».

«Δεν έχει σημασία ποιος ή ποιοι είναι οι ‘ένοικοι’ του ταφικού συγκροτήματος, όλο το μνημείο είναι σημαντικό και μας δίνει πληροφορίες για την εποχή μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου» τόνισε.

Ενημέρωση από την Άννα Παναγιωταρέα

Σε ενημέρωση για την ανασκαφή που παραχώρησε η δημοσιογράφος Άννα Παναγιωταρέα στο Μουσείο της Αμφίπολης, είπε ότι οι θεωρίες που έχουν διατυπωθεί σχετικά με την ταυτότητα του νεκρού ανάγονται σε 14.

Δήλωσε ότι το ΥΠΠΟΑ και οι ανασκαφείς παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις διάφορες θεωρίες για την ταυτότητα του νεκρού.

«Θέλω να γίνει σαφές ότι οι συντελεστές της ανασκαφής δεν διατυπώνουν άποψη για την ταυτότητα του νεκρού, που γίνεται τόσος λόγος. Περιμένουν, με επιστημονική υπομονή, να μιλήσει το ίδιο το ταφικό συγκρότημα» είπε η κ. Παναγιωταρέα.

«Έχουν, επίσης, διατυπωθεί δύο βασικές απόψεις σε ό,τι αφορά την χρονολόγησή του ταφικού συγκροτήματος. Η ανασκαφέας, εκτιμώντας τα ανασκαφικά δεδομένα, εκφράζει στην άποψη ότι το μνημείο χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα. Άλλωστε, έχει παρουσιάσει την επιστημονική θέση της, κάνοντας δύο ανακοινώσεις, σε αντίστοιχα αρχαιολογικά συνέδρια» πρόσθεσε.

Είπε, επίσης, ότι «μόνον η συγκροτημένη δημοσίευση του ανασκαφικού υλικού θα οδηγήσει στην ανάπτυξη ενός γόνιμου επιστημονικού διαλόγου».

«Είναι νωρίς να διατυπώνονται οι οποιεσδήποτε ερμηνευτικές θεωρίες. Ας επιτρέψουν να προηγηθεί η ανασκαφέας, που έχει και την επιστημονική ευθύνη της ανασκαφής και διαθέτει και όλα τα δεδομένα» δήλωσε η κ. Παναγιωταρέα.

Για την χρηματοδότηση της ανασκαφής δήλωσε ότι μέχρι στιγμής τα χρήματα που έχουν δοθεί είναι τα εξής:

• Το 2010 δόθηκαν 20.000, μέσω Προγραμματικής Σύμβασης μεταξύ Υπουργείου Πολιτισμού και Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Σερρών, από την Νομαρχία Σερρών.
• Το 2011 δόθηκαν 80.000, μέσω Προγραμματικής Σύμβασης μεταξύ Υπουργείου Πολιτισμού και Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας , από την Περιφέρεια.
• Το 2012 δόθηκαν 50.000 ευρώ από το Υπουργείο Πολιτισμού και 50.000 ευρώ από το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης.
• Το 2013 δόθηκαν 90.000 ευρώ από το Υπουργείο Πολιτισμού.
• Το 2014 δόθηκαν 150.000 ευρώ από το Υπουργείο Πολιτισμού.
• Το 2014 δόθηκε ως δωρεά από την Εθνική Τράπεζα (150.000 ευρώ), ενώ οι χορηγίες των Εταιρειών του Δημοσίου, ΔΕΣΦΑ (35.000 ευρώ) και Ελληνικά Πετρέλαια (25.000 ευρώ), δεν έχουν ακόμη ενεργοποιηθεί.

Όσον αφορά τις τεχνικές ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν το διάστημα 18 έως 26 Σεπτεμβρίου, η κ. Παναγιωταρέα δήλωσε: ότι απομακρύνθηκε πλήρως η επίχωση από τον πρώτο χώρο (μετά την είσοδο με τις σφίγγες) και αποκαλύφθηκε το μαρμάρινο δάπεδο, γνωστό και ως «κόκκινο». Το δάπεδο σκεπάστηκε στη συνέχεια με φύλλα ενισχυμένης πολυστερίνης και κόντρα πλακέ, για την προστασία του από την διέλευση των συνεργείων.

Στον πρώτο χώρο ολοκληρώθηκε η προσωρινή υποστύλωση και αντιστήριξη. Επίσης χαμήλωσε η στάθμη της επίχωσης στον δεύτερο χώρο πίσω από τις Καρυάτιδες, ώστε να δημιουργηθεί κατάλληλο δάπεδο πρόσβασης για τον επόμενο χώρο.

Παράλληλα, δήλωσε ότι ολοκληρώθηκε η υπολογιστική τεκμηρίωση των μέτρων αντιστήριξης και υποστύλωσης, που θα χρησιμοποιηθούν στο τρίτο χώρο, πίσω από την θύρα.

Όπως είπε, προβλέπεται το άνοιγμα, δια της αφαίρεσης του χώματος, του τρίτου θυρώματος, καθώς και η εισαγωγή των αντιστηρικτικών στοιχείων για την πρώτη φάση υποστήριξης και αντιστήριξης των κατακόρυφων τοίχων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι την Πέμπτη, η γγ του ΥΠΠΟΑ Λίνα Μενδώνη δήλωσε στον Βήμα 99,5 ότι η γεωλογική έρευνα στον τρίτο θάλαμο του μνημείου έδειξε την ύπαρξη τέταρτου μαρμάρινου θυρώματος 96 εκατοστών.

Ανέφερε, επίσης, ότι «υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι έγινε απόπειρα τυμβωρυχίας, ή περισσότερες απόπειρες» κατά την αρχαιότητα «αλλά μέχρι ποιο σημείο κατάφεραν να διεισδύσουν οι τυμβωρύχοι αυτό δεν το ξέρουμε».

«Το ίδιο το μνημείο είναι από μόνο του ένα εξαιρετικά σημαντικό μνημείο. Παρουσιάζει εντελώς πρωτότυπα χαρακτηριστικά, έχει μία ιδιάζουσα σύνθεση, επομένως από μόνο του είναι πολύ σημαντικό. Θα τολμούσα να πω ότι τα χαρακτηριστικά του είναι σχεδόν μοναδικά» συμπλήρωσε, τονίζοντας ότι το συγκεκριμένο μνημείο «θα απασχολήσει πολύ κόσμο και για πολλά χρόνια».

Η γγ του ΥΠΠΟΑ επανέλαβε η πολυαναμενόμενη απάντηση στο ερώτημα σε ποιον ανήκει ο τάφος θα δοθεί όταν ολοκληρωθεί η ανασκαφή ή, ενδεχομένως, όταν θα φτάνει προς το τέλος της εφόσον θα έχουν συγκεντρωθεί όλα τα στοιχεία.

Archaeologists have replaced economists and politicians on talk shows and news bulletins in Greece, in an echo of the intense interest sparked by the discovery of a Roman temple in central London in 1954, which captured the imagination of war- weary Londoners.

By Maria Petrakis

When Greek archaeologists brushed away sandy soil to reveal two female statues guarding a tomb in Amphipolis this month, they put more than the 2,300-year-old town on the map.

After six years of recession and belt-tightening, a country riveted by the finds from the vast circular burial mound has put funding for culture back on the agenda. Ever since Prime Minister Antonis Samaras scrambled over the site in mid-August heat, dwarfed by the 1.5-meter sphinxes at the outer entrance, speculation has swirled about whose tomb it may be: Alexander the Great, his wife Roxana or perhaps his successor Cassander.

For culture ministry officials meeting in a darkened amphitheater in Athens two weeks after Samaras’s televised tour, it didn’t really matter. The public interest, stoked by near- daily press releases and photographs, has put the ancient world back in the spotlight and thrown into sharp relief the diminishing amounts archeology and culture in general get from a shrinking pool of resources after six years of recession.

“It doesn’t matter who’s inside,” said Lina Mendoni, the culture ministry secretary-general. “Amphipolis has already won because it has this important monument. The crisis has had its effect on cultural sponsorship. But culture, especially Greek culture, always draws the attention of people.”

Europe’s austerity drive cut spending on everything from museum exhibitions to site guards. In Greece, the crisis epicenter hit by austerity measures it accepted in exchange for 240 billion euros ($311 billion) in loans, officials like Mendoni are now making the case that money for renovations, restorations, digs and exhibitions will have a knock-on effect on growth, tourism and jobs.

‘A necessity’

The culture ministry’s funding has been cut by half since 2010 as money has been diverted to reduce a budget gap that soared to nearly 16 percent of output. The economic downturn also shrank the pool of funds available from private donors. Foreign archaeological schools, some in Greece for centuries, have had funds cut in their home countries.

Culture officials are now seeking a piece of European funds set to be distributed for the next six years. Greece has already had 730 million euros allocated for some 640 cultural projects from a previous funding program.

“Funding for culture is not a luxury,” Mendoni said at the August 28 seminar, citing European studies that show the cultural sector added 4.5 percent to the region’s gross domestic product, more than the car industry. “It’s a necessity.”

Investments in culture are a driver for the economy, creating jobs and spurring private investments, she said.

Pantheon, Colosseum

Greece hasn’t been alone in sacrificing spending on culture with a slumping economy and falling government revenue. In France — home to the Louvre Museum and the Paris Opera — the culture budget has shrunk by 2 percent in each of the last two years. The government has started seeking donations to restore monuments such as the Pantheon in Paris in exchange for a name inscription on a door of the building.

In Rome, the Italian government has opted to lure companies and private sponsors to fund works on sites such as the Colosseum, the largest amphitheater in the world.

“It’s something they have to start thinking about,” said Epaminondas Farmakis, who runs Athens-based Elpis, a consultancy for donors. “When there’s austerity the almost automatic reaction is to cut funding for arts and culture.”

While Mendoni was watching the caryatids coming out of the dirt of Amphipolis on the weekend of September 6, Samaras was announcing the end of Greece’s recession about 99 kilometers (61 miles) away in Thessaloniki, the city named for Alexander’s sister. Growth will return in the next quarter, he said.

Samaras’s burden

While the European Commission forecasts Greece’s economy to expand 0.6 percent this year, the first annual expansion since 2007, Samaras will still need to stay the course on budget discipline and other economic reforms as he works on capping a debt load that’s about 177 percent of GDP.

Samaras knows all about the cost of cuts on the arts. As culture minister in June 2009 he had to scale back a gala opening of the New Acropolis Museum, built after three decades to press Greece’s case for the British Museum to return missing sculptures from the Parthenon.

Just months later George Papandreou won elections and revealed that Greece’s deficit was four times larger than European Union rules, sparking a four-year crisis that shaved a quarter off national output, put 1 million Greeks out of work and called into question the survival of the euro.

Greece may now need to get over its aversion to corporate sponsorships for culture, which has long been a motif.

Corporate sponsorships

In 1992, Coca-Cola Co.’s Italian office apologized to Greece after an outcry when it adapted the Parthenon’s white marble columns to resemble a Coke bottle, part of an ad campaign that transformed European landmarks like the Eiffel Tower and the Tower of Pisa into Coke bottles.

Greece called the advertisement an insult to the Parthenon and international culture. Tighter budgets since have made the country more accommodating.

The Stoa of Attalus, rebuilt by American archaeologists with funding from the Rockefeller family in the 1950s, is now available for corporate functions. “Excessive” permit costs for sites and museums for film crews and photographers were lowered in January 2012.

Still, Greece has yet to embrace corporate sponsorships like Italy, where Tod’s SpA, the luxury footwear maker, is financing the revamp of the Colosseum and Bulgari SpA is donating money to restore the Spanish steps.

“We don’t oppose private sponsorship, we are careful how the sponsor will be promoted,” said Mendoni. “They cannot put up a banner on the monument that’s being sponsored by them.”

Private money

Stephen Miller, professor emeritus of classical archeology at the University of California, Berkeley, has worked at the site of ancient Nemea since 1973 and has advocated allowing private companies to develop and protect sites.

“Many archaeologists within the ministry, as opposed to those in the universities, regard it as shameful to make money from the antiquities,” said Miller, who worked briefly on the Amphipolis site in 1970. “They fail to note that their salaries depend upon those antiquities and that they themselves are making money from them.”

The advantages of coordinated business planning are apparent in the New Acropolis Museum, said Farmakis. The museum has turned into the biggest draw-card among its peers in Greece, with adjacent pedestrianized roads luring tourists and locals alike to restaurants and bars, boosting the economy.

‘Regenerate Greece’

Farmakis said he’d like to see similar moves in Amphipolis.

“There doesn’t seem to be a strategic plan on what will happen with Amphipolis,” he said. “In Italy they would run scenarios on what would be found so each scenario would have a business plan associated with it.”

The time for a business plan for the site was never better, given the large-scale interest in the finding.

The Greek public is fascinated by the two towering female statues in intricate sleeved chitons, with long luxurious plaits resting on their shoulders and traces of red and yellow paint still visible on their feet.

Archaeologists have replaced economists and politicians on talk shows and news bulletins in Greece, in an echo of the intense interest sparked by the discovery of a Roman temple in central London in 1954, which captured the imagination of war- weary Londoners.

“What’s missing in Greece is hope,” said Farmakis. “It feels like endless austerity measures. In Amphipolis they see the hope of something new and untouched that could regenerate Greece.”

source: ekathimerini.com

Την ώρα που οι αρχαιολόγοι βρίσκονται σε αναζήτηση του νεκρικού θαλάμου στο μνημείο του τύμβου Καστά και δεν αποκλείουν να βρίσκεται σε υπόγειο χώρο, μια δήλωση του υπουργού Πολιτισμού Κώστα Τασούλα για τον «ένοικο» του τάφου προκάλεσε αναστάτωση.

Αρχικά ο υπουργός δήλωσε βέβαιος ότι στην Αμφίπολη δεν βρίσκεται ο τάφος του Μεγάλου Αλέξανδρος, όμως φαίνεται πως η γενική γραμματέας του υπουργείου είχε αντίθετη άποψη και έσπευσε να τονίσει ότι «είναι λάθος να μιλάμε για την ταυτότητα του νεκρού, από τη στιγμή που η ανασκαφή δεν έχει ολοκληρωθεί»! Λίγο αργότερα ο υπουργός έσπευσε να ανασκευάσει τη δήλωσή του και διευκρίνισε με νέα: «Δεν υπάρχουν γραπτά στοιχεία για το πού είναι θαμμένος ο Μέγας Αλέξανδρος. Αυτό είπα, κι όχι ότι ο τάφος δεν ανήκει στον Μέγα Αλέξανδρο».

Η ανασκαφή στο ταφικό μνημείο της Αμφίπολης βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή και η αγωνία κορυφώνεται για τους αρχαιολόγους που αναζητούν τον νεκρικό θάλαμο. Ομως οι εργασίες επιφυλάσσουν διαρκώς εκπλήξεις και η έρευνα εξελίσσεται σε δυσεπίλυτο γρίφο, καθώς υπάρχουν πλέον σοβαρές ενδείξεις ότι υπάρχει και τέταρτος θάλαμος. Μάλιστα, σύμφωνα με τη γενική γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, η νέα πύλη που ανακαλύφθηκε φαίνεται ότι κατεβαίνει προς τα κάτω, κάτι που ίσως σημαίνει ότι ο θάλαμος βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο. Ταυτόχρονα είναι «έκκεντρη», δεν είναι δηλαδή στο κέντρο του τέταρτου τοίχου, αλλά μετατοπισμένη προς τα αριστερά ως προς τις υπόλοιπες.

Λαβύρινθος

Αν επαληθευτεί το σενάριο του υπόγειου τέταρτου θαλάμου, που δεν αποκλείεται να οδηγεί σε κάποιον υπόγειο διάδρομο, το μνημείο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ένας ιδιότυπος λαβύρινθος, σε μια προσπάθεια των αρχαίων να αυξηθούν τα μέτρα ασφαλείας και να μείνουν έξω οι επίδοξοι τυμβωρύχοι. Στη φάση που βρίσκεται η ανασκαφή πάντως δεν μπορούν να δοθούν σαφείς απαντήσεις, αφού ο μεγάλος όγκος των χωμάτων μέσα στον τρίτο θάλαμο δεν επιτρέπει να εξαχθεί κάποιο συγκεκριμένο συμπέρασμα. Ετσι οι αρχαιολόγοι προσπαθούν να αποκτήσουν πρόσβαση στον τρίτο θάλαμο για να σχηματίσουν σαφή εικόνα.

Στο μεταξύ, εκτός από τις εμπρηστικές δηλώσεις για τον ένοικο του τάφου, ο κ. Τασούλας απάντησε σε όσους υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση εκμεταλλεύεται για πολιτικούς λόγους την Αμφίπολη. «Πολιτική εκμετάλλευση δεν μπορεί να γίνει από κανέναν. Οι ανακοινώσεις που κάνει το υπουργείο είναι πολύ τακτικές. Αν δεν γινόταν έτσι, θα μας είχαν κατηγορήσει ότι αφήσαμε τον κόσμο στο έλεος της παραφιλολογίας. Με την ενημέρωση από το υπουργείο έχουμε προλάβει όλες αυτές τις φήμες» σημείωσε και πρόσθεσε: «Επειδή οι Καρυάτιδες είναι πανέμορφες, δεν σημαίνει πως κάποιος θα ψηφίσει με βάση αυτό στις επόμενες εκλογές».

Εκτενές αφιέρωμα από την ιστοσελίδα του BBC

Η ανακάλυψη που προέκυψε από τις αρχαιολογικές ανασκαφές στην Αμφίπολη, η οποία χρονολογείται από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, κάνει τους Ελληνες να παρακολουθούν με δέος την πορεία των ερευνών και να ξεχνούν τη δεινή οικονομική κρίση. Αυτό αναφέρει η ειδησεογραφική ιστοσελίδα του BBC στο εκτενές αφιέρωμά του στο μνημείο.

Στο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι η κατασκευή του μεγαλύτερου μνημείου που έχει ανακαλυφθεί ως σήμερα χρονολογείται στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ., ενώ όλοι αναρωτιούνται ποιος είναι ο ένοικος του τάφου.

Ο υπουργός

Ακόμη, φιλοξενούνται δηλώσεις του υπουργού Πολιτισμού Κώστα Τασούλα, ο οποίος λέει ότι «πρόκειται για ένα ταφικό μνημείο μοναδικών διαστάσεων και εντυπωσιακής καλλιτεχνικής μαεστρίας», σημειώνοντας ότι «τα ωραιότερα μυστικά είναι κρυμμένα κάτω από τα πόδια μας».

Στο δημοσίευμα γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στις Καρυάτιδες που ανακαλύφθηκαν, τονίζοντας ότι πρόκειται για δύο θαυμάσια αγάλματα. Επισημαίνεται ότι ακόμη δεν έχουν γίνει ανακοινώσεις σχετικά με το σε ποιον ανήκει ο τάφος, αλλά πρόκειται για κάποιο επιφανές άτομο, ενδεχομένως από το άμεσο οικογενειακό περιβάλλον του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ή για κενοτάφιο.

Πηγή: madata.gr

Με την αφαίρεση τριών σειρών από τους πωρόλιθους του τοίχου σφράγισης, μπροστά από τον δεύτερο διαφραγματικό τοίχο, αποκαλύφθηκαν ολόκληρες οι Καρυάτιδες, οι οποίες έχουν ύψος 2,27 μ.

Φορούν ποδήρη χιτώνα και μακρύ κροσσωτό ιμάτιο με πλούσιες πτυχώσεις. Φέρουν κοθόρνους, οι οποίοι είναι διακοσμημένοι με κόκκινο και κίτρινο χρώμα, ενώ τα ακροδάχτυλα των ποδιών τους έχουν αποδοθεί με εξαιρετική λεπτομέρεια.

Στέκονται επάνω σε μαρμάρινα βάθρα μήκους 1,33 μ. και πλάτους 0,68 μ., τα οποία έχουν αποκαλυφθεί, προς το παρόν, σε ύψος περίπου 0,30 μ.

Η όψη των βάθρων είναι διαμορφωμένη με στέψεις και ορθοστάτες. Ακολουθούν, δηλαδή, τον τύπο της μαρμάρινης επένδυσης των τοίχων όλων των θαλάμων.

Η απόσταση μεταξύ των δύο βάθρων είναι 1,68 μ., όσο και το θυραίο άνοιγμα του πρώτου διαφραγματικού τοίχου με τις Σφίγγες.

Στην επιφάνεια του βάθρου της ανατολικής Καρυάτιδος διακρίνεται κόκκινο χρώμα. Επίσης, κατά την αφαίρεση της αμμώδους επίχωσης πλησίον των Καρυάτιδων βρέθηκαν τμήματα των χεριών τους.

Στον τρίτο χώρο πραγματοποιήθηκε γεωτρητικός δειγματοληπτικός έλεγχος, με χειροκίνητο γεωτρύπανο, σε προεπιλεγμένες θέσεις.

Έτσι, εντοπίστηκε μαρμάρινο θύρωμα, ανοίγματος 0,96 μ., στον βόρειο τοίχο του.

Στον ίδιο χώρο, πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις ως προς την περιεκτικότητα του αέρα στο εσωτερικό του και προέκυψε ότι η περιεκτικότητα σε στοιχεία οξυγόνου και μονοξειδίου του άνθρακα βρίσκεται σε κανονικά επίπεδα. Αυξημένη είναι μόνο η σχετική υγρασία (87%), ενώ η θερμοκρασία κυμαίνεται από 21,5 έως 22,7^οC.

Οι παραπάνω συνθήκες του μικροκλίματος του τρίτου χώρου δεν δημιουργούν κανένα πρόβλημα στους εργαζόμενους στο εσωτερικό του.

Τεχνικές εργασίες

Η πρόσβαση στον τρίτο χώρο του μνημείου για την τοποθέτηση αντιστήριξης- υποστύλωσης και η συνέχιση της ανασκαφικής διαδικασίας προετοιμάζεται συστηματικά με παράλληλες ενέργειες, οι οποίες βρίσκονται σε εξέλιξη.

– Αποφασίστηκε από τη διεπιστημονική ομάδα η είσοδος στον τρίτο χώρο, να μη γίνει από την οπή στο άνω δυτικό μέρος του τρίτου διαφραγματικού τοίχου, αλλά διά της αρχαίας εισόδου.

Επομένως, πριν από οποιαδήποτε άλλη εργασία θα αφαιρεθεί επίχωση από τον δεύτερο χώρο, θα απομακρυνθεί το πεσμένο τμήμα του υπέρθυρου και θα υποστυλωθεί το θύρωμα μεταξύ δεύτερου και τρίτου χώρου με ξύλινα στοιχεία.

– Θα ενισχυθεί η αντιστήριξη στον δεύτερο χώρο, σε κατώτερη στάθμη, ώστε να αναληφθούν οι πρόσθετες εξωτερικές ωθήσεις γαιών, μετά την απομάκρυνση της επίχωσής του.

– Προετοιμάζεται δάπεδο εργασίας, με την απομάκρυνση χώματος από τον δεύτερο χώρο, ώστε να είναι δυνατή η είσοδος μεγάλου μήκους μεταλλικών στοιχείων αντιστήριξης και υποστύλωσης του τρίτου χώρου. Επίσης, θα αφαιρεθούν πρόσθετοι λίθοι από τον τοίχο σφράγισης, μπροστά από τις Καρυάτιδες, για την τοποθέτηση της μεταφορικής ταινίας απομάκρυνσης χώματος και της γερανογέφυρας μεταφοράς λίθων από τον τρίτο χώρο.

– Απομάκρυνση χώματος, κατά 1 μ., από τον πρώτο χώρο (σχεδόν ως το δάπεδο) και επέκταση της αντιστήριξης και υποστύλωσης του, επίσης λόγω της αλλαγής στάθμης της εσωτερικής επίχωσης.

– Οι εργασίες καταβιβασμού της επίχωσης, εξωτερικά και πάνω ακριβώς από το μνημείο, θα πραγματοποιηθούν μετά την πρώτη φάση προσωρινής αντιστήριξης-υποστύλωσης του τρίτου χώρου, πριν δηλαδή να ξεκινήσει η απομάκρυνση της επίχωσης.

– Είναι σε εξέλιξη η μελέτη των μέτρων αντιστήριξης και υποστύλωσης του τρίτου χώρου, ώστε να καθορισθούν οι ποσότητες και οι θέσεις τοποθέτησης των στοιχείων αντιστήριξης-υποστύλωσης, καθώς και οι φάσεις τοποθέτησης, σε συνάρτηση με την ανασκαφική εργασία.

– Για την αντιμετώπιση της απορροής των ομβρίων από την περιοχή του μνημείου σχεδιάστηκε η τοποθέτηση αγωγού, κατά μήκος της μεγάλης αύλακας, έξω από τον περίβολο.

– Πραγματοποιείται γεωτεχνική έρευνα στην περιοχή του μνημείου για τη διαπίστωση της σύστασης και των γεωτεχνικών ιδιοτήτων των απαντώμενων γεωυλικών. Η έρευνα θα γίνει με επαρκή αριθμό γεωτρήσεων και εργαστηριακών δοκιμών.

Πηγή:zougla.gr

Τα στοιχήματα δίνουν και παίρνουν. Στα καφενεία της Αμφίπολης, Νέας Μεσολακκιάς, Παλαιοκώμης, Νέων Κερδυλίων και Νέας Φυλής Σερρών, ελάχιστοι πλέον μιλούν για μπάλα ή πολιτική. Τις συζητήσεις μονοπωλεί ο Τύμβος Καστά και το περιεχόμενο – μυστήριο. Και όσο η αρχαιολογική σκαπάνη αποκαλύπτει τα μυστικά που κρύβουν οι Σφίγγες και οι Καρυάτιδες, τόσο οι ντόπιοι των ορεινών χωριών τρίβουν τα χέρια τους στη σκέψη της «επέλασης» της ανάπτυξης που άργησε να έρθει στα χωριά τους όχι μία μέρα, αλλά «μερικές δεκαετίες». Οικόπεδα και καλλιεργήσιμα στρέμματα προχωρούν σε ανατίμηση της αρχικής αντικειμενικής τους αξίας κατά περίπου 1.500%, μόνιμοι κάτοικοι στρέφονται σε τουριστικά ανοίγματα, ενώ πωλητήρια και ενοικιαστήρια τοιχοκολλήθηκαν ξανά σε πάσης φύσεως ακίνητα, ελπίζοντας σε μία νέα εποχή για την οικονομία του τόπου.

«Δέκα στρέμματα γης (ποτιστικά ή μη) που πωλούνταν προς 10.000 – 15.000 ευρώ, τώρα ακούς ότι μπορεί να φτάσουν στα 250.000 ευρώ», ενημερώνουν το WE του NEWS 247 γεωπόνοι – εκτιμητές της Σκοτούσσας Σερρών. «Η περιοχή είναι χαρισματική εδαφολογικά και εξαιρετικά γόνιμη, αφού απέχει 10 χιλιόμετρα από την παραλία. Εδώ καλλιεργούνται κυρίως αμπέλια ή σιτηρά και στρεμματικά η περιοχή είχε ανέκαθεν υψηλές αποδόσεις. Πόσο μάλλον τώρα, που είναι και η πόλη των ημερών. Μένει βέβαια να δούμε ποιος είναι ο φιλοξενούμενος του τάφου, όπου και εκεί θα καθοριστεί η τελική αξία των χωραφιών γύρω από τον Τύμβο. Τώρα μιλάμε μόνο με εκτιμήσεις», αναφέρει ο γεωπόνος Κωνσταντίνος Κεχαγιάς.

(Το χωριό Μεσολακκιά)

Η Ανάσταση που άργησε μια… μέρα

«Ήταν μία πεθαμένη περιοχή που τώρα αναστήθηκε. Έγινε ξαφνικά ένα μπαμ και τώρα τούς έπιασε όλους πυρετός για το πώς θα εκμεταλλευτούν την ευκαιρία. Είναι σίγουρο ότι αγρότες θα μοσχοπουλήσουν στρέμματα και σίγουρα, αναμένουμε ξένους επενδυτές στα χωριά μας. Βέβαια όλα εξαρτώνται και από το πόσα στρέμματα θα δεσμεύσει το κράτος για απαλλοτρίωση. Γιατί είναι σίγουρο ότι όσοι διαθέτουν 200 – 300 στρέμματα δίπλα στον Τύμβο, ίσως βγουν οι χαμένοι της υπόθεσης, καθώς θα αναγκαστούν να τα δώσουν προς 10.000 ευρώ/στρέμμα, όσο δηλαδή και η πραγματική αντικειμενική τους αξία. Όσοι ιδιοκτήτες έχουν στρέμματα έξω από την ακτίνα των 5 – 6 χιλιομέτρων, είναι εύλογο να πουλήσουν γη σε ό, τι τιμή θελήσουν», παραδέχονται εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης του δήμου Αμφίπολης.

Η αγροτική περιοχή με τις ελάχιστες έως μηδαμινές ξενοδοχειακές μονάδες και χώρους αναψυχής και ο δεύτερος μεγαλύτερος αγροτικός κάμπος στην Ελλάδα – μετά τον Θεσσαλικό – με το ένα εκατομμύριο στρέμματα καλλιεργήσιμης γης παίρνει σταδιακά τη λάμψη που προσδίδει η πρόσφατη αρχαιολογική ανακάλυψη. Αμφίπολη, Παλαιοκώμη, Δραβήσκος, Μαυροθάλασσα και άλλα μικρά χωριά πέριξ του σπάνιου ταφικού μνημείου ζούσαν μέχρι πρότινος από την παραγωγή της γης, σιτηρά, ελιές, αμπέλια και βαμβάκι, ενώ όπως παραδέχονται οι κάτοικοι των αραιοκατοικημένων χωριών, ποτέ η πατρίδα τους δεν αποτελούσε τουριστικό προορισμό.

(Το χωριό Δραβήσκος)

Στην Αμφίπολη των 400 κατοίκων λειτουργούν 3-4 παραδοσιακά καταλύματα που «αντέχουν» να φιλοξενήσουν το πολύ 70 άτομα, ενώ το ένα και μοναδικό εν λειτουργία καφενείο, έχει τα τελευταία χρόνια θαμώνες τους μετρημένους στα δάχτυλα, ηλικιωμένους του χωριού. «Η νεολαία φθίνει. Ένα αγροτικό χωριό με μηδαμινές ανέσεις και τίποτα απολύτως τριγύρω, πώς μπορεί να τους κρατήσει άλλωστε;», συμπληρώνει ο 60χρονος κ. Γιώργος που τα τελευταία χρόνια ζει στην Αμφίπολη και οι μοναδικές του μετακινήσεις φτάνουν το πολύ μέχρι το κέντρο της Δράμας και των Σερρών.

«Αν προσέξεις στο χάρτη, γύρω από το σημείο του Λόφου Καστά, δεν υπάρχει τίποτα. Μόνο αμπέλια. Και όσοι δημοσιογράφοι έρχονται για να θαυμάσουν από απόσταση 2 χιλιομέτρων τον Τύμβο, δεν μένουν εδώ, αλλά στο παραλιακό μέτωπο Οφρυνίου και τα χωριά  Ασπροβάλτα ή Βρασνά. Υπάρχουν και άλλοι βέβαια, που προτιμούν να μετακινούνται μέσω Εγνατίας Οδού σε Θεσσαλονίκη ή Καβάλα, εφόσον πλέον οι αποστάσεις δεν ξεπερνούν τα 40 με 50 λεπτά», συνεχίζει.

Την ίδια στιγμή, όπως μας εξηγούν από το Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο Σερρών, ο τουρισμός για τους ορεινούς δήμους  – ιδίως της Αμφίπολης και της Μεσολακκιάς – παρέμενε μέχρι πριν από δύο μήνες άγνωστη λέξη. Ακόμα και η παραλία Οφρυνίου ποτέ δεν έσφυζε από αλλοδαπό τουρισμό. «Απλά, κάθε καλοκαίρι συγκεντρώνει 20.000 – 30.000 Σερραίους και Δραμινούς που διατηρούν εξοχικά και κάνουν τα μπάνια τους. Διαφορετικά, οι περιοχές περιμετρικά του Στρυμονικού Κόλπου έχουν το χειμώνα 2.000 κατοίκους. Εκεί λειτουργούν 4 μεγάλα ξενοδοχεία χωρητικότητας 200 – 250 ατόμων και άλλες 1.000 περίπου μη οργανωμένες κλίνες που ανήκουν σε μικροιδιώτες. Για παράδειγμα, στο χωριό Νέα Κερδύλια, 4 μεζονέτες νοικιάζονται με τη σεζόν που συγκεκριμένα στα μέρη μας έχει διάρκεια τριών μηνών (Ιούλιος – Σεπτέμβριος). Το καλοκαίρι οι τιμές των δωματίων νοικιάζονται προς 25 – 40 ευρώ τη βραδιά περίπου», αναφέρει ο γενικός γραμματέας του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου του νομού, Γιάννης Κίρπιτσας.

(Η παραλία Οφρυνίου)

Ωστόσο, όπως σημειώνει ο δήμαρχος της Αμφίπολης, Κωνσταντίνος Μελίτος το κλίμα της αναπτυξιακής δυσπραγίας αναστρέφεται. «Υπάρχει κινητικότητα. Οι ντόπιοι κοιτάζουν μακροπρόθεσμα και σκέφτονται πώς μπορεί να αποτελέσει ο τόπος τους πόλο παγκόσμιας πολιτιστικής έλξης. Φανταστείτε ότι την Αμφίπολη που δεν την ήξερε κανείς, σε ένα δίμηνο την ξέρει όλη η υφήλιος».

Οι επιφυλακτικές φωνές και η ανεκμετάλλευτη Βεργίνα

Σε διαφορετικά μήκη κύματος ωστόσο, κινείται η άποψη του διευθυντή στο τμήμα Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών, Χρήστου Λαγούδα.

«Από πληροφορίες που έχω συλλέξει δεν υπάρχει ακόμη διαφορά στις τιμές αγοραπωλησιών ακινήτων στην περιοχή της Αμφίπολης. Και όπως είναι λογικό, δεν πουλάει κανείς αυτή τη στιγμή και μέχρι τις τελικές ανακαλύψεις», ενώ υμπληρώνει ότι: «Όσον αφορά την ανάπτυξη της περιοχής, χρειάζεται ιδιαίτερη οργάνωση και σχεδιασμός, ώστε να συνδυαστεί με τα αξιοθέατα της ευρύτερης περιοχής και την δημιουργία κατάλληλων υποδομών. Αν συγκρίνουμε το Λόφο Καστά με την περίπτωση της Βεργίνας, θα μπορέσετε να καταλάβετε τι εννοώ. Εκεί η περιοχή δεν αναπτύχθηκε καθόλου. Άρα, χρειάζεται να ασχοληθούν σοβαρά άτομα που γνωρίζουν από τουρισμό, οργάνωση, σχεδιασμό, τουριστικό marketing κ.α. ώστε να έχουμε θετικά αποτελέσματα για την τοπική οικονομία και κοινωνία (οικονομική ανάπτυξη περιοχής, προστασία του περιβάλλοντος, θέσεις εργασίας, κ.α.).».

Και δεν είναι ο μόνος που εμμένει σε μία ορθή τουριστική ανάπλαση. «Στην περιοχή δεν ερχόταν ούτε οι Σερραίοι για καφέ. Γιατί πολύ απλά, δεν υπήρχε τίποτα να δεις. Και προς το παρόν, στις γύρω περιοχές διανυκτερεύουν περίπου 70 – 80 δημοσιογράφοι, Όμως φανταστείτε, τι θα γίνει όταν θα αποκαλυφθεί η ταυτότητα του νεκρού. Πρέπει να οργανωθούμε σωστά απέναντι σε αυτό που έρχεται. Ίσως  πιο ωφελημένη από την αρχαιολογική ανακάλυψη βγει η Θεσσαλονίκη, καθώς έχει τις κατάλληλες υποδομές, αεροδρόμιο και καλή συγκοινωνία για να «αντέξει» στρατιές τουριστών. Και ίσως εδώ απλά έρχονται για να ρίχνουν μία ματιά στον Τύμβο και να φεύγουν. Όχι για να διανυκτερεύουν. Ή ίσως εντάξουν την Αμφίπολη σε ένα πακέτο περιήγησης. Σε αυτή την περίπτωση, πιο κερδισμένα θα αναδειχθούν τα κατά τόπους τουριστικά πρακτορεία που θα κάνουν κρατήσεις σε πακέτα διαδρομών. Αλλά και πάλι σε ποια διαδρομή να ενταχθεί η Αμφίπολη; Ο τάφος του Φιλίππου στη Βεργίνα απέχει 200 χιλιόμετρα από εδώ και εκτός από εξαιρετικά Σπήλαια, λίμνες και το μουσείο της Αμφίπολης, δεν έχουμε κάτι άλλο να επιδείξουμε σε κοντινή απόσταση», λένε μέλη της ΟΤΑ και εύχονται το δικό τους μνημείο να μην μείνει στα χαρτιά ενός «ξεχασμένου business plan» του υπουργείου Ανάπτυξης. «Αν και θα περάσει ένας χρόνος για να γίνει επισκέψιμος ο Τύμβος, πιστεύω να μην αφήσουμε καμία ευκαιρία να πάει χαμένη, όπως έγινε και στη Βεργίνα», καταλήγουν ομόφωνα.

Πηγή: news247.gr

Νέες φωτογραφίες μέσα από τον αρχαίο τάφο της Αμφίπολης αναμένονται μέσα στα επόμενα εικοσιτετράωρα, καθώς η αρχαιολογική σκαπάνη πρόκειται να αποκαλύψει ολόκληρες τις Καρυάτιδες.

Οι εργασίες της ομάδας των αρχαιολόγων και των τεχνικών συνεχίζονται, με την αφαίρεση άμμου, ενώ ενισχύεται η υποστύλωση στον πρώτο και τον δεύτερο θάλαμο, με ισοδύναμα μέτρα αποχωμάτωσης και υποστύλωσης.

Oι αρχαιολόγοι «σκανάρουν» προσεκτικά την κάθε χούφτα χώμα που βγαίνει από τον τύμβο Καστά, καθώς βρέθηκαν κομμάτια από την χαίτη του Λέοντα της Αμφίπολης.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αρχαιολόγοι θα επιχειρήσουν να μπουν στον τρίτο θάλαμο από την είσοδο, που βρίσκεται κάτω από τον τρίτο διαφραγματικό τοίχο.

Έτσι, ξεκίνησαν εργασίες αφαίρεσης των χωμάτων που βρίσκονται μπροστά στην είσοδο, διαδικασία, η οποία είναι ιδιαίτερα δύσκολη μιας και οι ανασκαφείς έχουν καταφέρει να απομακρύνουν μόλις 30 με 40 πόντους από τον όγκο του χώματος.

Σύμφωνα με την υπεύθυνη των ανασκαφών, Κατερίνα Περιστέρη, πρόκειται για συνθήκες σπηλαίου.

Πηγή: madata.gr

https://www.youtube.com/watch?v=yOGLw-Sf-Wk

Σε μία απόσταση περίπου 100χμ από τη Θεσσαλονίκη, πηγαίνοντας προς την Καβάλα, πέρα από την γέφυρα του Στρυμόνα, μεταξύ χαμηλών λόφων, βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Αμφίπολης.

Η Αμφίπολη ήταν αρχαία πόλη χτισμένη στην ανατολική Μακεδονία, στις όχθες του ποταμού Στρυμόνα, στη θέση πόλης που παλαιότερα ονομαζόταν “Εννέα Οδοί” ή πολύ κοντά σε αυτήν. Η Αμφίπολη ιδρύθηκε από Αθηναίους το 437 π.Χ. με στόχο τον έλεγχο της πλούσιας σε πρώτες ύλες περιοχή και εγκαταλείφθηκε οριστικά τον 8ο αιώνα μ.Χ.

Σήμερα στην περιοχή είναι χτισμένος ο ομώνυμος σύγχρονος οικισμός, που βρίσκεται περίπου 60 χλμ. νοτιοανατολικά των Σερρών.

Οι ανασκαφές έγιναν για πρώτη φορά το 1956 από την Ελληνική Εφορεία Αρχαιοτήτων.

Η αρχαία πόλη της Αμφίπολης χτίστηκε σε στρατηγικής σημασίας ύψωμα, 5 χμ από τη θάλασσα, πάνω στην την ανατολική όχθη του Στρυμόνα, ακριβώς εκεί που εξέβαλλε από τη λίμνη του Αχινού, (η οποία τώρα έχει αποξηραθεί). Μια στροφή του Στρυμόνα προστάτευε τα δυτικά τείχη της πόλης.

Το μέρος το οποίο ανήκε στους Εδωνίτες της Θράκης αρχικά ονομαζόταν “Εννέα Οδοί”, επειδή, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (ζ’, 114), ο Ξέρξης καθώς περνούσε τις γέφυρες έθαψε ζωντανά εννέα νεαρά αγόρια και εννέα νεαρά κορίτσια. Το μέρος αποικήθηκε και ονομάστηκε Αμφίπολη από του Αθηναίους το 437 π.Χ. Είχε προηγηθεί μία αποτυχημένη προσπάθεια 28 χρόνια πριν.

Όπως αναφέρει ο καθηγητής, Πάνος Ηπειρώτης, η Αμφίπολη αντλώντας πλούτο από τα ορυχεία χρυσού στο Παγγαίο, ήταν μία από τις σημαντικότερες περιοχές που είχαν κατακτήσει οι Αθηναίοι, και αυτό εξηγεί τον τρόμο που επικράτησε στην Αθήνα κατά τη διάρκεια του Πελοπονησιακού πολέμου όταν έφτασε η είδηση το 424 π.Χ. ότι οι Σπαρτιάτες με αρχηγό τον Βρασίδα είχαν περικυκλώσει και πολιορκούσαν την Αμφίπολη. Ο ιστορικός (και στρατηγός) Θουκιδίδης κατόρθωσε να διασώσει το στόλο του στις εκβολές του Στρυμόνα αλλά λόγω της αποτυχίας του να σώσει και την Αμφίπολη, εξοστρακίστηκε για 20 χρόνια από την πατρίδα του (Θουκ, δ’, 104-6; ε’, 26). Το 421 π.Χ οι Αθηναίοι έκαναν άλλη μια αποτυχημένη προσπάθεια να επανακαταλάβουν την πόλη. Στην μάχη του ιππικού, και ο Αθηναίος στρατηγός Κλέων και ο αντίπαλος του Σπαρτιάτης Βρασίδας σκοτώθηκαν.

Η Αμφίπολη κατακτήθηκε στη συνέχεια από τον Φίλιππο Β’ τον Μακεδόνα το 358 π.Χ. Μετά τη μάχη στην Πύδνα το 168 π.Χ. η Αμφίπολη έγινε πρωτεύουσα της μίας εκ των τεσσάρων ελληνικών επαρχιών που ίδρυσαν οι Ρωμαίοι. Ο απόστολος Παύλος πέρασε από την Αμφίπολη καθώς πήγαινε στη Θεσσαλονίκη και κήρυξε τον Χριστιανισμό. Η πόλη ήταν επίσης μέρος στάθμευσης για τους ταξιδιώτες που χρησιμοποιούσαν την Εγνατία οδό, και ήταν ακόμη και το έδρα του παρατηρητή των Ρωμαίων κατά την Πρωτοχριστιανική περίοδο.

Σημείο κατατεθέν και έμβλημα της περιοχής αλλά και της Μακεδονίας όλης, είναι το λιοντάρι της Αμφίπολης

Πρόκειται για ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία του 4ου αιώνα π.χ. που διασώθηκαν και μέχρι τώρα είναι το μοναδικό που αναστηλώθηκε και βρίσκεται σήμερα δίπλα στην παλιά γέφυρα του Στρυμόνα στην επαρχιακή οδό Αμφίπολης – Σερραϊκής Ακτής.

Το ταφικό μνημείο του Λέοντος συνδέεται άρρηκτα με το ταφικό σήμα του τύμβου που στην πραγματικότητα είναι το θεμέλιο του και τοποθετείται στο μέσον και στο υψηλότερο σημείο του βάσει και της γεωμετρίας που δίνει ο ταφικός περίβολος.

Ο Τύμβος Καστά και το λιοντάρι

Ο Τύμβος Καστά Αμφίπολης και το μνημείο του Λέοντος είναι δύο μνημεία που συνομιλούν μεταξύ τους συνδυάζοντας συγκρίσιμα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά και η χρονολόγησή τους ανήκει στο τελευταίο τέταρτο του 4ου π.Χ. αιώνα.

“Οι λατύπες (θραύσματα από επεξεργασία μαρμάρου) που βρέθηκαν γύρω από το ταφικό σήμα στην κορυφή του τύμβου Καστά, δηλώνει την ύπαρξη μεγάλου μαρμάρινου μνημείου, που δεν είναι άλλο από το Λέοντα και την βάση του”, επισημαίνει η Προϊσταμένη της ΚΗ’ Εφορίας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Κατερίνα Περιστέρη.

Οι ανασκαφές του ταφικού περιβόλου του τύμβου “Καστά” το 2013, αποκάλυψαν ότι ένα μεγάλο μέρος του περιβόλου έχει αποξηλωθεί κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους με αποτέλεσμα αρκετά μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη να μη βρίσκονται στη θέση τους. Μια ευρύτερη αρχαιολογική έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή της Αμφίπολης της αρχαιολόγου Κατερίνας Περιστέρη και του συνεργάτη της αρχιτέκτονα Μιχάλη Λεφαντζή, στην προσπάθειά τους να εντοπίσουν τα χαμένα αρχιτεκτονικά μέλη τους, οδήγησε στην περιοχή του χώρου του μνημείου του Λέοντα της Αμφίπολης όπου βρέθηκαν είτε διάσπαρτα, είτε εντοιχισμένα στη βάση του Λέοντος, μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη με προέλευση τον ταφικό περίβολο.

Αρχαιολογικό θρίλερ: Εικόνες από τις ανασκαφές της Αμφίπολης. Ψάχνουν για τάφους της Ρωξάνης και του γιου του Μ. Αλέξανδρου

Η έρευνα αυτή συνδέει τον σημαντικό ταφικό περίβολο του τύμβου Καστά με τον Λέοντα της Αμφίπολης ρίχνοντας άπλετο φως στην ιστορίας της περιοχής και στις μέχρι τώρα υποθέσεις κατασκευής και προέλευσης του μνημείου, σύμφωνα με τις οποίες κατά τον καθηγητή Αρβανιτόπουλο, το λιοντάρι της Αμφίπολης στήθηκε από τον ’γνωνα με υπόδειξη του φίλου του Περικλή, για να θυμίζει τους 10000 νεκρούς που έπεσαν στην μάχη του Δραβίσκου για το μεγαλείο της Αθήνας, ενώ κατά τον αρχαιολόγο Λαζαρίδη το ταφικό έργο του 4ου αιώνα π.Χ. ιδρύθηκε προς τιμήν του ναυάρχου του Μ. Αλεξάνδρου Λεωσθένους από την Μυτιλήνη. Παράλληλα πιθανολογείται ότι το επιτάφιο μνημείο ανήκει στον Λαομέδοντα, ναύαρχο και πιστό σύντροφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Γεγονός είναι ότι κατά την περίοδο που χρονολογείται ο ταφικός περίβολος, μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου μέχρι το τέλος του 4ου π.Χ. αιώνα, διαδραματίζονται σπουδαία ιστορικά γεγονότα στην περιοχή της Αμφίπολης. Σημαντικοί στρατηγοί και ναύαρχοι του Μ. Αλεξάνδρου σχετίζονται με την περιοχή, εδώ ο Κάσσανδρος εξορίζει και θανατώνει το 311 π.Χ. τη νόμιμη σύζυγο του Μ. Αλεξάνδρου Ρωξάνη και το γιο του Αλέξανδρου.

Το λιοντάρι της Αμφίπολης έχει ύψος 5,30μ. και εικονίζεται καθιστό στα πίσω πόδια. Πρώτη φορά έγινε γνωστή η ύπαρξη του ευρήματος στην Αθήνα από μία αναφορά της 7ης μεραρχίας του ελληνικού στρατού το 1912. Κατά τον μήνα Αύγουστο το 1916, ’γγλοι στρατιώτες που κατασκεύαζαν οχυρωματικά έργα στην γέφυρα της Αμφίπολης, βρήκαν τα μαρμάρινα κομμάτια του λιονταριού και προσπάθησαν να τα μεταφέρουν ως την θάλασσα προκειμένου να τα φυγαδεύσουν στην Αγγλία. Μα η προσπάθεια τους ματαιώθηκε από τους Βουλγάρους οι οποίοι μόλις είχαν καταλάβει το Παγγαίο και άρχισαν να τους βομβαρδίζουν.

Σύμφωνα με τους ιστορικούς και αρχαιολόγους το πρόσωπο του λιονταριού, που υπήρξε ανέκαθεν ιερό σύμβολο των Μακεδόνων, ήταν στραμμένο κατά την πόλη, εκφράζοντας έτσι πληρέστερα το σκοπό και το μεγαλείο της.

Ο Λέων της Αμφίπολης ανεγέρθηκε ως συμβολικό μνημείο, που εξέφραζε την μεγάλη δύναμη της πόλης, όπως συνέβη και με τους Λέοντες της Δήλου. Επιπροσθέτως η λαϊκή παράδοση λέει ότι ο γλύπτης του, αγνώστου ταυτότητας, αφού τελείωσε το δημιούργημα του, το οποίο αποτελούσε και την αποκορύφωση της καριέρας του και έπρεπε να είναι σύμβολο δύναμης αφού ήταν αφιερωμένο σε κάποιο σημαντικό πρόσωπο βρέθηκε μπροστά σε μια δυσάρεστη έκπληξη. Το λιοντάρι δεν είχε την γλώσσα του. Απελπισμένος λοιπόν το πέταξε στον ποταμό Στρυμόνα προκειμένου να μην το δει κανείς και ντροπιαστεί.

Η ανασκαφική έρευνα στον Τύμβο «Καστά» της αρχαίας Αμφίπολης συνεχίζεται και μέρα με τη μέρα ολοκληρώνεται το παζλ της ιστορίας, με το Λιοντάρι της Αμφίπολης να στέκει αγέρωχο και επιβλητικό αποκαλύπτοντας τη σημαντικότητα των ανασκαφικών ευρημάτων που ξετυλίγουν το κουβάρι της ζωής του Μ. Αλεξάνδρου.

Οι τελευταίες αρχαιολογικές αποκαλύψεις δίνουν νέο ενδιαφέρον στα ευρήματα της περιοχής με ένα ολόκληρο θρίλερ να εξελίσσεται στην Αμφίπολη.

Οι νέες ανασκαφές

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την Κατερίνα Περιστέρη στην 27η αρχαιολογική επιστημονική συνάντηση, που διεξήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, τα δύο τελευταία έτη, κατά τη διεξαγωγή των ανασκαφών στον λόφο Καστά, αποκαλύπτεται ένας μοναδικός ταφικός περίβολος στον κόσμο, λόγω του μεγέθους του που αγγίζει τα 500 περίπου μέτρα, με ακριβείς αναλογίες ύψους 3 μέτρων και συνολικού μήκους 497 μέτρων.

Τον Ιούνιο, μετά τη χρηματοδότηση των 100.000 ευρώ από το υπουργείο Πολιτισμού, οι ανασκαφές που είχαν σταματήσει λόγω χειμερινής περιόδου συνεχίστηκαν, με την κ. Περιστέρη να απομακρύνει αρχικά τους τόνους χώματος που σκέπαζαν τον λόφο Καστά, και στη συνέχεια να ολοκληρώνει την ανασκαφή του μεγαλοπρεπούς ταφικού περιβόλου που χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 4ου αι. π.Χ.

Όπως είχε επισημάνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, στην 27η αρχαιολογική επιστημονική συνάντηση, η κ. Περιστέρη, «κατά την περίοδο που χρονολογείται ο ταφικός περίβολος, μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου μέχρι το τέλος του 4ου π.Χ. αιώνα, διαδραματίζονται σπουδαία ιστορικά γεγονότα στην περιοχή της Αμφίπολης. Σημαντικοί στρατηγοί και ναύαρχοι του Μ. Αλεξάνδρου σχετίζονται με την περιοχή. Εδώ ο Κάσσανδρος εξορίζει και θανατώνει το 311 π.Χ. τη νόμιμη σύζυγο του Μ. Αλεξάνδρου Ρωξάνη και το γιό του Αλέξανδρο Δ’».

Ο ταφικός περίβολος χρονολογείται γύρω στο 325 – 300 π.Χ. και φέρεται να έχει την υπογραφή του φημισμένου της εποχής εκείνης, αρχιτέκτονα, Δεινοκράτη, που σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία ήταν και στενός φίλος του Μ. Αλεξάνδρου.

Οικοδομήθηκε από θασίτικο μάρμαρο που μεταφέρθηκε στη περιοχή με ειδικά πλοιάρια, ενώ οι μαρμάρινοι δόμοι από την Αλική της Θάσου, τοποθετήθηκαν με ειδικούς γερανούς, κατασκευασμένους από ξύλο, σίδηρο και μολύβι, ίχνη των οποίων βρέθηκαν κατά την αρχαιολογική ανασκαφή.

Σύμφωνα με τις αρχαιολογικές έρευνες, ένα μεγάλο μέρος του περιβόλου έχει αποξυλωθεί κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους με αποτέλεσμα αρκετά μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη του να μη βρίσκονται στη θέση τους. Μια ευρύτερη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή της Αμφίπολης στην προσπάθεια να εντοπιστούν τα χαμένα αρχιτεκτονικά μέλη, οδήγησε την Κατερίνα Περιστέρη και τους συνεργάτες της, στην περιοχή του χώρου του μνημείου του Λέοντα της Αμφίπολης όπου τα χαμένα μέλη του περιβόλου, βρέθηκαν είτε διάσπαρτα, είτε εντοιχισμένα στη βάση του Λέοντος. Η χρονολόγηση τόσο του ταφικού περιβόλου όσο και του Λέοντα συμπίπτει και ανήκει στο τελευταίο τέταρτο του 4π.Χ. αιώνα.

«Μετά την ανακάλυψη του ταφικού περιβόλου του τύμβου Καστά, όπως απέδειξε η έρευνά μας, το ταφικό μνημείο του Λεόντα συνδέεται με το ταφικό σήμα του τύμβου που στην πραγματικότητα είναι το θεμέλιό του και τοποθετείται στην κορυφή του τύμβου βάσει και της γεωμετρίας που μας δίνει ο ταφικός περίβολος» είπε κατά την παρουσίαση των ανασκαφών της η προϊσταμένη της ΚΗ’ Εφορίας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.

Παρουσιάζοντας τα νέα ανασκαφικά δεδομένα, με αρχιτεκτονική τεκμηρίωση, για τον τρόπο και τον τόπο κατασκευής του μνημείο του Λέοντα της Αμφίπολης, ο διεθνώς αναγνωρισμένος αρχιτέκτονας Μιχάλης Λεφαντζής, τόνισε ότι τα χαμένα μέλη του ταφικού περιβόλου αποτελούν σήμερα τη βάση του Λέοντα της Αμφίπολης, ενώ η κλήση των μαρμάρινων δόμων αποδεικνύουν την κυκλική τους φορά και ότι είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του μεγάλου ταφικού περιβόλου.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα Μιχάλη Λεφαντζή, ο περήφανος Λέοντας της Αμφίπολης, με ύψος 5,20 μέτρων αποδεικνύεται πως ήταν στην κορυφή του ταφικού μνημείου του Καστά, πάνω σε ένα μαρμάρινο βάθρο που τα κομμάτια του μεταφέρθηκαν από τα λατομεία της Θάσου, με ειδικές σχεδίες και ξύλινα κάρα που τραβούσαν βόδια εργασίας. Ο Λέοντας της Αμφίπολης, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, φέρεται ότι φιλοτεχνήθηκε στο συγκεκριμένο σημείο, χωρίς να είναι γνωστό, ακόμη το όνομα του μεγάλου γλύπτη της εποχής.

Πηγή: news247.gr

Την πεποίθηση ότι το ανασκαφικό έργο στον τύμβο Καστά, στην αρχαία Αμφίπολη, αφορά μνημείο του τελευταίου τετάρτου του 4ου αιώνα π.Χ., εξέφρασε η προϊσταμένη της ΚΗ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Κατερίνα Περιστέρη, μιλώντας σήμερα σε δημοσιογράφους.

Όπως ανέφερε: «Πιστεύω ότι αυτό το μνημείο είναι ακράδαντα του τελευταίου τετάρτου του 4ου π.Χ. αιώνα και έχουμε όλες τις αποδείξεις γι’ αυτό. Είναι μάταιο να βγαίνουν συνάδελφοι και να λένε για ρωμαϊκά χρόνια ή οτιδήποτε άλλο».

Υπογράμμισε, δε, ότι «η ανασκαφή γίνεται όχι μόνο για το καλό της αρχαιολογίας, αλλά για το καλό αυτού του τόπου σε μια κρίσιμη χρονική περίοδο και την παρακολουθεί όλος ο κόσμος».

Παράλληλα ευχαρίστησε τους συνεργάτες της,το υπουργείο Πολιτισμού, αλλά και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό για τη βοήθεια, ενώ δεν έκρυψε την ενόχλησή της με ορισμένους συναδέλφους της που, όπως τόνισε, «βγαίνουν και μιλάνε στις τηλεοράσεις και τις εφημερίδες, προσπαθώντας να έχουν πέντε λεπτά δημοσιότητας και αυτό για μένα δεν είναι καλό, προσβάλλει όχι μόνο την ανασκαφή, όχι μόνο την έρευνά μας, αλλά και τον τόπο».

Σε ό,τι αφορά στην ενημέρωση για την πορεία της ανασκαφής, η κ. Περιστέρη επεσήμανε ότι «γίνεται προσπάθεια να ενημερωθούν όχι μόνο οι αρχαιολόγοι, αλλά όλος ο κόσμος, με τα δελτία Τύπου που βγαίνουν σε συνεργασία το υπουργείο Πολιτισμού, την κυρία Λίνα Μενδώνη και την κυρία Άννα Παναγιωταρέα που μας στηρίζει στον τομέα της δημοσιογραφίας, τον υπουργό και άλλους», επισημαίνοντας ότι αυτό βοηθά όλο τον κόσμο να ξέρει τι γίνεται κάθε στιγμή.

«Μέχρι τώρα, οι ανασκαφές ξέρουμε καλά ότι ήταν στα κρυφά, οι αποθήκες είναι γεμάτες ευρήματα που τι σκοπό έχουν; Μετά από δεκαετίες να μελετηθούν, κάποιες δεκαετίες να συντηρηθούν, χάνοντας έτσι την αξία τους. Για εμάς είναι καλό, η επιστήμη και ο πολιτισμός να κυκλοφορεί», υπογράμμισε.

Επίσης έγινε γνωστό ότι σήμερα έχει αρχίσει και η απελευθέρωση των φορτίων χώματος επάνω από τον τάφο. Επειδή υπάρχει μεγάλος όγκος χώματος που φτάνει τα 14 μέτρα σε ύψος επάνω από τον τύμβο, έχει ξεκινήσει η αφαίρεση σταδιακά ανατολικά και δυτικά από την είσοδο του αρχαίου μνημείου.

Τι έλεγε στον πρωθυπουργό η Κ. Περιστέρη για τον τάφο της Αμφίπολης

Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, όταν επισκέφθηκε τον Αύγουστο το σημείο των ανασκαφών στον λόφο Καστά, ενημερώθηκε από την υπεύθυνη αρχαιολόγο Κατερίνα Περιστέρη. Τον κ. Σαμαρά συνόδευαν ο υπουργός Πολιτισμού Κωνσταντίνος Τασούλας και η γενική γραμματέας του υπουργείου Λίνα Μενδώνη.

Η κα Περιστέρη είχε αναφέρει τότε ότι «στον τύμβο σίγουρα βρίσκεται στρατηγός ή στρατηγοί».

Συγκεκριμένα, στον διάλογο που θα παρακολουθήσετε υποστηρίζει: «Πρέπει να είναι κάποιος στρατηγός μέσα. Σίγουρα είναι τάφος για άτομο ή για άτομα τα οποία είναι στρατηγοί. Δεν είναι κάτω από στρατηγούς. Πολύ σημαντικά άτομα ή άτομο. Το μεγάλο καλό για μένα είναι ότι αυτοί τον σφράγισαν αυτόν τον τάφο, γιατί τον θεωρούσαν πολύ σημαντικό και φοβήθηκαν μήπως συληθεί. Και αυτοί που άνοιξαν τους επάνω δόμους δεν προσχώρησαν πολύ».

Πηγή:zougla.gr

Ρεπορτάζ: Xρήστος Μαζάνης

Για πρώτη φορά ένας Έλληνας ζωγράφος, εντυπωσιασμένος από το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης, έπειτα από πολλές ώρες προσωπικής ενασχόλησης, παρουσίασε τέσσερα σχέδια που έφτιαξε και τα οποία απεικονίζουν τον λόφο Καστά.

Ο ίδιος, μιλώντας στο zougla.gr, ανέφερε ότι για να καταλήξει στα συγκεκριμένα σχέδια, μελέτησε όλα τα στοιχεία και τις φωτογραφίες που έδωσε στη δημοσιότητα το Υπουργείο Πολιτισμού μέχρι σήμερα.

Αν και δεν είναι αρχαιολόγος, ούτε ιστορικός, όπως υποστήριξε, προσέγγισε το θέμα του σχεδιασμού «υπό το πρίσμα ενός καλλιτέχνη που έχει μάθει να βλέπει και να σκέφτεται αναλογικά».

Σε συνέντευξή του στην ηλεκτρονική μας εφημερίδα αναφέρει ότι «τα δεδομένα για τη σχεδίαση του τάφου δεν αποκλείεται να αλλάξουν τις επόμενες ημέρες».

Τα σχέδια του ζωγράφου Γεράσιμου Γερολυμάτου

Όπως αναφέρει σε άρθρο, στο προσωπικό του ιστολόγιο: «το σχέδιο 1, είναι μια ελεύθερη καταγραφή των δεδομένων και τοποθέτηση των στοιχείων πάνω σε μια ελαφρώς επικλινή κάτοψη του τύμβου χωρίς κλίμακα. Ο τύμβος είναι προσανατολισμένος σε κατεύθυνση νοτιοδυτική».

Σχέδιο 1

Για το δεύτερο σχέδιο διευκρινίζει ότι «υπό κλίμακα 1/1000, είναι μια πλήρης κάτοψη του τύμβου, όπου αποτυπώνεται με σχετική ακρίβεια η αναλογική σχέση του τάφου με εμβαδό περίπου 100 τ.μ., ως προς την επιφάνεια του υπόλοιπου τύμβου των 20 περίπου στρεμμάτων (20.000 τ.μ.). Δηλαδή μια αναλογία της τάξης του 1/200.Υπάρχει επίσης και μια υψομετρική αποτύπωση τόσο του τύμβου, όσο και του μαρμάρινου Λέοντα με τη βάση του που βρισκόταν στο κέντρο πάνω σε αυτόν».

Σχέδιο 2

Συνεχίζοντας στην περιγραφή του δεύτερου σχεδίου, ο ζωγράφος αναφέρει: «Η πρώτη εντύπωση από το συγκεκριμένο σχέδιο, δεν προκαλεί έκπληξη για το πράγματι μεγάλο μέγεθος του τύμβου, όσο για το “μικρό” μέγεθος του τάφου. Ο συντριπτικά “άδειος” χώρος, υποβάλλει στην σκέψη πολλά ερωτήματα σχετικά με το φαινομενικό ή αληθινό κενό του. Ποια λογική μπορεί να εξυπηρετούσε η σπατάλη χρόνου και χρημάτων για τη διαμόρφωση ενός τόσο μεγάλου χώρου και το κτίσιμο μιας τεράστιας περιβόλου, αν ο τελικός σκοπός ήταν πράγματι η κατασκευή ενός μνημείου με τις γνωστές διαστάσεις;».

Ο ζωγράφος Γεράσιμος Γερολυμάτος

Το σχέδιο 3, σύμφωνα με τον κ. Γερολυμάτο αφορά μια τομή του τύμβου υπό κλίμακα 1/1000, η οποία καταδεικνύει από άλλη οπτική γωνία τις σχέσεις των μεγεθών, του ταφικού μνημείου από τη μια, ως προς τον συνολικό όγκο του τύμβου από την άλλη.

«Σχέση, που με αναλογία 1/8 προς την διάμετρο του, όπως θα παρατηρήσετε, μόνο “αναλογική” δεν θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί. Μάλιστα, τα 7/8 του ακόμα άγνωστου πυρήνα του τύμβου, προκαλούν την κοινή λογική με την σκέψη, πως υπάρχουν ακόμη πολλά να βρεθούν, ίσως από άλλες εισόδους και σε άλλους θαλάμους. Η υψομετρική αποτύπωση στο σχέδιο περιλαμβάνει το σύνολο του ύψους μαζί με τον Λέοντα στην κορυφή του τύμβου», προσθέτει.

Σχέδιο 3

Όσον αφορά στο τέταρτο σχέδιο, έχει φτιαχτεί υπό κλίμακα 1/150. Ο ζωγράφος, σε μια πιο λεπτομερή τομή αυτή την φορά του ταφικού μνημείου, αποτυπώνει τις καταχώσεις των θαλάμων Α-Β-Γ και την πιθανή διαδρομή των τυμβωρύχων μέχρι τον νεκρικό θάλαμο στην περίπτωση που αυτός είναι συλημένος.

Σχέδιο 4

Στο άρθρο του  ο κ. Γερολυμάτος καταλήγει:«Θα αναφέρω ακόμα μερικές σχέσεις εκπληκτικών αναλογιών, που καταδεικνύουν μια ασυνήθιστα υψηλή διαφορά κλίμακας μεταξύ των δομικών παραμέτρων.

-Ο ένας από τους ταφικούς θαλάμους με μήκος 6 μέτρων, θα χωρούσε περίπου άλλες 26, 3 φορές, συνεχόμενα πάνω στον άξονα της διαμέτρου των 158,40 μέτρων.

-Το πλάτος της εισόδου του ταφικού μνημείου, με 4,5 έως 5 μέτρα άνοιγμα, αναλογεί στο 1/100 της συνολικής περιμέτρου της περιβόλου, που είναι περίπου 500 μέτρα (497μ., για την ακρίβεια)

-Ο Λέων, με ύψος 5.30 μέτρα, ίσα-ίσα που θα χωρούσε όρθιος ή ξαπλωτός μέσα στον προθάλαμο των Σφιγγών, ενώ με τη βάση του μαζί (15,30 μ.) φτάνει το μήκος δυόμισι θαλάμων (άνω των 2/3 δηλαδή του μήκους του ταφικού μνημείου με τα έως τώρα δεδομένα)!

-Ακόμη, το μήκος της περιβόλου αντιστοιχεί στο άθροισμα 25 ταφικών μνημείων στη σειρά και με 32,6 φορές το ύψος του Λέοντα με την βάση του.

Τελικά, αφού όπως όλοι λένε “μιλάει” η γεωμετρία, οι αναλογίες του τύμβου μας δείχνουν, πως ίσως βρισκόμαστε στην αρχή μόνο μιας συγκλονιστικά μεγάλης αρχαιολογικής περιπέτειας που θα μας αποκαλύψει πολλά.

Ανεξάρτητα, λοιπόν, από το τι θα βρεθεί μέσα στον τάφο το επόμενο χρονικό διάστημα, έχω την πεποίθηση ότι ο τύμβος κρύβει μέσα του πολλά περισσότερα μυστικά».

(Σύγκριση της μεγάλης πυραμίδας στην Αίγυπτο με τον τύμβο στην Αμφίπολη)

Πηγή: zougla.gr

«Η αρχαιολογία είναι μια επιστήμη που κρύβει πάρα πολλές εκπλήξεις. Η ανασκαφή κρύβει ακόμα μεγαλύτερες» είπε η γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, μιλώντας για την πορεία της ανασκαφής στην Αμφίπολη.

Μιλώντας στον Real fm και ερωτηθείσα πότε αναμένεται να τελειώσει η ανασκαφή, η κ. Μενδώνη είπε: «Εξαρτάται. Είναι αυτός ο θάλαμος μόνο; Αν είναι αυτός ο θάλαμος, μπορεί κανείς να βάλει κάποιο όριο. Αν, όμως, υπάρχει συνέχεια; Τι είναι αυτή η συνέχεια; Τι δυσκολία θα έχει η συνέχεια αυτή;»

Σχετικά με τις εκτιμήσεις για την ταυτότητα του τάφου, δήλωσε ότι «όποιος κάνει εικασίες είναι απλώς εικασίες, σενάρια εργασίας».

«Εμείς προτιμούμε να μένουμε στα δεδομένα της ανασκαφής, αυτά τα οποία μας πληροφορούν η ανασκαφική ομάδα και υπεύθυνη αρχαιολόγος της ανασκαφής, η κ. Περιστέρη. Το πιο σοφό, αυτήν τη στιγμή, είναι να μένουμε στα δεδομένα μας» δήλωσε.

Οι στερεωτικές εργασίες στο ταφικό μνημείο θα συνεχιστούν μέχρι την Πέμπτη, οπότε αναμένονται πιθανότατα και ανακοινώσεις για την συνέχιση των εργασιών.

Πηγή: in.gr