Category Archives: Uncategorized

A Facebook page dedicated to Greek imports to Australia is gaining momentum.

As Greece continues to trudge its way through the economic crisis, one man Down Under is trying to assist in the best way he knows how.

Steve Tsouparidis is responsible for the Facebook page ‘Greek made products in Australia’.

Through the page he promotes various Greek-made brands and products, ranging from fashion and food products to musical instruments and building materials, all with the intention to “make Greek Australians aware of what Greece actually manufactures and produces”.

“A lot of the products are available in Australia. Everything from hand-made suits to soft drinks, machinery paint, windows, floorboards, and makeup,” Mr Tsouparidis explains.

“These are 100 per cent Greek companies, made in Greece – they’re not foreign multinationals. Many of them are family-owned too, which is all the more reason to support them.”

Since starting the page in 2012, he has seen a peak in people’s interest over the years and now has close to 2,000 people connected to his page from all over the world, including North America, Canada, Germany, Belgium and Sweden.

What’s more, the Melbourne-based construction worker does all the research and promotion in his spare time without a desire to be compensated. For him it’s simple: Greeks abroad can do their part to help Greece, by choosing to buy Greek.

“We are Greek Australians and we should be in some way supporting our motherland. A lot of other cultures support their own products; for example, my wife is Italian and many Italians only buy Italian products. So why shouldn’t we do the same?”

The page is not only aimed at educating consumers about their choices, but also looks to give Greek companies a platform through which to promote themselves to a wider audience free of charge, while showing importers new potential products.

“I have a lot of Greek companies that get in contact with me; this way I make a lot of importers aware of what Greece actually manufactures, and they can say ‘hey, this is advertised on the page, maybe we can bring it to Australia’. I’d really like to see more products made in Greece sold in Australia – that’s my main aim,” he says.

Though Mr Tsouparidis’ page is not the only one of its kind, his is by far the most detailed, providing links and details on where each product can be found.

But while we know that Greek imports to Australia increased by 30 per cent in 2014 alone, he admits the only way to continue seeing results is by people taking their vote to the checkout.

“Product awareness is very important. If people see a product, they think ‘I’ll try it’ or at least it’ll be in the back of their mind.
“But the thing is, people have to go and buy these products. I could put them on my page 100 times, but we can only do so much. We put them on there so people are aware of it, but then they have to actually purchase it,” he explains.

He cites examples where demand has seen real results with consumable products such as Loux soft drinks and ION chocolate, which a few years back were nowhere to be found in Australia until there was adequate demand.

While certain products may carry a heavier price tag due to the cost of importing, there are others that prove to be a better investment.

“There are these good quality aluminium windows and doors that are manufactured in Greece called Aluminco. The quality is better than what we have here and the cost is virtually the same,” he says.

Having experienced the variety and quality of products first-hand, Mr Tsouparidis says he will continue to spread the word about Hellenic products until people of the diaspora have more access.

“Some people are pretty ignorant and think Greece doesn’t make anything. But actually it does – we just need to show a little bit of interest in what it manufactures. If we show more interest, it will import more into Australia. It’s just educating people – that’s the aim.”

source:Neos Kosmos

Glendi’s ‘new face’ promises a feast of delights at the 2016 National Multicultural Festival

Tens of thousands will flock to Civic in Canberra this Sunday for the national capital’s annual celebration of all things Greek.

The Philhellene frolics begin in earnest on Sunday when ACT’s Greek community take over the main Harmony stage in Garema Place between 11.30am am to 5.00pm with entertainment to be provided by the Aegean Groove band and the Canberra Hellenic dancers.

Keeping everything moving will be Coffee Club impresario John Lazarou and Bico Athanasas as MCs.

Georgia Alexandrou, vice-chair of the Glendi subcommittee, told Neos Kosmos the organisers’ aim this year was “to give a new face” to the ACT’s annual Greek festival.

“This is an opportunity for our members to get together, to promote our culture and customs to the broader Canberra community, and to show the younger generation to celebrate Greek style.” The 2016 National Multicultural Festival celebrates its 20th anniversary this weekend and is predicted to attract a record crowd. During the 2015 festival more than 270,000 people flocked to the heart of the city to revel in Canberra’s love affair with its cultural diversity.

Yvette Berry, ACT Minister for Multicultural Affairs, said that the 2016 National Multicultural Festival celebrated Canberra’s unique cultural mix.

“Canberrans hail from more than 170 culturally diverse backgrounds. Ours truly is a city that has been built on a firm foundation of multiculturalism,” said Ms Berry.

“From the African Village, Chinese Spring Festival and Pacific Islander Showcase, to the Greek Glendi, ‘India in the City’ and Latin Quarters, [the Festival] will have all continents, cultures and cuisines covered.”

In addition to everything Hellenic, the festival features performances and a ‘World of Food’ fair with a kaleidoscope of cultural influences from Africa, China, India, Latin America, Malaysia and Europe, along with Indigenous Australia.

The Glendi was established in 2013 as an initiative of the of the Hellenic Club of Canberra which is the Glendi’s major sponsor.

As always, high on the list of attractions will be the traditional delicacies on offer says Ms Alexandrou.

“Don’t miss out on mouthwatering souvlaki, lamb kondosouvli, the best calamari in town, grilled halloumi from ‘the Cyprus plate’, traditional baklava, and of course our famous loukoumathes!”

With more than 120 local volunteers helping at last year’s Glendi, enthusiasm within the ACT Greek community for the event is at an all time high with organisers expecting to break the volunteering record this year.

source:Neos Kosmos

The Northern Territory businessmen have their sights set on the Hunter Valley site.

Nick Paspaley, the pearl king of Australia, has moved a step closer to buying the Dartbrook coal mine with controversial former mining magnate Nathan Tinkler.

John Robinson and Nick Paspaley, both Northern Territory businessmen, have loaned the ‘boganaire’s’ junior mining company Australian Pacific Coal $20 million to buy Dartbrook, in the NSW Hunter Valley, from mining giant Anglo American.

Nathan Tinkler is a former billionaire whose mining empire collapsed in 2012 following the slide in coal prices, and who now plans to develop a five million tonnes per annum, open pit operation at the currently closed mine.

source:Neos Kosmos

A group of nature lovers in Queensland have been shocked to accidentally stumble across an extremely rare baby albino turtle.

Volunteers from Coolum and North Shore Coast Care were checking nests on the Sunshine Coast’s Castaways Beach on Sunday when they spotted a “pink-eyed, snow white” turtle in what they believed was an empty nest, the ABC reports.

The group’s president, Linda Warneminde, said at a glance it looked like a normal baby green turtle but closer inspection revealed “it had white shell and it had little white flippers”.
“And you could see a little bit of pink under its flippers,” she said.

A video shot by one of the volunteers shows the albino turtle scurrying along the shore furiously until it finally reaches the water.

Ms Warneminde said no one in the group had ever witnessed anything like it.
The Queensland’s Government’s Threatened Species Unit chief scientist, Dr Col Limpus, said albino hatchlings were extremely rare.

“It probably occurs at the rate of one in many hundreds of thousands of eggs that are laid,” he said, adding that he had never seen one in 50 years of working with turtles.

The doctor said that only one in 100 normal green turtles will reach maturity and the chances of an albino surviving were probably even more remote.

He said most never make it out of the nest but now that this albino had it was far from being in the clear.

Green turtles travel across the Pacific to Chile but the voyage is fraught with danger.

source:9news.com.au

The federal government has pulled all of its funding for Australia’s largest Islamic school, potentially putting the centre’s future in doubt.

The Malek Fahd school in Greenacre, in Sydney’s southwest, was issued with a notice from the Department of Education yesterday detailing a stop to the funding.

Education authorities made the decision to revoke $20 million in Commonwealth funding from April 8, because the money was not being spent on education – a requirement for funding under the Education Act.
The Daily Telegraph has reported the decision to stop the funding comes after several warnings.

“I am committed to ensuring that all school authorities meet the requirements of the Education Act to ensure that our taxpayer dollar and any private investment by parents is being spent to benefit -Australian students,” Education Minister Simon Birmingham told the Telegraph.

The school will now be forced to rely on NSW Department of Education funding.

The NSW department ¬issued a statement last night, saying it: “will continue to work with the Commonwealth Department of Education and Training on these matters”.

source:9news.com.au

Σύλλογος «Φίλοι των ANZAC από τη Λήμνο»

Τον τεράστιο ρόλο που διαδραμάτισε η Λήμνος κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την ανάδειξη της σύγχρονης Ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς που προέκυψε από αυτό το παγκόσμιο δρώμενο, ανέλαβε να καταστήσει παγκόσμια γνωστό ο Σύλλογος «Φίλοι των ANZAC από την Λήμνο», που ιδρύθηκε το 2014.

Η Λήμνος, με την στρατηγική θέση που κατέχει στο Αιγαίο, αποτέλεσε κύρια βάση για τις δυνάμεις της Entente για την προετοιμασία της εκστρατείας στην Καλλίπολη την άνοιξη του 1915, αλλά και για την λογιστική και υγειονομική υποστήριξη της εκστρατείας κατά την εξέλιξή της. Ήταν μόλις τρία χρόνια μετά την απελευθέρωση της Λήμνου από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και ουσιαστικά επρόκειτο για την πρώτη εμπλοκή και συμμετοχή του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους σε μια παγκόσμια σύρραξη. Εντούτοις, ενώ η Τουρκία, όντας στο αντίπαλο στρατόπεδο, έχει εκμεταλλευθεί στο μέγιστο την εκστρατεία στην Καλλίπολη για να στήσει, αφενός, μια κερδοφόρα τουριστική βιομηχανία και, αφετέρου, να τονώσει το εθνικό της γόητρο, η Ελλάδα μέχρι σήμερα δεν έχει αξιοποιήσει στο παραμικρό την συμβολή στον αγώνα που έδωσαν οι δυνάμεις της Entente για τη θετική έκβαση του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Σημειωτέον, εξίσου ανεκμετάλλευτη παραμένει η συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο μέσω των στρατευμάτων της Entente που έδρασαν στη Θεσσαλονίκη και στη Δυτική Μακεδονία και της σωτηρίας των ναυαγών του πλοίου «Βρετανικός», αδελφού πλοίου του διάσημου «Τιτανικού», που είχε μετατραπεί σε πλωτό νοσοκομείο και ναυάγησε στα στενά της Κέας.

Προκειμένου να αναδειχθεί όλη αυτή η άγνωστη πλευρά της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και να δημιουργήσει με την σειρά της πολλαπλά οφέλη για την χώρα μας, σε εθνικό, πολιτιστικό, οικονομικό και τουριστικό επίπεδο, οι «Φίλοι των ANZAC από την Λήμνο» μελέτησαν τα ιστορικά δεδομένα και στη συνέχεια κατέστρωσαν ένα μακρόπνοο σχέδιο. Η πρώτη φάση του σχεδίου αυτού έχει τριετή διάρκεια και προβλέπει καταρχήν την ανάδειξη του ρόλου που διαδραμάτισε η Λήμνος στην εκστρατεία της Καλλίπολης στη Βρετανική Κοινοπολιτεία, την Γαλλία, την Ρωσία και βέβαια την Αυστραλία και την Νέα Ζηλανδία που έχασαν χιλιάδες στρατιώτες.

Το τριετές αυτό πρόγραμμα έχει ως κορωνίδα του τις ετήσιες εκδηλώσεις που διοργανώνονται κάθε Απρίλιο στη Λήμνο για την εκστρατεία στην Καλλίπολη, ενώ παράλληλα σε διεθνές επίπεδο διοργανώνονται εκδηλώσεις προκειμένου να καταστεί ευρύτερα γνωστός ο ρόλος της Λήμνου: επιστημονικές έρευνες, συνέδρια και πολιτιστικά δρώμενα, σε συνεργασία με το War Memorial of Australia και το King’s College of London, το Imperial War Museum of London, τον Ερυθρό Σταυρό και την Ερυθρά Ημισέληνο, το Commonwealth War Grave Commission, το National Orange of France, TO ANZAC Nursing School κ.λπ. Ως πρώτος και κύριος στόχος του Συλλόγου είναι να πραγματοποιηθεί η εκατονταετηρίδα από την Υπογραφή της Συνθήκης του Μούδρου, με την απαραίτητη λαμπρότητα και να δείξει την συμβολή της Ελλάδας, για άλλη μια φορά, στο παγκόσμιο δρώμενο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Για το 2016 και βασισμένοι στο πρόγραμμα «ANZAC – The next 100 years», ο Σύλλογος οργανώνει μεγάλη σειρά εκδηλώσεων, βασισμένων στο ότι η ιστορική μνήμη πρέπει να διατηρηθεί ζωντανή και δυνατή. Πολύ περισσότερο δε να αρχίζει να σχηματοποιείται ένα συνολικό πρόγραμμα δράσεων, που θα δώσει στην Ελλάδα και σε όλες τις εμπλεκόμενες χώρες, το λόγο για να αναδείξει τη σύγχρονη ιστορία της καλύτερα.

Έτσι για τον Απρίλη του 2016, 101 χρόνια μετά την ιστορική D Day της απόβασης, στην Λήμνο ετοιμάζονται να πραγματοποιηθούν τα εξής :

Σε συνεργασία με το Commonwealth War Grave Commission, το Imperial War Museum of London και Imperial War Museum of Australia, θα κληθούν σε ένα μεγάλο μνημόσυνο οι συγγενείς και οι οικογένειες όλων όσων φιλοξένησε η Λημνιακή γη, κατά το διάστημα 1915-1918. Θα γίνει κάλεσμα των νεκρών στρατιωτών, νοσοκόμων, βοηθών και θα τιμηθούν για την ένδοξη συμμετοχή σε έναν ίσως άδοξο αλλά απίστευτα αιματηρό πόλεμο, που έδωσε όμως πολλά ξεκινήματα για τα περαιτέρω χρόνια των Λαών. (20 Απριλίου 2016).

Θα γίνει επίσημη έναρξη του διεθνούς survey που ανακοινώθηκε στο Διεθνές Συνέδριο “WW1 in the Mediterranean-ANZAC and the role of Lemnos” που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα σας στις 26-28 Ιουνίου 2015, από το Αυστραλιανό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Sydney στην Αθήνα, σε συνεργασία με διάφορα διεθνή Ιδρύματα και Πανεπιστήμια. Αυτό θα γίνει το στήριγμα να μπορέσουμε να «διαβάσουμε» την εποχή που έγινε η Απόβαση στην Καλλίπολη, και να βρούμε, να μελετήσουμε και να αναδείξουμε τους ρόλους όλων των εμπλεκομένων χωρών στην Λήμνο και στην Ελλάδα γενικότερα. (21 Απριλίου 2016). Ταυτόχρονα, ο Σύλλογος θα καλέσει τις διεθνείς αναγνωρισμένες οργανώσεις Βετεράνων Πολεμιστών, τους Συλλόγους που έχουν σχέση με τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και, κυρίως, τις οργανώσεις των ANZAC από όλο τον κόσμο, οργανώνοντας διημερίδα ενημέρωσης , στο νησί της Λήμνου (21-22 Απριλίου 2016).

Θα γίνει παρουσίαση στο νησί του διεθνούς project «Lemnos through the last 100 years – Facing the next 100 years of history». Η παρουσίαση θα γίνει από καθηγητές ελληνικών πανεπιστημίων που συνεργάζονται ήδη με ιδρύματα του εξωτερικού, και στόχος είναι η ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινότητας ώστε τα λάθη του παρελθόντος να γίνουν μαθήματα για το μέλλον (23 Απριλίου 2016).

Αντιπροσωπεία μελών του Συλλόγου και της τοπικής κοινωνίας, θα ταξιδέψει στο Canakkale της Τουρκίας για να πάρει μέρος στους εορτασμούς που θα γίνουν εκεί στις 25 Απριλίου 2016.

Στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών θα γίνει η παρουσίαση του έργου «Λήμνος -Πολιτισμός, και νεότερη Ιστορία», ένα θέαμα ήχου, μουσικής και προβολής εικόνων, φτιαγμένο από τον μουσικοσυνθέτη Δημήτρη Παπαδημητρίου, μαζί με μια ομάδα διάσημων Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών. Στόχος αυτού του έργου είναι η παρουσίαση του πολιτισμού της νεότερης Ελλάδας, όπως αυτή δημιουργήθηκε και τη βιώνουμε αρχής γενομένης από την μάχη της Καλλίπολης, και τη συμμετοχή της Λήμνου σε αυτήν. (27 Μαΐου 2016).

Κατόπιν όλων αυτών, θα θέλαμε να σας προσκαλέσουμε στις εκδηλώσεις που θα διοργανώσουμε και για τις οποίες θα θέλαμε την ενεργό συμπαράστασή σας, γνωρίζοντας πολύ καλά τον φόρτο της προσωπικής πίεσης μέσα σ’ αυτές τις τόσο δύσκολες στιγμές που περνάει η χώρα μας. Όμως πρέπει οπωσδήποτε να συνεχίσουμε και εμείς να αγωνιζόμαστε για το καλό του τόπου μας .

Με απέραντο σεβασμό

Για τον Σύλλογο «Φίλοι των ANZAC από την Λήμνο»

Στέλιος Α. Μάντζαρης

Πρόεδρος Δ.Σ.

Βάρος, Λήμνος

Πηγή:Νέος Κόσμος

Οι έρευνες των Αρχών για τον εντοπισμό των ενόχων δεν περιορίζονται μόνο εντός της Αυστραλίας αλλά επεκτείνονται και στο εξωτερικό.

Συνεχίζονται οι φάρσες στα σχολεία της Αυστραλίας, οι οποίες τώρα έχουν επεκταθεί σε όλη την χώρα, με τις Αρχές να μην ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.

Τις τελευταίες μέρες, άγνωστοι έσπειραν τον πανικό σε σχολεία της Βικτώριας, της Ν.Ν. Ουαλίας, της Νότιας Αυστραλίας και του Κουίνσλαντ.

Οι φαρσέρ κάνουν λόγο για επικείμενη βομβιστική επίθεση ή επιθέσεις από οπλοφόρους στα σχολεία, με αποτέλεσμα οι αρμόδιοι να μην έχουν άλλη επιλογή από το να τα εκκενώνουν.

Οι έρευνες των Αρχών για τον εντοπισμό των ενόχων δεν περιορίζονται μόνο εντός της Αυστραλίας αλλά επεκτείνονται και στο εξωτερικό.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Oι συμπάροικοι κυνηγοί δεν ανησυχούν για τους νέους κυβερνητικούς περιορισμούς.

H κυβέρνηση Andrews θα επιτρέψει το κυνήγι της πάπιας για μία ακόμη σεζόν, παρά την προεκλογική υπόσχεση του κόμματός του το 2014, ότι στην περιβαλλοντική πολιτική τους υπάρχει ρητή αναφορά για μόνιμη απαγόρευση.

Μέλη του Εργατικού Κόμματος είναι εξαγριωμένα με την κίνηση αυτή, η οποία, όπως ισχυρίζονται, θα μπορούσε να αμβλύνει το μήνυμα των Εργατικών για την κακοποίηση των ζώων και έτσι πολλοί ψηφοφόροι θα στραφούν προς τους Πράσινους.

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε την έναρξη μιας πλήρους σεζόν 12 εβδομάδων, αλλά επιβάλει νέους περιορισμούς στον ημερήσιο αριθμό των παπιών που θα επιτρέπεται να θανατώνονται από τους κυνηγούς. Οι κυνηγοί θα έχουν το δικαίωμα να σκοτώσουν μέχρι και οκτώ πουλιά την πρώτη ημέρα της περιόδου (έναντι δέκα το 2015), η οποία αρχίζει στις 19 Μαρτίου. Για τις υπόλοιπες ημέρες της σεζόν, που τελειώνει στις 13 Ιουνίου, το όριο θα περιορίζεται στις 4 (έναντι 5 την περυσινή κυνηγετική περίοδο).

“ΔΕΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΠΑΠΙΑ”

Χιλιάδες είναι οι συμπάροικοι που έχουν άδεια για το κυνήγι της πάπιας. Αν και γνωρίζουν το θέμα των νέων περιορισμών που επέβαλε η κυβέρνηση της Βικτώριας, δεν ανησυχούν.

Ο Τζιμ Ηλιόπουλος από το Coburg, είναι κυνηγός πάπιας εδώ και πολλά χρόνια. “Το κυνήγι της πάπιας είναι δύσκολο τα τελευταία χρόνια, διότι δεν πέφτουν βροχές” είπε στον “Νέο Κόσμο” ο κ. Ηλιόπουλος, ο οποίος απολαμβάνει την κυνηγετική περίοδο μαζί με την οικογένειά του.

“Η κυβέρνηση λέει ότι μπορούμε να πιάσουμε μέχρι και 8 πάπιες την πρώτη ημέρα, αλλά η εμπειρία μου λέει ότι δεν θα καταφέρουμε να πιάσουμε πάνω από δυο”. Εξηγεί ότι φέτος δεν έβρεξε στην Βικτώρια και οι λίμνες όπου συχνάζουν οι πάπιες είναι άδειες, “Πρόσφατα έπεσαν λίγες βροχές στο Geelong και θα πάμε εκεί όταν ξεκινήσει η περίοδος” λέει και συμπληρώνει ότι επειδή έπεσαν πολλές βροχές στο Κουίνσλαντ και στην Νέα Νότια Ουαλία θα ταξιδέψει και σε αυτές τις Πολιτείες.

O Ελληνοαυστραλιανός Κυνηγετικός Σύλλογος (Australian Hellenic Game and Conservation Association), του οποίου ο κ. Ηλιόπουλος ήταν μέλος παλαιότερα, έχει έντονη δράση εδώ και πολλά χρόνια. Ο σύλλογος αριθμεί 300 μέλη και στόχος του είναι να τους αυξήσει στα 1000.

Ο πρώην πρόεδρος του Συλλόγου, Θεμιστοκλής Τριβελλάς, δήλωσε στον “Ν.Κ.” ότι η πάπια είναι επικίνδυνο πουλί για τις καλλιέργειες και ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να εκλείψει το είδος του, όπως υποστηρίζουν πολλοί οικολόγοι.

“Παλιά οι γαιοκτήμονες μάς αγόραζαν μέχρι και τα φυσίγγια για να σκοτώνουμε τις πάπιες που κατέστρεφαν τις σοδειές τους”. Πιστεύει ότι όλη αυτή η αναστάτωση προέρχεται από τους Πράσινους, για τους οποίους ο κ. Τριβελλάς λέει ότι σε πολλά πράγματα έχουν πολύ δίκιο, “αλλά σε άλλα, όπως και στο συγκεκριμένο, είναι ανίδεοι”.

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Η υπουργός Γεωργίας, Jaala Pulford, ρωτήθηκε για ποιους λόγους η κυβέρνηση αποφάσισε να επιτρέψει, τελικά, το κυνήγι της πάπιας, τη στιγμή που έχει αναφερθεί ότι οι αριθμοί των παπιών είναι σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

“Το Εργατικό Κόμμα, στις προεκλογικές του θέσεις ανέφερε ότι θα προωθήσει μια σειρά από εναλλακτικές χρήσεις των βιοτόπων της Βικτώριας, που περιλαμβάνουν τον τουρισμό και την αναψυχή, αλλά και που θα είναι συμβατές με τον σεβασμό του περιβάλλοντος” είπε η υπουργός.

Όπως τονίζει, “το κυνήγι είναι ένας σημαντικός παράγοντας που συνεισφέρει σε πολλές μικρές αγροτικές κοινότητες. Έχουν δοθεί 48.000 άδειες σε κυνηγούς της Βικτώριας, συμπεριλαμβανομένων 26.000 περίπου σε κυνηγούς πάπιας. Το κυνήγι συνεισφέρει πάνω από $430 εκατ. στις τοπικές οικονομίες κάθε χρόνο και δημιουργεί πάνω από 3.000 θέσεις εργασίας.”

Ο βουλευτής του κόμματος των Κυνηγών, Daniel Young, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει αν υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις ότι το κυνήγι της πάπιας έχει καμία σημαντική επίδραση στους πληθυσμούς του είδους στη Βικτώρια.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Στάθης Τσιταρίδης, μπροστάρης και δημιουργός

Αναμφισβήτητα, ο πλέον πείσμων, συνεπής, δημιουργικός Πόντιος ηγέτης της Μελβούρνης, ήταν ο Ευστάθιος Τσιταρίδης, τέσσερις φορές πρόεδρος και διαρκής σύμμαχος και συστρατιώτης των αγώνων του Ποντιακού Ελληνισμού.

Ο Στάθης εγκατέλειψε τα ανθρώπινα, αφήνοντας πίσω του μια παράδοση αγώνων, μια δημιουργική θητεία σαράντα χρόνων προσφοράς στα κοινά, θυσιάζοντας, όπως οι περισσότεροι με τα κοινά, χρήμα και χρόνο, που κλέβουν από τον εαυτό τους και την οικογένειά τους. Παρά τις εντάσεις, που γνώρισε το πέρασμά του από τη ζωή και τη δημιουργική παρουσία των 30.000 περίπου Ποντίων της Μελβούρνης, παρά τις όποιες διαφωνίες, αντιρρήσεις, αλλά και αντιπαλότητες, που συνάντησε στη δημόσια ζωή του, θα συμφωνήσουν οι περισσότεροι ότι ήταν, αδιαφιλονίκητα, ο αλύγιστος, άκαμπτος και ασυμβίβαστος ηγέτης, ο βράχος, που πάνω του έσπαζαν τα κύματα, οι διάφορες αντιρρήσεις και αλλογνωμίες, ώστε το καραβάνι να περάσει και τελικά να στηθούν τα κέντρα του Ποντιακού Ελληνισμού, πρώτα στο Keilor και αργότερα στο West Footscray.

Από το 1975, που επιλέχθηκε να ηγηθεί των Ποντίων της Μελβούρνης από τους Ηλία Σιδηρόπουλο και Γεώργιο Μωυσίδη και να ιδρυθεί το σημαντικότερο, συμπαγέστερο και συλλογικότερο μόρφωμα των Ποντίων της Αυστραλία, η Κεντρική Ένωση Ποντίων Μελβούρνης και Βικτωρίας «Η Ποντιακή Εστία», μέχρι και το 1995, που εγκαταλείπει τον άμεσο ηγετικό του ρόλο, στον δικηγόρο Αλέκο Παναγιωτίδη, ο Στάθης παρέμεινε ο στυλοβάτης των μελών, ο συναρχηγός του μαχόμενου για αναγνώριση και κοινωνική δικαιοσύνη Ελληνισμού. Μετά το 1995, μέχρι και το 2015, που ουσιαστικά το ακινητοποιεί η επάρατος ασθένεια, το ενδιαφέρον του και η ανάμειξή του παρέμειναν επιλεκτικά μειωμένα, αφού ανέλαβε δράση και ηγετικό ρόλο πλέον η επόμενη γενιά των γεννημένων στη Αυστραλία παιδιών των πρωτοπόρων μεταναστών.

Ο Στάθης Τσιταρίδης γεννήθηκε στα Αλωνάκια Κοζάνης, στις 15 Νοεμβρίου 1934, παιδί προσφύγων Ποντίων του Γεωργίου και της Ελένης. Αφού περάτωσε τις γυμνασιακές του σπουδές και εκπλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία (1956-1958), εργάσθηκε ως καπνοκαλλιεργητής με τους γονείς του, πριν μεταναστεύσει στην Αυστραλία με το ιταλικό Fairsea στις 29 Ιουνίου 1962. Τον είχε προσκαλέσει η κοπέλα, με την οποία έμελλε να δέσει τη ζωή του, η Βασιλική Σαχιρίδου και η μητέρα της, που ζούσαν τότε στο Maribyrnong. Παντρεύτηκαν τον επόμενο μήνα στο ναό των Ποντίων της Μελβούρνης, τον Άγιο Νικόλαο Yarraville (7/7/1962) από τον Πόντιο ιερέα και «πατριάρχη» τους, Αντώνιο Αμανατίδη. Ο Στάθης και η Βασιλική απέκτησαν τρία παιδιά, τον Γεώργιο, τον Αντώνιο και την Ελένη.

Μετά την εγκατάστασή του και την πρώτη δεκαετία της επιβίωσης, ο Στάθης, συνδέεται με τους οργανωμένους Πόντιους της εποχής και εντάσσεται στις τάξεις της Ποντιακής Αδελφότητας της North Altona (1974-1975). Ήταν τότε τα δύσκολα χρόνια της χούντας και της μεταπολίτευσης. Οι Πόντιοι, είχαν μέσα τους έντονο τον αλυτρωτισμό, το πάθος για τις πατρίδες των γονιών τους, το πείσμα για τη σφαγή των 300.000 αδελφών του Πόντου από τους τσέτες και τους οργανωμένους του Κεμάλ Πασά, την αγάπη για την Ελλάδα, όπου πολλοί από αυτούς γεννήθηκαν.

Ανάμεσά τους ήσαν ακόμη και πολλοί που ζούσαν τη δεύτερη προσφυγιά, τον δεύτερο ξεριζωμό και έρχονταν στη νέα γη της επαγγελίας, την Αυστραλία. Επικρατούσε ακόμη το ιδεολογικό πάθος, ένας ασίγαστος εμφύλιος πόλεμος που δεν καταλάγιασε στον Γράμμο και συνεχιζόταν σε όλες τις γειτονιές του κόσμου, όπου ζούσαν Έλληνες. Στο διάστημα 1952-1974, η ποντιακή πατριά της Μελβούρνης δοκιμάστηκε από ιδεολογικές διενέξεις, διχοστασία, βίαιες συνελεύσεις ακόμη και ξυλοδαρμούς και σοβαρά επεισόδια που σημαδεύτηκαν από ακρότητες.

Ο Στάθης Τσιταρίδης ήθελε να ξεφύγει ο Ελληνισμός από την ιδεολογική διένεξη, να δει το δάσος και όχι το δένδρο, να απαλλαγεί ο Ελληνισμός από τη κατάρα του διχασμού, να προχωρήσει ο Ποντιακός Ελληνισμός χωρίς κομματικές ταυτότητες και σφραγίδες. Ήταν και η χρονιά που ο «Αττίλας» χτυπούσε την πόρτα του Ελληνισμού, καταλαμβάνοντας τη μισή Κύπρο, χωρίς να συγκινηθούν οι κραταιοί, και να ακολουθήσει το ξερίζωμα 240.000 Κυπρίων προσφύγων.

Προβληματισμένοι Πόντιοι ηγέτες, συγκεντρώθηκαν σε μία αίθουσα επί της Mills Street, στη North Altona το 1976, με στόχο να βοηθήσουν οικονομικά την πατρίδα την Ελλάδα, να αντιμετωπίσει τη στρατιωτική και διαρκώς απειλούσα Τουρκία. Τότε η Ελλάδα ήταν ιδεολογία και όλοι μας την αγαπούσαμε ως κοινή μας πατρίδα. Μετά το 2009, ξαφνικά η Ελλάδα έγινε για μας, από ιδεολογία απλά ένα κράτος, και δεν σκεπτόμαστε να έρθουμε δίπλα της σύμμαχοι για να την ενισχύσουμε, προβάλλοντας το αμφιλεγόμενο πρόσχημα ότι θα τα φάνε… Με την αποστολή των πρώτων χρημάτων που συγκέντρωσαν για την Ελλάδα οι Πόντιοι, οργανώθηκαν σε σώμα και ίδρυσαν την Ένωση Ποντίων Βικτωρίας «Η Ποντιακή Εστία», αποδεχόμενοι τον Στάθη Τσιταρίδη ως ηγέτη και πρόεδρό τους.

Στις 30 Ιανουαρίου 1977 εκλέχθηκε το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο της Ποντιακής Εστίας με τον Στάθη μπροστάρη και δίπλα του τους πρωτοπόρους, ανάμεσά τους, τους Παραστατίδη, Ελευθεριάδη, Κυβελίδη, Μωυσίδη, Παπαϊορδανίδη, Αραβόπουλο, Τσοβουλίδη, Σιδηρόπουλο, Μιχαηλίδη, Τσουλτσίδη, Κερχαγιά και Τσικελίδη, για να θυμηθούμε κάποιους από αυτούς.

Η Ποντιακή Εστία είχε στόχους φιλόδοξους. Να σταθεί ως σύλλογος όλων των Ποντίων, μακριά από τις κομματικές και θρησκευτικές διαφορές, πάνω από κάθε διχαστική πρωτοβουλία. Τα προηγούμενα τριάντα χρόνια είχαν ματώσει οι οργανωμένοι Πόντιοι. Έτσι επιτεύχθηκε αρχικά και για αρκετά χρόνια, μια συναίνεση, πέρα από τις διαφορές, μια περίοδος αρμονίας και οραματισμού. Ο Τσιταρίδης κράτησε το τιμόνι σθεναρά, απαξίωσε τη διχόνοια, απέτρεψε κάθε σοβαρή σύγκρουση. Δύο χρόνια αργότερα (28 Οκτωβρίου 1979), με σύμφωνη γνώμη και προτροπή του Στάθη, ανέλαβε την προεδρία της Εστίας, ο συνετός Χρήστος Τσιφλίδης, για να επανέλθει ο συνδυασμός του Στάθη Τσιταρίδη στην εξουσία (15 Νοεμβρίου 1981), ημέρα των γενεθλίων του. Είχε, στο μεταξύ, προκληθεί σοβαρή ρήξη ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες προσωπικότητες στα κοινά των Ποντίων της περιόδου 1970-2000, του Στάθη Τσιταρίδη και του Βασίλη Σεβαστόπουλου. Λογικά σκεπτόμενος, ο Στάθης, προκειμένου να αμβλύνει την ένταση, προέβαλε στην προεδρία τον Γιώργο Μωυσίδη, ενώ μπορούσε να αναλάβει ομόφωνα την προεδρία.

Τον Μάρτιο του 1982 η Εστία αγοράζει το οίκημά της, το Ποντιακό Σπίτι, επί της Slater Parade, στο Keilor, προς 220.000 δολάρια με πρωτοβουλία του Στάθη και των συνεργατών του. Οι αντιρρήσεις για την αγορά αυτή, οδήγησαν στην ίδρυση ενός άλλου δραστήριου και ενεργητικού συλλόγου Ποντίων, με σημαντικότατη δράση, της Παμποντιακής Κοινότητας, με ηγέτη της τον Βασίλη Σεβαστόπουλο. Από το 1982 έως και τον Δεκέμβριο του 1987, o Στάθης εκλέγεται και πάλι πρόεδρος της Εστίας, με στόχο να εδραιώσει τον σύλλογο, εν μέσω των συνεπειών και των αναταράξεων που προκαλούσε η νέα διχοστασία, που είχε προκύψει. Το ραφιναρισμένο του πολιτικό ταλέντο, οι επικοινωνιακές του αρετές, οι δεξιότητές του και η συνεπής και αταλάντευτη διοίκησή του, προσέδωσαν κύρος στην Εστία και την κατέστησαν σεβαστή στην ομογένεια της Αυστραλίας.

Διάδοχός του ήταν προσωρινά ο Ηλίας Μιχαηλίδης και στη συνέχεια (Νοέμβριος 1988), ο Κυριάκος Μωυσίδης, ο πρώτος αυστραλογεννημένος πρόεδρος των Ποντίων στην Αυστραλία, ο οποίος με τη βοήθεια του Στάθη Τσιταρίδη, και των συνεργατών του, Βασίλη Αραβόπουλου και Γιώργου Κοβρίδη, έδωσε στην Εστία ένα πρόσωπο πολιτισμικό και εθνικό. Ο Τσιταρίδης εκλέχθηκε αντιπρόσωπος της Εστίας στο Πρώτο Διεθνές Συνέδριο για τη Μακεδονία στη Μελβούρνη τον Φεβρουάριο του 1988 και στο Δεύτερο Διεθνές Συνέδριο των Ποντίων στη Θεσσαλονίκη τον Ιούνιο του 1988 και ο Γιώργος Κοβρίδης οργάνωσε με επιτυχία την Ποντιακή Εβδομάδα. Ακολουθεί στην προεδρία ο καλόγνωμος Βασίλης Αραβόπουλος (1992-1993), και επανέρχεται για τελευταία φορά, Πρόεδρος της Εστίας ο Στάθης Τσιταρίδης. Ήταν μία περίοδος μεγάλων αλλαγών και δημιουργίας έργων υποδομής. Το 1995 η πολιτειακή κυβέρνηση της Βικτώριας απαλλοτριώνει με αποζημίωση 780.000 δολαρίων το Ποντιακό Σπίτι για να κατασκευαστεί εκεί το freeway και ο Στάθης Τσιταρίδης με τους συνεργάτες του αγοράζουν τις εγκαταστάσεις ενός π. Σχολείου έκτασης έξι εκρών στο West Footscray έναντι του ποσού των 460.000 δολαρίων. Τέσσερις μήνες αργότερα ολοκληρώθηκαν τα σχέδια για την ανέγερση νέων εγκαταστάσεων, που ξεκινούν στις 25 Μαΐου 1997, μέσα από πολλούς αγώνες και θυσίες, που αναλαμβάνει ο διάδοχός του, Αλέκος Παναγιωτίδης.

Η ομογένεια και, ιδιαίτερα, ο Ποντιακός Ελληνισμός, έχασαν έναν έντιμο πατριώτη και καταξιωμένο αρχηγό τους. Ο Στάθης Τσιταρίδης μένει, ωστόσο, ζωντανός στη συνείδηση χιλιάδων παιδιών που έμαθαν να χορεύουν τους ποντιακούς χορούς, να παίζουν ποντιακό θέατρο και να χρησιμοποιούν την ποντιακή διάλεκτο, δεκάδων μαθητών της λύρας, εκατοντάδων μελών και γυναικών, που αφιέρωσαν τη ζωή τους να υπηρετούν τα κοινά και να μάχονται για την ανάμνηση των προγόνων και τη μάθηση των εθίμων και παραδόσεων. Με την εκδημία του Στάθη απορφανίζεται ο οργανωμένος Ελληνισμός έναν ταγό του, στερείται των υπηρεσιών και των συμβουλών ενός βετεράνου της κοινοτικής πολιτικής. Κι εγώ, δίπλα του, με τη σταράτη κουβέντα και τον αλύγιστο χαρακτήρα του, έμαθα να αγαπώ την ποντιακή παράδοση, που μου κληροδότησε η μητέρα μου.

Η απώλεια του Στάθη Τσιταρίδη, περήφανου Μακεδόνα και Πόντιου τραγουδιστή, λάτρη της ποντιακής παράδοσης, οικογενειάρχη και αγωνιστή μάς διδάσκει κάτι ακόμη, για το οποίο, ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες, έχουμε να δώσουμε λόγο και λογαριασμό στην ιστορία, αυτό που μας είπε η περίφημη Αγγλίδα συγγραφέας George Elliot: «Όταν έρχεται ο θάνατος, δεν είναι η τρυφερότητα για την οποία μετανιώνουμε, αλλά η σκληρότητά μας».

Πηγή:Νέος Κόσμος

Τα στοιχεία ήταν χειρότερα των εκτιμήσεων των αναλυτών.

Στα 3,54 δισ. δολάρια Αυστραλίας διαμορφώθηκε το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου της Αυστραλίας τον Δεκέμβρο, σε σχέση με αυτό των 2,73 δισ. δολαρίων Αυστραλίας κατά το μήνα Νοέμβρη, όπως ανακοίνωσε η Στατιστική Υπηρεσία.

Τα στοιχεία ήταν χειρότερα των εκτιμήσεων των αναλυτών, που περίμεναν έλλειμμα 2,5 δισ. δολαρίων Αυστραλίας.

Οι εξαγωγές υποχώρησαν 5% στη διάρκεια του μήνα, κυρίως λόγω της μείωσης των αγροτικών παραγγελιών και των παραγγελιών σιδηρομεταλλεύματος, ενώ οι εισαγωγές μειώθηκαν κατά 1%.

Τα εμπορικά ισοζύγια της Αυστραλίας βρίσκονται υπό πίεση εξαιτίας της μείωσης των τιμών για μεγάλες εξαγωγές όπως το σιδηρομετάλλευμα και ο άνθρακας, μετά και από την επιβράδυνση της οικονομίας της Κίνας.

Η πτώση της τιμής του πετρελαίου τους τελευταίους μήνες, αναμένεται να επηρεάσει τους κλάδους εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου της χώρας, με τους όγκους εξαγωγών της Αυστραλίας να αναμένεται να αυξηθούν τα επόμενα χρόνια.

Πηγή:Νέος Κόσμος