Category Archives: Uncategorized

«Προς το παρόν η νέα ηγεσία πιστώνεται προθέσεις και χρωστά έργα» ανέφερε σε ανακοίνωσή-παρέμβαση η υπεύθυνη Τομέα Πολιτισμού της Νέας Δημοκρατίας, κ. Έλενα Ράπτη, σχετικά με τους χειρισμούς της κυβέρνησης στο θέμα της Αμφίπολης.

Αναλυτικά η δήλωση της κ. Ράπτη έχει ως εξής:

Είναι πολύ ευχάριστο πως, έστω και οψίμως ο κ. Ξυδάκης ανακάλυψε τη σημασία της Αμφίπολης και το εξαιρετικής σημασίας ταφικό μνημείο του λόφου Καστά. Προς το παρόν βεβαίως υπάρχουν μόνο δηλώσεις προθέσεων, συσκέψεις και αυτοψίες. Αυτές όμως δεν αρκούν ούτε για την προστασία του μνημείου, ούτε για την ανάδειξη της Αμφίπολης. Προφανώς προέχει η προστασία και ακολουθεί η ανάδειξη ενός μνημείου. Το ερώτημα όμως που καλείται να απαντήσει είναι τι έχει γίνει στην ουσία αυτούς τους 4 μήνες για την προστασία του ταφικού συγκροτήματος;

Η προηγούμενη κυβέρνηση είχε εξασφαλίσει χρήματα για τις μελέτες των μέτρων προστασίας του μνημείου. Οι μελέτες έχουν εκπονηθεί, αλλά χωρίς να διατίθενται σήμερα χρήματα δεν μπορούν να παραληφθούν. Ας μας απαντήσει η ηγεσία του υπουργείου πότε θα διαθέσει το σχετικό κονδύλιο και κυρίως πότε θα προχωρήσει στην εκτέλεση των έργων;

Όλα τα έργα θωράκισης του τάφου έγιναν μέχρι τον Δεκέμβριο του 2014. Μάλιστα μεσούσης της ανασκαφής και μόλις άρχισαν οι βροχές του φθινοπώρου, το τότε ΥΠΠΟΑ είχε μεριμνήσει, ως όφειλε, σε συνεργασία με την Εγνατία ΑΕ, για εγκατάσταση συστήματος παρακολούθησης της συμπεριφοράς του συστήματος υποστύλωσης, προκειμένου να διασφαλιστεί το μνημείο στο έπακρο. Ας απαντήσει ο κ. αν. Υπουργός συγκεκριμένα, ποια επιπλέον έργα θωράκισης έγιναν το τελευταίο τετράμηνο για την προστασία του μνημείου από τις καιρικές συνθήκες; Και επιπλέον πως συμβάλλουν στην προτεραιότητα της προστασίας οι τέσσερις μήνες πλήρους στασιμότητας; Όταν υπάρχουν μάλιστα το πώρινο τμήμα του περιβόλου φαίνεται ότι έχει υποστεί σημαντικές βλάβες και ενδεχομένως και σε άλλα τμήματά του που δεν έχουν ακόμη φανεί.

Ο κ. Υπουργός ανακοίνωσε επίσης την πρόθεσή του για εγκατάσταση συστήματος καταγραφής των σεισμικών δονήσεων. Γιατί αυτό δεν έγινε στο τετράμηνο που πέρασε; Έπρεπε να αναγνωριστούν οι πρώτες ρωγμές στις ορθομαρμαρώσεις του ταφικού θαλάμου. Ας απαντήσει ο κ. Υπουργός συγκεκριμένα πόσος χρόνος χρειάζεται για να υλοποιηθεί μια απλή εφαρμογή που συμβάλλει στην προστασία του μνημείου;

Τέλος, δεν έχει ξεκινήσει η ουσιαστική φάση συντήρησης των κονιαμάτων και των επιστηλίων επειδή το Υπουργείο δεν καταβάλλει τα λίγα χρήματα, κυρίως για οδοιπορικά των συντηρητών της Διεύθυνσης Συντήρησης, προκειμένου να εκπονηθούν οι αναγκαίες μελέτες και να προχωρήσει το έργο της συντήρησης. Πως προωθεί αυτό την προστασία του μνημείου;

Ούτε με τα λόγια και με το όψιμο ενδιαφέρον του κ. Ξυδάκη, ούτε με τις εξαγγελίες καλών προθέσεων προστατεύονται και αναδεικνύονται οι αρχαιολογικοί μας θησαυροί. Η συνέχεια μιας διοίκησης δεν έχει ρόλο να θαυμάζει ή να οικειοποιείται τα έργα της προηγούμενης, αλλά να προσθέτει σε αυτά.
Προς το παρόν η νέα ηγεσία πιστώνεται προθέσεις και χρωστά έργα.

Πηγή:zougla.gr

Στην πόλη Τάουνσβιλ στην Αυστραλία οι κάμερες παρακολούθησης από ένα βενζινάδικο βιντεοσκόπησαν τον πιο ανόητο κλέφτη…

Στις εικόνες που μεταδίδονται από την αστυνομία, μπορείτε να δείτε ότι ο άνθρωπος προσπαθεί να σπάσει το κατάστημα σπάζοντας ένα παράθυρο με στόχο να τυλίξει με μια αλυσίδα το ΑΤΜ.

Στη συνέχεια προσπαθεί να το δέσει πίσω στο αυτοκίνητό του για το να αρπάξει. Δεν ήταν τυχερός ο κλέφτης, καθώς ξέχασε μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια….

Πηγή: zougla.gr

Απίστευτες μαρτυρίες από τη γενοκτονία των Ποντίων. Απροσδιόριστος παραμένει μέχρι και σήμερα ο αριθμός των νεκρών. Όσα εκτυλίχτηκαν κατά την εφαρμογή του σχεδίου εκτουρκισμού και μιας από τις μεγαλύτερες σφαγές της ιστορίας

«Πανταχόθεν του Πόντου αγγέλονται σφαγαί.. εις Κερασούντα.. εις Τραπεζούντα και αλλού. Εάν κατάστασις συνεχιστεί, Ελληνισμός Πόντου εξαφανισθήσεται, πριν η διπλωματία προλάβει ασχοληθεί περί αυτού». Με αυτό το απελπισμένο τηλεγράφημα τον Ιούλιο του 1920, η Επιτροπεία Ποντίων ενημέρωνε με σπαρακτικό τρόπο τον Ελευθέριο Βενιζέλο για τα γεγονότα που αποτέλεσαν την αρχή του τέλους του Ποντιακού Ελληνισμού. Κατά την περίοδο 1914- 1923, οι Τούρκοι θανάτωσαν πάνω από 200.000 Έλληνες του Πόντου.

Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων δεν έχει προσδιοριστεί, ωστόσο υπάρχουν ιστορικοί και ερευνητές, που υποστηρίζουν ότι αγγίζει τις 350.000. Η σφαγή ήταν αποτέλεσμα του σχεδίου εκτουρκισμού της ευρύτερης περιοχής του Πόντου και στόχος δεν ήταν μόνο οι Έλληνες, αλλά και οι Αρμένιοι. Οι διώξεις είχαν αρχίσει αρκετά χρόνια νωρίτερα, χωρίς όμως να έχουν τον χαρακτήρα της οργανωμένης γενοκτονίας.

Την «εκκαθάριση» ξεκίνησε το κίνημα των Νεότουρκων το 1911, τη συνέχισε κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και την ολοκλήρωσε με φριχτό τρόπο ο Μουσταφά Κεμάλ από το 1916 έως το 1923. Τα πρώτα χρόνια, οι Έλληνες του Πόντου οδηγούνταν στα λεγόμενα τάγματα εργασίας, τα Αμελέ Ταμπουρού, όπου μετά από εξαντλητικές πορείες και την ασιτία, οι περισσότεροι δεν άντεχαν και πέθαιναν. Αργότερα, οι διώξεις πήραν το χαρακτήρα της γενοκτονίας και οι Τούρκοι δεν έδειχναν κανένα έλεος. Σκότωναν εν ψυχρώ άνδρες γυναίκες και παιδιά.

Οι συγκλονιστικές μαρτυρίες

Στις 19 Μαΐου του 1919 (η ημερομηνία έχει καθοριστεί επίσημα σαν ημέρα μνήμης) ο Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα με τις δυνάμεις του. Τότε άρχισε η δεύτερη και πιο φριχτή φάση της ποντιακής τραγωδίας. Σύμφωνα με τον πρόξενο της Αυστρίας στην Τραπεζούντα: «οι Τούρκοι εφαρμόζουν τακτική εκτόπισης του πληθυσμού, δίχως διάκριση και δυνατότητα επιβίωσης, από τις ακτές στο εσωτερικό της χώρας, ώστε οι εκτοπισμένοι να είναι εκτεθειμένοι στην αθλιότητα και τον θάνατο από την πείνα».

Πολλοί προκειμένου να σωθούν από τη σφαγή, κατέφυγαν στα γύρω βουνά, ενώ μεγάλο μέρος του πληθυσμού σκορπίστηκε στα βάθη της Μικράς Ασίας και την Ελλάδα. Οι μαρτυρίες όσων επέζησαν έχουν καταγραφεί και τεκμηριώνουν τη γενοκτονία. Σε άρθρο του δημοσιογράφου Τάσου Κοντογιαννίδη διαβάζουμε τη συγκλονιστική περιγραφή μιας αμερικανίδας δημοσιογράφου, που ήταν αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων: «Καθ’ οδόν συναντούσαμε ομίλους γερόντων, παιδιών, σε μια ατέλειωτη πορεία μαρτυρίου, όπου έπεφταν νεκροί από την εξάντληση και από τα χτυπήματα των συνοδών Τούρκων. Οι περισσότεροι εκλιπαρούν τον θάνατον.

Στην πόλη Μεζερέχ ξαφνικά ακούσαμε φωνές περίπου τριακοσίων μικρών παιδιών, μαζεμένων σε κύκλο. Είκοσι τσανταρμάδες – χωροφύλακες που κατέβηκαν από τα άλογά τους- χτυπούσαν σκληρά και ανελέητα τα παιδιά με τα μαστίγια και τα τρυπούσαν με τα ξίφη τους για να μην κλαίνε. Το θέαμα ήτο πρωτοφανές, φρικώδες! Τα παιδάκια έσκυβαν κι έβαζαν τα χεράκια τους πάνω στο κεφάλι για ν’ αποφύγουν τα χτυπήματα. Μία μητέρα που όρμησε για να σώσει το παιδί της δέχτηκε το ξίφος στην καρδιά κι έπεσε κατά γης. Πάθαμε νευρική κρίση! Παντού βλέπαμε πτώματα γυναικών, παιδιών και γερόντων. Η Αμερικανική Υπηρεσία υπολογίζει τους Έλληνες που εξολόθρευσαν οι Τούρκοι στη Σεβάστεια σε τριάντα χιλιάδες!» Οι Νεότουρκοι έβγαλαν και πολλές φωτογραφίες γύρω από τα πτώματά των Ελλήνων του Πόντου. Σε κάποιες φαίνονται να χαμογελούν… Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα αποδεικνύουν αυτό που οι Τούρκοι αμφισβητούν. Ότι έγινε οργανωμένη γενοκτονία των Ποντίων.

Ο Χ. Τσιρκινίδης συμπεριέλαβε τη μαρτυρία του θείου του Ευριπίδη, στο βιβλίο «Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου: «Με πολλά βάσανα φτάσαμε στην Κερασούντα. Η πόλη ήταν γεμάτη από ρακένδυτους πρόσφυγες που έφυγαν από την τρομοκρατία των Τούρκων.

Εκεί στην Κερασούντα μας προειδοποίησαν οι συμπατριώτες μας. Μαζεύουν όλους του Έλληνες και τους μεν μεγάλους τους κλείνουν στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου για να τους εξορίσουν, κάθε φορά που συμπλήρωνε ο αριθμός των 250 ατόμων, τους δε μικρούς τους οδηγούν με μικρά καύκια σε άγνωστα μέρη.

Στην εκκλησία δεν συμπληρώθηκε ποτέ ο αριθμός 250, γιατί εκεί χωρίς φαγητό, νερό, μέσα στις ίδιες τους τις ακαθαρσίες, σε λίγες μέρες πέθαιναν οι περισσότεροι. Με τα ίδια μας τα μάτια είδαμε εγώ και ο αδελφός μου να μεταφέρουν τα παιδιά λίγο παρά έξω από την Κερασούντα και εκεί να τα  παραδίδουν στους άγριους τσέτες αντάρτες. Αυτοί τα άρπαζαν από τα πόδια και χτυπούσαν τα κεφάλια τους πάνω στα μεγάλα βράχια της ακτής μέχρι να πεθάνουν». Παρόλο που η πράξη των Τούρκων συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά που την καθιστούν γενοκτονία, βάσει του διεθνούς ορισμού, οι Τούρκοι δεν το παραδέχονται. Η επίσημη άποψή τους είναι πως οι θάνατοι και οι διώξεις των χιλιάδων ποντίων συγκαταλέγονται στις συνήθεις απώλειες του πολέμου.

Πηγή:news247

O Σταύρος Καμπερογιάννης (Steve Kamper) πλαισιωμένος από αγαπημένα του πρόσωπα στο πολιτειακό κοινοβούλιο της Νέας Νότιας Ουαλίας

Η καταπολέμηση της οικογενειακής βίας, η ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι μεταρρυθμίσεις στον φορολογικό τομέα καθώς και η ενδυνάμωση του πολυπολιτισμού, είναι τομείς στους οποίους θα εστιάσει ο νεοεκλεγείς εργατικός βουλευτής στην έδρα Rockdale της ΝΝΟ, Σταύρος Καμπερογιάννης (Steve Kamper), έτσι όπως ο ίδιος διακήρυξε κατά την πρώτη του ομιλία στη Βουλή την περασμένη Πέμπτη.

Τα θεωρεία είχαν κατακλυσθεί από δεκάδες ομογενείς, συγγενείς, συνεργάτες και φίλους του βουλευτή. Σημειώνεται πως στην έδρα του ζουν δεκάδες χιλιάδες συμπάροικοι. Την πολυάριθμη ελληνική παρουσία αναγνώρισε και ο αντιπρόεδρος της βουλής, George Thomas, που καθόταν στην έδρα, και χαιρέτισε το ακροατήριο στα Ελληνικά: «Welcome to the Legislative Assembly, γεια σας».

Η «παρθενική» ομιλία του κ. Καμπερογιάννη ήταν μια πολύ ανθρώπινη και συγκινησιακά φορτισμένη ομιλία με συχνές αναφορές στην οικογένειά του, πολλά μέλη της οποίας παρακολουθούσαν από τα θεωρεία.

Ο κ. Καμπερογιάννης, τόσο στην ομιλία του όσο και σε συνέντευξη που παραχώρησε αμέσως μετά στο Ελληνικό Πρόγραμμα της Ραδιοφωνίας SBS, σημείωσε ότι ο ίδιος προέρχεται από τον χώρο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τις γνωρίζει καλά, και θα προσπαθήσει να πετύχει διακομματική υποστήριξη για την ενίσχυση αυτού του κλάδου. Επίσης, σημείωσε ότι καθώς ο ίδιος είναι λογιστής στο επάγγελμα, θεωρεί πως το φορολογικό σύστημα και στην πολιτεία αλλά και σε ομοσπονδιακό επίπεδο χρειάζεται μεταρρυθμίσεις που θα ωφελούν τον κόσμο, κυρίως βοηθώντας στην δημιουργία θέσεων απασχόλησης.

Ο κ. Καμπερογιάννης είπε ότι ο πολυπολιτισμός είναι η πολιτική που οδηγεί την Αυστραλία από πρόοδο σε πρόοδο. Όπως σημείωσε, παρ’ ότι ο ίδιος είναι 3ης γενιάς Αυστραλός, εν τούτοις όταν ήταν παιδί τον αποκαλούσαν συχνά wog. Αυτές οι νοοτροπίες δεν ταιριάζουν σε στην Αυστραλία και πρέπει να τις αλλάξουμε, είπε.

Όπως ήταν επόμενο ο κ. Καμπερογιάννης υπερθεμάτισε τις πολιτικές του κόμματός του, του Εργατικού, και αντίστοιχα, επέκρινε τις πολιτικές που εφαρμόζει η κυβέρνηση των Συντηρητικών.

Απευθυνόμενες δε προς τους ψηφοφόρους του Εκείνο που σημείωσε ήταν πως θα είναι βουλευτής για όλους τους ψηφοφόρους της έδρας του και εάν δεν τα καταφέρει στο τέλος της τετραετίας ας τον τιμωρήσουν.

Μεταξύ των προσώπων που παρακολούθησαν την ομιλία του κ. Καμπερογιάννη, ήταν ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας στο Σύδνεϋ, Δρ. Σταύρος Κυρίμης, ο νυν και ο τέως αρχηγός του Εργατικού Κόμματος, Luke Foley και John Robertson αντίστοιχα, η Εργατική γερουσιαστής Σοφία Κώτση, η νεοεκλεγείσα βουλευτής των Φιλελευθέρων, Ελένη Πετεινού,. η επίσης νεοεκλεγείσα Εργατική γερουσιαστής Courtney Houssos (σύζυγος ομογενούς) πρώην ομοσπονδιακός γερουσιαστής και υπουργός Graham Richardson, εκπρόσωποι ομογενειακών φορέων και πολλοί συμπάροικοι.

Για να σταματήσουν τα επεκτατικά σχέδια της Κίνας στη Νότια Ασία

Μια «αλήθεια» που δεν έπρεπε να ειπωθεί, προκειμένου να μην ανατραπεί η «στρογγυλεμένη» διπλωματική γλώσσα, κινδυνεύει να φέρει τα πάνω κάτω στις φιλικές και εμπορικές σχέσεις μεταξύ της Αυστραλίας και της Κίνας.

Η ιστορία είναι παλιά και οι εκατέρωθεν υποψίες υποβόσκουν εδώ και πολλά χρόνια, αλλά την προσπάθεια και των δύο χωρών να διατηρήσουν καλές σχέσεις, για χάρη των οικονομικών τους -κυρίως- συμφερόντων, ήλθαν να τορπιλίσουν οι πρόσφατες δηλώσεις αξιωματούχου του αμερικανικού Πενταγώνου.

Πρόκειται για τον υφυπουργό Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών, στρατηγό David Shear, ο οποίος, απαντώντας σε ερώτηση κάποιου μέλους της αρμόδιας Επιτροπής της αμερικανικής Γερουσίας, είπε μεταξύ άλλων, ότι η αμερικανική κυβέρνηση ετοιμάζεται να δημιουργήσει μια καινούργια αεροπορική βάση στην Αυστραλία προκειμένου να ελέγξει την επεκτασιμότητα της Κίνας στη Νότια Ασία, τη Θάλασσα της Κίνας και τον Ινδικό Ωκεανό.

Σύμφωνα με τον στρατηγό Shear, το Πεντάγωνο ετοιμάζεται να στείλει στην Αυστραλία μια μοίρα των γνωστών βομβαρδιστικών μεγάλου βεληνεκούς Β-1, που μπορούν να πλήξουν ανά πάσα στιγμή οποιοδήποτε στρατιωτικό στόχο οπουδήποτε στον πλανήτη, μια σειρά ανιχνευτικών και κατασκοπευτικών αεροσκαφών, καθώς και μεγάλο αριθμό πεζοναυτών.

Στη συνέχεια, είπε στην επιτροπή της Γερουσίας, ότι η αμερικανική κυβέρνηση θα πρέπει να δείξει και στην πράξη ότι είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις κινεζικές προκλήσεις στη Θάλασσα της Κίνας.

Οι ΗΠΑ καθώς και άλλες χώρες της Ασίας, όπως Ιαπωνία, Βιετνάμ, Μαλαισία και Φιλιππίνες, κατηγορούν τη Κίνα για στρατιωτικό επεκτατισμό στα διεθνή ύδατα και προσαρτήσεις μικρών νησιών και βραχονησίδων που δεν της ανήκουν.

Με λίγα λόγια, την κατηγορούν ότι παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο των Θαλασσών και προσπαθεί να αποκτήσει τον απόλυτο έλεγχο στη Θάλασσα της Κίνας απ’ όπου και διέρχεται καθημερινά ένας μεγάλος αριθμός εμπορικών πλοίων.

Αυτός είναι και ο λόγος που πριν λίγους μήνες είχαν οξυνθεί οι σχέσεις μεταξύ Κίνας και Ιαπωνίας για μια σειρά βραχονησίδων στη Θάλασσα της Κίνας που διεκδικούν και οι δύο χώρες, ενώ παρόμοια επεισόδια είχαν λάβει χώρα μεταξύ Κίνας και Βιετνάμ και Κίνας και Φιλιππίνων.

Οι πιο πάνω χώρες και η Μαλαισία κατηγορούν, επίσης, την Κίνα, ότι όχι μόνο προχωρά μονομερώς σε προσαρτήσεις μικρών ακατοίκητων νησιών στα διεθνή ύδατα, αλλά δημιουργεί εκ του μηδενός μικρά νησάκια, τα οποία και σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει ως διαδρόμους προσγείωσης στρατιωτικών αεροσκαφών, μπαζώνοντας αβαθή ύδατα.

Οι πιο πάνω εξελίξεις πυροδότησαν την αμερικανική αντίδραση και το Πεντάγωνο έδωσε εντολή σε αμερικανικά στρατιωτικά αεροσκάφη να πετούν πάνω από την περιοχή της Θάλασσας της Κίνας, που η κυβέρνηση του Πεκίνου ισχυρίζεται εδώ και αρκετά χρόνια ότι της ανήκει.

Η κίνηση των Αμερικανών, δεν έγινε μόνο ως ένδειξη συμμαχικής αλληλεγγύης προς την Ιαπωνία και της Φιλιππίνες, αλλά για να δηλώσουν και στην πράξη ότι δεν αποδέχονται τους κινεζικούς ισχυρισμούς για την οριοθέτηση των διεθνών και είναι αντίθετη στις προσαρτήσεις των βραχονησίδων που επιχειρεί το Πεκίνο.

Για να αναχαιτιστεί η επέκταση της κινεζικής ισχύος και στον Ινδικό Ωκεανό, οι Αμερικανοί υπέγραψαν νέα συμφωνία με την Εργατική κυβέρνηση του Κέβιν Ραντ για αποστολή 2.500 πεζοναυτών στο Ντάργουιν, προκειμένου να συμμετέχουν σε κοινές εκπαιδευτικές ασκήσεις με Αυστραλούς στρατιώτες.

Ήδη, πριν λίγες εβδομάδες έφτασαν στο Ντάργουιν οι πρώτοι 1.500 Αμερικανοί πεζοναύτες, ενώ όπως δήλωσε ο υφυπουργός Άμυνας των ΗΠΑ στην Γερουσία, ο αριθμός τους πρόκειται θα αυξηθεί.

Τα όσα δήλωσε ο Αμερικανός αξιωματούχος προκάλεσαν «νευρική κρίση, όχι μόνο στην αυστραλιανή, αλλά και στην αμερικανική κυβέρνηση.

Τόσο ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας, Τόνι ‘Αμποτ, όσο και εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, δήλωσαν ότι τα όσα ειπώθηκαν οφείλονται σε λάθος του Αμερικανού στρατηγού και η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν σχεδιάζει να στείλει τα βομβαρδιστικά Β-1 στην Αυστραλία ούτε περισσότερους πεζοναύτες.

Τα ίδια πάνω-κάτω δήλωσε και ο Άμποτ, καθώς και ο εκπρόσωπος του αυστραλιανού Υπουργείου Άμυνας και ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αυστραλία.

Οι Κινέζοι, βέβαια, γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα ότι ο Αμερικανός στρατηγός ήξερε τι ακριβώς έλεγε.

Το μόνο ενδεχομένως που δεν γνώριζε -σε… διπλωματικό βάθος- είναι, ότι αυτές οι… αλήθειες και, γενικά, τα «στρατιωτικά μυστικά» δεν λέγονται δημόσια.

Πώς να εξηγήσει ο Άμποτ στον Κινέζο πρόεδρο ότι η Αυστραλία, ακολουθώντας τις αμερικανικές συμμαχικές εντολές, είναι έτοιμη να… δαγκώσει το χέρι που την ταΐζει.

Πηγή:Νέος Κόσμος

Georgios Tramountanas from Athens who was one of the first two Greek migrants to come to South Australia.

Generally credited as being the first Greek to migrate to South Australia in 1842, Georgios Tramountanas showed true pioneering spirit when he moved to the sparsely-populated Eyre Peninsula in the late 1850s.

According to documents held in the Adelaide office of the National Archives, in 1878, after more than 20 years spent farming near Elliston, George applied to become a naturalised settler in the Province of South Australia – but as George North, not Georgios Tramountanas. This seemingly unrelated choice of surname shows how difficult it can be to track Greek family history because of the tendency of both officials and migrants to anglicise names – ‘Tramountanas’ roughly translates as a Greek northerly wind.

While George North stayed put in South Australia, others moved around. After arriving in Sydney in 1905, 15-year-old Grigorios Kasimatis (later known as Gregory Casimaty) tried his luck in Queensland and New South Wales before settling in Tasmania. Gregory established the Britannia Café in Elizabeth Street, Hobart in the early 1900s and followed this with many other successful business ventures. Known for his charity and benevolence – including providing Christmas dinner for 200 unemployed single men in the Depression years – Gregory Casimaty was recommended for inclusion in the Queen’s Birthday Honours list by his local member of parliament, Adrian Gibson, in 1964.

As an established member of the Hobart community, Gregory Casimaty applied for a number of friends and relatives in Greece to migrate to Australia, one of whom was George Gabriel Haros.

Trading on talents

George Haros arrived in Australia in the 1930s and applied his inventiveness to producing an efficient way of heating water for tea and coffee in cafés like the Britannia.

While George Haros is probably best known for the invention and subsequent establishment of the Haros Boiler Company in 1939, he didn’t restrict his inventiveness to the catering industry. In 1942, the Army Inventions Directorate in Melbourne was informed that he had designed a new anti-aircraft shell using two shell cases, the inner one of which was magnetised.

Another George – George Lucas Adamopoulos – also used his scientific skills to good effect and, together with Sydney merchant Gregory Dimitri Michal, patented certain chemical solutions and processes for use in the manufacture of mineral water.
Building up business

Like George Adamopoulos, Peter Michelides chose to build on his previous experience. After arriving in Perth in the early 1900s, he established a business manufacturing cigarettes at 248 Murray Street, in the central business district of the city.

His business flourished over the following 40 years and included the setting up of a factory. Over time, the packaging of Peter Michelides’ products changed, which can be viewed in a register of many fascinating labels put together and approved by the Customs and Excise Branch.

By 1940 the Commonwealth Investigation Service (CIS) – precursors to the Federal Police and the Australian Security Intelligence Organisation – had started a dossier on Mr Michelides after receiving reports that he had been ‘full of admiration for Fascist Italy’ on his return from an overseas trip in 1939.

This dossier includes later correspondence about Peter Michelides’ 1954 appointment as the Western Australian Greek Consul, by which time the CIS changed its tune:
‘… he is a man of substance, a person of excellent repute and in these circumstances no objection is raised by this service to his appointment.’
Sadly, National Archives also has records describing the demise of Michelides Ltd, including films of its closing down sale in 1960 and the later sale of Peter Michelides’ home on Mounts Bay Road.

Another Greek who built up a business from scratch was Eustratios (Stratos) Haritos.

According to his naturalisation application, Stratos arrived as a single man in Darwin on the Mataram in 1915 at the age of 27. By 1923 he was married with four children aged five and under, and was living and working at the Darwin Salt Works. Haritos did well at the salt works and, according to property records held by the National Archives, was able to buy land in and around Darwin.

His property included a block of land on the corner of Daly and Cavenagh Streets, where he built a grocery store. This building was later requisitioned by the Commonwealth Government for use as an emergency post office following the destruction of the Darwin Post Office in the bombing of Darwin in 1942. While the rest of the Haritos family were evacuated from Darwin along with other civilians, George Haritos enlisted and remained in the Northern Territory with the Army.

Serving Australia

While George Haritos was Australian-born, many Greek-born men were also quick to sign up and serve Australia in times of war. Constantine Aroney, born in Cerigo and living in Melbourne, was involved in both World Wars, first enlisting in 1915 and serving at Gallipoli, France and Belgium as a private in the 24th Battalion. In October 1939, he enlisted in the Commonwealth Military Forces and seven months later he transferred to the 2nd Australian Imperial Forces and the Headquarters of the 1st Australian Corps, serving in Palestine, North Africa, Greece, Crete and Syria.

While serving in Greece, Driver Aroney’s cultural background proved extremely valuable. Following the debacle on mainland Greece, when the Allied forces were overrun by the German Army, Aroney managed to escape to Crete in an open boat, taking 23 other soldiers with him, whom he cared for with the help of Greeks on Crete – a heroic feat for which he was awarded the British Empire Medal.

Ο υπουργός Οικονομικών της Αυστραλίας, Τζο Χόκεϊ.

Μετά την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες έθεσαν στο στόχαστρό τους τις πολυεθνικές λόγω φοροδιαφυγής, ήρθε και η σειρά τις Αυστραλίας. Η κυβέρνηση Άμποτ συγκροτεί δέσμη μέτρων κατά τουλάχιστον 30 πολυεθνικών, οι οποίες μεταφέρουν τα κέρδη τους εκτός Αυστραλίας σε φορολογικούς παραδείσους. «Πρόκειται για μια πρωτόγνωρη σε διεθνές επίπεδο εκστρατεία για την πάταξη της φοροδιαφυγής», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών της Αυστραλίας, (Θησαυροφύλακας) Τζο Χόκεϊ.

Χωρίς να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες για τους στόχους της εκστρατείας, τόνισε ότι «αφορά μεγάλους οργανισμούς, οι οποίοι τα όσα κέρδισαν στην Αυστραλία τα διοχετεύουν σε προορισμούς, όπου δεν τα φορολογούν ή τους επιβάλλουν χαμηλή φορολογία». Συνεχίζοντας, ο Αυστραλός υπουργός διευκρίνισε ότι δεν χρειάζεται να δοθούν τα ονόματα αυτών των ομίλων, γιατί είναι προφανές. Εταιρείες-κολοσσοί, όπως οι Google, Apple και Microsoft, αλλά και η Starbucks, έχουν κατηγορηθεί ότι ακολουθούν την τακτική αυτή. Κατά τον κ. Χόκεϊ, η νομοθεσία της Αυστραλίας θα υπερβεί την αντίστοιχη της Βρετανίας για την πάταξη της φοροδιαφυγής εκ μέρους μεγάλων ομίλων. Η ανακοίνωση αυτή από την κυβέρνηση της Αυστραλίας έγινε μία ημέρα πριν από τη δημοσίευση του προσχεδίου του προϋπολογισμού. H νέα νομοθεσία, αφού ψηφιστεί από το Κοινοβούλιο, θα τεθεί σε εφαρμογή από 1ης Ιανουαρίου 2016. Στο πλαίσιο αυτό ενδέχεται οι υπόλογες εταιρείες να κληθούν να καταβάλουν έως και το 100% του αποφευχθέντος φόρου.

Έχουν προηγηθεί η Βρετανία, μεμονωμένα και η Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά, καθώς και οι ΗΠΑ, οι οποίες έχουν στραφεί κατά των πολυεθνικών και της χαμηλής φορολογίας τους. Έρευνα του Reuters είχε αποκαλύψει ότι επί σειράν ετών κολοσσοί της τεχνολογίας (Apple, Google) και της εστίασης (McDonalds, Starbucks) με δραστηριότητες στη Βρετανία, στην Ιρλανδία και σε άλλες χώρες της Ε.Ε. ουδέποτε κατέβαλαν τον φόρο, ο οποίος θα αναλογούσε στα κέρδη τους. Τα «παροχέτευαν» νομότυπα σε θυγατρικές τους στο Βέλγιο, στο Λουξεμβούργο, στην Ολλανδία κ.λπ., ή είχαν κάνει ευνοϊκές συμφωνίες με ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διερευνά την υπόθεση εις βάθος. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Βελγίου, το οποίο παρέχει φοροελαφρύνσεις στις πολυεθνικές από 50%-90% των φορολογητέων κερδών τους.

ΚΙΝΗΤΡΑ ΑΠΟ ΟΜΠΑΜΑ

Οι τελευταίες εκτιμήσεις για τους αμερικανικούς κολοσσούς οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε πολλές διεθνείς αγορές εκτός της εγχώριας φέρουν τα κέρδη τους στα 2 τρισ. δολάρια. Πρόθεση του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, είναι να επιβάλει έκτακτο φόρο «μετάβασης» 14%, ο οποίος σαφώς και είναι χαμηλότερος από τον ισχύοντα του 35% στις επιχειρήσεις επί αμερικανικού εδάφους. Οι ασκούντες κριτική στον κ. Ομπάμα επισημαίνουν ότι με έναν τέτοιο φορολογικό συντελεστή οι επιχειρήσεις θα παρακινούνται να μην επενδύουν στις ΗΠΑ και να σωρεύουν στο εξωτερικό τα κέρδη τους.

Οι επιχειρήσεις από πλευράς τους αντιτείνουν πως η όλη κατάσταση φανερώνει το μη ανταγωνιστικό φορολογικό καθεστώς στις ΗΠΑ. Επιπλέον, ο Αμερικανός πρόεδρος στόχο έχει να επιβάλει φορολογικό συντελεστή 19% στα μελλοντικά κέρδη των πολυεθνικών κολοσσών. Ένα από τα φετινά βραβεία Πούλιτζερ δόθηκε σε άρθρο-έρευνα του Bloomberg σχετικά με το θέμα αυτό. Αναφέρεται στο κείμενο συγκεκριμένα ότι με τα ισχύοντα στις ΗΠΑ, μία αμερικανική εταιρεία, δημιουργώντας ή αγοράζοντας μία ξένη μητρική, αποφεύγει φόρους.

Πηγή:Νέος Κόσμος

A top German judge has said that Greece has a just claim in its demands for Berlin to repay a loan Athens was forced to issue its Nazi occupiers during World War II.

In an interview with Der Spiegel magazine published on Saturday, Dieter Deiseroth, a judge at the Supreme Administrative Court, said that the Greek claim for compensation regarding the money given by the Bank of Greece (estimated at some 11 billion euros in today’s money) has a strong basis as “there’s a lot of evidence to suggest it was a loan.”

Deiseroth also argued that private claims for compensation are also valid. “Greece has not waived its demands,” said the judge, who added that an absence of legal action from Athens so far does not constitute an abandoning of claims.

source: ekatimerini.com

In 2011, overwhelming opposition from Greece’s European partners forced Prime Minister George Papandreou to withdraw a proposal for a referendum seeking a “clear mandate” from voters to carry out European Union-backed policies. Last week, the opposite scenario unfolded: Germany suggested that the Greek government hold a plebiscite on whether to accept creditors’ demands for economic reforms or ultimately leave the euro zone. This time, however, it was Greece that demurred.

This role reversal reveals at least three consequential aspects of the changes, real and perceived, in the interactions between Greece and its European partners:

* First, having achieved progress on containing and isolating the Greek crisis, Europe seems a lot less worried about the potential for negative spillover effects should the multiyear drama now end in tragedy.

* Second, Europe is becoming less resistant to the notion of Greece exiting the single currency, especially if this were the result of a Greek decision rather than one imposed by its EU partners.

* Third, the proposed referendum would push the Syriza-led government into a lose-lose situation.

To understand these three developments, it is worth recalling why Europe crushed the referendum proposed by the Greek government in 2011.

Confronted by pockets of internal opposition, Papandreou saw the referendum as a way to mobilize broad-based voter backing to implement difficult economic reforms. His European partners strongly opposed this idea for two reasons: concern that a Greek referendum would set the wrong example for other peripheral economies that were struggling to restore market confidence, including Ireland, Italy, Portugal and Spain; and concern that a bad referendum outcome would push Greece out of the euro zone while Europe still lacked the instruments and institutions to contain the collateral damage.

Almost four years later, Europe is far less worried about the adverse consequences of a Grexit.

Markets are calmer, peripheral economies have taken steps to clean house, regional institutions have been strengthened and officials are confident they have many more tools to contain the damage from a single member country. And although no European official would wish to go down in history as the person responsible for the first euro zone exit, more seem to be coming around to the view that such an outcome could be in the longer- term interest of the union.

The change in Europe’s attitude has also been influenced by events in Greece. Syriza’s election success was fueled by repeated promises to alter course on economic policy, including by being less compliant with the austerity demands imposed by Greece’s European partners and the International Monetary Fund. At the same time, the government’s ability to secure agreement with its creditors has been repeatedly undermined by public disagreement, a trust deficit, and rookie governing mishaps. In such circumstances, a referendum presents a lot more downside for the Greek government than in 2011.

A referendum that showed broad-based support for EU-imposed measures would undermine both the unity and electoral credibility of Syriza. And it could force a general election, with highly uncertain prospects for the party. It also would allow Europe to take a firmer negotiating stance on what Greek Prime Minister Alexis Tsipras again described Friday as his “red lines,” in particular cuts to pensions and wages.

Even the rejection of EU-imposed measures in a referendum wouldn’t be a good outcome for Syriza. The vote would accelerate capital outflows, risk a large-scale run on banks and make it very hard for the European Central Bank to continue to provide Emergency Liquidity Assistance, all of which would bring closer the country’s economic and financial implosion. It would be a matter of time (and not much time) until Greece was forced out of the euro zone in a messy, disorderly and costly fashion.

The Greek government’s hope is to retain control as it secures time to compel creditors to agree to an easing of austerity measures, a reorientation of some structural reforms, greater debt relief and a large injection of immediate funding beyond what is being provided by the ECB. That is why it will resist a referendum; and why its European partners will continue to insist on such a vote.

source: ekathimerini.com

Dilemma … would ISIS defectors pose a security threat back in Australia, or could they be useful in preventing the radicalisation of other Muslims? Picture: CBS Source: Supplied

THREE Australians who went off to fight a bloody battle in support of an Islamic state in the Middle East are having second thoughts and want to come home.  

But should they be allowed to return? Take our poll below

The Australian reports that the federal government has been approached by legal representatives for three men currently in Syria, seeking information about penalties they may face upon their return to Australia.

Abu Ibrahim reportedly wants to return to Australia so he can educate would-be jihadists why they shouldn’t join Islamic State. Picture: CBS Source: Supplied

Two of the men are affiliated with Islamic State and one is associated with the group Jabhat al-Nusra.

One of the men, who worked in the health sector in Victoria, had previously told CBS reporter Clarissa Ward that the reality of life with the Islamic State was not what he had anticipated.

“A lot of people when they come they have a lot of enthusiasm about what they’ve seen online, what they’ve seen on YouTube,” the man, known as Abu Ibrahim, told CBS.

“They see it as something a lot grander than what the reality is — it’s not all military parades or victories.”

The Australian reports that Ibrahim has told Australian authorities he wants to come back so he can tell would-be jihadists why they should not join Islamic State.

‘Not all military parades or victories’ … life as an ISIS defector proved to be disappointing for Abu Ibrahim. Picture: CBS Source: Supplied

The Australian reports that the overtures from the jihadis’ representatives pose a dilemma for security authorities. The approaches were made separately — one to the Australian embassy in Turkey, one to the Department of Foreign Affairs and Trade, and one to the Australian Federal Police.

Ibrahim’s lawyer, Rob Stary, said his client realised he had made a mistake.

“If the Australian government is going to embrace de-radicalis­ation, it has to embrace it at all levels,” Mr Stary told The Australian.

“This includes those who know they may be charged for what they have done but who now want to renounce these groups and be co-operative.”

De-radicalisation has to be embraced … criminal defence lawyer Rob Stary. Source: News Corp Australia

Disillusioned with Islamic State, Ibrahim is currently in Turkey and wants to return to his wife and young children in Australia.

“My main reason for leaving was that I felt that I wasn’t doing what I had initially come for and that’s to help in a humanitarian sense the people of Syria,” he said.

“It had become something else. So, therefore, no longer justified me being away from my family.”

source:news.com