Daily Archives: May 2, 2014

O Νίκος Πιπέρης στο νέο του βιβλίο “Θάλεια”, μιλά για μια από τις πιο τραγικές, ίσως, πτυχές της μετανάστευσης.

O Νίκος Πιπέρης στο νέο του βιβλίο “Θάλεια”, μιλά για μια από τις πιο τραγικές, ίσως, πτυχές της μετανάστευσης, τον βίαιο ξεριζωμό των νέων από την πατρίδα τους, παρά τη θέλησή τους. Φωτίζει το δράμα που πλέκεται γύρω τους, χωρίς τη δική τους συμμετοχή και το αιχμηρότερο σημείο όλων, χωρίς το δικό τους ρόλο στα αίτια που τον προκαλούν.

Δίνει τις πραγματικές διαστάσεις του υπερατλαντικού ταξιδιού, με ταξιδιώτες , τα ξεριζωμένα νιάτα της Ελλάδας που έχουν στις αποσκευές τους κοινά όνειρα και κοινές ελπίδες.

Μιλά για προβληματισμούς που στην πλειονότητά τους είναι κοινοί. Εξιστορεί καταστάσεις ρεαλιστικές, αιχμηρές, επώδυνες. Εκείνο που εντυπωσιάζει εντούτοις, τον αναγνώστη αυτού του βιβλίου -βιωματικού κατά την ομολογία του ίδιου κατά ένα μέρος- είναι ο τόνος, το ύφος και η τεχνική που έχει επιλέξει ο Νίκος Πιπέρης να χειριστεί ένα θέμα για το οποίο έχουν ειπωθεί πολλά, χωρίς να φαίνεται εντούτοις ποτέ να εξαντλείται.

Ο τόνος είναι ήπιος, σχεδόν αθόρυβος, χωρίς εξάρσεις και εκκωφαντική χροιά. Το ύφος του είναι ανεπιτήδευτο, λιτό, χωρίς ίχνος προσποίησης ή υπερβολής.
Η τεχνική που επέλεξε είναι αυτή της συνέπειας, της αρμονίας και της πειστικότητας των χαρακτήρων.

“Για τη διαμόρφωση των χαρακτήρων, επειδή πάνω απ’ όλα μ’ ενδιέφερε να είναι αληθινοί, πήρα άτομα που γνώριζα καλά, μέσα από τη ζωή”, θα πει ο ίδιος.
Όσοι γνωρίζουν βέβαια το συγγραφέα, θα πούνε ότι διαβάζοντας τη “Θάλεια”, είναι σαν ν’ ακούνε τον Νίκο να τους μιλά.
Είναι μεγάλη υπόθεση αυτή και δε μπορώ σ’ αυτό το σημείο να μη θυμηθώ τα λόγια του μεγάλου τεχνίτη της πέννας, του Φρέντυ Γερμανού που στην επίσκεψή του, πριν 22 χρόνια στην Αυστραλία, μου είχε πει: “ευλογημένος ο γραφιάς που μπορεί να μιλήσει στη δική του γλώσσα και το δικό του τόνο. Mόνο αυτός μπορεί ν’ αγγίξει πραγματικά τον άνθρωπο”.

Kαι ο Νίκος Πιπέρης, στο βιβλίο του “Θάλεια”, πιστεύω ότι σ’ ένα μεγάλο βαθμό, το επιτυγχάνει.
Ο έρωτας, όπως θα μπορούσε να υποθέσει κανείς, από την πρώτη του επαφή με το τελευταίο έργο του Νίκου Πιπέρη δεν είναι ο κεντρικός πυρήνας της υπόθεσης. Είναι η εμπειρία που σημαδεύει σ’ ένα σημείο τη ζωή του Βαγγέλη, του ήρωα του μυθιστορήματος, χωρίς όμως να τον τυφλώνει σε σημείο που να επηρεάζει την κρίση του και τις αποφάσεις που παίρνει για τη μελλοντική του πορεία.. Είναι το αντίβαρο του σφοδρού πάθους της Θάλειας για τον ίδιο, που μπορεί να τον αιφνιδιάζει και να τον φοβίζει ακόμη, σε καμιά περίπτωση όμως δεν είναι ο καθοριστικός παράγοντας των αποφάσεών του:” Τα λόγια της τον γέμισαν χαρά κι ένιωθε ευτυχισμένος, ωστόσο υποσυνείδητα, η τόσο δυνατή και απόλυτη αγάπη της τον φόβιζε”.

Ο έρωτας στο έργο αυτό του Νίκου Πιπέρη είναι το πικρό κεφάλαιο που είχαν να αντιμετωπίσουν οι περισσότεροι νέοι της μαζικής μετανάστευσης. Μαζί με τον αποχωρισμό των γονιών τους, των αδελφών τους, του τόπου που είδαν το πρώτο φως και οι περισσότεροι, δεν γνώριζαν άλλη γη από αυτή που γεννήθηκαν, έπρεπε να σφίξουν την καρδιά τους και να δώσουν το στερνό φιλί στην αγαπημένη τους.

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΦΡΟΝΗΜΑΤΑ

Στο ίδιο έργο θίγεται το μεγάλο θέμα των πολιτικών φρονημάτων που κυνηγά αδυσώπητα στην μεταπολεμική Ελλάδα και μετά τον εμφύλιο, τα παιδιά εκείνων που έφεραν τη ρετσινιά των αριστερών. Η Πολιτεία, τους αφαιρούσε σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και αυτό το δικαίωμα να βρουν την τύχη τους στην ξενιτιά. Ο ήρωας του Νίκου Πιπέρη, αποβάλλεται από τη Σχολή Ικάρων -παρ’ ότι ήλθε πρώτος- λόγω των πολιτικών φρονημάτων του πατέρα του. Η ίδια τύχη τον περίμενε αν έδινε σε άλλη σχολή εξετάσεις. Ο ίδιος φαίνεται να το γνωρίζει αυτό καλά, παρότι δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα του.

“Τη στιγμή που σου κρέμασαν ουρά, όπου και να πας, θα σ’ ακολουθεί. Είναι σαν το λεγόμενο προπατορικό αμάρτημα. Απ’ το γονιό στα παιδιά, και πάει λέγοντας, δεν ξέρω για πόσες γενιές, για πάντα. Και δεν υπάρχει ακόμα ένας δεύτερος Χριστός να μας σώσει απ’ αυτό το αμάρτημα των πολιτικών φρονημάτων”.

Ότι το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο και δένεται άμεσα με τον διωγμό του ανθού της Ελλάδας από την πατρώα γη φαίνεται και σε άλλο σημείο του βιβλίου του Νίκου Πιπέρη: “Tώρα, σήμερα, αφορούσε το Βαγγέλη, αύριο ίσως τον εαυτό τους ή τη γενιά ύστερα από τη δική τους. “Δεν είχε δοθεί αμνηστία στο τέλος του εμφυλίου; Ήταν η ερώτηση που ερχόταν ασταμάτητα στο νου τους. Τώρα τί δουλειά είχαν οι φάκελοι πολιτικών φρονημάτων που μάστιζαν την πατρίδα μας κι ιδιαίτερα τη νέα γενιά που δεν είχαν καν ιδέα για τέτοια θέματα; Ήταν ερωτήσεις που έπρεπε να απαντηθούν από κείνους που απαιτούσαν πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων μόνο και μόνο για να δικαιολογήσουν και να διαιωνίσουν το μίσος και το διχασμό της δικής τους γενιάς, τη δική τους ιδιοτέλεια, τα δικά τους ατομικά συμφέροντα”.

ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗς ΦΥΣΗΣ

Η ζωντανή περιγραφή του τόπου που άφησε πίσω του ο ήρωας του βιβλίου, προδίδει την παρουσία του βιωματικού στοιχείου που εμπεριέχει το έργο: “Από πολύ ψηλά ο τόπος που ήταν χτισμένο το χωριό φαινόταν στρωτός και λείος, ένα ισιωματάκι απλωμένο ανάμεσα σε δυο βουνοκορφές, η μια δώθε κι η άλλη κείθε, κι έφτιαναν μια μικρούτσικη τριγωνική κοιλάδα που έφτανε μέχρι το ακρογιάλι.

Στη μέση αυτής της κοιλάδας φιδοπερνούσε η ρεματιά με πλατάνια και πικροδάφνες, με φλόμους και λυγαριές, μ’ αρμύρες και σφεντάμια που φύτρωναν εδώ κι εκεί σαν κάποιος να είχε αρπάξει χούφτες σπόρους από διάφορα τσουβάλια και να τους είχε πετάξει, σποριές, σποριές, πέρα-δώθε”
Η περιγραφή συνεχίζεται ζωντανή, με αφοπλιστική απλότητα και ευαισθησία, με βλέμμα καθάριο και ψυχή δοσμένη στη λατρεία της φύσης: “Κι’ ένα ποταμάκι που κατέβαινε ορμητικό και θυμωμένο το χειμώνα με νερά θολά κι αγριεμένα, ξαστέρωνε την Άνοιξη και γάργαρο πια και πάντα δροσερό κυλούσε, μουρμουρίζοντας πάνω από κάτασπρα ποταμολίθαρα και χρωματιστά χαλίκια που έλαμπαν στον ήλιο. Στις στροφές βάθαινε και ησύχαζε, σχηματίζοντας νερόλακκους που γέμιζαν με βατράχια, νεροχελώνες και νεροφίδες που κάθε νύχτα έστρωναν πρωτόγονα πανηγύρια με τα δικά τους ρεσιτάλ μουσικής και ήχου. Το καλοκαίρι με τις μεγάλες ζέστες στέρευε σταδιακά προς τα πάνω,παίρνοντας μαζί του όλο εκείνο το τσούρμο από πουλιά, έντομα, ζουζούνια κι’ ερπετά που ζούσαν απ’ το νερό του: τις πετροπέρδικες και τις τσίχλες που κατέβαιναν από τις γύρω βουνοπλαγιές με τις κουμαριές, τα κοτσύφια και τ’ αηδόνια που φώλιαζαν στα πλατάνια της λαγκαδιάς και τ’ άλλα μικροπούλια, τους σπίνους, τους κοκκινολαίμηδες, τα χρυσογάρδελα και τους φλώρους που έρχονταν πρωί και βράδυ, απ’ τις λάκκες και τις πλαγιές με τις αγριελιές, τις χαρουπιές και τα σπάλαθα., να πιουν και να τσαλαβουτήξουν στα νερά του”.

Φανερός ο έρωτας του συγγραφέα με τη φύση, ο στενός ρομαντικός δεσμός μαζί της, που με την ευαισθησία της ψυχής του δεν αφήνει τίποτε να του διαφύγει, αλλά και να μην τον πλανέψει.

Αυτόν τον έρωτα, ίσως δυνατότερο και πιο βασανιστικό από αυτόν της πρώτης του αγάπης, τον αποκαλύπτει με την ίδια λεπτότητα και διεισδυτικότητα σε πολλά σημεία του βιβλίου. Είναι μια χαρακτηριστική, όσο και βασανιστική πτυχή της ζωής του Έλληνα μετανάστη που αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη γη που λάτρεψε και αυτή η άνευ όρων αγάπη, τον κυνηγά μέχρι την τελευταία του πνοή.

Η μετανάστευση του ήρωα στην Αυστραλία “συμπίπτει”, με αυτή του συγγραφέα, οπότε έχουμε εδώ, ολοζώντανα όλα αυτά τα στοιχεία, γνώριμα μεν, δοσμένα όμως σ’ έναν τόνο ήρεμο, ήπιο και αφοπλιστικό για τη λιτότητα και την απλότητά που χαρακτηρίζει όλο το έργο, από την αρχή μέχρι το τέλος.
Εκείνο το οποίο πιστεύω ότι επιδιώκει και επιτυγχάνει σε μεγάλο βαθμό ο συγγραφέας της “Θάλεια”, είναι να δώσει σ’ όλο το εύρος της την πορεία των ταλαντούχων νέων που θα μπορούσαν να διαπρέψουν στην πατρίδα τους, και να την στηρίξουν στις δύσκολες στιγμές, αν εκείνη δεν τους έδιωχνε βάναυσα από κοντά της, μ’ έναν τρόπο απλό μεν, αδιαφιλονίκητα όμως ακριβή και αιχμηρό, πίσω από την λιτότητά του.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει σε συνεργασία του Ελληνο-Αυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου με τον Σύνδεσμο Ελλήνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων Αυστραλίας, αυτή την Κυριακή, 3 Μαΐου, στις 3μμ., στην αίθουσα εκδηλώσεων του Παναρκαδικού Συλλόγου, επί της 570 Victoria St., North Melbourne. Είσοδος ελεύθερη.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Το ορυκτό ονομάστηκε Putnisite και πήρε το όνομά του από τους Αυστραλούς ορυκτολόγους Αντρέ και Κριστίν Πούτνις.

Ένα νέο μωβ-ροζ ορυκτό που έχει χημική δομή και κρυσταλλική σύνθεση εντελώς διαφορετική από οποιοδήποτε από τα 4.000 γνωστά ορυκτά, ανακαλύφθηκε σε ορυχείο της Δυτικής Αυστραλίας.

Το ορυκτό, που ονομάστηκε Putnisite, που πήρε το όνομά του από τους Αυστραλούς ορυκτολόγους, Αντρέ και Κριστίν Πούτνις, ανακαλύφθηκε στην χερσόνησο της Πολικής αρκούδας, νότια της Λίμνη Κόβαν. Ενώ οι εργαζόμενοι με εταιρεία εξόρυξης αναζητούσαν νικέλιο και χρυσό, ένας από αυτούς παρατήρησε το φωτεινό ροζ πέτρωμα και το έστειλε στο ερευνητικό κέντρο της Κοινοπολιτειακής Οργάνωσης Επιστημονικής και Βιομηχανικής Έρευνας (CSIRO), και στη συνέχεια εστάλη προς εξέταση στον Πίτερ Έλιοτ, επιστημονικό συνεργάτη του Μουσείου της Νότιας Αυστραλίας.

«Ένα ορυκτό που θεωρείται διαφορετικό από τα μέχρι σήμερα γνωστά ορυκτά όταν έχει διαφορετική χημική σύνθεση ή διαφορετική κρυσταλλική δομή, ή μερικές φορές και τα δύο» εξηγεί ο Ελιοτ, μιλώντας στο Live Science. «Περιστασιακά, εντοπίζονται νέα ορυκτά με εντελώς διαφορετική χημική σύνθεση από τα άλλα, ή με κρυσταλλική δομή η οποία είναι πολύ διαφορετική από ό,τι γνωρίζαμε μέχρι σήμερα».

Όσο για τη σύνθεση του συγκεκριμένου ορυκτού, ο Έλιοτ εξηγεί: «Το Putnisite, είναι ένα στροντιούχο, ασβεστούχο, χρωμιούχο, θειικό, ανθρακικό ορυκτό και έχει μοναδική χημική σύνθεση και μοναδική κρυσταλλική δομή».

Βρέθηκε σε ηφαιστειογενή βράχο και εμφανίζεται ως μικροσκοπικοί κρύσταλλα μόλις 0,5 χιλιοστά σε διάμετρο σε σκούρο ροζ χρώμα.
«Τα πετρώματα στην περιοχή της λίμνης Κόβαν περιείχαν μικρές συγκεντρώσεις στροντίου, χρωμίου, ασβεστίου και θείου» εξηγεί ο Έλιοτ. «Με την πάροδο του χρόνου, τα πετρώματα αλλοιώθηκαν και τα στοιχεία απελευθερώθηκαν και ενώθηκαν δημιουργώντας τον σπάνιο αυτό κρύσταλλο».
Αν και δεν είναι ασυνήθιστο να βρει κανείς ένα νέο είδος ορυκτού, είναι εξαιρετικά σπάνιο να βρεθεί σε ορυχείο. Οι ερευνητές, ωστόσο, δεν είναι σίγουροι αν το νέο ορυκτό, έχει κάποια πρακτική χρησιμότητα.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Διαψεύδει η Αυστραλία τους ισχυρισμούς περί ανεύρεσης.

Μια ιδιωτική εταιρεία ερευνών ισχυρίζεται ότι ανακάλυψε συντρίμμια που μοιάζουν με αυτά ενός Boeing 777 σε περιοχή που δεν έχει καμία σχέση με το σημείο των ερευνών για το αεροσκάφος των μαλαισιανών αερογραμμών.

Συγκεκριμένα, η εταιρεία GeoResonance, η οποία έχει την έδρα της στην Αυστραλία, δήλωσε ότι εντόπισε τμήματα που μπορεί να προέρχονται από αεροπλάνο τύπου Boeing 777 στον Κόλπο της Βεγγάλης, νότια του Μπανγκλαντές.

Η συγκεκριμένη περιοχή δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το σημείο που εκτιμάται ότι έπεσε το Boeing, δυτικά των ακτών της Αυστραλίας.
Η εταιρεία ανέφερε ότι χρησιμοποίησε την τελευταία λέξη της τεχνολογίας για να εξετάσει τον πυθμένα στο συγκεκριμένο σημείο. Εκεί ανακάλυψε στοιχεία που έχουν άμεση σχέση με τα υλικά ενός Boeing 777: τιτάνιο, χαλκό αλλά και καύσιμο.

«Η εταιρεία δεν ισχυρίζεται ότι αυτά προέρχονται από το αεροπλάνο της πτήσης ΜΗ370, ωστόσο, καλό είναι να εξεταστούν» αναφέρει σε ανακοίνωσή της.
Στην Αυστραλία οι εκπρόσωποι των Αρχών εμμένουν ότι στην άποψή τους ότι το αεροπλάνο έπεσε στην περιοχή που εξετάζεται.

Στην Κουάλα Λουμπούρ, ο υπουργός Μεταφορών, Χισαμουντίν Χουσεΐν, τόνισε ότι «εξετάζονται οι ισχυρισμοί αυτοί για την ακρίβειά τους».
Εν τω μεταξύ, οι έρευνες στο σημείο δυτικά του Περθ συνεχίζονται αποκλειστικά και μόνο με τη βοήθεια του ειδικού ρομποτικού σκάφους Bluefin-21, το οποίο αναζητά στον βυθό τα μαύρα κουτιά.

Πηγή: Νέος Κόσμος

Refugees trying to cross to Europe through Greece find the borders fenced.

Report contains allegations of physical violence, intimidation and push-backs.

Refugees and migrants trying to cross the European Union’s(EU) land and sea borders in Greece say they have been stripped naked, robbed of their possessions, held at gunpoint and even shot at by Greek police, coastguard and men wearing “black hoods and black or dark-blue uniforms”, in testimony included in a damning human rights report released this week.

Amnesty International said its report “Greece: Frontier of Hope and Fear” contains new evidence of the ongoing, persistent and shameful treatment by the authorities of people risking their lives to find refuge in Europe. This is in direct violation of Greece’s international human rights obligations. The report calls on the European Union to use its power to start legal proceedings against Greece for failing to uphold its obligations.

The human rights organisation says the European Union must sanction Greece for its failure to eradicate the routine and widespread practice of pushing back refugees and migrants arriving at its borders in search of protection, safety and better futures in Europe.

“The treatment of refugees and migrants at Greece’s borders is deplorable. Too often, instead of finding sanctuary, they are met with violence and intimidation. There are cases where they have been stripped naked, had their possessions stolen, and even held at gunpoint before being pushed back across the border to Turkey,” said John Dalhuisen, Europe and Central Asia Programme Director.

“The people carrying out these push-backs are state agents. As such, the Greek authorities bear full responsibility for their actions. The authorities must openly acknowledge and ensure an end to the illegal and often dangerous practice of push-backs.”

Push-backs are collective expulsions of migrants across the border they have crossed, back to where they came from. They amount to the unlawful deportation of a group of people without consideration of individual circumstances and denying them the possibility to request asylum. Push-backs are explicitly prohibited under Greek, EU and international law.

Between September 2012 and April 2014, Amnesty International spoke to 148 migrants and refugees about their experiences of trying to enter Greece. Just under half of them said they had been pushed-back from Greece to Turkey, sometimes more than once.

Amnesty’s new research shows that the practice of push-backs is routine and widespread. They are happening regularly along the land border in the northeastern Evros region, which is patrolled by thousands of border guards and partly protected by a 10.5km-long fence. Others have been pushed back around the islands of Lesvos, Chios and Samos in the Aegean Sea.

Amnesty said current EU policies are heavily tilted towards the deterrence and prevention of irregular migration rather than providing protection to those who need it.

The EU Commission allocated €227,576,503 for Greece to keep refugees and migrants out from 2011 until the end of 2013; but only €19,950,000 to assist their reception during the same period.

As Europe builds higher walls, refugees and migrants are taking ever more hazardous routes, Amnesti said. In the Aegean Sea alone, at least 188 people, including children and babies, drowned or went missing between August 2012 and March 2014.

“Greece is a frontier state of fortress Europe, and while states have the prerogative to control their borders, this must never be at the expense of the lives and safety of those desperately seeking protection or simply a better life,” said Mr Dalhuisen.

Source: enetenglish, Amnesty International

Proactive Cypriot youth: more than 30 participants from around Australia joined the NEPOMAK 10th Annual Conference in Melbourne. Photo: Kostas Deves.

New leadership team elected as NEPOMAK Australia and New Zealand hosts its 10th Annual Conference.

More than 30 young Cypriots from around Australia and New Zealand gathered last weekend in Melbourne for the NEPOMAK Australia and New Zealand 10th Annual Summit.

Hosted by the Cyprus Greek Orthodox Community Apostolos Andreas of Sunshine and Australian Cyprian Social and Sport Organisation Pankyprios of Bentleigh, the conference was an opportunity for socialising and networking but also for learning more on NEPOMAK and its activities.

“This year’s conference was held in Melbourne and included representatives from Melbourne, Sydney, Canberra, Brisbane, Adelaide, Perth and Darwin, with more than 35 participants in attendance,” NEPOMAK media coordinator Michael Christodoulides told Neos Kosmos.

“The conference led to the development of a number of key initiatives, including the development of a step-by-step guide for young Cypriots on how to establish youth groups and organise events to bring people together, an initiative to encourage young Cypriots to undertake charity work in Cyprus at a local orphanage to help the country as it deals with the current economic crisis, as well as a draft itinerary for a youth retreat to bring young Cypriots from across Australia together in a social environment,” Mr Christodoulides said.

The conference also included a discussion on the Cyprus issue. Delegates unanimously agreed to continue to work with their local communities to promote the Cyprus issue and lobby Australian politicians for a just resolution for Cyprus.

During the three-day Melbourne conference, a new leadership team of NEPOMAK Australia and New Zealand was elected. Newly elected to the organisation’s Executive Committee were Dimitri Nicolaou as President, Kosta Socratous as Vice President, Irene Marinos as Secretary, Abraam Gregoriou as Treasurer, Mario Fitirikkos as Assistant Secretary and NDCP Coordinator, and Michael Christodoulides as Lobby and Media Coordinator.

NEPOMAK, the World Organisation for Young Overseas Cypriots, is a Cypriot youth organisation representing Cypriots between 18-30 years old, with over 15,000 members worldwide.

The organisation’s key objectives are to provide opportunities for young Cypriots to learn about their culture, network with other young people and promote the Cyprus issue.

source: Neos Kosmos

L-R: Special guests for the evening L-R: Ange Potecoglou, Head Coach of the Australian Football team; Andrew Demetriou, CEO of the AFL and Peter Abraams, Executive Director Strategic Planning at the Royal Group in the United Arab Emirates. Photo: Kostas Deves.

Melbourne’s Greek community got a sneak peek of the brand new Greek Centre for Contemporary Culture this week.

“This is a story about people not just a building. Buildings are made of bricks and mortar, but to put each of those bricks in place takes time and human effort.

“Tonight we tell a story not only about the building that has been built, but more importantly, the people that, in a metaphorical sense, put each brick in place.”

That was Bill Papastergiadis, president of the Greek Community of Melbourne’s first words as he unveiled to the community the foundations of The Greek Centre for Contemporary Culture. Still under construction, level one of the Greek Centre – which will host theatre and music performances in the future – was transformed into a function space for the evening, giving attendees a sneak peek at the Greek Centre and the expansive wrap around terrace with views over Russell and Lonsdale Street.

More than 150 people attended the Foundation Benefactors event on Tuesday night, ahead of the official launch of the Greek Centre for Contemporary Culture at 168 Lonsdale Street scheduled for later this year. So far, almost $850,000 has been pledged with the promise of further support to come.

Yet, Mr Papastergiadis tells Neos Kosmos the money is secondary to the “engagement and broadening the basis of the Greek Community of Melbourne”.

“The money is really secondary to us because if we can win over their interest and affection then the rest follows,” he says.

On the night, he says he feels that people really connected with the community which is what the GCM were looking towards and says “our job now is to continue that connection and to develop it which is what we are really excited about”.

All funds raised will go initially to the fit out of the centre itself and ensure that the centre is as debt free as possible for future generations of Greek Australians, philhellenes and the wider Melbourne and Australian community.

source: Neos Kosmos

Σε ειδική στήλη με μεταγραφικές φήμες για το ποδόσφαιρο, η ιστοσελίδα του BBC μεταφέρει πληροφορίες από την Σκωτία ότι ο Ολυμπιακός έχει μιλήσει με τον Γιώργο Σαμαρά ώστε να τον πείσει να επιστρέψει στην Ελλάδα.

«Ο επιθετικός της Σέλτικ Γιώργος Σαμαράς έχει μπροστά την ευκαιρία να γυρίσει στην Ελλάδα για τον πρωταθλητή Ολυμπιακό», αναφέρει το σχετικό δημοσίευμα που αναδημοσιεύει πληροφορίες από άλλες πηγές.

Στον Ολυμπιακό με 2ετές συμβόλαιο στέλνει τον Γιώργο Σαμαρά η “Daily Record”, η οποία εξηγεί ότι το Champions League και η… Ελένη Φουρέιρα είναι λόγοι που μπορούν να πείσουν τον Έλληνα επιθετικό να επαναπατριστεί.

πηγές: Pamesports.gr – contra

Αν και έπαιζε με 10 παίκτες από το 67′, η Μπενφίκα πήρε “λευκή” ισοπαλία από τη Γιουβέντους και χάρη στο υπέρ της 2-1 από τον πρώτο αγώνα θα βρεθεί στον τελικό του Europa League για δεύτερη σερί χρονιά.

Η Μπενφίκα προσπάθησε να αιφνιδιάσει στο ξεκίνημα όμως το σουτ του Ροντρίγκο μέσα από την περιοχή σταμάτησε πάνω στο σώμα του Λίχστσταϊνερ, ενώ η Γιουβέντους είχε την πρώτη καλή στιγμή της στο 8′ με τον Ομπλάκ να βγάζει σε κόρνερ το τεχνικό σουτ του Πίρλο λίγο έξω από την περιοχή.

Η αμέσως επόμενη φάση των γηπεδούχων ήρθε με τη συμπλήρωση του 20λεπτου όταν η μπάλα κατέληξε στην πάνω πλευρά των διχτύων από μονοκόμματο γυριστό του Βιδάλ από πλάγια θέση, ενώ στο 23′ ο Γιορέντε τροφοδότησε με το κεφάλι τον Τέβες και ο Αργεντίνος έστειλε τη μπάλα άουτ με απευθείας σουτ.

Ίδια η εικόνα και στο δεύτερο μισό του πρώτου μερους, με τη “βέκια σινιόρα” να κλειδώνει όλα τα επιθετικά ατού της Μπενφίκα και να ψάχνει τη μεγάλη φάση που θα έφερνε το πολυπόθητο γκολ της πρόκρισης.

Στο 37′ η ψηλοκρεμαστή κεφαλιά του Βιδάλ λίγο έλειψε να βρει στόχο, για να ενταθεί η πίεση από πλευράς γηπεδούχων στα τελευταία λεπτά. Ο Μπονούτσι δεν μπόρεσε με κοντινή κεφαλιά να παραβιάσει την εστία των “αετών” στο 44′ με τη μπάλα να φεύγει παράλληλα προς την εστία και στις καθυστερήσεις χάθηκε η μεγαλύτερη ευκαιρία των Τορινέζων…

Ο Ασαμόα έκανε τη σέντρα από τα αριστερά και ο Βιδάλ έπιασε σκαστή κεφαλιά, με τον Λουιζάο να αποκρούει με το κεφάλι πάνω στη γραμμή του τέρματος και να διώχνει σε κόρνερ.

Η πρώτη μεγάλη ευκαιρία της Μπενφίκα στο ματς ήρθε στο 50ο λεπτό: ο Ροντρίγκο βρέθηκε σε θέση βολής μετά από αποτυχία του Κιελίνι να απομακρύνει και έκανε το σουτ με το αριστερό, με τη μπάλα να μην του κάνει όμως το χατήρι αφού έφυγε λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι.

Η “απάντηση” από τους “μπιανκονέρι” ήρθε στο 62′, με τη φαλτσαριστή εκτέλεση του Πίρλο με το εξωτερικό του δεξιού του ποδιού να αναγκάζει τον Ομπλάκ σε δύσκολη επέμβαση στην αριστερή του γωνία, ενώ στο 67′ άλλαξαν οι αριθμητικές ισορροπίες.

Ο Πέρες δέχτηκε δεύτερη κίτρινη κάρτα για φάουλ στον Βιδάλ έξι λεπτά μετά την πρώτη του κίτρινη και άφησε την ομάδα του με 10 παίκτες για τη συνέχεια.

Έχοντας παίκτη παραπάνω η Γιουβέντους πλησίασε το γκολ στο 70′ αλλά το όμορφο πλασέ του Τέβες κατέληξε στην αγκαλιά του Ομπλάκ, ενώ στο 82′ ο Οσβάλντο την έστειλε στα δίχτυα αλλά το γκολ δεν μέτρησε καθώς υποδείχτηκε σωστά σε θέση οφσάιντ ο Πογκμπά που του είχε βγάλει την ασίστ.

Το φινάλε είχε ένταση, πάθος, σασπένς, νεύρα (εξού και οι αποβολές των Βούτσινιτς και Μάρκοβιτς που βρίσκονταν στον πάγκο με απευθείας κόκκινη κάρτα), ωστόσο το γκολ δεν ήρθε ποτέ και αυτό εξυπηρέτησε τη Μπενφίκα που με το 0-0 πήρε σπουδαία πρόκριση μέσα στο “Juventus Stadium” για τον τελικό του Europa League που θα γίνει στο… ίδιο γήπεδο σε 13 βράδια.

ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ: Μπουφόν, Κάσερες, Μπονούτσι (73′ Τζοβίνκο), Κιελίνι, Λίχτσταϊνερ, Βιδάλ (78′ Μαρκίζιο), Πίρλο, Πογκμπά, Ασαμόα, Τέβες, Γιορέντε (78′ Οσβάλντο)

ΜΠΕΝΦΙΚΑ: Ομπλάκ, Μάξι Περέιρα, Λουιζάο, Γκαράι, Σικέιρα, Αμορίμ, Πέρες, Μάρκοβιτς (86′ Σουλεϊμάνι), Ροντρίγκο (69′ Αλμέιδα), Γκαϊτάν (76′ Σάλβιο), Λίμα

Πηγή: sport24.gr

Ένας Βρετανός, αρχαιολόγος θαλασσών και ερευνητής του Εθνικού Θαλάσσιου Μουσείου ισχυρίζεται πως βρήκε τα συντρίμμια του Boeing 777 της Malaysia Airlines.

Συγκεκριμένα ο 56χρονος Tim Akers, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά τις θάλασσες της Αυστραλίας αφού συμμετείχε σε μία προηγούμενη έρευνα για τον εντοπισμό ενός πλοίου, ισχυρίζεται ότι βρήκε τα συντρίμμια του Boeing που αγνοείται από τις 8 Μαρτίου, 3.000 μίλια μακριά από το σημείο που είχαν επικεντρωθεί όλες οι έρευνες.

Satellite image shows an oil rig next to a piece of debris which Mr Akers believes could have come from the missing flight MH370

A boat and oil rig are pictured where Mr Akers believes NASA pictures showed debris of the plane

Μάλιστα ισχυρίζεται ότι πιστεύει πως αναγνωρίζει σε δορυφορικές φωτογραφίες μέρος της ουράς του αεροπλάνου κοντά σε ακτή του Βιετνάμ, δηλαδή σε απόσταση περίπου 1.000 μιλίων από εκεί που απογειώθηκε, καθώς επίσης και μέρη των φτερών του boeing.

ΠΗΓΗ: Dailymail

MCG ένα από τα στάδια “διαμάντια” της Μελβούρνης

Θα είναι έτοιμη να αναλάβει τη φιλοξενία των Ολυμπιακών Αγώνων ή του Μουντιάλ σε περίπτωση που οι πόλεις και οι χώρες στις οποίες έχουν ανατεθεί δεν είναι έτοιμες.

Η Μελβούρνη θα είναι έτοιμη να αναλάβει τη φιλοξενία των Ολυμπιακών Αγώνων ή του Μουντιάλ σε περίπτωση που οι  πόλεις και οι χώρες στις οποίες έχουν ανατεθεί δεν είναι έτοιμες.

Αυτό δήλωσε ο δήμαρχος της πόλης, Ρόμπερτ Ντόιλ, που θέλει να τεθεί σε εφαρμογή το «Σχέδιο Β», το οποίο θα προβλέπει ότι η Μελβούρνη, που διαθέτει την απαραίτητη υποδομή θα μπορεί σε σύντομο χρονικό διάστημα να αναλάβει μεγάλες διοργανώσεις.

«Αν το Ρίο δεν είναι έτοιμο, η Μελβούρνη είναι. Μπορούμε να αναλάβουμε  ακόμα και το Μουντιάλ που έχει ανατεθεί στο Κατάρ» είπε ο κ. Ντόιλ.
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η Μελβούρνη δηλώνει «έτοιμη» να αναλάβει  τους  Ολυμπιακούς. Το είχε κάνει και το 2004 με την Αθήνα.
Αφορμή για τις δηλώσεις του κ. Ντόιλ έδωσαν οι δηλώσεις του  Αυστραλού αντιπροέδρου     της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, Τζον Κόουτς που χαρακτήρισε την προετοιμασία των Βραζιλιάνων για τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2016 ως τη χειρότερη, που έχει δει ποτέ του!
Ο ίδιος είπε πως προβλήματα υπήρχαν και στην Αθήνα αλλά εκεί  «σε συνεργασία με την Αθήνα άντε και τον δήμο ξεπεράστηκαν. Στη Βραζιλία τρεις διαφορετικές Αρχές έχουν αρμοδιότητες και δεν βρίσκουμε άκρη» είπε.

Ο 63χρονος παράγοντας μιλώντας σε Ολυμπιακό φόρουμ της ΔΟΕ στη Μελβούρνη, μίλησε με τα χειρότερα λόγια για την πορεία των έργων στη Βραζιλία για τους αγώνες το καλοκαίρι του 2016 στο Ρίο Ντε Τζανέιρo.

«Υπάρχουν μεγάλες καθυστερήσεις στα έργα υποδομής και δεν έχω ξαναδεί τέτοια προχειρότητα. Είναι η χειρότερη πορεία προετοιμασίας έργων που έχω δει όλα αυτά τα χρόνια της εμπειρίας μου στην Ολυμπιακή Επιτροπή», τόνισε σχετικά ο Αυστραλός «αθάνατος», διαψεύδοντας, όμως, ότι υπάρχουν σχέδια για να ανατεθεί σε άλλη πόλη η διοργάνωση των αγώνων:
«Δεν υπάρχει σκέψη για να ανατεθούν οι αγώνες σε άλλη πόλη, αλλά η οργανωτική επιτροπή του Ρίο πρέπει να αλλάξει πάρα πολλά για να προλάβει τις ημερομηνίες και να διεξαχθούν με τον καλύτερο τρόπο οι αγώνες».

Πηγή: Νέος Κόσμος